3 ΑΛΛ. 15 AEXE|ipyLOU, 19S9 [ΠΙΚΗΣ.ΔΛπής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛ. • Αιτητής, ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηΑίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 469/S7) ΑίτησηΑκυρώσεως— Συνένωσηδιαδίκων— Καθ' ου ηΑίτησηπου δεν είχεαρμοδιότητα και δεν αναμείχθηκε στηλι^η της επίδικηςαπόφασης — Έναντι του ηπροσφνγι)απορρίπτεται— Ηαπόρριψηδεναλλοιώνει επίδικαθέματα. 5 Εκπαιδευτικοί υπάλληλοι— Διορισμοί — Θέση πρώτου διορισμούκαι προαγωγής—Συστάσειςτμημάτων— Σημασίατων. 10 15 ΕκπαιδευτικοίυπάϊΛηϊ.οι— Διορισμοί — Θέση πρώτου διορισ^ιού και προαγωγής — Αξία, προσόντακαιαρχαιότητα — Πρέπει να συνεκτι μώνται— Υπεροχή σεπροσόνταδεναντισταθμίζει υπεροχήσε αξία, που προκύπτειαπό υπΐ)ρεσιακές εκθέσεις καισυστάσεις του αρμοδίου τμήματος. Εκπαιδευτικοίυπάλληλοι— Διορισμοί —Θέση πρώτου διορισμού και προαγωγής — Συνεντεύξεις — Δενεπιβάλλεται καταγραφή στα πρα κτικά του περιεχομένου των — Επιβάλϊ,εται ηκαταγραφή σε σύντομο χρόνο μετά τη συνέντευξη τωνεντυπώσεων και τηςαξιολόγησης της απόδοσης τωννποψιφίων. 20 Εκπαιδευτικοίυπάλ>,ηλοι — Διορισμοί — Θέση πρώτου διορισμούκαι προαγωγής— Υπηρεσιακές εκθέσεις — Εγκύκλιος491 Υπουργικού Συμβουλίου — Απόκλιση σεουσιώδη σημείο — Συνιστάλόγο ακνρό- 3117 Μιχαήλν,Ε.Ε.Υ. κ.ύ.
(1989)τηταςτηςέκθεσης— Κατάπόσοτούτοσιη·επάγεταικαιακυρόττπα της πράξεωςδιορισμούεξαρτάται από τηνεπίδραση,που ηέκθεσηδιαδρα μάτισεστηλήψητηςτελικήςαπόφασης. Εχπαιδειπιχοί νπά/λ.ηλοι — Διορισμοί— Θεοί] πρώτον διορισμούκαι προαγω·.Ί)ς — Υπΐ)ρεσιακές εκθέσεις — Εγκύκλιος491 Υπουργικού Συμβουλίου— Συμπλήρ(ύστ\απόαρμόδιουςλειτουργούς—Είναιθέμα ουσίας και όχι τύπον — Χηρεία θέσης Γενικού Επιθεωρητή — Δικαιολο)Ί)μένα ενήργησε ωςαξιόλογωνλειτουργός οΔιενθιηπής του τμήματοςμεπροσυπογράφοηα τοΓενικόΔιευθυντή. 5 10 Έν\Όμο συμφέρον— Προαγωγή αιτον\τοςσεθέση ιΐ^ηλότερη στΐ)νιεραρ χία euroεκείνηπου κατείχε,ότανυπέβαλετηνΑίτησηΑκυρίόσεως—Δε στερείαιτούσα ε\ΎΟμουσνμφέρο\Ίος. 15 ΠρόκειταιγιαΑίτησηΑκυρύκτεωςμετηνοποίαπροσβάλλεταιοδιο ρισμός του ενδιαφερομένου προσο'ιπου στη θέση του Γενικού ΕπιΟειορητή Μέσης Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Το ενδιαφεοόμενο πρόσωπο ανήκει στην Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση, η διεύθυνση τη; οποίας τον σύστησε για προαγωγή. Ο 20 αιτών ανήκεστη Μέση Εκπαίδευση,ηδιεύθυνση της οποίας σύστησε υποΐίιηφίους, άλλους απότον αιτοιΊντα.Το ενδιαφερόμενο μέρος είχε αισθητήυπεροχήέναντιτουαιτούντοςκαιστις υπηρεσιακέςεκθέσεις. ενώπροηγείτοκαισεαρχαιότηταγιαπολλάχρόνια.Η απόδοσητουστη συνέ\τευ;η ήταν καλύτερηαπότην απόδοση τουαιτούντος. Από την 25 άλληπλευράο αιτών είχε καλύτερα ποοσό\πα από το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Ταεπίμέρουςνομικάζητήματα,πουηγέρθησανπροςεπίλυσηκαιτο πραγματικότουςυπόβαθρο,όπουτούτοδενπροκύπτειαπ' όσααμέσως πιοπάνωέχουναναφερθεί,προκύπτουνσαφώςαπότιςπιοπάνωπερι ληπτικέςσημεκοσεις. 30 ΗΑίτηστ] Ακυρώσεακ απορρί πτεταιχωρίςδιαταγήγιαέξοδα. 35 Αναφερόμε^ςυποθέσεις: YcnakritouandOthers v.Republic(19S5)3C.L.R. 2731, 40 IoannidouandOthers v.Republic (19S4)3C.LR. 12S3, 3118 3ΑΛΛ. Μιχαήλ v. Ε.Ε.Υ. κ.ά. Makridcsv.Republic(19S3)3C.LR. 753, Vourkas andAnother v.Republic (19S3) 3C.LR
- 5 Republic v.Maralheftis andAnother (19S6)3C.LR. 1407, PublicServiceCommissionv.Potoudi andOthers (19S7) 3C.LR. 1591, Republicv.Argyrides (I9S7)3C.LR.1092, 10 Sekkidcs v.Republic(19SS) 3C.LR.2136, Charalambidcs v.Republic (I9S5)3C.LR.9S
- 15 20 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας με την οποία το ενδιαφεοόμενο πρόσωπο διορίστηκε στη θέση Γενικού Επιθεωρητή Μέσης Τεχνικήςκαι Επαγγελματικής Εκπαίδευσηςαντίτου αιτητή. Α. Αδαμίδης, γιατον Αιτητή. 25 Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας Β', γιατους Καθ'ωνη αίτηση. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατοΕνδιαφεοόμενο μέρος. 30 35 40 ΠΙΚΗΣ,Δ.: Ανάγνωσετην ακόλουθηαπόφαση. Στηνπροσφυγήαυτήοαιτητήςεπιδιώκειτηναναθεώρησημεαίτηματην ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (λήφθηκε στις 6/5/87)μετην οποία διορίστηκε το ενδιαφερόμενο μέροςστηθέσητουΓενικού ΕπιθεωρητήΜέσης Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Αποκλειστική αρμοδιότηταγια τηδιενέργεια διορισμών στην Εκπαιδευτική Υπηρεσία έχουν, βάσει των σχετικών διατάξεων του Πεοί Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου -(Ν. 10/69),οι καθ' ωνη αίτηση. Ησυνένωση τουΥπουργείου Παιδείας ωςδιαδίκου είναιαδικαιολόγητη-ούτεαρμοδιότηταείχετοΥπουργείο στο θέμα, ούτε μετείχε στηλήψη τηςεπίδικης απόφασης. Συνεπώς,ηπροσφυγήστοβαθμόκαιστηνέκτασηπουστρέφε ταιεναντίοντουΥπουργείου, απορρίπτεται. Η απόρριψηδεν 3119 Πικής,Δ. Μιχκι'ιλ ν.Ε.Ε.Υ. κ.ά.
(1989)τροποποιεί ούτε αλλοιώνει τα επίδικα θέματα, ή το νομικό πλαίσιο μέσαστο οποίο πρέπεινααποφασιστούν. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε για τηλήψητης επίδικης απόφασης αποκαλύπτει ότι η Επιτροπή Εκπαιδευτικής 5 Υπηρεσίαςπροσήγγισε τοέργοτηςεπιλογήςτουπροσώπουπου θαδιοριζότανστηθέση πουθα πληρωνόταν, μεεξαιρετικήεπι μέλεια. Μετά τον καταρτισμό τουκαταλόγου των εκπαιδευτι κώνπουείχανταπροσόλααγιαδιορισμό στηνεπίμαχη θέση, οι καθ'ωνηαίτησηαποφάσισαννακαλέσουντουςυποψηφίουςσε 10 συνέντευξη για τη διαπίστωση της επάρκειας τους στους πιο κάτωτομείς: Α) Γλωσικήάνεσηκαιετοιμότηταστηδιατύπωσηαπόψεων. 15 Β) Σύλληψηκαικατανόηση σύγχρονων παιδαγωγικώναντι λήψεωνκαιπροσέγγισησεοργανικάκαιδιοικητικάθέμα τασχετικά μετακαθήκοντατουΓενικούΕπιθεωρητή. Γ) Ευχέρεια επιστημονικής τεκμηρίωσης απόψεων, και 20 Δ) κρίσητηςπροσωπικότηταςτους. Οι συνεντεύξεις έγιναν στην παρουσία του Διευθυντή του Κλάδουτης Υπηρεσίας στον οποίοανήκειηθέση, γιατην εξα- 25 σφάλιση τηςαρτιότερηςυπότις συνθήκες δοκιμασίαςτωνυπο ψηφίωνστουςτομείςπουκαθορίστηκαν. Οιεντυπώσεις καιτα συμπεράσματα από την απόδοση των υποψηφίων στις συνε ντεύξειςκαταγράφηκανσταπρακτικάμεσαφήνεια. Ηαπόδοση του αιτητή και του ενδιαφερόμενου μέρους αξιολογήθηκε ως 30 εξής: "ΜΙΧΑΗΛ Παναγιώτης: Έδωσεικανοποιητικέςαπαντήσειςσε "ερωτήσεις που αναφέροντοσε γενικά προβλήματατης Μέσης "Εκπαίδευσηςκαιέδειξεπως ταπαρακολουθείκαιτασυλλαμ- 35 βάνειστις"σωστέςδιαστάσειςτους. Δεφάνηκεναέχειολοκλη ρωμένηγνώση των "ιδιαιτέρων προβλημάτωντηςΤεχνικήςκαι Επαγγελματικής Εκπαίδευσης "της Κύπρου ούτε άλλων χωρών." 40 "ΦΙΛΟΚΥΠΡΟΥ Χρισταχτκ: Έδωσε πολύ ικανοποιητικές απαντήσεις"ο'όλεςτιςερωτήσειςπουτουυποβλήθηκαν. Έδει3120 3 ΑΛΛ. 5 10 Μιχαήλ v.Ε.Ε.Υ. κ.ά. Πικής,Δ. ξε πως κατέχει τα "προβλήματα και τάσεις στη Μέση ΕκπαίδευσητόσοστηνΚύπρο,όσοκαι"σεάλλεςχώρεςκαιειδι κότεραεκείνατηςΤεχνικήςκαιΕπαγγελματικής"Εκπαίδευσης. Κινήθηκε με γλωσσική επάρκεια, άνεση και ετοιμότητακαι "έκαμεγενικάπολύκαλή εντύπωσηστην Επιτροπή." Ηενημέρωσηκαιητριβήτουενδιαφερόμενου μέρουςσταπρο βλήματατης τεχνικής εκπαίδευσης δικαιολογούσαν το συμπέ ρασμαότιήταν καλύτερα εφοδιασμένος, σε σύγκριση με τον αιτητή,ναανταποκριθείστακαθήκοντατηςθέσηςπουθαπλη ρωνόταν. Οι διεκδικήσεις των υποψηφίων γιαπροαγωγήσταθμίστη κανμεβάση ταπιοκάτωοτοιχεία:- 15 20 (α) Τις υπηρεσιακές εκθέσεις σε συνάρτηση μετοσύνολο τωνφακέλωντωνυποψηφίων, (β)τιςσυστάσεις των Διευθυντών της Μέσης Τεχνικής και ΕπαγγελματικήςΕκπαίδευσης,καιΜέσηςΕκπαίδευσης, (γ) τωναποτελεσμάτων τωνσυνεντεύξεων, και (δ)της αρχαιότητας. 25 30 35 ΗδιεύθυνσητηςΤεχνικήςκαιΕπαγγελματικήςΕκπαίδευσης σύστησεγια προαγωγήτονκ. Φιλοκύπρου,ενώηαντίστοιχη διεύθυνσητηςΜέσης Εκπαίδευσηςσύστησετέσσεριςυποψηφί ους,άλλους απότοναιτητή. Ησημασία των συστάσεωντης διεύθυνσης των αρμόδιων τμημάτων γιατην αξιολόγησητων υποψηφίων,καθώςκαιτο πλαίσιο μέσα στο οποίοπρέπεινα εκτιμούνται, επεξηγήθηκε, μεταξύ άλλων, καιστις υποθέσεις Yenakritou and Others v. Republic
(1985)3C.L.R. 2731 και Ioannidou andOthers v.Republic
(1984)3C.L.R. 1283. Η σύσταση του Τμήματος της Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσηςενείχεξεχωριστή σημασίαενόψειτων ιδιαιτέρων γνώσεων τουκλάδουεκείνου της εκπαίδευσης γιατις απαιτή σειςτηςθέσηςτουΓενικούΕπιθεωρητήκαιτωνπροϋποθέσεων για επιτυχήανταπόκρισησ'αυτές. 40 Το ενδιαφερόμενο μέρος είχε αισθητή υπεροχή έναντιτου αιτητή καιστις υπηρεσιακές εκθέσεις, ενώπροηγείτο και σε 3121 Πικής,Δ. Μιχαήλ v. Ε.Ε.Υ.κ.ά.
(1989)αρχαιότηταγιαπολλάχρόνια. Είναι αξιοσημείωτο ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν περιορί στηκανσεγενική διαπίστωση ωςπροςτοποιοςαπότους υπο ψηφίους ήτανκαλύτερος γιαδιορισμό. Έκαμανκαιιδιαίτερη σύγκριση μεταξύ του κ. Φιλοκύπρου και καθενός από τους άλλους υποψηφίους. Τααποτελέσματα της σύγκρισης σε ό,τι αφοράτον αιτητή,είναιταπιο κάτω: 5 'Ή. Πιχαήλυστερείσεαρχαιότητα(κατά8περίπου"χρόνια) 10 από τον κ. Φιλοκύπρου.Υστερεί σε αξία "(εκθέσεις, συνέντευξη-σύσταση) απόαυτόν.Υπερέχεισε"ακαδημαϊκά προ σόντα." Η διαπίστωση που περιέχεται στην πιο πάνω σύγκρισηυποστηρίζεται απόταστοιχεία πουείχεενώπιον τηςη Επιτροπή, ταοποίακαθιστούσανόχι μόνοεύλογηαλλά, μπορείναλεχθεί, και αναπόφευκτητηνεπιλογή τουενδιαφερόμενου μέρουςγια διορισμό στην επίμαχηθέση. 15 20 Οι λόγοι οι οποίοι έχουνπροβληθεί γιαακύρωση της από φασηςείναι συνοπτικάοι εξής:
- Παοαγνώοισητηςυπεροχήςτουαιτητήέναντιτου ενδιαΦεοόιιενου ιιέοους: Η εισήγηση είναι ότι ηυπεροχή του αιτητή καθιστούσε τις διεκδικήσεις του για προαγωγή υπέρτερες σε σύγκριση με το ενδιαφερόμενομέρος. Δενυπάρχειθέμαπλάνηςωςπροςτηδια πίστωση ήτην εκτίμησητων προσόντων των δυο υποψηφίων 30 από τους καθ' ων ηαίτηση. Ορθάδιαπίστωσαν ότι οαιτητής υπερείχε σε προσόντα. Ούτε έσφαλανως προςτησημασίατου παράγοντα αυτού στον προσδιορισμό των διεκδικήσεων των υποψηφίωνγιαπροαγωγή. Ταπροσόνταείναιένααπότατρία στοιχεία κρίσεως πουκαθορίζειοΝόμοςγιατονπροσδιορισμό 35 τωνδιεκδικήσεωντωνυποψηφίωνγιαπροαγωγή. Ηυπεροχήσε προσόντα δεν αντισταθμίζει την υπεροχή άλλων υποψηφίων στον τομέα της αξίας,όπως προσδιορίζεται κατά κύριο λόγο από τις υπηρεσιακές εκθέσειςκαι τις συστάσεις τουαρμόδιου τμήματος, που αποτελούν άλλο πρόσθετο δείκτη για την αξία 40 των υποψηφίων. Ηκαταλληλότητα για διορισμό προσδιορίζε ται μετάαπόσυσχετισμόκαισυνεκτίμησηκαιτωντριώνπαρα3122 25 3 ΑΛΛ. 5 10 15 Μιχαήλ v.Ε.Ε.Υ. κ.ά. Πικής,Δ. γόντων πουκαθορίζειονόμος - αξίας, προσόντων καιαρχαιό τητας. Συνεκτίμηση των ουσιωδών στοιχείων που προσδιορί ζουντιςδιεκδικήσειςτουαιτητήκαιτουενδιαφερόμενουμέρους για προαγωγή, οδηγεί αναπόφευκτα στο συμπέρασμα, όπως σωστάδιεπίστωσε η Ε.Δ.Υ., ότιοενδιαφερόμενος υπερείχετου αιτητή καισυνεπώςήτανκαταλληλότερος γιαπροαγωγή.
- Πλάνηπερίταπράγματαπουπροέκυψε απότην εσφαλμέ νη εκτίμηση του περιεχομένου των φακέλων των υπόψηφίωνκαι,συγκεκριμένα,τηναπόδοσηυπέρμετρηςσημασίας στιςυπηρεσιακές εκθέσεις σεσύγκριση μεταάλλα στοιχεία ταοποίαπεριέχονταιστουςυπηρεσιακούςφακέλους. Δενυπάρχεικανέναστοιχείο ενώπιον μαςπουνα τεκμηριώνει αυτήτην εισήγηση. Τουναντίον, προκύπτει απότοπρακτικό τηςΕπιτροπήςότιεξετάστηκετοσύνολοτουπεριεχομένουτων φακέλων των υποψηφίων. Η απόδοση ιδιαίτερης σημασίας στιςυπηρεσιακές εκθέσεις συνιστούσε όχι μόνοορθήαλλάκαι επιβεβλημένη ενέργεια. 20
- ΠαοάλεαΡηκαταγραφήςτουπεοιεγοιιένου της συνέντευξης: 25 30 35 40 Οικανόνεςτηςχρηστής διοίκησης πουδιέπουντηλειτουρ γία συλλογικών σωμάτων με αρμοδιότητα για τηστελέχωση τουδημόσιου τομέα,δενεπιβάλλουν τηνκαταγραφήσταπρα κτικά του περιεχομένου προφορικών συνεντεύξεων. (Βλέπε, μεταξύάλλων, Makrides v. Republic
(1983)3C.L.R.753, και VourkasandAnother v. Republic
(1983)3C.L.R 1442). Ο,τι επιβάλλεταιείναιηκαταγραφή μέσασεσύντομοχρόνο (Βλέπε, Republic v. Maratheftis and Another
(1986)3 C.L.R. 1407, PublicService Commissionv.Potoudiand Others
(1987)3 C.L.R. 1591) μετά τη συνέντευξη, των εντυπώσεων και της αξιολόγησης της απόδοσης των υποψηφίων στη συνέντευξη. Στην κρινόμενη υπόθεση έχουμε σαφή εικόνα για ταθέματα γύρωαπόταοποίαησυνέντευξηπεριστράφηκε-απόλυτασχε τικά με τη διαπίστωση της καταλληλότητας των υποψηφίων για διορισμό στην επίμαχηθέση-καθώςκαι την αξιολόγηση τηςΕπιτροπήςγιατηναπόδοσητουκαθενόςαπότουςυποψη φίους. Ούτεολόγος αυτόςδενπαρέχειβάση γιαακύρωσητης επίδικης απόφασης. 4. Συαπεοίληψη στα στοινεία κοίσης αντικανονικών υπηοε3123 Πικής,Δ. Μιχαιίλ v. Ε.Ε.Υ.κ.ά.
(1989)σιακών εκθέσεων: Η θέσητου αιτητήείναιότι οι υπηρεσιακές εκθέσεις γιατο ενδιαφερόμενο μέρος για τη έτη 1982-1985 είναι αντικανονι κές,καικακώς συμπεριλήφθηκαν σταστοιχεία κρίσης γιατην αξιολόγηση του. Ηαντικανονικότηταπηγάζει, σύμφωναμετις εισηγήσεις του αιτητή,απότο γεγονός ότι το ενδιαφερόμενο μέρος αξιολογήθηκε από το Διευθυντή Μέσης Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και όχι από το Γενικό Επιθεωρητήτουτμήματοςπουήταν, σύμφωναμετηνιεραρχία του κλάδουτης εκπαίδευσης στην οποίαυπηρετούσε, οπροϊ στάμενος του-καθώςεπίσηςκαιαπότογεγονός ότιοι εκθέσεις γιαταίδιαχρόνιαπροσυπογράφηκαναπότοΓενικό Διευθυντή αντί απότοΔιευθυντή τουκλάδου. 5 10 15 Ο λόγος για τον οποίο η αξιολόγηση έγινε από το Διευθυντή, οφειλόταν στο γεγονός ότι η θέση του Γενικού Επιθεωρητή τελούσε σε χηρεία καικαθήκονταεπίβλεψης του έργου του ενδιαφερομένου, εκτελούσεοΔιευθυντής. Το κενό στην ιεραρχία πληρώθηκε και με την άσκηση από το Γενικό 20 Διευθυντή καθηκόντων προσυπογράφοντος λειτουργού. Τα κενά στην ιεραρχίαδεν άφησανάλλη εκλογήαπότην αξιολό γηση του ενδιαφερομένου το 1986 μόνο από το Γενικό Διευθυντή. 25 Απόκλισηαπότις διατάξειςτης εγκυκλίου που διέπει την ετοιμασία των υπηρεσιακών εκθέσεων σε ουσιώδες σημείο, συνιστάλόγοακυρότηταςτηςέκθεσης- καιανάλογαμετηνεπί δρασητου στοιχείου αυτούστηδιαμόρφωσητηςτελικής από φασης μπορεί ναοδηγήσει καιστην ακυρότητατης απόφασης 30 τουαρμόδιουοργάνου. (Βλέπε,Republicv.Argyrides
(1987)3 C.L.R. 1092 και Sekkides v. Republic
(1988)3C.L.R. 2136). Η συμπλήρωση εμπιστευτικών εκθέσεων απότους αρμόδιους λειτουργούς δεν είναι θέματύπουαλλά ουσίας,όπωςυποδει κνύεται στην απόφασητουΈντιμουΔικαστή κ. Σαββίδηστην 35 υπόθεση Charalambidesv. Republic.
(1985)3 C.L.R.982. Η εγκυρότητατηςέκθεσης δενεξαρτάταιαπότηθέση στηνιεραρ χία τουαξιολογούντος ήτουπροσυπογράφοντος λειτουργού, αλλά απότις πραγματικότητες που ισχύουν στο τμήμακατά τονκρίσιμοχρόνοαναφορικάμετηνεπίμέρουςκαιγενικήεπί- 40 βλέψη τουυπαλλήλου,οοποίοςαξιολογείται στην εμπιστευτι κή έκθεση. Ενόψει της χηρείας της θέσης του Γενικού 3124 3 ΑΛΛ. 5 10 15 Μιχαήλ v. Ε.Ε.Υ.κ.ά. Πική;, Δ. Επιθεωρητήήτανεπιτρεπτό, σταπλαίσιατωνσχετικών διατά ξεων πουδιέπουντηνκατάρτισητωνεμπιστευτικών εκθέσεων, νααξιολογηθεί τοενδιαφερόμενο μέρος απότοΔιευθυντήτου Τμήματος,και απότο Γενικό Διευθυντή να ασκήσει τακαθήκοντάτου προσυπογράφοντος λειτουργού. Ηαρχήτης νομι μότητας(presumption ofregularity) καιη έλλειψηοποιουδήπο τεστοιχείου πουνακλονίζει τηνεφαρμογήτηςστηνπροκειμέ νη περίπτωση, συγκλίνουν στην τεκμηρίωση της θέσης ότι η αξιολόγηση του αιτητήέγινεαπότο λειτουργό ο οποίος επέβλέπετηνεργασίατου,καιηπροσυπογραφήτηςέκθεσης συντε λέστηκεαπότοπρόσωποπουείχετηγενικότερη επίβλεψητης λειτουργίας τουσχετικού κλάδουτης Υπηρεσίας. Συνεπώςκαταλήγωότι δενυπάρχειπαρατυπία η οποία να καθιστά τρωτή οποιαδήποτε από τις εμπιστευτικές εκθέσεις στις οποίες έγινεαναφορά, καιέγκυραηΕπιτροπή τις συμπε ριέλαβεσταστοιχείακρίσηςτηςαπόδοσηςτουενδιαφερόμενου μέρους στηνΥπηρεσία. Ούτεαυτόςολόγος δεδικαιολογείτην ακύρωσητηςεπίδικηςαπόφασης. 20 25 30 35 Πριν απότηδιατύπωσητης ετυμηγορίας του Δικαστηρίου πρέπεινασημειώσω, ότι μετάτηνπροαγωγήτουενδιαφερόμε νου μέρους, ο αιτητής έχει προαχθεί σε θέσηψηλότερη στην ιεραρχία απόεκείνη την οποίακατέχει. Τογεγονός αυτόδεν έχειεξαφανίσει τοέννομο συμφέρον τουαιτητήγιατηνπροώ θηση των διεκδικήσεων του ενόψει της αμεσότητας του οικο νομικού του συμφέροντος στο θέμα. Ηαμφισβήτησητουδιο ρισμού τουαιτητήκαιη εκκρεμότητατηςδιαδικασίαςενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ίσως συνιστά πρόσθετο λόγο ο οποίος του εξασφαλίζει το απαιτούμενο συμφέρον για την προώθηση της υπόθεσης μέχρι την κατάληξητης. Δε θαεπε κταθώστοθέμααυτόγιατίδενείναιανάγκηνατοαποφασίσω. Συμπεραίνωγια τους λόγους που επεξηγούνται στηναπόφάσηότι ηπροσφυγήδενέχειτεκμηριωθεί και κατακολουθία απορρίπτεται. Ηεπίδικηαπόφασηεπικυρώνεται σύμφωναμε τις διατάξειςτουάρθρου 146.4(a) τουΣυντάγματος. Δενεκδί δεταιδιαταγή γιατα έξοδα. 40 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 3125