clr/1989/1989_3_2869.pdf

(1989)περίπτωσηακυρώσεως μίαςαπ' αυτέςδεθαπροέκυπτεκοινήωφέλεια, ενώ,ενπάση περιπτώσει,δεβασίζονταιπάνωσταίδιαγεγονότα. Μεβάσητηνενώπιοντουπραγματικήμαρτυρίακαιταστοιχείατου φακέλου το Δικαστήριο εξέτασε την Αίτηση Ακυρώσεως καθ'όσον αφορά τοναιτούντα 1, πλην όμως κατέληξε στοσυμπέρασμαότιη εν λόγω Αίτηση πρέπεινααπορριφθεί,καιτούτοδιότιοαιτώνδεν έδωσε αξιόπιστημαρτυρία,αλλ' ούτεκαιαπέσεισε τοβάροςαποδείξεωςσχε­ τικάμετονκατ' ισχυρισμό αυθαίρετοκαθορισμότουφόρου. 5 10 Η Αίτηση Ακυρίύσεως απορρί­ πτεταιχωρίςδιαταγήγια έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 15 ΑντωνιάδηςκαιΑλλοι ν Δημοκρατίας

(1979)3Α.ΑΛ.641, Κωνσταντινίδηςν. Α.Η.Κ. (19S2)3Α.ΑΛ.798, 20 Commerdal Union Assurance (Cyprus) Ltd. v. Δήμου Λεμεσού (Αρ.2)

(1989)3ΑΛΑ. 1998, ΝίκοςΚυριακίδηςκαι Υιοί Λτδ.ν. ΔήμουΛεμεσού

(1985)3Α.ΑΛ.607, LamiGrovesLtd. v.Republic

(1986)3C.L.R. 2375, 25 M.l.Λονϊσίδης και Υιοί Λτδ. ν.ΔήμουΛεμεσού,

(1988)3AAA.1017, ΑνδρέαςΚα?.αβαζίδηςΛτδ. ν. ΔήμουΛεμεσού

(1988)3ΑΛΛ. 1012, 30 Παπά ν. ΣυμβουλίουΒελτιώσεωςΚακοπετριάς

(1989)3ΑΛΑ. 322. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Συμβουλίου Βελτιώσεως Κακοπετριάςμετηνοποίαεπέβαλεστουςαιτητές φορολογίες γιαΚοινοτικές Υπηρεσίες,Τέλοςαπομάκρυνσης σκυβάλων,ΕπαγγελματικόφόροκαιΦόροεπί ενοικίων. Ν.Κληρίδης, γιατουςΑιτητές. Κ.Μιχαηλίδης, γιατους Καθ'ωνη αίτηση. 2870 35 40 3 Α.Α.Δ. 5 Παπά κ.ά.ν.Γυμβ. Βελτ. Κακοπετριάς ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Ανάγνωσετην ακόλουθηαπόφαση. Οι αιτητές με την παρούσα προσφυγή ζητούν δήλωση του Δικαστηρίουότιοιεπιβληθείσες απότουςκαθ'ωνηαίτηση,σε κάθεένααπ' αυτούς,φορολογίες γιατοέτος 1986 καιπουμε λεπτομέρειααναφέρονταιπιοκάτω,είναιάκυρεςκαιστερημέ­ νεςοποιουδήποτεέννομουαποτελέσματος. Π)Οι επιβληθείσες Φορολογίεςπουαφορούντον αιτητή αο.1 Ιωάννη Α. Παπάείναι: 10 (α)Φόροςγια"κοινοτικέςυπηρεσίες" (β)Τέλοςαπομάκρυνσηςσκυβάλων (γ) "Επαγγελματικός" φόρος 15 £140 £120 £ 50

(2)Οι επιβληθείσες Φορολογίεςπουαφορούντον αιτητή αρ.2 Αριστείδη ΠαπάνιατονΑριστοφάνη Θρασυβούλουείναι: (α)Φόροςγια"κοινοτικέςυπηρεσίες" (β) Φόρος"επί ενοικίων" £100 £ 72 20

(3)Οι επιβληθείσες Φορολογίεςπουαφορούντον αιτητήαο.3 ΑριστείδηΠαπάγιατηνΑγνή Θρασυβούλουείναι: 25 30 35 (α)Φόροςγια"κοινοτικέςυπηρεσίες" (β)Τέλοςαπομάκρυνσης σκυβάλων (γ) Φόρρς"επίενρικίων" £ 90 £ 40 £121 Οιπιρπάνωαναφερόμενεςφορολογίες επιβλήθηκαναπότο ΣυμβούλιοΒελτιώσεωςΚακοπετριάς(Συμβούλιο)μεβάσητις ακόλουθεςνομοθετικές καικανονιστικέςδιατάξεις. Ο φόρος για κοινοτικές υπηρεσίες επιβλήθηκε με βάση το άρθρο 24(l)(h)(i) του περί Χωρίων (Διοίκησις και Βελτίωσις) Νόμου, Κεφ. 243, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 8 του Νόμου42/83καιτους περί Χωρίων (Διοίκησις καιΒελτίωσις) (Τροποποιητικούς) Κανονισμούς του ΣυμβουλίουΒελτιώσεως Κακοπετριάςτου 1983, ΚΛ.Π. 345/83, ΕπίσημηΕφημερίδα της Δημοκρατίας 1983,Παράρτημα3,σελ. 1337,Κανονισμοί 186και 187. 40 Τοτροποποιημένοάρθρρ24(l)(h)(i)προβλέπειταακόλουθα: 2871 Χρυσοστομής,Δ. Παπά κ.ά.ν. Συμβ. Βελτ. Κακοπετριάς

(1989)"(

1. h)to provide(
2. i)for theimppsition of an annualrate not exceeding two hundredpoundsuponeveryoccupierinthevillagetobe assessedby theBoardaccordingtothemeanswithinthe village of each such occupier, due regard being always hadtoany otherrates imposed onsuchoccupierbythe Board: 10 Οι Κανονισμοί 186και187έχουνωςακολούθως: "186. Thereshall bepaidin everyyear by every pccupierin the improvement area a rate npt exceeding £200.- to be assessed by the Board according to the means within the improvement areaof eachsuchoccupier.". "187. TheBoardshall onprbefore the 1stdayof September ineachyear preparealist(hereinafter inthispartofthesebyelaws referred to as 'the occupiers list') showing the name, occupatipn and place of abode of every occupier in the improvement area and the amount of the annual rate assessedon each such occupier. The occupiers listshall be datedandsignedby the Chairman." 15 20 25 Toτέλος απομάκρυνσης σκυβάλωνεπιβλήθηκεμεβάσητον Κανονισμό 134

(1)(β), όπως αντικαταστάθηκε από τον Κανονισμό 3 των περί Χωρίων (Διοίκησις και Βελτίωσις) (Τροποποιητικών) Κανονισμών Κακοπετριάς του 1975, Κ.Δ.Π. 167/75, Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας 1975, Παράρτημα 3, σελ. 415, που εκδόθηκαν με βάση το άρθρο 24(l)(

1. d)του περί Χωρίων (Διοίκησις και Βελτίωσις) Νόμου, Κεφ.243. Το άρθρο24(l)(
2. d)προβλέπει: "(
3. b)to enable or assist a Board to carry out any of the provisions of section 22 and to provide for the payment of any rates, fees, rents, tolls or charges in connection therewith;" Ο Κανονισμός 134

(1)(β),όπωςαντικαταστάθηκε,αναφέρει: 2872 30 35 40 3 Α.Α~Δ. Παπά κ.ά.ν.Ιυμβ.Βελτ.Κακοπετριάς Χρυσοστομής,Δ. "Κανονισμός 134

(1): 5 Ταακόλουθατέληδέον να πληρώνωνται υπό του ιδιο­ κτήτουήκατόχουοιουδήποτεοικήματρςεντόςτηςπεριοχής .Βελτιώσεωςδιάτηναπομάκρυνσιντωνσκυβαλων,ήτοι:(α) 10 15 20 25 30 (β) Εν σχέσει προς ξενοδοχείον, οικοτροφείον, κατάλυμα, πανδοχείον, εργοστάσιον, βιομηχανικήν επιχείρησιν ή οιονδήποτε έτερρνοίκημα, εκτόςτωναναφερομένωνεις τηνυποπαράγραφον(α)ανωτέρω,θαπληρώνηταιτέλος καθοριζόμενον εις εκάστην περίπτωσιν υπό του Συμβουλίου μη υπερβαίνον το ποσόν των εξήκοντα λιρών κατ' έτοςή μέροςτούτου.". Οφόρος"επίενοικίων"επιβλήθηκεδυνάμειτουΚανονισμού 180 των περί Χωρίων (Διοίκησις καιΒελτίωσις) Κανονισμών Κακοπετριάς του 1951, όπως τροποποιήθηκε από τους περί Χωρίων (Διοίκησις και Βελτίωσις) (Τροποποιητικοί) Κανονισμοί Κακοπετριάς του 1972, Κ.Δ.Π. 128/72, Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας αρ. 949, ημερομ. 14.7.72, ΠαράρτημαIII(Ι),Κανονισμός 180. Τοεξουσιοδοτικό άρθρο24(l)(

1. d)τουΝόμου,Κεφ. 243προ­ βλέπει ταακόλουθα: "(
2. d)να προνοή διάτην καταβολήν δικαιωμάτων υπό του ιδιοκτήτου εφ' οιωνδήποτε υποστατικών τα οποία ενοικιάζονταιήπαραχωρούνταιεπίμισθώσει: Νοείταιότιουδένδικαίωμαθακαταβάλληταιενσχέσει προςυποστατικάταοποίαχρησιμοποιούνται αποκλει­ στικώς διάγεωργικούς σκοπούς." 35 Ο Κανονισμός 180προνρεί ταακόλουθα: 40 "180. - (Ι) θαπληρώνηταικαθ' έκαστον έτοςυπότουιδιο­ κτήτουοικήματοςεντός τηςπεριοχήςβελτιώσεωςτο οποίον ενοικιάζεται ή παραχωρείται επί μισθώσει, κατάτην διάρκειαντουτοιούτου έτους ή οιουδήπο­ τε μέρους τούτου,δικαίωματο ρποίονθα καθορίζε2873 Χρυσοστομή;, Δ. Παπά κ.ά.ν.Σνιφ. Ιίελτ. Κακοπετριάς

(1989)ταιυπότουσυμβουλίου κατάτουπόεξέτασιν έτος, μηυπερβαίνοντο5% (πέντετοιςεκατόν)τουκατάτο τοιούτον έτος εισπραχθησομένου ενοικίου.

(2)Αι πρόνοιαι του παρόντρς Κανονισμού δεν θα 5 εφαρμόζωνταιαναφορικώςπροςοιονδήποτεοίκημα τοοποίον ενοικιάζεταιή κατέχεταιυπότουιδιοκτή­ του και χρησιμοποιείται ως ξενοδοχείον, οικοτροφείον, ξενών ή πανδοχείον ή αποκλειστικώς διά γεωργικούς σκοπούς,κατάτην διάρκειαντου έτους 10 ήοιουδήποτεμέρουςτρύτρυ." Ο "επαγγελματικός" φόρος επιβλήθηκε με βάσητο άρθρο 24(l)(

1. c)του περί Χωρίων (Διοίκησις και Βελτίωσις) Νόμου, Κεφ. 243 και των περί Χωρίων (ΔίΡίκησις και Βελτίωσις) 15 Κανονισμών Κακοπετριάς 1951 -(αρ. 1) 1980, Κ.Δ.Π.254/80, Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας αρ. 1630, 19.9.80, Παράρτημα ΙΙΙ(Ι), σελ. 769, Κανονισμός 4, που τροποποίησε την παράγραφα 1 τουβασικού Κανονισμού 185. 20 Τοάρθρο24(l)(
2. c)τουβασικούΝόμουαναφέρειταακόλου­ θα: "(
3. c)to provide for the payment of fees by any person who carries on, exercises or practises any profession, business,trade or other callingwithin the improvement area." Ο Κανονισμός 185, όπως αντικαταστάθηκε από τον Κανονισμό 4 των πιο πάνωαναφερόμενων Κανονισμών της Κ.Δ.Π. 254/80, αναφέρειταακόλουθασχετικά μετούψος της φορολογίας: 25 30 35 7. Επαγγελματίαι ασκούντες ελευθέρων επάγγελμα, ήτοι: Ιατροί, δικηγόροι, αρχιτέκτονες, μηχανικοί, έμποροι, βιομήχανοι και επιχειρηματίας εργαζόμενοι ως άτομα £50.000" 40 Ο λόγος πουπροβάλλεται γιατην ακύρωσητων πιοπάνω φορολογιών δενείναιπωςτούψοςτουςβρίσκεταιέξωαπό τα 2874 3AAA. 5 Παπάκ.ά. ν. Σνμβ.Βελτ.Κακοπετριάς Χρυσόστομος, Δ. ποσοτικά περιοριστικά πλαίσια,αλλά πως είναι υπερβολικές καιαυθαίρετες,γιατίείναιδυσανάλογες μετις παρασχεθείσες υπηρεσίεςκαιτηνοικονομικήκατάστασητωναιτητών. Ακόμα γίνεται ισχυρισμόςπωςέγινανκατάπαράβασητουΑρθρου28 τουΣυντάγματος, επειδήκάτωαπόπαρόμοιεςσυνθήκεςάλλοι κάτοικοιτηςΚακοπετριάςφορολογήθηκανμεπολύμικρότερα ποσά. Αναφέρεται επίσης πως της προσφυγής προηγήθηκαν ενστάσεις πουαπορρίφθηκαν. 10 Ηθέσητωνκαθ'ωνηαίτησηείναιπωςοιφορολογίες ορθά επιβλήθηκανσύμφωνα μετιςπιοπάνω αναφερόμενες νομικές πρόνοιεςκαιαφούλήφθηκανυπόψηόλοιοιπαράγοντεςκαιτα σχετικάκριτήρια. 15 Το πρώτο θέμαπου θαπρέπει να εξεταστεί στηνπαρούσα προσφυγή, είναι η προδικαστική ένσταση του ευπαίδευτου δικηγόρρυτωνκαθ' ωνη αίτηση,πουαφοράτηνεισήγησηπως λανθασμένα ενώθηκανοι αιτητές στην ίδιααίτηση, γιατί πρρσβάλλσυνξεχωριστέςατομικέςδιοικητικέςπράξεις,πουδενθα μπορούσανναενωθούν στο ίδιοδικόγραφο. Όσοναφοράκαι δεύτερη προδικαστική ένσταση του ευπαίδευτου συνηγόρου τωνκαθ' ωνηαίτηση,πουαφοράτοντίτλο τηςαίτησης,αρκεί νααναφερθείπωςεκκρεμούσης τηςδιαδικασίαςέγινεαπότον ευπαίδευτο συνήγορο των αιτητών η σχετική καιαναγκαία τροποποίησητουονόματοςτωνκαθ'ωνηαίτησηκαισυνεπώς τοθέμα ρυθμίστηκε. 20 25 30 Όσον αφορά την εκκρεμούσα προδικαστική ένσταση, ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών ανάφερε πως η ένωση τωναιτούντωνέγινεγιανααποφευχθούνέξοδακαιγιαναεπι­ τευχθεί γρήγορηημερομηνία δίκης,αλλάκυρίως γιατί οιπρο­ σφυγέςόλωντωναιτούντωνανήκουνστην ίδιαοικογένειακαι ηπερισσότερη απότηνπεριουσίατουςείναι συνιδιοκτήτη. 35 Περαιτέρω,υπόβαλεπωςαιπροσφυγέςαφορούντουςίδιους νομικούς και πραγματικούς λόγους. Ακολούθως αναφέρθηκε στο Διαδικαστικό Κανονισμό του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίουτου 1962, Κανονισμός 18καιεισηγήθηκεπωςστην παρούσα περίπτωση εφαρμόζονται οι περί Πολιτικής 40 . Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί και ιδιαίτεραη Διάταξη 9,Θεσμός10. 2875 Χρυσοστομής, £. Παπάκ.ά. ν.Συμβ. Βελτ.Κακοπετριάς

(1989)ΕίναιαρχήτουΔιοικητικούΔικαίουπωςηαίτησηακύρωσης πρέπει να ασκείται μεμονωμένα, εκτός εάν περισσότεροι του ενόςαιτητέςσυνδέονταιμετοδεσμότηςομοδικίας, οπότεσυγ­ χωρείταιη ένωση τσυςσεέναδικόγραφο. 5 Στο σύγγραμμα του Τσάτσου Θ.Δ., "Αίτησις Ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίουτης Επικρατείας",3ηέκδοση, αναφέ­ ρονταιταακόλουθαστιςσελ.354-355: 'Τοένδικονμέσοντηςαιτήσεωςακυρώσεωςδύνανταιν' 10 ασκήσωσιν απόκοινούδιάτουαυτούδικογράφουμόνονοι διά του δεσμού της ομοδικίας συνδεόμενοι. Τοιαύτηπερίπτωσις συντρέχει οσάκιςεκτηςακυρώσεωςτηςαυτής προ­ σβαλλομένης πράξεως, ενιαίωςκαιαδιακρίτωςλαμβανομέ­ νης,κοινή θέλειπροκύψει διάτους διαδίκουςωφέλειακαι 15 είναι δυνατόν να ισχύσωσιν ως προς πάνταςτουςαιτούνταςοιαυτοίαπόπραγματικήςκαινομικήςαπόψεωςλόγοι ακυρώσεως. Περίπτωσιςομοδικίαςσυντρέχειπάντοτεοσάκιςονόμος ορίζει ρητώςή προκύπτει,ότι αρκείπροςνομι­ μοποίησαν των προσφευγόντων ωρισμένη τις ιδιότης. 20 Ούτως ηένωσις πλειόνων αιτούντωνεντωαυτώ δικόγρα­ φο, δι' ένα έκαστσν των οποίων εξεδόθη ιδία διοικητική πράξις,είναιαπαράδεκτος." Στα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959, έκδαση1961,σελ.273,αναφέρονταιτα ακόλουθα: 25 "α' Ομοδικία. 30 Κατ' αρχήν η αίτησις ακυρώσεως πρέπει να ασκήται μεμονωμένως. Υφίστανται όμωςκαιπεριπτώσεις καθ' ας συγχωρείται η ένωσις πλειόνων αιτούντων εν τω αυτώ δικογράφω. Τούτο συμβαίνει οσάκις πάντες οι αιτούντες συνδέονταιδιάτουδεσμούτηςομοδικίας, ήτοιεκτηςαυτής 35 πράξεωςτηςΔ/σεως, επίτουαυτούνομικού καιπραγματι­ κού λόγου ερειδομένης, προσβάλλονται έννομα συμφέρο­ ντα αυτών,ουχί δ' οσάκις αυτοτελώς και αντιστοίχως εις ένα έκαστον των αιτούντων επέρχεται η προσβολή αύτη: 415,416

(56). 40 Πέραν αυτού, και οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί και 2876 3 AAA. 5 10 15 20 25 30 35 40 Παπά κ.ά.ν.Συμβ.Βελτ.Κακοπετριάς Χρυσοστομής,Δ. λόγοι ακυρώσεως θα πρέπει να ερείδωνται επί της αυτής νομικής καιπραγματικήςβάσεως:474

(55). Αν δεδιάτινας των ισχυρισμών συντρέχειηως άνωπροϋπόθεσις διάτινας ουχί, γίνεται διαχωρισμός των ισχυρισμών και απόρριψις ωρισμένων ως απαραδέκτως προβαλλομένων: 1748

(54). Σημειούται ότι ομοδικία δεν υφίσταται εκεί όπου η προ­ σβαλλόμενηπράξιςεμφανίζεταιμεν ως ενιαία, διαλαμβάνει όμως πράγματιπλείονας αυτοτελείς πράξεις:606

(42), 1323

(48),589

(36), 1904

(55).Μησυντρεχούσης ομοδικίαςη αίτησις ακυρώσεως είναι τύποις δεκτή ως πρρς τον πρώτον εκ των εν τηαιτήσει αναφερομένων αιτούντων: 252

(33), 2129

(52)1662

(56)." Επίσης ο Επαμεινώνδας Σπηλιωτόπουλος στο "Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου" 1982,2ηέκδοση,σελ. 441, υποσημείωση 1,αναφέρειταακόλουθα: "1. Ειςπερίπτωσιν ομοδικίαςτοκοινόνδικόγραφονπρέ­ πει ναπεριέχη τα στοιχεία όλων των αιτούντων. Η ομοδικία είναι παραδεκτήεπί αιτήσεως ακυρώσεως ότανόλοι οι αιτούντες έχουν κοινόν έννομρν συμφέρον, θεμελιούντες το αίτημα των επί της αυτής πραγματικής και νομικής κατα­ στάσεως καιπροβάλλουν κοινούς λόγους ακυρώσεως κατά της ιδίας πράξεως ή παραλείψεως (ΣΕ 186, 3008, 3525/1978). Ούτω π.χ. επί εξ αδιαιρέτου συγκυρίων ρυμοτομουμένου ακινήτου (ΣΕ 1956/1978). Εάν δεν υπάρχει ο θεσμός της ομοδικίας αλλά απλώς σώρευσις των αιτήσεων εις το αυτό δικόγραφον, η αίτησις είναι απαράδεκτοςδιά τους λοιπούς πλην του πρώτου των αιτούντων (ΣΕ 1484/1978) εκτός εάν ούτοι προβούν εις διαχωρισμόν του δικογράφου, διά καταθέσεως ιδίου έκαστος δικογράφου, προ της συζητήσεως (ΣΕ3644/1978). Επί αιτήσεως αναιρέ­ σεως υπάρχει ομοδικία οσάκις πλείονες διάδικοι νομιμο­ ποιούνται ναπροσβάλουν την αυτήνδικαστικήναπόφασιν ήσυναφείς αποφάσεις(ΣΕ 1190/1962,2713/1978). Είναι δε συναφείςαιαποφάσειςόταναφορούντοαυτόαντικείμενον και το αυτό οικονομικόν έτος (ΣΕ 369/1976) ή η μίααπόφασις εξεδόθη προς ερμηνείαν της άλλης (ΣΕ 636/1962). Εάν ελλείπηο θεσμός της ομοδικίας,ηαίτησις αναιρέσεως εξετάζεται ως πρρς τρν πρώτρν εις τρ δικόγραφοναναφερόμενον διάδικον(ΣΕ2/1976)." 2S77 Χρυσοστομιίς,Δ. Παπά κ.ά.ν.Συμβ.Βελτ.Κακοπετριάς

(1989)Μεβάσητιςπιοπάνωνομικές αρχές,εξέτασα τοεγειρόμενο θέμακαικατάληξαστο συμπέρασμα πως αιαιταύντεςδεν συνδέονται με το δεσμότης ομοδικίας,γιατί δεν έχουν κοινό έννομο συμφέρο,οι "φορολογίες" κάθεενόςαπόαυτούςαπο­ τελούν ανεξάρτητες ατομικέςπράξειςκαιόχι μιαςκαιενιαίας καισεπερίπτωσηακυρώσεως δενθαπροκύψει κοινήωφέλεια. Επίσης δε βασίζονται πάνωστα ίδιαγεγονότα. Γιακάθεένα από τους αιτητές ταγεγονότα είναιδιαφορετικά. Συνεπώς, η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών κρίνεται ανεφάρμοστη και δε γίνεται αποδεκτή. Σαν αποτέλεσμα, η παρούσαπροσφυγήκρίνεται απαράδεκτηγιατουςαιτητές αρ. 2 και3καιγίνεται δεκτήόσοναφοράτονπρώτοαιτητήμόνο. Από τα ενώπιό μου αδιαμφισβήτηταγεγονότα προκύπτει πως το εστιατόριο "Μύλοι" είναι το μεγαλύτερο τουριστικό κέντρο της Κακοπετριάς. Το 1986 ανήκεστον αιτητήαρ. 1 και λειτουργούσεμόνοτονυπαίθριοχώρο,στονοποίομπορούσαν να εξυπηρετηθούν 230 άτομα. Ηεπιχείρηση αυτήστεγάζεται τώρα σε κτίριο που στο μεταξύ ανεγέρθηκε και στοίχισε στον αιτητή£200,000.-. Το 1986οαιτητήςήτανιδιοκτήτηςκαιπαρα­ κείμενης γης,καθώςκαιτριώνοικοπέδωνστηνπεριοχή"Αγιος Γεώργιος". Κατάτον ίδιοχρόνοοαιτητήςαρ. 1 κατείχεκαιτο κέντρο "Μέριλαντ" που ήταν μικρότερο, αλλά ευρίσκετσ και αυτόστο κέντρο τηςΚακοπετριάς. Οι καθ' ων ηαίτηση θεώρησαν πως στο "Μέριλαντ" κατά τον ουσιώδηχρόνοδιεξάγετο επιχείρησηκαφεστιατορίου. Με βάση την πιο πάνω έρευνα που έκαμαν οι καθ' ων η αίτηση,επέβαλανστον αιτητήαρ. 1 την πιοπάνω αναφερόμε­ νηφορολογία,ηοποίαευρίσκεται μέσασταεπιτρεπτάαπό το νόμοπλαίσια. Εδώμπορείναδιευκρινιστεί πωςτοτέλοςαπο­ μάκρυνσης σκυβάλων εξ£120αφοράταδύοεστιατόριαγιατα οποία ο αιτητής αρ. 1φορολογήθηκε γιατοποσό των £60για τοκαθένα. Οαιτητήςέφερεένσταση γιατηφορολογίαπουτουεπιβλή­ θηκε, αλλά η ένσταση του απορρίφθηκε και κατ' ακολουθία καταχωρήθηκεη παρούσα προσφυγή. Κατάτηδιάρκειατης παρούσαςδιαδικασίας καταχωρήθη­ καν ένορκες δηλώσεις και ακούστηκε μαρτυρία. Ο αιτητής 2S7S 5 10 15 20 25 30 35 3 AAA. 5 10 15 20 Παπά κ.ά.ν.Σνμβ. Βελτ. Κακοπετριάς Χρυσοστομής, Α ισχυρίστηκε πωςτοκέντρο"Μέριλαντ"λειτουργούσε κατάτον ουσιώδηχρόνο σανκαφενείοκαιόχι εστιατόριο. Όμως,τόσο ο πατέραςτου Αριστείδης Παπά,όσο και ο επιθεωρητήςτου Συμβουλίου ΣοφοκλήςΓεωργίου,ανέφεραν πωςκατάτο 1986 οαιτητήςλειτουργούσε το"Μέριλαντ"σαν καφεστιατόριο. Επίσηςοαιτητήςαρ. 1 παραπονέθηκεγιατην ελλειπήυπη­ ρεσία απομάκρυνσης σκυβάλων απότο εστιατόριο "Μύλοι" καιγιαπληρωμήτρυιδίουτέλουςαπόμεγαλύτεραεστιατόρια. Όσον αφορά τις άλλες δύο φορρλργίες, ανάφερε πως δεν υπήρχε ιδιαίτεροςλόγος, ενόψει των περιουσιακώντου στοι­ χείων, να φορολογηθεί με τα ποσά που φορολογήθηκε και παραπονέθηκε πως ο Δημήτρης Ευγενίου, κοινοτάρχης Κακοπετριάς, που έχει παρόμοιαεπιχείρηση στο κέντρο της Κακοπετριάς,φορολογήθηκεμελιγότεραποσά. Ο επιθεωρητής του Συμβουλίου αντίκρουσε τους ισχυρι­ σμούς τουαιτητή γιατούψοςτων φορρλργκύν,ανάφερε πως άλλα πρόσωπα με παρόμοιες επιχειρήσεις και αξίεςπεριουσίαςφορολογήθηκαντοίδιοκαιπωςτομέγιστοποσόγιαπερι­ συλλογήσκυβάλων επιβλήθηκεκαισε μεγαλύτεραεστιατόρια έξωαπότηνΚακοπετριά, τωνοποίωνοκύκλος εργασιώνδια­ φοροποιείται από τα εστιατόρια του αιτητή που είναι στο κέντροκαιέδωσετιςδέουσες εξηγήσεις. 25 Δεν θαασχοληθώ περισσότερο μετη μαρτυρίατουαιτητή αρ. 1 καιτουπατέρατου. 30 35 40 Αποδέχομαι σαναληθή καιαξιόπιστητημαρτυρίατουεπιθεωρητήτουΣυμβουλίου. Επίσηςευρίσκωσκόπιμονααναφέ­ ρωπωςοισχυρισμός γιαχαμηλότερηφοραλογία, όσοναφορά τον κ. Ευγενίου,δεναποδείχθηκεούτε συγκεκριμενοποιήθηκε μετηναναφοράοποιωνδήποτεποσών. ΣτηνυπόθεσηΑντωνιάδηςκαιA)J.oiν.Δημοκρατίας

(1979)3Α.ΑΛ. 641, πουυιοθετήθηκεστηνΚωνσταντινίδηςν.Α.Η.Κ.

(1982)3Α.Α.Δ.798,στησελ. 655 αναφέρονταιτα ακόλουθα: Moreover, absolute equality in taxation cannot be obtained,itisnotrequired by theprinciple of equality andthat in matters of taxatipn theState is allpwedto pick and choose districts, objects, persons, methods andeven rates of taxation. 2879 Χρυσοστομής, Δ. Παπά κ.ά.ν.Συμβ. Βελτ.Κακοπετριάς

(1989)ThislatterprincipleisfullydiscussedinBasu'sCommentaryon theConstitution ofIndia,5thEd. Vol. 1, atpp.463465.". Επίσης, στην υπόθεση αρ. 941/87, Commercial Union Assurance (Cyprus)Ltd. v. ΑήμονΑεμεσον (Αρ.2)

(1989)3 Α.Α.Δ. 1998, αναφέρονταιαπότονΠρόεδρρ τρυ Ανωτάτρυ Δικαστηρίσυ κ.Α.Ασϊζρυταακόλουθαστησελ.2002: 5 "Είναιγεγονός ότιοΝόμος δενπρρνρεί μηχανισμόεξα­ κριβώσεωςτηςέκτασηςτωνεργασιώντσυφορρλογρυμένρυ 10 ούτεκαιτονυποχρεώνειναυποβάλειοποιαδήποτεστοιχεία ήλογαριασμαύςστοΔήμοσχετικάμεαυτό. Ηόληφύσητης εξακριβώσεως επομένωςτωνστοιχείων πάνωσταοποίαθα καθορίσειοΔήμοςτοποσότωνκαταβλητέωνδικαιωμάτων από έναπρόσωπο φυσικόή νομικό πουδιεξάγει επιτήδευ- 15 μα, επιχείρηση, εργασία, επάγγελμα εντός των δημοτικών ορίων αφίεταιστηγενικήεκτίμησηκαιτονυπολογισμό του Δήμου μέσωτων αρμοδίωνφυσικάυπηρεσιώντου. Σε μια τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει τίποτε που εμποδίζει ένα φορολογούμενο να υποβάλει ο ίδιος μαζί μετην ένσταση 20 τουπροςτοΔήμοτααπαραίτηταστοιχεία προςυποστήρι­ ξη τυχόν ισχυρισμού τουότιτα δικαιώματαπου επεβλήθηκαν σ' αυτόν είναι υπερβρλικά,ήδυσανάλσγα προς την έκτασητουκύκλουτωνεργασιώντου.". 25 Το θέματης διάκρισης μεταξύφόρουκαιτέλους,πουεγεί­ ρεται στην παρούσα υπόθεση, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο σεμια σειρά υποθέσεων. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Κωνσταντινίδης v. Α.Η.Κ.

(1982)3 Α.Α.Δ. 798, Νίκος Κνριακίδης και Υιοί Ατό. ν.ΑήμονΑεμεσον

(1985)3Α.Α.Δ. 30 607, Lami GrovesLtd. v. Republic

(1986)3C.L.R. 2378,MX Αουϊσίδης και Υιοί Ατδ. ν.ΑήμονΑεμεσον (198S)3 Α.Α.Δ. 1017, ΑνδρέαςΚαλαβαζίδηςΑτδ.ν.ΑήμονΑεμεσον

(1988)3 Α.Α.Δ. 1012 καιΑριστείδη Παπά ν. Σνμβονλίον Βελτιώσεως Κακοπετριάς

(1989)3 Α.Α.Δ. 322). Δενθα αναφέρω τίποτε 35 περισσότερο παρά μόνρπωςενόψειτωνπιοπάνω αυθεντιών, οι φορολογίες στην παρούσαυπόθεσηαποτελούνφόρο,εκτός απότηφορολογίαγιαπερισυλλογή σκυβάλωνπουείναιτέλος. Μετιςπιοπάνωνομικέςθέσειςυπόψη, εξέτασαόλατασχε- 40 τικά στοιχεία καιισχυρισμούς στην παρούσα υπόθεση και κατέληξα στοσυμπέρασμα πωςο αιτητής αρ. 1,που είχε το 2880 3 ΑΛΛ. Παπά κ.ά.ν.1υμ[ϊ. Βελτ. Κακοπετριάς Χρυσοστομής, Δ. βάρρςτηςαπόδειξης, απότυχενααποδείξειτουπερβολικόκαι αυθαίρετο ήτο δυσανάλογο με τις παρασχεθείσες υπηρεσίες τηςφορολογίας. Όσον αφοράτον ισχυρισμό για παραβίασητης αρχήςτης ισότηταςτουΑρθρου28τουΣυντάγματος, ευρίσκωπως τίπο­ τεδενπαραβιάστηκεπουναδικαιολογεί μεαντικειμενικάκρι­ τήρια πώς υπήρξε διαφοροποίηση μεταχείρισης του αιτητή από πλευράς των καθ' ων η αίτηση. Κανένα στοιχείο δεν παρουσιάστηκε πουνακλονίζει το τεκμήριο της νομιμότητας και κανονικότητας της διοικητικής πράξης και η φορολογία πουεπιβλήθηκεκρίνεταιλογικήκαινόμιμη. Οικαθ'ωνηαίτη­ σηέχουν ασκήσειορθάτηδιακριτική τους ευχέρεια. Γιατους πιοπάνω-λόγους ηπρσσφυγή απορρίπτεται. Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 2881