(1989)9Νοεμβρίου, 1989 [Α.ΛΟΪΖΟΥ,Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΜΕΡΑΛΤ ΜΠΗΤΣΧΟΤΕΛΣ ΛΤΔ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ' ης η αίτηση. (ΥπόΟεσΐ]Αρ.841/88) Προσωρινό Διάταγμα — Προϋποθέσεις αναστολής της επίδικης διοικη τικής πράξεως — Ανεπανόρθωτη ζημία — Χρηματική ζημιά είναι δεκτική επανορθώσεως, εκτός εάν τίθεται θέμα αφερεγ/υότητας των καθ' ων η Αίτηση ή ότι θα προκύψει από την εκτέλεση της πράξεως ζημία ανεπίδεκτη εξακριβώσεοκ. Με την παρούσα Αίτηση Ακυρώσεως οι αιτούντες προσβάλλουν απόφαση αρνήσεως παραχωρήσεοχ ο' αυτούς κρατικής γης για ανέ γερση ξενοδοχείου στην Αγία Νάπα. Με την αίτηση για έκδοση προ σωρινού διατάγματος ζητούν απαγορευτικό διάταγμα,που να απαγορεύει στους καθ' ων η Αίτηση μεταβίβαση της σχετική; ακινήτου περιουσίας σε τρίτο πρόσωπο. Στη σχετική ένορκο δήλωση δεν εξει δικεύθηκε το ανεπανόρθωτοτηςζημίας,που κατ' ισχυρισμό οι αιτού ντες θα υποστούν, αν το διάταγμα δεν εκδοθεί. Η νομική αρχή, που εφάρμοσε το Δικαστήριο, απορρίπτοντας την αίτηση για προσωρινό διάταγμα,προκύπτει απότην ανωτέρω περιληπτική σημείωση. Η αίτηοΐ) απορρίπτεται διαταγή για έξοδα. 2656 χωρίς 5 \Q 15 3 ΑΛΛ. Έμεραλτ Χοτέλςκ.ά.ν.Δημοκρατίας κ.ά. Αναφερόμενες υποθέσεις: Georghiades v.Republic (No.1)
(1965)3C.L.R. 392, Iordanouv.Republic (No.1)
(1966)3C.L.R. 308, Sofocleousv.Republic
(1971)3C.L.R. 345, Goulelis v.Republic
(1970)3C.LR. SI. 10 LnnilisBrosLtd (No. I) v. Ccnirnl Bunkof Cyprus
(1974)3 C.LR. 160, Mittindous and Others v.Republic
(1972)3C.LR.
- 15 Artcmiou v.Republic (No.2) (I960)3 C.LR.
- Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίον τηςάρνησης των καθ'ων ηαίτησηνα παραχωρήσουν στους αιτητές κρατική γη για την ανέγερση ξενοδοχείου στην Αγία Νάπα. /.Εοωτοκοίχου. για τους Αιτητές. 25 30 35 40 ΣΤ. Ιωαλ^ίδου (κα),Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας Β', γιατους Καθ'ων ηαίτηση. Α. ΛΟΪΖΟΥ,Π.:Ανάγνοοσετηνακόλουθηαπόφαση. Μετην προσφυγή τους αυτή που καταχωρήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 19SS,οιαιτητές προσβάλλουν την άρνηση των καθ'ων ηαίτη ση Αρ.1, που περιέχεται στην επιστολή ημερομηνίας 9 Αυγούστου 19SS. νατους παραχωρήσουν κρατικήγηγια την ανέγερση ξενοδοχείου στην Αγία Νάπα. Τα γεγονότα της υπόθεσης εκτίθε\π;αι στην αίτηση, στην ένσταση και στα έγγραφαπου έχουν παρουσιαστεί καιαποτε λούν μέρος της όλης δικογραφίας. Μετάτηνκαταχώρησητηςγραπτήςαγόρευσης των αιτητών οτις 7Απριλίου 19S9,καισυγκεκριμένα στις 24 Απριλίου1989 καταχωρήθηκεηαίτηση αυτήμετην οποίαζητείται: 2657 Α. Λοΐζου, Π. Έμεραλτ Χοτέλςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)"Διάταγμα του Δικαστηρίου εμποδίζον τους εναγομένους απότουναπωλήσουν,υποθηκεύσουν, μεταβφάσουνή απο ξενώσουν ή άλλως διαθέσουν την ακίνητον αυτώνπεριουσίαν κειμένην εν τω χωρίω Αγ. Νάπα και ειδικώτερον Τεμώχιον εκτ. 15 σκαλών επί της ΧΛ11 21W 1-μέρος του 5 τεμαχίουNo. 154.9 (Δασικήγη) ωςτοσημειούμενο τοπογρα φικόσχέδιο τοοποίο επισυ\'άπτεται." Προςυποστήριξη τηςαιτήσεως καταχωρήθηκεαπό μέρους των αιτητών ένορκη δήλοχιη του αιτητή υπ' αρ.3 Ντίνου Αρσενίου Νικολαΐδη.στην οποία εκτίθενται τασχετικά γεγο νότακαιμεταξύάλλων αναφέρονταιταακόλουθα: 10 "
- Κατάήπερί τας αρχάςτου Απριλίου 1982 αποφασίσθη μετά απόέγκριση όλων των αρμοδίων κυβρνητι- 15 κών τμημάτων και του Συμβουλίου Βελτιώσεως Παραλιμνίουη εκμίσθωσις τουτεμαχίου
- Η από φαση αυτήεμφανίζεται και στην επιστολήν ημερομη νίας 30.4.82 που απέστειλε το Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας μέσω του Γενικού Διευθυντή 20 Χαράλαμπου Παντελίδη προς εμέ προσωπικά. Σε μεταγενέστερη επιστολή που στάληκε στις 9 Ιουνίου 1982 μαςπληροφορείότι δενμπορείνα μαςεκμίσθω ση το πιο πάνω αναφερόμενο τεμάχιον κρατικήςγης καθ' ότι θα εκμισθωθή στο Συμβούλιο Βελτιώσεως 25 Παραλιμνίου για να μετατροπή σε δημόσιο πάρκο. Αντίγραφα των επιστολών αυτώνέχουνκαταχωρηθεί στην γραπτή αγόρευση των αιτητών στην παρούσα αίτησηωςτεκμήοια4&
- 30
- Οι καθ' ωνη αίτησηκατέχουνκαι/ή είναι εγγεγραμμέ νοι ιδιοκτήτες τουτεμαχίουπουαναφέρεταισεπαρά γραφοτηςπαρούσηςαιτήσεως.
- Οι ενάγοντες έχο\παςυπόψηκαιτηνπικράνπείρατου παρελθόντος,ταςυποσχέσεις καιτονόμιμο τουαιτή ματοςτουςπιστεύωότιέχουνκαλήνβάσιναγωγήςκαι καλήννομικήνυπόθεσινενα\πίοντων καθ'ωνηαίτη ση.
- Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και εξ όσων πληροφορούμαι οι καθ' ων ηαίτηση προτίθενται να 2658 35 40 3ΑΛΛ
- 15 20 25 30 35 40 Α. Λοΐζου,Π. πωλήσουν και/ήμεταβιβάσουν εις τρίτον και/ή αποξε νώσουν και/ήπαραχωρήσουν εις άλλον την ρηθείσαν περιουσίαν και σε τέτοια περίπτωση οι αιτηταί θα εμποδισθούν από του να ικανοιηθή τυχόν υπέρ των απόφασις. 5 10 ΈμεραλτΧοτέλςκ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Είναιδίκαιονκαιεπείγον όπωςτοαιτούμενονδιάταγ μα χορηγηθή υπό του Εντίμου Δικαστηρίου, άνευ προηγουμένης ειδοποιήσεως εις τους καθ' ων η αίτησις καθ' ότι η πείρα του παρελθόντος, μας κάνει να πιστεύομεν ότι και στην περίπτωση αυτήοι καθ'ων η αίτηση θα παραχωρήσουν εις άλλον το ρηθέν τεμάχιο\ν* Καίτοι δεν αναφέρεταιμεακρίβειατο θέματης ισχυριζόμε νης ανεπανόρθωτης βλάβης και οτιδήποτε σχετικό με αυτό, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των αιτητών επιχειρηματολόγησε σήμερα ενώπιον μουκαιπεριόρισε το νομικό λόγοπάνω στον οποίο στηρίζεται η αίτηση στο γεγονός ότι οι αιτητές θα πάθουν ανεπανόρθωτη ζημιά αν στο μεταξύ η περιουσία την οποίαζητούναπό τους καθ' ωνηαίτησηνατουςπαραχωρηθεί αποξενωθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο. Εναντίον της αιτήσεως αυτής καταχωρήθηκε ένσταση στην οποία αναφέρονταιμεταξύ άλλων ταακόλουθα: "Οαιτητής3μεεπιστολές τουημερ. 10.6.1987και5.7.1987ως επίσης και ηααήτρια 1 με επιστολή της ημερομην.27.4.1988 προς τιτν Καθ' ης η αίτηση εζητούσαν την ανταλλαγή του ΤεμαχίουΑρ. 144τοοποίοευρίσκεται στουπόκατοχήχωριό Μπογάζι της επαρχίας Αμμοχώστου Φύλλο/Σχέδιο ΧΧ/29 Τεμάχιο 35/2/2/1εμβαδού 14σ/ολών,2προσταθίωνκαι2100 τ.π. ιδιοκτησία της αιτήτριας 1με μέρος του Τεμαχίου No. 154.9 το οποίο ευρίσκεται στο χωριό Αγία Νάπα Φύλλο/Σχέδιο ΧΛΠ 21AV1 το οποίο αποτελεί κρατικήιδιο κτησία.
- Με απάντησητης η οποία περιέχεται στην επιστολή της ημερομηνίας 9.8.19S8 η Καθ'ηςηαίτησηαρνήθηκεναικανοποιήσει το πιοπάνω αίτημα.
- Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζωκαιπιστεύωκαιόπως μεσυμ2659 Α. Λοϊζου, Π. ΈμεραλτΧοτέλςκ,ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)βουλεύει ηΔικηγόρος της Καθ'ης ηαίτηση ηοποία χειρίζε ται την υπόθεση καιόπως η ίδιαειλικρινά πιστεύω, ταπερι στατικά της υπόθεσης δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος." 5 Οι αρχέςπουδιέπουντηνέκδοσητέτοιων διαταγμάτωνπου έχουν χαρακτήρα εξαιρέσεως στο κανόνα της αμέσου εκτελεστότητας των διοικητικών πράξεωνκαιπουαπότον χαρακτή ρα αυτό βγαίνουν τα αυστηρά πλαίσια του κριτηρίου με βάση το οποίο αποφασίζονταιοι αιτήσεις δι' αναστολή, έχουν επα10 νηλειμμένα εκτεθεί σε σωρείαν αποφάσεων του Δικαστηρίου τούτου, και ανάφερα) ενδεικτικά TIC ακόλουθες: Cleanthis Georghiades (No.l)v. The Republic \\965)3 C.LR. 392. at p. 395; iordanou (Xo.l) v. The Republic
(1966)3 C.L.R. 30S; Sofoclcous v. The Republic
(1971)3 C.LR. 345; Goulelis v. 15 The Republic
(1970)3C.L.R. S1και Lanitis Bros Ltd (IS'o.l) v, Central Bank of Cyprus
(1974)3 C.L.R. 160. Δεν προτίθεμαι να προβώ σε γενική ανάλυση των αρχών αυτών θαπεριοριστο) μόνο σε δύοθέματα. Πρώτον,να τονίσω και επαναλάβωτι λέχθηκε στην υπόθε ση Σοφοκλέους (πιο πάνω), σχετικά με την αναγκαιότητα σαφούς και με συγκεκριμένο τρόπο διατύπωσης στην αίτηση των πραγματικών στοιχείων που επικαλείται ένας αιτητής προς υποστήριξη της έκδοσης του διατάγματος και ειδικότερα την ισχυριζόμενη ζημιά που θα προέλθει από την άμεση εκτέ λεσητης επίδικηςδιοικητική;πράξεως. Δεύτερον, ότι σεπεριπτίόσεις πουοαιτητήςεπικαλείταισαν λόγο έκδοσης του διατάγματος θέμα ανεπανόρθωτης ζημιάς (βλέπε Miltiadous and Others v. TheRepublic
(1972)i*3C.L.R. 342) αν δεν ανασταλεί ηεπίδικηδιοικητικήπράξη, τότε, όπως στην προκειμένη περίπτωση, η χρηματική ζημιά αναμφίβολα είναι δεκτική επανορθώσεως xcw δε δίδεται το διάταγμα εκτός εάν τίθεται θέμα αφερεγγυότητας των καθ' ων ηαίτηση ήότι η ζημιάπουθαπροέλθει απότηνεκτέλεσηείναι αντικείμενο ανε πίδεκτης εξακριβώσεως, πράγματαπου δεν συμβαίνουν στην περίπτωση που ε~ετάί:ουμε. 20 25 30 35 40 Γιατους πιο πάνω λόγους ηπαρούσααίτησηαποτυγχάνει. Έχοντας καταλήξει στο συμπέρασμα αυτόδενθεωρώ σκόπιμο 2660 3 ΧΛΛ. 5 ΈμεραλτΧοτέλςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Λοΐζου, Π. νασχολιάσω τοείδοςτηςθεραπείαςπουζητείταιμετηναίτη ση που πραγματικάδεν είναι συνηθισμένο είδος σε αιτήσεις αναστολής διοικητικής πράξεως που γίνονται μέσα στην έννοιατων Γενικών ΑρχώντουΔιοικητικού Δικαίου, ούτεκαι τις αρχές τις σχετικές με αρνητικές διοικητικές αποφάσεις όπως είναιη επίδικηαπόφαση(ΒλέπεArtemiouNicos (lSo.2) v.TheRepublic
(1966)3C.L.R. 562.). Σαναποτέλεσααη αίτησηαποοοίπτεταιχωοίςέ^οδα. 10 Ηποοσφνγήαπορρίτπεται χωοίςέξοδα. 2661