clr/1989/1989_3_2829.pdf

(1989)Επανεξέταση— Πραγματικοίισχυρισμοί εκπλευράς του υποψηφίου, του οποίου ηπροαγωγή ακυρώθηκε— Παρά/.ειψη τηςΕΑ.Υ. ναερευ­ νήσει τουςενλόγωισχυρισμούς—Λόγοςακυρώσεως. Στησυγκεκριμένηπερίπτωσηηπροαγωγήτουαιτούντοςστηνεπίδικη θέση ακυρώθηκε για το λόγο ότι το ενδιαφερόμενο μέρος στην παρούσαυπόθεσηήτανέκδηλαυπέρτεροτουαιτούντος.Κατάτηδιαδι­ κασία,πουοδήγησε στην ακυρωθείσαπράξη,οπροϊστάμενος τουτμή­ ματος προέβη σε δυσμενήσχόλια για την απόδοσητου αιτούντοςκαι ταυτόχρονααξιολόγησετηναπόδοσητουστησυνέντευξηωςκατώτερη τηςαποδόσεωςτουενδιαφερομένου μέρους. Η Ε.Δ.Υ.κατάτηνενλόγω διαδικασίαδεδέχθηκετηνενλόγωαξιολόγησηκαιπροήγαγετοναιτού­ ντα.Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσετηνπροαγωγήεπειδήτοενδια­ φερόμενο μέρος ήταν έκδηλα υπέρτερο του αιτούντος στην παρούσα υπόθεση. Κατάτηνεπανεξέτασηοαιτώνυπέβαλεδιάφορααιτήματα,με χα οποία έθετευπό αμφισβήτηση τις εξετάσειςτηςτμηματικής επιτρο­ πής. Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν ερευνήθηκαν. Η Επιτροπή στηρίχθηκε στηνεντύποοσητηςΕπιτροπής(μετηντότεσύνθεσητης)ενσχέσειμετην απόδοσητωνυποψηφίωνστησυνέντευξηκαιταυτόχρονααπεφάσισενα μηλάβειυπό\ΐηταδυσμενήσχόλιατουπροϊσταμένουτουτμήματοςγια τοναιτούντακαιάλλους υποψηφίους. 5 10 15 20 Οι νομικές αρχές,που εφάρμοσε το Ανώτατο Δικαστήριο,ακυρώ­ νοντας την επίδικη απόφαση,προκύπτουν σαφώς από τις πιο πάνω περιληπτικές σημειώσεις. 25 Ηεπίδικη απόφαση ακυρώνεται χωρίςδιαταγι)γιαέξοδα. 30 ΑναφερόμεΛ'εςυποθέσεις: Karamontani v.Republic(I9S5)3CLR.2423, Papadopoullos v.Republic(19S5)3 C.L.R. 405, 35 Cava v.Republic(19S4) 3CLR. 1391, Safirides v.Republic(I9S3)3 C.L.R. 763, Republic v. Safirides(19S5)3 CLR.

1. 2830 40 3 ΑΛΛ. Αγαπίου ν. Δημοκρατίας Προσφυγή. 5 Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με τηνοποίαδιόρισε το ενδιαφερόμενο μέρος στηθέση Λειτουργού Πολεοδομίας2ηςΤάξης,αντίτου αιτητή. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατονΑιτητή. 10 Ν. Χαραλάμπους,Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατην Καθ' ηςη αίτηση. Γ. Τριανταφυλλίδης, γιατοΕνδιαφερόμενο μέρος. 15 ΣΑΒΒΙΔΗΣ,Δ.:Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση. Με την παρούσαπροσφυγήοαιχητήςπροσβάλλειτηναπόφασητηςκαθ' ης ηαίτηση μετην οποίαδιορίστηκε το ενδιαφερόμενο μέρος, Αννα Καραμοντάνη, στη θέση Λειτουργού Πολεοδομίας 2ης Τάξης, από 15/7/19S2, αντίτουαιτητή. 20 25 30 35 40 Οαιτητήςκαιτοενδιαφερόμενομέροςυπηρετούσανστηθέση Λειτουργού Πολεοδομίας,πάνωσεέκτακτη βάση, απότο
2. ΤονΟκτώβριοτου 19S1ζητήθηκεηπλήρωσηδύοκενών θέσεων καιτον Ιανουάριοτου 19S2ηπλήρωσηακόμαμιαςκενήςθέσης Λειτουργού Πολεοδομίας 2ης Τάξης, που είναι θέση πρώτου διορισμού. Η Τμηματική Επιτροπή που εξέτασε τις αιτήσεις σύστησε 12 υποψηφίουςανάμεσαστουςοποίουςτοναιτητήκαι τοενδιαφερόμενομέρος. Στηνέκθεσητηςπουφέρειημερομηνία 9 Φεβρουαρίου, 1982, αναφέρεταιοτιπο ενδιαφερόμενο μέρος πέτυχεεξαιρετικήενώοαι,τητήςπολύκαλή επίδοση. Η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας (πουθ' αναφέρεταισαν Ε.Δ.Υ.), στις συνεδρίες της με ημερομηνίες 10 και 11 Μαΐου, 1982,είχεσυνεντεύξεις μετουςυποψηφίουςστηνπαρουσίατου Διευθυντή τουΤμήματος. Στις 12 Μαΐου, 1982, ο Διευθυντής εξέφρασε τις απόψεις του όσον αφορά την απόδοσητωνυπο­ ψηφίωνκατάτις συνεντεύξεις καιτηνεπίδοσητους στηνεργα­ σίατους. Αυτόςανάφερεταακόλουθαγιατοναιτητή:"ΑγαπίουΑνδρέας Ν.:Καλόςκατάτηνσυνέντευξιν. Ειςτην εργασίαντουείναιγενικάκαλόςκαιέξυπνος,όμωςτατελευ­ ταίαδύοέτηέδειξεκάποιανεπιπολαιότητακαιεπιφανειακήν 2831 Σαββίδης,Δ. Αγαπίου ν.Δημοκρατίας

(1989)βραδύτηταεπίτων θεμάτωνταοποίαχειρίζεται. Είναιολί­ γον όχι βραδύνουςαλλάελαφρώς οκνηρός. Θαηδύνατο να αποδώσειπολύκαλύτερα.". Για το ενδιαφερόμενο μέρος, ο Διευθυντής είπε ότι ήταν πολύ καλή στη συνέντευξηκαι στην εργασία της πάρα πολύ καλή,πολύ έξυπνη και ικανή,γράφει καλάκαι χειρίζεται τα θέματαχωρίς βοήθεια. Επίσηςανάφερεότιτο ενδιαφερόμενο μέρος είχετοπλεονέκτηματουναείναικαιπολεοδόμοςκαιότι απόκτησε ειδικότητα σταθέματα πουχειρίζεται. 5 10 Η Ε.Δ.Υ. αξιολογώντας τις δικές της εντυπώσεις από τις συνεντεύξεις, κατάταξετοναιτητή ωςπολύκαλόκαιτοενδια­ φερόμενο μέροςωςκαλή.ΓιατοενδιαφερόμενομέροςηΕ.Δ.Υ. παρατήρησεταακόλουθα:- 15 'Ή εκτων ανωτέρωκαΚαραμοντάνηκατείχεπροηγου­ μένως προσωρινήν θέσιν Λειτουργού Πολεοδομίας, 2ας Τάξεως, αλλά παρητήθηεκτηςδημοσίαςυπηρεσίας. Αύτη φαίνεται έξυπνη, εν τούτοις όμως η επιτροπή έκρινεν ότι 20 δενικανοποίησεν ειςτονβαθμόν, ειςτονοποίοντηνέκρινεν ο Διευθυντής τουΤμήματος,ούτεαπόπλευράςδιατυπώσε­ ωςούτεαπόπλευράςπεριεχομένου τωναπαντήσεων. Αύτη δενεπέτυχεν ωσαύτωςναμεταφέρηταςαπόψειςτηςκαιδεν ανέπτυξεταςαπαντήσειςτης.". 25 Ακολούθως ηΕ.Δ.Υ.λαμβάνονταςυπόψηόλα τα ενώπιον της στοιχεία, επέλεξε,μεταξύ άλλων, τον αιτητήγια διορισμό στην ενλόγωθέση. ΗΕ.Δ.Υ, ανάφερεσχετικά τα ακόλουθα:30 "(β) Αγαπίου Ανδρέαν, οοποίοςηξιολογήθηυπ' αυτήςως πολύ καλός κατά τηνσυνέντευξινκαιο οποίος κατά τον Διευθυντήν έχεικαλήν επίδοσιν εις την εργασίαν τουκαιτην ικανότητανααποδώσηπολύκαλύτερα(τα υπό του Διευθυντού επίσης λεχθέντα ότι κατά τα τελευταία έτη έδειξεκάποιανεπιπολαιότητα και επιφανειακήν βραδύτηταεπίτων θεμάτων,ταοποίαχει­ ρίζεται, δεν κρίνονται ότι δύνανται να εξουδετερώ­ σουν τηνγενίκήνπερίαυτούεικόνα) ". 35 40 Το ενδιαφερόμενο μέρος στηνπαρούσαπροσφυγήκαταχώ­ ρισετην Προσφυγή 345/82εναντίον της απόφασηςγια προα2832 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Αγαπίουν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. γωγήτουαιτητή.ΤοΑνώτατοΔικαστήριο μετηναπόφασητου, που εξέδωσε στις 21/11/19S5 (βλέπε Karamontani v. The Republic (19S5) 3 C.L.R. 2423), ακύρωσε την απόφαση της Ε.Δ.Υ.γιατο λόγο ότι ηαιτήτρια (ενδιαφερόμενο μέρος στην παρούσαπροσφυγή)υπερτερούσεκαταφανώςτουαιτητήόσον αφορά αξίακαιπροσόντακαιη Ε.Δ.Υ.έδωσευπέρμετρη βαρύ­ τητα στο αποτέλεσμα των συνεντεύξεων. Το Ανώτατο Δικαστήριο είπεσχετικάταπιοκάτωστις σελίδες 2430-2431:"It is, therefore, clear that the decisive factor, in fact the only factor, that tipped the scales in favour of the interested party, was his performance at the interview before the respondent Commission. It should, however, be noted here thateven attheinterview theDirectorof the Departmentwas of the view that the performance of the applicant was much better than that of the interested party. The respondent Commission, however, contrary to theviews of theDirector of the Department, who was in a much better position to adjudicate on the answers of the candidates on the questions put to them,since the said questions were based mainly on subjects connected with theduties of the post, as provided by the scheme of service, selected theinterested party instead of the applicant. Even if we accept that the interested party made a better impression at theinterview thantheapplicant,therespondent Commission gave undueweight to this factor by selecting the interested party and disregarded all theotherrelevant factors. In the case of Triantafyllides and Others v. The Republic

(1970)3C.L.R.235 at page 245.thefollowing is stated: 'It should be observed that it was not right to treat the performance attheinterviews assomething apartfrom the merits, qualifications and experience of the candidates; it was only away of forming anopinion aboutthe possession by thecandidates of thesaid basic criteria; andnotthemost safe way because, inter alia, of the necessarily rather short durationofeachinterview andoftheundeniable possibilities of an adroit candidatemaking theCommission think more highly of him than he deserves or of a timid or nervous candidate notbeins able toshow his real merit.' 2833 Σαββίδης,Δ. Αγαπίου ν.Δημοκρατίας

(1989)Itisclearfrom thematerial beforemethattheapplicant is strikinglysuperiortotheinterested party asregardsmeritand qualifications andtherespondent Commission inselectingthe interested party for appointment to the post of Temporary Town Planning Officer, 2nd Grade, disregarded this striking superiority of the applicant and gave undue weight to the performance of theinterested party attheinterview". 5 Ο αιτητής στην παρούσα υπόθεση καταχώρισε την Αναθεωρητική ΈφεσηΑριθ. 544 εναντίον της πιο πάνωαπό- 10 φάσης του Δικαστηρίου, την οποία όμως αργότερααπόσυρε (στις12/11/1986). Εν τω μεταξύ ο δικηγόρος του αιτητή, με επιστολή του με ημερομηνία 10/11/1986, προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, επισήμανεμεταξύάλλωντογεγονόςότι ηδήλωσητουΔιευθυντή ενώπιοντηςΕ.Δ.Υ. στησυνεδρίατης ημερομηνίας 12/5/19S2, όσον αφοράτην απόδοσητουαιτητή στην εργασίατου,έγινεχωρίςπροηγούμενησυνεννόηση μετον αμέσως προϊστάμενο του αιτητήκαι επομένως αυτόςαπλώς εξέφρασε στιγμιαία και όχι αντικειμενική προσωπική γνώση και εκτίμηση. Μετην ίδιαεπιστολή ο δικηγόρος τουαιτητή καλούσε την Ε.Δ.Υ.ναδιερευνήσει τογεγονός αυτό κατάτην επανεξέταση. 15 20 25 Η Ε.Δ.Υ. διαβίβασετην επιστολή αυτήστο Διευθυντήκαι ζήτησετιςαπόψειςτουπάνωστο θέμα. ΟΔιευθυντής,μεεπι­ στολή του ημερομηνίας 8/1/1987.στην Ε.ΔΎ., δήλωσε ότι η κρίση του για τον αιτητήήταναντικειμενική και ότι ήταν σε θέσηναγνωρίζει προσωπικάτόσογιατηναπόδοσηόσοκαιτη συμπεριφορά των Λειτουργών Πολεοδομίας του Τμήματος, ιδίως αυτών που εργάζονται στα Κεντρικά Γραφεία που η εργασίατους τυγχάνειτηςπροσωπικήςτου παρακολούθησης. ΗΕ.Δ.Υ. στησυνεδρίατηςτης27ηςΙανουαρίου,1987,κατά την επανεξέταση του θέματος, έκρινε (σελίδα 19 τωνπρακτι­ κών) ότι δεν έπρεπε να λάβει υπόψηταδυσμενή σχόλια του Διευθυντήγιατοναιτητήκαιάλλουςυποψηφίους. Αφούέλαβε υπόψηόλαταενώπιοντηςστοιχεία,και"την έκδηληυπεροχή τηςΚαραμοντάνη στην αξίακαιταπροσόντα,σύμφωναμετο δεσμευτικό για την Επιτροπή εύρημα του Δικαστηρίου", η Ε.Δ.Υ. έκρινεότιτοενδιαφερόμενομέροςυπερείχεγενικάτων 2834 30 35 40 3Α.ΑΛ. Αγαπίουν. Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. άλλων υποψηφίων και την επέλεξε για διορισμό στην επίδικη θέση,απότις 15/7/1982. 5 10 15 Ο δικηγόρος του αιτητή με νέα επιστολή του ημερομηνίας 5/2/1987,ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι η Τμηματική Επιτροπή κατάταξετοναιτητήπολύχαμηλά,"χωρίς όμως τούτοναείναι το πραγματικό εύρημα της Τμηματικής εξ'ου και το γεγονός ότι ηέκθεσηαυτήφέρει τηνυπογραφήμόνο τουΠροέδρουτης Τμηματικήςόχι καιτωνυπολοίπων μελώντης,έναςτων οποίων ήτανο προϊστάμενος του πελάτη μου". Η επιστολή αυτήδιαβιβάστηκεστοΔιευθυντή τουΤμήματος που με επιστολή του ημερομηνίας 28/2/1987,πληροφορεί την Ε.Δ.Υ.ότι "όλα τα μέλητης Τμηματικής Επιτροπής, συμπεριλαμβανομένου και του τότε προϊσταμένου του κ. Αγαπίου, είδαν την επιστολή που σας απέστειλα ως πρόεδρος της Τμηματικής Επιτροπής και την προσυπέγραψαν. Πρέπει να σημειωθεί ότιηκρίσητηςΤμηματικήςΕπιτροπήςήτανομόφω­ νη.". 20 25 30 Η Ε.Δ.Υ.στη συνεδρίατηςημερομηνίας 9/3/1987, έκρινε, με τα στοιχεία που είχε ενώπιον της,ότι "δε δικαιολογείται ανά­ κληση της προηγούμενης απόφασης της για διορισμό της Αννας Καραμοντάνη στην προσωρινή (Προϋπ. Ανάπτ.) θέση ΛειτουργούΠολεοδομίας,2ης Τάξης,ΤμήμαΠολεοδομίας και Οίκησης, αναδρομικά από 15/7/1982, την οποία η Επιτροπή επαναλαμβάνεικαι επιβεβαιώνει.". Μετά από αυτό ο αιτητής καταχώρισε την παρούσα προσφυγή. Ο δικηγόρος του αιτητή,με τη γραπτήτου αγόρευση,προ­ βάλλει τους ακόλουθους ισχυρισμούς. 35 40 (α)Ότι η Ε.Δ.Υ. δεν έκαμε την κατάλληλη έρευνα για να διαπιστώσει τα ακριβήγεγονότα τηςυπόθεσης,πράγμα που όφειλε να πράξει μετά την αμφισβήτηση τους από τον αιτητή με την επιστολή του δικηγόρου του. Πιο συγκεκριμένα δεν κάλεσε τον αμέσως προΊ'στάμενοτου αιτητήγια να εκφέρει τηγνώμη τουγιατοναιτητή. (β) Ενώ οδικηγόρος του αιτητήέθεσεμε επιστολές του ημε2835 Σαββίδης,Δ. Αγαπίου ν.Δημοκρατίας

(1989)ρομηνίας 5/2/19S7 και4/3/1987,υπό αμφισβήτησητα ευρήματατηςΤμηματικήςΕπιτροπήςκαιιδιαίτερακατά πόσο αυτά αποτελούσαν ταευρήματα της ολομέλειας της Επιτροπής, ηΕ.Δ.Υ. δενπροέβηκεστηδέουσαέρευ­ ναγιαδιακρίβωσητωνπραγματικώνπεριστατικών. 5 (γ)Τοεύρημα της Ε.Δ.Υ.ότιτοενδιαφερόμενο μέροςυπε­ ρείχε έκδηλα του αιτητή, θεωρώντας τον εαυτό της δεσμευμένο απότην απόφαση του Δικαστηρίου, είναι λανθασμένο εν όψει του γεγονότος ότιηίδιαηΕ.Δ.Υ. 10 βρήκεήδη ότιόλαταμέρηδιέθεταντοπλεονέκτημαπου προβλέπεταιαπόταΣχέδιαΥπηρεσίας.Τογεγονόςότιτο ενδιαφερόμενο μέροςείχεM.Sc,χωρίςαυτόνακαθορίζε­ ται απότα ΣχέδιαΥπηρεσίας ωςπλεονέκτημα, δεδημι­ ουργούσε, απόμόνο του,έκδηληυπεροχήυπέρτηςόσον 15 αφορά τα προσόντα (Papadopoullos v. The Republic

(1985)3C.L.R.405). Επίσηςενόψειτουγεγονότοςότιδεν έλαβε,σύμφωναμεδικήτηςαπόφαση,υπόψηταδυσμενή σχόλιαγιατοναιτητή,ε/, μέρουςτουΔιευθυντή,δεν μπο­ ρούσεναυπάρχει,χωρίςαυτά,έκδηληυπεροχήτουενδια- 20 φερόμενου μέρους όσοναφοράτην αξία. (δ)Ο δικηγόρος επίσης ισχυρίστηκε ότι δεν έπρεπε να ληφθούνκαθόλουυπόψηοιαπόψειςτουΔιευθυντήούτε καιοιεκτιμήσεις της Ε.Δ.Υ. κατά τις συνεντεύξεις εφό- 25 σον ενεργούσε, κατάτηνεπανεξέταση, μεδιαφορετική σύνθεση απ' αυτήπου είχεκατάτηλήψητηςπροηγού­ μενηςαπόφασηςτηςπουακυρώθηκεαπότοΔικαστήριο. (ε) Είναιτέλος οισχυρισμός τουδικηγόρουτουαιτητή ότι, 30 ενώ ηΕ.Δ.Υ.δεν έδωσε βαρύτητα,κατάτηνεπανεξέτα­ ση,στις συνεντεύξεις ενώπιοντης,έδωσεαποφασιστική σημασία στις εντυπώσεις πουσχημάτισε ηΤμηματική Επιτροπήαπότις συνεντεύξεις ενώπιοντης, πουσκοπό τους είχαναπλώςκαιμόνοναδιαπιστώσουνποιοιήταν 35 οι προσοντούχοι υποψήφιοι. Ο δικηγόρος της καθ'ηςηαίτησηυποστήριξε ότιταευρή­ ματατουΑνωτάτου Δικαστηρίου,όσοναφοράτηνέκδηληυπε­ ροχή του ενδιαφερόμενου μέρους σεαξίακαιπροσόντα αποτελούσαν δεδικασμένογιατηνΕ.Δ.Υ.καιτηδέσμευανκατάτην επανεξέταση, εκτός αντίθεντο ενώπιον τηςνέαστοιχεία τα 2S36 40 3ΑΛΛ. Αγαπίου ν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. οποίαδενείχευπόψητουτοΔικαστήριο ότανεξέδιδετηναπό­ φασητου(Gava v.Republic

(1984)3C.L.R.1391,1395). 5 Όσον αφορά τους άλλους ισχυρισμούς του δικηγόρου του αιτητήοδικηγόροςτηςκαθ' ηςη αίτησηπαρατήρησεότι:* (α)Ο αμέσως προϊστάμενος τουαιτητή δενμπορούσενα κάμει σύγκρισητων υποψηφίων διότι ήτανπροϊστάμε­ νος μόνοτου αιτητή. 10 (β)ΟΔιευθυντής είχεπλήρηγνώσητης απόδοσηςτων δύο υποψηφίων. 20 (γ) Ο αμέσως προϊστάμενος του αιτητή ήταν μέλος της Τμηματικής Επιτροπής που ομόφωνα αξιολόγησε το ενδιαφερόμενο μέρος ως καλύτερη του αιτητή. (Σημείωση:Ηαξιολόγηση αυτήαφορούσεμόνοτηναπό­ δοσητων υποψηφίωνστις συνεντεύξεις, ενώ τοζήτημα πουτέθηκεαφορούσετηνεπίδοσητουαιτητή στηνεργασίατου.) 25 (δ)Τα δυσμενή σχόλια του Διευθυντή δελήφθηκανυπόψη απότην Ε.Δ.Υ.χωρίς όμως αυτόνα μπορεί να ανατρέ\μειτοεύρηματουΔικαστηρίου όσον αφοράτηνέκδηλη υπεροχήτουενδιαφερόμενου μέρους. 15 30 35 4Ρ Ο δικηγόρος του ενδιαφερόμενου μέρους, αφού υιοθέτησε τηναγόρευσητουδικηγόρουτηςκαθ' ηςηαίτηση,συμπληρώ­ νοντας πρόσθεσε ότιτο εύρημα τουΑνωτάτου Δικαστηρίου αναφορικάμετηνέκδηληυπεροχήτουενδιαφερόμενου μέρους αποτελούσε δεδικασμένο και δενμπορούσε νααγνοηθεί από τηνΕ.Δ.Υ.. Ομόνοςτρόποςναανατραπείαυτότοεύρημαήταν η καταχώριση έφεσης εκμέρους του αιτητή,πράγματο οποίο έγινε,αργότεραόμως ηέφεση αυτή αποσύρθηκε, καθιστώντας έτσιτηναπόφασητουΔικαστηρίου τελεσίδικη. Τέλος,ο δικη­ γόροςυπόβαλεότιοαιτητήςαπότυχεν' αποδείξειέκδηληυπε­ ροχήέναντιτουενδιαφερόμενου μέρους. Τανομικάσημείαπουπροέχουν γιαεξέτασηστηνπαρούσα υπόθεσηείναιτα ακόλουθα:

(1)Κατάπόσο ηΕ.Δ.Υ. διεξήγαγε τη δέουσα έρευνα στην 2S37 Σαββίδης,Δ. Αγαπίου ν.Δημοκρατίας

(1989)προκειμένηπερίπτωση.

(2)Κατά πόσο το εύρηματου Δικαστηρίου αναφορικάμε την έκδηλη υπεροχή του ενδιαφερόμενου μέρους ήταν δεσμευτικό γιατηνΕ.Δ.Υ.,υπόταπεριστατικάτηςυπόθέσης.

(3)Κατάπόσο ηΕΔ.Υ.,κατά την επανεξέταση τηςυπόθε­ σης έπρεπεναλάβειυπόψητιςεντυπώσεις απότις συνε­ ντεύξεις των υποψηφίων ενώπιον της, που προηγήθηκαν της αρχικής της απόφασης που ακυρώθηκε απότο Ανώτατο Δικαστήριο,ενόψειτουγεγονότος ότιησύνθε­ σητηςάλλαξε εντωμεταξύ. 5 10 Αναφορικά με το τελευταίο σημείο, είναι φανερό από τα 15 πρακτικά της Ε.Δ.Υ. ημερομηνίας 27/1/1987 (Παράρτημα 8 στην ένσταση), σελίδα 20, ότιηΕΔ.Υ. έλαβευπόψητης, κατά τηλήψη της επίδικηςαπόφασης,μεταξύάλλων, "τηναπόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις τους με την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας" καιότιη σύνθεση τηςΕ.Δ.Υ. δενήτανη 20 ίδιαμεαυτή της 12/5/1987, ημερομηνίαπουλήφθηκεη ακυρω­ θείσα απόφασητης. Όπως φαίνεται απότις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Safirides v. Republic

(1983)3 C.L.R. 763, και την απόφασητης Ολομέλειας στην έφεση Republic v. Safirides

(1985)3 C.L.R. 163, ενόψει της 25 διαφοράς αυτής στη σύνθεση της, ηΕ.Δ.Υ.δεν μπορούσε να λάβειυπόψητης,κατάτηνεπανεξέτασητηςυπόθεσης,τιςεντυ­ πώσεις πουαποκόμισανταμέλη τηςαπότιςσυνεντεύξεις ενώ­ πιον τους στις 10και 11Μαΐου, 19S2. Στηνπροκειμένη περί­ πτωση όμως, η ακύρωση της επίδικης απόφασηςγια το λόγο 30 αυτόδεθαωφελήσει τοναιτητήεφόσον ο ίδιοςείχεαξιολογη­ θείαπότηνΕ.Δ.Υ. ωςπολύκαλόςενώτοενδιαφερόμενο μέρος ως καλήκατάτις συνεντεύξεις ενώπιον της. Γι' αυτόθαπρο­ χωρήσω στην εξέταση των άλλων σηιιείων που εγείρονται. 35 Είναιφανερόαπόταπρακτικάτηςσυνεδρίασης τηςΕ.Δ.Υ., ημερομηνίας27.1.1987.ότιηΕ.Δ.Υ.,κατάτηλή\ρητηςεπίδικης απόφασης θεώρησε τον εαυτότηςδεσμευμένο απόταευρήμα­ τα του Δικαστηρίου αναφορικά με την έκδηλη υπεροχή του ενδιαφερόμενου μέρους. Το μέρος αυτό της επίδικης απόφασης,στησελίδα 20 τωνπρακτικών,έχειως εξής:- 2S38 40 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Αγαπίου ν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. "ΗΕπιτροπήστησυνέχεια,καθοδηγούμενηαπότηναπό­ φαση τουΑνωτάτου Δικαστηρίου, δεναπόδωσευπέρμετρη σημασία στις εντυπώσεις απότις συνεντεύξεις, αλλά συνε­ κτίμησε την εντύπωση που αποκόμισε από αυτές μαζί με όλαταάλλαουσιώδηστοιχεία,καιπεραιτέρωέλαβευπόψη την έκδηλη υπεροχή της Καραμοντάνη στην αξία και τα προσόντα, σύμφωνα με το δεσμευτικό για την Επιτροπή εύρηματου Δικαστηρίου.". Στα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας(1929-1959)στησελίδα281 αναφέρεταιότι:"Η έκδοσις ομοίαςκατάπεριεχόμενον πράξεως συνιστά βεβαίωςπαράβασιντουεκτηςαποφάσεωςτουΣ.Ε. δεδικασμένου. Η ακυρωτικήαπόφασιςτου Σ.Ε.όμως δεναποτε­ λεί δεδικασμένον, κωλύον την έκδοσιν ταυτοσήμουπράξε­ ως, εφ' όσον η έκδοσις αύτηγίνεται μετ' επανάληψιν της διαδικασίας, μετάνέανέρευνατηςυποθέσεωςκαιμετ' εκτίμησιναποδεικτικώνστοιχείων μηληφθέλπωνυπ'όψινκατά την αρχικήν ακυρωθείσαν πράξιν: 580

(50), 985

(54), 1992

(55), 1229, 1253

(57), 1552(59^ ή εφ' όσον εν γένει συντρέχει νέονπραγματικόνγεγονός,όπερδενειχενυποπέ­ σει εις την αντίληψιν του ακυρωτικού δικαστού: 870

(38), 509

(44),477

(45)1619

(46).5S0

(50). SS3, 1163

(51), 1024

(55).". 25 (Βλέπε επίσης Βεγλερή: Συμμόρφωσις της Διοικήσεως εις ταςΑποφάσειςτουΣυμβουλίουΕπικοατείας,1934,στιςσελί­ δες32-33 και38). 30 35 40 Στηνπαρούσαυπόθεση,ανκαιηΕ.Δ.Υ. διεξήγαγενέαέρευ­ νασχετικάμεορισμένους ισχυρισμούς τουαιτητή,δε φαίνεται να έβγαλε συγκεκριμένα συμπεράσματα ήαποφάσεις σχετικά μ' αυτούς. Παρ; όλα αυτά όμως, αποφάσισε να μη λάβει υπόψη, κατά την επανεξέταση, τα δυσμενή σχόλια του Διευθυντή αναφορικάμε τον αιτητήκαι άλλους υποψηφίους. Τασχόλιαόμωςαυτάπουαποτελούνμέροςτηςαξίαςτωνυπο­ ψηφίων, ήτανενώπιον τουΔικαστηρίου, ότανκατάληξε στην απόφασητουσχετικάμετηνέκδηληυπεροχήτουενδιαφερόμε­ νου μέρους έναντι του αιτητήκαι πρέπει επομένως να συντέλεσαν κάπωςστο εύρημααυτό. Μεβάσηταπιο πάνω,αφαι­ ρουμένων των σχολίων αυτών, που αποτελούσαν μέρος της βάσης των ευρημάτων του Δικαστηρίου, δεν έπρεπε ηΕ.Δ.Υ. 2S39 Σαββίδης,Δ. Αγαπίου ν.Δημοκρατίας

(1989)ναθεωρήσειτονεαυτότηςδεσμευμένο, αλλάέπρεπεναπροβεί σε νέα εκτίμησητης κατάστασης βάσει των στοιχείων πουη ίδιααποφάσισεναλάβειυπόψητηςκατάτηνεπανεξέταση. Το Δικαστήριο αυτόδενμπορεί ναυποκαταστήσειτην κρίση της Ε.Δ.Υ. γιατοπώςθαστάθμιζεταστοιχεία αυτάκαιεπομένως ηεπίδικηαπόφασηπρέπειναακυρωθείγιατολόγο αυτό. 5 Μιακαικατάληξαστοπιοπάνωσυμπέρασμαδενθαασχο­ ληθώμετουςυπόλοιπουςλόγουςακύρωσηςπουεγείρειοδικη­ γόρος τουαιτητή. 10 Σαν αποτέλεσμα ηπαρούσα προσφυγή επιτυγχάνει καιη επίδικηαπόφασηακυρώνεταιχωρίς διαταγή γιαέξοδα. Η επίδικη απόφα,σχ] ακυρώνεταιχωρίςέξοδα. 2S40 15