clr/1989/1989_3_2210.pdf

(1989)29Σεπτεμβρίου, 1989 [ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ/στής] I.B.S. LTD., Αιτητές, ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΙ ΚΥΠΡΟΥ,ΜΕΣΩΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ. ΚΑΙ/Ή ΑΛΛΩΝ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 125/S4) Τελωνιακοί Δασμοί και Φόροι Κοτκηχύχίχποκ — ΕιδικαίΑποθήκαι Αποταμιεύσεως— Ο Περί Te/.covttcov και Φόροιγ Καταναλώσεως Νόμος, 1967(Ν. S2/67), άρθρο7/. ΣϊίνταγματικόΔίκαιο — Τέλος—Σν\ταγμα. Άρθροκαι24.2και 24.4— Κατ' εξουσιοδότησα)νόμον— Καταστρεπτικό— Έννοια. 5 Τέλη—Ανταποδοτικά τέλη—Ανα).ογίαμεταξύ τέλουςκαι παρεχομένης υπηρεσίας—Αρχές, πονδιέπουντο θέμα. 10 ΠροθεσμίαΑσκήσεωςΑιτήσεακΑκυρώσεως—Εξετάζεταιαιπεπά)γελτα. ΓενικέςΑρχές τονΔιοικητικού Δίκαιον—Ουσιαστικήκρίσητηςδιοικήσε­ ως— ο ρόλοςτον ΑκνρίύτικονΔικαστηρίου. 15 ΗΑιτούσα είχεν άδειασχετικά μεδύοειδικές αποθήκες αποταμιεύ­ σεως γιαφύλαξηεμπορευμάτων,προοριξο[ΐένων γιαπώληση σε επιβά­ τες,πουαναχωρούσαν στο εξωτερικό μέσω των λιμένων Λεμεσού και Λάρνακος. Ηάδειαδιελάμβανε σαφώςότιδενδημιουργούσε κεκτημέ­ νο δικαίωμακαιότιμπορούσε ναανακληθή οποτεδήποτε. Η Αιτούσα είχεν αποδεχθήτουςόρουςαυτούς. Μεεπιστολή τουημ.28 ΣεπτεμβρίουοΔιευθυντή;Τελωνείων εκοινοποίησε απόφασητουναμηνανανεώσει περαιτέρω τις άδειες,που 2210 20 3 ΑΛΛ. I.B.S. Ltd v.Δημοκρατίαςκ.ά. επρόκειτοτότεναλήξουντην 31.12.S

1. 5 Επακολούθησαν διαπραγματεύσεις και ως αποτέλεσμα ο Διευθυντήςπαρεχώρησεεκνέουτιςάδειες,αλλάυπότονόρονκαταβολήςετησίουτέλο\»ςεκΛΚ 20.
2. Η Αιτούσα με την παρούσα Αίτηση Ακυρώσεως προσβάλλει τους όρουςστιςνέες άδειες, όσουςδενυπήρχανστις αρχικές άδειες. 10 Μεταξύάλλιονη Αιτούσα ισχυρίσθηότι η ανάκλησητωναδεκόν με τιτνεπιστολήν της2S.9.83αποτελούσε Γ/βιαστικήκύηση εναντίοντης, καθ' ην στιγμήν ηίδιαείχε πιστεύσει ότι επρόκειτο να έχειασφάλεια, πράγμα,πουτιτνώθησε σεμεγάλες επενδύσεις. 15 Το Ανοπατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην Αίτηση Ακυριοσεως, απε(ράσιοε: 20 25 30 35
3. Η Αίτηση Ακυρώσεως καθ' όσον αφορά την ανάκληση της 2S.9.S2είναι εκπρόθεσμη,πράγμα,πουτο Δικαστήριο εξετάζει ex proprio niotu. Ενπάση περιπτώσει ηεν λόγω ανάκληση δεν είναι αντικείμενο τηςπαρούσαςΑιτήσεως, αλλάκαιανiftav,η Αίτηση θα απερρίπτιπο,διότι ήταν σαφής όρος της αρχικής άδειαςότιμπορούσεναανακληθήοποτεδήποτεμεειδοποίηση3 μηνών και ο διευθυντής άσκησε δεόντως την διακριτικήτου εξουσία.
4. Το τέλος επεβλήθη υπότου Υπουργού δυνάμει του άρθρου71 τον Νόμου S2/67καιέποιείναιφανερόότι επεβλήθηκατ' εξου­ σιοδότησηνόμουκαιεπομένως οισχυρισμός, ότιη επιβολήδεν έγινε κατ' εξουσιοδότηση νόμου χ,αι διάτούτο αντίκειταιπρος τοΑρθρο24.2 τουΣυντάγματοςδενευσταθεί.
5. Υπό τις περιστάσεις τηςτιποθέσεως αυτήςτο τέλος δεν μπορεί ν« Οεωρηθήκαταστρεπτικόκαιέτσιοισχυρισμός, ότιηεπίδικη πράξη είναι σε αντίθεση με το Αρθρο 24.4 τουΣυντάγματος, είναιαπορριπτέος. Η Αίτηω]Ακυρώσεως απορρί­ πτεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. 40 2211 I.B.S. Ltd v. Δημοκοατία;κ.ά.

(1989)Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασης τωνκαθ*ωνηαίτησημε τηνοποίααντικατάστησαντουςόρουςάδειαςλειτουργίας της ειδικής αποθήκης αποταμιεύσεως υπ' αρ. 6.179 και 6.180 ως και τωνάλλων καταστημάτωναδασμολόγητων. 5 Ε.Ευσταθίου μετον κ.Γ.Στνλιανίδη. γιατουςΑιτητές. Α. Ευαγγέλου, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ*ωνηαίτηση. 10 ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Δ.:Ανάγνο)σετηνακόλουθηαπόφαση. Μετην παρούσα προσφυγή η αιτήτρια εταιρεία ζητά την πιο κάτω θεραπεία:"Α. Δήλωσιν του"ΣεβαστούΔικαστηρίου ότι ηπράξιςκαι/ή απόφασιςτωνκαθ' ωνηαίτησαηπεριεχόμενηει; επιστολάς ημερ.27/12/S3.13/1/S4 (Γεκμ.ΙΑ. IBκαι2)όιά τωνοποίωνοι καθ* ων ηαίτησιςκαι/ή εκάτεοοςτούτωνκε/ωρισμένωςαπεφάσισαν όπως χορηγήσουν άδειαν λειτουργίας της ειδικής αποθήκης αποταμιεύσεως υπ' αρ. 6.179, 6.180 ως και των άλλων Καταστημάτων Αδασμολόγητων υπό τους όρους οι οποίοιαναφέρονταιεις ταςειρημένας επιστολάς καιτα επισυνημμένα έγγραφα προς ταύτας εις αλτικατάστασιν των όρων της αδείας ήτις εχοοηγήθη εις τους αιτητάςυπόημερ. 26/4/79 (Γεκμ.3.4) είναι άκυροςκαι/ήπαράνομοςκαι/ήεστεοημένη εννόμου αποτελέσματος. Β.Δήλωσιντου ΣεβαστούΔικαστηρίου ότι παράλειψις των καθ' ων ηαίτησις όπωςχορηγήσουν εις τουςαιτητάς άδειαν μετους αυτούςόρους ως ηπεριεχόμενη εις ταςαδείαςημερομ. 26/4/79και 13/1/19S4 (Τεκ.3.4) είναιάκυροςκαι/ήπαρά­ νομοι και/ήεστεοηιιένη εννάιιουαποτελέσματος." 15 20 25 30 35 Είναι φανερό απόταΤεκμήρια 3και 4 ότι ηαναφορά της ημερομηνίας του Τεκμηρίου 4 ως 13/1/19S4 είναι εσφαλμένη γιατί ησχετικήημερομηνία τουΤεκμηρίου 4είναι26/4/

1. Η αιτήτρια εταιρεία ασκεί την εμπορία αδασμολόγητων ειδώνσεειδικές αποθήκεςαποταμιεύσεωςπουβρίσκονταιστα λιμάνιαΑεμεσούκαιΛάρνακας. Ηέγκρισηγιαλειτουργίατων 2212 40 3 A.A.A. 5 I.B.S. Lid v. Λημοκηατίας κ.ά. Σαββίδης, Δ. αποθηκών αυτών διαβιβάστηκε στην αιτήτριαεταιρεία με επι­ στολές του καθ' ου η αίτηση αριθμός 1 Διευθυντή του Τμήματος Τελωνείων (που στη συνέχεια θα αναφέρεται στην απόφαση αυτή σαν "ο Διευθυντής1') με Αριθμούς 6.179 και 6.1SO. ημερομηνίας 26 Απριλίου.
2. μετους όρους πουεκτίΟελται στις επιστολές αυτές και που παρουσιάστηκαν σαν Τεκμήρια Α και Β στην ένσταση των καθ'ων ηαίτηση,καθώς επίσης και στην Γνωστοποίηση Αριθμός 32 (πουαναφέρεται σανΤεκμήοιο !). 10 15 20 25 30 35 40 Η έγκριση και λειτουργία των αποθηκών αποταμιεύσεως διέπεται από το Αρθρο 71 του περί Τελωνείων και Φόρων Καταναλ(όσεως Νόμου του
3. (Νόμος 82/67)που παρέχει. μεταξύ άλλων, το δικαίωμα στο Διευθυ\τή Τελωνείων να εγκρίνει γιαχρονικά διαστήματα υπόόρους και περιορισμούς επιβαλλόμενους υπό του Διευθυντή "κατά το δοκούν" τόπους ασφαλούς εναπόθεσης, φύλαξης και αποθήκευσης εμπορευμά­ των που προορίζονται για εξαγωγή. Οι σχετικές πρόνοιες του Αρθρου 7! έχουν ως, εξής:"71.-

(1)Ο Διευθυντής δύναταινα εγκρίνη όιά χρονικά διαστήματακαι υπόόρους καθοριζόμενους κατάτοδοκούν και επί τ<ο όριο καταβολής των υπό του Υπουργού καθοοιζομένων τελών, τόπους ασφαλούς εναποθέσεως, φυλάξεως και αποταμιεύσεο>ς(α)υποκειμένων εμπορευμάτων άνευτης πληρωμής του εις ον υπόκεινταιδασμού,υπόόρους καιπεριορισμούς επιβαλλομένου; υπό του Διευθυντού κατά το δοκούν, (β) υπό τους άνω όρους και περιορισμούς, εμπορευμάτων προοριζομένου δι* εξαγίογήν ή ως εφοδίων, εφ' όσον πρόκειται περί εμπορευμάτιον μη δυναμένων κατά νόμον να χρηοιμοποιηθώοι όΓ εσωτερικήν κατανάλωσιν (γ) εμπορεύματος, άτινα δύνανται να αποταμιευθώσι δυνάμει των περί Φόρων Καταναλώσεως Νόμων, άνευ της καταβολής του αναλογούντος αυτοίς φόρου κατα­ ναλώσεως- 2213 Σαββίδης,Δ. I.B.S.Ltd ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1989)(δ) εμπορευμάτων,άτιναδύναταινααποταμιευθώσι δυνά­ μει των εις τατελωνεία ήτους φόρους καταναλώσεως αφορώντων νόμων, επί τη επιστροφή του καταβληθέ­ ντοςδασμούήφόρου,παςδεούτωεγκεκριμμένος τόπος αποταμιεύσεως καλείταιεντωπαρόντιΝόμω'αποθήκη .αποταμιεύσεως'. 5

(2)ΟΔιευθυντής δύ\αταιναεκδίδηεκάστοτεοδηγίας(α)καθόσοναφοράειςεμπορεύματα,άτιναδύνανταιή δεν δύνανται ναεναποτεθώσιν εις ειδικήν τίνααποθήκην ή κατηγορίαναποθηκιόναποταμιεύσεως· 10 (β) καθ'όσον αφοράειςτοδιαμέρισμα οιασδήποτεαποθή­ κης. εν ω δυνατόν να αποταμιεύομαι ειιπορεύματα οιασδήποτεκατηγορίαςή κλάσεως. 15

(3)Εάν μετάτην έγκρισιν αποθήκης αποταμιεύσεακο κάτοχος αυτής προβή, άνευ της προηγούμενης αδείας του Διευθυντού, εις οιανδήποτε μετατροπήν ή προσθήκην εν αυτή,ούτος είναι ένοχος αδικήματοςκαιυπόκειταιειςχρηματικήνποινήν μη υπερβαίνουσανταςδιακοσίαςλίρας. 20

(4)Πας όστις διό.πράξεως ήπαραλείψεως αυτού παραβαίνει οιονδήποτεόρονεπΐβληθέ\παήοδηγίανεκδοθείσανυπότου Διευθυντού δυνάμει του παρόντος άρθρου, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις χρηματικήν ποινήν μηυπερ­ βαίνουσανταςεκατόνλίρας." 25 Σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις υιοθετήθηκε από το 30 1971 ο θεσμός των "ειδικών αποθηκών αποταμιεύσεως" με σκοπό τηδιάθεσηαδασμολόγητων εμπορευμάτων σεεπιβάτες πουαναχωρούν μέσωθαλάσσης. Ηαναγκαιότηταπουεπέβαλετηδημιουργίατωναποθηκών 35 αυτώνήτανη έλλειψη κατάλληλων χώρων μέσαστιςαίθουσες επιβατών των Τελωνείων για τη στέγασητωνκαταστημάτων αδασμολόγητων ειδών. Οι όροι της λειτουργίας τουςαναφέ­ ροντανστη Γνωστοποίηση μεΑριθμό32καιστιςεπιστολέςμε τις οποίες διαβιβαζότανη έγκρισησύμφωνα (.ιετο πιο πάνω 40 Αρθρο 71

(1)και τα ετήσια τέλη καθορίζονταν από το Υπουργείο Οικονομικών σύμφωνα μετις πρόνοιες του ίδιου 2214 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 I.B.S. Ltd ν.Δημοκρατίαςκ.ΰ. Σαββίδης,Δ. Αρθρου. Απότηνυιοθέτηση τουθεσμού μέχρι τον ουσιώδη χρόνο στην παρούσαυπόθεσηδόθηκεάδεια γιατη λειτουργία πέντε ειδικών αποθηκών αποταμιεύσεως, ορισμένες απότις οποίεςβρίσκονται έξωαπόταλιμάνιακαιδυομέσασταλιμάνια. Τα κύρια χαρακτηριστικά του θεσμού των ειδικών αποθη­ κών αποταμιεύσεως ήταν ότι προσφέρονταν στον εμπορικό κόσμο γενικά και.οιιδιοκτήτες δικαιούτανπάνωσεπροσωρινήβάση,νααποταμιεύουνα* αυτέςαδασμολόγηταεμπορεύ­ ματαγιαπώληση σε επιβάτεςπουαναχωρούσανγιατο εξωτε­ ρικό μέσω θαλάσσης, εφόσον αποκλειστικός λόγος για την έγκριση τους ήταν η μη ύπαρξη κατάλληλου χώρου στις Τελωνειακές αίθουσεςγιατηστέγασηόλωντωνκαταστημάτων αδασμολόγητων ειδών. Η προσωρινότητατωναδειώντωναποθηκώναποταμίεύσειος αναφερότανρητά στους ειδικούς όρους πουεπιβλήθηκαν στους αιτητέςκαιτους οποίους είχαν αποδεχθεί. Στησχετική επιστολή ημερομηνίας 26 Απριλίου. 1979.{ΤεκμήριοΑ στην ένσταση) μετηνοποίαεκοινοποιείτο στην αιτήτριαεταιρείαη παραχώρησηάδειας,ανάμεσαστους όρους,αναφέρονταιστην παράγραφο5ταπιοκάτω:"5. Please note that this approval is granted on the clear understanding that:a) b) neitheryourselvesnoranynewcomers willclaimanyvested interests andwill berequired toterminateoperations after a noticeofthreemonthsifthegovernment shouldeverdecide that duty-free supplies to departing passengers will be conducted onasoleconcession basis." (Παρακαλώσημειώσετε ότιηέγκρισηαυτήπαραχωρείταιμε τησαφή προϋπόθεσηότι:- «0 40 (β)Ούτε εσείςούτε οποιονδήποτεκαινούργιοι θα διεκδική­ σουν οποιαδήποτε κεκτημένα δικαιώματακαι θαείναι υπόχρεοι νατερματίσουν τις επιχειρήσεις ύστερα από 2215 Σαββίδης,Δ. I.B.S. Ltd ν.Δημοκρατίας KM.

(1989)τρίμηνηπροειδοποίηση σε περίπτωση πουηκυβέρνηση ήθελε αποφασίσει ότι αδασμολόγητα εμπορεύματα σε αναχωρούντες επιβάτες θα διεξάγονται αποκλειστικά ύστερααπό παραχώρηση.) 5 Η αιτήτρια εταιρεία αποτάθηκε στον καθ' ου η αίτηση Διευθυντή και της χορηγήθηκε έγκριση σύμφωνα με τα Τεκμήρια Α και Β για τη λειτουργία δυο ειδικών αποθηκών αποταμιεύσεως πουβρίσκο\ταισταλιμάνιατηςΛάρνακαςκαι της Λεμεσού. 10 Έναςαπότουςουσκόδεις όρουςγιατηχορήγησητηςέγκρι­ σης ήταν ηεπιφύλαξη του δικαιοηιατος της ανάκλησης μετά από τρίμηνη προειδοποίηση. Οι άδειες αυτές ανανεώνονταν κάθεχρόνο από τονκαθ"ουηαίτησηΔιευθυντή δεδομένου ότι 15 ηισχύς τους ήτανμόνο γιαέναχρόνο. Κατάτοτέλοςτου 19S3 η Αρχή Λιμένωνείχε δημιουργήσει κατάλληλα υποστατικά στο λιμάνι Λεμεσού μέοα σταοποία μπορούσαν να στεγαστούν όλα τακαταστήματααδασμολόγη- 20 των ειδών ταοποίαθαπροσφερόταν για εκμετάλλευσηστον ιόιιοτικό τομέα ύστερα απόπροσφορές. Εν όψει τηςεξέλιξης αυτήςοκαι)ου ηαίτησηΔιευθυντής γνωστοποίησε στην αιτή­ τρια εταιρεία με την επιστολήτου με αριθμό 6.179,ημερομη­ νίας 2S Σεπτεμβρίου.

1. (Τεκμήριο Γ στην ένσταση), την 25 πρόθεσητουναμηνανανεώσειτιςάδειεςγια.τηλειτουργίατων ειδικών αποθηκο')ν αποταμιεύσεως μετά τη λήξη τους στις 31/12/1983και ανακάλεσε από την 1η Ιανουαρίου. 19S4, την έγκριση που διαβιβάστηκε με τα Τεκμήρια Α και Β, και την καλούσε όπως "μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου. 19S3.πάρετεόλα τα 30 ενδεδειγμένα μέτρα για τον προσήκοντα τελωνισμό των αδα­ σμολόγητων εμπορευμάτων πουβρίοκολται στην υπόαναφο­ ρά αποθήκη σας όπως προνοείται στο Αρθρο 81 του ίδιου Νόμου,διαφορετικάταεμπορεύματαπουθαπαραμείνουνατελίόνιστα θα μεταφερθούν σε δημόσια αποθήκηαποταμιεύσε- 35 ως". Τοδικαίωματηςάρσης έγκρισης αποθήκηςαποταμιεύσεως παρέχεταιστοΔιευθυντήΤελωνείωνσύμφαχναμετις πρόνοιες του Αρθρου Sl(l) του προαναφερθέντος Νόμου 82/
2. Το Αρθροαυτόπρονοεί ταπιο κάτω:- 2216 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 I.B.S. Ltd v. Δημοκρατίας KM. Σαββίδης,Δ. "Sl.-(l) Εφ'όσον οΔιευθυντής σκοπεί ναανακαλέσει ή ναμηανανέωσητηνέγκρισιν αυτούδιάτινάαποθήκηναπο­ ταμιεύσεως, ούτος οφείλει όπως,τρεις τουλάχιστον μήνας προ της ημερομηνίας της ανακλήσεως ή της λήξεως της ισχύος τηςεγκρίσεως, αναλόγωςτηςπεριπτώσεως,γνωστο­ ποίησητην τοιαύτηνπρόθεσιν αυτού,καθορίζωνάμαεντη γνωστοποιήσει καιτην ημερομηνία,καθ' ηνάρχεταιη ανάκλησις ή λήγειηισχύς τηςπαρασχεθείσης εγκρίσεως.

(2)Η ως είρηται γνωστοποίησις δέονόπως είναιέγγρα­ φος. λογίζεται δε επιδοθείσα εις άπαντα τα πρόσωπα,τα έχοντα συμφέρον επί εμπορευμάτων ήδη εναποτεθειμέλχον εν τη αποθήκη ταύτη ή επί εμπορευμάτων δικαιουμένων δυνάμει τουπαρόντοςΝόμουαποταμιεύσεωςεναυτή μεταξύ της ημερομηνίας της εκδόσεως τηςγνωστοποιήσειος και της εν αυτή καθοριζομένης ημερομηνίας, εφ' όσον αύτη απευθύνεται εις τον κάτοχον της αποθήκηςκαι καταληφθή εναυτή.

(3)Εάνμετά την καθοριζομένην εν τηειρημένη γνωστο­ ποιήσει ημερομηνία ή οιανδήποτεμεταγενεστέραν ημερομη­ νία. ως ο Διευθυντής ήθελεν εν εκάστη περιπτώσει ορίσει. παραμείνωσιν εν τη αποθήκημηπροσηκόντως τελωνιοθέντα εμπορεύματα, ταύτα όύναλται να μεταφερθώσιν υπό τίνος λειτουργού ειςδημοσίαντινάαποθήκηναποταμιεύσε­ ωςκαιάνευεπηρεασμούτωνδιατάξεωντουεδαφίου

(3)του αμέσως επομένου άρθρου,εάν δεν τελωνισθιόσιν εξ αυτής εντός μηνός,δυνατόννα εκποιηθώσι." Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση η αιτήτρια εταιρεία μαζί με άλλους επηρεαζόμενους είχαν επανειλημμένες συσκέψεις με τους καθ' cov ηαίτηση σε μιαπροσπάθειαγιαεξεύρεσηφόρμουλας γιααναθεώρησητης απόφασης του καθ'ου ηαίτηση Διευθυντή. Σαναποτέλεσμα των διαβουλεύσεων αυτών συμφωνήθηκε, μεταξύ των μερών, όπως παρέχεται στους υφιστάμενους κατόχους ειδικών απο­ θηκώναποταμιεύσεως τοδικαίωμανασυνεχίσουν τηλειτουρ­ γία τους. με αναθεοορηση όμως του ετήσιου τέλους που θα καταβάλουνκαιτοοποίοορίστηκε στοποσότωνΛΚ20.000,- ή ποσοστό 6% πάνω στο ακαθάριστοποσό απότις εισπράξεις τους. 2217 Σαββίδης,Δ. I.B.S. Ltd ν.Δημοκρατία;κ.ά.

(1989)Σαν δικαιολογία για την αύξηση του ποσούπροβλήθηκαν απότουςκαθ' ωνη αίτησηοιδιοικητικέςδαπάνεςκαιη παρο­ χή υπηρεσιών στο είδος αυτούτου εμπορίου πουσυνίσταται στον απαραίτητοέλεγχο που χρειάζεται να ασκείται γιατην ασφαλή παράδοσητωναδασμολόγητωνεμπορευμάτωνσεεπιβάτεςπουαναχωρούν,στονπροληπτικόρόλοπουασκείοκαθ' ου η αίτηση Διευθυντής για την παρεμπόδιση διάθεσης των εμπορευμάτωναυτώνστην επιτόπιααγορά,τηντήρησηλογα­ ριασμών και αρχείων και γενικότερα τις υπηρεσίες που θα παρέχονται για την άσκηση λογιστικού ελέγχου και τήρηση στατιστικών στοιχείων. 5 10 ΤοπιοπάνωτέλοςτωνΛΚ20.000,-θαπεριλάμβανεκαιυπε­ ρωριακές απασχολήσεις του τελωνειακού προσωπικού χωρίς καμιάπρόσθετηεπιβάρυνση.Επιπλέονύστερααπόσυμφωνία 15 μετηνΑρχήΛιμένων,συμφωνήθηκε ναδιαθέτει ηΑρχή μέσα στην αίθουσαεπιβατιυν κατάλληλουςχώρουςγιατηνπαράδο­ σητωνεμπορευμάτωνχωρίςναεπιβάλειδικαιώματα,νοουμέ­ νου ότι το 20% των τελών της άδειαςγια τη λειτουργία των αποθηκών θατο παίρνει ηΑρχή. Μετην υιοθέτηση του πιο 20 πάνωτέλους καταργήθηκεπαράλληλαηυποχρέωσητωνιδιο­ κτητών των ειδικών αποθηκώνγια καταβολήτου ποσού των ΛΚ5.000,-ετησίως τοοποίοαντιπροσώπευεέξοδαεπίβλεψης. Ο ισχυρισμός της αιτήτριαςεταιρείας είναι πως ουδέποτε 25 δέχθηκετημεταβολήτουυφιστάμενουκαθεστώτοςλειτουργίας τωναποθηκώντηςκαιεπιφύλαξεταδικαιώματατηςταοποία απορρέουναπότιςάδειεςημερομηνίας26/4/1979πουτηςείχαν χοοηγηθεί στοπαρελθόν. 30 Ο καθ' ουηαίτηση.Διευθυντής, μεεπιστολή τουημερομη­ νίας 27 Δεκεμβρίου, 19S3,έφερεσε γνώση της αιτήτριας εται­ ρείας καθώςκαιόλων των άλλων ενδιαφερομένωντηνέγκρι­ ση λειτουργίας των αποθηκώντους από 1Ιανουαρίου, 1984, σύμφωνα μετους νέους όρους πουπεριέχονταν στην ενλόγω 35 επιστολή,καθώςκαιστηνέα Γνωστοποίηση Αριθμός 32,στην οποία αναφέρονταν ρητά οι OOOL λειτουργίας των ειδικών αποθηκών. Στην παράγραφο 4 της Γνωστοποίησης αυτής, κάτω από τον τίτλο "Όροι Εγκρίσεως", αναφέρεται πως η έγκριση θα παραχωρείται σύμφωνα με τις πρόνοιες του 40 Αρθρου 71 του Νόμου S2/67 υπό τέτοιους όρους που ο Διευθυντήςήθελεεπιβάλεικαιμετηνκαταβολήτωντελώνπου 221S 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 l.B.S. Ltd v. Δημοκρατίας κ.α. Σαββίδης,Δ. ο υπουργός θαενέκρινε. Ηπαράγραφος 4 συνεχίζει ωςακο­ λούθως: "Χωρίς βλάβη της διακριτικής εξουσίας του Διευθυντή,βάσειτουνόμου,οι βασικοίόροι αναφέρονταιστη Γνωστοποίηση αυτή.". Καιστησυνέχεια αναφέρονταιταεξής: "Ουπουργόςέχειαποφασίσειότιαπότην 1 Ιανουαρίου,

1. τα τέλη τα οποία θα καταβάλλο\ται θα είναι κατ' ελάχιστο ΛΚ20.000.- τοχρόνοή6%επί.τωνεισπράξεων των πωλήσεων. Το τέλος αυτό θακαταβάλλεται εις τέσσερις ίσες δόσεις από ΛΚ.5.000.-ηκάθε μια στην αρχήκάθε τριμήνου. Αν κατά το τέλοςενός τριμήνου λογιστείότι ταποσοστά επίτων πωλήσειονυπερβαίνουντηςΛΚ5.000.- τοεπιπλέον ποσό θακαταβάλ­ λεταιστοτέλοςτουεπόμενου μηνόςύστερα απόαπαίτηση του Διευθυντή.". Ηαιτήτριαεταιρεία θεώρησε τον εαυτότης σανεπηρεαζό­ μενο από την απόφαση αυτή. και καταχώρισε την παρούσα προσφυγήπροσβάλλο\τας τηνενλόγω απόφαση. Πριν προχωρήσω στην εξέταση των νομικών λόγων που υποβ/.ήθηκανγιαυποστήριξητηςπροσφυγήςθαήθελανααναφερθώσύντομα στολόγοτηςμακράςκαθυστέρησης στηνεκδί­ κασητηςπαρούσαςπροσφυγής. Ηπροσφυγή αυτή συνεκδικαζόταν με αριθμό άλλων προσφυγών από ιδιοκτήτες αποθιικών ειδικής αποταμιεύσεως, πουπρόσβαλαντην ίδιαδιοικητικήπράξη. Μετάτηνκαταχώ­ ριση των προσφυγών αυτών έλαβαν χώρα διάφορεςδιαβου­ λεύσεις μεταξύ των αιτητών καιτων καθ' ων ηαίτηση σεμια προσπάθειαδιευθέτησης τηςδιαφοράςηοποίαδεντελεσφόρησε. Οι άλλες προσφυγές αποσύρθηκαν πριν ακουστούλ' και παρέμεινε μόνογιαεκδίκασηη παρούσαπροσφυγή. Όταν η προσφυγή αυτή ορίστηκε για ακρόαση στις 31/1/19S5οι δικηγόροι δήλωσαν πωςδεν επιτεύχθηκεκανένας συμβιβασμός καιζήτησανπαράτασηχρόνουγιανα καταχωρί­ σουντιςγραπτέςτουςαγορεύσεις. Ωςαποτέλεσμαδόθηκανοι σχετικές οδηγίες για αναβολή της ακοόασης στις 8 Μαΐου,
2. Οδικηγόρος τηςαιτήτριαςεταιρείαςζήτησε νέα παράταση γιατηνκαταχώρησητηςγραπτήςτουαγόρευσης μετη δικαιο­ λογίαπωςγινόντουσαν προσπάθειεςγιαδιευθέτησηκαιηυπό- Σαββίδης,Δ. I.B.S. Ltd ν.ΔημοκρατίαςKM.

(1989)θέση αναβλήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου, 1985, οπότε δόθηκαν ρητές οδηγίες πως ανο δικηγόροςτηςαιτήτριαςεταιρείαςδεν καταχωρούσετηγραπτήτουαγόρευση μέσασταχρονικάόρια πουτουδόθηκαντότεη προσφυγήθααπορριπτότανσανεγκαταλειφθείσα. Λόγω της μησυμμόρφωσης του δικηγόρου της 5 αιτήτριας εταιρείας και. εφαρμόζοντας τις οδηγίες που είχα δώσειπροηγουμένως, απόρριψατηνπροσφυγήστις20/1/1986. Μεταγενέστερα ο δικηγόρος της αιτήτοιας εταιρείας υπόβαλε αίτηση για επαναφοράτης υπόθεσης στην οποία ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτησηδενέφερεένστασηκαι μεσυναίνεση του 10 δόθηκεδιάταγμαγιαεπαναφοράτηςπροσφυγής. Ακολούθησαν επανειλημμένες αναβολές ύστερα απόαιτήσεις τουδικηγόρου της αιτήτριας εταιρείας με.τη δικαιολογία πως γινόντουσαν ουσιαστικές διαπραγματεύσεις.Ύστερα πουο δικηγόρος της αιτήτριαςανάφερεπωςοι διαπραγματεύσειςδενκατέληξανσε 15 θετικό αποτέλεσμα, οι δικηγόροι ζήτησαν να καταχωρίσουν ένορκες δηλώσεις σε υποστήριξη των διάφορων ισχυρισμών τουςκαιδόθηκαντέτοιες σχετικέςοδηγίες. Ακολούθησαν διά­ φορες αναβολές ύστερα απόνέες αιτήσεις του δικηγόρου της αιτήτοιαςεταιρείαςότι οιδιαβουλεύσεις γιασυμβιβασμό συνε- 20 χίζονταν και τελικά όταν .TIC/, δελ' υπήρχε άλλο περιθώριο περαιτέρωαναβολώνη υπόθεσηεκδικάστηκε στις9/2/1989 και ηαπόφασηεπιφυλάχθηκε. Στην ένορκη δήλωσηπουκατατέθηκεαπότους καθ' ων η 25 αίτησηκαιστημαρτυρίαπουδόθηκεπάνωσ! αυτή.οι καθ'ων ηαίτηση υποστήριξαν πως η επιβολή του ετήσιου τέλουςτων ΛΚ20.000.ή ποσοστού 6% στιςπωλήσεις ήταν δικαιολογημένη γιατίαποτελείτοελάχιστο ποσόγιακάλυψητωνδαπανώντου τμήματοςγιαεπιπρόσθετες υποχρειόσεις καιεπιβαρύνσειςπου 30 αφορούν επιβεβαίιυση της ασφαλούςπαράδοσηςτων αδασμο­ λόγητων εμπορευμάτων σε επιβάτες που αναχωρούν για το εξωτερικό, την παρεμπόδιση διοχέτευσης τους στην ντόπια αγορά, την τήρηση λογαριασμού και αρχείουγιατις παραλα­ βές. πωλήσεις, αποθέματα και γενικότερα για τις υπηρεσίες 35 που παρέχει το Τμήμα για άσκηση λογιστικού ελέγχου και τήρηση στατιστικών στοιχείων. Επιπρόσθετα υποστηρίχθηκε πως τοΤμήμαεπιβαρύνεταικαιμετοκόστος των υπερωριών που πληρώνει σευπαλλήλους πουαπασχολούνται μετηνεπί­ βλεψη τηςπαραλαβήςτωναδασμολόγητων ειδώνκαιτηβεβαί- 40 ωση της φόρτωσης τους κατά την αναχώρησητων επιβατών. Αναφέρθηκε ακόμα πως ένα ποσοστό 20% απότο ποσό του 2220 3 Α.Α.Δ. I.B.S. Ltd v. ΔημοκρατίαςKM. Σαββίδης,Δ. τέλουςκαταβάλλεταιστηνΑρχήΛιμένωνγιατηνπαραχώρηση απότηνΑρχήτωνκατάλληλωνχώρωνμέσαστολιμάνιγιατην παράδοση τωναδασμολόγητωνειδών. 5 10 15 20 25 30 35 40 Σχετικάστοιχείαγιατομέγεθοςτηςδαπάνηςπουυφίσταται τοΤμήμαΤελωνείωνγιατιςπιοπάνωυπηρεσίεςδόθηκανστην ένορκηδήλωση καιστη μαρτυρία. Στηνένορκηδήλωσηκαιστηνμαρτυρίαπουδόθηκεαπότην αιτήτριαεταιρεία,ηαιτήτρια ισχυρίστηκε πως είναικαθήκον τουΚράτουςναπαρέχειτιςυπηρεσίεςτουγιατηνεύρυθμηλει­ τουργίασυναλλαγών πουπροωθούν σημαντικάτον τουρισμό γιατί ένας σημαντικός αριθμός επισκεπτών έρχεται στην Κύπρο για να εφοδιαστεί με αφορολόγητα είδη. Επίσης το ποσό τωνΛΚ20.000.-πουκαταβάλλεταισανπάγια καταβολή προςτοΤμήμαΤελωνείων,πουείναιπρόσθετο προςτοποσό των ΛΚ40.000.- που καταβάλλεται κάθε χρόνο στην Αρχή Λιμένωνσανενοίκιογιατη χρήση άλλωναποθηκώνστοχώρο του λιμανιού, είναι τεράστιο λαμβανομένου υπόψητου γεγονότοςπωςοσυναγωνισμός είναιμεγάλοςκαιτοκέρδοςχαμη­ λό. Έγινε αναφορά στο μέγεθος τηςζημιάςπουυφίσταται η αιτήτριααπότο 19S4.που,σύμφωναμετουςισχυρισμούς της, απότηνεφαρμογήτουνέουτέλουςκυμαίνεταιαπόΛΚ10.000.μέχρι ΛΚ60.000.- το χρόνο επιπρόσθετα προς το ποσό των ΛΚ40.000.- το χρόνο που καταβάλλει στην Αρχή Λιμένων. Τέλοςαμφισβήτησεπωςοι δαπάνεςπου υφίσταται τοΚράτος για τη λειτουργία των αποθηκώναυτών ανέρχεται στο ποσό που ισχυρίστηκε ομάρτυραςτωνκαθ' ωνη αίτηση. Δε θαασχοληθώ στην παρούσαπροσφυγή με το θέματου ενοικίου που καταβάλλεται από την αιτήτρια στην Αρχή Λιμένωνγιατηνπαραχώρησησ' αυτήάλλων αποθηκών μέσα στολιμάνι,γιατίαυτόδεναποτελείαντικείμενοτης παρούσας προσφυγήςαλλάείναι θέμασυμφωνίαςκαιδιευθέτησης μεταξύτηςαιτήτριαςκαιτηςΑρχήςΛιμένωνγιατηνεκμίσθωσησ' αυτήυποστατικώνμέσαστολιμάνι. Ταεπιχειρήματατου ευπαίδευτουδικηγόρουτης αιτήτριας σευποστήριξητωννομικών λόγωνπάνωστουςοποίους βάσισε τηνπροσφυγήτης αιτήτριαςμπορούννασυνοψιστούν στα πιο κάτω:- 2221 Σαββίδης,Δ. I.B.S. Ltd ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1)του Νόμου82/

1. 5 10 15 20 25
2. Ο Διευθυντής ενήργησε νόμιμα και ορθά μέσα σταπλαίσια των εξουσιών του σύμφωνα με το Νόμο. Μετάπου ικανοποιήθηκεπως ηΑρχήΛιμένων είχεδημιουργήσει κατάλλη­ λα υποστατικάμέσα στην αίθουσα επιβατών των λιμανιών για στέγαση καταστημάτωναδασμολόγητων πουθαεξυπη­ ρετούσαν καλύτερα το δημόσιο συμφέρον και τα οποίαθα προσφέροντανγιαεκμετάλλευση στον ιδιωτικότομέακατόπινπροσφορών,κατάληξεστην απόφασηναμην ανανεώσει τις άδειες λειτουργίας ειδικών αποθηκών αποταμιεύσεως έξω από τα λιμάνια που έληγαν την 31 Δεκεμβρίου, 1983, την οποία κοινοποίησε στην αιτήτρια και τους άλλους ενδιαφερόμενους με επιστολή του μεημερομηνία28/9/1983, δίνοντας έτσι την τρίμηνη προειδοποίηση που προνοεί ο Νόμος και οι όροι της σύμβασης, και εξηγώντας τους λόγους πουτον ώθησαν στη λήψη τέτοιαςαπόφασης.
3. Απαντώντας στον ισχυρισμό για αιφνιδιαστική και εκβιαστική ενέργεια εκ μέρους του Διευθυ\πή του τμήματος Τελωνείων, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των καθ'ων η αίτηση ισχυρίστηκε πως ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί γιατί:(α) Η έγκριση δόθηκε, πάνωσε προσωρινή βάσημε την επιφύλαξη του δικαιώματος της ανάκλησης ύστερα από τρίμηνηπροειδοποίηση. (β) Οι άδειες που εκδιδόταν δεν είχαν συνεχή ισχύ αλλά ανανεώνονταν κάθεχοόνο. 30 35 40 (γ) Ο καθ' ου η αίτηση Διευθυντής, γνωστοποίησε με επι­ στολήτου στην αιτήτρια,σύμφωνα με το Αρθρο 81 του Νόμου, και τους όρους της σύμβασης, την πρόθεση του ναμηνανανεώσει τιςάδειεςγιαλειτουργίαειδικών αποθηκών εξηγώντας συγχρόνως τους λόγους πουτονώθη­ σαν στη λήψη τέτοιαςαπόφασης.
4. Δίνονταςπερισσότερες επεξηγήσεις οευπαίδευτοςδικηγόρος των'καθ' ων ηαίτηση πάνωστους λόγους δημόσιου συμφέροντος που έλαβε υπόψη τουο καθ'ου ηαίτηση Διευθυντής ανάφερεταπιοκάτω:- 2223 Σαββίδης,Δ. I.B.S. Ltd ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1989)(α) Ηπροστασία των δημόσιων προσόδων με την άσκηση αποτελεσματικότερου ελέγχου. (β) Περιορισμός της διοικητικής δαπάνης ηοποία ολοένα καιαυξανότανλόγωτουγεγονότος ότιοιαποθήκεςδεν ήταν συγκεντρωμένες. 5 (γ) Μείωση τουκόστους γιατηνεθνικήοικονομία. (δ) Επαύξησητης εισροήςξένουσυναλλάγματος. 10 (ε) Αποτελεσματικότερος έλεγχος ξένου συναλλάγματος και. (στ)Αύξησητων δημόσιων πόρων. Τοπρώτοερώτημαπουτίθεται μπροστάμουκαιπου αρκε­ τάλέχθηκανγι' αυτόαπό τουςδικηγόρους τωνδιαδίκωνείναι κατά πόσο ηανάκληση των αδειών απότον καθ' ου ηαίτηση Διευθυντή των Τελωνείων ήτανπαράνομηήεκβιαστική όπως χαρακτηρίστηκε απότον ευπαίδευτοδικηγόροτης αιτήτριας. 15 20 Ηαπόφασηγιαανάκλησητηςάδειαςγιαλειτουργία ειδικής αποθήκης αποταμιεύσεως και η πρόθεση μη ανανέωσης της λήφθηκεαπότονκαθ'ουηαίτησηΔιευθυντήκαικοινοποιήθηκε 25 στην αιτήτρια εταιρεία με επιστολή με ημερομηνία 28 Σεπτεμβρίου,

1. Ηπαρούσαπροσφυγήκαταχωρίθηκεστις 10Μαρτίου,1985.Κατάσυνέπειαόσοναφοράτηναπόφασητης ανάκλησηςτηςέγκρισης λειτουργίαςτηςαποθήκης,ηπροσφυγή είναι εκπρόθεσμη. Αλλά εκτός απ' αυτόμε τις θεραπείες που 30 ζητούνταιδεν προσβάλλεται η απόφασητης28ηςΣεπτεμβρίου,
2. Κατάσυνέπεια ότι αφοράτοκύροςή τηναιτιολογίατης απόφασηςτης28ηςΣεπτεμβρίου, 1983,δεν μπορείνααποτελέ­ σειαντικείμενοτηςπαρούσαςπροσφυγής. Παρόλοπουτοθέμα αυτόδενεγέρθηκε απότουςδιάδικουςεντούτοις είναιμέσαστα 35 πλαίσιατης εξουσίας τουΔικαστηρίου αυτού στην άσκησητης Αναθεωρητικής του Δικαιοδοσίας να το εξετάσει με δική του πρωτοβουλία (ex proprio motu). Υπάρχειακόμαέναςλόγοςπουδεθακαθιστούσε αναγκαίο να ασχοληθεί το Δικαστήριο με την απόφαση της 28ης Σεπτεμβρίου, γιατί,στην ουσίαη ενλόγωαπόφασηανακλήθη2224 40 3 Λ.Λ.Δ. I.B.S. Ltd v. Δημοκρατίαςκ.ά. Σαββίδης, Δ. κε μετημεταγενέστερη απόφασηημερομηνίας27 Δεκεμβρίου, 19S3, με την οποία ο Διευθυντής έδωσε την έγκριση του για επαναλειτουργία των ειδικών αποθηκώναποταμιεύσεωςαπό την 1ηΙανουαοίου.
3. 5 Παράτοπιοπάνωσυμπέρασμαμουαποφάσισαναεξετάσω και διαζευκτικάτο βάσιμο του παραπόνου της αιτήτριαςπου στρέφεταιενα%πίοντηςαπόφασηςγιααναστολή της άδειας. 10 15 20 25 30 35 40 Τοδικαίωμα τηςάρσηςέγκρισης αποθήκηςαποταμιεύσεως παρέχεται ρητάαπότο νόμο στοΔιευθυντή.Σχετικές είναιοι πρόνοιεςτουΑρθρουSl(l) τουΝόμουS2/1967στιςοποίεςέχω κάμειήδη αναφορά. Επιπλέονστην προκειμένηπερίπτωσητο δικαίωμα τερματισμού της άδειαςρητάπρονοείται απότους όρους της άδειας σύμφωνα με τους οποίους "η έγκρισητης αποθήκης υπόκειται στη γενική εξουσία του Διευθυντή για ακύρωση προτηςλήξηςτης"(παράγραφος3)και"ούτεη αιτή­ τριαεταιρεία, ούτεοποιοιδήποτεκαινούργιοιθαδιεκδικήσουν οποιαδήποτεκεκτημέναδικαιώματακαιθαείναι υπόχρεοινα τερματίσουντις επιχειρήσεις ύστερααπότρίμηνη προειδοποί­ ηση...."(παράγραφος 5). Σύμφωνα με το Αρθρο 71

(1)του Νόμου "ο Διευθυντής δύναται να εγκρίνη διά χρονικά διαστήματα και υπό όρους καθοριζόμενους κατά το δοκούν ..." τη λειτουργία ειδικών αποθηκώναποταμιεύσεως. Οθεσμόςτηςλειτουργίαςτωνειδι­ κώναποθηκώναποταμιεύσεωςέξωαπόταλιμάνιαείχευιοθε­ τηθείγιατίηΑρχή Λιμένων,η υπεύθυνηΑρχήγιατηλειτουρ­ γίακαιτονέλεγχοτωνχώρο)νμέσασταλιμάνια,δενδιέθετετα κατάλληλα υποστατικά για τη στέγαση καταστημάτων αδα­ σμολόγητων ειδών. Ότανκατάτο 19S3η ΑρχήΛιμένωνδημι­ ούργησεκατάλληλαυποστατικάστολιμάνιτηςΛεμεσούγιατο σκοπόαυτό,οΔιευθυ\πήςΤελωνείωνέκρινεπωςη λειτουργία ειδικώναποθηκώναποταμιεύσεωςέξωαπότολιμάνιθα έπρεπεναδιακοπείγιαλόγουςδημόσιου συμφέροντος. Αναφορικά με τον ισχυρισμό για έλλειψη αιτιολογίας,δε συμφωνώ μετονευπαίδευτο δικηγόροτηςαιτήτριαςπωςστην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει επαρκής αιτιολογία για την απόφασητου καθουη αίτησηΔιευθυντή ναμη προχωρή­ σει στηνανανέωση τωναδειώνλειτουργίας ειδικώναποθηκών αποταμιεύσεως.Οι λόγοιπουοδήγησαντονκαθ' ουηαίτηση 2225 Σαββίδης,Δ. I.B.S. Ltd ν. Δημοκρατίας KM.

(1989)Διευθυντή ναμηνπροβείστηνανανέωσητωναδειώναναφέρο­ νται με λεπτομέρεια στην επιστολή του ημερομηνίας 28 Σεπτεμβρίου, 1983, και οι λόγοι του δημόσιου συμφέροντος που επέβαλαν τη συγκέντρωση των ειδικών αποθηκών σε περιορισμένο χώρο ελεγχόμενοαπότοΤελωνείοέχουν επεξηγηθεί καιυποστηριχθεί απότον ευπαίδευτοδικηγόροτωνκαθ' ων η αίτηση, όπως έχωήδη αναφέρειστην απόφασημου. 5 Έχοντας εξετάσει το θέματηςνομιμότητας της ανάκλησης, το μόνο που παραμένει να εξετάσω είναι κατά πόσο τα νέα τέληπου επιβλήθηκαν είναι καταστρεπτικής ή απαγορευτικής φύσης, ώστε να ισοδυναμούν με παραβίασητων Αρθρων 24 και 25 του Συντάγματος και ότι επιβλήθηκαν "εκτός νόμου ή κατ' εξουσιοδότηση Νόμου"όπως ισχυρίστηκε ο ευπαίδευτος δικηγόρος τηςαιτήτριας. 10 15 ΤοΑρθρο24τουΣυντάγματοςπρονοεί μεταξύάλλωνπως:"Ουδεμία τοιαύτη συνεισφορά διά καταβολής φόρου, τέλους ή εισφοράς οιασδήποτε φύσεως επιβάλλεται, ειμή διάνόμου ή κατ'εξουσιοδότησιν νόμου." (Αρθρο 24,παρά­ γραφος2.). "Ουδείς φόρος, τέλος ή εισφορά οιασδήποτε φύσεως, εξαιρέσει τωντελωνειακών δασμών,δύναταιναείναικατάστρεπτικής ή απαγορευτικής φύσεως." (Αρθρο 24, παρά­ γραφος4.). 20 25 Το Αρθρο 25 αναφέρεται στο δικαίωμα της άσκησης επαγγέλματος ήεπιτηδεύματος. Τοεπίδικοτέλοςόπωςέχωήδηαναφέρειστηναπόφασημου επιβλήθηκε από τον Υπουργό Οικονομικών σύμφωνα με τις πρόνοιες του Αρθρου 71

(1)του Περί Τελωνείων και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου 1967 (Νόμος 82/67). Κατά συνέπεια επιβλήθηκε "κατ' εξουσιοδότηση νόμου" και συνεπώς δεν υπάρχει παραβίαση της παραγράφου 2 του Αρθρου 24 του Συντάγματος. 30 35 θα προχωρήσω τώραναεξετάσω αντο επίδικοτέλοςείναι 40 καταστρεπτικής ήαπαγορευτικήςφύσεως,ώστεναπαραβιάζει την παράγραφο4 του Αρθρου 24 του Συντάγματος ήνα ισο2226 3 ΑΛΛ. I.B.S. Ltd v.ΔημοκρατίαςKM. Σαββίδης, Δ. δυναμεί μεστέρηση του δικαιώματοςτηςάσκησης επαγγέλμα­ τοςή επιτηδεύματος. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ηλειτουργία τέτοιων αποθηκώνέξω απόταλιμάνιαήταν έναπροσωρινό μέτροδιευκόλυνσης γιαεξυπηρέτησηεπιβατών πουαναχωρούσανστοεξωτερικό μέσω θαλάσσης,μέχρις ότου ηΑρχήΛιμένωνθαήτανσεθέσηναδημιουργήσει κατάλληλους χώρους μέσα σταλιμάνιαγια ναχρησιμοποιούνται από τους ενδιαφερόμενους σαν ειδικές αποθήκες αποταμιεύσεως και διάθεσηςαδασμολόγητων ειδών. Μετάτηδημιουργίατέτοιων χώρων μέσασταλιμάνια απότηνΑρχήΛιμένων,η αναγκαιό­ τητατης λειτουργίας τέτοιων αποθηκών έξω απόταλιμάνια έπαυσεναυφίσταταικαι εναπόκειτο στη διακριτική ευχέρεια τουΔιευθυντή ναεπιτρέψει τηνπεραιτέρωλειτουργία τους με τέτοιους όρους πουθα έκρινε αναγκαίους καιύστερα απότην καταβολή του τέλους που θα επέβαλλε ο Υπουργός Οικονομικών, λαμβάνοντας υπόψη τηδαπάνηπουυφίσταται τοΚράτοςγιατηλειτουργία τους. Οι λόγοι της επιβολής του επίδικουτέλους έχουν επεξηγη­ θείστημαρτυρίαπουδόθηκεενώπιον μουεκμέρουςτωνκαθ' ωνηαίτηση. Συνοπτικάηεπιβολήτέτοιουτέλουςκατέστηανα­ γκαίαλόγωτηςδημόσιαςδαπάνηςπουσυνεπάγεταιη λειτουρ­ γίαειδικώναποθηκώναποταμιεύσεωςεμπορευμάτωνέξωαπό τους χώρους των λιμανιών καιτου γεγονότος πως έναποσο­ στό ύψους 20% από το τέλος αυτό καταβάλλεται στην Αρχή Λιμένων για την παροχή διευκολύνσεων παραδόσεως των εμπορευμάτων σε επιβάτες που αναχωρούν στο εξωτερικό, μέσα στο χώρο των λιμανιών που ελέγχεται από την Αρχή Λιμένων. Σύμφωνα μετημαρτυρίαπουδόθηκεγιατην αιτήτριαενώ πριναπότην επιβολήτουεπίδικουτέλους η αιτήτρια πραγμα­ τοποίησεκέρδητο 19δ2ΛΚ103.000.-καιτο1983ΛΚ66.000.-με την επιβολή του τέλους το 1984 υπέστη ζημιάΛΚ58.000.-. Ο ισχυρισμός αυτόςδενμπορείναευσταθήσει,γιατίαφενόςπριν το 1984 καταβάλλετοτέλοςκαιυπερωρίες καιαφετέρουήταν κατάπολύχαμηλότεροτόσοαπότακέρδηπροηγούμενωνχρό­ νωνόσοκαιαπότηζημιάπουισχυρίστηκε ότιυπέστηλόγωτης επιβολής του τέλους. Κατά συνέπεια δεν αποδέχομαι τους ισχυρισμούς τηςαιτήτριαςγιαζημιάλόγω τουτέλους ούτετα στοιχεία πουπαράθεσεσαν ορθά. 2227 Σαββίδης,Δ. I.B.S. Lid ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1989)Επιπρόσθετα έχω να παρατηρήσωπως το ίδιο τέλος έχει επιβληθείκαισ' όλους τουςάλλους ιδιοκτήτεςειδικώναποθη­ κών αποταμιεύσεως οι οποίοι και κατάληξαν σε συμφωνία καταβολήςτου,καιόχι αποκλειστικάστηναιτήτριαώστε νατη θέσει σε δυσμενέστερη μοίρααπότους άλλους. Οι καθ' ων η αίτηση δεν επέβαλανστην αιτήτριακαι στους άλλουςαδειού­ χους όρους που να καθορίζουντην τιμή πώλησηςαδασμολό­ γητων ειδών καικατά συνέπεια ήτανελεύθεροι να καθορίζουν τις τιμές πώλησης λαμβάνοντεςυπόψητο αυξανόμενοτέλος. 5 10 Στο σύγγραμμα του Dr. (Justice) Durga Das Basu "COMMENTARY ONTHECONSTITUTIONOF INDIA" 1986, Volume "Κ" α\αφορικάμεπαρόμοιεςπρόνοιεςστοΣύλταγματων ΙνδιώνκαιτηςΑμερικής διαβάζουμεταπιοκάτωστιςσελίδες239240:" 15 "While in the case of a tax, there is no quid pro quo between the tax-payer and the State,there is a necessary corelation between the fee collected and theservice intended to be rendered. The amount of fee is based upon the expenses incurred by the State in rendering the services (though in the case of a particular fee, theamount may not be arithmetically commensurate with the expenses). Inany case, in assessinga fee, noaccount is taken of thevarying abilities of the different assessees; where the quantum of imposition of a tax upon a tax-payer depends generally upon his capacity to pay, where no attempt is made to assessthefee on aquid pro quobasis, it cannot be upheld as a 'fee'. But it would be a fee where the object of the levy is to raise theexpenses of aservice andnot to make any profit out of it. 20 25 30 The traditional concept of quid pro quo has, however, undergone a transformation in recent cases, leading to the following propositions: (

1. a)Though a fee must be co-related to theservices rendered, such relationship need not be mathematical. What has to beseen is whether thereisa 'fair correspondence' between thefee charged andthecost ofservices renderedtothe feepayers as a class. A 'broad correlationship' is all that is necessary. 222S 40 3Α.Α.Δ. I.B.S. Ltd v.Δημοκρατίαςχ.ά. Σαββίδης,Δ. (
2. b)Suchrelationship neednotbedirect;even acasual relation may be enough. 5 (
3. c)Neither the incidence of the fee nor the service rendered need be uniform. Επίσης στο ίδιοσύγγραμμα στοντόμο"C"στησελίδα358:- 10 15 20 25 30 "In India,it has been held that since a licence fee operates as a restriction on thecitizen's fundamental rights tocarry on his profession or business, the reasonableness of the imposition canbechallenged. As intheU.S.A.,ithasbeenheld that the object of a licence fee is to cover probable expenses which may have to be incurred for the regulation of a particular trade or business. Hence, as regards business in normal commodities,alicencefee would be heldtoconstitute an unreasonable restriction(
4. i)Where thetotal amountthatwould be collected from a licence fee is disproportionately high in comparison with the expenditure incurred by the Government in connection with the business in question, or where the Government increases the existing fee in the absence of any corresponding increase intheexpenditure towhich thefee relates,orwhereit virtually brings about a total stoppage of a normal business in the commercial sense, (
5. ii)Where thelicensing authorityissueslicences to persons engaged in different trades and occupations, it would be unreasonable if they so fixed the fees that the whole cost incurred by them in connection with all the licences or a grossly disproportionate partofitwas imposed onaparticular trade or afew particular trades. 35 40 ButThe object of a licence fee may be regulation as well as raising revenue. Hence, it would not be correct to say that a licencefee would bevoidas anunreasonable restriction of the fundamental right guaranteed by Art. 19

(1)(g) whenever it is inexcess of theexpenses or regulation. Thus was heldby the Supreme Courtinconnectionwith thelicence fee imposed for 2229 Σαββίδης,Δ. I.B.S. Ltd ν.Δημοκρατία;κ.ά.

(1989)the regulations of the business of retail sale of intoxicating liquor." Στηνπροκειμένηπερίπτωσηαπότηνενώπιονμουμαρτυρία των καθ'ων ηαίτηση την οποίααποδέχομαιηεπιβολή αυξημένου τέλους ήτανδικαιολογημένη για την κάλυψη τηςδημό­ σιας δαπάνης που συνεπάγεται η λειτουργία των ειδικών αυτώναποθηκώνκαιτηνπροσφοράτωναπαραίτητωνυπηρε­ σιών απότοΚράτοςγιατηλειτουργίατουςκαιτοσυνεχήέλεγ­ χο τους. 5 10 Δεν είναι απαραίτητο να αποδειχθεί απόλυτη μαθηματική αναλογίαανάμεσαστοτέλος καιτιςυπερωρίες που προσφέρο­ νταιαπότουςκαθ*ωνηαίτησηγιαναθεωρηθείεύλογηηεπιβο­ λή του τέλους, αλλά εύλογηαναλογίατου ενός προς το άλλο. 15 Στηνπροκειμένηπερίπτωσηαπόόλαταστοιχείαπου έχωενώ­ πιον μου βρίσκω πως υπάρχει εύλογη αναλογία μεταξύ του τέλους που επιβλήθηκε και των υπηρεσιών πουσυνεπάγεται η λειτουργία τωνειδικώναυτώναποθηκώναποταμιεύσεως. 20 Είναι καθιερωμένη αρχήτου Διοικητικού Δικαίου πως το δικαστήριοστην άσκησητηςαναθεωρητικήςτουΔικαιοδοσίας δενυποκαθιστάτη δικήτουκρίσησ' αυτήτηςαρμόδιαςΑρχής αλλά εξετάζει κατάπόσο με βάσητα γεγονότα της υπόθεσης και σύμφωνα με το Νόμο ηαρμόδιαΑρχήάσκησε σωστά τη 25 διακριτικήτηςευχέρειαήτηνεξουσίαπουτηςπαρέχειοΝόμος και δενέχειυπερβεί ταακραίαόριατης διακριτικήςτης ευχέ­ ρειαςκαιη απόφασηήτανεύλογα εφικτήστην αρμόδιαΑρχή. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, κατάληξαστο συμπέρασμα 30 πωςηαπόφασηγιατηνεπιβολήτουσχετικούτέλουςήτανμέσα σταπλαίσιατης ορθήςάσκησης τηςδιακριτικήςευχέρειαςτου Υπουργού καιότιμετηναπόφασητουαυτήδενέχειυπερβείτα ακραία όρια της διακριτικής του αυτής ευχέρειας ούτε έχει ενεργήσειαντίθεταμετο Νόμοή χωρίς εξουσιοδότηση απότο 35 Νόμο. Κατάσυνέπεια, ηπροσφυγήαποτυγχάνεικαι απορρί­ πτεταιαλλάχωρίς έξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 2230 40