clr/1989/1989_3_2405.pdf

(5). 20 ΑκυρωτικήαπόφασηΑνωτάτουΔικαστηρίουσταπλαίσιατηςδικαιοδοσίας τουΑρθρου 146— Επα^ζέτασηθέματοςαπόΔιοίκηση— Υποχρέωση διοικητικούοργάνου—Διαδικασία, πουεκτωνπραγμάτωνάνευπταί­ σματος π£ηδιοίκησηείναι αδύλ-ατο \ν εφαρμόσει— ΗΔιοίκησημπο- 2405 Τζαβέλλα;χ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)ρείναακολουθήσειάλληδιαδικασία,πον υαπαρέχει ταίδιαεχέγγυα,α>ζ καιηπροβλεπομένΐ]. Αστυ\'ομία—Προαγωγές—Αρχαιότητα—Ααμβά\Έται νπόψη, αλ).άδεν συνεκτιμάται μεταάλλα κριτήρια. 5 Αστυνομία — Προσωπικήγ\>υ')ση Αρχηγού — Εάν δεν συγκρούεται με στοιχείαφακέλουσημαίνει ότιδενδιαδραμάτισε ουσιαστικόρόλοκαι ηκαταγραφή Ώ]ς δεν ήταναναγκαία. 10 Οι περί Αστυνομίας (Τροποποιητικοί) Κανονισμοί 19S3. με τους οποίους ετροποποιούνιο οι Κανονισμοί του 195S εκρίθησανάκυροι από το Ανώτατο Δικαστήριο,με αποτέλεσμα την ακύρωσητωνσχετι­ κώνπροαγωγών, πουδενέγινανμεβάσητους Κανονισμούς του 1958, αλλάβάσειτ<ον ενλόγιοακύρωνΚανονισμών. ΜετάτηνακύρωσηΓ\]ιηφίσϋηο νόμος 1S/S7, μετονοποίοντροπο­ ποιήθηκε το άρθρο 13, με την προσθήκη εδαφίου

(5)ότι "... Κανονισμοί... δυνάμει του παρόντος άρθρου δυνατόν να έχουναναδρομικήν ισχύν". Στη συνέχεια ε^ηφίσθησαν οι Περί Αστυνομίας (Τροποποιητικοί) Κανονισμοί με ισχύ από 10.11.

1. Οι τελευταίοι Κανονισμοί κατήργησαντους Κανονισμούς του 195S. Ηδιοίκηση επανεξήτασε τιςακυρωθείσες προαγωγέςκαικατάτην επανεξέτασηεφήρμοσετους ενλόγω Κανονισμούς του
2. 15 20 25 ΟιπαρούσεςΑιτήσειςΑκυρώσεωςστρέφονταικατάτωννέωνμετά τηνενλόγω επανεξέταση προαγωγών. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε με βάση την νομικήν αρχήν,που προκύπτει από το πρώτο περιληπτικό σημείωμα, ότι οι καθ' ων η Αίτησηορθάεφήρμοσαν τους Κανονισμούς του
3. Δεν είχαντην νομικήν δυνατότητανα εφαρμόσουν Κανονισμούς του 1958, πουδεν ίσχυαν,αφούείχαναναδρομικάκαταργηθή. 30 35 Περαιτέρωκαιμεβάσητηνπραγματικήναδυναμίανεφαρμογήςτης κανονικής διαδικασίας λόγω τουχρόνου,πουείχεν παρέλθει απότης εποχήςτων προαγωγ<όν,πουείχανακυρωθή, το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα,υιοθετώνταςτηνεπί τουθέματος νομολο­ γία,όπ ορθάοικαθ' ωνηΑίτησηυιοθέτησαν άλληνδιαδικασία,μετα 40 ίδιαεχέγγυα. 2406 3Α.Α.Δ. 5 Τξα(1έλλαςκ.ά. ν. Δημοκρατίαςκ.ά. Τέλος,αφούτο Δικαστήριο ασχολήθηκεμετην σημασία,που δια­ δραματίζει Τ] αρχαιότητα στις προαγωγές στην Αστυνομία!εντοπίζο\τας διαφορά από τα συμβαίνοντα στην Λημοσίαν υπηρεσίαν, και αφούδιεπιστωσεότιηπροσωπικήγνώσητουΑρχηγούτηςΑστυνομίας δενήτανσεαντίθεση μεταστοιχείατ<ονφακέλωνκαιγι* αυτόδενμπο­ ρείναγίνειδεκτόότιδιεδραμάτισεουσιαστικόρόλοστηνλήψητηςεπί­ δικηςαπόφασης,απέρριψετις ΑιτήσειςΑκυρώσεως,εφόσονοιεπίδι­ κεςαποφάσειςήσανυπότιςπεριστάσειςεύλογαεπιτρεπτέςστουςκαθ' ωνη Αίτηση. 10 Η Αίτηση Ακυρώσεως απορρί­ πτεται. Ουδεμία διαταγή για fcOiia. 15 Ανα(ρερόμε\·ες υποθέσεις: Gcorgakis v. Republic

(1987)3 C.L.R. 348, Ldkmis andOthers v. Republic

(1985)3 C.LR. 1372, 20 Stavrou andOthers v. Republic

(1986)3 C.LR. 361, Papanicopoulos v. Morphou.Co-Opcraiivc (19S6) 1 C.LR. 288. 25 Plousiou v. Centra] Dank (19S5) 3 C.LR. 1257, Yiallouros v. Republic

(1986)3 C.LR. 677, Marisv.Republic

(1989)3 C.LR. 147, 30 AngclidouandOthers v. Republic

(1982)3 C.LR. 520, Michanicos andAnotherv. Republic

(1976)3 C.LR.237, 35 Sawav. Republic(19S5) 3 C.LR. 694, ΜάτιάδουςκαιΑλλοιv. Δημοκρατίας

(1989)3ΑΛΑ. 1318. Προσφυγές. 40 Προσφυγές εναντίον της απόφασης των καθ* ων οι αιτή­ σεις μετην οποία προήξαν τα ενδιαφερόμενα μέρηστη θέση 2407 Τζαβέλ/.αςκ.ά.ν.Δημοκρατία;κ.ά.

(1989)του Ανώτερου Υπαστυνόμου αντί των αιτητών. Λ. Πωταχαοαλάμπουζ, για τους Αιτητές στις υποθέσεις, 404/87, 417/87, 441/87, 442/

1. 461/87, 463/87, 487/87, 589/87και599/
2. 5 Ρ. Μί/αη/ύδης,για τον Αιτητή στην υπόθεση581/
3. Α. Μάγοζ, για τον Αιτητήστην υπόθεση587/
4. 10 Μ. Φλουρέλτζος. Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ"ων η αίτηση. ΣΤΥΑΙΑΝΙΔΗΣ. Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με τις παρούσεςπροσφυγές οι αιτητέςπροσβάλλουν τηνομί15 μότητατηςαπόφασης προαγωγήςτων ενδιαφερομένων μερών στη θέση Ανώτερου Υπαστυνόμου, που δημοσιεύτηκε στις 4 Μαΐου, 19S7, στις Εβδομαδιαίες Διαταγές. Οι προσφυγές εναντίον της προαγωγής του ενδιαφέρομενου μέρους Παχίτηαποσύρθηκαν και απορρίφθηκαν. Η προσφυγή 463/87 αποσύρθηκε εναντίον της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών Α. Χριστοφίδη και Α.Σ. Δημητριάδη, ηπροαγωγήτους όμως παραμένειως κρινόμενη πράξη,γιατί έχει προσβληθεί μεάλλες προσφυγές. 20 25 Οι προσφυγές συνεκδικάστηκαν γιατί έχουν κοινά σημεία γεγονότων καιΝόμου. 30 Ηδεκαετίατου 19S0 είναι μάρτυραςπλήρωσης καιακύρω­ σης απότο Δικαστήριο τρεις φορές των ιδίων έντεκα θέσεων Ανώτερων Υπαστυνόμοι. Θα γίνει αναφορά μόνο στην τελευταίαακυρωτικήΑπόφαση τουΔικαστηοίου. 35 Στις 3 Απριλίου, 19S
5. οι προαγωγές όλων τωνενδιαφερο­ μένων μερών, που δημοσιεύτηκαν στις Εβδομαδιαίες Διαταγές, Μέρος Π.στις 28 Οκτωβρίου, 1985, μεαναδρομική ισχύ από 1η Μαρτίου, 19S0, ακυρώθηκαν,για τους λόγους που αναφέρονται στην Απόφαση του Δικαστηρίου - (βλ. Georgakis v.Republic

(1987)3C.L.R. 348). 2408 40 3 Α.ΑΛ. 5 Τζαβέλλας κ.ά. ν.Δημοκρατία;κ.ά. Ιτυλιανίδη;,Δ. Μετά την ακυρωτική Απόφαση του Δικαστηρίου ο Αρχηγός της Αστυνομίας, με βάση τις εξουσίες του Αρθρου 13

(2)τουπερί Αστυνομίας Νόμου.Κεφ. 285,όπωςτροποποι­ ήθηκε, έστειλεέκθεση,στηνοποίααναφοράθαγίνει πιο κάτω, μετηνοποίαζήτησετηνέγκριση τουΥπουργού γιατηδιενέρ­ γεια των προσβαλλόμενων προαγωγών αναδρομικά από 1η Μαρτίου,

1. Επισύναψε και συγκριτικό πίνακααξιολόγη­ σης μεταστοιχεία τωνυποψηφίων. 10 ΟΥπουργός Εσωτερικών στις 29 Απριλίου, 1987, ενέκρινε τις προαγωγές, αφού έλαβε υπόψη του την έκθεση του Αρχηγού της Αστυνομίας και όλα ταστοιχεία για κάθευπο­ ψήφιο,πουοΑρχηγός έθεσε στηδιάθεσητου. 15 Ύστερα από την πιο πάνω έγκριση του Υπουργού, ο Αρχηγός της Αστυνομίας, με πράξη του ημερομηνίας 29 Απριλίου, 19S
2. προήγαγε τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στο βαθμό του Ανώτερου Υπαστυνόμου από 1η Μαρτίου,
3. Οι προαγωγές δημοσιεύτηκαν στις Εβδομαδιαίες Διαταγές. ημερομηνίας 4 Μαΐου, 19S
4. Αρ. IS,παράγραφος
5. 20 OL αιτητές προβάλλουν τους πιο κάτωλόγους για ακύρωση:25 30 35
6. Οι Κανονισμοί, μεβάσητους οποίους έγιναν οιπροα­ γωγές, είναι άκυροι, αντίθετοι με το Νόμο και έγιναν καθ*υπέρβασηνομοθετικής εξουσιοδότησης.
7. Οι προαγωγές έγιναν αναδρομικά και ως εκ τούτου είναιάκυρεςκαι ανυπόστατες.
8. Ο αιτητής στην ΠροσφυγήΑρ .581/87ισχυρίζεται ότι μερικοί από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα δεν είχαν τα προσό\παπροαγωγήςστον κατώτεροβαθμότου Λοχία ή Υπαστυνόμου και ως εκ τούτου δεν εδικαιούντο σε προαγωγήστηθέσηΑνώτερου Υπαστυνόμου.
9. Δεν ακολουθήθηκεη πρέπουσα διαδικασία. 40
10. Έλ?χιψηαιτιολογίας.
11. Έλλειψη δέουσας έρευνας απότον Υπουργό. 2409 Στυλιανίδης,Δ. Τζαβέλλας κ.ά.ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(3)και

(4)του περί Αστυνομίας Νόμου, Κεφ.285, όπως τροποποιήθηκε μετοΝόμο29/66προβλέπει:"

(2)Ο Αρχηγός, τη εγκρίσει του Υπουργού, διορίζει, 10 κατατάσσει, προάγει και απολύει πάντα τα μέλη της Δυνάμεως μέχρι και συμπεριλαμβανομένου του Αρχιεπίθεωρητού.

(3)Οΐ'όροι διορισμού, κατατάξεως,προαγωγής, υπηρε­ σίας και απολύσεως μελών της Δυνάμεως προβλέπονται υπό Κανονισμών γενομένων υπό του Υπουργικού Συμβουλίου επίτηβάσειτουπαρό\τοςάρθρουκαιδημοσι­ ευμένων εις τηνεπίσημον εφημερίδατηςΔημοκρατίας: 15 20 Νοείταιότι μέχρι της εκδόσεως των εν τωπαρόντι εδαφίωπροβλεπομένων Κανονισμώνοικατάτηνημερομηνίαν ενάρξεως ισχύος του παρόντος Νόμου εν ισχύΐ Κανονισμοί και Γενικαί Διατάξεις θα εξακολουθήσωσιν εφαρμοζόμενοι.

(4)Κανονισμοί εκδιδόμενοι επί τη βάσει τουπαρόντος άρθρου κατατίθε\παι εις την Βουλήν των Α\τ^ροσώπων. Εάν μετά πάροδον δεκαπέντε ημερών από της τοιαύτης καταθέσεως η Βουλή των Αντιπροσώπων δι' αποφάσειος αυτήςδεντροποποίησηήακύρωσητουςούτωκατατεθέντος Κανονισμούς ενόλω ή ενμέρειτότεούτοι αμέσως μετάτην πάροδον τηςάνωπροθεσμίας δημοσιεύονται εντη εησήμω εφημερίδι της Δημοκρατίας και τίθενται εν ισχύΐ απότης τοιαύτηςδημοσιεύσεως. Ενπεριπτώσει τροποποιήσεωςτούτων ενόλω ή εν μέρειυπό της Βουλής των Αντιπροσώπων ούτοι δημοσιεύονται εν τη επισήμω εφημερίδι της Δημοκρατίας ως ήθελον ούτω τροποποιηθήυπ' αυτήςκαι τίθενταιεν ισχύΐ απότηςτοιαύτης δημοσιεύσεως." 25 30 35 40 Οι περί Αστυνομίας (Προαγωγαί)ι (Τροποποιητικοί) Κανονισμοί του 1983, οι οποίοι τροποποίησανκαι/ή αντίκα2410 3 ΑΛ.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 ι Τζαβέλλαςκ.ά.ν.Δημοκρατία; κ.ά. Στυλιανίδης,Δ. τέστησαντουςΚανονισμούς 3-9καιτον Κανονισμό 10

(3)των περί Αστυνομίας (Προαγωγαί) Κανονισμών του 1958, κρίθη­ καν άκυροι από το δικαστήριο στην υπόθεση Lefkatis and Othersv.Republic

(1985)3 C.LR. 1372,γιατίδενείχανκατατεθεί στη Βουλή,όπωςπροβλέπειτοεδάφιο4τουΑρθρου 13. Η Απόφαση Lefkatis επικυρώθηκε από την Ολομέλεια στην έφεση Stavrouand Others v.Republic

(1986)3C.L.R. 361,καιακολουθήθηκε σε όλεςτις κατοπινέςυποθέσεις, στις οποίες προσβλήθηκε η νομιμότητα των προαγωγών, για το λόγο OILβασίστηκαν'στουςάκυρουςΚανονισμούς του

1. Οι άκυροι Κανονισμοί που έγιναν μετά τη θέσπιση του Νόμου 29/66 δεν επηρέασαν την ισχύ των περί Αστυνομίας (Προαγωγαί) Κανονισμών του 1958, και με τον περί Αστυνομίας (Τροποποιητικός)Νόμοτου 19S6, (Αρ. 78/86) οι Κανονισμοί αυτοί εξακολούθησαν να ισχύουν μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου, 19S
2. Στις 27 Φεβρουαρίου, 19S
3. με τον περί της Αστυνομίας (Τροποποιητικός)Νόμοτου 1987 (Αρ. 1S/S7), προστέθηκε το ακόλουθοεδάφιο στο Αρθρο 13:'•

(5)Κανονισμοί εκδιδόμενοι δυνάμει του παρόντος άρθρουδυνατόνναέχουναναδρομικήν ισχύν.'* Μεβάσητο Αρθρο 13,το Υπουργικό Συμβούλιο εξέδωσε τους περί Αστυνομίας (Προαγωγαί)Κανονισμούς του 1987, οιοποίοι,αφούκατατέθηκανστηΒουλή των Αντιπροσώπων, εγκρίθηκαν από αυτή και δημοσιεύτηκαν στις 20 Μαρτίου, 1987, στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας.Αρ. 2217, Παράρτημα Τρίτο, σελ.

1. Κ.Δ.Π. 100/
2. Με τον Κανονισμό 22 η ισχύς τους θεωρείται ότι άρχισε απότις 10 Νοεμβρίου,
3. Αυτό είναι σύμφωνο με τις πρόνοιες του Νόμου18/
4. Νόμοςπουσυμπεριλαμβάνεικαινομοθεσία με"εξουσιοδό­ τηση μπορεί ναέχει αναδρομικήισχύ,εκτός εάνη αναδρομι­ κότητα είναι αντίθετη ή ασύμφωνη με ειδική συνταγματική πρόνοια(Αρθρα61 και82τουΣυντάγματος-Papanicopouios v.MorphouCo-Operative

(1986)1 C.L.R. 288). 2411 Ξτυλιανίδης, Δ. Τζαβέλλα;κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)Η ακυρωτική δικαστική απόφαση εξαλείφει ex tunc την ακυρούμενηπράξηκαιτααποτελέσματαπουέχουνπαραχθεί απόαυτή καικάθεσυνέπειατης. Ηπαράγραφος5 τουΑρθρου 146προβλέπει ότι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεσμεύει κάθε Δικαστήριο, όργανο,ή αρχήστηΔημοκρατία,πουυποχρεούνται σε ενεργό συμμόρφωση. 5 Σε περιπτώσεις προαγωγής η διορίζουσα αρχή έχει υποχρέωση ναεπανεξετάσει τοζήτηματηςπροαγωγής,μεβάση το νομικό καιπραγματικό καθεστώς της ημέραςτηςπροαγωγής που ακυρώθηκεκαινα εκδώσει νέααπόφαση. Ηνέααπόφα­ σηέχειαναδρομικήισχύκαιαρχίζειαπότοχρόνοτης πράξης πουακυρώθηκε. Αυτόαποτελεί εξαίρεσηαπότογενικόκανόνα του Διοικητικού Δικαίου, που δεν επιτρέπει αναδρομική ισχύτωνδιοικητικιόνπράξεων. 10 15 Το Γαλλικό Συμβούλιο Επικρατείας, στην Απόφαση Rodiere της 26ης Δεκεμβρίου, 1925, διατύπωσε την ανάγκη 20 έκδοσης αναδρομικήςπράξης,μετηνακόλουθησκέψη:"Κατ' αρχήνοι κανονισμοί καιαιαποφάσειςτηςδιοικητι­ κής αρχής δεν δύνανται να ορίσουν ειμή περί του μέλλο­ ντος, πλην εάν εκδίόωνται εις εκτέλεσιν αναδρομικού 25 νόμου, του κανόνος τούτου χωρεί προδήλως εξαίρεσις, όταν αιαποφάσειςαύταιεκδίδονται εις εκτέλεσιναποφά­ σεως του Συμβουλίου της Επικρατείας, ήτις, διά των εν αυτή απαγγελλομένων ακυρώσειυν. επάγεται αναγκαίως ωρισμένα αποτελέσματα εν τω παρελθόντι διά τον λόγον 30 ακριβώς ότι αι ακυρωθείσαι δι' υπέρβασιν εξουσίας πρά­ ξεις θεωρούνται ως ουδέποτε λαβούσαιχώραν." (Βλ. Βεγλερή - "Η Συμμόρφωσις της Διοικήσεως εις τας Αποφάσεις του Συιιβουλίου της Επικρατείας", 1934, σελ. 95,96,97). 35 Στην Υπόθεση 414/54 (Ολ.) - Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας, 1954 Α.,468 - στησελ. 469 ειπώθηκε:40 "Ούτω,εφόσον οΥπουργός επελήφθηεκνέουτης ρυθμίσε­ ως της υποθέσεως, κατόπιντης ακυρώσεως τηςπροηγου2412 3 ΑΛ.Δ. Τζαβέλλας κ.ά.ν.Δημοκρατίας κ.ά. Στυλιανίδης,Δ. μένης αποφάσεως του,νομίμως περιέλαβεν εντη προσβαλ­ λομένη αποφάσει αυτού διάταξιν περί αναδρομής της ισχύος της απότηςενάρξεως τηςχειμερινής κτηνοτροφικής περιόδου 1952 -1953, ήτοι αφ' ου χρόνου η Σταθοπούλου εδικαιούτο να ζήτηση, ως και εζήτησε πράγματι,την εξαίρεσιν, δοθέ\τος ότι ηακύρωσις επάγεται αναδρομήν,επαναφέρουσα την υπόθεσιν εις το προ ταύτης στάδιον." (ΠορίσματαΝομολογίας του Συμβουλίου τηςΕπικρατείας, 1929-1959, σελ. 281, Μ.Α. Δένδια - "Διοικητικόν Δίκαιον", Τόμος Γ', "Διοικητική Δικαιοσύνη", Έκδοση Δευτέρα, σελ. 359). Την πιο πάνω εξαίρεση του κανόνα της μη αναδρομικότη­ τας της διοικητικής πράξης υιοθέτησε ηΚυπριακή Νομολογία - (βλ., μεταξύ άλλων. Plousiou v. Central Bank (19S5) 3 C.L.R. 1257,"1273, Yiallouros v.Republic

(1986)3C.L.R. 677, 685, Georgakis v. Republic (ανωτέοω), Georghios Haris v. The Republic of Cyprus (19S9)3C.L.R. 147). Η ακύρωση διοικητικής πράξης ανατρέχει κατά κανόνα στο χρονακό σημείο έκδοσης της πράξης που ακυρώθηκε και επαναφέρει τα πράγματα στο νομικό και πραγματικό καθε­ στώς του χρόνου της έκδοσης της διοικητικής πράξης που ακυρώθηκε. Η διοίκηση υποχρεούται να προβεί σε νέα κρίση. βάσει του πραγματικού και νομικού καθεστώτος που ισ/ύει στο χρόνο αυτό. Για αποκατάσταση της νομιμότητας στην υπαλληλική σταδιοδρομία, γενικά, απαιτείται αναδρομική ισχύς της νέας διοικητικής πράξης. Η νέα πράξη, έστω και αν της δοθεί αναδρομική ισχύς. εκδίδεται βεβαίως,κατάλογική ανάγκη,στο παρόνκαιόχι στο παρελθόν. Στο παρόν, όμως, δεσμευτικό είναι το ισχύον δίκαιο. Το γεγονός ότι το δίκαιο αυτό είναι άλλο από εκείνο που ίσχυε κατά το χρόνο της έκδοσης της πράξης πουακυρώ­ θηκε, δεν του αφαιρεί τη δεσμευτικότητά του, ούτε αίρει την αρχή της νομιμότητας της διοίκησης, που σημαίνει κατ' ανά­ γκη δέσμευση της διοίκησης απότο ισχύον δίκαιο. Οι Κανονισμοί που ίσχυαν στις 29 Απριλίου, 1987, ήτανοι περί Αστυνομίας (Προαγωγαί) Κανονισμοί του 1987. Οι , Κανονισμοί του 1958 δεν ήταν ισχύον δίκαιο. Κάθε διοικητι2413 Ξτυλιανίδης,Δ. Τζαβέλλαςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)κήενέργεια πρέπειναείναι σύμφωνημετοδίκαιοτουχρόνου που λαμβάνει χώραν. Θα ήταν ανεπίτρεπτη η εφαρμογή Κανονισμών πουέχουνακυρωθείκαιηπαράλειψηεφαρμογής Κανονισμών που ισχύουν στο χρόνο της έκδοσης μιας πρά­ ξης. Ηαρχήτης νομιμότητας της διοίκησης σημαίνει και τη δέσμευση τηςδιοίκησης απότοισχύονδίκαιο-(βλ.Δαχτόγλου -"Γενικό Διοικητικό Δίκαιο",γ/ΙΙ, 1982, σελ. 148-151). Στην Υπόθεση 1375/1956(Ολ.) -Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας, 1956, Β.,σελ. 766 - στησελ. 768 ειπώθηκε:- 5 10 "Ητοιαύτηεπίτηβάσειτωννέων τούτωννομοθετικώνδια­ τάξεων έκδοσις νέας διοικητικής πράξεως,ως ηπροσβαλ­ λομένη, έστω και του αυτού περιεχομένου προς τηνακυρωθείσαν, ούτε εις τας περί διακρίσεως των εξουσιών 15 συνταγματικός διατάξεις προσκρούει ούτε θίγει τα αμετα­ κλήτως διάδικαστικήςαποφάσεωςκριθέντα, ωςαβασίμως ισχυρίζεται η αιτούσα. Διότι δενυπόκειταιεν προκειμένω ανανέωσις των ακυρωθεισιόν διοικητικών πράξεων, αλλ' έκδοσις νέας,ισχυούσης διάτομέλλον, διοικητικήςπράξε- 20 ως επί τη βάσει του νέου κατά το άρθρο 19νομ.3194/55 νομικού,καθεστώτος." Οι ισχυρισμοί ότι έπρεπε να εφαρμοστούν οι Κανονισμοί του 1958 καιότι ηπράξητουδιορισμού δεν έπρεπενα είναι 25 αναδρομικήδεν ευσταθούν. Είναι γεγονός ότι· η διαδικασία που προβλέπεται στους Κανονισμούς για ΕπιτροπήΑξιολόγησηςκαιΣυμβούλιο επι­ λογής δενακολουθήθηκε. Ολόγος είναιαπλός. Ήταναδύνατηηεφαρμογήτης. Πρόδηλα,δενήτανδυνατήηεφαρμογήτου μέρους αυτού των Κανονισμών, επειδή οι Αξιολογούντες Αστυνομικοί Διευθυντές και/ήΔιοικητές Μονάδωνέπαυσαν να υπηρετούν και όλοι σχεδόν οι υποψήφιοι μετατέθηκαν σε άλλες επαρχίεςή τμήματα. 30 Το ίδιο ζήτημα ηγέρθηκε. με βάση τους προηγούμενους Κανονισμούς, στις υποθέσεις Yiallouros και Georgakis (ανωτέρω) και το δικαστήριο έκρινε ότι ηπαράβαση τύπου και/ή διαδικασίας από τον Αρχηγό, ο οποίος ενεργούσε με 40 βάσηνομικήσυμβουλή απότο Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα,ημε­ ρομηνίας 20 Δεκεμβρίου, 1984, υπό ταςπεριστάσεις, δενεπη2414 35 3 ΑΛ.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Τζαβέλλας κ.ά. ν.Δημοκρατίας κ.ά. Στυλιανιδης,Δ. ρέαζε τις πράξεις. Η γνώμη αυτήτου Δικαστηρίου υποστηρί­ ζεταικαιαπότον-Odent - Contentieux Administratif,σελ. 14971499, στο οποίο αναφέρεταιότι ηδιοίκηση δεν είναι υπόχρεη να ακολουθήσει τη διαδικασία η οποία υπό τας περιστάσεις είναι αδύνατη όχι απόλάθος δικό της. Πρέπει ναακολουθη­ θεί μιαδιαδικασίαπουναπαρέχειτα ίδιαεχέγγυαόπωςη δια­ δικασία που προβλέπεται απότους Κανονισμούς. Υιοθετώ την Απόφαση του αδελφού δικαστή Σαββίδηστις πιο πάνωυποθέσεις καιβρίσκω ότι ο λόγος αυτόςαποτυγχά­ νει. Ο Αρχηγός της Αστυνομίας είχε ενώπιον του όλους τους σχετικούς φακέλους όλων των υποψηφίων. Με βάσητα στοιχεία των φακέλων αυτών ετοίμασε τα στοιχεία αξιολόγησης του συγκριτικού πίνακαπου έστειλεστον Υπουργό, αντίγρα­ φο του οποίου κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Αναφέρεται στις επαγγελματικές ικανότητες, αφοσίωση, πρωτοβουλία, εκτίμη­ σηαποστολής,απόδοση,προσόντα - επαγγελματικάκαι ηγετικά- το χαρακτήρα,την ημερομηνία διορισμού και προαγωγής των 214 υποψηφίων. Όλααυτάταστοιχεία ήτανενώπιον και του Υπουργού. Είναι γεγονός ότι ο Αρχηγός στην έκθεση του προς τον Υπουργό αναφέρει ταάκόλουθα:".... όπως εξάγονται από τον προσωπικό φάκελο και καρ­ τ έ λ α του κάθε υποψηφίου και την προσωπική γνώση που στην πραγματικότητα έχω για κάθε υποψήφιο. Με βάση την αξιολόγηση αυτή. έκρινα ότι OL παρακάτωείναι οι καταλλη­ λότεροι από όλους τους τότε υπου,ηιφίους για συμπλήρωση των 11 (ένδεκα) κενωθεισών θέσεων λόγω της ακυρωτικής απόφασης του Ανοπάτου Δικαστηρίου ..." Οι δικηγόροι τωναιτητώνεπιχειρηματολόγησαν ότι ηπρο­ σωπική γνώση του Αρχηγού έπρεπε να καταγραφείστο πρα­ κτικό.Αυτόείναι ορθόκαιεπιβεβλημένο στην περίπτωσησυλ­ λογικών οργάνων,,των οποίων όμως η προσωπική γνώση είναι αντίθετη ή συγκρούεται με τα στοιχεία του φακέλου. Εάν τα στοιχεία του φακέλου είναι σύμφωνα, τότε σημαίνει ότι ηπροσωπική γνώση δεν άσκησε ουσιαστική επιρροή στην επιλογή και η καταγραφή της δεν είναι αναγκαία, ούτε για Στυλιανίδης,Δ. Τζαβέλλαςκ.ά. ν.Δημοκρατία;κ.ά.

(1989)σκοπούς αιτιολογίας,ούτεγιασκοπούςδικαστικού ελέγχου. Στην Υπόθεση 923/1955 (Ολ.) - Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας, 1955. Β.,σελ. 341 - ειπώθηκε στησελ. 342:5 "Αβάσιμους δε προβάλλεται, ότι παρά τον νόμον ελήφθη­ σαν υπ' όψιν αι προσωπικοί αντιλήψεις των μελών του Συμβουλίου, εφ' όσον εξ ουδεμιάς διατάξεως νόμου απαγο­ ρεύεται.όπως λαμβάνωνται υπ' όψιν αιπροσωπικοί αντιλή­ ψειςεν συνδυασμώ προς ταουσιαστικά καιτυπικάπροσόντα των κρινόμενων, άτινα,ως συνάγεται εκ των εν τω φακέλω εγγράφων,δεν αντιτίθενταιπρος εκείνας." 10 (Βλ., επίσης, Απόφαση 1821/66 - Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας, 1966,Γ.,σελ.2177,στησελ.2178.Angelidouand 15 Others v. Republic

(1982)3C.L.R.520). Υποστηρίχθηκε απότους δικηγόρου; των αιτητών ότι τη θέση τουΑρχηγούτηςΑστυνομίας το 1987 δεν τηνκατείχετο ίδιοπρόσωπο όπωςτο 19S0.Αυτόείναιγεγονός,αλλάότανο 20 Νόμοςαναθέτεικαθήκον,ευθύνη,ήεξουσίαστονΑρχηγό,τότε το καθήκονήεξουσία ασκείται απότο πρόσωπο πουνόμιμα κατέχει τη θέση του Αρχηγού και ασκεί τα καθήκοντα της θέσης στο χρόνο της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας στη διαδικασία της προαγωγής. Θαήτανκαιπαράλογοκαι αδύ- 25 νατο να επανέρχονται οι συνταξιούχοι Αρχηγοί για να ασκούν εξουσίες και καθήκονταπροαγωγής των μελών της Δύναμης. "Αρχηγός" σημαίνει το πρόσωπο που κατέχει τη θέση τουΑρχηγούτονχοόνο πουγίνονται οι ποοαγωγές. 30 Οι περί Αστυνομίας (Προαγιογαί) Κανονισμοί του 1987 προβλέπουν:"2. Γενικαίαρχαί

(1)Προαγωγή απόαστυφύλακα εις λοχίαν και από λοχίαν εις υπαστυνόμον θαενεργήται δι' επιλογής εξ εκείνων οι οποίοικατέχουνταπροςπροαγωγήν προ­ σόντα. Περαιτέρω εξέτασις άνω του βαθμού αυτού δεν θαείναιαναγν.αία.

(2)Η αρχαιότηςθαλαμβάνεταιυπ' όψιν.πληνόμως δεν θααφίεταινα ρυθμίζητην προαγωγήν.μεγαλύτε­ ρα δε σπουδαιότης θαπροσδίδεται εις επαγγελματι2416 35 40 3 Α.Α.Δ. Τζαβέλλαςκ.ά.ν.Δημοκρατία; κ.ά. Στυλιανίδης,Δ. κάς ικανότητας και ατομικά ηγετικά προσόντα, εις νομιμοφροσύνην, πρωτοβουλίαν, ανωτερότηταχαρακτήρος,πραγματική καιαληθήεκτίμησιν τηςαποστο­ λής τη: Αστυνομίας." 5 Καμιά εξέταση δεν είναι αναγκαία για προαγωγήσεβαθμό πάνω απότον Υπαστυνόμο. 10 15 20 25 30 35 40 Τακριτήριαγιαπροαγ(ογήστην Αστυνομική Δύναμη, λόγω τηςφύσηςκαιτων καθηκό\τωντης.είναι διάφορααπό τακρι­ τήρια του δημόσιου υπαλλήλου. Η αρχαιότηταδεν αφήνεται να ρυθμίζει την προαγωγή.ούτε συνεκτιμάται πως στις περι­ πτώσεις τιον μελών της Δημόσιας Υπηρεσίας, όπου τα τρία κριτήρια - αξία,προσόντα,αρχαιότητα-συνεκτιμούνται από την ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας. Στις προσβαλλόμενες πράξεις έγινεηδέουσα έρευνα. Όλα τα στοιχεία, οιπροσιοπικοί φάκελοι καιηκαρτέλλα κάθευπο­ ψήφιου ήταν εν(όπιον του Αρχηγού, ο οποίος με πολλή επιμέλεία, με βάσητους φακέλους καιτις καρτέλλες. ετοίμασε τους συγκριτικούς πίνακες που υπόβαλε στον Υπουργό. Ο Υπουργός, με βάση το τεκμήριο της κανονικότητας της διαδικασίας, στην απουσία μαρτυρίας ήένδειξης για το αντίθετό.μελέτησεταστοιχεία πουτέθηκανενώπιον του,πουήταν ικανοποιητικά ή/και επαρκή για το σκοπό της άσκησης της διακριτικής εξουσίας της έγκρισης, καιτελικά έδωσε την ανα­ γκαία έγκριση - (Pantclis Th. Michanicos and Another v. Republic (Public Service Commission)

(1976)3 C.L.R. 237, 244, Savva v. Republic (19S5) 3 C.L.R. 694, Κλέαρχος Μιλτιάδονς και Ά)1οι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1989)3 Α.Α.Δ. 1318). Κανένας από τους αιτητές, από τα στοιχεία που τέθηκαν ενα'χπιοντου Δικαστηρίου κρινόμενα στο σύνολο τους, και με βάσητον Κανονισμό 2

(2)των Κανονισμών του 1987, δεν έχει έκδηλη υπεροχή έναντι οποιουδήποτε ενδιαφερομένου μέρους. Ηαξιολόγηση και ητελική απόφασηγια την επιλογή των καταλληλότερων είναι βέβαιαέργο του διοικητικούοργάνουκαιόχι τουΔικαστηρίου. ΤοΔικαστήριο ασκεί μόνο διοι­ κητικό έλεγχοτηςνομιμότητας τηςπράξηςπου προσβάλλεται. 2417 Στυλιανίδης,Δ. Τζαβέλλας κ.ά.ν.Δημοκρατία;κ.ά.

(1989)Το Δικαστήριο εξέτασε με προσοχή τα ενώπιον του στοι­ χεία και καθοδηγούμενο από την αρχή ότι δεν επεμβαίνει σε προαγωγή αναυτήήταν εύλογα επιτρεπτή στο αρμόδιο όργα­ νο,κατάληξε να μην επέμβει, γιατί ηπροσβαλλόμενη απόφα­ σηήτανεύλογα επιτρεπτή. 5 Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι προσφυγές απορρί­ πτονται. Καμιάδιαταγήγια έξοδα. Οι προσφυγέςαπορρίπτολταιχωρίςέξοδα. 2418 10