clr/1989/1989_3_2195.pdf

(1989)Ο καθ'ουηΑίτηση δεν δέχθηκετην εν λόγωθέση καιδενεπέτρεψε αφαίρεσητωντόκων.Περαιτέρωδενδέχθηκενααφαιρεθούντόκοι,που αντιστοιχούσαν σε δάνεια, που είχεν κάμει η Αιτούσα, τα ποσά των οποίωνδάνισεάτοκαστουςδιευθυντέςτης.Τέλοςκαιγιασκοπούςυπο­ λογισμού Εκτάκτου Εισφοράς δεν δέχθηκε αποσβέσεις επί στοιχείων παγίουενεργητικού,πχ>υείχανπαραμείνειστηνυπότηςΤουρκίαςκατεχομένηνπεριοχήν. 5 Ως αποτέλεσμα η Αιτούσα κατεχώρησε την παρούσα Αίτηση Ακυρώσεως. 10 Οι λόγοι,για τους οποίου;το ΑνώτατοΔικαστήριο απέρριψετην Αίτηση Ακυρώσεως, προκύπτουν μεσαψήνειαναπόταπιοπάνωπερι­ ληπτικάσημειώματα. 15 Η Αίτηση Ακυρώσεως απορρί­ πτεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. 20 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Evangelou andAnother ν AmbizasnndAnother(19S2) 1 C.LR. 41, TryfonosandAnotherv. FamagustaShipping (19SI) 1 C.LR. 137, 25 CyprusHotelsLtd. v.Republic(19S5) 3C.LR. 2772, TriantafyllidesandAnotherv.NationalBankofGreece

(1983)1 C.LR.469, 30 Montedison S.P.A. v.Ncoplast Ltd. (19S3) 1 C.LR.509, Mitsios Trading Ltd. v.Republic(I9S7) 3C.LR. 1455, ElnmPaperSacks Co.Ltd.. v.Republic(19SS) 3C.LR. 1374, 35 Hellenic Bank Ltd. v.Republic

(1987)3(C) C.LR.

1. Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςεπιβολήςφόρουεισοδήματοςγιατα χοόνια 1979 -1983 καιτηςεπιβολήςέκτακτηςεισφοράςγιατα τρίμηνα 1/75 - 4/75 και 1/78 - 4/
2. 2196 40 3 Α.Α.Δ. Μ.Δημητριάδη;Λτδ ν. Υπ. Οικονομικώνκ.ά. Π.Αγγελίδης, για την Αιτήτρια. Λ. Ευαγγ&ον, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων η αίτηση. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση. Μετην παρούσαπροσφυγήηαιτήτριαεταιρεία(πουστην συνέχεια θα αναφέρεται στην απόφαση σαν η "αιτήτρια") προσβάλλει τη φορολογία εισοδήματος και έκτακτης εισφοράς που της επιβλήθηκε από τον καθ' ου η αίτηση με αριθ. 2 Έφορο Φόρου Εισοδήματος (πουστη συνέχεια θααναφέρεταιστην απόφαση αυτή σαν "ο Έφορος") με επιστολή του με ημερομηνία 14/2/1987,σχετικά με τα χρόνια 1979 μέχρι 1983 για σ/οπούς φόρουεισοδήματος καιγιατατρίμηνα 1/75 μέχρι 4/75 και 1/78 μέχρι 4/83 για σκοπούς έκτακτης εισφοράς. Βρίσκω αναγκαίο να αναφερθώ στο περιεχόμενο της πιο πάνω επιστολής γιατί σ' αυτή γίνεται αναφοράστις σχετικές φορολογίες και επισημαίνονται τα σημεία πάνω στα οποία υπάρχει διαφωνία μεταξύ των διαδίκων και τα οποίααποτε­ λούν ουσιαστικάτοαλτικείμενο τηςπαρούσαςδιαδικασίας.Το περιεχόμενο της επιστολής αυτής είναι το ακόλουθο:"Αναφέρομαι στη ένσταση σας κατά της φορολογίας του εισοδήματος σαςγιαταφορολογικά έτη 1979 μέχρι 1983 (έτη εισοδήματος 1979 μέχρι 19S3) καθώς και στην ένσταση σας κατά της φορολογίας έκτακτης εισφοράς για τις τριμηνίες 1/75 μέχρι 4/75 και για τις τριμηνίες 1/78 μέχρι 4/83 και σας πληροφορώ ότι αποφάσισαναεπικυρώσω τις ωςάνωφορολογίεςσας,το φορολογητέο εισόδημα των οποίων είναισύμ­ φωνα με τους επισυλημμένους αναθεωρημένους προσδιορι­ σμούς φορολογητέου εισοδήματος Τύπος Α και έκτακτης εισφοράςΤύπος Β. '2.Σαςπληροφορώότι εμμένω στηναπόφασημουναμηνεπι­ τρέψω ταακόλουθα:(α) Τοαπεΐίικοί τόκοι πάνωσε ποοπολεαικάνοέη:Οι τόκοι πουχρεώθηκαν στους λογαριασμούς για την περίοδο από 15.8.74μέχρι 31.12.83οιοποίοι σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Ανακουφίσεως Οφειλετών (Προσωριναί Διατάξεις) Νόμου δεν επιβαρύνονται, 2197 Σαββίδης,Δ. Μ.ΔημητριάδηςΛτδ ν.Υ*. Οικονομικώνκ,ά.

(1989)χρεώνονται ή εισπράττονται επί οφειλής εκτοπισθέ­ ντοςήπληγέντος οφειλέτου.Όσοναφοράτον ισχυρισμόν των ελεγκτών σας, ότι έστω και εάν οι τόκοι χαρισθούν, πρέπει πάλιν να μηφορολογηθούν,διότι λογίζεται ως χάρηοφειλής, σας πληροφορώ ότι διαφωνώ με την άποψη αυτή καθότι σύμφωνα με το άρθρο4 των προαναφερθέντωνΝόμων,ουδείς τόκος επιβαρύνεται άρα δεν τίθεται θέμα να έχει χαρισθεί τόκος. 5 10 (β) Τόκοι επί χρεωστικών υπολοίπων των τοε/ουιιένων λοναοιασαώντωνδιευθυντών:Τογεγονός ότιηεταιςείαεδανείστηκε χρήματακαι τα χρήματααυτάτααπέσυρανοιδιευθυντές τηςεταιρεί­ ας,τούτοστηνουσίασημαίνειότιηεταιρείαπληρώνει τόκους για δανειοδότηση των διευθυντών και ως εκ τούτουεθεώρησα μέροςτωνπληρωθέντων τόκωνπου αναλογούνστον μέσονόροντο;>ν χρεωστικών υπολοί­ πων των τρεχούμενων των διευθυντών σαν έξοδο μη επιτρεπόμενο, καθότι δεν έγιναν εξ ολοκλήρου και αποκλειστικά γιατηναπόκτησητου εισοδήματος της εταιρείαςσας. (γ) ΚεαχχλαιουΥΐκές εκπτο')σεις γιαστοιγεία πανιούενερ­ γητικούπουβρίσκονταιOTICκατεγόμενεςπεοιονέςγια σκοπούς έκτακτηα εισφοράς:Οι εκπτώσεις αυτέςδενεπιτρέπονται, καθότιτα στοι­ χείαπαγίου ενεργητικούβρίσκονταιστιςκατεχόμενες περιοχές,καιως εκτούτουδενχρησιμοποιούνται στη επιχείρησησας. 3.Όσοναφοράτις ζητηθείσες κχςχχλαιουχίκές εκπτώσεις το έτος 1983 σχετικά με το δισιιέρισμα που αγοράσετε στην Λάρνακααπότονκ. ΑνδρέαΤσόκκοτονΑύγουστοτου 1980 έγιναν προκαταρκτικάδεκτές αλλά πιθανόν να αναθεωρηθοΰνότανυποβληθούνοιλογαριασμοίυπότουκ.Τσόκκου. 15 20 25 30 35 4.Αποστέλλωειδοποιήσειςεπιβολήςφορολογίαςφόρουεισο­ δήματοςγιαταφορολογικάέτη 1979 μέχρι 1983 (έτη εισοδή­ ματος 1979 μέχρι 1983) καθώς και ειδοποιήσεις επιβολής 40 έκτακτης εισφοράςγιατις τριμηνίες 1/75 μέχρι4/75 και 1/78 μέχρι4/83,καισεπερίπτωσηπουδιαφωνείτεμετηνπιοπάνω 2198 3 Α.ΑΛ. Μ.Δημητριάδης Λτδ ν.Υπ. Οικονομικών κ.ά, Σαββίδης,Δ. απόφαση μου μπορείτε να προσφύγετε στο Ανώτατο Δικαστήριο μέσα σε 75 μέρες απότην ημερομηνία της ειδο­ ποίησης". 5 10 15 20 25 30 35 40 Ταγεγονότα τηςυπόθεσης έχουν σεσυντομία ως εξής:Η αιτήτρια, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, διεξήγαγε κατάτονουσιώδηχρόνοτην επιχείρηση βιομηχανίαςκαιεμπο­ ρίας "πτυσσόμενον ρολό" (rolling shutters). Σύμφωνα με τους λογαριασμούς που υπόβαλε στον καθ'ου η αίτηση Έφορο, μέχρι την Τούρκικη εισβολήταυποστατικά και οι εγκαταστά­ σεις της βρίσκονταν στην περιοχή της Μιας Μηλιάς, Λευκωσίας, απ'όπουηαιτήτριαδιεξήγαγε τις επιχειρείς της. Μετην Τούρκικη Εισβολή ηπεριοχή της ΜιαΜηλιάς περιήλθε' στηνκατοχήτωνΤουρκικοόνδυνάμεων εισβολής. Η αιτήτρια υπόβαλε τις φορολογικές της δηλώσεις για σκοπούς φόρουεισοδήματος στον καθ' ουηαίτησηΈφορογια τα επίδικηχρόνια σε διάφορες ημερομηνίες. Με επιστολή του ημερομηνίας 3/3/1981οΈφοροςκοινοποίησε στην αιτήτριατη φορολογία που επέβαλε γιαχρόνια 1974 μέχρι 1979. Η αιτήτρια μέσω των λογιστών/ελεγκτών της υπόβαλε ένσταση στη φορολογία αυτή με επιστολές τους με ημερομηνίες 30/3/1981 και 31/3/19S1. Οι λόγοι που προβλήθηκαν με την ένσταση ήταν> (α)ΌτιηΤράπεζαδεσυμφώνησε ναδιαγράψειτους τόκους για χρέη προ της Τούρκικης εισβολής αλλά εν πάση περιπτώσει αν οι τόκοι διαγραφούν,η διαγραφήαυτή ισοδυναμεί μεαπαλλαγήαπόευθύνηπληρωμής πουδεν μπορεί να λογισθεί σαν φορολογητέο εισόδημα. (β) Ότιταδάνειαπου συνήψε ηαιτήτριαγιαταοποίαχρε' ώθηκαν τόκοι χρησιμοποιήθηκαν για χρηματοδότηση όχι μόνο των παρατραβηγμάτων των Διευθυντών αλλά και της εργασίας της εταιρείας. (γ) Ότιοι φορολογίες δεν είναι σύμφωνες με τις δηλώσεις πουυποβλήθηκαν. Οι δηλώσεις της αιτήτριας για τα χρόνια 1980 μέχρι 1983 2199 Σαββίδης,Δ. Μ.Δημητριάδης Λτδ ν. Υπ. Οικονομικών κ.ά.

(1989)εξετάστηκαν απότον"ΕφοροτοΔεκέμβρητου 19S6καιοι σχε­ τικές φορολογίες που επέβαλεκοινοποιήθηκαν στηναιτήτρια με επιστολή του Εφόρου με ημερομηνία 29/12/19S6. Και στη φορολογία αυτήυποβλήθηκε ένσταση από μέρους των λογι­ στών/ελεγκτών τηςαιτήτριαςμεεπιστολή τους μεημερομηνία 15/1/19S7.Ο λόγος της ένστασης, όπως αναφέρεταιστην πιο πάνω επιστολή ήτανπωςοι φορολογίες αυτέςδεν είναι σύμ­ φωνα μετους προσδιορισμούς που υποβλήθηκαν. 5 Οκαθ'ουηαίτησηΈφοροςαφούεξέτασετιςενστάσεις που υποβλήθηκανεκμέρους τηςαιτήτριαςκατάληξεστατελικάτου συμπεράσματαγιατηφορολογίαπουέπρεπεναεπιβληθεί,και κοινοποίησε τηναπόφασητουμαζίμετιςσχετικές φορολογίες στην αιτήτρια με την επιστολή του με ημερομηνία 14/2/1987 στην οποίαέχωήδη αναφερθεί. 10 15 Πριν τελειώσω με ταγεγονόταθα ήθελανασημειώσω πως οι λογιστές/ελεγκτές της Εταιρείαςστους ελεγμένους λογαρια­ σμούς που υπόβαλανγια ταχρόνια 1974-1979αναφέρουντα πιοκάτω:"The interest charged in the accounts for the period from 15.S.74 to 31.12.79which by virtue of theprovisionsof Law 24/79 is not payable amounts to £37.936,-. Noentry in the company's books has been made for the cancellation of this charge". 20 25 ("Οι τόκοι πουχρεώθηκαν στους λογαριασμούς γιατην περίοδο ατό 15.8.74μέχρι 31.12.79οι οποίοι δενείναιπλη­ ρωτέοιδ\)νάμειτωνπρονοιώντουΝόμου24/79ανέρχονται στο ποσό των ΛΚ.37.936,0.Ουδεμία καταχώριση έγινε στα βιβλίαγιατηνακύρωσητηςεπιβάρυνσηςαυτής"). 30 Παρόμοια δήλωση αναφέρεταικαιστους ελεγμένους λογα­ ριασμούς γιατο 19SΙ.Στουςλογαριασμούς του 19S2 και 1983 35 αναφέρομαι,επιπρόσθεταταακόλουθα:"Although the company alleges that it is displaced and/or stricken debtor, nevertheless, in view of the fact that a declaration by the Court to that effect has not yet been 40 secured, all interest, debited, by the creditor banksis, without prejudice to the company's allegation aforesaid, charged to 2200 3 ΑΛΛ. Μ.Δημητριάδης Λτδ ν.Υπ. Οικονομικών κ.ά. Σαββίδης,Δ. revenue". 5 10 ("Παρόλο που η εταιρεία ισχυρίζεται ότι είναι εκτοπισθείσα και/ή πληγείσα οφειλέτιδα, εντούτοις, εν όψει του γεγονότος ότι καμιάδήλωσητου Δικαστηρίου περί τούτου δεν έχει ακόμα εξασφαλισθεί, όλοι οι τόκοι, που εχρεώθηκαν από τις δανείστριες τράπεζες,άνευβλάβηςτων ανωτέ­ ρω ισχυρισμών της εταιρείας,χρεώνονται στο εισόδημα"). Σχετικό με τους τόκους αυτούς είναι το πρώτο νομικό σημείο στην αίτηση για υποστήριξη της προσφυγής στο οποίο αναφέρονται ταπιοκάτω:- 15 "Κατά τον υπολογισμόν του φορολογητέου εισοδήματος και έκτακτης εισφοράς δεν ελήφθη υπόψιν ότι οι τόκοι οι οποίοι εχαρίσθησανκαι OLοποίοι αποτελούσαν χάρινοφει­ λής". 20 Από τηδιατύπωσητου πιοπάνωσημείου μπορεί να βγει το συμπέρασμα πως ηαιτήτριαθεωρούσε σαν δεδομένο ότι οι τόκοι γιαταπροπολεμικά χρέη δεν ήταν πληρωτέοι. Από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου τα επίδικα σημεία είναι ταπιοκάτω:- 25 (α) Κατάπόσο ορθά ο Έφορος δε δέχθηκε τη χρέωση, από την αιτήτρια,τόκων για χρέη που όφειλε πριν από την τουρκική εισβολή. 30 (β) Κατάπόσο τόκοι δανείωνπουσυνήψεη αιτήτρια, μέρος των οποίωνχρησιμοποποιήθηκε γιατηνπαροχήατόκων δανείων στους Διευθυντές, έπρεπενατύχουν φορολογι­ κήςαπαλλαγής. 35 (γ) Κατά πόσο η άρνηση κεφαλαιουχικής εκπτώσεως για στοιχεία πάγιου ενεργητικού που βρίσκονται στις κατε­ χόμενες περιοχές για σκοπούς έκτακτης εισφοράς είναι νόμιμη. 40 Θαασχοληθώ πρώταμε το πρώτο επίδικο σημείο. Ο Έφορος στήριξε την άρνηση του να δεχθεί την αφαίρεση 2201 Σαββίδης,Δ. Μ.ΔημητριάδηςΛτδ ν. Υπ. Οικονομικών κ.ά.

(1989)τόκων για τα χρέη που όφειλε η αιτήτρια πριν την τουρκική εισβολή στις πρόνοιες του περί Ανακουφίσεως Οφειλετών (Προσωρινοί Διατάξεις) Νόμου του 1979 (Νόμος 24/79) και ειδικά στο Άρθρο 4 και τον ορισμό του "εκτοπισθέντος" και "πληγέντος" οφειλέτη στο Άρθρο 2 του Νόμου,όπως τρόποποιήθηκε. 5 ΤοΑρθρο 4 τουΝόμου24/79προνοεί ταεξής:"4. -

(1)Παρά τας διατάξεις οιουδήποτε ετέρου Νόμου 10 διαρκούσης της περιόδου της αναφερομένηςεις το εδάφιον ·

(1)του άρθρου 3 ουδείς τόκος επιβαρύνεται,χρεώνεται ή εισπράττεται επί οφειλής εκτοπισθέντος ήπληγέντος οφει­ λέτου. 15

(2)Απαντες οι τυχόνεπιβαρυνθέντεςηχρεωθέντες τόκοι ή οι υπό του εκτοπισθέντος ή πληγέντος οφειλέτου κατα­ βληθέντες τόκοι διάτην περίοδοναπότης 15ης Αυγούστου, 1974 μέχρι της ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος τουπαρό­ ντος Νόμου λογίζονται ο:>ς επιβαρυνθέντες, χρεωθέντες ή καταβληθέντες,ως θαήτοηπερίπτωσις,έναντι του υπολοί­ που της οφειλής.

(3)Εν περιπτώσει καθ'ην ηοφειλή είχεν εξοφληθή κατά το εν τω προηγούμενο) εδαφίω διαρρεύσαν διάστημα και διά του εν αυτώπρονοουμένου τρόπου,ήτοεισέτιπαραμένονυπόλοιποντηςοφειλής είναιμικρότεροντουποσούτων εν τω εδαφίωτούτω επιβαρυνθέλτων,χρεωθέντων ήκατα­ βληθέντων τόκων,ως θαήτοηπερίπτωσις,οπιστωτήςυπο­ χρεούται όπως εντός τριών μηνών από της ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου καταβολή την διαφοράν εις τον εκτοπισθέντα ήπληγέντα οφειλέτην". Εκτοπισθείς ήπληγείς οφειλέτης είναι,όπο^ς καθορίζονται με το Αρθρο 2 οι πιο κάτω:- 20 25 30 35 '"εκτοπισθείς οφειλέτης' σημαίνει πάντα οφειλέτην ο οποίος,κατά τον αμέσως προτηςΤουρκικής εισβολής χρόνον, είχε την συνήθη αυτούδιαμονήν ή έδρανήτο κέντρον των εργασιών αυτούεις περιοχην ήτις ως εκ της εισβολής η 40 συνεπείααυτήςκατέστηαπροσπέλαστοςήπληγείσα,ήοφει­ λέτην του οποίου αγνοείται ητύχησυνεπεία τηςΤουρκικής 3 ΑΛΛ. Μ.Δημητριάδης Λτδ ν.Υπ. Οικονομικών κ.ά. Σαββίδης,Δ. εισβολής ή παθόντα και περιλαμβάνει συνοφειλέτην και εγγυητήνπαντόςτοιούτουοφειλέτου"'. 5 10 15 20 25 30 35 40 'Πληγείς οφειλέτης* σημαίνει οφειλέτην του οποίου η εργασία η επιχείρησις, λόγω της έκρυθμου καταστάσεως. επηρεάσθηεις τοιούτον βαθμόνούτωςώστεναμη ηδύνατο ούτος κατά τον χρόνον αμέσως μετά την 14η Αυγούστου 1974 νααλααποκριθήπροςταςσυμβατικός αυτού υποχρε­ ώσεις εξ ων προέκυψε η οφειλή ή οφειλέτην του οποίου αγνοείταιητύχησυνεπείατηςΤουρκικήςεισβολήςκαιπερι­ λαμβάνεισυνοφειλέτην καιεγγυητήνπαντόςτοιούτουοφει­ λέτου". Ο ισχυρισμός τουΕφόρουότιηαιτήτριαείναι"εκτοπισθείς ηπληγείς οφειλέτης" δεν αμφισβητήθηκεαπότην αιτήτρια. Ο ισχυρισμός αυτός ενισχύεται από το γεγονός ότι "κατά τον αμέσως προ της Τουρκικής εισβολής χρόνον" ηαιτήτριαείχε σανκέντροτωνεργασιώντηςτηβιομηχανική περιοχήτης Μια Μηλιάςη οποία"ως εκτηςεισβολήςκατέστηπροσπέλαστος", καθώςκαιαπότοπεριεχόμενοτηςδήλωσηςτωνλογιστών/ελε­ γκτών της στους ελεγμένους λογαριασμούς που υπόβαλαν στονκαθ' ουη αίτηση Εφορο. Ισχυρισμός τουδικηγόρουτηςαιτήτριας είναιπως σύμφωνεμετιςδιατάξεις τουΝόμου24/79κανείςδενμπορείνα θεωρηθείσαν"εκτοπισθείς"ή "πληγείς"οφειλέτης εκτόςαν κηρυ­ χθείωςτέτοιος απότοαρμόδιοΔικαστήριοκαιαιτήτριαουδέ­ ποτεαποτάθηκε στο Δικαστήριο γιατο σκοπό αυτό.Τογεγο­ νός.πρόσθεσε ο δικηγόροςτης αιτήτριας,ότι οι πιστωτές της εταιρείας χρεώνουν τόκο. δημιουργεί τεκμήριο ότι ο τόκος πράγματιοφείλεται.Προςυποστήριξητων ισχυρισμών του ο δικηγόροςτηςαιτήτριαςαναφέρθηκεσεσχετικάαποσπάσματα από τις υποθέσεις Evangelou and Another v.Ambizas and Another (19S2) 1 C.LR. 41 και Tryfonos and Another v. Famagusta Shipping(19S1) 1 C.L.R. 137. Ο δικηγόρος των καθ'ων η αίτηση αντικρούοντας τους ισχυρισμούς του δικηγόρου της αιτήτριας υπόβαλε στο Δικαστήριο πωςοιπρόνοιεςτουΝόμουείναισαφείςκαισύμφωναμετοΑρθρο4

(1)τουΝόμου"ουδείςτόκος επιβαρύνεται, χρεώνεταιήεισπράττεταιεπίοφειλής εκτοπισθέ\τος ή πληγέ­ ντος οφειλέτου". Επομένως,κατέληξε,εφόσον ηαιτήτρια δεν 2203 Σαββίδης,Δ. Μ. Δημητριάδη;Λτδ ν.Υπ. Οικονομικών κ.ά.

(1989)έχεινομικήυποχρέωσηνακαταβάλειοποιοδήποτετόκο, ορθά ο Έφορος αρνήθηκε να δεχθεί την αφαίρεσητόκου για χρέη που υφίσταντο πριν την τουρκικήεισβολή. Προς υποστήριξη της επιχειρηματολογίας τουέκαμεαναφοράσεαποσπάσματα απότιςυποθέσεις CyprusHotelsLtd, v.TheRepublic

(1985)3 C.L.R. 2772 και Triantafyllidesand Another v. National Bank of Greece

(1983)1 C.L.R.

1. Μιακαι έγινεαναφοράαπότουςδικηγόρους σε διάφορες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κρίνω σκόπιμο να ασχοληθώμετις σχετικές αποφάσεις. Στην υπόθεση Evangelouand Another v. Ambizas and Another (πιοπάνω)τογεγονόςκατάπόσοοιεφεσίβλητοιήταν "πληγέντες" οφειλέτες τέθηκε υπό αμφισβήτηση από τους δανειοπές/εφεσείοντες. Ταγεγονότασεσυντομίαήτανταεξής: Οιεφεσείοντεςείχαν πάρειδυοαποφάσειςσεξεχωριστές αγωγές εναντίοντωνδυο εφεσίβλητων καιπροχώρησαν στηλήψημέτρων για εκτέλεση των αποφάσεων. Οι εφεσίβλητοι καταχώρισαναίτησηγιανα κηρυχθούν απότο Δικαστήριο πληγέντες οφειλέτες σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου24/79 καισυγχρόνο)ς ζήτησαν την αναστολήτης εκτέλεσης των αποφάσεων που εκδόθηκαν ενα­ ντίοντους. 5 10 15 20 Η υπόθεσηEvangelou διακρίνεταιαπότηνπαρούσα υπό­ θεση.Στηνπροκειμένηυπόθεσηδενυπάρχειισχυρισμός ότιοι δανειστέςαμφισβήτησαντογεγονόςότιηαιτήτριαήταν"εκτο­ πισθείς οφειλέτης", ούτε ότι η αιτήτριαζήτησεποτέαπότους 30 δανειστές τηςτηδιαγραφήτωντόκωνκαιοι δανειστές αρνή­ θηκαν να συμμορφωθούν. Απεναντίας απότις δηλώσεις των λογιστών/ελεγκτών της στους ελεγμένους λογαριασμούς είναι καθαρό πως ήτανσε γνώση της πως οι τόκοι αυτοίδενήταν οφειλόμενοι ούτεπληρωτέοικαιοποτεδήποτεήθελανμπορού- 35 σαν ναζητήσουντηδιαγραφήτουςσύμφωναμετο Νόμο. Το ίδιο ισχύει καιγιατηνυπόθεση Tryfonos and Another v. FamagustaShipping, (πιοπάνω)στηνοποίατοΔικαστήριο είχε να ασχοληθεί με αίτηση των εφεσειόντων για να κηρυ- 40 χθοΰνπληγέντες οφειλέτες. 2204 25 3 ΑΛΛ. Μ.Δημητριάδη;Λτδ ν.Υπ.Οικονομικών κ.ά. Σαββίδης,Δ. Στην υπόθεση Evangelou (πιο πάνω) μεταξύ άλλων τονί­ σθηκε η διαφορά μεταξύ "εκτοπισθέντος" και "πληγέντος" οφειλέτη. Στησελίδα55 αναφέρονταιταπιοκάτω:5 10 15 "Mrs Timothi argued that it is unreasonable to distinguish, in this respect, between displaced and stricken debtors, and submitted that the right to relief of the two classes of beneficiaries of the law should be tested by reference to 14.8.
2. If this submission is upheld, practically everyone would qualify for relief for at thetime of theTurkish invasion and in the climate of uncertainty that ensued and lasted for quite some time, economic values dropped considerably, puttingthefinancial standing of eveiyone injeopardy.Further there are inherent and intrinsic differences between displaced and stricken debtors. The implications of uprootment are diverse andwidespread andare apt totax one's resources for many years to come, particularly the effort to build-up a home.Their plight was different from that of stricken debtors and that is acknowledged bv the law". 20 Στην έφεση Montedison S.P.A. v. I\eopIast Ltd.

(1983)1 C.L.R.

1. στησελίδα511,το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε την πιοκάτω προσέγγισητουπρωτόδικουΔικαστηρίου σχετι­ κά Lie το Νόιιο24/79:25 30 35 " Therefore where it is admitted,as in this case,thatthe debtor is displaced itisunnecessary thatthesefacts should first be declared or acknowledged by the Debtors Relief Court before a displaced or stricken debtor can validly set up the provisions of Law24/79asshield inanactionfor the recovery of a dept covered by the provisions of the law. I cannot subscribe to the submission that the operation of the provisions of s.
2. Law 24/79, is made in any way dependent • on any prior declaration by the Debtors Relief Court. Any such argument runs countertothe plain provisions of the law andnomore needbe said on thesubject. ..." Καιστις σελίδες 511,514, είπε,μεταξύ άλλων,ταπιοκάτω:- 40 "... Only when there exists a dispute as to whether the debtorisentitledtotheprotectionoftheprovisions of the Law necessity arises for a determinationby a competent Courtset 2205 Σαββίδης,Δ. Μ.Δημητριάδη;Λτδ ν.Υπ. Οικονομικών κ.ά.

(1989)upunder section 8 of the Law to pronounceonthe subject. On the contrary in addition to everything else said an examination of section 6of theLaw showsdearly thattheLaw suspends also the right to file an action, otherwise it would have been unnecessary to make provision for the suspension of the period of limitation of arightof action. 5 10 ToΑρθρο 4

(1)του Νόμου24/79ερμηνεύτηκεμεταξύάλλων στις πιοκάτω υποθέσεις. Στην υπόθεση Cyprus Hotels Ltd. v. The Republic (όπως πιο πάνω)λέχθηκε απότοΔικαστήριοπωςηανακούφισηπου παρέχει ο Νόμος σε εκτοπισθέντες η πληγέντες οφειλέτες δεν ισοδυναμείαπλώςμεαναστολήήαναβολήτηςυποχρέωσηςγια πληρωμήτόκουγιατηνπερίοδοπουπρονοείο Νόμοςαλλάμε πλήρη απαλλαγή από τέτοια υποχρέωση. Στη σελίδα 2777 ο Δικαστής κ. Μαλαχτόςείπεσχετικάταεξής:"After careful consideration of therelevant sections of Law 24/79 I am of the opinion that section 4

(1)does not provide for amere suspension or deferment of adebtor's obligation to pay interest, but completely abolishes and obliterates such liability to pay interest after 1974 andas long as the abnormal situation continues*'. Επίσης στην υπόθεση Triantafyllides v.National Bank of Greece(όπο)ςπιοπάνω),τοΔικαστήριο,στις σελίδες 476,477? είπεταεξής:"Thus it is clear from the wording of thestatute that when the 'debt' consists of capital money and interest the relief afforded under the Law to the displaced or stricken debtor is suspension on-the one hand of the right of every creditor to recover capital money due and prohibition on the other to charge, debit or collect interest. 15 20 25 30 35 40 We holdtheview thatsection 4 of Law 24/79is quite clear and unambiguous in stating that 'no interest shall be charged, 2206 3 Α.Α.Δ. Μ.Δημητριάδη;Λτδ ν. Υπ. Οικονομικών κ.ά. Σαββίδης,Δ. debited or collected on a debt of a displaced or stricken debtor'; therefore itmustbegivenfull effect." 5 10 Όπωςέχωήδη αναφέρειτοπρώτονομικό σημείο που πρότάξε ηαιτήτρια στην αίτηση για υποστήριξη της προσφυγής είναιότικατάτονυπολογισμό τουφόρουδελήφθηκανυπόψη απότονΈφοροοι τόκοι οι οποίοι χαρίσθηκανκαιαποτελού­ σανχάρινοφειλής. Οίδιος ισχυρισμός προβλήθηκεδιαζευκτι­ κάστηνένστασητωνελεγκτών τηςαιτήτριαςμεημερομηνία 30 Μαρτίου, 19S1,όπουαναφέρομαιταπιο κάτω:"But even if the said interest is ultimately waived we consider thatsuchwaiverisareleaseofliabilitywhichdoes not constitute taxableincome. 15 (Αλλάκαισεπερίπτοχιηπουοτόκοςαυτόςτελικάεγκα­ ταλειφθεί θειορσύμε πωςτέτοιαεγκατάλειψηείναιαπαλλα­ γήευθύνηςκαιδεναποτελεί φορολογητέο εισόδημα). 20 25 30 Επιπλέον, όπως ήδη ανάφερα εκθέτοντας τα γεγονότα. παρόλο που οι λογιστές/ελεγκτές της αιτήτριας υπόδειξαν στους ελεγμένους λογαριασμούς της αιτήτριας πως οι τόκοι γιαχρέηπριντηνΤουρκικήεισβολήδενήτανπληρωτέοι καιότι καμιά σχετική καταχώριση δεν έγινε για την ακύρωση τους, ελαούτοις η αιτήτρια εξακολουθούσε να"τους καταχωρεί στα βιβλίατης σαν οφειλή παρόλο πουηκαταβολήτους δεν τους ζητήθηκε ποτέ απότους δανειστές, ούτε πληρώθηκεοποιοδή­ ποτε ποσόγιατουςτόκουςαυτούς. Υπό ταπεριστατικάτης υπόθεσηςκαιμετονομικό υπόβα­ θροπουέλαβε υπόψητου οΈφοροςκαταλήγωστο συμπέρα­ σμαότι ήτανεύλογα ανοικτήεπιλογήστον Έφορονακαταλή­ ξει στο συμπέρασμα πως οι τόκοι αυτοί δεν μπορούσαν να θεωρηθούνσαναφαιρετέαδαπάνη απότοεισόδηιια. 35 Και έρχομαι τώραστο δεύτερο επίδικοσημείο που αφορά τους τόκους γιαδάνειαπουσυνήψε η αιτήτριακαιπουχρησι­ μοποιήθηκανγια χρηματοδότηση των παρατραβηγμάτων των Διευθυντών. 40 Ο Έφοροςδεν αποδέχθηκετο μέρος τουτόκου πουκατα­ βλήθηκε από την αιτήτριαγιαταδάνειααυτά,γιατί σύμφωνα 2207 Σαββίδης,Δ. Μ.ΔημιττΕ?ι«δηςΛτδ ν. Υπ. Οικονομικών κ.ά.

(1989)μετον ισχυρισμό τουο τόκος αυτόςδεναποτελούσεδαπάνη, που έγινεπρος όφελος τηςαιτήτριαςγιααποκλειστικήχρήση στην παραγωγήεισοδήματος,αλλάγιαπροσωπική χρήσητων Διευθυντών και οι εργασίες της αιτήτριας δεν έχουν καμιά σχέσημεδανειστικέςδραστηριότητες. Οπιοπάνω ισχυρισμός τουΕφόρουείναιεύλογος καιβρί­ σκει υποστήριξη στη πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Mitsios Trading Ltd. v. The Republic(19S7) 3 C.L.R. 1455.στηνοποίαγιαπαρόμοιααπαίτησητοΔικαστήριοαποφάνθηκεπωςηαπόφαση τουΕφόρου ναμηναποδεχθείμέροςτουτόκουοοποίοςκαταβλήθηκε στην τράπεζακαιτοοποίοαντιπροσώπευετόκοσεδάνειαγιαπρο­ σωπικήχρήση των Διευθυντών ήτανεύλογα εφικτή.Στη σελί­ δα 1459 αναφέρονταισχετικάταεξής:- 5 10 15 "Havingcarefullygonethrough therecord andthematerial before me, I am satisfied that the decision of the director in respectof this item was reasonablyopen tohim''. 20 Υπό ταπεριστατικά τηςπαρούσαςυπόθεσηςβρίσκωπωςη απόφαση του Εφόρουνα μην αποδεχθεί το μέρος τουτόκου για ταδάνειααυτάπουχρησιμοποιήθηκε γιαχρηματοδότηση δανείωντωνΔιευθυντών ήταννόμιμηκαιεύλογαανοικτή επι­ λογή γιατονΈφορο. Όσοναφοράτοτελευταίονομικό σημείο,τοθέμαπουεγεί­ ρεταιτοέχωαποφασίσειπρόσφαταστηνυπόθεσηElmaPaper Sacks Co. Ltd.. v. The Republicof Cyprus(19SS) 3C.L.R. 1374. Στην απόφαση,αφού έκαμα εκτεταμένη ανάλυση των σχετικών προνοιών του Νόμουπερί ΕκτάκτουΕισφοράςτου 197S (Νόμος34/7S)κατάληξαστοσυμπέρασμα,πωςήταννόμι­ μη η άρνηση του Εφόρου στην απαίτησηγιακεφαλαιουχική έκπτωσηγιαστοιχείαπάγιουενεργητικού,πουβρίσκονταιστις κατεχόμενες περιοχέςγιασκοπούςέκτακτηςεισφοράς. 25 30 Χρήσιμηαναφορά μπορεί ναγίνει στο πιο κάτωαπόσπα­ σμααπότηνπιοπάνωαπόφαση. "In thepresent caseby lookingfairlyatthelanguageof the 40 law there is no room for doubt or ambiguity.Thewords is s. 12

(2)(a)areclear.A deductionfortheexhaustionandwearand 2208 35 3 Α.ΑΛ. Μ.Δημητριάδη;Λτδ ν.Υπ. Οικονομικών κ.ά. Σαββίδης,Δ. tear of property can only be claimed if it arose 'out of the use and employment of such property' in the trade,business etc. 'during theyear of assessment". The deduction claimed is allowed for incometax purposes only by way of concession. As to the legal effect of such concessions, it was heldby the Full Bench of this Court,inthe case of the Hellenic Bank Ltd. v.TheRepublic (19S7) 3 (C) C.L.R. 1619.thatthey 'donothave theforce of law anddo not strictly form part of thetax code'. It is undisputed fact in the present case that thought the property of the applicant is situated within the Turkish occupied areas itstill belongs toitandhasnotbeen 'definitely* and "permanently' lost. Nevertheless, such property was inaccessible to theapplicant due to enemy occupation andat no time during the years of assessment it had been used and employed in theapplicant's trade or business. Bearing in mind the above I find that it was reasonably open to the respondent to find that a deduction for wear and tear in respect of such properties couldnotbe allowed". Υιοθετώ ταπιο πάνω καικαταλήγω στο συμπέρασμα πως ηαπόφαση του Εφόρουστο θέμααυτό ήταν νόμιμηκαι εύλο­ γα ανοικτή επιλογή. Σαν αποτέλεσμαηπροσφυγήαποτυγχάνει και απορρίπτε­ ται χωρίςέξοδα. \' Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 2209