clr/1989/1989_3_2749.pdf

(1989)συγκεκριμένηπράξηδεσυνιστάκατ' ουσία επιβολήποινήςήδενείναι τιμωρητνκήςφύσεως, αρνητικήείχχιι ηαπάχτησηστοερώτημα. Με τις πιο πάνω ΑιτήσειςΑκυρώσεωςοι αιτούντεςεπεδίωξαντην ακύρωσηΚανονιστικήςΔιοικητικής Πράξεως.με τηνοποίαείχαντροποποιηθεί οι πολεοδομικές ζώνες Πάφου, όπως οι τελευταίες είχαν καθορισθείαπότηνΚΛΠ. 18Q/S1.ΤοΑνώτατοΔικαστήριοδεδέχθηκε ως πράγματι βάσιμους διάφορους πραγματικούς ισχυρισμούς, που είχανπροβάλειοιαιτούντες,προκειμένουναυποστηρίξουντιςΑιτήσεις Ακυρώσεως. Ενόψειτούτουκαιτωννομικώναρχών,πουεμφαίνονται επαρκώς στις πιο πάνω περιληπτικές σημειώσεις, το Ανώτατο Δικαστήριοαπέροι^ΐ όλεςτιςΑιτήσεις Ακυρώσεως. 5 10 Οι Αιτιάσεις Ακυρώσεως απορ­ ρίπτομαι χωρίς διαταγή yia 15 έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 20 CharalambidesandOthersν. Republic(19S4) 3C.L.R. 1516, BluewaveProjects Ltd anaOthers v. Republic(19S5) 3 CLR. 2522, Police v. HondrouandAnother3 R.S.C.C. S2, 25 MangiiandOthersv. Republic

(1984)3 CLR. 351, LoizianaHotels LtdrvrMunicipalkyofFamagusta

(1971)3 CLR.466, 30 HolySecofKitium v. MunicipalCouncilofLimassol 1 R.S.C.C I5t KirzisandOthersv. Republic

(1965)3CLR. 46, Hadjipetris v. Republic(196S) 3 CLR. 702, 35 Christodoulou v. Republic(19S4) 3CLR. S

1. Προσφυγές. Προσφυγέςεναντίοντηςαπόφασηςτωνκαθ'ωνοιαιτήσεις μετηνοποίατροποποιήθηκανοιπολεοδομικέςζώνεςΠάφου. 2750 40 3 Α.ΑΛ. Ζαμπυρίνηκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Στ. Χαραλάμπους,για τους Αιτητές στις υποθέσεις 67/84, 84/84 και85/
2. Α.Σ.Αγγελίδης, γιατονΑιτητή στηνΥπόθεση 77/
3. 5 Π.Κοννίδης,γιατονΑιτητή στηνΥπόθεση 80/
4. Λ. Παπαφιλίππου, γιατονΑιτητή στηνΥπόθεση82/
5. 10 Ε.Ευσταθίου, γιατονΑιτητή στηνΥπόθεση88/
6. Μ. Φλαφέντζο^ Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίαςγια τους Καθ1ωνη αίτηση
7. 15 Κ.Χρυσοστομίόης, γιατον Καθ'ουη αίτηση
8. 20 25 30 35 40 Α.ΛΟΪΖΟΥ, Π.:Ανάγνωσε τηνακόλουθηαπόφαση.Μετις επτάαυτέςπροσφυγές πουσυνεκδικάστηκαν μετάαπό διατα­ γή του Δικαστηρίου γιατί παρουσιάζουν κοινά νομικά και πραγματικά σηι.ιεία προσβάλλονται οι πρόνοιες της Γνο^στοποίησης πουίσχυεσύμφωναμετηδιάταξητου άρθρου 14

(1)τουΠερίΡυθμίσεων ΟδώνκαιΟικοδομών Νόμου, Κεφ. 96,όπωςτροποποιήθηκεμετηΚ.Δ.Π. 311/83 η οποίαδημοσι­ εύτηκε στο Παράρτημα ΙΙΙ(Ι) της Επίσημης Εφημερίδας της Δημοκρατίαςστις 26 Νοεμβρίου 1983καιμετηνοποίατροπο­ ποιήθηκανοι πολεοδομικές ζάννεςΠάφουόπως είχανκαθορι­ στεί απότην Κ.Δ.Π. 180/

1. Οι υποθέσεις αυτέςπαρέμεινανεκκρεμείς γιαμακρόχρόνο αναμένοντας την απόφασητης Ολομέλειας με την οποίαθα αποφασίξοντο τα πλείστα συνταγματικά και νομικά σημεία που εγείρονται και στις υποθέσεις αυτές. Το 1987 το Δικαστήριο όρισε τις υποθέσεις αυτές για οδηγίες και τότε καταχωρήθηκαν οι ειδοποιήσεις ενστάσεων σε όσες δεν είχε γίνειτούτονωρίτερα. Στη συνέχειαδόθηκανοδηγίεςγιακατα­ χώρηση γραπτών αγορεύσεων και με τη συμπλήρωση αυτού του μέρους της διαδικασίαςη απόφασηεπιφυλάχθηκε στις 8 Μαρτίου
2. Η υπό κρίση Γνωστοποίηση είναι απόφαση του Δήμου Πάφου. Μετά την υποβολή του σχετικού σχεδίου Γνωστοποίησης Πολεοδομικών Ζωνών στο Υπουργείο 2751 Α. Λοΐζου, Π. Ζαμπυρίνηκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)Εσωτερικών τοΥπουργείο τούτομεπρόταση τουημερομηνίας 23Νοεμβρίου 1983,υπέβαλετηΓνωστοποίηση στο Υπουργικό Συμβούλιο για έγκριση σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία (ΠαράρτημαΑ). 5 ΤοΥπουργικό Συμβούλιοστις 24 Νοεμβρίου 1983,ύστερα από μελέτη του θέματος αποφάσισε την έγκριση της Γνωστοποίησης αυτής. Ησχετική απόφασημεαριθμό23.892 ημερομηνίας24 Νοεμβρίουείναιη πιο κάτω: 10 "Αναθεώρηση των Πολεοδομικών Ζωνώνστην Πάφο" (Αρ.Πρότασης1231/83) 28. Το Συμβούλιο μελέτησε τη Γνωστοποίηση, την επισυνημμένηστηνΠρόταση,πουετοίμασεηΔημοτικήΕπιτροπή 15 τηςπόλεως Πάφου,ως ΑρμόδιαΑρχή γιατηνπεριοχήτων δημοτικών ορίων της πόλεως Πάφου, με την οποία, με σκοπότην προστασίατουφυσικούπεριβάλλοντος καιτων αρχαιολογικών χώρων της περιοχής, τη διατήρηση του χαρακτήρα και χρώματος της πόλεως και του τοπίου,τη 20 ρύθμιση της μελλοντικής αναπτύξεως και την προαγωγή του τουρισμού, ακυρούταιη Γνωστοποίηση πουδημοσιεύ­ τηκεμεαρ. ΚανονιστικήςΔιοικητικήςΠράξεως 180/81 στο Μέρος Ι του Τρίτου Παραρτήματος της Επίσημης ΕφημερίδαςτηςΔημοκρατίαςμεημερ. 7Αυγούστου 1981 σε 25 ότι αφορά τις περιοχές που περιγράφονται στην πρώτη στήλη τουΠίνακατηςπαρούσηςΓνωστοποιήσεως καιαπο­ φάσισε, σύμφωνα με το άρθρο 14

(1)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου,Κεφ. 96 και Νόμων 14 του 1959, 67του 1963,6και65 του 1964, 12και38του 1969, 13 30 και 28 του 1974, 24 του 1978,25 του 1979, 80του 19S2και 15του 19S3,νατην εγκρίνει." Σχετικό βέβαια είναι και το περιεχόμενο της πρότασης προςτο Υπουργικό Συμβούλιοπουσυμπληρώνει μετοπεριε- 35 χόμενό της την αιτιολογία της επίδικης απόφασης,και που μπορεί να λεχθεί απότώραότι είναι ηδέουσα κάτωαπότις περιστάσεις,αιτιολογία. Ειςότιαφοράτουςνομικούς λόγους που επικαλούνται οι αιτητές σχετικά μετη μηδιεξαγωγήτης δέουσας έρευναςθαήτανκατάλληλονααπαντηθείεδώκαιο 40 νομικός αυτός λόγος. 2752 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Ζαμπυρίνΐ]χ.,ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Λοΐζον, Π. Η απάντησηβρίσκεται σταστοιχεία πουπαρατίθενταιστην πρότασηπρος το Υπουργικό Συμβούλιο καιτην ίδιατην από­ φαση. Εκείνο που χρειαζόταν να εξετάσει ήταν το θέμα της δημόσιας ωφέλειας και πως καλύτερα θαεξυπηρετείτο ο σκοπόςαυτός,καιφαίνεταιαπότασχετικάκείμεναότικαιταδύο διερευνήθησαν πριν ληφθεί ησχετικήαπόφαση. Ο επόμενος νομικός λόγος τον οποίο επικαλούνταιοι αιτητές στις προσφυγές 67/S4,80/84,84/84 και 85/84 είναι ότι οι καθ' ων ηαίτηση κατάτον καθορισμό των επίδικων πολεοδο­ μικών ζωνών ενήργησαν κατάπαράβασητου άρθρου 23 του Συντάγματος και συγκεκριμένα των παραγράφων 1,2, 3,υπό την έννοια ότι η επιβολή περιορισμοόν στο δικαίωμα ιδιοκτη­ σίας δεν μπορούσε ναγίνει παρά μόνο διάΝόμουκαιόχικατ' εξουσιοδότηση Νόμου, όπως έγινεμετηΓνωστοποίηση Κ.Δ.Π. 311/S3. Στηρίζεται αυτό στο γεγονός ότι αν ο συνταγματικός νομοθέτης ήθελε να περιλάβει και τη δυνατότητα επιβολής δεσμεύσεων, περιορισμών κλπ,κατ' εξουσιοδότηση θατοανέ­ φερε ρητά. όπως έκαμε και σε άλλα άρθρα του Συντάγματος που αφορούν επίσης θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες τωνπολιτών,όπωςταάρθρα6και24.2 τουΣυντάγματοςόπου αναφέρεται ρητά ότι "ουδεμία τοιαύτη συνεισφορά διά κατα­ βολή φόρου,τέλους ήεισφοράς,οιασδήποτεφύσεως επιβάλλε­ ται, ειιιή,διάνόιιου ήκατ' εξουσιοδότησιν νόμου". 25 Δεν μπορώ να δεχθώ το επιχείρημα αυτόότι περιλαμβάνει μιακανονιστική διοικητικήπράξηκατ' εξουσιοδότηση Νόμου, όπως είναι ηυπό εξέταση οι δε περιορισμοί εξουσιοδοτούνται να επιβληθούν με το άοθοο 14του Κεφ.96. 30 35 Σχετική αναφορά πάνω στο θέμα της Συνταγματικότητας του άρθρου 14 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε, αξίζει να γίνει στην απόφασητη;; Ολομέλεια; Kratinos Charalambides and Others v. The Republic

(1984)3 C.L.R. 1516 στις σελ. 1519-1520,όπως επίσης καιστις υποθέσεις Bluewave Projects Ltd., and Others v. The Republic

(1985)3 C.L.R. 2522 στις σελ. 2527-2528.Police v.Hondrou and Another 3R.S.C.C. 82 και στην Mangli and Others v. The Republic

(1984)3 C.L.R. 351 στις σελ. 360-361,όπου μεταξύ άλλωναναφέρεται: 40 "As regardstheissueof theConstitutionality of Notices 116 and 117,which were publishedunder section 14,above, there 2753 Α-Λοΐζου,Π. Ζαμπνρίνηκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά-

(1989)should bestressed, mainly,thefollowing:(a) They involve restrictions or limitations of theexerciseof therightof property, imposed by law, in the interest of town and country planning andfor the development and utilization of properties to the promotion of the public benefit,inthesenseofArticle23.3 oftheConstitution (see, also,the Loiziana HotelsLtd. v. TheMunicipalityof Famagusta

(1971)3C.L.R.466)." (b)They make detailed provisions for putting into effect restrictions or limitations of therightof property within theframeworklaiddownbyaLaw -inthisinstancesection 14 of Cap. 96 - and they are, therefore, within the requirements ofconstitutionality whichwereexpoundedin Policev.Hondrou3R.S.C.C.82, 85-86). 5 15 Ο λόγος λοιπόν αυτόςπουέχειτύχειδικαστικής αντιμετώ­ πισηςδενμπορείναευσταθήσει. 20 Ακολουθεί ο νομικός λόγος ότι οι καθ' ωνηαίτηση ενήρ­ γησαν κατά παράβασητουάρθρου28τουΣυντάγματοςδιότι, πρώτο τα όρια της ζώνης ΗIB μέσα στην οποίαεμπίπτει το εγκεκριμένο οικόπεδο της αιτήτριας είναι καθορισμένα με τεθλασμένηγραμμή,προφανώςγιαναευνοηθούνμερικοίμόνο και ιδιαίτερα του πολιτικού μηχανικού του Δήμου Πάφου. Τον ισχυρισμό αυτότοναπορρίπτουνοικαθ' ωνηαίτηση. Ο λόγος που δίνουν οι καθ' ων ηαίτηση,γιατί δεν κινήθηκε η γραμμήστο σημείο τουκτήματοςτωναιτητώνήτανγιαναμη διαχωρίζεταιέναοικόπεδοσεδυοδιαφορετικέςζώνεςαλλάνα βρίσκεταιολόκληρο σεμιαζώνη. Επίσηςστονκαθορισμότων πολεοδομικώνζωνώνλήφθηκανυπόψηκαιφυσικάόριαόπως ο κρημνόςτηςΠάφου. ΣύμφωναμετηνΚ.Δ.Π.180/81 τοτεμάχιοαυτόπεριλαμβανόταν στην Πολεοδομική Ζώνη HI, η οποία προνοούσε Συντελεστή Δόμησης 160% ποσοστό κάλυψης,50%, τέσσερις ορόφουςκαιύψος47 Ό". 25 30 35 Σύμφωνα μετην Κ.Δ.Π. 311/83το τεμάχιοβρίσκεται στην 40 Πολεοδομική Ζώνη ΗIB, η οποία προνοεί στην περίπτωση εγκεκριμένων οικοπέδων Συντελεστή Δόμησης 85%, ποσοστό 2754 3 AAA. Ζαμπυρίνηκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Α Λοΐζου, Π. κάλυψης 50%, τρεις ορόφουςκαιύψος 33 Ό" χωρίς στον πιο πάνω συντελεστή δόμησης να λογίζεται το εμβαδό των εξω­ στών, κλιμακοστασίων, χώρων αναβατορίων και κοινόχρη­ στωνδιαδρόμων. 5 10 15 20 25 30 35 40 Τοεμβαδότου τίτλου ιδιοκτησίας της αιτήτριαςανέρχεται σε5680τ.πόδιαπερίπου. Στοτεμάχιουπάρχειισόγειακατοι­ κία η οποία κτίστηκε σύμφωνα με την άδεια οικοδομής αρ. 3292ηαεοομηνίας 31 Μαΐου 1966. '" " Σύμφωναμε την Κ.Δ.Π. 180/81 και μεβάσητοΣυντελεστή Δόμησης 160%,ηαξιοποίησητουτεμαχίουανερχότανσε9088 τ.πόδιαή 844 τ.μέτραπερίπου. Σύμφωναμετην υφιστάμενη οικοδομήέχειήδηκαλυφθείποσοστό 34.3%ή1949 τ.π.ή181τ. μέτραπερίπου. Δηλαδήυπολείπεταιποσοστό 125.7%ή 7139τ. πόδιαή 666 τ.μέτρα. Με βάση την ΚΔΠ. 311/83 η οποία προνοεί Συντελεστή Δόμησης85%,η αξιοποίησητουτεμαχίουανέρχεταισε4828τ. πόδιαή449τ.μέτραπερίπου. Η υφιστάμενη οικοδομήκαλύ­ πτει ποσοστό 29.3S% ή 1669 τ. πόδια ή 155 τ.μ. περίπου. Δηλαδήυπολείπεται ποσοστό 55.62%ή3159 τ.πόδιαή293 τ. μέτρακαθαρούεμβαδού, αφαιρουμένουτουεμβαδούτωνεξω­ στών, κλιμακοστασίων, χώρων αναβατορίων και κοινόχρηστωνδιαδρόμων. Από ταπιοπάνωδιαφαίνεταιοτι,λαμβάνονταςυπόψητην υφιστάμενη οικοδομή σύμφωνα μετην ΚΔ.Π. 311/83,ηιδιο­ κτήτρια μπορεί να ανεγείρει ακόμηδύο

(2)ορόφους, όπως η υφιστάμενηοικία, μείον 17τ.μέτρακαιστουςδύο

(2)ορόφους, μετουςακόλουθουςόρους:(α)θακατασκευασθείκλιμακοστά­ σιο για τις ανάγκες των μελλοντικών ορόφων (β)θαυποδει­ χθούνακόμη δύοχώροι στάθμευσης οχημάτων. ΣύμφωναμετηνΚ.ΔΠ.180/81 καιλαμβάνονταςυπόψητην υφιστάμενηοικοδομή,η ιδιοκτήτριαθαμπορούσεναανεγείρει ακόμη τρεις ορόφους μέχρι 7139 τ.πόδιαή 666τ.μέτραόπως είναι το εμβαδό της υφιστάμενης οικοδομής και 123 τ. μέτρα επιπλέον μετον όρο ότι θαχρειαζότανηανέγερση, εκτός του κλιμακοστασίου,καιανελκυστήρα. Από ταπιο πάνω συμπεραίνεται ότι με τις νέες πρόνοιες 2755 Α Λοΐζον, Π. Ζαμπυρίνηκ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)των Πολεοδομικών Ζωνών (Κ.Δ.Π. 311/83)ηαιτήτριααυτή ζημιούταιέναόροφοσύμφωναμετοσημερινό εμβαδότηςισό­ γειαςκατοικίας. Δεν υπάρχει επομένως ούτε καιθα υπάρξει εκμηδένιση ή ουσιαστική μείωση τηςαξίας τηςιδιοκτησίας, όπως ισχυρίζονταιοιαιτητές.ίόστεναθεωρείταιαπαλλοτρίωσηιδιοκτησίαςκαιόχιπεριορισμός. Συνεπώςδενυπάρχειστέ­ ρησητουδικαιώματοςτηςπαράμόνοαπλώςπεριορισμόςπου μπορείναυποβληθείγιασκοπούςδημόσιαςωφέλειας, σύμφω­ ναμετοάρθρο23.3. Σχετικέςείναιοιυποθέσεις,HolySeeof Kitium v.Municipal Council of Limassol 1R.S.C.C. 15στις σελ.27-29,Kirzis and Others v.TheRepublic

(1965)3 C.L.R. 46 στις σελ.57-60, καιLoizianaHotelsLtd v. Municipalityof Famagusta

(1971)3C.L.R. 466 στις σελ.473-474. Είναιφανερόαπό ταπιοπάνωότιοΣυντελεστής Δόμησης τουοικοπέδουείναιαρκετάψηλόςκαιβρίσκεταιστηντρίτησε ύψος σειρά των Συντελεστών Δόμησης ολόκληρης της πόλης Πάφου καιένααπό ταπάρα πολλά οικόπεδα μετονίδιο Συντελεστή Δόμησης. 5 10 15 20 Ο επόμενος νομικός λόγος πουεπικαλούνται οι αιτητές είναιότιοικαθ' ων η αίτησηπροέβησανμεπλήρημυστικότη­ τα στον καθορισμό των επιδίκων ζωνών χωρίς τηγνώσηκαι συγκατάθεσητουςκαιχωρίςναδώσουντοδικαίωμασεαυτούς να ακουστούνκαιναυπερασπιστούντασυμφέροντατους. 25 Δεν υπάρχειαμφιβολίαότιτο δικαίωματου διοικούμενου ναακουστείπριναπότηνέκδοσημιαςδιοικητικήςπράξηςπου τον αφορά υπάρχει στις περιπτώσεις πουτο επιβάλλει ο Νόμοςή ότανη επίδικη διοικητική πράξη αποτελείστηνουσία 30 τηςεπιβολήποινήςή είναιτιμωρητικής(ρύσεως. Αναφοράγια τον σκοπόαυτόμπορείναγίνει στιςυποθέσιες Hadjipetrisν. TheRepublic (\96S) 3C.L.R. 702 στησελ. 706και Georghios Christodoulou v.TheRepublic

(1984)3C.L.R.865στησελ.

1. (Βλέπεεπίσης Σπηλιωτόπουλος,Εγχειρίδιο Διοικητικού 35 Δικαίου,ΔεύτερηΈκδοση, 19S2σελ.. 155-156, όπωςεπίσηςκαι τον Στασινόπουλο.Το ΔικαίωματηςΥπερασπίσεως ενώπιον των Διοικητικών Αρχών,Έκδοση 1974 σελ. 121-
2. Επίσης στις αποφάσειςτου Συμβουλίου Επικρατείας 3483/77, 105860/77και 1081/79). 40 Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρχε θέμα ακρόασηςτων 2756 3 AAA. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ζαμπυρίνηκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Λοΐζου, Π. αιτητώνπριναπότηνέκδοσητηςπροσβαλλόμενης Γνωστοποίησης ΠολεοδομικώνΖωνών,γιατίπρόκειταιγιαθέμακανονιστικήςδιοι­ κητικήςπράξεωςηοποίαδενστηρίζεται σευποκειμενικήσυμπερι­ φορά του ενδιαφερομελοί! <*λλά σε αντικειμενικά δεδομένα και συγκεκριμένα στηνθέσητουακινήτουκαισταχαρακτηριστικάτου καθώςκαιταχαρακτηριστικάτηςόλη;περιοχής. Η αιτήτριαστηνυπόθεση77/S4 εγείρει σαννομικούς λόγους ακυρώσεως,πρώτον,ότιτο Υπουργικό Συμβούλιοδεν ενέκρινε την απόφασηπου λήφθηκε αυτόνομα και ανεξάρτητααπό την αρμόδιααρχή.δηλαδήτο Δήμο Πάφου,και δεύτερο,ότι ο Δήμος Πάφουαποφάσισε τις ζώνες όχι σαν όργανο τοπικής αυτοδιοικήσεως,που έχει ίδια διακριτικήεξουσία καιαυτοτέ­ λεια, αλλά ενήργησε υπό καθεστώς δέσμιας διοικητικής εξουσίας και υπό σχέση ιεραρχικής εξάρτησης προς την εκτελεστι­ κήεξουσία. Ο λόγος αυτός στηρίζεται κατά τον ισχυρισμό του ευπαιδεύτου δικηγόρου της αιτήτριας στα έγγραφα που επισυνάφθηκανστην ένσταση της Δημοκρατίας απότα οποίαπροκύ­ πτει,κατά την άποψη του.καθαρά ότι ο Δήμο; δεναποφάσισε οτιδήποτε με ίδιαβούλησηκαιέρευνααλλάκαιμετησύμφωνη γνώμη μεγάλης μερίδαςτουκοινού τηςπόλη;. Κατά τη γνώμη μου η λήψη τη; γνώμης του Τμήματος Πολεοδομίας ή/καιηδιερεύνηση των απόψεων του ευρύτερου κοινού, δεν αποτελεί πράξη ασκήσεως δέσμιας διοικητικής εξουσίας. Αντίθετα υποστηρίζουν και απαντούντους ισχυρι­ σμούς καιτων αιτητώνστις προσφυγές 67/84,SO/84,84/S4και 85/84περί διενέργειας ήμητηςδέουσας έρευνας. Οι αιτητές στην υπόθεση S2/S4 στη γραπτήτους αγόρευση εγείρουν ταπιοκάτωνομικάσημείαότι ηΚ.Δ.Π. 311/83, όπως δημοσιεύτηκε δεν έτυχε της έγκρισης του Υπουργικού Συμβουλίου ή/καιτο Υπουργικό Συμβούλιοενέκρινεδιαφορε­ τικό περιεχόμενο από εκείνο πουοι καθ' ων ηαίτηση 1και 2 δημοσίευσαν. Προς υποστήριξη του λόγου αυτού γίνεται αναφορά στο Τεκμήριο (Α) που επισυνάπτεται στην προσφυγή πουαναφέ­ ρεται στη δημοσίευση Γνωστοποίησης του Δήμου Πάφου ότι αποφάσισε να καθορίσει ζώνες αναφορικά"με το ύψος των 2757 Α. Λοίζου, Π. Ζαμπυρίνηκ.ά.ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1989)οικοδομών,αλλάδενανέφερετίποτεγιατονσυντελεστή δομή­ σεωςκαιότιτοπερεχόμενο αυτότηςΓνωστοποίησης είναιδια­ φορετικόαπόεκείνο τηςΓνωστοποίησης Κ.Δ.Π.311/

1. Ο δεύτερος νομικός λόγος είναι ότι η Κ.Δ.Π. 311/83 δεν έτυχε μελέτης ή/και της δέουσας μελέτης από το Υπουργικό Συμβούλιοκαιη έγκρισηεξασφαλίστηκεκάτωαπόσυνθήκεςσε στενότητα χρόνου ή/καιβεβιασμέναή χωρίς ναδοθείεπαρκής χρόνος στο Υπουργικό Συμβούλιο ναμελετήσειτηναπόφαση. Σχετικά αναφέρεται το γεγονός ότι υποβλήθηκε η Πρόταση στις 23 Νοεμβρίου και το Υπουργικό Συμβούλιο επιλήφθηκε αυτής και ενέκρινε την έκδοση της απόφασης στις 24 Νοεμβρίου. Ως αποτέλεσμα ηέγκριση της πράξης έγινε υπό καθεστώς πλάνηςπερίταπράγματα. Τέλος ισχυρίζονταιότι η Κ.Δ.Π. 311/S3 παραβιάζει ή μειώνει ουσιαστικά κεκτημένα δικαιώματα τοον αιτητών όπωζ αυτά καθοοίστηκαν απότην Κ.Δ.Π. 180/
2. 5 10 15 Είναι φανερόότι"η Γνωστοποίηση**πουδημοσιεύθηκεαπό τοΔήμο δενέχει καμιάσχέσηκαιδεσιινιστά τηΓνωστοποίηση 20 πολεοδομικών ζωνώνκάτωαπότοάρθρο 14 τουΚεφ.96,ούτε και εκφράζει πρόθεση για μελλοντική έκδοση τέτοιας Γνιοστοποίησης. Αποτελείαπλώςμιαανακοίνωσηότιηαρμο­ δίαΑρχή έχει ασκήσει τηδιακριτική τηςεξουσίαπουτηςπαρέ­ χουνοιστήλες 3και4 τουΠίνακατηςΚ.Δ.Π. 180/
3. Τοδικαί- 25 ωματούτοπαρείχεστην αρμόδιαΑρχή τοτότε ισχύον νομικό καθεστώς κάτωeuroτην Κ.Δ.Π.180/
4. Όσοναφοράτονισχυρισμό ότιτοΥπουργικό Συμβούλιοενέ­ κρινεκείμενο διαφορετικόαπόεκείνοτηςΚ.Δ.Π.3ί1/83,ηατά- 30 ντηση βρίσκεται στην παράγραφο 7 της Πρότασης του Υπουργείου Εσωτερικών1 (ΠαράρτημαΑ)στοοποίοαναφέρεται ότι επισυνάπτεται σχέδιο Γνωστοποίησης που είχε ετοιμάσει η αρμοδία Αρχή. Το σχέδιο αυτό το είχε ενώπιον του το Υπουργικό Συμβούλιοκαιείναιταυτόσημαλεκτικάκαισεπεριε- 35 χόμενο με το κείμενο της προσβαλλόμενης Γνωστοποίησης ΚΔ.Π. 311/
5. Σεότι αφοράτον ισχυρισμό σχετικά μετηζώνηΗIBότι ο καθορισμόςτηςήταναυθαίρετοςμεαποτέλεσμαναπροσλάβει μορφή "ζικ-ζακ", πράγμα το οποίο οφείλεται σε συγγενικές σχέσεις ιδιοκτητώνπαρακειμένωνακινήτωνμεμέλητηςαρμο2758 40 3A A A 5 10 15 20 25 Ζαμπνρίνη κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Α Λοΐζου, Π. δίας Αρχής, δεν έχει αποδειχτεί εκ μέρους των αιτητών σε καμιά από τις υποθέσεις και συγκεκριμένα στις προσφυγές 67/84,80/84, 84/84καιS5/S4 όπουπροβάλλεται. Εξ άλλου το καθ' ου η αίτηση Υπουργικό Συμβούλιο ενήργησε με εύλογα κριτήρια. Οδεπεριορισμός όπως φαίνεται,τηςγραμμήςζικ-ζακ, της ζώνης Η1Β ήτοαπαραίτητος γιατίόπως ήδη αναφέρθηκεπιο πάνωκάθεζώνηκαθορίστηκε ανάλογαμεταειδικάχαρακτηριστικά κάθεπεριοχής καιηδιαχωριστική γραμμήτηςζώνης ακολουθεί τασύνορατωνοικοπέδωνόπωςείναιφυσικό. Δεν θαήτανορθόηδιαχωριστικήγραμμήναδιέρχεταιαπότομέσο οικοπέδου μεαποτέλεσμα τμήματούτουναεντάσσεται σεμια ζώνη και άλλο τμήμα του σε άλληχάριν ευθυγράμμισης της διαχωριστικής γραμμής. Λήφθηκαν επίσης υπόψη,όπωςέχει λεχθεί, φυσικά όρια. όπως είναι το χείλος του κρημνού της Πάφουτοοποίοέχεισχέση Lieτονκαθορισμότηςίΐώνηςαυτής Η1Β. Σεότι αφορά τον ισχυρισμό ότι εφόσον οΠερί Ρυθμίσεως ΟδώνκαιΟικοδομών Νόμος.Κεφ.96,δενπροβλέπεικαταβο­ λή δίκαιης και εύλογης αποζημίωσης, είναι αντισυνταγματι­ κός, η απάντησηβρίσκεται στο γεγονός ότι ηπαράγραφος3 του άρθρου 23 προβλέπει την καταβολήτο ταχύτεροδικαίας αποζημίωσης. Δε θέτει δε ως όρο ή ως προϋπόθεση για τη θέσπισηδεσμεύσεωνήπεριορισμών,νακαθορίζεταιστοΝόμο ήστησχετικήΓνωστοποίηση η αποζημίωσηή ναπροσφέρεται τέτοια. Εν πάσηπεριπτοόσει οΝόμοςαυτόςπρέπεινα αναγινώσκεται ωςυποκείμενοι στιςΔιατά-ειςτου Συντάγματος. 30 35 40 Το δε θέμα των αποζημιώσεων σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου εμπίπτει στη δικαιοδοσία των Πολιτικών Δικαστηρίων καιεξαρτάταιαπότηναπόδειξητων γεγονότων κάθε συγκεκριμένπις περίπτωσης αν πραγματικάέχει μειωθεί ουσιωδώςηοικονομικιί αξίατουακινήτου. (ΒλέπεKirzis and Othersv. The Republic(πιοπάνω)στησελ.
6. Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό ότι δεν παρασχέθηκε στους αιτητές ηευκαιρίανα ακουστούν καινα εκφράσουναπόψεις ενώπιον των αρμοδίων διοικητικών οργάνων, δεν μπ;ορείνα ευσταθήσει για τους λόγους που ήδηαναφέρθηκανπιοπάνω στην υπόθεση67/84, SO/84,84/S4 και85/
7. 2759 Α. Λοΐζοί", Π. Ζαμπυρίνη κ.ά.ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1989)Η αιτήτρια στην υπόθεση SS/S4 επικαλείται ως λόγο ακύ­ ρωσης της επίδικης απόφαση; παραβίαση του δικαιώματος ιδιοκτησίας όπω; προστατεύεται από το άρθρο 23 του Συντάγματος,τουδικαιώματος ακροάσεως καιτωναρχώντης φυσικής δικαιοσύνης οι οποίοι όμως έχουν ήδη απαντηθεί και απορριφθεί πιοπάνω. Για όλους τους πιο πάνωλόγους οι προσφυγές αποτυγχά­ νουν και αποοοιπτονται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. " Οι προσφυγές απορρίπτο­ νταιχωρίςέξοδα. 2760 5 10