clr/1989/1989_3_2294.pdf

(1989)7Οκτωβρίου, 19S9 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΙΧΑΗΛΠΑΓΚΟΥ, Αιτην)ς, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΔΙΑΤΟΥΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΚΑΙΑΛΛΩΝ, Καθ'ωνηαίτηση. {ΥπόθεσηΑρ. 142/87) Μεγάφωνα—Αδεια μεγαφώ\χ>υ—Πη·/ήεξουσίας Επαρχου— Τοάρθρο 187

(1)του Ποινικού Κώδικα. Κεφ. 154— Γενικές Αρχές του ΔιοικητικούΔικαίου— Μεβάσητιςαρχέςαυτέςο Έπαρχοςοφεί>& να διεξάγειδέουσαέρεννακαιναεκδίδειαιτιολογτιμένηαπόφαση. 5 ΕκτελεστήΔιοικητικήΠράξη— Βεβαιωτικήπράξη— Πότεπράξηθεωρεί­ ταιβεβαιωτική — Απόρριψη στοπαρελθόν αιτήσεων γιαάδεια μεγα­ φώνου— Νέααίτηστ)γιαάδειακατάίίλλοχρονικόδιάστημααπόότιοι προηγούμενεςαιτήσεις(μόνο γιαΠαρασκει<ήκαιΣάββατο)— Ηαπόρ­ ριψητης \·έαςαυτήςαιτήσεωςδενείναι πράξηβεβαιωτική. ]0 Εννομο Συμφέρον— Δε\'έχεισχέσΐ]με τηναρχήντονιδιωτικούδικαίου ότι αυτός,που έρχεται στηδικαιοσύ\·ηπρέπειναέρχεταιμεκαθαρά τα χέρια—ΠαραδεκτήηΑίτηω]Ακυρώσεωςκατ'αρνιρεωςπαραχωρήσε­ ως άδειαςμεγαφίίΛ'ου. έστω καιανο Αιτών κατεδικάσθηποινικά για παράνομηχρήσημεγαφκόνον. ΑίτησηΑκυρώσεως—Πρακτική—Τίτλος—Συμπερί/.η^ίηοργάνων,που δενΟ,αβανμέροςστη\·έκδοση τηςεπιδικίαςαπόφαωις—Δεν οόττ/είσε απόρριψητηςΑαήσε(υς. Συνταγματικό Δίκαιο — Αρχή n/cισότητας — Σύνταγμα, Αρθρο28 — 2294 ]5 20 3AAA. Πάγκουv. Δημοκρατίαςκ.ά. Ισχύει ότανσυ·/κρίνο\Ίαι όμοιαπράγματαήόμοιεςπεριπτώσεις. 5 10 15 ΣυνταγματικόΔίκαιο—Δικαίωμαασκήσεωςεπαγγέλματος—Σύνταγμα, Άρθρο25— Κατά πόσο το άρθρο1S7

(1)τον Ποινικού Κώδικα, που απαγορεχιει τηνχρήσημεγαφοΛΌυ σεδημόσιομέροςκλπ:, άνευπροηγσυμένηζ αδείαςαντίκειταιστο εν λόγωΆρθρο του Συντάγματος — Αρνητικήηαπά\Ίΐισηστοερώτημα. Οινομικέςαρχές,μετι;οποίεςτοΑνώτατοΔικαστήριοασχολήθηΧΕκατάτη\'εξέτασητηςπαρούσηςΑιτήσεωςΑκυρώσεωςτηςαρνήσεως παραχωρήσεα*;αδείας χρήσεως μεγαφώνου,φαίνονται στα πιο πάνω περιληπτικάσημειώματα. ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,ενόψειτωνενλόγωαρχώνκαιτουπραγματικού υποβάθρου τιις υπόθεσης, απέρριψε την ΑίτησηΑκυρώσεως, αφοΰδιεπίστωσεκαιότιοΈπαρχοςείχεδιεξαγάγειτηνδέουσαέρευνα. Η Αίτηση Ακυρώσεως απορρί­ πτεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. 20 Α\χιφερόμε\τς υποθέσεις: Olhon Ghalanos& Son Lidv.Δημοκρατίας

(1989)3ΑΛΑ. 2004, 25 Chnstodoulou v. Republic 1 R.S.C.C 1, - - . _ _ MinisterofFinance v. PublicSen'ice Commission

(1968)3 C.L.R. 691, 30 CyprusTransport Co. Ltd. andAnotherv.Republic(No. 1)

(1969)3CL.R. 501, Lambrakis v. Republic

(1970)3 C.LR. 72, 35 HadjiPapasymcou v. Republic(19S4) 3C.LR. 1182, FesasandOthers v. Republic(19S9) 3C.L.R. 63, Kyprianides v. Republic(19S2) 3 C.LR. 611, 40 Spyrou v. Republic(19S3) 3 C.LR. 354, 2295 Πάγκουν.Δημοκρατία;κ.ά.

(1989)Kritiotis v.MunicipiuityofPaphos andOthers (19S6)3C.LR. 322, Papaleontiou v.E.S.C. (19S7)3CL.R. 1341, 5 Policev.HondrouandAnother 3 R.S.CC.

1. Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον τηςάρνησης του Επαρχου Λευκωσίας ναδώσει άδειαχρήσης μεγαφο)νων. 10 Μ Βασιλείου, γιατον Αιτητή. Κλ. Θεοδούλου(κα), ΑνώτερηΔικιιγόρος της Δημοκρατίας, γιατους Καθ'ωνη αίτηση. 15 ΣΤΎΛΙΑΝΙΔΗΣ. Δ.: Ανάγνωσετην ακόλουθηαπόφαση. Ο αιτητήςμετηνπαρούσαπροσφυγή ζητάτηνακύρωσητηςαπό­ φασηςτου ΕπαρχουΛευκωσίας, μετηνοποίαδεντουδόθηκε άδεια χρήσης μεγαφώνων,πουκοινοποιήθηκε σ' αυτόστις 20 20 Δεκεμβρίου,
2. Οαιτητήςαπότο 19S3έχει.μεβάσηγραπτή σύμβαση, άδεια εκμετάλλευσης κυλικείουκαιεντευκτηρίουπουβρίσκεταιμέσα στο χώρο της ΣχολήςΤυφλιον στο Στρύβολο. Οαιτητήςονό- 25 μασετο'"κέντρο"πουστέγασε τοπιοπάνωκυλικείοκαι εντευκτήριο "ΤΟ ΑΡΧΟΝΤΟΣΠΙΤΟ ΜΑΣ". Μερητόόροτηςσύμ­ βασης ο αιτητής ανάλαβε να μη χρησιμοποιεί οποιοδήποτε μεγάφωνογιατη μετάδοσημουσικήςκαινααποφεύγειτηδημι­ ουργίαοχληρίας ή θορύβουμεοποιοδήποτετρόπο. 30 Στις 8Νοεμβρίου, 19S6,οαιτητήςζήτησε απότον Έπαρχο Λευκωσίας την έκδοση άδειας χρήσεως μεγαφώνου στο πιο πάνω υποστατικό στην οδό28ης Οκτωβρίου (Σχολή Τ\>φλών Στρόβολος) "για κάθε Παρασκευήκαι Σάββατοκαιόχι καθημερινά". Ύστερα από διαδικασίακαι έρευνα, στην οποία θα γίνει αναφορά πιο κάτω, ο Έπαρχος στις 19 Δεκεμβρίου, 1986, απόρριψετηναίτηση,γιατίθαπροκαλείτοοχληρίαστουςπερίοίκους. Ηαπόφαση κοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή ημερομηνίας 20 Δεκεμβρίου. 19S
3. 2296 35 40 3 ΑΛΛ, Πάγκουν.Δημοκρατίαςκ.ά. Στυλιανίδης,Δ. Οι λόγοι πουπροβάλλονταιγιατην ακύρωσητηςπροσβαλ­ λομένης απόφασης είναι:5
4. Λήφθηκε χωρίς εξουσιοδότηση νόμου, αυθαίρετα και χωρίς νομοθετημένακριτήρια.
5. Λήφθηκε χωρίς τη δέουσα έρευνα και ως εκ τούτου με πλάνηπερί ταπράγματα. 10
6. Στερείται επαρκούςαιτιολογίας.
7. Παραβιάζει το δικαίωμα άσκησης επαγγέλματος του αιτητή που κατοχυρώνεται με το Αρθρο 25 του Συντάγματος,και 15
8. Είναιαντίθετημετηναρχήτης ισότητας, όπωςδιασφαλί­ ζεταιμετοΑρθρο 28 του Συντάγματος. ΤοΑρθρο 187

(1)τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ. 154,προνοεί:- 20 25 "187.

(1)Noperson shalluse oroperate orcause or permit any other person to use or operate any loudspeaker, megaphone, amplilier or other instrument automatically, mechanically or electrically amplifying or transmitting . .amplified sound(

1. a)in any public place; or 30 35 40 (
2. b)inany otherplace insuch mannerorcircumstances thatthe sound so amplified is audible in any public place, save underapermit issuedby theDistrict Officer orsuch person as the District Officer may authorise in that behalf andin accordance with such conditions as may be attached to such permit:" To πιο πάνω νομοθέτημα δίδει στον Έπαρχο εξουσία να εκδίδει άδεια χρήσης μεγαφώνου. Ο Έπαρχοςέχει. με βάσητην πιο πάνωνομοθετική διάταξη.διακριτικήευχέρεια που πρέπει όμως να ασκείται σύμφω­ να με το Νόμο και τις αρχές του Διοικητικού Δικαίου, όπως αναπτύχθηκαν στη χώρα μας από την εγκαθίδρυση της 2297 Στυλιανίδης,Δ. Πάγκουν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)Δημοκρατίας. Πρέπειναπροβαίνειστηδέουσα έρευνα και να εκδίδει αιτιολογημένη απόφαση. Ηεξουσία πρέπειναασκεί­ ταινόμιμακαιμεεύλογοτρόπο. (Βλ. Othon Ghalanos & Son Ltd. v. ΚυπριακήςΑξιοκρατίας

(1989)3 Α.Α.Δ. 2004). Ο Έπαρχος δικαιούται,εάν αποφασίσει,νακαθορίσει κριτήρια γιατηνάσκησητηςεξουσίαςαυτήςκαινααυτοδεσμευτεί,αλλά τούτοδεν είναιαπαραίτητο. 5 Η δικηγόρος των καθ'ων η αίτηση πρόβαλε τις πιοκάτω προδικαστικές ενστάσεις:- 10

1. Οι καθ'ων ηαίτηση 1 και2δεν έχουν locus standi στην προσφυγή.
2. Η προσφυγήείναιεκπρόθεσμηκαι/ή στρέφεταιεναντίον βεβαιωτικήςπράξης. 15
3. Οαιτητήςδενέχειέννομο συμφέρο. Θεωρώ σκόπιμο να εξετάσω πρώτα τις προδικαστικές ενστάσεις, γιατίανευσταθούνη προσφυγήείναιαπαράδεκτη. 20 Η προσφυγή στρέφεται εναντίον της νομιμότητας εκτελε­ στής διοικητικής πράξης. Ο σκοπός της δικαστικήςδιαδικα­ σίας στο Διοικητικό Δίκαιο είναι ο δικαστικός έλεγχος της 25 πράξης ή απόφασης και δεν στοχεύει το όργανο που είναι υπεύθυνο για την έκδοση της. Τα μέρηστην προσφυγή είναι δευτερεύουσας σημασίαςμετονόημαότιακούονταιμόνουπέρ ήεναντίον της νομιμότητας τηςκρινόμενης πράξηςήαπόφα­ σης. Οτίτλος τηςπροσφυγήςκαιοικαθ'ωνηαίτησηείναιδευ- 30 τερεύουσας σημασίαςκαιδενεπηρεάζουντηνπροσφυγή. Έχει καθιερωθεί με τηνομολογία ότι ηπροσφυγήπου προσβάλλε πράξη,απόφασηήπαράλειψηοργάνουτηςΚυβέρνησηςπρέπει να καταχωρείται "εναντίον της Δημοκρατίας 6\ά του οργά­ νου". Το όργανο κανονικά πρέπει να είναι εκείνο που έχει 35 εκδώσειτηνκρινόμενηπράξηήαπόφαση,ή είναιυπεύθυνογια την παράλειψη. Η πρόσθεση οποιωνδήποτε άλλων μερών, κυβερνητικών οργάνων ήαρχών,πουδεν είναι υπεύθυναγια τηνέκδοσητηςπράξης,δενεπηρεάζειτοαποτέλεσμα της προ­ σφυγής,παρόλοότι είναι επιθυμητόνααποφεύγεταιη αναφο- 40 ρά τους στον τίτλο. (Βλ. MiltiadesChristodoulou and The Republic(Collectorof Customs,Nicosia), 1 R.S.C.C. 1,9, The 229S 3ΑΛΛ. 5 Γιάγκου ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Στυλιανιδης,Δ. Minister of Finance v.Public Service Commission

(1968)3 C.LR. 691,696,697, Cyprus Transport Co.Ltd.and Another (No.1)v.Republic (Minister of Communications and Works and Another)

(1969)3 C.L.R. 501,502, Nicos Lambrakis v. Republic (EducationalService Committee)

(1970)3C.LR.72, 73. HadjiPapasymeou v.Republic

(1984)3 C.LR. 1182και Costas Fesas and Others v.TheRepublic of Cyprus, through The Ministry of Interior

(1989)3C.L.R.63). 10 Ηδικηγόρος τωνκαθ' ων ηαίτηση υποστήριξε ότιηπρο­ σβαλλόμενη απόφασηείναι βεβαιωτικήπροηγουμένων αρνητι­ κών αποφάσεων του Επαρχου και ως εκ τούτου η προσφυγή είναι απαράδεκτηκαι εκπρόθεσμη. 15 Με πάγια νομολογία έχεικαθιερωθεί ότι βεβαιωτικές πρά­ ξεις δενέχουν εκτελεστό χαρακτήρακαιδενμπορούν να απο­ τελέσουν το α\τικείμενο προσφυγής μεβάσητοΑρθρο 146 του Συλτάγματος. 20 Βεβαιωτική πράξη ήαπόφαση είναι πράξηήαπόφασητης Διοίκησης ηοποία επαναλαμβάνειτοπεριεχόμενο προηγούμε­ νης εκτελεστής πράξης και υποδηλώνει την εμμονή της Διοίκησης στην προηγούμενη απόφαση της. Δεν είναι εκτελε­ στή, γιατί δεναποφασίζει τηνομική θέση τηςπερίπτωσηςκαι δε δημιουργεί από μόλητης νομικά αποτελέσματα. 25 Η πράξη γιαναείναι βεβαιοπική προηγούμεΛης πρέπεινα ικανοποιεί ταπιοκάτω:30 (α)Ταυτότητα περιεχομένου. (β) Ταυτότητατηςαρχήςπουεξέδωσετην πρώτηκαιτηδεύ­ τερηπράξη. 35 (γ)Ταυτότητα τουπροσώπου ήτωνπροσώπων σταοποία αναφέρονταιοι πράξεις. . (δ)Ταυτότητανόμιμης διαδικασίας. 40 (ε) Ταυτότητα της πραγματικής αιτιολογίας και τωνδύο πράξεων και ταυτότητατουδιατακτικού. Στυλιανίδιι,,Δ. Γιάγκονν.Δημοκςκιτίαςκ.ά.

(1989)(Τσάτσος - "ΗΑίτησιςΑκυρώσεωςενώπιοντουΣυμβουλίου της Επικρατείας"3η Εκδοση,σελ. 131-132,Kyprianides ν. Republic

(1982)3 C.L.R.611, Spyrouv.Republic

(1983)3 C.LR. 354.) 5 Πράξη, το περιεχόμενο της οποίας δεν ταυτίζεται πλήρως με την προηγούμενη δεν είναι βεβαιωτική - (Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959,σελ. 241, Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας:560/1930 (1930 Β, σελ. 272),207/1931(1931, σελ. 632), στην οποίααποφασίστηκε ότι αίτηση με το ίδιο αντικείμενο, που αφορούσε όμως άλλο σχολικόχρόνο,δενήτανβεβαιωτικήκαιμπορούσε παραδεκτά να προσβληθεί με προσφυγή, 1095/1934 (1934 Β, III,σελ. 733 και422/1937(1937 Α. II,σελ. 60)). 10 15 Ο αιτητής υπόβαλε στις 31 Μαΐου, 1985, αίτησηγιαάδεια Χρήσης μεγαφώνου στο IOLOυποστατικό για το χρόνο 19851986, χωρίς κανένα άλλο χρονικό περιορισμό. Ηαίτηση του απορρίφθηκε στις 7 Αυγούστου, 1985, γιατί θα προκαλούσε οχληρία στους τροφίμους τηςΣχολήςΤυφλών. 20 Στις 24 Σεπτεμβρίου, 19S5, ο αιτητής υπόβαλε αίτηση για άδεια χρήσης μεγαφώνων στο ίδιο υποστατικό μόνο για την 28η Σεπτεμβρίου.

1. Δεν εκδόθηκεάδεια γιατον ίδιο λόγο. 25 Στις 17Απριλίου, 1986,οαιτητήςυπόβαλεαίτησηγια έκδο­ σηάδειαςχρήσης μεγαφώνωνστο ίδιουποστατικόγιατο 19861987 χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό. Λήφθηκε αρνητική απόφαση που κοινοποιήθηκε στον αιτητή στις 17 Ιουλίου,
2. " Μετηναίτησηημερομηνίας 8Νοεμβρίου, 1986, στηνοποία λήφθηκε ηπροσβαλλόμενη απόφαση,οαιτητήςζητούσεάδεια χρήσης μεγαφώνων στο ίδιο υποστατικό για το 1986-1987 "κάθεΠαρασκευή και Σάββατοκαιόχικαθηαερινώς". 30 35 Με ταπιο πάνωκριτήρια,ηπράξηπου προσβάλλεται δεν είναιβεβαιωτική,γιατίηαίτησηπεριορίζειτοχρόνοΠαρασκευή καιΣάββατομόνοκαιδενέχειτοίδιοπεριεχόμενο μετιςπροη­ γούμενεςποάΗεις. 40 Ο ισχυρισμός ότιοαιτητήςδενέχειέννομο συμφέρο στηρί­ ζεται στογεγονός ότι οαιτητήςστοπαρελθόνδιώχθηκεποινι2300 3ΑΛΛ. 5 10 Πάγκουν.Δημοκρατίαςκ.ά. Στυλιανίδης,Δ. κά καικαταδικάστηκεότι χρησιμοποιούσε μεγάφωνα χωρίς άδειακαιότιδύοάλλεςυποθέσεις εκκρεμούσανκαιωςεκτού­ τουοκανόναςτουιδιωτικούδικαίουτης Επιεικείας-εκείνος πουέρχεταιστηδικαιοσύνηπρέπειναέρχεταιμεκαθαράχέρια -αποκλείειτοναιτητή απότουναπροσβάλειεκτελεστή διοικη­ τική πράξη. Το νόημα του εννόμου συμφέροντος στο Διοικητικό Δίκαιοέχει αναπτυχθείσεπολλές Αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ., μεταξύ άλλων, Kritiotis ν. Municipality of Paphos and Others

(1986)3 C.L.R.322, Papaleontiou v. E.S.C.

(1987)3C.LR. 1341). Μεβάσητηνομολογία καιταπεριστατικάτηςυπόθεσηςο αιτητής έχειέννομοσυμφέρο. 15 Ο Έπαρχος-έκαμε έρευνα μέσω τηςΑστυνομίας και του ΒοηθούΕπαρχιακούΕπόπτη,οιοποίοιυπόβαλανσ' αυτόντις εκθέσειςτουςστις4 και 10Δεκεμβρίου,1986,αντίστοιχα. Είχε ενώπιον του και έκθεση Ανώτερου Αστυνόμου, ημερομηνίας 13Δεκεμβρίου.1986. 20 25 30 35 Είναι ισχυρισμός του δικηγόρου του,αιτητήότιδενέγινε ειδικήέρευναγιατιςδύομέρεςΠαρασκευήκαιΣάββατοκαιως εκτούτουοικαθ'ιονηαίτησηενήργησανχωρίςναέχουνυπόψη τουςταπραγματικάγεγονότακαιαεπλάνηπερίταπράγματα. -. ΣτηνέκθεσητηςΑστυνομίαςαναφέρεται:"Παράγοντες της Σχολής Τυφλών, η Επιτροπή του ΣυνδέσμουΕυημερίαςτηςΣχολήςΤυφλώνωςκαιοιπερίοικοι, υπέβαλανστοπαρελθόνκαισυνεχίζουν ναυποβάλλουν παράπονα, γιαπρόκληση οχληρίας απότηλειτουργίατου κέντρου. Γιατουςπιοπάνωλόγουςηαίτησηγι' άδεια μεγαφώνων δεν συστήνεται." Ηέκθεση του Βοηθού Επαρχιακού Επόπτηαναφέρειότιη αίτηση είναι για χρήση μεγαφώνων κάθε Παρασκευήκαι Σάββατοκαιαναφέρεταιστην καταλληλότητατωνκτιριακών 40 " καιυγειονομικώνεγκαταστάσεων,στηνέκθεσητηςΑστυνομίας, στην ένσταση της Επιτροπής καιπαραγόντων της Σχολής • Τυφλών, της Επιτροπής του Συνδέσμου Ευημερίας της 2301 Στυλιανίδης,Δ. Πάγκουν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)Σχολής, στα παράπονα των περιοίκων για οχληρία καιειση­ γείταιτηναπόρριψη τηςαίτησης. Η έρευνα, ισχυρίζεται ο δικηγόρος του αιτητή,έπρεπενα καλύψει τηγνώσητουήχουτων μεγαφώνωνκαιτηςένστασης του, απόποιααπόστασηκαικάτωαπόποιες περιστάσειςθα προκαλείτο πράγματι οχληρία στη Σχολή Τυφλών ή στους περιοίκους. 5 ΣύμφωναμεέκθεσηΑνώτερουΑστυνόμου,ημερομηνίας 13 Δεκεμβρίου, 1986, ο ιδιοκτήτης του κέντρου δεν χρησιμοποι­ ούσε μεγάφωνα τις καθημερινές, αλλά μόνο ορισμένα Σαββατοκύριακα. Η Αστυνομία συστηματικά περιπολεί και ελέγχειτο κέντρο γιαπαράβασητουπερί ΜεγαφώνωνΝόμου και ότι ο αιτητής καταγγέλθηκεστις 2 Νοεμβρίου, 1986 και6 Δεκεμβρίου, 1986και,αφούσυμπληρώθηκεηαστυνομικήέρευ­ να,οι υποθέσεις διαβιβάστηκαν στον ΚλάδοΕισαγγελείαςγια ποινική δίωξη. Η έκθεση αυτή στάληκε στην Επαρχιακή Διοίκηση στις 17Δεκεμβρίου, 1986.καιωςεκτούτουτοπαρά­ πονοτουαιτητήδενευσταθεί αφούηΑστυνομίασυστηματικά περιπολούσε και έλεγχε το κέντρο. Τα παράποναδεν ήταν καθόλουυποθετικά καιοΈπαρχοςδενενήργησεμεσυμπέρα­ σμαήεικασίες,αλλάαφούέλαβευπόψηταπραγματικάγεγο­ νότατηςυπόθεσης. Δέουσα έρευνασημαίνει εύλογη έρευναστηνκάθε περίπτω­ ση. ΗέρευναπουέκαμεοΈπαρχος ήτανεπαρκής.Οιτρόφι­ μοι τηςΣχολήςΤυφλών,τοπροσωπικόκαιοι περίοικοιπολί­ τεςσυνέχιζανναενίστανται. Η αιτιολογία είναι επαρκής και σαφής. Περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφασηκαι συμπληρώνεται απότοφάκελο τηςΔιοίκησης. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι ο Έπαρχοςέδωσεάδειασε πολ- 35 λούςάλλους. Παραλείπειόμωςνααναφέρειότιτακέντρατων άλλων δεν ευρίσκονται, ούτε στη Σχολή Τυφλών, ούτε σε περιοχήπουναενοχλούν τουςπεριοίκους. Η αρχήτηςισότη­ ταςισχύειότανσυγκρίνονταιόμοιαπράγματακαιόμοιεςπερι­ πτώσεις. Δεν έχειεφαρμογή στηνπαρούσαπερίπτωση. 40 Ο αιτητήςπρόβαλεότι μετηνάρνησητηςΔιοίκησης παρα2302 10 15 20 25 30 3 Α.Α.Δ. Πάγκουν.Δημοκρατίας κ.ά. Στυλιανίδης,Δ. βιάζεταιτοΑρθρο 25τουΣυντάγματος. 5 10 Η Αρχή μπορεί να ρυθμίζει την άσκηση επαγγέλματος, ο αιτητήςέχεικυλικείοκαιεντευκτήριο. Η άρνησηέκδοσηςάδειαςχρήσης μεγαφώνουείναι μέτρο ρυθμιστικό καιόχι απαγο­ ρευτικότηςλειτουργίαςτουκέντρουτουαιτητή. Είναιμέτρο για το δημόσιο συμφέρο. Ηπρόνοια του Αρθρου 187

(1)του Ποινικού Κώδικα,μεβάση τηνοποίαεκδόθηκεη προσβαλλό­ μενηαπόφαση,δενείναιαντίθετηούτεασύμφωνημετοΑρθρο 25 του Συντάγματος. (Βλ., μεταξύ άλλων, Police and TheodorosNicola Hondrou andAnother 3 R.S.C.C.82). Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται. Καμιάδιαταγή για έξοδα. 15 Ηπροσφυγή αποοούιτεται χωοίςέξοδα. 2303