clr/1989/1989_3_3051.pdf

(3)των Περί Κεντρικής Τραπέζηςτης Κύπρου Νόμων τον1963 και 1979— Σύ\ϋεσηεπιτροπής— Παρόντεςόλοι, πλην υποδιοικη­ τή — Ο υποδιοικητής πρέπει να είναι, σύμφωνα με το Σύνταγμα, Τουρκοκύπριος — Η θέσηείναι κενή— Άρτια η σύνθεσητης επι­ τροπής. 20 Κεντρική Τράπεζα— Προαγωγές υπαλλήλων — Κριτήρια — Αξία — 3051 Ευαγγέλου κ.ά. ν.ΚεντρικήςΤράπεζας

(1989)Έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από ταάλλα δύο κριτήρια — Η αρχαι­ ότητα υπερισχύει όταν οι υποψήφιοι είναι περίπου ίσοι στα άλλα κριτήρια — Η πείρα αποκτάται μεμακράν υπηρεσία σε συγκεκρι­ μένη Θέση. 5 Κεντρική Τράπεζα — Προαγωγές υπα).λήλων— Προσόντα — Κά>.ή γνώστιαγ/λικής—Δέουσα έρευνα— Τοίδιοπροσόνήταναναγκαίογια τη θέσηπου 7)δη κατείχαν οι υποψήφιοι πριν από την προαγωγή — Διπλώματα ΠανεπιστημιακάήμεταπτυχιακάΑγγλικώνΠανεπιστημίων — Έκδηλοότι ταμέλη τηςεπιτροπήςεγ\'ώριζανότι ταε\>διαφερόμενα \§ πρόσωπαείχαν γνώω) τηςαγγλικής. Κεντρική Τράπεζα — ΠροαγωγέςυπαΜ.ή/.ων— Προσόντα — Προσόντα που έκδηλαπροκύπτουν από τοφάκελο — Δεν είναι ανάγκηνα κατα­ γράφονται σταπρακτικά τηςεπιτροπής, 15 Αιτιολογία διοικητικές πράξεως— Προαγωγές νπα/Λήλων — Ηαιτιο­ λογία είναικαθήκον συναφέςπρος τοκαθήκονσυγκρίσεωςπροςεπι?,ογιί τον καταίληλοτέρον υποψηφίου — Μπορεί να αναπληρούται από ταστοιχεία του (ρακέλου— Δείχνει τη νομικήβάση τηςδιοικητι­ κήςαπόφασης— Συνδέεται άμεσαμε ταγεγονότα και τη νομιμότητα τηςκαι είναιαναγκαία για νακαθίσταται ευχερήςο δικαστικός έλεγ­ χος — Τι αποτελεί εκάστοτε δέουσα αιτιολογία είναι θέμα βαθμού, που εξαρτάται από τηφύσητηςσυγκεκριμένηςαπόφασΐ]ς— Μπορεί ναείναικαι λακωνική. 20 25 ΜετηνπαρούσαΑίτησηΑκυρώσεως οιαιτούντεςπροσβάλλουντην προαγωγή των ενδιαφερομένωνμερών στηθέσηΑνώτερου Λειτουργού της ΚεντρικήςΤράπεζας. 30 Ηπροαγωγήέγινε βάσει διαδικασίαςκανονισμών,πουείχανεκδο­ θείμεέγ/.ριση του Υπουργού Οικονομικών. Οιαιτούντεςήγειρανθέμα συνταγματικότητας των κανονισμών, υποστηρίζοντας ότι, ενόψει της διατάξε(οςτουΑρθρου54(ζ)τουΣυντάγματοςκαιτουΑρθρου58(ε)του Συντάγματος, που δεν αναφέρειτην έκδοση κανονισμών, μεταξύτων αρμοδιοτήτων των Υπουργών, οι κανονισμοί ήσαν άκυροιωςαντισυ­ νταγματικοί. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απέρριψετηνεισήγηση αυτήμετοσκεπτι­ κό ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων ασκώντας νομοθετική εξουσία, βάσει του Αρθρου 61 του Συντάγματος, μπορεί ναεξουσιοδοτεί άλλα όργανα,που ασκούν εκτελεστική εξουσία, να ρυθμίζουν λεπτομέρειες 3052 35 40 3 ΑΛΛ. Ευαγγέλου κ.ά.ν.ΚεντρικήςΤράπεζας ενόςΝόμου.ΤοΥπουργικόΣυμβούλιοέχειαρμοδιότητα,ότανοΝόμος, που εξουσιοδοτεί την έκδοση Κανονισμών, δεν αναφέρει το όργανο. προςτοοποίοπαρέχεταιη εξουσιοδότηση. 5 10 15 20 25 Στηνυπόθεσηαυτή είχανεγερθείεπίσηςταακόλουθα θέματα: Οτιέναντιτουενδιαφερομένουμέρους Καρυδάδενυπάρχειέννομο συμφέρον,γιατίοι αιτούντες δεν ικανοποιούσανταΣχέδιαΥπηρεσίας γιατηθέσηΛογιστήκαιΑνώτερουΛογιστή,δηλαδήτηθέση,στηνοποία αφορούσε η επίδικη προαγωγή του Καρυδά. Οτι η σύνθεση της Επιτροπής Προσωπικού ήτανελαττωματική.Ότιοι αιτούντες 1 και2 ήσαναρχαιότεροιόλωντωνενδιαφερομένων μερών.Ότιδενέγινεδέου­ σα έρευνα σχετικά με την κατοχή του απαιτουμένου προσόντος της καλήςγνώσηςτηςαγγλικήςγλώσσας. Ότιηαπόφασηδενήτανδεονκος αιτιολογημένη. Με βάση το συγκεκριμένο Σχέδιο Υπηρεσίας το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι αιτούντες δεν είχαν τα προσόλταγιαπροαγωγήστηνεπίδικηθέση,στηνοποίαείχεπροαχθείτο ενδιαφερόμενο πρόσωπο Καρύδας. Και έτσι με βάσητηνομικήαρχή, πουπροκύπτειστηδεύτερηαπότιςπιοπάνωπεριληπτικές σημειώσεις, απέρριψε τηνΑίτηση Ακυρώσεως. Μεβάσητιςνομικέςαρχές,πουπροκύπτουναπότηντρίτημέχρικαι τηντελευταία απότις πιοπάνωπεριληπτικές σημειώσεις, το Ανώτατο Δικαστήριο δεδέχθηκετις λοιπές εισηγήσειςτων αιτοιηαωνκαι απέρ­ ριψετηνΑίτηση Ακυρώσεως. Η Αίτηση Ακυρώσεως απορρίπτεταιχωρίςδιαταγήγιαέξοδα. 30 Αναφερόμεν-ες υποθέσεις: Police ν.Hondrou andAnother, 3R.S.C.C 82, 35 Ethnikos v.K.O.A.

(1984)3 C.LR. 1150, Presidentof theRepublicv. HouseofRepresentatives

(1986)3C.LR. 1168, 40 Θεοδωρίδηςv. Κεντρικής ΤράπεζαςτηςΚύπρου

(1989)3AAA. 1457, Kritiotisv. MunicipalityofPaphosandOthers

(1986)3 C.LR. 322, 3053 Ευαγγέλουκ.ά. ν.ΚεντρικήςΤράπεζας

(1989)Philippou v. Republic4R.S.C.C. 139. Neophytou v. Republic, 1964 C.LR. 280, Constanlinou andAnotherv. Republic

(1966)3 C.LR. 174, SantosandOthers v. Republic

(1969)3C.LR. 2S, ConstantinidouandOthers v. Republic

(1974)3 C.LR. 416, Paraskevopoulou v.Republic

(1980)3 C.LR. 647, 10 MeletisandOthers v. C.P.A. (19S6) 3 C.LR. 418, MeletisandOthers v. CypwsPortsAuthorityandAnother

(1987)3 C.LR. 1984, 15 PapaJeontiou v. E.S.C.

(1987)3CLR. 1341, Republic of Cyprus and Anotherv.Christoudhia and Another

(1988)3 CLR.2622, 20 SkapouilisandAnotherv. Republic

(1984)3 C.LR. 554, PipeiiandOthers v. Republic

(1984)3 C.LR.1306, 25 Republicv. Maris (19S5) 3 CLR. 106, Menelaou v. Republic

(1969)3 CLR. 36, 30 Republicv. Roussos

(1987)3 C.LR. 1217, Theocharous v.Republic

(1969)3C.LR. 318, Mintzidesv.Republic(19S3)3 CLR. 1442, 35 Constanlinou v. Republic(19S4) 3CLR. 498, Constantinidesv. Republic

(1984)3CLR.567, Psaras v. PublicServiceCommission

(1985)3 C.LR. 229, 3054 40 3 Λ.Λ.Δ. Ευαγγέλου κ.ά.ν. Κεντρικής Τράπεζας Yenakritou v.Republic(19S5)3C.LR. 2731, MytidesandAnother v.Republic(19S3)3C.LR. 1096, 5 Παντελή v. Δημοκρατίας (19S9)3Α.ΑΛ. 630, Rallis v. CreekCommunalChamber5R.S.C.C. 11, 10 PancyprianFederation ofLabour(PEO) v. Boardof CinematographFilms Censors and Another

(1965)3C.LR. 27, Sunshore Estates Ltd. v. MunicipalCorporationof Famagusta

(1971)3 CLR. 440, 15 AionaCo-OperativeSociety v.Republic (19S6)3CLR. 222, Nicolaidcs v.MunicipalityofLatsia

(1987)3C.LR. 1496, Κυπριακή Δημοκρατία v. Φιλυστίδη (19S9)3Α.Α.Δ. 292, 20 Georghiades andOthers v.Republic

(1967)3CLR. 653, Hadjiioannou v.Republic (19S3)3 CLR. 1041. 25 Προσφυγή. ΠροσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτηςΚεντρικήςΤράπεζας της Κύπρου μετηνοποίαταενδιαφερόμενα μέρηπροήχθηκαν στηθέση Ανώτερου Λειτουργού αντίτων αιτητών. 30 Λ. Σ.Αγγελίδης, γιατον Αιτητή. Λ. Κουρσονμπά (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β', για τους Καθ'ωνη αίτηση. 35 Λ. Λαδάς, γιατο Ενδιαφερόμενο μέροςΣταυρινάκη. Στ.Αμπίζ^ς, γιατοΕνδιαφερόμενο μέρος Καμπέρη. 40 Ενδιαφερόμενα μέρηΛ. ΓεωργιάδουκαιΙωάννουπαρουσιά­ στηκαν αυτοπροσώπως. 3055 Ευαγγέλου κ.ά.ν. Κεντρικής Τράπεζας

(1989)ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Μετην παρούσαπροσφυγήοι αιτητέςζητούν:

1. Την ακύρωση της απόφασης της προαγωγής των επτά ενδιαφερομένων μερώνστηθέσηΑνώτερουλειτουργού.
2. Την ακύρωση της προαγωγής του ενδιαφερομένου μέρους Ν.Καρυδά στη θέση Λογιστή και Ανώτερου Λογιστή. Τα Αρθρα 118-121, Κεφ.ΙΙΙτου Συντάγματος, προνοούν για Εκδοτική Τράπεζα της Δημοκρατίας και/ή Κεντρική Τράπεζα. ΗΚεντρικήΤράπεζατηςΚύπρου ιδρύθηκε μετον περί Κεντρικής Τραπέζηςτης Κύπρου Νόμον του 1963,που τροποποιήθηκε με τον περί Κεντρικής Τραπέζης της Κύπρου (Τροποποιητικός) Νόμον του 1979 (Αρ.10/79), (ο "Νόμος"). 10 15 Οι αρμοδιότητες του Συμβουλίου τηςΤράπεζαςπροβλέπο­ νταιστο Αρθρο 13τουΝόμου. Τοεδάφιο

(2)αναφέρει: 20 "

(2)Ανευ επηρεασμού τηςγενικότητος του εδαφίου

(1)το Συμβούλιον κέκτηται εξουσίαν όπως (α)καθορίζη και εφαρμόζη την γενικήν πολιτικήν της 25 Τραπέζης, συμφώνωςπροςτουςσκοπούςτηςΤραπέζης, λαμβάνονδεόντως υπ'όψιν οιασδήποτευποδείξεις του Υπουργού αφούούτος ζητήσηπροηγουμένως τηνγνώμην του Υπουργικού Συμβουλίου, οσάκις τούτο είναι αναγκαίον· 30 (β)τηρουμένων των διατάξεων των εκάστοτε εν ισχύϊ νόμων, εκδίδει τη συστάσει του Διοικητού κανονι­ σμούς διέποντας την εσωτερικήν οργάνωσιν της Τραπέζης, καθορίζοντας, τη εγκρίσει του Υπουργού, τους όρους υπηρεσίας απάντων των αξιωματούχων και υπαλλήλων της Τραπέζης, και ρυθμίζοντας τας εξουσίας και καθήκοντα αυτών ως και την επί των αξιωματούχων και υπαλλήλων τούτων άσκησιν του πειθαρχικού ελέγχου." ΤοΑρθρο 15προνοείγιατιςαρμοδιότητεςτουΔιοικητήτης 3056 35 40 3 ΑΛΛ. Ευαγγέλου κ.ά.ν. ΚεντρικήςΤράπεζας Στυλιανίδης,Δ, Τράπεζας. ΤαΑρθρα 17

(1)και

(2)έχουν: 5 "17. -

(1)Διά την άσκησιν των δυνάμει του παρόντος Νόμουλειτουργιών τηςΤραπέζηςδιορίζονται,ωςπρονοεί­ ται εν τω παρόντι Νόμω,οι εκάστοτε αναγκαίοι αξιωμα­ τούχοικαιυπάλληλοι. 10

(2)Οδιορισμόςπαντόςαξιωματούχουήυπαλλήλουτης Τραπέζηςγίνεταιέναντιαντιμισθίαςκαιυπόετέρουςόρους προβλεπόμενους εις Κανονισμούςήόρουςυπηρεσίαςγενο­ μένους επίτούτωδυνάμειτουπαρόντος Νόμου." 15 20 25 Το Αρθρο 13

(2)(β) είναι ηνομική εξουσιοδότηση για την έκδοσηκανονισμών. Δυνάμει των Αρθρων 13και 17το Διοικητικό Συμβούλιο της Τράπεζας, μετησύσταση του Διευθυντή καιτηνέγκριση τουΥπουργού, εξέδωσετουςπερίΥπαλλήλωντης Κεντρικής Τραπέζης της Κύπρου (ΌροιΥπηρεσίας) Κανονισμούς που δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα Αρ.1879 της 5ης Αυγούστου, 1983, ΠαράρτημαΤρίτο,σελ.577,Κ.Δ.Π.189/

1. Οι Κανονισμοί αυτοίτροποποιήθηκανμετους Κανονισμούς Κ.Δ.Π. 140/84- ημερομηνίας 4 Μαΐου 1984, Κ.Δ.Π. 335/84 ημερομηνίας 30 Νοεμβρίου, 1984, Κ.Δ.Π.179/85 -ημερομη­ νίας 14 Ιουνίου, 1985, Κ.Δ.Π. 269/87 - ημερομηνίας 23 Οκτωβρίου, 19S7 και Κ.Δ.Π. 282/87 - ημερομηνίας 13 Νοεμβρίου, 19S
2. 30 35 Οι τροποποιήσεις με την Κ.Δ.Π.60/88 της 19ης Φεβρουαρίου, 1988, και την Κ.Δ.Π.101/89 της 12ης Μαΐου, 1989,πουκατάργησανκαιαντικατάστησαντονΚανονισμό 12 πουρυθμίζειτοθέματωνεμπιστευτικών εκθέσεων, δενέχουν εφαρμογή στην παρούσαυπόθεση,γιατί είναι μεταγενέστερο δίκαιο. Οιλόγοιπουεγείρονται γιατηνακύρωσητωνπροσβαλλό­ μενωνπράξεωνείναι: 40

(1)Οι Κανονισμοί δυνάμει των οποίων λήφθηκανοιπρο­ σβαλλόμενεςαποφάσειςείναιάκυροι,γιατίοΝόμοςπου 3057 Στυλιανίδης,Δ. Ευαγγέλου κ.ά. ν. Κεντρικής Τράπεζας

(1989)προνοείτηνέγκρισητουςαπότονΥπουργό Οικονομικών είναι αντίθετος και ασύμφωνος με τις πρόνοιες των Αρθρων54(ζ)και58

(2)(β)τουΣυντάγματος.

(2)Ο διορισμός του ενδιαφερομένου μέρους Καρυδά στη θέσηΛογιστήαναδρομικάκαιηπροαγωγή τουστηθέση ανώτερουΛογιστή είναιάκυροι,γιατίείναιαντίθετοιμε τηναρχήτηςμηαναδρομικότηταςτωνδιοικητικώνπρά­ ξεων. 10

(3)Η σύνθεση και ονομασία της Επιτροπής - Επιτροπή Προσωπικού - που έλαβε μέρος στη διαδικασία της λήψηςτωνπροσβαλλόμενων αποφάσεων,είναιαντίθετη μετοΑρθρο 15

(3)του Νόμου. 15

(4)Δεν ακολουθήθηκε ηδιαδικασίαπου προβλέπεταιαπό τοΝόμοκαιτους Κανονισμούς.

(5)Παράβασητου Κανονισμού 11,ο οποίος προβλέπειτα κριτήριαγιατιςπροαγωγές. 20

(6)Δεν ερευνήθηκε ανταενδιαφερόμεναμέρηκατείχαν τα απαιτούμενα από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντα και ειδικά"καλήγνώσητηςΑγγλικής.". 25

(7)Δεν έγινε η σύγκριση μεταξύ των υποψηφίων και δεν έγινεη επιλογήτουκαταλληλότερουυποψήφιουγιατην πλήρωσητωνκενών θέσεων ανώτερουΛειτουργού* και

(8)Η προσβαλλόμενη απόφασηστερείται αιτιολογίας. 30 ΤοΑρθρο 15

(3)πριντηντροποποίησηπρονοούσεγιαέγκρι­ σητων Κανονισμών από το Υπουργικό Συμβούλιο. Ο τροπο­ ποιητικόςΝόμος10/79αντικατάστησετοΥπουργικόΣυμβούλιο με τον Υπουργό. Υπουργός", σύμφωνα με τον ορισμό στο 35 Αρθρο2, σημαίνειτονΥπουργό Οικονομικών. ΕίναιεισήγησητουδικηγόρουτωναιτητώνότιτοΑρθρο58 τουΣυντάγματος,πουαναφέρειτακαθήκοντακαιτιςεξουσίες του υπουργού δεν καλύπτει έκδοση ή έγκριση έκδοσης Κανονιστικών Διαταγμάτων,γιατίαυτόείναιμέσαστηναπο­ κλειστική εξουσία του Υπουργικού Συμβουλίου δυνάμει του 3058 40 3 AAA Ευαγγέλουκ.ά.ν. ΚεντρικήΤράπεζας Στυλιανίδης, Δ. Αρθρου54(ζ). 5 10 15 20 25 30 35 Ηνομοθετικήεξουσίαγιακάθεθέμαασ/είταιαπότηΒουλή των Αντιπροσώπων. Τούτο δεν εμποδίζει τη Βουλή των Αντιπροσώπων από του να εξουσιοδοτεί άλλα όργανα να νομοθετούναναφορικά μελεπτομερειακέςπρόνοιες μέσα στα πλαίσιατουΝόμου. Στη σύγχρονηκοινωνία,μετιςπολύπλο­ κεςανάγκεςκαιταπολλαπλάπροβλήματα, όχιμόνοείναι επι­ τρεπτό, αλλά είναι κοινή τακτικήη νομοθετική εξουσία να θεσπίζεινόμοκαινααφήνειτιςλεπτομέρειες γιατην εφαρμο­ γή του να συμπληρώνονται από δευτερογενή νομοθεσία ή νομοθεσία με εξουσιοδότηση. Η νομοθετική εξουσία έχει το δικαίωμα εξουσιοδότησης και η νομοθετική εξουσιοδότηση είναικαιαυτήέκφρασητηςβούλησηςτουλαούμέσωτης λα'ικής αντιπροσωπείας - (βλ. Policeand Theodhoros Nicola Hondrou and Another, 3 R.S.C.C 82* Ethnikos v.K.O.A.

(1984)3 C.L.R.1150, 1155-Presidentof Republicv.Houseof Representatives

(1986)3C.LR. 1168). Toζήτημαπουεγείρεταιαπότοδικηγόρο τωναιτητών έχει απαντηθεί από την Ολομέλεια στην υπόθεση Χάρης Θεοδωρίδης και Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου

(1989)3 Α.Α.Δ. 1457). ΤοΔικαστήριοαποφάσισεότι ηΒουλή μπορεί να εξουσιοδοτεί την έκδοση Κανονιστικώνκαι Εκτελεστικών Διαταγμάτωνγιατηνεφαρμογή τουνόμουπουηίδιαψηφίζει από οποιοδήποτε όργανο της Δημοκρατίας το οποίο ασκεί εκτελεστικήεξουσία. Η παράγραφος (ζ)του Αρθρου 54 εφαρμόζεταιστιςπεριπτώσεις όπου ένας νόμος εξουσιοδοτεί την έκδοση ΚανονιστικώνκαιΕκτελεστικώνΔιαταγμάτων, αλλάδενανα­ φέρεται το όργανο που θα τα εκδώσει και το Υπουργικό Συμβούλιοέχειτότετην εξουσία έκδοσης τους.Όταν όμως η Βουλή ορίσει στο Νόμο το όργανο που θα εκδώσει τα Κανονιστικάκαι Εκτελεστικά Διατάγματα ήπουθαεγκρίνει την έκδοση τους,τότε το όργανοαυτό με εξουσιοδότηση της νομοθετικής εξουσίας δικαιούται να προβεί ανάλογα στην έκδοση ή έγκριση τους. Το Δικαστήριο στην υπόθεση Θεοδωρίδη(ανωτέρω) κατάληξε: 40 "Το επίδικο άρθρο του Νόμου εξουσιοδοτεί το ΣυμβούλιοτηςΤράπεζας,μετησύσταση τουΔιοικητήκαι 3059 Στυλιανίδης,Δ. Ευαγγέλου κ.ά.ν. Κεντρικής Τράπεζας

(1989)τηνέγκριση τουΥπουργού, ναεκδίδεικανονισμούς που να διέπουντηνεσωτερικήοργάνωσητηςΤράπεζας,τουςόρους υπηρεσίαςτων αξιωματούχωνκαιυπαλλήλων της,να ρυθ­ μίζειτιςεξουσίες καικαθήκοντατουςκαιτηνάσκησηπάνω σε αυτούς πειθαρχικού ελέγχου. Η εξουσιοδότηση αυτή αρύεται όχι μόνο απότο άρθρο61 του Συντάγματοςαλλά συνάδεικαιμετοάρθρο 119,παράγραφοι2,3και4." 5 Αναφορικά μετο διορισμό και/ή προαγωγές τουενδιαφε­ ρομένου μέρους Καρυδάηδικηγόρος των καθ'ων ηαίτηση 10 ισχυρίστηκε ότιη προσφυγήδεν μπορείναπροχωρήσει,γιατί οιαιτητέςδενέχουν έννομο συμφέρο,επειδήδενικανοποιούν τα σχέδια υπηρεσίας για τη θέση Λογιστή και Ανώτερου Λογιστή. 15 Η προσφυγή κάτω από το Αρθρο 146 δεν είναι, όπως χαρακτηριστικά έχει λεχθεί, λαϊκή αγωγή (actio popularis). Προσφυγή είναι παραδεκτή από το Διοικητικό Δικαστήριο μόνοανοαιτητήςέχει άμεσο,ενεστώς, συγκεκριμένο, νόμιμο συμφέρο στο νόημα της παραγράφου 2 του Αρθρου 146 του 20 Συντάγματος, το οποίο προβλέπει ότι: "προσφυγή ασκείται υπό παντός προσώπου, του οποίου προσεβλήθη ευθέως διά της αποφάσεως,της πράξεως ήτης παραλείψεως ίδιον, ενε­ στώς έννομον συμφέρον,όπερκέκτηταιτούτοείτεωςάτομον είτε ως μέλος κοινότητος τινός". (Βλ., μεταξύ άλλων, 25 Kritiotis v. Municipality of Paphos and Others

(1986)3 C.L.R. 322, 338). Στις υποθέσεις διορισμού ή προαγωγής έννομο συμφέρο έχει μόνοπρόσωποπουείναιυποψήφιοκαικατέχειταπροσό- 30 ντα που προβλέπονται απότο σχέδιο υπηρεσίας της θέσης (βλ.AnastasiosPhilippouand TheRepublic(Public Service Commission),4R.S.C.C 139,140,141*CostasNeophytouand The Republic of Cyprus through the Public Service Commission (an Independent Body) 1964 C.L.R. 280· 35 Sofocles Constantinou and Another and The Republic of Cyprus through The Public Service Commission

(1966)3 C.L.R. 174' Michael Santos and Others v.Republic (Public Service Commission)

(1969)3 C.L.R. 28, 33- Mary Constantinidou and Others v. Republic (Public Service 40 Commission)

(1974)3 C.L.R. 416, 418' Paraskevopoulouv. Republic

(1980)3 C.L.R. 647- Meletis and Others v. C.P.A. 3060 3 Α.Α.Δ. 5 •» 10 Ευαγγέλουκ,ά.ν. ΚεντρικήςΤράπεζας Στυλιανίδης,Δ.

(1986)3 C.L.R.418" Antonis Meletis and Others v. 1. The CyprusPortsAuthority,2.The Council of Ministers

(1987)3C.LR. 1984-Papaleontiou v.E.S.C.

(1987)3C.L.R.1341· The Republicof CyprusandAnother v. Maria Christoudhia and Another(\9SS) 3C.L.R.2622). Τασχέδιαυπηρεσίαςτωνθέσεων πουπροσβάλλονταιαναφορικά με το ενδιαφερόμενο μέρος Καρυδά βρίσκονται στο Παράρτηματων Κανονισμών 4.5 και4.7. Μεταξύτων απαιτουμένων προσόντωνείναι: "(α) Μέλος ενόςτων ακολούθων ΣωμάτωνΛογιστών του Ηνωμένου Βασιλείου: 15 (ΐ)TheInstituteof CharteredAccountants (ii)TheAssociation of Certified Accountants." 20 25 30 Κανένας απότους αιτητέςδενκατείχεταπροσόντααυτά καιως εκτούτουδεν έχουνέννομο συμφέροκαιη προσφυγή εναντίον του διορισμού και προαγωγής του Καρυδά στις θέσειςΛογιστήκαιΑνώτερουΛογιστήείναιαπαράδεκτη. Ο δικηγόρος των αιτητών υπόβαλε ότι η Επιτροπήπεριγράφεται στα πρακτικά ως η "Επιτροπή Προσωπικού" (Personnel Committee), η οποία δεν μπορεί να είναι η Επιτροπήπουπροβλέπει τοΑρθρο 15

(3)τουΝόμουκαιεπι­ πρόσθεταησύνθεσητης-τετραμελής-ήτανελαττωματική, ενώ ο Νόμοςπροβλέπει "....γνωμοδότησιν Επιτροπήςεπίτούτω συνιστώμενης " Στον Κανονισμό2 προβλέπεται: 35 '"Επιτροπή Προσωπικού1 σημαίνει την δυνάμει του άρθρου 15

(3)των περί Κεντρικής Τραπέζης της Κύπρου Νόμωντου 1963και 1979 συνιστωμένην Επιτροπήν." 40 Ησύνθεση τηςΕπιτροπήςσύμφωνα μετοΝόμοαποτελεί­ ται από το Διοικητή ως Πρόεδρο, τον Υποδιοικητή, τον Υπουργικό Επίτροπο και άλλα δύο πρόσωπαπουδιορίζο­ νται από το Συμβούλιο για θητεία δύο χρόνων. Ο Υποδιοικητής, σύμφωναμετοΣύνταγμακαιτοΝόμο,πρέπει 3061 Στυλιανίδης Δ. Ευαγγέλου κ.ά.ν. Κεντρικής Τράπεζας

(1989)να είναι Τουρκοκύπριος. Ηθέσηείναι κενή. Ο Πρόεδρος,ο Υπουργικός Επίτροπος που διορίστηκε από τον Υπουργό Οικονομικών - (βλ.Τεκμήριο 12,ημερομηνίας 10 Αυγούστου, 1985) -καιταάλλαδύομέλη τηςΕπιτροπήςήτανπαρόντα. Η σύνθεσηήτανάρτια. Ολόγοςπουαναφέρεταιστην ονομασία καισύνθεση της Επιτροπήςείναιαστήρικτος. 5 Το Αρθρο 15

(3)προβλέπει ότι ο Διοικητής ενεργεί με τη σύμφωνηγνωμοδότηση τηςΕπιτροπής.Είναιισχυρισμός του δικηγόρου των αιτητών ότι η σύσταση της Επιτροπής και η 10 ενέργεια του Διοικητή σύμφωνα μετησύσταση είναιεντελώς διάφορη διαδικασία. Οι πρόνοιες του Αρθρου 15

(3)έχουν εφαρμοσθεί καικαμιάπαρατυπίαδενέχειπαρατηρηθεί. Υποστηρίχθηκε ότι δενακολουθήθηκε ο Κανονισμός 11,ο οποίος προβλέπει τα κριτήρια για τις προαγωγές και παρα­ γνωρίστηκε ηαρχαιότητατωναιτητών. Οιαιτητές 1 και2είναι αρχαιότεροιόλων των ενδιαφερομένων μερών. 15 Σύμφωναμετον Κανονισμό 11 προαγωγήγίνεταιβάσειτης αξίας, της πείρας και των προσόντων των υπαλλήλων. Επιπρόσθεταοόρος 1.5 τουΠαραρτήματος των Κανονισμών αναφέρει ότι για κάθεθέσηήβαθμόκαθοριζόμεναπροσόντα είναι ταελάχιστα απαιτούμενα γιαδιορισμό. Επιπρόσθεταή ανώτεραπροσόνταθαθεωρούνταιωςπλεονέκτημα. 20 25 Έχεινομολογηθεί απότοανώτατοΔικαστήριο αναφορικά μεδημόσιους υπαλλήλους ότιεπιπρόσθεταπροσόντα, πουδεν είναιπλεονέκτημα μετο σχέδιο υπηρεσίαςαλλάείναισύμφω­ να με τα καθήκοντα και τις ευθύνες της θέσης, λαμβάνονται 30 υπόψη και συνεκτιμούνται γιατην επιλογή του καταλληλότε­ ρουυποψήφιου. Οι αιτητέςυστερούσαν σε αξίααπόόλα ταενδιαφερόμενα πρόσωπα,όπωςείναιπρόδηλοαπότιςεμπιστευτικές εκθέσεις. 35 Δεν ήτανυπέρτεροι σεπροσόντα. Πείρααποκτάταιμεάσκηση σε μιαιδιότητα - {SkapoullisandAnother v. Republic

(1984)3 C.L.R.554· Piperi and Others v.Republic

(1984)3C.L.R. 1306). Υπάλληλος πουυπηρετεί γιαμακρόχρονικόδιάστημα σε μία θέση,εκτός εάνυπάρχουνστοιχεία που νααποδεικνύ- 40 ουντοαντίθετο,αποκτάευρείαπείρα. 3062 3 Α.Α.Δ. 5 10 Ευαγγέλου κ.ά.ν. Κεντρικής Τράπεζας Στυλιανίδης,Δ. Η αξία έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από ταάλλα κριτήρια. Θααναφερθώμόνο σε δύομάλλον πρόσφατεςαποφάσειςτης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Republic v. Haris

(1985)3C.L.R. 106,τοΔικαστήριο είπε στη σελ.110:"The claim ofofficers topromotion should be considered onthebasisofmerit,qualificationsandseniority. Merit should carry amostweightbecausethefunctions ofapublicoffice are better performed inthe general insterests of the publicby a publicofficer better in merit than seniorityorqualifications(Menelaou v.TheRepublic

(1969)3C.L.R. 36,at p.41)." Στην υπόθεση Republic v.Roussos

(1987)3 C.L.R.1217, στησελίδα 1220 ειπώθηκε: 15 20 25 30 35 40 'That merit isthemost weighty factor has been established by case-law over a period of many years (see,inter alia, Menelaou v. The Republic

(1969)3 C.L.R. 36,41, Theocharous v. The Republic

(1969)3 C.L.R. 318, 323, Mintzidesv. TheRepublic

(1973)3C.LR.521,526, Vourkos v.Republic

(1983)3C.L.R. 1442, 1449, Constantinou v. The Republic

(1984)3 C.L.R. 498, 502, Constantinides v. The Republic

(1984)3 C.L.R. 567, 573, Psaras v.The Public Service Commission (19S5) 3 C.L.R. 229, 241,and Yenakritou v.TheRepublic{l%5) 3 C.L.R.2731,2741)" Ηδιορίζουσααρχήστην επιλογήτουκαταλληλότερουυπο­ ψήφιου συνεκτιμά όλα τα στοιχεία ενώπιον της, μεβάσητα νομοθετημένα κριτήριακαιτιςαρχέςτουδιοικητικού δικαίου, όπως νομολογήθηκαν απότο Δικαστήριο τούτο,και έχει την ευχέρειανααποδώσειπερισσότερη ήλιγότερη βαρύτητασεένα απότα κριτήρια. Έχει όμως καθιερωθεί ότιη αρχαιότηταυπερισχύει μόνο ότανοιυποψήφιοιείναιπερίπουίσοισταάλλακριτήρια. Στην παρούσαπερίπτωσηοιαιτητέςδενήταν ισάξιοι των ενδιαφε­ ρομένων μερών σταάλλα κριτήρια και ειδικά στην αξίαστην οποίαπρέπεινααποδίδεταιμεγαλύτερη βαρύτητα. Ταπροσόντα τωνυποψηφίων φαίνονται σταΤεκμήρια πουκατατέθηκανστοΔικαστήριο.Τοπαράπονοτωναιτητών είναι ότιδεν έγινε έρευνα για το προσόν καλής γνώσης της 3063 Στυλιανίδης,Δ. Ευαγγέλου κ.ά.ν. Κεντρικής Τράπεζας

(1989)Αγγλικής απότα ενδιαφερόμενα μέρη. Το ίδιο προσόν ήταν αναγκαίο με τα σχέδια υπηρεσίας για τη θέσηπου κατείχαν πριν από την προαγωγή.Περαιτέρω τα ενδιαφερόμενα μέρη Ελευθερίου, Γεωργιάδου, Καμπέρης,Μιχαηλίδης,Σταυρινάκης ήταν κάτοχοι πανεπιστημιακών τίτλων και μεταπτυχιακών 5 διπλωμάτων Αγγλικών πανεπιστημίων. Το ενδιαφερόμενο μέρος Ιωάννου, εκτός από το πτυχίο του Πανεπιστημίου Αθηνών, είχε δίπλωμα In Marketing Institute of Bankers of UnitedKingdomInstitute ofMarketing. Από ταπροσόντααυτά είναιέκδηλοότιταμέλητηςΕπιτροπήςκαιοΔιευθυντής εγνώ- 10 ριζανότι τα ενδιαφερόμενα αυτάπρόσωπα είχαν καλήγνώση τηςΑγγλικής. Είναικαθήκοντης Επιτροπήςκαικάθεδιορίζουσας αρχής να ερευνά αν οι υποψήφιοι έχουν τα προβλεπόμενα από το 15 σχέδιο υπηρεσίας προσόντα - Mytides and Another v. /?epuWi'c

(1983)3C.L.R. 1096,1111).Προσόνταόμωςταοποία φαίνονται απότο διοικητικό φάκελο έκδηλαδεν είναιανάγκη να καταγράφονταιστο πρακτικότης Επιτροπής. Ημηκατα­ γραφήτουςδενεξυπακούειέλλειψηέρευναςήδιακρίβωσης της 20 κατοχήςτων προσόντων απόέναυποψήφιο. Τοδιοικητικό όργανο έχεικαθήκοναπροβαίνει στην εύλο­ γα αναγκαίαέρευνα γιατηδιακρίβωσητων ορθών γεγονότων καιτηνεφαρμογήτηςσχετικής νομοθεσίας σεαυτάκαιτότενα 25 ασκεί τηδιακριτική του ευχέρεια γιανα καταλήξει σε απόφα­ ση. Διορίζουσα αρχή, όπως ο Διοικητής και η Γνωμοδοτική Επιτροπή Προσωπικού, αφούδιακριβώσει ταορθά γεγονότα πρέπει να προβαίνει σε σύγκριση μεταξύ των υποψηφίων με βάση όλα τα κριτήρια που προνοούν οι Κανονισμοί και οι 30 αρχές του διοικητικού δικαίου για την επιλογή του καταλλη­ λότερου υποψήφιου. Συναφήςπρος τοκαθήκοαυτόείναικαι η αιτιολόγηση της διοικητικής απόφασης στην οποία καταλή­ γει. Η αιτιολογία πρέπει να περιλαμβάνεται στην απόφαση αλλά μπορεί νασυμπληρώνεται απόταστοιχεία τουφακέλου. 35 Η πλήρης αιτιολογία περιέχει ή δείχνει τη νομική βάση της διοικητικής απόφασης,συνδέεται άμεσαμεταγεγονότα καιτη νομιμότητα της πράξης και είναι αναγκαίαγια να μπορεί με ευχέρεια να γίνεται ο δικαστικός έλεγχος. Ηαιτιολογία μπο­ ρεί να διακριβωθεί και/ή συμπληρωθεί από τα στοιχεία του 40 διοικητικού φακέλου. 3064 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Ευαγγέλουκ.ά.ν.ΚεντρικήςΤράπεζας Στυλιανίδης, Δ. Κάθε διοικητική πράξη πρέπει να έχει επαρκή και σαφή αιτιολογία. Η αιτιολογία μπορεί να συμπληρώνεται απότα στοιχεία του φακέλου. Η πλήρης αιτιολογία περιέχει ή δεί­ χνει τη νομική βάση της διοικητικής απόφασης, συνδέεται άμεσαμεταγεγονότακαιτηνομιμότητατηςπράξηςκαιείναι αναγκαία για να μπορεί με ευχέρεια να γίνεται ο δικαστικός έλεγχος. Ηαιτιολογία μιαςδιοικητικήςπράξηςαποτελεί την έκθεση των πραγματικώνκαι νομικών λόγων που οδήγησαν τη διοίκηση στην απόφασητης, καθώς και παράθεσηκριτηρίων με βάσητα οποία άσκησε η Διοίκηση τη διακριτικήτης ευχέρεια. (Βλ., μεταξύ άλλων, Ανδρέας Παντελή ν. Της Δημοκρατίας της Κύπρου διά της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών

(1989)3 Α.Α.Δ. 630, Stavros Rallis and Greek Communal Chamber (Director, Greek Education) 5 R.S.C.C. 11, στη σελ.18, Pancyprian Federation of Labour (PEO) and 1. Board of Cinematograph Films Censors, 2. Minister of interior of the Republic of Cyprus

(1965)3 C.L.R. 27, Sunshore Estates Ltd. v. The Municipal Corporation of Famagusta

(1971)3 C.L.R. 440, Alona CoOperative Society v. Republic

(1986)3 C.L.R. 222, Nicolaides v. Municipality of Latsia

(1987)3 C.L.R. 1496, Κυπριακή άημοκρατία μέσω Επηροπής Δημόσιας Υπηρεσίας και Ά).λον ν. Σταύρου Φιλιππίδη

(1989)3Α.Α.Δ. 292. 25 30 35 Τι είναι δέουσα αιτιολογία είναι θέμα βαθμούπουεξαρτά­ ται από τη φύση της συγκεκριμένης απόφασης - (Athos G.Georghiades and Others v. Republic (Public Service Commission)

(1967)3 C.L.R. 653, 666). Η αιτιολογία μπορεί να είναι και λακωνική και, εάν στο περιεχόμενο της και στο υπόβαθρο της φαίνονταιοι λόγοι της απόφασης,τότε ηπράξη δεθεωρείται ότι στερείται αιτιολογίας. Η αιτιολογία που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι επαρκήςή πλήρης, αλλά συμπληρώνεται απότα στοιχεία των διοικητικών φακέλων και ως εκ τούτου ο λόγος της έλλειψης αιτιολογίας δεν ευσταθιί. Οι αιτητές δεν έχουν αποδείξει "έκδηλη ήκαι ακόμηαπλή υπεροχή" έναντι των ενδιαφερομένων μερών στο νόημα της φράσης στην υπόθεση Hadjiloannou v. Republic

(1983)3 C.L.R. 1041. 3065 Στυλιανίδης,Δ. Ευαγγέλου κ.ά.ν.Κεντρικής Τράπεζας

(1989)Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται. Καμιά διαταγήγια έξοδα. ΗΠροσφυγήαπορρίπτεται χωρίςέξοδα. 3066 5