(1989)9Δεκεμβρίου. I9S9 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ/στη;] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΥΛΩΝΑ, Αιτητής, ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ,ΤΜΗΜΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΚΑΙ/Ή ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηΑίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 567/S7) ΓενικέςΑρχές Διοικητικού Δικαίου — Δέουσαέρευνα— Προ\>όμιο λατο μείου — Αρ\Ί]0Ί}λόγω ενστάσεωςάλλουπροσώπου, που ήδηείχεπρο νόμιολατομείου στην ίδια περιοχή — Γε\'ΐκήκ\<βερ\η)τικήπολιτική να μην εκδίδονταιδύοπρονόμια για τηνίδιαπεριοχήχωρίςτησυγκατάθεΟΊ] τουπρώτον αδειούχου,γιατί κάτι τέτοιο μπορεί να προκαλεί προ5 στρφές— Ηέ\'σταση τουπρώτουπρονομιούχουστηνπαρούσα νπόΟεσηαποτελεί ικανοποιητικήδικαιολογίατηςπράξεως— Ηδιοίκησηέχει προβεί σεδέουσαέρευνα. Στην υπόθεσηαυτήο αιτών υπέβαλεαίτησηγιαπρονόμιο λατομείουανορύξεωςαμμοχάλικωνκαιχαβαροχαλίκων.Η αίτησηαπορρίφθη κε με την αιτιολογία ότι στην πεοιοχή είχε προηγουμένως δοθεί άλλη άδεια λατομείου,οδεαδειούχοςείχε ένστασηκατάτης παραχωρήσεως άλληςαδείας. 10 ,15 Ο λόγος, για τον οποίο το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την Αίτηση Ακυρώσεως, εμφαίνεται σαφώς στο πιο πάνω περιληπτικό σημείωμα. Η Αίτησί] Ακυρώσεωςαπορρίπτεταιχωρίςδιαταγή γιαέξοδα. 2974 20 3Λ.Λ.Δ. Μυλωνάν. Δημοκρατίαςκ.ά. Αναφερόμε\'εςυποθέσεις: Χριστοδονλονν. Υπουργείου ΣνγκοΗ'ωνιώνκαιΈργων(19S6) 3 Α.ΑΑ. 2243, 5 ΟρικτάχοΛτδ. ν.Δημοκρατίας(19S1) 3Α.Α.Δ.
- Προσφυγή. 10 Προσφυγή εναντίον της άρνησης του Υπουργού Εμπορίου και Βιομηχανίας ναπαραχωρήσειστον αιτητήπρονόμιο λατο μείου της τάξης Α' στο χωριό.Μαρί, Λάρνακα για ανόρυξη αμμοχάλικων καιχαβαροχαλίκων. 15 Ε. Ευσταθίου, γιατον Αιτητή. Ν. Χαραλάμπους, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων ηαίτηση. 20 25 30 35 40 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφα ση. Στις 21/2/S7 ο αιτητής υπέβαλε αίτηση στον Υπουργό Εμπορίου και Βιομηχανίας και ζητούσε να του παραχωρηθεί προνόμιο λατομείου τηςτάξηςΑ' στο χωριό Μαρί, Λάρνακας, για να επιδοθεί σε λατομικές εργασίες ανόρυξης αμμοχάλικων y-oxχαβαροχαλίκων. Οι καθ' ωνηαίτησηαπέρριψαντηναίτη σητου μετοδικαιολογητικό πωςγιατηνπεριοχήαυτήείχεήδη δοθεί προνόμιο λατομείου πρωτύτερα στιιν Τσιμεντοποιΐα Βασιλικού Λτδ.. ΣύμφωναμετοΑρθρο 23 τουΣυντάγματοςτοδικαίωματης Δημοκρατίας επί των ορυχίων καιμεταλλείων διαφυλάσσεται. Ειδικότερατο άρθρο 19του Κεφ.270 αναφέρει: "
- No prospecting permit shall be granted to any person in respect of an area for which a prospecting permit is already in subsistence, but nothing in this section contained shall be deemed toapplytoany prospecting permit for oilgranted under theprovisions of any Law inforce for the timebeing: Provided that the Governor may, if satisfied that by so doing the rights or interests of the holder of a prospecting permit in respect of thearea shallnot be prejudicially affected, 2975 Παπαδόπουλος,Δ. Μυλωνά ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1989)grant aprospectingpermit inrespectof thesamearea to any person other than such holder but for a mineral or quarry material other than that for which the subsisting permit was granted". 5 Μετοάρθροαυτόπρονοείται πωςγενικάδενθαδίδεται προ νόμιο εκμεταλλεύσεως μεταλλείου, όπουέχειεκδοθεί ήδη προ νόμιο. Μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, όταν η Κυβέρνηση ικα νοποιηθεί ότι τα δικαιώματα ή τα συμφέροντα του κατόχου τέτοιου πρώτου προνομίου δεν θα επηρεάζονται, μπορεί να χορηγήσει δεύτερο προνόμιο για την ίδια περιοχή, εφόσον η εκμετάλλευση θαείναιγιαδιαφορετικόμετάλλευμα από εκείνο γιατοοποίο έχειδοθεί τοπρώτοπρονόμιο. ΜετάτηναίτησητουαιτητούπροςτονΥπουργό Εμπορίου και Βιομηχανίας,οΥπουργός απάντησεαρνητικάστοναιτητή με επιστολή τουημερομηνίας 21/4/S7. Τοπεριεχόμενο τηςεπι στολής έχειως εξής: 10 15 "Αίτηση για προνόμιο λατομείου Αρ. Μ.Λ. 6840τάξης 20 "Α" γιαανόρυξη αμμοχαλίκων-χαβαροχαλίκων σε περιοχή κοντάστο χωριό Μαρίτηςεπαρχίας Λάρνακας. Αναφορικά μετηναίτησησαςημερομηνίας21.2.19S7για την παραχώρηση του πιο πάνω προνομίου λατομείου, λυπούμαι να σας πληροφορήσω ότι, εν όψει της ένστασης της Τσιμεντοποιΐας Βασιλικού Λτδ., γιατί η περιοχή του υπό αίτηση προνομίου βρίσκεται μέσα στην άδεια της (PARCEL Β 1966),οΥπουργός ΕμπορίουκαιΒιομηχανίας αποφάσισεόπωςη αίτησησαςαπορριφθεί.". 25 30 Ο αιτητής μετηνπαρούσααίτηση του ισχυρίζεταιπως, (α)η απόφασητων καθ' ων η αίτηση πρέπει ναακυρωθεί γιατίδενέκαμαντη δέουσα έρευνακατάπόσοπράγματι 35 η ζητούμενη άδεια θα επηρέαζε τα συμφέροντα της Τσιμεντοποιΐας Βασιλικού, αλλά απλώς βασίστηκαν πάνωστην ένστασητηςΕταιρείαςαυτής, (β) οι καθ' ων η αίτηση δεν άσ/.ησαν τη διακριτική τους 40 εξουσία αλλά ενήργησαν δέσμιοι στηλήψη τηςεπίδικης απόφασηςβασιζόμενοι εξολοκλήρου πάνωστην ένστα2976 3 Λ.Λ.Δ. Μυλωνά ν.Δημοκρατία;κ.ά. Παπαδόπουλος, Δ. σητηςΤσιμεντοποιΐας Βασιλικού,και (γ) η απόφασηείναιαναιτιολόγητη. 5 10 15 20 25 30 35 Οι καθ' ωνη αίτηση ισχυρίζονται πωςολόγοςπου απέρρι ψαν την αίτηση του αιτητήείναι γιατί πήραντις απόψειςτης Εταιρείας που είχε το πρώτο προνόμιο και η οποία έφερε ένσταση. Σύμφωναμεχαραχθείσακυβερνητική πολιτικήπου πάντοτεακολουθούσαν,δενεκδίόοντο δύοπρονόμια λατομείουστην ίδιαπεριοχήχωρίς τησυγκατάθεσητουπρώτουαδει ούχου γιατί τούτο θα μπορούσε-να προκαλέσει προστριβές μεταξύ των. Είναι ηθέσητων καθ' ων ηαίτηση πωςέλαβαν υπόψηκαιακολούθησανχαραχθείσακυβερνητικήπολιτικήκαι ενήργησαν μέσα στα νόμιμα πλαίσια της διακριτικής τους εξουσίας. Νομίζωότιτοπρώτοθέμαπουθαεξετάσω είναικατάπόσο έγινεη δέουσα έρευνα. Είναιφανερόότι οι καθ' ων ηαίτηση μετάτηλήψητης αίτησης τουαιτητού,σύμφωνα μετηχαραχθείσαπολιτική τουςκαιτακριτήριαπουέθεσαν γιατη χορή γηση τέτοιων προνομίων, έκαμαντη δέουσαέρευνα. Υπάρχειηεισήγησηπωςη έρευνα είναιγενικής φύσεωςκαι δημιουργείται ένακενόπου-σεκαμιάπερίπτωσηδενμπορείνα συμπληρωθεί μεαναφοράσε-δεδομένα γενικής πολιτικής. Δεν νομίζωότιυπάρχεικενόγιατίηένστασηκαιμόνοτωνπρώτων προνομιούχων δημιουργεί αμέσως αντιδικία μεταξύ τουςκαι κάποιου άλλου που πιθανό να του εδίδετο προνόμιο. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι καθένας θα εκμεταλλευόταν διαφορετικού είδους μετάλλευμα, εντούτοις, η ένσταση των πρώτωνπρονομιούχων δικαιολογεί τουςκαθ'ωνηαίτησηστο εύλογοσυμπέρασμα τους πως δυνατόναυπάρξουν προστρι βές, κάτιπουείναιανεπιθύμητογιατοδημόσιο συμφέρο. Μια προστριβή μεταξύτους αναμφίβολαθαεπηρέαζετασυμφέροντατουπρώτουπρονομιούχουγιατί,εφόσονείχετοπρονόμιο και διεξήγαγε τις εργασίες του χωρίς προστριβή και χωρίς επέμβαση καιχωρίς άλλου είδους παρενοχλήσεις, μετη χορή γησηπρονομίου σεάλλοπρόσωποείναιεύλογονασυμπεράνει κανείςότι θαεπηοεά^οντοτασυμφέροντατου. 40 Ως προς το κατά πόσο ηαπόφασητων καθ' ων η αίτηση είναι δικαιολογημένη, φυσικά από αυτή ταύτη την επιστολή 2977 Παπαδόπουλος,Λ. Μυλωνάν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)που τους εστάλη φαίνεταιτο δικαιολογητικό. Υπάρχει όμως και άλλο υλικό στους φακέλους που μπορεί να δείξει πόσο δικαιολογημένη ήτανηαπόφασητων καθ* ων ηαίτηση. Κατά τη γνώμη μου, η απόφασηείναι πλήρως δικαιολογημένη και ελήφθημετάαπόκατάλληληέρευνα. Πιστεύωπως ήτολογικό στους καθ' ων η αίτηση να καταλήξουν στην απόφαση που πήραν καθοδηγούμενοι στην άσκηση της διακριτικής τους εξουσίας από κριτήρια τα οποία είχαν προκαθορίσει και τα οποία κριτήριαδεν είναιαντίθεταπροςτο Νόμο. Αντίθετα, με τα κριτήρια αυτά σκοπείται η καλύτερη εξυπηρέτηση των ανθρώπων εκείνων πουασχολούνται μεπρονόμια μεταλλείων και κατ' επέκτασητο δημόσιο συμφέρο. Ο καθορισμόςκριτη ρίων και η θεμελίωση μιας πολιτικής από ένα αρμόδιο σώμα, συνάδουν προς την καλή διοίκηση και όχι μόνο επιτρέπεται αλλά είναι κάτι πολύ ευπρόσδεκτο. Τούτουποστηρίζεταιαπό τον Wade, Administrative Law, 4η Έκδοση, σελ. 312, που ανα φέρει: " 'the Court is careful not to inhibit public authorities from layingdown policies,sinceconsistent administrative policies are not only permissible but highly desirable. And it is no less desirable that policies should be made public, so that applicants may know what to expect. But the policies must naturally be basedon proper and relevant grounds'.". 5 10 15 20 25 (Βλέπε Νέστορας Χριστοπούλου v.Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων (19S6)3Α.Α.Δ.2243στη σελ. 2250.) Επίσης θα ήθελα να αναφέρω τι ελέχθη σε μια παρόμοια υπόθεση από το Δικαστή Σαββίδη, Ορικτάκο Λτδ. ν. Δημοκρατίας(19S1) 3Α.Α.Δ. 174, στη σελίδα 1S5: "As to whether any government policy everexisted,this is also clear from the material in the file and especially the submission to the Council of ministers No.2S1/77,its decision dated 28.4.1977 (document No. IS), and another submission (No.31S/7S)andthedecision of the Council of Ministers onit, dated20.4.78, by which all areas covered by mining or quarry permits existing at the time or at any future time were to be pronounced as closed, toenable the department concerned to make its prospectives. There is, also, finally, a report dated 7.2.1980(underNos 19,20 put in by counsel for respondents 297S 30 35 40 3 Λ.Λ.Λ. 5 Μιν.ο>νύν.Λημυκοατία;κ.ά. Παπαδόπουλο;,Δ. with his address) showing the progress of the government operations regarding exploitation of pentonites, during the years 197S and 1979. The policy existed all along and it was just a matter of time as to when and how it wouldhave been formulated. The respondents did not base their decision on facts which did not exist. The government policy or plan existed and it was within the discretion of the respondents to take it into account. In Parahatzis 'Studies on the Law of Administrative Disputes' (Μελέται επί του Δικαίου των Διοικητικών Διαφορών) 1961 edition, at p. 356 it is stated tliat:- 5 To ζήτηματης εύστοχου ήμηασκήσεως της τοιαύτης ευχέ ρειας δεν είναι ζήτημανομικόν. αλλά ζήτημαπολιτικής της διοικήσεως.' (Thematter of theproj^er ornotexerciseof such power isnot a matter of law, but a policy matter of the administration)." Είναι φανερό,κατά τηγνώμη μου,πως οι καθ' ων ηαίτηση με τηλήψη της αίτησηςτου αιτητήέκαμαντην αναγκαία ερευ νάτους μεβάσητην πολιτικήτουςπουείχε ήδη προκαθοριστεί και με κριτήριααντικειμενικά,χωρίς ηπολιτική αυτήνα είναι αντίθετη προς το Νόμο και τις εξουσίες που τους δίνει ο Νόμος, αφού ικανοποιήθησαν.εξήσκησαν τη διακριτική τους εξουσία κατά τρόπο λογικό, χωρίς καμιάαπολύτωςαυθαιρε σία και ειδοποίησαν τον αιτητή σχετικά με την άρνηση τους δίδοντας τουταυτόχρονατην αναγκαίαδικαιολογία. Γιατους πιοπάνωλόγους, ηαίτησητου αιτητή απορρίπτε ται χωρίς διάταγμα ως προςταέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 2979