3 ΑΛΛ. 7Νοεμβρίου, 1989 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΟΥΖΑΝΑ Β. ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ'OJV η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 450/88) 5 IQ 15 20 Γενικές Αρχές Διοικητικού Δίκαιον — Πρακτικά σιΜ.ογικον διοικητικού οργάνου με συμβουλευτική αρμοδιότητα — Προαγίογές — Συνέντευξη ελίύπιον τέτοιου οργάνου — Παράλειψη καταγραφής αποτελεσμάτων της σιηΈπενζης στα πρακτικά — Καθιστά α\·ειγερή τον δικαστικό έλεγχο — Για να αποτελέσει λόγο ακύρωσΐ]ς πρέπει να έχει επιδράσει αποφασιστικά στη λήψη της απόφαστι; — Γο αποτέλεσμα της<ΆΜντευξης δεν μπορούσε να επιδράσει αποφασιστικά — Απόρριψη Αιτήσεως Ακυρώσεως. Η παρούσαΑίτηση Ακυρώσεως προσβάλλειτηνπροαγωγήενδιαφε ρομένου μέοους στη θέση του Ανώτερου Τεχνικού στον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου. Τοενδιαφερόμενομέροςυπερτερούσεκαταφανώς του αιτούντος2 κατ'αξίαν, ενώυπερτερούσεκαιτηςαιτούσης 1 ορια κά κατ' αξίαν,αλλά και κατ' αρχαιότητα. Η έκθεση του Διευθυντή δημιούργησευπέρτουενδιαφερομένουμέρουςκαθαρόπροβάδισμακαι καθ' όσον αφοράτην αξία. Η Επιτροπή Προσωπικού που είναι συμβουλευτικό σώμα, αποφάσισε — πράγμα πον ήταν ε\τός της αρμοδιότητας της —να καλέσει τους υποψηφίους σε προσωπική αιη'έντευξη. πλ.η\', όμως,παρέλειψε να κατα γράψει τα αποτελέσματα της εν λ,όγω συνέπευζης στα πρακτικά της. Ηνομικήαρχή,πουεφάρμοσετοΑνώτατοΔικαστήριο,απορρίπτο- 2629 Ιωάννουκ.ά.ν.Θ.Ο.Κ.
(1989)ντας τηνΑίτηση Ακυρώσεως,εμφαίνεταιαπότηνανωτέρω περιληπτι κήσημείωση. Η ΑίτησηΑκυρώσεως απορρί πτεταιχωρίςδιαταγήγιαέξοδα. 5 Αναφερόμενες υποθέσεις: Christoudias v. Republic
(1984)3 C.L.R. 657. Demetriades andOthers v. Republic
(1983)3 C.L.R. S42, 10 Georgiou v.Republic(I9S3) 3C.L.R. i7. Προσφυγή. 15 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου με τηνοποίαπροήχθητο ενδιαφερόμενο μέρος στη θέσηΑνώτερουΤεχνικού αντί των αιτητών. Λ. Παπαφιλύπποΐλ για τους Αιτητές. 20 Κ. Ταλαρίδης και Α Σ. Λγγε?ύδης, γιατους Καθ' ων η αίτη ση. 25 ΠΙΚΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση. Οι αιτητές Σουζάνα Ιωάννου και Ανδρέας Κλεόπα, το ενδιαφερόμενο μέρος Καλλής Καρακώστας και ο Γρηγόρης Παπαγεωργίου ήταν οι υποψήφιοι για προαγωγή στη θέση του Ανώτερου Τεχνικού, στον ΘεατρικόΟργανισμό Κύπρου. KaLοιτέσσερις 30 κατείχαν τα απαιτούμεναπροσόντα γιαπροαγωγή. Ηεπιφύ λαξη του Διευθυντή του Οργανισμού για την καταλληλότητα του Α. Κλεόπα για προαγωγή, ή ακόμα ακριβέστερα η μη σύσταση τουαπότον Διευθυντή,δενδημιουργούσε κώλυμαγια την προαγωγή του σύμφωνα με τις διατάξεις του Κ. 14 των 35 Περί Θεατρικού Οργανισμού Κανονισμών (ΠαράρτημαIII
(1)της Επίσημης Εφημερίδας της Δημοκρατίας - Κ.Δ.Π. 229/74) που ρυθμίζει τις προϋποθέσεις και προαπαιτούμενα για την προαγουγήτου προσωπικού τουΟργανισμού σε ανώτερες βαθ μίδες της ιεραρχίας. Το Διοικητικό Συμβούλιο προήγαγε τους 40 Γρ. Παπαγεωργίουκαι Κ. Καρακώστα. Η προσφυγή στρέφε ται αποκλειστικά εναντίον τηςεπιλογής του Κ. Καρακώστα,η 2630 3 ΑΛΛ. Ιωάννουκ.ά.ν.Θ.Ο.Κ. Πικής,Δ. οποία προσβάλλεται ως ανυπόστατηλόγω κακής ή πλημμε λούς άσκησηςτωνεξουσιών των Καθ'ωνηΑίτηση. 5 10 15 20 25 30 35 40 Σεπρώτοστάδιοηκαταλληλότητα τωνυποψηφίωνγιαδιορισμό αξιολογήθηκε από την Επιτροπή Προσωπικού που συστάθηκεσταπλαίσιατωνεξουσιών πουπαρέχειτοΑρθρο 5 του Περί Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου Νόμου 1970 (Ν. 71/70 όπωςτροποποιήθηκε απότοΑρθρο2τουΝ. 68/79). Μετά από συνεκτίμηση των υπηρεσιακών στοιχείων των υποψηφίων και τις εντυπώσεις που συναποκόμισε απόπρο σωπικέςσυνεντεύξεις γιατονπροσδιορισμό τηςκαταλληλότη ταςτους,ηΕπιτροπήσύστησεκαιτουςτέσσεριςως κατάλλη λους γιαπροαγωγή. Ωςσυγκριτικάκαλύτερους έκρινε τον Κ. ΚαρακώστακαιΓρ. Παπαγεωργίου. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού αφού έλαβε υπόψη την έκθεση και τα πορίσματα της Τμηματικής Επιτροπήςκαιμετάαπόπροσεκτικήεξέταση τωνδιεκδικήσεων των υποψηφίωνγιαπροαγωγή,όπως διαφαίνεται από τα υπηρεσιακά τους στοιχεία, κατάληξε στο συμπέρασμα ότι καταλληλότεροι για προαγωγήήσαντο ενδιαφερόμενο μέρος και ο Γρ.Παπαγεωργίου,τουςοποίουςκαιδιόρισε στηνθέση τουΑνώτερου Τεχνικού. Όπως προκύπτειαπό τηναπόφαση , δόθηκε ιδιαίτερησημασία στις εμπιστευτικές εκθέσεις καιτις συστάσεις τουΔιευθυντήκαικατάδεύτερολόγοστηναρχαιό τητα των υποψηφίων. Ησύγκριση περιορίστηκε μεταξύτων τριώναπότουςτέσσεριςυποψηφίουςενόψειτηςκαταφανούς υπεροχής τους στον τομέα της αξίας (όπως διαφαίνεται από σύγκρισητωνεμπιστευτικώνεκθέσεωνκαιτωνεκτιμήσεωντου Διευθυντή)απότονΑ.Κλεόπα. Ηαπόφασησυνάδεικαιδικαι ολογείται πλήρως απότα στοιχεία που είχε ενώπιον του το Συμβούλιο. ΣύγκρισημεταξύτωνδιεκδικήσεωντηςΣουζάναςΙωάννου καιτου Κ. Καρακώσταέφερεσεφως,όπως σωστά διαπίστω σετο Συμβούλιο,ότι το ενδιαφερόμενο μέροςυπερτερούσε σε αξίακαιαρχαιότητα. Η αξιολόγησητωνδυουποψηφίωνστις εμπιστευτικές εκθέσεις καταδεικνύει ότι ο Κ. Καρακώστας ήτανοριακάυπέρτερος ενώηέκθεση τουΔιευθυντήτου έδινε καθαρόπροβάδισμα. Πρόσθεταο Κ. Καρακώσταςπροηγείτο σε αρχαιότητα παράτογεγονός ότι ησυνολική τουυπηρεσία 2631 Πιχής,Δ. Ιωάννουκ.ά. ν.Θ.Ο.Κ.
(1989)στον Οργανισμό ήτανβραχύτερηαπόεκείνη της αιτήτριας, εν όψει της αναδιάρθρωσης και αναβάθμισης της θέσης Μηχανικού Α', που έγινε βάσει της απόφασηςπου εγκρίθηκε απότοΥπουργικό Συμβούλιοστις25/10/S4. Η εγκυρότητατης απόφασηςγιααναδιάρθρωσηκαιαναβάθμισηορισμένων θέσε5 ωνπουσυνεπάγετοτηναναδρομικήπροαγωγήτου ενδιαφερό μενου μέρους σεθέση ψηλότερη στην ιεραρχίααπόεκείνηπου κατείχεη αιτήτρίαδεν έχειαμφισβητηθεί στην παρούσα διαδι κασία. ΤοΣυμβούλιοπροέβησεσωστέςεκτιμήσεις τόσοσεότι αφορά το περιεχόμενο των εμπιστευτικών εκθέσεων όσο και 10 ως προςτηναρχαιότητατωνδυο υποψηφίων. Ότι απομένει να αποφασίσουμε είναι κατάπόσο ηπαρά λειψη τηςΕπιτροπήςΠροσωπικούνασημειώσειστοπρακτικό της τααποτελέσματα των προφορικών συνεντεύξεων καθιστά 15 την απόφασητηςυποκείμενησεακύρωση. Στην Christoudias v.Republic(19S4) 3 C.L.R. 657αποφασίστηκεότιη διενέργεια συνέντευξης από συμβουλευτικό σώμα που λειτουργεί στο προκαταρκτικόστάδιοείναι επιτρεπτήως μέσογιατην διαπί στωσητης καταλληλότητας τωνυποψηφίων. Ενήργησε συνε- 20 πώς στα πλαίσια των εξουσιών της ηΕπιτροπήΠροσωπικού υποβάλλονταςτουςυποψηφίουςσεπροσωπικήσυνέντευξηγια τηνδιαμόρφωσητηςσυμβουλευτικής τηςγνώμης. Παρέλειψαν όμως νασημειώσουν τααποτελέσματατης συνέντευξης, γεγο νός που καθιστά ανευχερή το δικαστικό έλεγχο. Όπως έχει 25 νομολογηθεί ελλείψειςσταπρακτικάτουδιορίζοντοςσώματος σεοποιοδήποτεστάδιο,πουκαθιστούνανέφικτητηνουσιαστι κή αναθεώρηση του διοικητικού έργου παρέχουν έρεισμα για την ακύρωση της απόφασης (βλ. μεταΗύάλλων Demetriades and Others v.Republic
(1983)3 C.L.R.842 και Georgiouv. 30 Republic
(1983)3C.L.R.17). Όμωςόπωςσεκάθεπερίπτωσηπαραλείψειςήκακή εκτίμη σηγεγονότων γιανααποτελέσει λόγογιαακύρωσηπρέπεινα έχειεπιδράσειαποφασιστικάστηλήψητηςεπίδικηςαπόφασης. 35 ΣτηνπροκειμένηπερίπτωσηείναιφανερόότιτοΣυμβούλιο βάσισε την απόφασητου κατεξοχήν στην αντικειμενική υπό στασητωνουσιαστικών στοιχείων τωνυποψηφίων. Αφετέρου παρόλοπουείναι άγνωστο ποιαήτανη απόδοσητωνυπόψη- 40 φίων στις συνεντεύξεις προκύπτει από τις συστάσεις της Τμηματικής Επιτροπής ότι όχι μόνον δεν είχαν ανατρέψειτα 2632 3ΑΛΛ 5 10 Ιωάννουκ.ά.ν. Θ.Ο.Κ. Πικής,Δ. συμπεράσματααλλάβρίσκοντανσεσυμφωνία μετααντικειμε νικά δεδομένα για τους υποψηφίους όπως αποκαλύπτονταν στους φακέλους. Το γεγονός αυτόσε συνδυασμό με ταστοι χείασταοποίατοΣυμβούλιο έδωσειδιαίτερησημασίαγιατην διαμόρφωση καιλήψη της επίδικης απόφασηςτου,καθιστούν την παράλειψητης Επιτροπής Προσωπικού επουσιώδη παρά γονταπουδενεπέδρασε στηλήψη τηςαπόφασης. Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν έχειτεκμηριωθεί βάσιμος λόγοςγια ακύρωση της απόφασης. Ηπροσφυγήαπορρί πτεται. Ηεπίδικη απόφασηεπιβεβαιώνεται βάσει των διατά ξεων του Αρθρου 146.4 (α)του Συντάγματος. Δεν εκδίδεται διαταγή γιαταέξοδα. 15 Ηπροσφυγήαπορρίπτεται χωρίςέξοδα. 2633