(1989)14 Φεβρουαρίου,19S9 [Α ΛΟΤΖΟΥ, Π., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Εφεσείο\τες-Καθ' ων η Αίτηση, ν. ΣΤΑΥΡΟΥ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ, Εφεσίβλητον-Αιτητή. (Αναθεωρητικέ; Εφέσεις Αρ 862,863). Εκπαιδευτικοί Αειτονργοί — Διορισμοί — Θέσεις πρώτον Διορισμού — Αρχαιότητα — Δύο διαφορετικές γνωμοδοτήσεις από το γρα φείο τον Γενικού Εισαγγελέα — Υπό τις περιστάσεις είναι φανε ρών ότι η Ε.Ε. Υ. δέχθηκε και ενήργησε βάσει της δεύτερης γνωμο δότησης — Α ' αντό δεν εδικαιολογείτο ακύρωση της πράξεως με το σκεπτικό ότι το Δικαστήριο "δεν είναι σε Θέση να εξετάσει πως ο παράγοντας της αρχαιότητας εκτιμήθηκε". 5 Η επίδικη απόφασηλήφθηκε κατόπιν επανεξετάσεως του θέμα τος συνεπεία Ακυρωτικής Αποφάσεως του Ανωτάτου Δικαστή- 10 ρίου. Η Ε.Ε.Υ. βρήκε ότι από χους υποψηφίους προηγείτο σε αρ χαιότητα το ενδιαφερόμενο πρόσωπο και ακολουθούσε ο εφεσείων Μαραθεύτης. Η Ε.Ε.Υ. θεώρησε σκόπιμο να ζητήσει γνωμοδότηση από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα. Όταν πήρε τη σχετική γνωμοδότηση, η Ε.Ε.Υ. απευθύνθηκε εκ νέου στο Γραφείο του Γε- 15 νικού Εισαγγελέα με αίτημα "να επανεξετασθεί η δοθείσα γνωμά τευση ενόψει της ρητής διάταξης, που περιέχεται στο εδάφιο
(3)του άρθρου 37 των περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969-1985". Αυτή την φορά της υποθέσεως επελήφθη ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, του οποίου η γνωμάτευση κατέληγε 2 0 σε διαφορετικό συμπέρασμα απότην πρώτη δοθείσα γνωμάτευση. Σύμφωνα με την νέα γνωμάτευση αρχαιότερος υποψήφιος ήταν το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Τα πρακτικάτης Ε.Ε.Υ. λέγουν σχετικά μ£το θέμα αυτό ότι η 292 25 3 ΑΛ.Λ. Δημοκρατία χ.ά,ν, Φιλιππίδη Ε.Ε.Υ."σημείωσετην αρχαιότητα". 5 Ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που εξεδίκασε πρωτό δικα την υπόθεση ακύρωσε τον διορισμό του ενδιαφερομένου προσώπου, με την αιτιολογία ότι λόγωτων αντιφατικών γνωματοδοτήσεων,που υπήρχαν σχετικά με την αρχαιότητα και της ελλείψεως οποιασδήποτε μνείας στα πρακτικάσχετικά με το ποίααπό τις γνω μοδοτήσεις έγινεδεκτήδεν μπορούσε ναεξετάσει πωςηΕ.Ε.Υ.εκτί μησετο θέματης αρχαιότητας. 10 *** Το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε τις εφέσεις που καταχωρήθη κανκατάτηςενλόγωΑκυρωτικής αποφάσεως. Κατάτηνγνώμη του Ανωτάτου Δικαστηρίου υπό τις περιστάσεις της υποθέσεως αυτής είναι φανερό πως ηΕ.Ε.Υ.δέχθηκε τηνγνωμάτευση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα. Αλλωστε και απ' ότι φαίνεται από την φράση "σημείωσετην αρχαιότητα" η Ε.Ε.Υ.δεναπέδωσε μεγάλη βαρύτητα στον παράγοντααρχαιότητας κατάτην έκδοση της επίδικης απόφα σης. (Ηαπόφαση εκδόθηκε μεδιαφωνίατου Δικαστή Στυλιανίδη). 20 Οι εφέσεις επιτρέπονται κατά πλειοψηφία χωρίς διαταγή για έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 25 • Maratbefti v.Republic
(1986)3 C.L.R. 533, Marathefti v.Republic
(1986)3 C.L.R. 1407, Rallis v. CreekCommunalChamber,5R.S.C.C. 11, 30 35 Pancypnan Federation of Labour (PEO) v. Board Cinematograph FilmsCensors andAnother
(1965)3 C.LJi.27, Sunshore Estates Ltd. v. Municipal Corporation ofFamagusta
(1971)3 C.L.R.440, Nicolaides v. MunicipalityofLatsia
(1987)3 C.LJi. 1496. Εφέσεις. 40 45 Εφέσεις εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανωτά του Δικαστηρίου (Σαββίδη, Δ.) που εκδόθηκε στις 25 Νο εμβρίου, 1988 (Αριθμός Προσφυγής 783/86) (εδημοσιεύθη στο
(1988)3 Α.Α.Δ. 2283) με την οποία ο διορισμός του ενδιαφερομένου προσώπου στη θέσηΔιευθυντή Ανώτερης 293 Δημοκρατία κ.ά.ν. Φιλιππίδη
(1989)και Ανώτατης Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Παιδείαςακυ ρώθηκε. Π. Κληρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β', για την Εφεσείουσα στην Αναθ. Έφεση
- 5 Α.Σ. Αγγελίδης, για τον Εφεσείοντα στην Αναθ. Έφεση
- Χρ. Τριανταφυλλίδης, γιατον Εφεσίβλητο. 10 Cur. adv. vult. Αναγνώσθησαν οι ακόλουθεςαποφάσεις: Α. ΛΟΪΖΟΥ,Π.: Με την απόφασηαυτή συμφωνούν οι αδελφοί Δικαστές, Δημητριάδης, Χατζητσαγγάρης, Χρυσοστομής, Νικήτα;και Αρτεμίδης. Η Δημοκρατία, μέσω της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρε- 20 οίας, που θα αναφέρεται πιο κάτω σαν η Επιτροπή, αφε νός και το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, Μιχαήλ Μαραθεΰτη, αφετέρου, εφεσιβάλλουν την απόφασηΔικαστή του Ανω τάτου Δικαστηρίου με την οποία ακυρώθηκε η απόφαση των καθ'ων ηαίτηση με την οποίαείχεδιοριστεί το ενδια- 25 φερόμενο πρόσωπο στη θέση Διευθυντή Ανώτερης και Ανώτατης Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Παιδείαςαπότην 1ηΙανουαρίου
- Ο λόγος της ακύρωσης της επίδικης απόφασηςαπότον 30 ευπαίδευτοΔικαστή είναι ο ακόλουθος: "Παρόλο που δηλώνεται στα πρακτικά της συνε δρίας της Επιτροπής ότι έλαβανυπόψη τηναρχαιότητα των μερών υπό το φως των δύο γνωματεύσεων από το 35 Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα, δεν δηλώνει πουθενά ποια γνωμοδότηση ακολούθησε και πιο μέρος θεωρού σε ως το αρχαιότερο. Επειδή οι δύο γνωμοδοτήσεις από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα ήσαναντιφα τικές και ηΕπιτροπήδεν δηλώνει ποια απόαυτές ακο- 40 λούθησε και ποιο απόταμέρηθεώρησε ως τοαρχαιότε ρο, το Δικαστήριο αυτό δεν είναι σε θέση να εξετάσει 294 3 ΑΛΛ. 5 Δημοκρατία κ.ά.ν. Φιλιππίδη Α. Λοΐζον, Π. πως ο παράγοντας της αρχαιότητας εκτιμήθηκε από τους καθ'ων η αίτηση και πόσο βάρυνε στη σκέψη των μελών της κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης. Αυτό καθιστά την αιτιολογία της επίδικης απόφασηςελαττωματικήκαιεπειδήτο Δικαστήριο αυτόδεν είναι σε θέση να ασκήσει έλεγχο επ'αυτής οφείλει νατην ακυρώσει". Τασχετικά γεγονότα τηςυπόθεσης είναιτα εξής: 10 Με δημοσίευμα στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυβέρνη σης είχαν προσκληθεί αιτητές για την πλήρωση της πιο πάνω θέσης η οποία είναι θέση πρώτου διορισμού και προαγωγής. Υπέβαλαν αίτηση δεκατρείς αιτητές και το θέμα παραπέμφθηκε σε Τμηματική Επιτροπή η οποία με 15 τιιν έκθεση της ημερομηνίας 9 Απριλίου 1983 σύστησε 4 υποψηφίους μεταξύ των οποίων το ενδιαφερόμενο πρό σωπο και τον εφεσίβλητο. Η εφεσείουσα Επιτροπή με απόφαση της ημερομηνίας 21 Δεκεμβρίου 1983 επέλεξε και διόρισε τον Εφεσίβλητο, Σταύρο Φιλιππίδη, ως τον 20 πλέον κατάλληλο για τη θέση που αναφέραμε πιο πάνω. Το ενδιαφερόμενο πρόσωπο καταχώρησε την προσφυγή με αριθμό570/83και ηεπίδικη απόφασηακυρώθηκεπρω τόδικα για το λόγο ότι ηΕπιτροπή δεν διεξήγαγε τηδέου σα έρευνα στο θέμα της κατοχής από τους υποψηφίους 25 των προσόντων που απαιτούνται από τα σχέδια υπηρε σίας. (Μαραθεντης ν.Δημοκρατίας (19&6) 3Α.Α.Δ. 533). Η Επιτροπή εφεσίβαλε την απόφαση εκείνη wu η Ολομέ λεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου με απόφασητης πουδη μοσιεύεται ω; Δημοκρατία ν.Μαραθεντη
(1986)3Α.Α.Δ. 30 1407 επεκύρωσε τηνπρωτόδικηακυρωτικήαπόφασηγιατο λόγο ότι πέρασαν περισσότερο από πέντε μήνες μεταξύ των συνεντεύξεων και της καταγραφήςτης εκτίμησης από την Επιτροπή της απόδοσης (performance) των υποψη φίων κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων -/αϊ γι' αυτό 35 υπήρχε μια ισχυρά δυνατότητα ότι η Επιτροπή ενήργησε κάτω από ουσιώδη πλάνη σχετικά με την απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις, οι οποίες εμεγενθύνοντο ενόψει της ασήμαντης διαφοράςστην εκτίμηση της απόδο σης των δύουπό εξέταση ιιεοών. 40 Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα στην Επιτροπή με γνωμάτευση ως προς το πως έπρεπε να προχωρήσει στη συμμόρφωση 295 Α. Λοΐζον, Π. Δημοκρατίακ.ά.ν.Φιλιππίδη
(1989)προς την απόφασηκαιεπανεξέτασητης υπόθεσης. Η Επιτροπή με επιστολή της ημερομηνίας 8 Σεπτεμ βρίου 1986 ζήτησε απότο Υπουργείο Παιδείας να της στείλουν κατάστασηστην οποίαναγράφονταιοιμισθοδο- 5 τικές κλίμακες τωνπροηγούμενων θέσεων που κατείχαν οι υποψήφιοι σύμφωνα μετα στοιχεία που υπήρχαν στο Υπουργείο Παιδείας και το οποίο καιτηνέστειλε. Στο τέλος δε της επιστολής τουέβαλε τηνπιοκάτω υποση μείωση: 10 "Μεβάσηταανωτέρωστοιχεία, απότους ευρισκομέ νους στην Κλίμακα 14εξαιρουμένου του κ. Γ.Χρίστοδουλίδη γιατονοποίο δενυπάρχουν πλήρη στοιχεία, φαίνεται ναυπερέχει στην αρχαιότητα οκ. Στ.Φιλιππί- 15 δης, ο οποίος την 1.1.79κατείχε την κλίμακα Α.14και στις 15.7.78την κλίμακα Β.18. Ακολουθεί οκ. Μ.Μαραθεύτης,οοποίος κατείχε τηνκλίμακα Α.14 την 1.1.79 και την 15.7.78βρισκόταν στην κλίμακαΒ.15". 20 Η Επιτροπήαπευθύνθηκετότε μεεπιστολή της με ημε ρομηνία 18Σεπτεμβρίου 1986 στο Γενικό Εισαγγελέατης Δημοκρατίας καιανέφερε,μεταξύάλλων,ταπιοκάτω: "3. Σύμφωνα με το εδάφιο
(3)τουάρθρου 37 των 25 περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμωντου 1969 έως 1985. Ήαρχαίότηςμεταξύ εκπαιδευτικώνλει τουργών κατεχόντων διαφόρους θέσεις μετά των αυτών μισθοδοτικών όρων κρίνεται συμφώνως προς τας ημερομηνίας της ισχύος των διορισμών των εις τας 30 παρούσας θέσεις αυτών ή, εάν αιημερομηνίαι είναιαι αυταί, συμφώνως προς την προηγουμένην αρχαιότητα αυτών', ενώ σύμφωνα με το εδάφιο
(5)των ΝόμωνΉ αρχαιότης εκπαιδευτικών λειτουργών κατεχόντωντην αυτήν θέσιν, ομισθός καιοτίτλος της οποίας ήλλαξαν 35 συνεπεία αναθεωρήσεως μισθών ή αναδιοργανώσεως, κρίνεται συμφώνως προς την αμέσως προ της τοιαύτης αναθεωρήσεως ήαναδιοργανώσεωςαρχαιότητα των εκ παιδευτικών λειτουργών'. 40 4. Επειδήστοτέλοςτουπιοπάνωαναφερόμενουπίνακα ο Μόνιμος Υφυπουργός καταλήγει σε ορισμένα συμπε296 3 Α.Α.Δ. 5 Δημοκρατία κ.ά.ν. Φιλιππίδη Λ. Λοΐζου, Π. ράσματα σ'ό,τι αφοράτην αρχαιότητα εκπαιδευτικών, που κατά τον ουσιώδη χρόνο κατείχαν θέσεις με την ίδια,ύστερα απόαναδιοργάνωση,μισθοδοτική κλίμακα, την Α14, κατ'εφαρμογή προφανώς του εδαφίου
(5)του άρθρου 37 των Νόμων, παρακαλείστε να εξετάσετε το θέμακαιναμαςσυμβουλεύσετε σχετικά". Σε απάντησητης πιο πάνω παράκλησης,Ανώτερος Δι κηγόρος της Δημοκρατίας υπογράφων για τον Γενικό Ει10 σαγγελέα της Δημοκρατίας, έδωσε με επιστολή του ημερο μηνίας20 Σεπτεμβρίου 1986 την πιοκάτω γνωμάτευση. 15 20 25 30 35 "Το ερώτημα το οποίο μου θέτετε είναι αρκετά δύ σκολο διότι δε φαίνεται να απαντάται άμεσα από τις διατάξεις του άρθρου 37 των περί Δημοσίας Εκπαιδευ τικής Υπηρεσίας Νόμων του 1969 έως 1985. Συγκεκρι μένα,δε φαίνεταινα ρυθμίζεται απευθείαςη περίπτωση της αρχαιότητας μεταξύ εκπαιδευτικών λειτουργών κα τεχόντων διαφόρους θέσεις μετά των αυτών μισθοδοτιχων όρων ο μισθός των οποίων ήλλαξε συνεπεία ανα θεωρήσεως μισθών ήαναδιοργανώσεως. Έχω τη γνώμη ότι ερμηνεύοντας λογικά το εδάφιο
(3)του πιο πάνω άρθρου, σε συνδυασμό με τα εδάφια
(4)και
(5), θα πρέπει να δεχτούμε ότι ο κ. Φιλιππίδης είναι αρχαιότερος του κ. Μαραθεύτη, διότι προ της 1.1.1979δεν κατείχαν θέσεις 'μετά των αυτών μισθοδο τικών κλιμάκων' και κατά συνέπεια δεν πρέπει να λά βουμευπόψητις ημερομηνίες πουοκ. Μαραθεύτηςδιορίστηκε στη θέση του Διευθυντή της Π.Α.Κ. και ο κ. Φιλιππίδης στη θέση του Γενικού Επιθεωρητή Μέσης Εκπαίδευσης. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ηπροηγού μενη αρχαιότητα τους με βάση τους μισθοδοτικούς όρους των θέσεων πουκατείχαν,όπως οοίζει τοεδάφιο
(4)". Μετάτηλήψητης πιο πάνωγνωμοδότησης ηΕπιτροπή απευθύνθηκε για άλλη μια φορά στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας με εμπιστευτική και επείγουσα επιστολή 40 στις 2 Νοεμβρίου 1985 μέσα στην οποία ανέφερε τα πιο κάτω: 297 Α. Λοΐζον, Π. Δημοκρατία κ.ά.ν. Φιλιππίδη
(1989)"Έχω οδηγίες να αναφερθώ στη νομική συμβουλή που περιέχεται στην επιστολή σας με στοιχεία Γ.Ε. Αρ. Φακ. 46(Α)/67/Ω και ημερ. 20.9.86, σχετικά με το θέμα της αρχαιότητας των υποψηφίωνγιατηθέση Διευθυντή Ανώτερης και Ανώτατης Εκπαίδευσης,Υπουργείο Παι- 5 δείας, και να παραλέσω να επανεξεταστεί η δοθείσα γνωμάτευση ενόψει της ρητής διάταξης που περιέχεται στο εδάφιο
(3)του άρθρου 37 των περί Δημοσίας Εκ παιδευτικής Υπηρεσίας Νόμωντου 1969 έως 1985, σύμ φωνα μετην οποία Ήαρχαιότηςμεταξύ εκπαιδευτικών 10 λειτουργών κατεχόντων διαφόρους θέσεις μετά των αυτών μισθοδοτικών όρων κρίνεται συμφώνως προς τας ημερομηνίας της ισχύος των διορισμών των εις τας παρούσας θέσεις αυτών ή,εάν αι ημερομηνίαι είναι αι αύται, σύμφωνους προς την προηγουμένην αρχαιότητα 15 αυτών' ". Τη φοράαυτήο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας τηςΔημο κρατία; έδωσε την πιοκάτωννωμοδότηση: 20 "2. Έχω επανεξετάσει το θέμα που αναφέρετε στην επιστολή σας και κατέληξα στη γνώμη ότι ηπερίπτωση υποψηφίων για τη θέσηΔιευθυντή Ανώτερης και Ανώ τατη; Εκπαίδευσης.Υπουργείο Παιδείας, οι οποίοικα τέχουν διαφορετικές θέσει; με τους ίδιους μισθοδοτι- 25 κούς όρους εμπίπτει, για σκοπούς αρχαιότητας, στις πρόνοιες του εδαφίου
(3)του άρθρου 37 των περί Δη μόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969 έως 19S
- Γι' αυτό η αρχαιότητα των εν λόγω υποψηφίων υπολογίζεται όπως προβλέπει το εν λόγω εδάφιο. 30
- Εφόσο εν λόγω περίπτωση καλύπτεται σαφώς, κατά τηγνώμη μου,απότις πιοπάνωνομοθετικές πρό νοιες δεν εγείρεται θέμα να ανατρέξουμε σε άλλες πρό νοιες του εν λόγου άρθρουή σε συνδυασμό αυτών όπως 35 υποδεικνύει η προηγούμενη γνωμάτευση επί του θέμα τος ημερομηνίας20.9.19S
- Πιστεύω ότι το γεγονός ότι ο μισθός των θέσεων που κατείχαν οι εν λόγω υποψήφιοι κατά τον ουσιώδη 40 χρόνο, άλλαξε σαν αποτέλεσμα αναθεώρησης ή ανα διοργάνωσης δεν διαφοροποιεί την κατάσταση και δεν 298 3 ΑΛΛ. 5 10 Δημοκρατία κ.ά.ν. Φιλιππίδη Α. Λοΐζου, Π. μεταφέρει την περίπτωση κάτωαπότις άλλες πρόνοιες του άρθρου 37 όπως υποδεικνύει η προηγούμενη γνω μάτευση. Ο νομοθέτης έχει επιλέξει να προσδώσει ση μασία, για σκοπούς της αρχαιότητας,στο στειχείο της αλλαγής του μισθού ή τόύ~τίτλου μόνο στις περιπτώ σεις υποψηφίων που κατέχουν ' την αυτήθέση' και όχι στις περιπτώσεις υποψηφίων πουκατέχουν'διαφορετι κές θέσεις ή βαθμούς μετά των αυτών μισθοδοτικών όρων', όπως είναι η προκειμένη περίπτωση. Σύμφωνα δε μεκαθιερωμένηαρχήερμηνείας Νόμων η σκοπιμότη τα ή ορθότητα των επιλογών του νομοθέτη δεν λαμβά νεται υπόψη για την ερμηνεία και εφαρμογή ρητών και σαφών νομοθετικώνδιατάξεων". Είναι ηθέσητων εφεσειόντων ότι το ΠρωτόδικοΔικα στήριο εσφαλμένα έκρινε ότι η Επιτροπή δεν διευκρίνησε κατά πόσο θεώρησε ως αρχαιότερο τον αιτητήήτο ενδια φερόμενο πρόσωπο και ότι η αιτιολογία τη;επίδικης από φασης για το λόγο αυτό ήτο πλημμελής. Επίσης τοΠρω 20 τόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα έκρινε ότι η Επιτροπή δεν καθόρισε ποια από τις γνωματεύσεις του Γραφείου Γενι κού Εισαγγελέα ακολούθησε αναφορικάμε τηναρχαιότη τα του αιτητήκαι του ενδιαφερομένου μέρους, καιότιπα ραγνώρισε ότι ήτο η ίδια ηΕπιτροπή που προκάλεσε την 25 τελικήγνωμάτευση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα. 15 Το σχετικό απόσπασμα της απόφασης όπως φαίνεται στα πρακτικάείναι τοακόλουθο: 30 " 35 "Η Επιτροπή απόδωσε επίσης τη δέουσα σημασία στα προσόντα των υποψηφίωνκαι περαιτέρωσημείωσε την αρχαιότητα εκείνων από τους υποψηφίους που κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν δημόσιος υπάλληλος και εκπαιδευτικοί λειτουργοί, καθοδηγούμενοι και από τις πιο πάνω νομικές συμβουλές της Νομικής Υπηρεσίας τηςΔημοκρατίας". Και κατέληξε στην επίδικη απόφασηαφούαναφέρθηκε προηγουμένως στις γνωματεύσεις. Έχουμε ακούσει με προσοχή το τι λέχθηκε και από τις δύο πλευρές και έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι 299 Δημοκρατία κ.ά.ν.Φιλιππίδη
(1989)εφέσεις πρέπει να επιτύχουν γιατί όλα ταπεριστατικά της υπόθεσης δεν αφήνουνκαμμιά αμφιβολία ότι η Επιτροπή ικανοποιήθηκε με τη γνωμάτευση του Βοηθού Γενικού Ει σαγγελέα, η οποία ήταν ταυτόσημη με την δική της θέση όπως την εξέθεσεπροηγουμένως. Αξίζει να σημειωθεί εδώ 5 ότι ηίδιαηΕπιτροπήστην Επιστολή τηςτης2Νοεμβρίου, ζητά να επανεξεταστεί ηδοθείσα σ' αυτήγνωμάτευση "ενό ψει της ρητής διάταξηςπου περιέχεται στο εδάφιο
(3)του άρθρου 37 των περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων του 1969-1985σύμφωνα μετην οποία ...." και προ- 10 χωρεί να εκθέσει το εδάφιοαυτό στην ολότητα του και το οποίο λέγει: "37
(3)Η αρχαιότης μεταξύ εκπαιδευτικών λειτουρ γών κατεχόντων διαφόρους θέσεις ήβαθμούς μετά των 15 αυτών μισθοδοτικών όρων κρίνεται συμφώνως προς τας ημερομηνίας της ισχύος των διορισμών των εις τας παρούσας θέσεις αυτών ή εάν αι ημερομηνίαι είναι αι αυταί, συμφώνως προς την προηγουμένην αρχαιότητα αυτών". 20 Είναι φανερόν ότι η Επιτροπή διαφωνούσε με την πρώτη γνωμάτευση γι' αυτό ζήτησε δεύτερη υποδεικνύου σα τη διάταξη του εδαφίου
(3)και τη δική της ερμηνεία αυτού που όπως φάνηκε αργότερα είναι η ίδια με εκείνη 25 του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, ιεραρχικά ανώτερου του συντάκτου της προηγούμενης γνωμάτευσης που πήρε από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα. Ταυτόχρονα η Επι τροπή, δεν έδωσε όπως είναι φανερό ιδιαίτερη σημασία στο θέμα της αρχαιότητας στο οποίο αναφέρει το πιο 30 πάνω πρακτικόότι το "εσημείωσε". Ως προς το θέμα της αρχαιότητας αυτό καλύπτεται άνετα απότο άρθρο 37
(3)του Νόμου το οποίο έχουμεπα ραθέσει πιο πάνω και που είναι από μόνο του σαφές και 35 το οποίο εφαρμόζεταισταγεγονότα τηςυπόθεσης αυτής. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι εφέσεις επιτυγχά νουν αλλά δεν δίδεται οποιαδήποτεδιαταγή για έξοδα. 40 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Στην κρινόμενη υπόθεση δύοζη τήματα εγείρονται:300 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία κ.ά.ν. Φιλιππίδη Σχυλιανίδης, Λ. (Α) Η προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση είναι ακυρωτέα γιατί δεν είναι πρόδηλο ποία γνωμοδότηση ακο λουθήθηκε γιατην εκτίμηση της αρχαιότηταςτων μερών: 5 (Β) Η αρχαιότητα του αιτητή-εφεσίβλητου και του εν διαφερομένου μέρους-εφεσείοντα. Τα γεγονότα έχουν εκτεθεί σε έκταση στην Απόφαση του Προέδρου και θααναφερθώσ' αυτά μόνον όπου είναι 10 αναγκαίο. Α. ΑΟΡΙΣΤΙΑ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ: Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας πήρε δύο νομικές 15 συμβουλές για το θέμα της αρχαιότητας -μία απόΑνώτε ρο δικηγόρο της Δημοκρατίας καιδεύτερηνομική συμβου λήαπότο Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα. Στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρονται:- 2 5 ".... περαιτέρω σημείωσε την αρχαιότητα εκείνων από τους υποψηφίους που κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν δημόσιος υπάλληλος και εκπαιδευτικοί λειτουρ γοί, καθοδηγούμενοι και από τις πιο πάνω νομικές συμβουλές τηςΝομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας". Ο πρωτόδικος Δικαστής αποφάσισε ότι, επειδή οι δύο γνωμοδοτήσεις από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα ήταν αντιφατικές και η Επιτροπή δε δηλώνει ποία από 30 αυτές ακολούθησε και ποίο από τα μέρη θεώρησε ως τον αρχαιότερο, η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης είναι ελαττωματική, το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να ασκήσει έλεγχοεπ'αυτήςκαι οφείλει νατην ακυρώσει. Η αιτιολογία της ερχόμενης πράξης διακριτικής εξου σίας πρέπει να είναι διατυπωμένη με σαφήνεια. Είναι σαφήςεφόσον αναφέρονταισυγκεκριμένα τα στοιχεία στα οποίαη Διοίκηση στήριξε την ουσιαστική κρίση της,ειδικά για την κρινόμενη περίπτωση,σε τρόπο ώστε να είναι εφι40 κτός οδικαστικός έλεγχος. Ησαφήνεια αυτήδεν είναι συ νάρτηση της λεπτομέρειας, αρκεί η αιτιολογία να είναι σαφής, όσο και περιληπτική, εφόσον τα επί μέρους στοι3$ 301 Στυλιανίδη;, Δ. Δημοκρατία κ.ά.ν. Φιλιππίδη
(1989)χείαυπάρχουναναλυτικάστοφάκελο.Αιτιολογία που δια τυπώνεται κατά γενικό και αόριστο τρόπο, ώστε να μην προκύπτει μεποία στοιχεία μορφώθηκεηκρίση ήπρόκρι ση της Διοίκησης, είναι αόριστη,γιατί οΔικαστής δεν έχει στη διάθεσητου συγκεκριμένα στοιχεία επιδεκτικάδικανι- 5 κής εκτίμησης και άσκησης του δικαστικού ελέγχου. Η αο ριστίαόμωςκαλύπτεταιαπόταστοιχείατουφακέλου όταν τα στοιχεία αυτά συμπληρώνουν την αοριστία,στην περί πτωση που το σφάλμαπεριορίζεται στη διατύπωσητηςαι τιολογίας -(Οικονόιιου "Ο Δικαστικός Έλεγχος της Δια- 10 κριτικής Εξουσίας",Ί966,σελ. 235). Η αιτιολογία μιας διοικητικής πράξης αποτελεί την έκ θεση των πραγματικώνκαι νομικών λόγων πουοδήγησαν τη Διοίκηση στην απόφασητης, καθώς και παράθεσηκρι- 15 τηρίων με βάσητα οποίαάσκησε ηΔιοίκηση τηδιακριτική της ευχέρεια -(Δαγτόγλου -Διοικητικό Δίκαιο α',β'έκδο ση. σελ. 219, Παναγοπούλου - Περί της Αιτιολογίας των Διοικητικών Ποάξεω\\1976, σελ. 25, 106). 20 Οι αποφάσεις των Διοικητικών Αρχών πρέπει να πε ριέχουν πλήρη,επαρκήκαισας^ήαιτιολογία. Η αιτιολογία μπορεί να συμπληρώνεται από τα στοιχεία του φακέλου. Η πλήρης αιτιολογία περιέχει ήδείχνει τηνομικήβάσητης διοικητικής απόφασης. Ηαιτιολογία συνδέεται άμεσα με 25 τη νομική έκδοση και νομιμότητα της διοικητικήςπράξης. Περαιτέρωείναι αναγκαίαγιαναμπορεί με ευχέρεια ναγί νεται ο δικαστικός έλεγχος. (Stavros Rallis and Greek Communal Chamber (Director, Greek Education, 5 R.S.C.C. 11, στη σελ. IS, Pancvprian Federation of 30 Labour (T*EO) and 1. Board of Cinematograph Films Censors, 2. Minister of Interior of the Republic of Cyprus
(1965)3 C.L.R.27, Sunshore Estates Ltd. v. The Municipal Corporation of Famagusla
(1971)3C.L.R.440, Antonis ISicoIaidcs v. The Municipality of Latsia 35 through the Municipal Councilof Latsia (1*987)3C.L.R. 1496). Είναι χαρακτηριστικόότι ηΕ.Δ.Υ.σεκανένα μέρος της προσβαλλόμενης απόφασης δεν αναφέρει ποια γνωμοδότηση ακολούθησε, ούτε ποίο θεώρησε αρχαιότερο. Ημόνη αναφορά είναι: "...σημείωσε την αρχαιότητα καθοδη γούμενη και απότις πιο πάνωνομικές συμβουλές τηςΝο302 4 0 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία κ.ά.ν. Φιλιππίδη Στυλιανίδης,Δ. μικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας". 5 Η απόφασηείναι αόριστη. Δεν μπορεί να τύχει δικανι κής εκτίμησης, ούτε δικαστικού ελέγχου όσον αφορά τα δεδομένα με τα οποία διαμορφώθηκε ηκρίση της Επιτρο πής. Η αρχαιότητα είναι ένας από τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη, σε συνάρτηση και συνεκτίμηση και 10 άλλων παραγόντων,για την επιλογή του καλύτερου υπο ψήφιου για διορισμό. Η επιλογή του ενδιαφερομένου μέρους, χωρίς καμμιά αναφορά αν κρίθηκε αρχαιότερος από τον αιτητή ή όχι, 15 και η ολοκληρωτική ασάφεια των πρακτικών καθιστούν το δικαστικό έλεγχο αδύνατο, γιατί και η αιτιολογία δεν είναι μόνον ασαφής,αλλά καιαόριστη. Το γεγονός ότι μετάτηγνωμοδότηση του Ανώτερου Δι20 κηγόρου της Δημοκρατίας ζήτησε και δεύτερη γνωμοδότη ση, σε συνάρτηση με το λεκτικό της προσβαλλόμενης διοι κητικής πράξης,δεν οδηγεί σε ασφαλές συμπέρασμα ότι η ασάφεια είναι μόνο στη διατύπωση. Τα στοιχεία του φα κέλου, εξεταζόμενα με την προσβαλλόμενη απόφαση,δεν 25 συμπληρώνουν την αοριστία. Β. ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ: Η αρχαιότητα των εκπαιδευτικών καθορίζεται από το 30 Αρθρο 37 του περί της Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρε σίας Νόμου του 1969 (Νόμος 10/69). Παραθέτω ολόκληρο το Αρθρο:35 40 "37
(1)Η αρχαωτης μεταξύ εκπαιδευτικών λειτουργών κατεχόντων την αυτήν θέσιν, τάξιν ή βαθμόν της αυτής θέσεως κρίνεται βάσει της ημερομηνίας της ισχύος του διορισμού ή της προαγωγής των εις την συγκεκριμένην θέσιν ή τάξιν ή βαθμόν.
(2)Εν περιπτώσει ταυτοχρόνου διορισμού, ήπροα γωγής εις την συγκεκριμένην θέσιν, τάξιν ή βαθμόν της αυτής θέσεως, η αρχαιότης κρίνεται συμφώνως προς 303 Στυλιανίδης, Δ. Δημοκρατία κ.ά.ν. Φιλιππίδη
(1989)την προηγουμένην αρχαιότητα των εκπαιδευτικών λει τουργών.
(3)Η αρχαιότης μεταξύ εκπαιδευτικών λειτουργών κατεχόντων διαφόρους θέσεις ή βαθμούς μετά των 5 αυτών μισθοδοτικών όρων κρίνεται συμφώνως προς τας ημερομηνίας της ισχύος των διορισμών των εις τας παρούσας θέσεις αυτών ή. εάν αι ημερομηνίαι είναι αι αυταί, συμφώνως προς την προηγουμένην αρχαιότητα αυτών. 10
(4)Η αρχαιότης μεταξύ εκπαιδευτικών λειτουργών κατεχόντων θέσεις μετά διαφόρων μισθοδοτικών όρων κρίνεται συμφώνως προς τους μισθοδοτικούς όρους των αντιστοίχων θέσεων. ^
(5)Η αρχαιότης εκπαιδευτικών λειτουργών κατεχό ντων την αυτήνθέσιν, ο μισθός και οτίτλος τηςοποίας ήλλαξαν συνεπεία αναθεωρήσεως μισθών ή αναδιοργα νώσεως, κρίνεται συμφώνως προς την αμέσως προ της 20 τοιαύτης αναθεωρήσεως ήαναδιοργανώσεως αρχαιότη τατων εκπαιδευτικών λειτουργών.
(6)Η αρχαιότης εκπαιδευτικού λειτουργού επαναδιορισθέντος εις την αυτήν θέσιν κατόπιν διακοπής 25 υπηρεσίας κρίνεται, τηρουμένων των λοιπών διατάξε ων του παρόντος άρθοου και των διατάξεων παντός ετέρου νόμου, βάσει της ημερομηνίας της ισχύος του επαναδιοοισμούτου. • 30
(7)Εν τω παρόντι άρθρω ' μισθοδοτικοί όροι' εν σχέσει προς θέσιν τινά ση μαίνει τον μισθόν της θέσεως ή. προκειμένου περί μι σθοδοτικής κλίμακος, το ανώτατον σημείον της κλίμα- 35 κος' προηγουμένη αρχαιότης' σημαίνει αρχαιότητα των εκπαιδευτικών λειτουργών εν τη θέσει,τάξει ήβαθμώη οποία κατείχετο υπ' αυτών αμέσως προ της εισόδου 40 των εις την παρούσαναυτώνθέσιν, τάξιν ή βαθμόν, εάν δε η τοιαύτηαρχαιότηςείναι η αυτή,ηπροηγουμένη αρ304 3 ΑΛΛ. 5 Δημοκρατία κ.ά.ν. Φιλιππίδη Στυλιανίδης, Δ. χαιότης κρίνεται διά της αυτής μεθόδου εφαρμοζόμε νης αναδρομικώς μέχρι των πρώτων διορισμών των εκ παιδευτικών λειτουργών εις την εκπαίδευτικήν υπηρεσίαν. Εν η περιπτώσει η αρχαιότης εις τους πρώτους διορισμούς είναι ηαυτή, η προηγουμένη αρχαιότηςκρί νεται βάσει της ηλικίας των εκπαιδευτικών λειτουρ γών". Δύο αρχές διέπουν το όλο θέμα: Οι μισθοδοτικοί όροι 10 και οχρόνος κατοχήςτης θέσης. Η αρχαιότητα υπολογίζεται και εκτιμάται κατά την ώρα της κρίσεως, αλλά τα στοιχεία τα οποία λαμβάνονται υπόψη αναφέρονταιστο παρελθόν. Στην παρούσα υπόθεση το ενδιαφερόμενο μέρος διορί στηκε Διευθυντής της Παιδαγωγικής Ακαδημίας (ΠΑΚ) την ΐη Οκτωβρίου, 1967, με μισθολογική κλίμακα Β.2 + 8.25%. Από 1η Ιανουαρίου, 1968 η μισθολογική κλίμακα 20 του ήταν Β.15 + 8.259c. Ο αιτητής έγινε Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης την 1ηΔεκεμβρίου, 1968, με μισθολο γική κλίμακα Β.16. Από 1η Ιανουαρίου, 1978, η μισθολο γική του κλίμακα έγινε Β.17. Την 15η Μαΐου, 1978 προβιβάστηκε σε Γενικό Επιθεωρητή Μέσης Εκπαίδευσης, με 25 μισθολογική κλίμακα Β.1S. Με τους περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Αύξησις των μισθών, Αναδιάρθρωσις και Ένταξις Ωρισμένων Θέσεων εις Ενιαίον Μισθολόγιον) Νόμους του 1981, 30 π:ου είχαν αναδρομική ισχύ από 1η Ιανουαρίου. 1979, δη λαδή την ίδια μέρα που ίσχυε η αύξηση μισθών και ανα διάρθρωση του μισθολογίου των δημοσίων υπαλλήλων με βάση το Νόμο 58/79, ο μισθός της θέσης Γενικού Διευθυ ντή Μέσης Εκπαίδευση;και ο μισθός του Διευθυντή Παι35 δαγωγική: Ακαδημίας ορίστηκαν στην κλίμακα Α.14 και έτσι οι μισθοδοτικοί όροι τωνδύοθέσεων εξισώθηκαν. Σύμφωνα με το εδάφιο
(4)του Αρθρου 37 του Νόμου 10/69,ο αιτητή; μέχρι 31 Δεκεμβρίου, 1978. ήταναρχαιό40 τερος του ενδιαφερομένου μέρους. Σύμφωνα μετο εδάφιο
(5):305 Στυλιανίδης, Δ. Δημοκρατία χ.ά.ν. Φιλιππίδη
(1989)"
(5)Ηαρχαιότης εκπαιδευτικών λειτουργών κατεχό ντων την αυτήνθέσιν, ομισθός καιοτίτλος της οποίας ήλλαξαν συνεπεία αναθεωρήσεως μισθών ή αναδιοργανώσεως,κρίνεται συμφώνως προς την αμέσως προ της τοιαύτης αναθεωρήσεως ή αναδιοργανώσεως αρχαιότη- 5 τατων εκπαιδευτικών λειτουργών". Το εδάφιο
(3)εφαρμόζεταιγιαόσο χρόνο οι μισθοδοτι κοί όροι τηςθέσης ήτανοι ίδιοι. Τα εδάφια
(3),
(4)και
(5),ερμηνευόμενα μαζί, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο αιτητής είναι αρχαιότερος του εν διαφερομένου μέρους και η πριν την Ιην Ιανουαρίου, 1979 αρχαιότητα του δεν έχει επηρεαστεί από τους Νό μους 12/81,23/81ή51/81. 10 15 Με βάση τα πιο πάνω θααπόρριπτατις εφέσεις και η προσβαλλόμενη απόφασητης Ε.Δ.Υ. θαακυρώνετο. 20 Καμιάδιαταγή ως προςταέξοδα. Οι εφέσεις επιτυγχάνουν κατά πλειοψηφίαχωρίςέξοδα. 306