clr/1989/1989_3_2522.pdf

(1989)31Οκτωβρίου,1989 [Α.ΛΟΪΖΟΥ, Π.,ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΑΝΕΖΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων η Αίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 320/87, 323/S7, 332/S7, 334/87, 370/87, 375/87, 378/87, 380/87, 384/87,403/87, 444/S7,460/87,475/87,476/87,488/87,490/87, 501/87) Προθεσμία Ασκήσεως Αιτήσεως Ακυρώσεως—Αστν\Όμία—Δημοσίευση προαγωγών στις εβδομαδιαίες διαταγές στις 23.3.87— Καταχώρηση Αιτήσεως Ακυρίόσεως την 10.6.87— Προδήλωςεκπρόθεσμη. Ακυρωτική απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια της δικαιοδο­ σίας τον Αρθρον 146 — Επανεξέταση θέματος από Διοίκηση — Υποχρέωση διοικητικού οργάνου—Βάση επανεξέτασης—Νομικό και πραγματικό καθεστώς,που ίσχυεκατά τονχρόνο,που είχεληφθή ηακυ­ ρωθείσα απόφαση — Η \τααπόφαση έχει α^'αδρομικήνισχύ,που ανα­ τρέχει στον χρόνο της εκδόσεως της ακνρίϋθείσης πράξεως — Εκδίδεται, όμως. στο παρόν και επομέλχύς δεσμευτικό είναι το ισχύον κατά τον χρόνο της εκδόσειος δίκαιο — Αυτό υπαγορείιει η αρχή της νομιμότητας. Ανάκληση διοικητικής πράξεως — Συ\·έπειες— Βάση επανεξέτασης — Νομικό και πραγματικό καθεστίός, που ίσχυε κατά τον χρόνο, που είχε ληφθή η ανακληθείσα απόφαση — Η \τα απόφαση έχει αναδρομικής ισχύ,που α\·ατρέχειστον χρό\·ο τηςεκδόσεωςτηςανακληθείσης πράξε­ ως — Εκδίδεται, όιιως,στο παρόν και επομένως δεσμευτικό είναι το 2522 3AAA. Βανέζηςκ.ά. ν. Δημοκρατίαςκ.ά. ισχύονκατάτονχρόνοτηςεκδόσεωςδίκαιο—Αυτό υπαγορεύει ηαρχή τηςνομιμότητος. 5 10 15 20 25 30 ΣυνταγματικόΔίκαιο—Αναδρομικότητα νόμου— Επιτρέπεται, εκτόςαν προσκρούει σεσνγκεκριμέ\7] συνταγματικήπρόνοια— Τοίδιο ισ?£7ίει καιγιαδειπερογε\ήνομοθεσία, πουέχεια\κιδρομικήισχύκατ'εξουσιο­ δότηση χΰμον— ΟιΠερίΑσπηνμίας (Προαγωγές) Κανοησμοί, 1987 — Ο Περί Αστιηομίας (Τροποποιητικός) Νόμος, 1987, με τονοποίο προστέθηκε το άρθρα 13

(5)— Ο νόμος εξο\κποδοτούσε την έκδοση Κανονισμώνμεαναδρομικήισχύ,πράγμα, πουεγι\τ. ΑκυρωτικήαπόφασηΑ\<ωτάτουΔικαστηρίουσταπλαίσιατηςδικαιοδοσίας τουΑρθρου 146— Επα\ΈξέτασηθέματοςαπόΔιοίκηση— Υποχρέωση διοικητικούοργάνου—Διαδικασία,πουεκτωνπραγμάτωνάνευπταίσματόςτης ηδιοίκησηείναιαδύνατο \«εφαρμόσει— ΗΔιοίκησημπο­ ρείναακολουθιίσειά)ληδιαδικασία,που\χιπαρέχει ταίδιαεχέγγυα,ως καιηπροβϊ^πόμεΐ'η. Αστυνομία — Προαγωγές — Προσό\τα — Εξετάσεις — Απόφαση περί επιτυχίαςσεεξετάσεις — Δημοσίειχπι ονομάτωνεπιτυχόντων— Το κύροςτηςενλόγωαποφάσεωςδε\'μπορείνακριθήπαρεμπιπτόντωςσε διαδικασίαπροσβολήςπροαγωγών. Εκτε?χστήΔιοικητικήΠράξη—Αστιηομία —Προαγωγές—Προσόντα— Εξετάσεις—Απόφασηπερίεπιτυχίαςσεεξετάσεις—Δημοσίευσηονο­ μάτωνεπιτυχόντων — Αιποτε/^ής απόφαση, τοκιιροςτηςοποίαςδεν μπορεί να κριθήπαρεμπιπτόντως σεδιαδικασία προσβολής προαγω­ γών. Ακυρωτικήαπόφαση ΑνωτάτουΔικαστηρίου οταπλαίσια της δικαιοδο­ σίας τον Άρθρου 146— Επα\εξέταση θέματος από Διοίκηση — Αστυνομία — Προαγωγές — Ακύρωση — Επα\·εξέταση από νέον Αρχηγό της Αστυνομίας— Ορθάέγινε,διότι τα καθήκονταεκ του νόμουτουΑρχηγούασκοίηταιαπότονεκάστοτεκατέχοντατηνθέση. 35 Αστυνομία— Προαγίογές—Αρχαιότητα—Ααμβάνεται vxoyn), αλλάδεν σν\·εκτιμάταιμε ταάλλακριτήρια. 40 Οι περί Αστυνομίας (Τροποποιητικοί) Κανονισμοί 1983,μετους οποίους ετροποποιούντο οι Κανονισμοί του 1958 εκρίθησαν άκυροι απότοΑνώτατοΔικαστήριο,μεαποτέλεσμα την ακύρωσητων σχετι­ κώνποοαγωγών, πουδεν έγινανμεβάση τους Κανονισμούςτου1958, 2523 Βανέζηςκ.ά.ν. Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)αλλάβάσειτων ενλόγω ακύρων Κανονισμών. Μετάτην ακύρωση εψηφίσθηο νόμος 18/87, μετονοποίοντροπο­ ποιήθηκετοάρθρο 13, μετηνπροσθήκηεδαφίου

(5)ότι"... Κανονισμοί ...δυνάμειτουπαρόντοςάρθρουδυνατόνναέχουναναδρομικήνισχύν". Στη συνέχεια εψηφίσθησαν οι Περί Αστυνομίας (Τροποποιητικοί) Κανονισμοί μεισχύν από 10.11.

1. Οιτελευταίοι Κανονισμοί κατήργη­ σαντους Κανονισμούς του
2. Συνεπεία άλλης αποφάσεως του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με την οποίανείχανακυρωθήπροαγωγές ενδιαφερομένων σελοχίες, η διοίκη­ σηανεκάλεσε την προαγωγήν των σευπαστυνόμους, αφούητελευταία είχεν βασισθή στην ιδιότητα τουλοχία,πουκατείχανκατάτον κρίσιμο χρόνο. 5 10 15 Ηδιοίκησηεπανεξέτασετιςακυρωθείσεςκαιανακληθείσεςπροαγω­ γέςκαικατάτηνεπανεξέτασηεφήρμοσετουςενλόγω Κανονισμούς του
3. Οι παρούσες ΑιτήσειςΑκυρώσεωςστρέφονταικατάτωννέων μετά τηνεν λόγω επανεξέτασηπροαγωγών. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε με βάσητην νομικήν αρχήν, που προκύπτει από το πρώτο περιληπτικό σημείωμα, ότι οι καθ' ων η Αίτηση ορθά εφήρμοσαν τσι>ς Κανονισμούς του
4. Δεν είχαν την νομική δυνατότητα να εφαρμόσουν Κανονισμούς του 1958, που δεν ίσχυαν,αφούείχαναναδρομικάκαταργηθή. Περαιτέρωκαι μεβάσητηνπραγματικήναδυναμίανεφαρμογήςτης κανονικής διαδικασίαςλόγω του χρόνου,που είχεν παρέλθει απότης εποχής των προαγωγών,που είχαν ακυρωθή, το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα, υιοθετώντας την επί του θέματος νομολογίαν,ότι ορθάοι καθ' ων ηΑίτησηυιοθέτησαν άλλη διαδικασία,μετα ίδιαεχέγγυα. 20 25 30 35 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο έκρινε,επίσης,ότιδενμπορούσε ναεξετάoa τηννομιμότητα αποφάσεως, μετηνοποίανδύοαπόταενδιαφερό­ μενα πρόσωπα είχαν θεωρηθήότι επέτυχαν στις σχετικές εξετάσεις, η επιτυχίαστις οποίες ήτανπροϋπόθεσηπροαγωγήςκαιτούτοδιότιεθεώρησε τηναπόφασηαυτοτελή. Τέλος, αφούτο Δικαστήριο ασχολήθηκε μετην σημασία, πουδια- 2524 40 3 Α^ΑΛ, Βανέζηςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά, δραματίζει η αρχαιότητα στις προαγωγές στην Αστυνομία, εντοπίζο­ ντας διαφορά από τασυμβαίνοντα στηνδημοσίαν υπηρεσία,απέρριψε τις Αιτήσεις Ακυρώσεως, εφόσονοι επίδικες αποφάσεις ήσαν υπότις περιστάσεις εύλογαεπιτρεπτές στους καθ' ωνηΑίτηση. 5 Η Αίτηση Ακυρώσεως απορρί­ πτεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα.' 10 Αναφερόμενες υποθέσεις: EracleousandOthers v.Republic (I9S5)3C.L.R. 740, Savvides andOthersv.Republic

(1986)3C.L.R. 998, 15 LefkatisandOthersv.Republic(19S5)3C.L.R. 1372, Stavrou andOthersv.Republic (19S6)3C.L.R. 361, 20 Papanicopoulos v.Moiphou Co-Operative

(1986)1C.LR. 288, Παπαδόπουλος v. Δημοκρατίας (19S9) 3AAA. 973, Rodiere, C.E. 26Δεκεμβρίου, 1925, Rec. I065,R.D.P. 1926.32 25 Plousiou v.Central Bank (19S5)3C.LR.1257, Yiallourosv.Republic

(1986)3C.LR.677, 30 Georgakis v. Republic

(1987)3 C.L.R. 348, Maris v.Republic (19S9) 3C.LR. 147, MichanicosandAnother v. Republic

(1976)3C.L.R. 237, 35 Savva v.Republic

(1985)3C.LR. 694, Μιϊ.τιάδους καιΑ)1οι v. Δημοκρατίας

(1989)3Α.ΑΛ. 1318. 40 Προσφυγές. . Προσφυγές εναντίον της προαγωγής τωνενδιαφερομένων 2525 Βανέζιτςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)μερώνστοβαθμόΥπαστυνόμου στηνΑστυνομική δύναμηαντί τωναιτητών. Στ. Ερωτοκρίτου (κα), για τον Αιτητή στην Υπόθεση Αρ. 320/

1. 5 Α. Παπαχαραλάμπους, γιατουςΑιτητές στιςΥποθέσεις Αρ. 323/87,370/87,380/87,384/87,403/87,444/87,460/87,476/87, 488/87,490/
2. 10 Τ.Παπαδόπουλος,γιατονΑιτητήστηνΥπόθεση Αρ.378/
3. Α. Χαβιαοάς, για τους Αιτητές στις Υποθέσεις Αρ. 332/87, 334/
4. * 15 Α. Τριαντα(ρυ?Λίδης, μετονκ.Μ. Κυπριανού,γιατονΑιτητή στηυπόθεσηΑρ. 3*75/
5. Γ.Ερωτοκοίτον, γιατονΑιτητή στηνΥπόθεση Αρ. 475/S
6. 20 Αιμ. Αεμονάρης, γιατονΑιτητή στηνΥπόθεση Αρ.501/
7. Μ. Φλωρέντζος, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίαςμε τον Γιωργαλλή,γιατουςΚαθ' ωνηΑίτηση. 25 Μ.Βασιλείου, γιατο ΕνδιαφερόμενομέροςΑ. Αριστείδου. Π. Παπαγεωργίου, για τα Ενδιαφερόμενα μέρη - Γ. Παπαγεωργίου,Θ.Αναστασίου, Γ.Σακχάδα. 30 Ε. Αιάτσον (κα) για τονΧρ. Τρια\παφυλλίδη μαζί με ττρνΕ. Ζησίμου (δ/νίς) *at Χρ. Βασιλειάδης, για τα Ενδιαφερόμενα μέρη- Αντ. Θεοδούλου,Π. Τρακκούδη, Στ. Θεοδώρου, Λ.Α. Λουκά, Δ. Αγαπίου, Κ. Σακκά, Αν. Παναγιώτου,Κ. Γεωργίου,Χρ. Θεοδώρου,Β.ΧΤιάννη, Γ. 35 Παναγιώτου,Ι.Διαουρή,Α.Παπά,Α.Μαραθεύτη,Γ.Τέκλο, Στ. Γυψιώτη,Π. Σωκράτους,Σ.Αντωνιάδη, Σπ.Κονιώτη, Χρ. Λαζάρου, Χρ. Ιωάννου, Δ. Ιάσωνος, για το Ενδιαφερόμενο μέρος Κ. Σακκά παρουσιάζεταιμαζίτους καιοκ. Παπαγεωργίου. 40 Α. ΛΟΪΖΟΥ,Π.:ΤηνΑπόφασητουΔικαστηρίουθαδώσει 2526 3Α.ΑΛ. Βανέζηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας κ.ά. οΔικαστήςκ. Στυλιανίδης. 5 10 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Με τις προσφυγές αυτές οι αιτητές προσβάλλουντηνομιμότητατηςπροαγωγήςτωνενδιαφερομένων μερών στο βαθμό Υπαστυνόμου, από 15 Δεκεμβρίου, 1984, που δημοσιεύτηκε στις 23 Μαρτίου, 1987, στις Εβδομαδιαίες Διαταγές. Οι ΕβδομαδιαίεςΔιαταγές είναι εσωτερικό περιοδικόπου κυκλοφορεί σεόλαταμέλη τηςΑστυνομικής Δύναμης. Οι καθ'ων η αίτηση ήγειραν προδικαστική ένσταση ότι η Προσφυγή Αρ. 501/87, που καταχωρίστηκε στις 10 Ιουνίου, 1987,είναιεκπρόθεσμηκαιωςεκτούτου απαράδεκτη. 15 20 25 30 35 40 Οεπιτακτικόςπεριορισμόςτηςπροθεσμίαςτων75ημερών, μέσαστις οποίεςπρέπεινακαταχωρίζεταιπροσφυγή,με βάση τηνπαράγραφο3τουΑρθρου 146τουΣυντάγματος,είναιανε­ λαστικός και ουσιαστικά είναι κλίνη του Προκρούστη. Ηπροσφυγή αυτήπρόδηλακαταχωρίστηκε μετά την εκπνοή τηςπροθεσμίαςτων 75 ημερώνκαιως εκτούτουείναιεκπρό­ θεσμηκαιθααπορριφθεί ωςαπαράδεκτη. Την 1η Δεκεμβρίου. 1984, ένας Λοχίας και στις 15 Δεκεμβρίου,52 Λοχίεςπροήχθηκανστο βαθμόΥπαστυνόμου. Οι προαγωγές αυτές δημοσιεύτηκαν στις Εβδομαδιαίες Διαταγές, στις 31Δεκεμβρίου,
8. Στις 20 Μαρτίου, 1985, στις υποθέσεις Eracleous and Others v.Republic

(1985)3 C.LR. 740, ηπροαγωγήαπό 15 Φεβρουαρίου, 1978,413 Μελών τηςΑστυνομικής Δύναμηςσε Λοχίεςακυρώθηκε απότοΔικαστήριο, γιατί:(α) ΟΑρχηγός τηςΑστυνομίας έλαβευπόψητου εκθέσεις τηςΚ.Υ.Π.δυσμενείςγιατουςαιτητέςστιςπροσφυγές εκείνες, χωρίς να τους δώσει την ευκαιρίαναασκή­ σουντοδικαίωμαακρόασης. (β) είχε διαβουλεύσεις προηγουμένως με τον Υπουργό Εσωτερικών πάνωστο θέματων προαγωγώνκαιδεν ήταν καθαρό σε ποία έκταση η επέμβαση του Υπουργού ή η διαβούλευση με αυτόν επηρέασε την 2527 Στυλιανίδης,Δ. Βανέξηςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)απόφασηγιατιςπροαγωγές. Τριανταεπτά απότους Λοχίεςαυτούςείχαν,εντωμεταξύ, προαχθείσε Υπαστυνόμους. 5 Ο Αρχηγός της Αστυνομίας, μετάτηνακυρωτική απόφαση ανακάλεσε την προαγωγήτων 37 στηθέση του Υπαστυνόμου και ηπράξη της ανάκλησης δημοσιεύτηκε στις Εβδομαδιαίες Διαταγές της25ηςΝοεμβρίου, 1985. 10 Οι προαγωγές που δημοσιεύτηκαν στις 31 Δεκεμβρίου, 1984, προσβλήθηκαν με προσφυγές ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στις υποθέσεις Savvidesand Others v.Republic

(1986)3 15 C.L.R.998,ηΑπόφαση εκδόθηκεστις26 Ιουνίου, 1986, η προ­ αγωγήτωνυπόλοιπων 16στηθέση Υπαστυνόμου ακυρώθηκε, γιατίβασίστηκε σεάκυρους Κανονισμούς. Στις 28 Φεβρουαρίου, 1987, μεβάσητους περίΑστυνομίας 20 (Προαγωγαι)Κανονισμούς του 1987,οιοποίοιδημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα, Αρ. 2211, της 27ηςΦεβρουαρίου, 1987, Παράρτημα Τρίτο, σελ. 283, Κ.Δ.Π. 71/87, (Κανονισμοί 71/87), προήχθηκαν στη θέση του Υπαστυνόμου 53 Λοχίες. Οι προαγωγές αυτές δημοσιεύτηκαν στις Εβδομαδιαίες 25 Διαταγές,μεΑύξοντα Αρ. 9,ημερομηνίας2 Μαρτίου, 1987. Στις 20 Μαρτίου, 1987, αφούακολουθήθηκε η διαδικασία που προβλέπεται στο Νόμο, εκδόθηκαν οι περί Αστυνομίας (Προαγωγαι) Κανονισμοί του 1987, και δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας,Αρ. 2217, ημερομηνίας 20 Μαρτίου, 1987, ΠαράρτημαΤρίτο,σελ. 359, Κ.Δ.Π.100/87, (Κανονισμοί 100/87). 30 Οι Κανονισμοί 100/87,που το κείμενο τους είναι ταυτόση 35 μο μετουςΚανονισμούς 71/87, κατάργησαν τους Κανονισμούς 71/87 καιέχουναναδρομική ισχύαπότις 10Νοεμβρίου,1966(βλ. Κανονισμό 22). Ο Αρχηγός της Αστυνομίας, αμέσως μετά τη δημοσίευση των Κανονισμών 100/87, ανακάλεσετιςπιοπάνωπροαγωγές. 2528 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 Βανέζηςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Στυλιανίδης,Δ. Αμέσως μετά την ανάκληση, με βάση το Αρθρο 13

(2)του Νόμουκαιτους Κανονισμούς 100/87,προχώρησε στηδιαδικα­ σία πλήρωσης των 53 θέσεων Υπαστυνόμου. Αποφάσισε την προαγωγή53ΛοχιώνσεΥπαστυνόμους. Δόθηκεηέγκρισητου Υπουργού Εσωτερικών. Συμπληρώθηκε η απόφαση προαγω­ γής και οι προαγωγές δημοσιεύτηκαν στις Εβδομαδιαίες Διαταγές, Λύνοντας Αρ. 12, στις 23 Μαρτίου, 1987, σελ. 103, Αρ. 168

(1). Οι προαγωγές αυτές προσβάλλονται με τις παρούσεςπρο­ σφυγές, που συνεκδικάστηκαν γιατί έχουν κοινά σημεία γεγο­ νότων καιΝόμου. Μετις προσφυγές προσβάλλεται ηνομιμόμηταπροαγωγής διαφορετικούαριθμούενδιαφερομένων μερών (από7 έως 53). Μερικοί αιτητές,στη διάρκειατης διαδικασίας, απόσυραντις προσφυγές τους εναντίον της προαγωγής ορισμένων ενδιαφε­ ρομένων μερών, αλλά, επειδή οι ίδιες προαγωγές προσβάλλο­ νται από άλλες προσφυγές, ηνομιμότητα της προαγωγήςκαι των 53 ενδιαφερομένων μερών συνεχίζει να αποτελεί το αντι­ κείμενο της έρευναςτουΔικαστηρίου. OL λόγοι που προβάλλονταιγιατην ακύρωσητης προαγω­ γήςτων ενδιαφερομένων μεοών είναι:- 25

1. Έγιναν με βάση άκυρους Κανονισμούς, ενώ έπρεπε να γίνουν με βάση τους περί Αστυνομίας (Προαγωγαι) Κανονισμούς του 1958, (Κανονισμοί 1958). 30
2. Δόθηκε αναδρομική ισχύ στιςπροαγωγές. 35
3. Δύο ενδιαφερόμεναμέρη- οιΤέκλοςκαιΠαπακώσταςδενείχανταπροσόνταπροαγωγής,γιατίδενείχανπερά­ σει με επιτυχία τις σχετικές εξετάσεις για τη θέση Υπαστυνόμου. 40
4. Δεν τηρήθηκε η διαδικασία που προβλέπουν οι Κανονισμοί και ήταν αδύνατο στο χρονικό διάστημα τριών ημερών,που μεσολάβησεαπότη δημοσίευση των Κανονισμών 100/87 μέχρι τηνέκδοσητης προσβαλλόμε­ νης απόφασης, να ακολουθηθεί πιστά η προβλεπόμενη διαδικασία στους Κανονισμούς 3-9 και7

(4). 2529 Στυλιανίδης,Δ. Βανέζηςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(3)και

(4)τουπερίΑστυνομίαςΝόμου, Κεφ. 285, μετάτηντροποποίησηέχει:20 "

(2)ΟΑρχηγός,τηεγκρίσειτουΥπουργού, διορίζει,κατα­ τάσσει, προάγει και απολύει πάντα τα μέλη της Δυνάμεως μέχρι και συμπεριλαμβανομένου του Αρχιεπιθεωρητού. 25

(3)Οι όροι διορισμού, κατατάξεως,προαγωγής,υπηρε­ σίας και απολύσεως μελών της Δυνάμεως προβλέπο­ νταιυπόΚανονισμώνγενομένων υπότου Υπουργικού Συμβουλίου επί τη βάσει του παρόντος άρθρου και δημοσιευομένων εις την επίσημον εφημερίδα της Δημοκρατίας: 30 Νοείταιότι μέχρι τηςεκδόσεως των εντωνπαρόντιεδαφίωπροβλεπομένων Κανονισμών οικατάτηνημερομηνίαν ενάρξεως ισχύοςτουπαρόντοςΝόμουενισχύϊΚανονισμοί 35 καιΓενικαίΔιατάξειςθαεξακολουθήσωσιν εφαρμοζόμενοι.

(4)Κανονισμοί εκδιδόμενοι επί τη βάσει τουπαρόντος άρθρου κατατίθενται εις την Βουλήν των Αντιπροσώπων. Εάν μετά πάροδον δεκαπέντε ημερών από της τοιαύτης καταθέσεως η Βουλή των Αντιπροσώπων δι' αποφάσεως αυτήςδεντροποποίησηήακύρωσητουςούτωκατατεθέντος 2530 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Βανέζΐβκ.ά.ν.Διμιοκρατίαςκ.ά. Στυλιανίδης,Δ. Κανονισμούς ενόλωή ενμέρειτότεούτοιαμέσωςμετάτην πάροδοντηςάνωπροθεσμίαςδημοσιεύονταιεντη επισήμω εφημερίδι της Δημσκρατίαςκαι τίθενται εν ισχύϊ' απότης τοιαύτης δημοσιεύσεως. Εν περιπτώσει τροποποιήσεως τούτωνενόλωήενμέρειυπότηςΒουλήςτωνΑντιπροσώπων ούτοι δημοσιεύονται εν τη επισήμω εφημερίδι της Δημοκρατίας ως ήθελον ούτω τροποποιηθήυπ' αυτήςκαι τίθενταιενισχύϊαπότηςτοιαύτηςδημοσιεύσεως." ΟΤροποποιητικόςΝόμος29/66άρχισεναισχύειαπότις 30 Ιουνίου,1966,που δημοσιεύτηκε στηνΕπίσημηΕφημερίδατης Δημοκρατίας. Οι Κανονισμοί του 1958 τροποποιήθηκαν με τους Κανονισμούς Αρ. 943/66(ΠαράρτημαΤρίτον, 10Νοεμβρίου, 1966),τους Κανονισμούς Αρ. 111/72 (Παράρτημα Τρίτον, 9 Ιουνίου, 1972), τους Κανονισμούς Αρ. 347/80 (Παράρτημα Τρίτον, 12 Δεκεμβρίου, 19δ0),_τους Κανονισμούς Αρ. 184/83 (ΠαράρτημαΤρίτον,22 Ιουλίου, 1983) καιτους Κανονισμούς Αρ. 271/83 (Παράρτημα Τρίτον, 29-Οκτωβρίου, 1983). Ουσιαστικήτροποποίησηκαιριζική αλλαγήέγινεμετουςπερί Αστυνομίας (Προαγωγαι)(Τροποποιητικοί) Κανονισμούςτου 1983, (Κ.Δ.Π. 184/83), (Κανονισμοί 184/83). Οι ουσιώδεις Κανονισμοί 3μέχρι 9και 10

(3),πουαναφέρονται στις προαγωγές,ακυρώθηκανκαιαντικαταστάθηκαν. Ηνομοθετικήεξουσία "ενπαντίθέματι"ασκείται αποκλει­ στικάαπότηΒουλή τωνΑντιπροσώπων. Ανάθεσημενόμο σε άλλαόργανατηςάσκησηςνομοθετικής εξουσίαςκαιθέσπισης κανόνων δικαίου-δευτερογενής νομοθεσία -είναι επιτρεπτή απότοΣύνταγμακαιστη σύγχρονηκοινωνίαμεταπερίπλοκα προβλήματαείναισυνήθης. Ηδευτερογενήςνομοθεσίαπρέπειστοουσιαστικόμέροςνα συμμορφώνεται μετονόμοκαιναγίνεταισύμφωναμετη δια­ δικασία που ορίζει ο νόμος. Σε αντίθετη περίπτωση είναι άκυρη γιαυπέρβασηεξουσιοδότησης - (ultravires). ΟιΚανονισμοίπουέγινανμετάτις30Ιουνίου, 1966,κρίθηκαναπότοΔικαστήριο στην υπόθεσηLefkatis and Others v. Republic

(1985)3C.L.R.1372,ωςάκυροι,γιατίηπροϋπόθεση της κατάθεσης τους στη Βουλή δεν τηρήθηκε. Η απόφαση 2531 Στυλιανίδης,Δ. Βανέζηςκ-ά.ν.Δημοκρατίαςκ,ά.

(1989)Lefkatis επικυρώθηκεαπότηνΟλομέλεια στηνέφεση Stavrou and Others v.Republic

(1986)3C.LR. 361, και ακολουθήθη­ κεσεόλεςτιςκατοπινέςυποθέσεις,στιςοποίεςπροσβλήθηκεη νομιμότητα τωνπροαγωγών, για τολόγο ότιβασίστηκανσε άκυρουςΚανονισμούς. Οι άκυροι Κανονισμοί πουέγιναν μετά τη θέσπιση του Νόμου 29/66 δενεπηρέασαν την ισχύ τωνΚανονισμώντου 1958,καιμετονπερίΑστυνομίας (Τροποποιητικός)Νόμοτου 1986 (Αρ.78/86)οιΚανονισμοί αυτοίεξακολούθησαν ναισχύουν μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου,

1. ΟιΚανονισμοί 71/87 πρόβλεπανότιείχαναναδρομικήισχύ από 10 Νοεμβρίου,
2. Δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίαςστις27Φεβρουαρίου, 1987, αφού είχαν εκδοθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο, κατατεθείστη Βουλή καιεγκριθεί απότηΒουλή. Η πράξη τηςέκδοσης τους προηγήθηκε της θέσπισης του περί της Αστυνομίας (Τροποποιητικός) Νόμου του 1987(Αρ. 18/87),μετονοποίο προστέθηκε τοακόλουθο εδάφιο στο Αρθρο 13:- 5 10 15 20 "

(5)Κανονισμοί εκδιδόμενοι δυνάμει του παρόντος άρθρουδυνατόνναέχουναναδρομικήν ισχύν." Δευτερογενής νομοθεσία μπορεί ναέχει αναδρομική ισχύ μόνοανοΝόμοςειδικάεξουσιοδοτεί τηναναδρομικότητακαι δεν είναι αντίθετη ήασύμφωνη μεειδική συνταγματικήπρό­ νοια -(Αρθρα 61 και82τουΣυντάγματος,Papanicopoulos ν. Morphou Co-Operative

(1986)1 C.L.R. 288). Με βάσητοΑρθρο 13,τοΥπουργικό Συμβούλιο εξέδωσε τους Κανονισμούς 100/87, των οποίων ηισχύς θεωρείταιότι άρχισεαπότις 10Νοεμβρίου,1966.Αυτόείναισύμφωναμετις πρόνοιες του Νόμου 18/87, που ισχύει από27 Φεβρουαρίου, 1987. Ηακυρωτικήδικαστικήαπόφασηεξαλείφειextuncτηνακυ­ ρούμενη πράξηκαιτααποτελέσματαπουέχουνπαραχθείαπό αυτήκαικάθεσυνέπειατης. Ηα\'άκλησηδιοικητικήςπράξηςείναινέαεκτελεστήδιοικητι­ κήπράξη. Ηανάκλησηεξολοκλήρουδιοικητικήςπράξηςενεργεί 2532 25 30 35 3 ΑΛΛ. 5 10 Βανέζηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας κ.ά, Στυλιανίδης,Δ. ex tunc και επιφέρει την εξαφάνιση της πράξης εξ υπαρχής (ΧρίστοςΠαπαδόπουλος ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1989)3 ΑΛΛ. 973). Μετάτην ανάκλησηηκατάστασηεπανέρχεται στο πραγματικό και νομικό καθεστώς της ημέρας που εκδόθηκε η πράξηπουανακλήθηκε. Στιςπεριπτώσεις προαγωγήςηΔιοίκηση έχειυποχρέωσηνα επανεξετάσει τοζήτηματηςπροαγωγής,μεβάσητονομικόκαι πραγματικόκαθεστώς τηςημέραςτηςπροαγωγήςπουακυρώθηκε ήανακλήθηκε και να εκδώσει νέα απόφαση. Ηνέα από­ φασηέχειαναδρομικήισχύ καιαρχίζειαπότοχρόνο τηςπρά­ ξης που ακυρώθηκε ή ανακλήθηκε. Αυτό αποτελεί εξαίρεση από το γενικό κανόνατου Διοικητικού Δικαίου,που δεν επι­ τρέπει αναδοομικήισχύ τωνδιοικητικών πράξεων. 15 ΤοΓαλλικό Συμβούλιο της Επικρατείαςστην υπόθεση C.E. 26Δεκεμβρίου, 1925,Rod/ere,Rec. 1065,(R.D.P. 1926.32), δια­ τύπωσε τηνανάγκηέκδοσης αναδρομικήςπράξης,μετην ακό­ λουθη σκέψη:20 30 "Κατ'αρχήνοικανονισμοί καιαιαποφάσειςτηςδιοικητικής αρχής δεν δύνανται να ορίσουν ειμή περί του μέλλοντος, πλην εάν εκδίδωνταί εις εκτέλεσιν αναδρομικού νόμου, του κανόνος τούτου χωρεί προδήλως εξαίρεσις, όταναιαποφάσεις αύται εκδίδωνταί εις εκτέλεσιν αποφάσεως του Συμβουλίου της Επικρατείας,ήτις, διάτων εν αυτήαπαγ­ γελλομένων ακυρώσεων, επάγεται αναγκαίως ορισμένα αποτελέσματα εντωπαρελθόντι διάτονλόγον ακριβώςότι αιακυρωθείσαιδι' υπέρβασινεξουσίας πράξειςθεωρούνται ωςουδέποτε λαβούσαιχώραν." 35 (Βλ. Les Grands Arrets de la Jurisprudence Administrative,8η Έκδοση, σελ. 186-191, Βεγλερή - "Η Συμμόρφωσις της Διοικήσεως ειςταςΑποφάσεις τουΣυμβουλίουτης Επικρατείας", 1934,σελ. 95,96,97). 25 Στην υπόθεση 414/54 (Ολ.) - Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας,1954,Α.,468-στησελ.469ειπώθηκε:40 "Ούτω,εφόσονοΥπουργός επελήφθηεκνέουτης ρυθμίσεως της υποθέσεως, κατόπιν της ακυρώσεως της προηγούμενης αποφάσεως του,νομίμως περιέλαβεν εν τη προσβαλλομένη 2533 Στυλιανίδης,Δ. Βανέζι^ςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ,ά.

(1989)αποφάσειαυτούδιάταξινπερίαναδρομήςτηςισχύοςτηςαπό της ενάρξεως τηςχειμερινής κτηνοτροφικής περιόδου 19521953,ήτοιαφ'ουχρόνουηΣταθοπούλουεδικαιούτοναζήτη­ ση,ως και εζήτησε πράγματι,την εξαίρεσιν, δοθέντος ότι η ακύρωσιςεπάγεταιαναδρομήν, επαναφέρουσατηνυπόθεσιν ειςτοπροταύτηςστάδιον." 5 (Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου τηςΕπικρατείας, 1929-1959, σελ.281, Μ.Α.Δένδια-"ΔιοικητικόνΔίκαιον"Τόμος Γ', "ΔιοικητικήΔικαιοσύνη".ΈκδοσηΔευτέρα,σελ. 359). 10 Την πιο πάνω εξαίρεση του κανόνατης μη αναδρομικότη­ τας τηςδιοικητικής πράξηςυιοθέτησε η Κυπριακή Νομολογία -(βλ.,μεταξύάλλων,Pio'usiou v.CentralBank

(1985)3C.L.R. 1257, 1273, Yiallouros v.Republic

(1986)3 C.L.R.677, 685, 15 Georgakis v.Republic(19S7)3 C.L.R.348, GeorghiosHaris v.TheRepublic of Cyprus(19S9) 3C.L.R. 147). Η ακύρωσηδιοικητικήςπράξηςανατρέχεικατάκανόναστο χρονικό σημείοέκδοσης της πράξηςπου ακυρώθηκεκαι επαναφέρει τα πράγματα στο νομικό και πραγματικό καθεστώς τουχρόνουτηςέκδοσης τηςδιοικητικήςπράξηςπου ακυρώθη­ κε. Η διοίκησηυποχρεούταιναπροβείσενέακρίση, βάσειτου πραγματικού και νομικού καθεστώτος που ισχύει στο χρόνο αυτό. Για αποκατάσταση της νομιμότητας στην υπαλληλική σταδιοδρομία, γενικά, απαιτείταιαναδρομική ισχύς της νέας διοικητικήςπράξης. 20 25 Ηνέαπράξη,έστο>καιαντηςδοθείαναδρομικήισχύς,εκδί­ δεται βεβαίως, κατά λογική ανάγκη,στο παρόν και όχι στο 30 παρελθόν,Στοπαρόν,όμωςδεσμευτικό είναιτοισχύονδίκαιο. Τογεγονός ότιτοδίκαιοαυτόείναιάλλοαπόεκείνοπουίσχυε κατάτοχρόνοτηςέκδοσηςτηςπράξηςπουακυρώθηκε,δεντου αφαιρεί τηδεσμευτικότητά του,ούτε αίρει την αρχήτης νομι­ μότηταςτηςδιοίκησης,πουσημαίνεικατ'ανάγκηδέσμευσητης 35 διοίκησης απότο ισχύονδίκαιο. Οι Κανονισμοί που ίσχυανστις23 Μαρτίου,1987, ήτανοι περί Αστυνομίας (Προαγωγαι) Κανονισμοί του 1987. Οι Κανονισμοί του 1958 δενήτανισχύονδίκαιο.Κάθεδιοικη- 40 τική ενέργεια πρέπει να είναι σύμφω\η μετο δίκαιοτουχρό­ νου που λαμβάνει χώραν. Θα ήταν ανεπίτρεπτη η εφαρμογή 2534 3 ΑΛΑ. 5 Βανέζης κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Στυλιανίδης,Δ. Κανονισμών πουέχουνακυρωθείκαιηπαράλειψη εφαρμογής Κανονισμών πουισχύουνστοχρόνοτηςέκδοσηςμιαςπράξης. Η αρχήτηςνομιμότηταςτηςδιοίκησηςσημαίνεικαιτηδέσμευ­ ση της διοίκησης από το ισχύον δίκαιο (βλ. Δαγτόγλου "ΓενικόΔιοικητικό Δίκαιο", γ/ίΐ, 19S2,σελ. 148-151). Στην Υπόθεση 1375/1956 (Ολ.) - Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας, 1956, Β.,σελ. 766 - στησελ. 768 ειπώθηκε: - 10 15 "Η τοιαύτηεπίτη βάσειτωνλέωντούτωννομοθετικών δια­ τάξεωνέκδοσις\έαςδιοικητικήςπράξεως,ωςηπροσβαλλο­ μένη,έστωκαιτουαυτού περιεχομένου προςτηνακυρωθείσαν, ούτεειςταςπερίδιακρίσεωςτωνεξουσιώνσυνταγματικάς διατάξεις προσκρούει ούτε θίγει τα αμετακλήτως διά δικαστικήςαποφάσεωςκριθέντα, ωςαβασίμωςισχυρίζεταιη αιτούσα. Διότιδενυπόκειταιενπροκειμένωανανέωσιςτων ακυρωθεισώνδιοικητικώνπράξεων,αλλ' έκδοσιςνέας, ισχυ­ ούσης διάτο μέ)Λον,διοικητικής πράξεως επί τηβάσει του νέουκατάτοάρθρο 19νομ.3194/55νομικούκαθεστώτος." 20 Οι ισχυρισμοί ότι έπρ&πενα εφαρμοστούν οι Κανονισμοί του 1958 και ότι ηπράξητου διορισμού δεν έπρεπε να είναι αναδρομικήδενευσταθούν. 25 Οιδικηγόροιτωναιτητώνισχυρίστηκαν ότιταενδιαφερόμε­ ναμέρη ΓεώργιοςΤέκλοςκαιΙάκωβοςΠαπακώσταδενείχαντα προβλεπόμεναπροσόνταγιαπροαγωγήστηθέσηΥπαστυνόμου, γιατίδενείχανπερασμένες τιςκαθιερωμένες εξετάσεις. 30 Από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου είναι γεγονός ότι κατά την εξέταση υστέρησαν μερικές μονάδες,αλλά τελικά μετάαπόαναθεώρησηκαι χαρι­ στική πράξη του Αρχηγού της Αστυνομίας, λαμβανομένων υπόψητωνβαθμώντουςσεέναέκαστοκαισεόλαταμαθήματα μαζί,κρίθηκαν ότι πέρασαντις εξετάσεις και ηεπιτυχίααυτή δημοσιεύτηκε στιςΕβδομαδιαίεςΔιαταγές- εσωτερικόπεριοδι­ κότηςΑστυνομικήςΔύναμης Κύπρου, τοοποίοκυκλοφορεί σε όλαταμέλητηςΔύναμης. 35 40 Οι δικηγόροι των αιτητώνστηντελική τους αγόρευσηανά­ φεραν ότι είναι γεγονός ότι δημοσιεύτηκε στις Εβδομαδιαίες Διαταγέςότιταδύοενδιαφερόμενααυτάπρόσωπαείχανπερά2535 Στυλιανίδης,Δ. Βανέζηςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)σειτιςεξετάσεις,αλλά, επειδήδεδημοσιεύεταιοτρόποςμετον οποίοτις πέρασαν,οι αιτητέςδεγνώριζαντούτο καιέτσιδεν πρόσβαλαν την απόφαση γιαεπιτυχία των δύοενδιαφερομέ­ νων μερών στις εξετάσεις για Υπαστυνόμους. 5 Εν πάση περιπτώσει, οι πράξεις της επιτυχίας δεν προ­ σβάλλονται με τις προσφυγές αυτές, θεωρούνται για όλους τους σκοπούς νόμιμες και ταδύο αυτά ενδιαφερόμενα μέρη κατείχαν το προσόν των εξετάσεων. Μπορεί να λεχθεί ότι οι πράξεις αυτές είναι αυτοτελείς καιδεν μπορούνναπροσβληθούνπαρεμπιπτόντως μετάτόσα χρόνια. 10 ΟιαιτητέςισχυρίζονταιότιοΑρχηγός τηςΑστυνομίας στις 15 Δεκεμβρίου, 19S4, την ημέρατων προαγωγώνπου ακυρώ­ θηκαν και/ήανακλήθηκανδεν ήταν το ίδιο πρόσωπο με τον 15 Αρχηγό την ημέρα των προσβαλλόμενων με την προσφυγή προαγωγών. Όταν ο Νόμος αναθέτει καθήκον, ευθύνη, εξουσία στον Αρχηγό, τοκαθήκονή εξουσία ασκείταιαπότοπρόσωποπου νόμιμα κατέχει τη θέσητου Αρχηγού στο χρόνο της άσκησης τηςδιακριτικήςευχέρειας στηδιαδικασίατης προαγωγής. "Αρχηγός" σημαίνει το πρόσωπο που κατέχει τηθέσητου Αρχηγού το χρόνο που εκδίδεται μια συγκεκριμένη πράξηή απόφαση. 20 25 Στους Κανονισμούς 100/87 υπάρχει πρόβλεψη για Επιτροπή Αξιολόγησης των υποψηφίων για προαγωγή μέχρι και του βαθμούτου Ανώτερου Υπαστυνόμου, η οποίααποτε- 30 λείται από ένα Ανώτερο Αξιωματικό ως Πρόεδρο και δύο Ανώτερους Αξιωματικούς ως μέλη, που ορίζονται από τον Υπουργό με εισήγηση του Αρχηγού. Ο Αστυνομικός Διευθυντής/Διοικητής Μονάδας και Προϊστάμενος του Σταθμού/Κλάδουτου ενδιαφερομένουπαρακάθηνταιως σύμ-' 35 βουλοί. Σε όλους τους Κανονισμούς, συμπεριλαμβανομένων των Κανονισμών του 1958, προβλέπεταιησύστασηκαιλειτουργία ΣυμβουλίουΕπιλογής,πουαποτελείταιαπότονΥπαρχηγό της 40 Δύναμης ή ένα απότους Βοηθούς Αρχηγούς ως Πρόεδροκαι τρεις Ανώτερους Αξιωματικούς ως μέλη,πουδιορίζονται από 2536 3ΑΛΛ. 5 10 Βανέζηςκ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Στυλιανίδης,Δ. τονΥπουργό μεεισήγησητουΑρχηγού,τοοποίοπροβαίνειστην περαιτέρωαξιολόγησητωνπροσοντούχωνυποψηφίωνγια:προ­ αγωγή μελών τηςΔύναμηςμέχρικαιτουβαθμούτου Ανώτερου Υπαστυνόμου, συμπεριλαμβανομένου. Στις συνεδρίες του ΣυμβουλίουΕπιλογήςδύνανται,εάντοΣυμβούλιοαποφασίσει, να παρακάθηνται"οι οικείοι Αστυνομικοί Διευθυνταί και οι οικείοι Διευθυνταί Μονάδωνως σύμβουλοι". Το Συμβούλιο κατατάσσει τους υποψηφίους κατάπροτεραιότηταστις ακόλουθεςκατηγορίες:(α)Σθεναρώς συνιστώμενος. 15 (β)Συνιστώμενος. (γ)Μησυνιστώμενος. 20 25 30 35 40 Το Συμβούλιο υποβάλλει ταέντυπακαιτους πίνακες στον Αρχηγό, ο οποίος, αφούτα συμβουλευτεί, καθώς και όλατα άλλα που αφορούν τον κάθε υποψήφιο,ασκεί τη διακριτική τουευχέρεια προαγωγής,μεβάσητοΑρθρο 13

(2)τουΝόμου. Στις κρινόμενες προαγωγές ταδύο αυτάΣώματα λειτούρ­ γησαν όπως προνοούν οι Κανονισμοί και έγιναν οι σχετικές αξιολογήσεις, αλλάήταναδύνατοναεπανασυσταθούνκαιλει­ τουργήσουν με βάση τα δεδομένα του 1984, γιατί οι Αξιωματικοί, Αστυνομικοί Διευθυντές και οι Διοικητές Μονάδωνέπαυσανναυπηρετούνκαιοιυποψήφιοιβρίσκονται τοποθετημένοι, είτε σε άλλη επαρχία, είτε σε άλλατμήματα.. Υπάρχει εκ πρώτης όψεως παρατυπίαδιαδικασίας,όχι από αμέλειατηςαρμόδιας αρχήςήυπαιτιότητατης,αλλάλόγωτου χρόνου που μεσολάβησε. Στο Σύγγραμματο Odent "Contentieux Administratif', στις σελ. 1497-1499, κάτωατό τον τίτλο "Impossibilite materiell d' accomplir certaines formalites" αναφέρεταιότι ηδιοίκηση δεν είναι υπόχρεη να ακολουθήσει τη διαδικασία,η οποίακάτω από τις περιστάσεις είναι αδύνατη,όχι απόδικό της λάθοςή υπαιτιότητα,αλλάδικαιούταιναακολουθήσει μία διαδικασία πουναπαρέχει τα ίδιαεχέγγυα όπως ηδιαδικασίαπουπρο­ βλέπεται. Η νομολογία του Γαλλικού Συμβουλίου της Επικρατείας είναι ότι ηδιοίκηση απαλλάττεταιτης τήρησης 2537 Στυλιανίδης,Δ. Βανέζιις/..ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)τύπουπουείναιαδύνατος:(σελ. 1499) "La jurisprudence estime, en effet, que si Γ administration est dispenseed'accomplir uneformalite impossible,elle doitautant quepossiblenepasseprevaloirdecetteimpossibilitepourfaire dsparaitre des garanties accordees aux interesses et done observer,souslecontroledujuge, uneformalite analogue: ainsi enest-ilpourlesreconstitutions decarrieresilaconsultation des organismesquiauraientduemettreunavispourquetoutsesoit passe regulierement est impossible, Γ administration doit consulter des organismes existants et otirant les memes garanties (S. 13juillet 1965, Ministre des P.T.Tc/Merkling, p. 424, R.A. 1966, p. 146,concl.Braibant; S.20 Decembre 1968, Ministre desTransports c/Valade, p.676)." 5 10 15 Παρόμοιο ζήτημαηγέρθηκεστις υποθέσεις Yiallouros και Georgakis(ανωτέρω)καιτοΔικαστήριο έκρινεότιηπαράβα­ σητύπουή διαδικασίαςαπότονΑρχηγό,κάτωαπότιςδοσμέ­ νες περιστάσεις,δεν επηρέαζετιςπροσβαλλόμενεςαποφάσεις προαγωγών. Δεν τηρήθηκεαυστηράο τύποςκαιηδιαδικασία που προ­ βλέπονται στους Κανονισμούς,γιατίήταν αδύνατο λόγωτων αλλαγών που μεσολάβησαν από το χρόνο των ακυρωτικών αποφάσεων καιτης αρχικής ανάκλησης. Τηρήθηκετοουσιώδες μέρος και ακολουθήθηκε διαδικασία πουπαρείχεταίδια εχέγγυα όπως η διαδικασία που προβλέπεται στους Κανονισμούς. 20 25 Ο Αρχηγός της Αστυνομίας είχε ενώπιον τουόλατα έντυ­ πα, τους προσωπικούς φακέλουςκαιόλαταστοιχεία γιατον κάθευποψήφιο. Μεβάσηταστοιχεία αυτάετοίμασετην έκθε­ σηπροςτονΥπουργό, συστήνονταςταενδιαφερόμεναμέρηως τουςκαταλληλότερους υποψήφιουςγιαπροαγωγή,μεβάση το Αρθρο 13

(2). Ο Υπουργός, με βάσητο τεκμήριο της κανονικότηταςτης διαδικασίας,στην απουσίαμαρτυρίαςήένδειξης για τοαντί­ θετο,μελέτησεταστοιχείαπουτέθηκανενώπιοντου,πουήταν ικανοποιητικάή/καιεπαρκήγιατοσκοπότηςάσκησηςτηςδια- 40 κριτικήςεξουσίαςτηςέγκρισης,καιτελικάέδωσετηναναγκαία έγκριση -(Pantelis Th.Michanicos andAnother v. Republic 2538 30 35 3 ΑΛΛ. Βανέζης κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Στυλιανίδης,Δ. (Public Service Commission)

(1976)3C.L.R. 237,244, Savva v. Republic

(1985)3 C.LR.694, Κλέαρχος ΜΟαιάδονς και Άλλοιν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ.1318). 5 10 15 20 25 30 Τακριτήρια γιαπροαγωγή στην Αστυνομική Δύναμηδεν είναι τα ίδια με τα κριτήρια της προαγωγής στη Δημόσια Υπηρεσία.Τούτοεξηγείταιαπότακαθήκοντα,τιςευθύνεςκαι τηθέσητηςΔύναμηςστονκρατικόμηχανισμό. ΟΚανονισμός 2

(2)των Κανονισμών 100/87προβλέπει:'"

(2)Η αρχαιότηςθαλαμβάνεταιυπ*όψιν.πληνόμως δενθα αφίεταιναρυθμίζητηνπροαγωγή, μεγαλύτεραδεσπουδαιότηςθα προσδίδεται ειςεπαγγελματικός ικανότηταςκαιατο­ μικάηγετικάπροσόντα,ειςνομιμοφροσύνη,πρωτοβουλίαν, ανωτερότηταχαρακτήρος,πραγματικήνκαιαληθήεκτίμησα τηςαποστολής της Αστυνομίας". Η αρχαιότητα λήφθηκε υπόψη σύμφωνα με τους Κανονισμούς. Δεν έχειρυθμιστικήβαρύτητα. Οιάλλεςιδιότητεςκαικριτήρια, πουπροβλέπονται ρητάστους Κανονισμούς, προέχουν. Μεβάσητοπεριεχόμενο των φακέλωνκαιόλωντων στοι­ χείων πουτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, κανένας από τους αιτητές δεν έχει αποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Με βάση τα ίδια στοιχεία οι προσβαλλόμενες προαγωγές ήτανεύλογα επιτρεπτές στονΑοχηγό. Η προσβαλλόμενη απόφασηπροαγωγών περιέχει αιτιολο­ γίαη οποίασυμπληρώνεται απόταστοιχεία των διοικητικών φακέλων. 35 Γιατους πιοπάνωλόγουςοιπροσφυγέςαπορρίπτονται. Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτο­ νταιχωρίςέξοδα. 2539