clr/1989/1989_3_3101.pdf

(1989)3AAA. 2503. Δημόσιοι υπάλληλοι — Προαγωγές — Προϊστάμε\Ός τμήματος — Συστάσεις — Συνοπτική έκφραση γνώμης — Εφ' όσον δεν υπήρχε , παοαπλά\ ηση ήμετάδοση λανθασμένες εικόνας δεν αποτελεί λόγο ακυ­ ρώσεως — Κατά τηδιενέργεια συστάσεων ο Προϊστάμενος του τμήμα­ τος δενέχει υποχρέωση να αναφερθείσευπο\}/ηφίους, πον δεν είχε πρό­ θεσηνα συστήσει. 15 Δημόσιοι υπάλληλοι — Προαγωγές — Αρχαιότητα — Υπερισχύει μόνο όταν στα άλλα δύο κριτήρια οι υποψήφιοι είναι περίπου ίσοι. 20 Δημόσιοι υπάλληλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές εκθέσεις — Εγκύκλιος 491— Σύνταξη κατά παράβαση της— Κατά πόσο η Ε.Δ.Υ. έχει υποχρέωση \xx στεΟχι πίσω την έκθεσηκαι να ζητι'ισει συμπλήρωση τον κενού,που δημιουργείται — Αρνητική ηαπάντηση στο ερώτημα — 3101 Κυπριανίδηςν. Δημοκρατία;

(1989)Η νομολογίαπαρέχειεςουσίαπρος τούτο, αλλάδενεπφα>λει υποχρέωση. Με την παρούσα Αίτηση Ακυρώσεως προσβάλλονται προαγωγές των ενδιαφερομένων προσώπων σε θέσεις Ανώτερου Χωρομέτρη. Η σύστασητου Προϊσταμένουτουτμήματοςήτανλακωνική,ότι μεβάση τατρίακριτήριαστοσύνολοτουςσυνέστησεταενδιαφερόμεναπρόσω­ πα. Η σύστασηδενήταναντίθετη μεταστοιχείατωνφακέλωνούτεκαι μετέδιδε λανθασμένη εικόνα.Περαιτέρωστη συγκεκριμένη περίπτωση καιεπειδήσεορισμέ\Έςεμπιστευτικές εκθέσειςυποψηφίωνείχανεπενεχθείαλλαγέςαπότονπροσυπογράφονταλειτουργόκατάπαράβασητης πιο πάνωεγκυκλίου,ηΕ.Δ.Υ.αποφάσισεναπαραγνωρίσειτιςτροπο­ ποιήσεις καινα στηριχθεί μόνο στην εικόνα πουμετέδιδανοι αξιολογούντες λειτουργοί.Σημειωτέον,όμως,οιτροποποιήσεις,ενπάσηπερι­ πτώσει,δεναλλοίωναν τηγενική βαθμολογίατωνυπο\|ιηφίων. Έτσιηπαρούσαυπόθεσηδιακρίνεταιαπότην υπόθεσηΒασιλείου και Α)λο; ν.Δημοκρατίας

(1939)3Α.Α.Δ. 2503στην οποίαησχετική παρατυπίαήτανουσιώδης,γιατίοιτροποποιήσεις άλλαζαντηνεικόνα των υποψηφίων. 5 10 15 20 Μεβάση ταγεγονότατηςυπόθεσηςκαιτιςπιοπάνωνομικές αρχές τοΑνώτατο Δικαστήριο απέρρι\|>ετηνπαρούσαΑίτηση Ακυρώσεως. Η Αίτηση Ακυρώσεως απορρίπτεται. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Χρίστου ν.Δημοκρατίας(19S0) 3ΑΛΛ. 437, 30 ΑάρκουκαιΑΜ.ος ν. Δημοκρατίας

(1989)3Α.ΑΛ. 804, ΣάββακαιΑ>λοιν. Δημοκρατίας(19SS) 3ΑΛΛ. 160, Σεκκίδην. ΕΛ.Υ. (I9SS)3ΑΛΑ. 2136, 35 Λουκά καιΆΜοι ν. ΕΛ.Υ. (19S9)3ΑΛΛ. 672, Ρούσοςν.Δημοκρατίας(19S6) 3ΑΛΛ. 723, Δημοκρατία ν.Κουφέτα

(1985)3ΑΛΛ. 1950, 3102 40 3Α.ΑΛ. Κυπριανίδηςν.Δημοκρατίας ΦωτίουκαιΆ>λοςν. ΕΛ.Υ. (WS9)3ΑΛΛ.2622, Ταπάκηςν.Δημοκρατίας(19S7)3ΑΛΛ.450, 5 Κωνσταντίνουν.Δημοκρατίας(19S0)3A.AA.

1. Προσφυγή. 10 Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη προήχθησαν στη θέση Ανώτερου Χωρομέτρη στο Τμήμα Κτηματολογίου καιΧωρομετρίας αντίτου αιτητή. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατον Αιτητή. 15 Λ. Κονρσονμπά (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β', για την Καθ' ηςη αίτηση. 20 25 30 35 40 ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.:Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση. Η υπόθέση αφορά προαγωγές που έγιναν πέρσυ στο Τμήμα Κτηματολογίου καιΧωρομετρίας. Συγκεκριμέναμεαπόφαση της, που πήρε στις 20/12/88,η επιτροπή δημόσιας υπηρεσίας (επιτροπήήΕ.Δ.Υ.) προβίβασετουςτρεις ενδιαφερομένους σε ισάριθμεςθέσειςΑνώτερουΧωρομέτρη(Κλάδος Χωρομετρίας) από 1/1/S
2. Πρόκειται για μόνιμες θέσεις προαγωγής. Ακολούθησε η σχετική δημοσίευση στην επίσημη εφημερίδα στις3/2/89 (βλ.γνωστοποίηση αρ.242). Ο αιτητής, Χωρομέτρης 1ης τάξης,στο ίδιο τμήμα,ήταν υποψήφιος αλλά δεν επιλέγηκε. Και τώρα προσβάλλει την πράξηπροαγωγήςτων τριών συναδέλφων του σαν παράνομη και άκυρη. Πριν το πέραςτης διαδικασίαςοαιτητής,μεδιά­ βημα του δικηγόρου του ημερ. 9/S/89,απέσυρε την υπόθεση κατάτων Χ.Σαμμούτη και Γ.ΧΤεωργίου, ενδιαφερομένων 1 και3 αντίστοιχα. Γι' αυτόη προσφυγήεναντίοντουςαπορρί­ πτεται χωρίς όμως διάταγμα για έξοδα. Έτσι το αντικείμενο τηςπεριορίζεται στηνομιμότητατηςαπόφασης γιαπροαγωγή τουενδιαφερομένουκ. Λαζάρου. Στησυνέχεια θαθίξωτοιστορικό μέροςτηςυπόθεσης,αλλά μόνοστηνέκτασηπουείναιαπαραίτητογιατοσχηματισμότης κρίσης του δικαστηρίου καιστο βαθμόβέβαιαπου συσχετίζε3103 Νικήτας,Δ. Κυπριανίδη;ν.Δημοκρατίας

(1989)ται μετανομικά επιχειρήματατου αιτητή. Επειδήεδώέχου­ με θέσεις προαγωγής,είχεπροηγηθείησυμβουλευτική γνώμη αρμόδιαςτμηματικής επιτροπής. Πρόεδρος της ήτανοίδιος ο διευθυντής του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας. Η έκθεση της τμηματικής στάληκε στην Ε.Δ.Υ. στις 7.10.88 (παράρτημα 4). Συστήθηκαν συνολικά 12 υπάλληλοι κατ' αλφαβητικήσειρά. Και μεταξύ αυτώνοαιτητής καιοιτρεις πουστο τέλοςπροκρίθηκαναπότηνΕ.Δ.Υ. 5 Με την εξαίρεση ενός μέλους της τμηματικής η επιλογή 10 υπήρξε ομόφωνη. Ο κ. Κ.Παναγιώτου, πουδιαφώνησε,δεν πήρε μέρος στην αξιολόγηση. Είχε διατυπώσει αντιρρήσεις αναφορικάμετηναρμοδιότητατωνλειτουργών στουςοποίους ανατέθηκεη κατάρτισηκαιπροσυπογραφή των εμπιστευτικών εκθέσεων που,κατά την άποψητου,ήταναναρμόδιοι γιατο 15 σκοπό αυτό. Όμως ηγνώμη τουδενέγινε αποδεκτή από τα υπόλοιπα μέλη. Τιςσκέψειςτουο κ. Παναγιώτουκατέγραψε σεσημείωμαπουτελικάεπισυνάφθηκεστηνέκθεσητης7.10.

1. Το θέμα αντιμετώπισε ηΕ.Δ.Υ.σεσυνεδρία της που έγινε 20 στις 18.11.
2. Ταπρακτικάτηςαποτελούντοπαράρτημα6.Η εκτίμηση που έκαμε είναι πωςδεντεκμηριώθηκε καμιάπαρά­ βασητων σχετικών κανονιστικών διατάξεων,όπως υποστηρί­ χθηκεαπότον κ.Παναγιώτου. Περαιτέρωη επιτροπή κατέλη­ ξε ότιοιλειτουργοί πουαξιολόγησαντουςυποψηφίουςωςκαι 25 οι προσυπογράψαντες τις υπηρεσιακές τους εκθέσεις είχαν οριστεί αρμόδιααπότον οικείο διευθυντή,πουενήργησε μέσα σταόριατηςδιακριτικήςτουευχέρειας. Κατάτηνκρίσιμη συνεδρίατης20/12/88ηΕ.Δ.Υ. διαπίστω- 30 σεότισεαρκετέςαπότιςεκθέσεις υπήρχαντροποποιήσειςαπό προσυπογράφοντες λειτουργούς, αλλά δεν είχαν τηρηθεί οι πρόνοιες τηςπαραγράφου9τωνκανονιστικών διατάξεων(βλ. εγκύκλιο αρ.491 του τμήματος προσωπικού, Υπουργείο Οικονομικών, ημερ.26.3.79). Έτσι ηεπιτροπήαποφάσισενα 35 αγνοήσει τις μεταβολές αυτές καιναστηριχθεί αποκλειστικά στη βαθμολόγηση τωναξιολογούντων λειτουργών. Συμπληρώνω αναφέρονταςότιοδιευθυντής τουκτηματο­ λογίου, που παρακάθησεστη τελευταία συνεδρία της επιτροπής,πρότεινετονενδιαφερόμενοωςκατάλληλογιαπροαγωγή. Ο αιτητής δεν είχετέτοια σύσταση. Επειδήοισυστάσεις του 3104 40 3 ΑΛΛ. Κιαρκινίδιιςν.Δημοκρατία; Νικήτας, Λ διευθυντή ήταναντικείμενο επικρίσεων είναι προτιμότερο να παραθέσωαυτούσιο το σχετικό απόσπασμααπότοπρακτικό (παράρτημα7): 5 "Στη συνεδρία ήταν παρώνκαιο διευθυντής τουτμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας κ.Ανδρέας Κοτσώνης, ο οποίος ανάφερε ότι με βάση-τα τρία κριτήρια στο σύνολο τους συστήνει τους Γ. ΧΤεωργίου, Χ. Σαμμούτη και Κωνσταντίνο ΛαΙάρου(ενδιαφερόμενο)." 10 15 20 25 30 35 40 Κατά τον κ. Αγγελίδη, δικηγόρο του αιτητή,ηπαραπάνω σύστασητουδιευθυντήείναιγυμνήαιτιολογίαςκαισυγχρόνως δεδικαιολογείτηνπαράλειψητουτελευταίουναπροτείνει τον αιτητή. Κατάτην ίδιαεισήγηση έναπρόσθετονομικό ελάττωμαπου"επίσης πλήσσει το κύρος της προαγωγής είναι ότι οι συστάσεις στηρίχθηκανκαιστιςτροποποιημένες εκθέσεις,που εκτωνυστέρων η Ε.Δ.Υ. θεώρησεπαράτυπες. Ηθέση αυτή συμπλέκεται μετηνεγκυρότητατων εκθέσεων. Καιείναι,νομίζω,πιοορθότοτελευταίο αυτόθέμαναεξετα­ στείκατάπροτεραιότητα. Χρειάζεται όμως μιασύντομηανα­ σκόπηση-των σχετικών επιχειρημάτων. Είναιηπρώτηεισήγη­ σητουαιτητή,ότι οι εκθέσειςετοιμάστηκαν από αναρμόδιους λειτουργούς. Ο ισχυρισμός έχειωςυποδομήτοσημείωματου κ. Παναγιωτου. Όμως οι παρατηρήσεις του διερευνήθηκαν πλήρως σε προκαταρκτική συνεδρία της επιτροπής στις 18.11.88καιαπορρίφθηκαν. Καιδεβρίσκω κατάποίοτρόπο τοσχετικό εύρημα, πουπαρέθεσαεκτεταμένα ενωρίτερα,είναι νομικά διαβλητό. Θαμπορούσα να προσθέσω ακόμηότι δεν έχειυποδειχθείκατάτη συζήτησηποίοισυγκεκριμένοι κανόνες απότουςδιέποντεςτοδιορισμόυπευθύνωνλειτουργών γιατις εκθέσειςδεντηρήθηκαν. Τοδεύτεροεπιχείρημα,πουπάλινσυνδέεται μετις εκθέσεις, είναιότιδενήταναντικειμενικές μεαποτέλεσμαναμην εμφα­ νίζουν την πραγματική ποιότητα του αιτητή. Εναπόκειται όμως στον αιτητήνα αποδείξει με ικανοποιητικήβεβαιότητα την απουσίατου στοιχείου αυτού: Χρίστου ν. Δημοκρατίας

(1980)3 Α.Α.Δ. 437. Σχετική είναι και η απόφαση της Ολομέλειας του Δικαστηρίου στη Λάρκον και Ά).λος ν. Δημοκρατίας

(1989)3 ΑΑ.Δ. 804. Ο προβαλλόμενος ισχυρι­ σμόςείναι εντελώςανεδαφικός. Δεν έχω τηνπαραμικρή μαρ3105 Νικήτας,Δ. Κιπριανίδης ν.Δημοκρατίας

(1989)τυρίαότι οαιτητήςυπήρξε θύμαπροκατάληψης σεβάροςτου. Το τελευταίο επιχείρημα επί του ιδίου θέματος είναι ότιη επιτροπή δεν είχεδικαίωμα να παραγνωρίσει τις τροποποιή­ σεις καιναβασισθεί μονάχα στις κρίσεις των αξιολογούντων 5 λειτουργών. Το δικαιολογητικό έρεισμα της εισήγησης αυτής είναι ότι ηυπηρεσιακή έκθεση, που απαραίτητα χρειάζεται τη σύμπραξη δύοκριτών, αποτελεί ενιαίο έγγραφο που δενμπο­ ρεί ναδιασπασθεί. Καιεφόσον η αρμοδιότηταγιατηνκατάρ­ τιση του ανήκει σε άλλο όργανο ηεπιτροπή δεν είχε εξουσία 10 επέμβασης. Οδιαχωρισμός στον οποίοπροέβηήεπιτροπήστην προκει­ μένηπερίπτωση,συνέχισεοσυνήγορος, ήταναποτέλεσμα νομι­ κής πλάνης και οδήγησε σευπέρβαση ή κατάχρηση των εξου- 15 σιών της. Για ενίσχυσητης άποψης αυτής έγινεαναφορά και στην απόφασηΒασιλείου και Α\)1ος ν.Δημοκρατίας

(1989)3 Α.Α.Δ. 2503. Η παρατυπία που επισημάνθηκε στις εκθέσεις μπορούσε νααρθείμόνοαπότοόργανοπουέχει,απότιςκανο­ νιστικές διατάξεις,την ευθύνηγιατησύνταξη τους. Ηεπιτρο- 20 πή είχετην ευχέρεια στο προκείμενο να επιστρέψει τις παρά­ τυπες εκθέσεις στο αρμόδιο όργανο για να συμπληρωθούν νόμιμα. Αλλωστε,κατέληξε ο συνήγορος, την πρακτικήαυτή επικρότησε το δικαστήριο με την απόφαση του ημερ.30.11.88 στην υπ' αρ.88/86 προσφυγή ΜιχαλάκηςΣάββα και Ά).λοιν. 25 Δημοκρατίας{19S&) 3Α.Α.Δ. 160." Η κα. Κουρσουμπά υπέβαλε ότι οι σχετικές ενέργειες της επιτροπής ήταν μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας και βρί­ σκουν ερείσματα στη νομολογία πουέχειαναπτυχθείστο υπό συζήτηση θέμα. Αλλά καιστην αντίθετηπερίπτωση, ανδηλα­ δήθεωρηθεί ότιυπάρχει εδώπαράβαση τύπου,δενείναι τέτοι­ αςυφήςπουθίγει την εγκυρότητα της πράξης. Γιανα ισχυρο­ ποιήσει τις απόψειςτηςη συνήγορος αναφέρθηκεεκτός άλλων και σε δύο αποφάσεις της Ολομέλειας του Δικαστηρίου, Α. Σεκκίδης ν. Ε.Δ.Υ. (19SS)3Α.Α.Δ.2136, Λουκά και Ά).λοι ν. £4.Υ.

(1989)3Α.Α.Δ.

1. Είναι κατάλληλη ευκαιρία να δούμε πώς έχει το θέμα των αλλοιώσεων. Παρουσιάζονται μόνο στις εκθέσεις του ενδιαφερομένου σε 3περιπτώσεις το 1983, 1984,1985 καιαφορούν επίμέρους μειώσεις τηςβαθμολογίας. Ωστόσοπροκύπτειανα3106 30 35 40 3 Α.ΑΛ. Κυπηιανίδηςν.Αιτιοκρατίας Νικήτας, Δ. ντίορητα ότι οι αλλαγές αυτές δεν επέφεραν μεταβολή στην συνολική εικόνα της αξίας του ενδιαφερομένου στα χρόνια αυτά. Η γενική βαθμολογίαπαρέμεινε ηαυτή"λίανκαλώς*'το : 19S3 και "εΗαίοετος' το 19S4 και
2. 5 10 15 20 25 30 35 40 Το Ανο'πατο Δικαστήριο με πολλές αποφάσειςτουακολου­ θεί σταθέματατων εκθέσεων μιασταθερήγραμμή. Κύρια μέρι­ μνα είναι η αποτροπή κάθε ατασθαλίας από μέρους εκείνων που είναι επιφορτισμένοι με το καθήκον του καταρτισμού εκθέσεωλ' για τους υφισταμένους τους. Από την άλλη πρέπει ναδιακοιβώνεταισεκάθεπερίπτωσηηέκτασητης παρατυπίας και οι συνέπειες που μπορεί να έχει στην επίδικη πράξη: .
3. Σεκκίδη, ανωτέρω. Καίριας σημασίας είναι η απόφασηΛουκά, ανωτέρω, που 'παρουσιάζει ομοιότητες με την παρούσα περίπτωση. Η περι­ κοπήστησε?..67S απαντάπλήρως τοερώτημαπουτίθεταιεδώ: "Irrespective of the above the respondent Commission obviously out of caution decided to disregard such part of the reports which related to the counter-signing by the newly appointed acting Head of Department, though in our view it could have considered them as a whole. This it may, in certain circumstances be able to do whenever it considers that any confidential report before it suffers from any irregularity of a non material kind, that is to exclude such part of the report it considers irregular." Δεν υπάρχει λόγος να αναφερθεί κανείς σε άλλες υποθέσεις. Επαναλαμβάνουναπλώς και εφαρμόζουν την ίδιααρχή. Θα ήταν επίσης χρήσιμο να παραθέσω το απόσπασμααπό την ίδια απόφαση που σχολιάζει την υπόθεση Μιχαλακη Σάββα, ανωτέρω και που δείχνει ότι η επιτροπή έχει επίσης ευχέρεια να προχωρήσει στην απόφασητης με βάση το παρα­ δεκτόυλικό αντίνατο αποστείλει γιααναθεώρησηστηδιοίκη­ ση. "In Michalakis Savva we did observe that when confidential reports are excluded, it is in the power of the Public Service Commission to request theAdministration tofillthegap. This is not a mandatory course and every case must depend on its 3107 Νικήτας,Δ. Κυπηιανίδη;ν.Λημοχοατΰίς

(1989)own facts.Developments inthepsychiatricdepartmentmadeit difficult, if not impossible, tofill thegap by referringthe matter backtotheAdministration. Itwas open tothePublicService Commission toadoptthecourse theyfollowedandevaluatethe merits of thecandidates byreference toadmissibleconfidential reports,afterexclusionofthoseconsideredinadmissible." 5 Με βάση την ανάλυση που προηγήθηκε καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η επιτροπήδεν βγήκε έξω απότα όρια των αρμοδιοτήτων τηςκαιότι ενπάσειπεριπτώσει οι τροποποιή- 10 σεις δε διαφοροποιούν καθόλου την υπηρεσιακή ικανότητα των διαδίκωνόπως καθρεφτίζεται στις εκθέσεις τους.Η υπό­ θεσηΒασιλείου, ανωτέρω,στην οποίαπαραπέμπειοαιτητής έχει ζωτικό στοιχείο διαφοράς που δικαιολογεί απόλυτα το διαφορισμό της απότην κρινόμενη υπόθεση. Στην υπόθεση 15 εκείνη η επέμβαση του προσυπογράφοντος, που αγνοήθηκε από την επιτροπή,αλλοίωνε τη βαθμολογική κατάταξη. Με άλλες λέξεις το Δικαστήριο έκρινε ότι επρόκειτο γιαπαρατυ­ πία ουσιαστική με επιπτώσεις στη διάγνωση της αξίας του υπαλλήλου,πράγμαπουασφαλώςδεσυμβαίνειεδώ. 20 Επιστρέφωτώραστηναρχικήεισήγηση. Είναιεμπεδωμένη ηαρχήστη νομολογία ότι οι συστάσεις τουδιευθυντή τμήμα­ τος και όταν ακόμη στερούνται αιτιολόγησης είναι έγκυρες εφόσον συνάδουνμετις εκθέσεις καιταάλλασυναφή στοιχεία 25 τωνφακέλων: Ρούσοςν.Δημοκρατίας(\9&6) 3Α.Α.Δ.723. Η σημασίατωνσυστάσεων εξασθενίζειανάλογαμετοβαθμόδιά­ στασης τουςπροςταδεδομέναπουκαθορίζουν αντικειμενικά την ικανότητα ενός υπαλλήλου. Δημοκρατία ν. Κουφέτα

(1985)3Α.Α.Δ. 1950. ' 30 Στηνυπόκρίσηυπόθεσηη εικόναπουεμφανίζουνοιεκθέ­ σεις για την περίοδο 1983-1987,που έλαβε υπόψη της ηεπι­ τροπή, ευνοεί κατάδηλα τον Κ. Λαζάρου. Αναλυτικά γιατα χρόνια 1983 και 1984 ο αιτητής χαρακτηρίζεται"καλός". Η 35 βαθμολογίατουάλλουείναιγιαμεντο 1983 "λίανκαλώς"και το 1984 "εξαίρετος". Τονεπόμενοχρόνο 1985υπερτερείπάλιν οενδιαφερόμενοςπουείχεγενικήβαθμολογία«εξαίρετος»ενώ ο αιτητής "λίαν καλώς". Και μόνο ταδύο τελευταίαχρόνια κρίθηκανκαιοι δύοως"εξαίρετοι". 40 Παρόλοπουοδιευθυντήςεξέφρασετη γνώμητουμετρόπο 3108 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 Κυπριανίδΐ]ςν.Δημοκρατία; Νικήτας, Δ. συνοπτικό, εντούτοις δεν παραπλάνησεούτε μετέδωσε λανθα­ σμένηεικόνα στην επιτροπή ως προς την καταλληλότητα του ενδιαφερομένου.Ταστοιχεία εναρμονίζονται μετις συστάσεις. Καιόπως συνάγεταιαπόταπρακτικάηεπιτροπήδιερεύνησε η ίδιαταστοιχεία, προέβησεσυγκρίσεις καισυνεκτίμησε όλατα νόμιμα κριτήρια πριν καταλήξει. Το δεύτερο σκέλος της εισήγησης επίσης δεν ευσταθεί. Δεν υφίσταται υποχρέωση εκ μέρους του διευθυντή να αναφερθεί και σε υποψηφίους που δεν έχει πρόθεση να συστήσει. Ταυτόσημο επιχείρημα απορρίφθηκε στην Λ. Φωτίου και Άλλος ν.Ε.Δ.Υ.

(1989)3Α.Α.Δ. 2622. " όπως έχει νομολογηθεί δεν είναι απαραίτητογια τον Τμηματάρχηνακάμειειδικήαναφοράκατάτιςσυστάσεις του σεόλους τουςυποψηφίους αλλά είναιαρκετό εάναναφερτει μόνο στους υποψηφίους που συστήνει (βλέπε Ταπάκης ν. 4ϊ|ίΐο>φαΓΐα£

(1987)3Α.Α.Δ.450στησελ.456. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας(\9S0) 3AAA 551 στησελ.561.)" 20 25 30 Έχει εγερθεί επίσης το θέμα της αρχαιότητας του αιτητή. Είναι γεγονός ότι ο ενδιαφερόμενος είναι κατά5 χρόνια νεώ­ τερος. Αλλάτο πλεονέκτημα αυτόαπόμόνο τουδε θεμελιώνει έκδηλη υπεροχή έναντι του ενδιαφερομένου. Η αρχαιότητα διαδραματίζειρόλο ότανταάλλα στοιχεία είναι ίσα. Ηπροϋ­ πόθεση αυτήελλείπει στην παρούσαπερίπτωση. Κατά την απόφασημου οι προβαλλόμενοι λόγοι ακυρότη­ τας παρέμειναν αναπόδεικτοι. Με το υλικό που είχε στηδιάθεσή τηςηεπιτροπήηαπόφασητηςναπροάξειτονενδιαφερό­ μενο ήτανλογικά επιτρεπτή.Ηπροσφυγή απορρίπτεται, αλλά χωρίς έξοδα. Ηαπόφαση της Ε.Δ.Υ.επικυρώνεται. Η προσφυγή απορρίπτεται χωοίς έξοδα. 35 3109