(1989)75 Νοεμβςίσυ, 19S9 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, γ. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ωνηΑίτηση, (ΣίΛτκδικαζόμενες ΥποθέσειςΑρ.844/87, 986/87) Δημόσιοι υπάϊΧηλοι ·— Προαγωγές— Προϊστάμενος τμήματος — Συστάσεις—Σημασία των—Δεν μπορούνναπαραγ\'ωρισθοϋνχωρίς ειδικήαιτιολογία—Διάκριση μεταξύσυστάσεων,πονβασίζονταιαπο κλειστικάσταστοιχεία τωνφακέλων, οπότεμπορούνναελεχθούνα\πικειμεΛ'ΐκάκαι σιιστάσεων, πονβασίζομαι σεπροσωπικήεκποίηση τον προϊσταμέχον γιατηναξίακαιικανότητα τωνυπα)3>ήλων. οπότεαπόκλίσηαπό τη\'ενλόγωεκτίμησί]πρέπεινααιτιολογείταιμεβάση στοι χεία γιαμη υιοθέτηση της. Δημόσιοι υπάλληλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές εκθέσεις — Αποτελούν ενιαία διοικητικήπράξη, που δενεπιδέχεται διάσπαση — Προηγού}.ιενη απόφασηγιαακυρότητατωνσνγκεκρμιένων εμπιστευ τικώνεκθέσεωνλόγωμηέγκυρηςσυμπληρώσεωςτωναπό τονπροσυπογράφοντα ?χιτουργό — Κατά njv επα\εξέταση η ΕΛ.Υ. δενμπο ρούσεναλάβειυπόψητηναξιολόγησημόνον τωναξιολογονντωνλει τουργών. Γενικές αρχές ΔιοικητικούΔικαίου— Τύποςδιοικητικής πράξεως — Οι τύποι,πον προβ/χποιη'οι Νόμοιεί\κιι κατά κΟΛΌλτι ουσιώδεις—Η παρατυπία είναιεπουσκύδης μόνον ότανδενεπηρεάζει τψ' ουσία της πράξεως. Δημόσιοι υπά)Χηλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές εκθέσεις — Παράβασηουσιώδουςτύπονκατά τηνετοιμασίατης—Ακυρότητα της 2S02 5 10 15 20 3 ΧΛΛ. 5 10 15 20 Στυλιανούκ.ά. ν. Δημοκρατίας έκθεσης — Θέμα, που διαχωρίζεται από την τυχόν συμπερίληψη άκυ ρης εμπιστειπικήςεκθέσεως στουςπαράγοντεςεπιλογής των υποψη φίων — Α ν η συμπερϋ.ηψη τέτοιας εκθέσεως δεν είχε αποφασιστική επίδραση στη λήψη της επίδικηςαπόφασης, η επίδικηαπόφασηδεν ακυρώνεται. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο ακύρωσετηνπροαγωγή τωνενδιαφερομέ νωνπροσώπων λόγω αντικανονικότηταςτ(ονεμπιστευτικών εκθέσεων τωνυποψηφίωνγιαταέτη1933και 1984,πουπροέκυψεαπότημησυμμόρφωσηεκμέρους τουπροσυπογράφοντοςλειτουργού μετιςπρόνοι εςτου Κανονισμού 9τηςεγκυκλίου491καιτην ανακριβήδήλωση του Γενικού Ελεγκτήγιατηναπόδοσητωνυποψηφίωνγιατοέπος 1985. ΜετάτηνακύρωσηοΓενικός Εισαγγελέας συμβούλευσετην ΕΛ.Υ να αγνοήσει την έκθεση του Γενικού Ελεγκτή για το 19S5, αλλά να συμπεριλάβει σταστοιχεία κρίσεως των υποψηφίων τις εμπιστευτικές εκθέσεις των ετών 1983 και 19S4, αγνοώντας,όμως,τις απόψεις του προσυπογράφοντος λειτουργού. 25 Πράγματι η Ε.Δ.Υ. ακολούθησε τη συμβουλή του Γενικού Εισαγγελέα και ταυτόχρονα παρεγνώρισε τη σύσταση του προϊσταμέ νου του τμήματος. Από τα μέλη της Επιτροπής μόνο ο Πρόεδρος της Επιτρο:ιής αιτιολόγησε την απόφαση του,αναφερόμενος στο γεγονός ότι οι συστάσεις δενανταποκρίνοντοστοπεριεχόμενο των εμπιστευτικών εκθέσεων. 30 Από τη διατύπωση στα σχετικά πρακτικά προκύπτει ότι ο Πρόεδρος της Επιτροπή; παρεγνώρισε τοστοιχείο ότι ησύσταση του προϊσταμένου βασιζόταν στην προσωπική του εκτίμηση για τηναξία τωνυποψηφίων. Οι νομικές αρχές,πουεφάρμοσε το Ανώτατο Δικαστήριο,ακυρώ νοντας τις επίδικες προαγωγές, προκύπτουν επαρκώς από τις πιο πάνωπεριληπτικές σημειώσεις. 35 Οι επίδικεςαποφάσεις ακυρώ νομαι χωρίςδιαταγή γιαέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 40 Karpasitis v.Republic(I9S6)3C.LR. 1617, 2803 Στυλιανού κ.ά.ν.Δημοκρατία;
(1989)Theodossiou v.Republic2 R.S.C.C. 44. Makrides v.Republic (19S3) 3C.L.R. 622, 5 Republic v.Maris (I9S5) 3 C.L.R.106, Maris v.Republic {1989) 3 C.L.R. 147, Spanos v.Republic (19S5) 3 C.L.R. IS26, 10 Pieris v.Republic (I9S3) 3 C.L.R. 1054, Tornarisv.Republic (19S3)3 C.L.R. 1292, Gavav.Republic
(1984)3 C.L.R.1391, 15 SavvaandOthersv.Republic (19SS) 3 C.L.R. 160, Loucav.Republic (19S9) 3 C.L.R. 672, 20 Republic v.Argyridcs
(1987)3 C.L.R 1092, Sekkidcs v.Republic(19SS) 3 C.L.R. 2136, Papatryfbnos v.Republic(19S7) 3C.L.R.1SS
- 25 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη προήχθηκαν στη θέση Ελεγκτή στο Τμήμα Γενικού Ελεγκτή αντί τωναιτητών. 30 Κ. Κοϋσιος, γιατονΑιτητήστηνυπόθεση844/
- Τ.Παπαδόπουλος, γιατονΑιτητήστηνυπόθεση986/
- 35 Α. Παπασάββας, ΑνώτεροςΔικηγόροςτης Δημοκρατίας, για τους Καθ' ωνηαίτηση. Κ. Λο'ΐζον, γιατο ΕνδιαφερόμενομέροςΚ. Παλάτο. 2S04 40 3 ΑΛΛ. Στυλιανούκ.ά.ν. Δημοκρατίας Χρ. Χριστόφορου, Μαυρομμάτη. 5 για το Ενδιαφερόμενο μέρος Α. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Είναι η δεύτερηφοράπουηαπόφασητηςΕΛ.Υ. γιατηνπλήρωσηδύο θέσεων Ελεγκτή στο Τμήμα του Γενικού Ελεγκτή τίθεται για αναθεώρηση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η πρώτη απόφαση (λήφθηκε στις 26/9/S5) είχε κηρυχθεί άκυρη Karpasitis v.Republic
(1986)3C.L.R. 1617 γιαδύο λόγους:- 10 15
(1)Αντικανονικότητα των εμπιστευτικών εκθέσεων των υποψηφίων γιαταέτη 1983και 1984 πουπροέκυψεαπό τη μη συμμόρφωση εκ μέρους του προσυπογράφοντος λειτουργού μετις πρόνοιεςτου Κ. 9 της Εγκυκλίου 491 (συμπληρώθηκεμεμεταγενέστερηεγκύκλιοτης11/11/85). Ο προσυπογραφών λειτουργός διαφώνησεμε τηναξιο λόγησητων αξιολογούντων λειτουργών καιπροχώρησε στηδιατύπωσητωναπόψεωντουχωρίςναπροηγηθείη προβλεπόμενηαπότον Κ. 9ανταλλαγή απόψεων. 20
(2)ΤηνανακριβήδήλωσητουΓενικού Ελεγκτήγιατηναπό δοσητων υποψηφίωνγιατοέτος 1985. 25 30 ΗΕ.Δ.Υ.επαναφέρετουςπροαχθέντεςστηνθέσηπουκατείχανπριντο διορισμό τουςκαιέθεσεσε λειτουργίατομηχανι σμό για την επανεξέταση του θέματος. Ζητήθηκε προκαταρ κτικά ηγνώμη του Γενικού Εισαγγελέαγιατηναξίακαι πλαί σιο αξιολόγησης των εμπιστευτικών εκθέσεων πουκρίθηκαν αντικανονικές. Ο Γενικός Εισαγγελέας με γνωμάτευση που δόθηκεεκ (.ιερούς του στις 23/4/87 συμβούλευσε τηνΕ.Δ.Υ.: (α)Να αγνοήσει τις εκθέσεις του Γενικού Ελεγκτή για την απόδοσητων υποψηφίωνγιατο έτος 1985,και 35 40 (β) Νασυμπεριλάβει σταστοιχείακρίσεωςτωνυποψηφίων τις εμπιστευτικές εκθέσεις πουκρίθηκαν αντικανονικές αγνοώντας τις απόψεις του προσυπογράφοντος λει τουργού. Στοπρώτοστάδιοτηςεπαναληπτικήςδιαδικασίαςη ΕΛ.Υ. άκουσετιςαπόψειςκαισυστάσεις τουΓενικούΕλεγκτήγιατην πλήρωσητωνδύοκενώνθέσεων.Μεβάσηταυπηρεσιακά στοι2805 Πικης,Δ. Στυλιανούκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)χείακαιτηνπροσωπικήγνώσηγιατηναξίακαιτις ικανότητες των υποψηφίωνοΓενικόςΕλεγκτής σύστησετουςδύοαιτητές ως τουςκαταλληλότερους γιαδιορισμό. Εκτόςαπότησύστα ση του Διευθυντή οι δύο αιτητές ήσαν αρχαιότεροι στην υπη ρεσία απόταενδιαφερόμενα μέρη. 5 Οι λόγοι γιατους οποίους επιδιώκεται ηακύρωσητηςεπί δικηςαπόφασης είναι:
(1)Ηπαράλειψη της Επιτροπής να αποδώσει τηδέουσα 10 σημασία στις συστάσεις του Γενικού Ελεγκτή καιη παράλειψητουςνααιτιολογήσουντηνμηυιοθέτησητων συστάσεων στοβαθμόκαιέκτασηπουδόθηκε οποιαδή ποτε σημασίαotic συστάσεις αυτές. 15
(2)Ησυμπερίληψη τωνεμπιστευτικών εκθέσεων του 1983 και 1984 πουκρίθηκαναντικανονικές σταστοιχείακρί σηςτωνυποψηφίων. Το Σύνταγμαανάθεσε σεανεξάρτητο και αυτοτελές σώμα, 20 την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, την επάνδρωση της Δημόσιας Υπηρεσίας. Η απόδοσηαρμοδιότηταςγιατηστελέ χωσητηςυπηρεσίας σεσώμαανεξάρτητοαπότα κυβερνητικά τμήματα δεν εξουδετέρωσε τη σημασία των απόψεων των προϊσταμένων τωντμημάτων ωςσημαντικού παράγονταγια 25 την προαγωγήδημοσί(υν υπαλλήλων. Τουναντίον όπωςανα γνωρίστηκε από ταπρώταστάδιατης εγκαθίδρυσης συστήμα τος δικαστικού ελέγχουτωνπράξεωντηςΔιοίκησης οισυστά σεις των τμηματαρχών αποτελούν παράγοντα βαρύνουσας σημασίας(ΒλέπεTheodossiouv.Republic! R.S.C.C.44,p.48) 30 γιατην επιλογήτωνκαταλληλότερων υποψηφίων. Οι προϊστάμενοι τωντμημάτων ευρίσκονται σεμοναδική θέσηνακρίνουν τόσοτιςανάγκεςτης υπηρεσίας όσο καιτις ιδιότητες που χρειάζονται γιανα ανταποκριθεί ένας υποψή- 35 φιοςστιςαπαιτήσειςτηςθέσης.Ηθέσηαυτήδιατυπώθηκεστην Makrides v.Republic(19S3) 3C.L.R. 622καιυιοθετήθηκεαπό την ολομέλειαστην Republic v.Haris
(1985)3C.L.R. 106και πιο πρόσφαταστην Harisv. Republic(19S9)3C.L.R. 147. 40 Όπως έχειαποφασιστεί{Spanosv.Republic
(1985)3C.L.R. 1826) οι συστάσεις του τμηματάρχη αποτελούν ανεξάρτητο 2S06 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Στυλιανούκ.ύ.ν.Διμιοκρατία; Πικής,Δ. στοιχείο κρίσεως το οποίο άπτεταιτης αξίαςτων υποψηφίων. Οισυστάσεις τουδενυποκαθιστούνούτεπεριορίζουντηναπο φασιστική αρμοδιότητα της ΕΛ.Υ. για την επάνδρωση της Δημόσιας Υπηρεσίας. Συνιστούν όμως ένα βασικό στοιχείο κρίσης το οποίο ανάγεταιστην εγγενήσημασία των απόψεων τουαρμόδιουτμηματάρχη·τόσοσημαντικόώστενααπαιτείται ειδική αιτιολόγηση και προσδιορισμός των λόγων για τυχόν απόκλισηαπόαυτή.Οι λόγοιπουδίνονταιυπόκεινταισεδικα στικό έλεγχο στα πλαίσια της αναθεώρησης της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας της ΕΛ.Υ. Όταν οι συστάσεις τουτμηματάρχηβασίζονται αποκλειστι κά στα στοιχεία που περιέχονται στους φακέλους τωνυποψη φίων ησύσταση ελέγχεται αντικειμενικά.Οποτεδήποτεόμως η σύσταση βασίζεται σε προσωπική εκτίμηση του για την αξία και ικανότητατων υπαλλήλων, απόκλιση απόαυτήπρέπει να αιτιολογείται με βάσηστοιχεία γιατην μηυιοθέτηση της. Όπως υποδείχθηκε στην Theodossiou(ανωτέρω) μπορεί να ζητηθούνεπεξηγήσεις απότοντμηματάρχιιγιατουςλόγους που τον οδήγησαν στα συμπεράσματα τα οποία έχει διατυπώσει ή ακόμα μπορεί να διεξαχθεί οποιαδήποτεάλληέρευνα πουκρί νεται αναγκαίαγιατηδιαπίστωσητων ουσιωδών γεγονότων. Στηνπροκειμένηπερίπτωσηδενυιοθετήθηκανοισυστάσειςτου Γενικού Ελεγκτή. Ηαπόφασηγιατοδιορισμό των ενδιαφερομέ νων μερών λήφθηκε μεπλειοψηφία.Ο Πρόεδροςκ.Τ.Φάνοςκαι ταμέλητηςΕπιτροπήςκ.Λ. Ξενόπουλος καικ.Κ. Χριστοδουλίδης τάχθηκανυπέρτουδιορισμούτωνενδιαφερομένων. Ταάλλαδύο μέλη,οκ.Χρ.Χατζιμοοδρόμουκαικ.Ν-ΠαπαξεΛΌφώντοςτάχθη καν ο πρώτος υπέρ του διορισμού του κ. Ασσιώτη και του κ. Μαυρο{.ιμάτη καιο δεύτερος υπέρτουδιορισμού τουκ.Ασσιώτη καικ.Παλάτου. Μόνονο Πρόεδροςτης Επιτροπήςέδωσεσυγκε κριμένους λόγουςγιατημηυιοθέτησητωνσυστάσεων του Γενικού Ελεγκτή. Τιςέκρινε"ανεδαφικές1'ενόι|>ειτηςυπεροχήςτωνενδια φερομένων μερών στις εμπιστευτικές εκθέσεις, ιδιαίτεραστις πιο πρόσφατες απ' αυτές. Παραγνώρισε όμως ότι οι συστάσεις του Γενικού Ελεγκτήβασίζοντανκαιστηνπροσωπικήγ\*ώσηπουείχε γιατουςυποψηφίουςκαιτηνπ α ρ α τ ^ ρ ηότιοιυποψήφιοιείχαν αξιολογηθεί από διαφορετικούς αξιολογούντες λειτουργούς και συνεπώς τομέτροκρίσεως τωνυποψηφίωνδενήτανομοιόμορφο. 2S07 ι Πικής,Δ. Στυλιανούκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)Στην αιτιολόγηση της απόφασηςτουοκ.Ξενόπουλοςδεν κάμνεικαμιάαναφοράστησύσταση τουΓενικού Ελεγκτήούτε δίδει οποιοδήποτε λόγο για τηναπομάκρυνση από αυτή. Το ίδιοισχύεικαιγιατον κ. Χριστοδουλίδη. 5 Ταάλλαδύομέλη της Επιτροπής,οικ.κ.Χατζηπροδρόμου καιΠαπαξενοφώντοςαπλώςκάμνουνμνείατηςσύστασης του Γενικού Ελεγκτήσυμπεριλαμβάνοντας την στο υλικό για την κρίσητωνυποψηφίωναλλάδεδίδουνλόγους γιατημη υιοθέ τησητης. 10 Τοαναπόφευκτοσυμπέρασμαστοοποίοκαταλήγουμεείναι ότι: (α) ΔενδόθηκεηδέουσαβαρύτηταστησύστασητουΓενικού Ελεγκτή ως ιδιαίτερου στοιχείου κρίσης τωνυποψη φίων. (β) Η μη υιοθέτηση ή παραγνώριση των συστάσεων του Γενικού Ελεγκτήδεναιτιολογήθηκεαπότατέσσερα μέλη της Επιτροπής,ενώ στο βαθμόκαιέκτασηπουαξιολο γήθηκε απότονΠρόεδρο της Επιτροπήςη αξιολόγηση του είναι πλημμελής γιατί παραγνωρίζει ένα απότα ουσιαστικάστοιχείαπάνωσταοποίαοισυστάσεις είχαν στηριχθεί, δηλαδή τηνπροσωπική γνώση του Γενικού Ελεγκτήγια τηναξίακαιικανότητεςτωνυποψηφίων. 15 20 25 Η παράλειψη ήαποτυχίατηςΕΛ.Υ. ναδώσει τηδέουσα βαρύτηταστις συστάσεις τουΓενικού Ελεγκτή καινααιτιολο^ γήσειμετρόποπουναα\αέχειστοδικαστικόέλεγχοτημηυιο- 30 θέτησή τους, καθιστά τηναπόφασητρωτή και υποκείμενησε ακύρωση. Όμωςαυτόςδενείναιομόνος λόγοςγιατονοποίο πρέπει να ακυρωθεί η επίδικη απόφαση. Ο δεύτερος λόγος έγκειται στησυμπερίληψη τωνεμπιστευτικών εκθέσεων γιατα έτη 1983 και 1984 σταστοιχείακρίσεως τωνυποψηφίων. 35 ΑΤΕΛΕΙΣ ΕΜΠ1ΣΤΕΥΤΪΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ -Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ. Οιεμπιστευτικές εκθέσειςγιαταέτη1983και1984 κρίθηκαν 40 αντικανονικέςστην Karpasitis(ανωτέρω)καιτοεύρημαήταν δεσμευτικό για την Ε.Δ.Υ. (Βλ. μεταξύ άλλων Pieris ν. 280S 3ΑΛΛ. Στυλιανού κ.ά.ν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. Republic
(1983)3C.L.R.1054, Tornarisv. Republic
(1983)3 C.L.R.1292και Cava v.Republic
(1984)3C.L.R.1391). 5 10 15 20 25 30 35 40 To ερώτημα τοοποίο πρέπει νααπαντηθεί είναι αν μπορούσενααποδοθείοποιαδήποτεσημασίασ'αυτές. Οι εκθέσεις ήσαν ατελείς μετά τη διαπίστωση ότιδενείχαν συμπληρωθεί έγκυρααπότονπροσυπογράφονταλειτουργό. Η εμπιστευτική έκθεσησυνιστάενιαίαδιοικητικήπράξηηοποίαδενεπιδέχεται διάσπαση.Ηυπόστασητωνεμπιστευτικών εκθέσεων εξεταστηκεκαιοενιαίοςχαρακτήραςτουςεπισημάνθηκεστηνΜ. Savva andOthersv. Republic
(1988)3C.L.R. 160. Η ανατροπήτουαποτελέσματος τηςαπόφασηςSavva στη LoucaandOthersv. PublicService Commission andOthers
(1989)3C.L.R. 672δεναντιστρατεύεταιούτεέρχεταισεαντίθε σημετηνεκτίμηση τωνεμπιστευτικών εκθέσεων απότο πρω τόδικοδικαστήριοωςαδιαχώριστουκειμένου. Ηεγκύκλιος 491 κρίθηκεαπότηνολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στηνRepublic v.Argyrides
(1987)3C.L.R1092 ότιπεριέχει κανονιστικές διατάξεις,ητήρησητωνοποίωνεπι βάλλεταιαπότιςαρχέςτηςνομιμότηταςπουδιέπουντηναξιο λόγησητωνδημοσίων υπαλλήλων. Στην μεταγενέστερη από φαση τηςολομέλειας Sekkides v.Republic
(1988)3C.L.R. 2136, επεξηγήθηκεότιπαρέκκλισηαπότιςπρόνοιεςτουΚ.9δε συνεπάγεται αυτόματα ούτε τηνακυρότητατης εμπιστευτικής έκθεσηςήτηςπράξηςπουβασίζεταισεαυτή. Όπωςκαισεκάθε άλληπερίπτωση στηνοποίαεπιβάλλεται η τήρηση προκαθορι σμένης διαδικασίας,έτσικαιστην περίπτωσητων εμπιστευτικώνεκθέσεων ηπαρατυπία πρέπει ναείναι ουσιώδης για να δικαιολογείται ηαπόρριψηή παραγνώρισητης εμπιστευτικής έκθεσης ως στοιχείου κρίσης τωνυποψηφίων. Διαφαίνεται όμως απότηναναφοράπουγίνεται στην απόφαση Karpasitis (ανωτέρω)ότιοιτύποιτουςοποίουςπροβλέπουνοινόμοιήοι κανονισμοί είναικατάκανόναουσιώδεις καιπρέπεινατηρού.νται. Ηπαρατυπία θεωρείται επουσιώδης μόνο οποτεδήποτε αφήνει ανεπηρέαστητηνουσία της πράξης,όπως επεξηγείται στηνPapatryfonosv. Republic
(1987)3C.L.R. 1882. Προς αποφυγή σύγχισης πρέπει ναδιαχωρίσουμε μεταξύ (α) τηςακυρότηταςτηςεμπιστευτικής έκθεσης,και(β)τις συνέ πειεςπουπροκύπτουναπότησυμπερίληψη άκυρωνεμπιστευ2809 Πικής,Δ. Στυλιανούκ.ά-ν.Δημοκρατίας
(1989)τικών εκθέσεων στους παράγοντεςεπιλογής τωνυποψηφίων. Εμπιστευτική έκθεσηηοποία ετοιμάζεταικατάπαράβαση ουσιώδους τύπου είναι άκυρηκαι αγνοείται στο σύνολοτης, Οισυνέπειες απότησυμπερίληψηάκυρωνεμπιστευτικώνεκθέσεων στην αξιολόγηση των υποψηφίων εξαρτώνται από τη σημασία που διαδραμάτισαν στη λήψητης απόφασης.Στην Papatryfonos(ανωτέρω)υποδείχθηκε ότι ησυμπερίληψη στα στοιχεία κρίσης των υποψηφίων άκυρης εμπιστευτικής έκθε σης δεν συνεπαγόταν καιτηνακύρωση της απόφασης,επειδή δεν είχε αποφασιστική επίδραση στηλήψητης επίδικης από φασης(αναφερότανσεπολύπρογενέστερο χρονικόστάδιο). 5 10 Συνοψίζοντας, ο Κ.3
(1)της εγκυκλίου 491 αναφέρεται σε εμπιστευτικές εκθέσειςωςενιαίοσύνολο.Έκθεσηηοποίαπεριέ χει τηναξιολόγηση μόνον τουαξιολσγούντος λειτουργού είναι ατελής και δε συνιστά εμπιστευτική έκθεση με την έννοια της εγκυκλίου 491.Οι απόψειςτουπροσυπογράφοντοςλειτουργού είναιτοδεύτεροσυστατικό στοιχείο τηςεμπιστευτικής έκθεσης. Η αξιολόγηση τουπροσυπογράφοντοςλειτουργού αποκτά ιδι αίτερησημασίαόταντοπροσωπικόαξιολογείται από διαφορε τικούςαξιολογούντες )χιτουργούς επειδήτείνεινα εξουδετερώ σει πιθανές ανομοιογένειες στην προσέγγιση των αξιολογούντων λειτουργών ωςπροςτηναξιολόγησητου προσωπικού. Εναπόκειτοστην ΕΛ.Υ. ναμεριμνήσειγιατη συμπλήρωση του κενού, πράγμαπου δεν έπραξε. Χωρίςαυτήτησυμπλή ρωσηοιαπόψειςτωναξιολογούντων λειτουργών δεσυνιστού σανεμπιστευτικές εκθέσειςμετηνέννοιατηςεγκυκλίου491 και δενμπορούσανναληφθούνυπόψη. Η συμπερίληψη στηνπρο κειμένηπερίπτωση στα στοιχεία κρίσης των υποψηφίωνάκυ ρων εμπιστευτικών εκθέσεων γιαταδύοαμέσωςπροηγούμενα χρόνιακαιηεπίδρασηπουείχετοστοιχείο αυτόστηλήψητης επίδικηςαπόφασηςσυνιστάτοδεύτερολόγοπουεπιβάλλειτην ακύρωσητηςπράξης. Ηεπίδικηαπόφασηκηρύσσεταιάκυρηστοσύνολοτηςβάσει των διατάξεων του άρθρου 146.4(β) του Συντάγματος. Δεν εκδίδεταιδιαταγή γιατα έξοδα. Ηεπίδικηαπόφασηκηρύσ σεταιάκυρηχωρίςέξοδα. 2810 15 20 25 30 35