(1989)13 Δεκεμβρίου,19S9 [ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣΧΡΥΣΕΛΕΟΥΣΗΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΜΕΝΟΥ ΔΙΑ ΤΩΝ Κ.Κ. ΣΙΜΟΥ ΣΥΜΕΩΝΙΔΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ ΤΑΜΙΑ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 659/86) Πράξεις ήαποφάσεις εν τη εν\ϋίατου Άρθρου 146.1 τον Συντάγματος — Κήρυξη χπρίοι» ως αρχαίου μνημείου βάσει του Περί Αρχαιοτήτων Νόμον, Κεφ. 31 — Κατά πόσο είναι νομοθετικού χαρακτήρα — Αρνητική η απά\τηση στο ερζότημα— Τοκριτήριο διακρίσεως μεταξύ πράξεως νομοθετικού καιπράξεως διοικητικού χαρακτήρα είναι ουσίαστικό. Έννομο συμφέρον—Κήρυξη κτιρίου ως αρχαίου μνημείου βάσει τουΠερί Αρχαιοτήτων Νόμου, Κεφ.31— Κατά πόσο υφίσταται έννομο συμφέ ρον προσβολής, χωρίς προηγουμένως να υποβληθεί αίτηση για άδεια στον Έφορο Αρχαιοτήτων προς διειέργεια επιδιόρθωσης,προσθήκης ή αλ),αγής στην περιουσία (Άρθρο S του Νόμου) — Καταφατική η απά ντηση στο ερώτημα. Συνταγματικό Δίκαιο — Δικαίωμα περιουσίας — Εκκλησιαστική περιουσία — Σύνταγμα, Άρθρο 23.9— Κήρυξη κτιρίου ως αρχαίου μνημείου — Συνιστά περιορισμό μη σχετιζόμενο με την πολεοδομία — Κατά συνέπεια προαπαιτείται έγγραφος συναίνεση της αρμοδίας Εκκλησιαστικής Αρχής. 5 10 15 20 3074 3 Λ.Α.Δ. ΙερόςΝαόςΧρυσελεούση;Στρ/λουν.Δημοκρατίαςκ.ά. 5 Με τιτ\' παρούσα Αίτηση Ακυρώσεως προσβάλλεται διάταγμα του Εφόρου Αρχαιοτήτων, με το οποίο κηρύχθηκανορισμένα κτίρια,που ανήκουν στον Ιερό ΝαόΧρυσελεούση;Στροβόλου,ω ; αρχαία μνημεία. Οι καθ' ων ηΑίτησηπροέβαλανένσταση ότιηπράξηείναι νομοθετικού περιεχομένου και ότι οι αιτούσες στερούνται εννόμου συμφέρολτος καιτούτοδιότι ηπεριουσίατωνδενεπηρεάζεταιαπλώςκαιμόνο μετην κήρτιξητουκτιρίουως αρχαίουμνημείου. Οινομικές αρχέςπουανέλυ σε το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας τις εν λόγω ενστάσεις, φαί νομαι απότις 2 πρώτεςπιο πάνωπεριληπτικές σημειώσεις. 10 Οι αιτούσες προέβαλαν επίσης ότι δεν είχε γίνει η δέουσα έρευνα σχετικάμετηνηλικίατουκτιρίουήσχετικάμετοκατάπόσοήταν"υψί στης'' αξίας. Το Δικαστήριο απέρριψε τιτν εισιίγηση αυτή εφόσον οι αιτούντες δεν προσεκόμισαν οποιοδήποτεσχετικό στοιχείο. 15 20 Τέλοςκαιενόψειτουγεγονότοςότιπρόκειταιγιαεκκλησιαστικήπερι ουσία, το Δικαστήριο ακύρωσε την επίδικη απόφασηκαι τούτο, διότι κατά τηγνώμητουΔικαστηρίου,οπεριορισμός εκτηςκηρύξεως κτιρίου co; αρχαίου μνημείου δεν έχει σχέση με πολεοδομία και επομένως δεν εμπίπτει στην εξαίρεση, που επιτρέπει το Άρθρο 23.9 τουΣυντάγματος, αλλά στονκανόναπουκαθιερώνεικαισύμφωναμετον οποίο,προκειμέ νου να επιβληθεί περιορισμός ή δέσμευση σε εκκλησιαστική περιουσία, προαπαιτείταιηάδειατηςαρμοδίαςεκκλησιαστικήςαρχής. 25 Π επίδικηαπόφαση ακυρώνεται μεέξοδα σεβάρος των καθ'ων η Αίτηση. Αναφερόμελ'ες υποθέσεις: 30 Police v.Hondrou 3R.S.C.C. S2, Papatilippou v. Police I R.S.C.C 62, 35 BoardofRegistration ofArchitectsandCivilEngineersv. Kyriakides
(1966)3C.LR. 640, Josephin v.Republic (19S6) 3CLR. 111. 40 Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτωνκαθ' ωνηαίτησημε 3075 Ιερός Ναός Χρυσελεούση;Στρ/λουν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)την οποίακηρύσσοντο ως αρχαία μνημεία τακτίριαπουβρί σκονται στην ενορία Χρυσελεούση; στο Στρόβολο και που ανήκουνστουςαιτητές. Λ(Παναγίδηςγια Π.Σαροή, γιατονΑιτητή. 5 Μ.Τσιάπκα (κα),Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' ωνη αίτηση. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Ανάγνωσετην ακόλουθη απόφαση. Ηπρο- 10 σφυγήστρέφεται εναλαίοντηςαπόφασηςτων καθ' ωνη αίτηση όπως δημοσιεύθηκε στην επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας ημ. 12.9..89 (Κ.Δ.Π. 221/86)και με την οποία κηρύσσοντο ως αρχαία μνημεία τακτίριαπουπεριγράφονταιστον πίνακα Α' στην Αίτησηπουαφορά σύμπλεγμα κατοικιώνκαικατάστημα- 15 των "λαϊκής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής" και "κατοικιών λαϊκήςπαραδοσιακήςαρχιτεκτονικής'*οτιτνενορίαΧρυσελεούσης στον Στρόβολο. ΟιαιτητέςείναιΝαόςτηςΕλληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας 20 της Κύπρου και η προσφυγή εγείρεται διά των μελών της Εκκλησιαστικής Επιτροπής Σίμου Συμεωνίδη και Χρίστου Παρασκευόπουλου. Σύμφωνα μεταγεγονότα,όπωςέχουν εκτεθεί ενώπιον του 25 Δικαστηρίου, οι αιτητές είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες της περιουσίαςπουπεριγράφεταιπιοπάνω,τηνοποίαναγόρασαν το 19S0 με σκοπό την αξιοποίηση της μετην κατεδάφισητων υφιστάμενων καιτηνανέγερσηνέων υποστατικών. 30 Οιαιτητέςυπέβαλανεκπονηθέντααρχιτεκτονικάσχέδιακαι στατική μελέτη και το 1985 εκδόθηκε από το Συμβούλιο Στροβόλου η σχετική άδεια οικοδομής. Οι αιτητές ζήτησαν στην συνέχειαπροσφορέςκαιπροχώρησανστηδιαδικασίαγια την κατεδάφισητων κτιρίων καιγιατον σκοπό αυτόυπεβλή- 35 Οησανσεσοβαρέςδαπάνες. Στις 17.2.86, δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας η Κ.Δ.Π. 38/86 με την οποία ο Διευθυντής Τμήματος Αρχαιοτήτων γνωστοποιούσε την πρόθεση του να κηρύξει ωςΑρχαία Μνημείατακτίριατωναιτητών. 3076 40 3Λ.ΛΛ. ΙερόςΝαόςΧρνσελεοΰσηςΣτρ/λουν.Δημοκρατίαςκ.ά. Κούρρης, Δ. Οι αιτητές με επιστολή του δικηγόρου τους ημ. 11.3.86 υπέ βαλαν ένσταση στην προτιθέμενη κήρυξη της περιουσίας τους ως Αρχαίο Μνημείο. 5 Το διάταγμα δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 12.9.S6. Οι λόγοιγιατους οποίουςζητείται η ακύρωση της επίδικης πράξεως συνοψίζονται στην γραπτή αγόρευση των αιτητών ως εξής: 10
(1)Ηαπόφασηείναι αντισυνταγματικήεπειδήελήφθηκατά παράβασητου Αρθρου 23.9 τουΣυντάγματος.
(2)Στερείταιτης επαρκούςήαναγκαίας αιτιολογίας. 15 20 25 30 35 40
(3)Ελήφθη κατά παράβαση των διατάξεων του περί Αρχαιοτήτων Νόμου Κεφ.311 ο οποίος τροποποιήθηκε από τους νόμους 48/64και32/73.
(4)Είναιαποτέλεσμα υπέβασηςκαι/ήκατάχρησης εξουσίας και ελήφθη κατά παράβασητων κανόνων της χρηστής διοίκησης. Καθοριστικές για την τύχη και την πρόοδο της προσφυγής είναι οι προδικαστικές ενστάσεις που εγείρονται απόπλευράς της Δημοκρατίας και που για το λόγο αυτό θα εξεταστούν ως πρώτο θέμα στην απόφαση του Δικαστηρίου. Οι ενστάσεις είναι δύο, ότι, (α)η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αποτελεί πράξη οργάνου πουασκεί εκτελεστικήήδιοικητικήλειτουργία κατά την έννοια του Αρθρου 146.1,αλλάάσκηση νομοθετικής εξουσίας που δεν υπόκειται στη δικαιοδοσία ακυρωτι κού ελέγχουκαι (β) το επίδικοδιάταγμαδενπροσβάλλει ευθέωςοποιοδήπο τε ίδιο,ενεστώς, έννομο συμφέρο των αιτητώνκατά την έννοια του άρθρου 146.2 τουΣυντάγματος. Η ένστασηγιατονομοθετικό χαρακτήρατηςαπόφασηςστηρίχτηκε στις πρόνοιες του περί Αρχαιοτήτων Νόμου Κεφ.31, όπου δίδεται αφ' ενός ο ορισμός και έννοια του "Αρχαίου Μνημείου" και αφ' ετέρου παρέχεται στο Υπουργικό 3077 Κούρρης,Δ. ΙερόςΝαόςΧρ\Ό*ελεούσηςΣτρ/λουν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)Συμβούλιο η εξουσία να κηρύττει και να καθιστά "Αρχαία Μνημεία"γιατουςσκοπούςτουνόμουαντικείμενα,κτίριακαι περιοχές και να τα κατατάσσει στον Πρώτο ή το Δεύτερο Πίνακα. Κατάτουςισχυρισμούς τωνκαθ'ωνη αίτησηη εξου σία αυτή που παρέχεται στο Υπουργικό Συμβούλιο (άρθρο 6
(1)(α)τουΝόμου) αποτελείκατ' αναλογία εξουσίανομοθετι κής φύσεως που διά του πιο πάνω έχει εκχωρηθεί στο Υπουργικό Συμβούλιο. Η νομική επιχειρηματολογία βασίστηκε κυρίως στην απόφάσηPolicev. Hondrou3 R.S.C.C.82. 5 10 Σε ότι αφοράτο έννομο συμφέρο των αιτητών,ο ισχυρι σμός είναι ότι απλά και μόνο η κήρυξη μιας περιουσίας ως "Αρχαίου Μνημείου"δεθίγειταέννομασυμφέροντατωνίδιο- 15 κτητών,γιατί συνεπάγεται μόνο την υποχρέωση εξασφάλισης γραπτήςάδειαςαπότοΔιευθυντήτουΤμήματοςΑρχαιοτήτων για τη διενέργεια οποιασδήποτε επιδιόρθωσης, προσθήκης ή αλλαγήςστηνπεριουσία(άρθρο8τουνόμου). Έννομοσυμφέ ρονγιατουςαιτητέςθαεδημιουργείτο μόνοανμετάαπόαίτη- 20 σή τους για εξασφάλιση άδειας επιβάλλονταν από το Διευθυντήπεριοριστικοίόροι.Στοστάδιοεπομένωςτηςαπλής κήρυξης της περιουσίας ως Αρχαίου Μ\ημείου, ηπροσφυγή ήταναπότηνάποψηαυτή,πρόωρη. 25 Μελέτησα μετηνπροσήκουσαπροσοχήκαιτις δύοενστά σειςκαικρίνωότι πρέπεινααπορριφθούν. Ηέννοιατηςνομοθετικήςπράξεωςστηνομολογίαμαςπρο κύπτειαπότηναπόφασηPapafilippou v. ThePolice 1 R.S.C.C. 62, όπουτονίζεταιότι το κριτήριο γιατον χαρακτηρισμότης πράξεως είναι ουσιαστικό και δεν καθορίζεται κατ'ανάγκη από τηφραστικήδιατύπωσηενώο ίδιοςόρος,μπορείναέχει άλλη έννοια ανάλογα με το μέρος και το περιεχόμενο στο οποίο χρησιμοποιείται. (Βλ.επίσης Μ.Δ. Στασινόπουλου, ΔίκαιονΔιοικητικών Πράξεωνσ.104). Βασικόστοιχείο τηςδιοικητικήςπράξεως,σεαντιπαράθεση προςτηννομοθετική,είναιότιαφορά(δημιουργεί, τροποποιεί ήαίρει)ατομικήήειδικήκατάσταση. Η προσβαλλόμενη απόφασηείναι διοικητικούχαρακτήρα. 3078 30 35 40 3 Α.Λ.Δ. Ιερός ΝαόςΧρνσελεούσηςΙτρ/λου ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Κούρρης,Δ. 5 10 15 Μεαυτήυπάγεταιυπότοκαθεστώςορισμένουκανόνοςσυγκε κριμένη περίπτωση. Ηεξατομίκευση της πράξεωςπροκύπτει καιαπότιςδιατάξειςτουνόμουάρθρο6
(2),μετοοποίοπαρέ χεταιστον επηρεαζόμενο ιδιοκτήτηδικαίωμαενστάσεως κατά της προτιθέμενης κήρυξης της περιουσίας ως Αρχαίου Μνημείου. Εξάλλου και μόνη η κήρυξη της περιουσίας ως Αρχαίου Μνημείου,δημιουργεί έννομοσυμφέρο γιατον ιδιο κτήτη,δεδομένου ότιτο δικαίωμακυριότητας τουτίθεταιυπό επιπλέον περιορισμούς (εξασφάλιση άδειας κ.λπ)που επηρεάζουντηχρήση τηςπεριουσίαςτου. Οι προδικαστικές ενστάσεις-απορρίπτονται και παραμέ νουν προς εξέτασηοι ουσιαστικοί λόγοιπουεπικαλούνται οι αιτητές. . - _..™ Οκύριος ουσιαστικός λόγοςγιατον οποίο ζητείται ηακύ ρωσητηςπράξεως, αφοράτηνισχυριζόμενη αντίθεσητηςπρος τιςσυνταγματικέςδιατάξειςκαιειδικότεραπροςτοάρθρο23.9 του Συντάγματος. 20 25 30 35 40 Παράλληλα υπάρχει, πάντα κατά τους ισχυρισμούς των αιτητών, παραβίαση των προνοιών,,του_.περί Αρχαιοτήτων Νόμου, Κεφ.31,όπως τροποποιήθηκε απότους νόμους48/64 και32/73, γεγονός πουκαθιστάτηναπόφασηπαράνομη. -- Ηπαρανομίααυτήπροκύπτειαπότιςδιατάξειςτουάρθρου 2 τουνότιου,απότην επιφύλαξη ειδικότερα,πουπρονοεί ότι προκειμένου γιαέργαεκκλησιαστικής ήλαϊκήςτέχνης ύψιστης αρχαιολογικής ήκαλλιτεχνικής ήιστορικής σημασίας, λαμβάνεταιωςέτοςκατασκευήςτο 1900. Ο ισχυρισμός είναι ότι σε καμίαπερίπτωση τακτίρια των αιτητών δεν αποτελούν έργα "υψίστης" από οποιαδήποτε άποψη αξίας,ούτε και έχουν χαρακτηριστεί ως τέτοια από τους καθ'ων η αίτηση. Επομένως, θαπρέπει να θεωρηθούν απλάως "αρχαιότητες",οπότεαπαιτείταιναέχουνκατασκευ ασθείπριναπότοέτος 1850 (άρθρο2). Τα επίδικα κτίρια έχουν κατασκευασθεί, ισχυρίζονται οι αιτητές,μετά το 1890 καιπιθανώς μετάτο 1900 και συνεπώς δεν εμπίπτουν στα έργα που μπορούν νακηρυχθούν Αρχαία Μνημεία. 3079 Κούρρης,Δ. Ιερός Ναό; Χρυσελεούσης Ξτρ/λουν.Δημοκρατίαςκ..ά.
(1989)Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό για την αξία των κτιρίων, σημειώνουμε τις επιστολές του Διευθυντή Τμήματος Αρχαιοτήτων ημ. 14.2.S6και9.5.86, (παράρτημα2στηνένστα ση) όπου τακτίρια χαρακτηρίζονταιως "σύμπλεγμα οικοδο μών εξαιρετικής λαϊκήςαρχιτεκτονικής"του 19ου αιώνα,που έχειδιασωθείστοιστορικόκέντροτουΣτροβόλουκαιδιατηρεί αναλλοίωτητηναρχική του μορφή. Κανένα στοιχείο δεν έχει προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου πουνατεκμηριώνει τους.ισχυρισμούς των αιτητών,τόσογιατηναξίαόσοκαιγιατοέτοςανέγερσηςτωνοικο δομημάτων και ως εκ τούτου,οι ισχυρισμοί δεν μπορούννα ευσταθήσουνκαιαπορρίπτονται. Η συνταγματικότητα ττκποά£εακ Η απόφαση για κήρυξη της περιουσίας ως Αρχαίου Μνημείουελήφθηόπωςισχυρίζονταιοιαιτητές, κατάπαράβα σητωνπρονοιώντουάρθρου23.4 τουΣυντάγματοςπουεξαι ρεί περιουσία, κινητή ή ακίνητη, που ανήκει σε Επισ/οπή, μοναστήρι, ναόν,ήάλλο εκκλησιαστικό οργανισμό από οποι ανδήποτε αποστέρηση,ήόρο ήπεριορισμό ήδέσμευση, εκτός μόνο με τη γραπτή συναίνεση της αρμόδιας εκκλησιαστικής αρχής. Ολόκληρηηδιάταξηέχειωςεξής: 5 10 15 20 25 "Ουδεμία επιβάλλεται αποστέρησις ήόρος ήπεριορισμός ή δέσμευση του εις την πρώτη παράγραφο του παρόντος άρθρουπροβλεπομένουδικαιώματοςεπίοιασδήποτεκινητής 30 ή ακινήτου ιδιοκτησίας ανηκούσης εις οιανδήποτε επίσκοπήν,μοναστήριον,ναόν,ήοιονδήποτεάλλον εκκλησιαστικόν οργανισμόν ή οιουδήποτε δικαιώματοςή συμφέροντος επ' αυτής ειμήτη εγγράφω συναινέσει της αρμοδίαςεκκλησια στικής αρχήςτης εχούσηςτονέλεγχοτης ιδιοκτησίαςταύτης 35 ηδεπαρούσαδιάταξις ισχύεικαιεπίτωνπεριπτώσεωνπερί ων αι διατάξεις της τρίτης παραγράφουπλην των όρων, περιορισμών ήδεσμεύσεωνπροςτοσυμφέρον τηςπολεοδο μίαςκαιτηςτέταρτηςκαιόγδοηςπαραγράφουτουπαρόντος άρθρου". 40 Επομένως,ελλείψειοποιασδήποτεσυναίνεσης τωνιδιοκτη30SO 3 Λ.Α.Δ. ΙερόςΝαός ΧρυσελεούσηςΣτρ/λουν.Δημοκρατίαςκ.ά. Κούρρης,Δ, των της περιουσίας δηλαδή των αιτητών, η απόφασηείναι αντισυνταγματική. 5 10 15 20 Οι καθ'ων ηαίτησηδεν αμφισβητούντο γεγονός ότι δεν εζητήθηούτε και ελήφθη γραπτήσυναίνεση των αιτητώνγια την κήρυξη της περιουσίας ως Αρχαίου Μνημείου. Ισχυρίζονταιόμως ότι μεμόνη τηνκήρυξητηςπεριουσίαςως Αρχαίου Μνημείου Δευτέρου Πίνακα, δεν επιβάλλεται οποι οσδήποτεκαθορισμένοςπεριορισμός καιότιη υποχρέωσηγια εξασφάλιση γραπτής άδειαςαπό το Διευθυντή δεν αποτελεί αποστέρησηήόρο,περιορισμόήδέσμευσηκατάτηνέννοιατων άρθρων23.9και23.1τουΣυντάγματος. Μόνοητυχόνάρνηση του Διευθυντή να δώσει άδειαή τυχόν επιβολή όρων στην χορήγησητηςάδειαςθαμπορούσενααποτελέσει "αποστέρηση ή όρο ή περιορισμό ή δέσμευση του δικαιώματος"και μόνο στηνπερίπτωσηαυτήθαήταναναγκαίαηεξασφάλισητηςγρα πτής συναίνεσης τηςαρμόδιας αρχής. Επί του θέματος κατά πόσο ηκήρυξη της περιουσίας ως Αρχαίου Μνημείου,συνιστά απότο στάδιο αυτόπεριορισμό τηςπεριουσίας, τοΔικαστήριο έχειήδη εκφράσειτηνθέση του ενωρίτερα στην απόφαση αυτή,κατά την εξέτασητωνπροδι καστικών ενστάσεων. 25 Τομόνοερώτημαπουτίθεταιείναιανη συγκεκριμένηπερί πτωσηαφοράοποιαδήποτεαπότις εξαιρέσεις τουάρθρουκαι ειδικότερα αν ο όρος,περιορισμός ήδέσμευσηήτανπροςτο συμφέροτης πολεοδομίας. 30 Η απάντηση είναι αρνητική. Η κήρυξη περιουσίας ως Αρχαίου Μνημείουδεσχετίζεται μετηνΠολεοδομία. 35 40 Καταλήγωότιη απόφασητωνκαθ' ωνη αίτησηγιακήρυξη ως Αρχαίου Μνημείου ακίνητης περιουσίας, ιδιοκτησία του ΙερούΝαούΧρυσελεούσηςΣτροβόλου,συγκρούεταιμετιςδια τάξειςτουάρθρου23.9 τουΣυντάγματοςκαιγιατολόγο αυτό κηρύσσεταιάκυρη. ΤοΔικαστήριοπροχώρησεστηνεξέταση της συνταγματικότηταςεπειδήτοθέμαήταναπόλυτααναγκαίογιατηδιάγνωση τηςυπόθεσηςσταπλαίσιατηςοποίαςεγέρθηκε,δεδομένουότι αφοράτηδυνατότηταέκδοσηςτης προσβαλλόμενης πράξεως. 3081 Κούρρης,Δ. Ιερός ΝαόςΧρνσελεούσηςΣτρ/λου ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1989)(Βλέπε μεταξύ άλλων The Board for Registration of Architects and CivilEngineers v.Kyriakides
(1966)3 C.L.R. 640, Josephin v. Republic
(1986)3C.L.R. 111). Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα εις βάροςτων καθ' ωνη αίτηση. Ταέξοδαναυπολογισθούν απότον Πρωτοκολλητή. 5 Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα εις βάρος των καθ'ων ηαίτηση. 3082 10