3 ΑΛΛ. 19Δεκεμβρίου,19S9 [Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π.,ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΛΙΑΣΙΔΗΣ, Εφεσείων, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσίβλητων, (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 768) 5 Ιο Δημόσιοι υπά)>ληλοι — Διορισμοί — Θέση πρώτου διορισμού — Ο καλός χαρακτήρας, ως προϋπόθεση διορισμού — Έννοια — Καταδίκη δημοσίου υπαλλήλου (Δεσμοφύλακα) στην πειθαρχική ποινή της αναγκαστικής αφυπηρέτησης για ενέργειες κατά το πραξικόπημα, πον ενείχαν έλλει^ιη πίστεως και αφοσιώσεως προς την Κυπριακή Δημοκρατία και σεβασμό προς τους Νόμους της ή έτειναν στην προαγωγή του πραξικοπήματος, την ανατροπή της συνταγματι κής τάξεως ή του πολιτειακού καθεστώτος — Πρόσληψη του εν λόγω προσώπου ως εκτάκτου από το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων άνευ γνώσεως της προηγηθείσας πειθαρχικής καταδίκης — Άρνηση Ε.Λ.Υ, να τον διορίσει με βάση τον Περί Εκτάκτων Δημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός σεδημόσιες θέσεις)Νόμο του 1985(Ν.160/85) — Η άρνη ση στηρίχθηκε στην εν λόγω πειθαρχική καταδίκη και σε άλλη καταδί κη από Ποινικό Δικαστήριο — Απόρριψη Αιτήσεως Ακυρώσεως. 15 Γενικές Αρχές Διοικητικού Δικαίου—Δέουσα έρειτνα— Συνδέεται με την αιτιολογία διοικητικής πράξεοοςήμεθέμαύπαρξης ήμηπλάνης περί τα πράγματα — Πότε ηέρευνα συνιστά δέουσα έρευνα είναι θέμαπου εξε τάζεται σεσν\ύρτηση με ταπεριστατικά της κάθε υπόθεσης. 20 Ο αιτών υπηρετούσετο 1974ωςΔεσμοφύλακας. Κατάτο 1979 κατα δικάστηκεαπότην ΕΛ.Υ.,αφούβρέθηκεένοχοςσυμπεριφοράς,πουενεί χεέλλειψηπίστεωςκαιαφοσιώσεωςπροςτηνΚυπριακήΔημοκρατίακαι 3205 Λιασίδη;ν. Δημοκρατίας
(1989)σεβασμούπρο;τουςΝόμουςτη;ήέτει\·εστηνπροαγωγήτουπραξικοπή ματος.τηνανατροπήτηςσυνταγματικήςτάξεωςήτουπολιτειακούκαθε στώτος. Στοναιτούνταεπιβλήθηκεποι\ήαναγκαστικής αφυπηρέτησης. Αργότερα κατάτο 19S0οαιτώνπροσλήφθηκε ίι>ς έκτακτοςυπάλληλο; στηθέσηΤεχνικού 2ηςΤάξης στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Ο Διευθυντής του Τμήματος δε γνώριζε την προΐ]γουμένη καταδίκητου αιτούντος. 5 Στις 14/5/S4 οαιτώνκαταδικάστηκεσεπρόστιμοΛΚ40γιαπρόκλη ση πραγματικής σωματικής βλάβης, δηιιόσια εξύβριση και πρόκληση α\ησυχίας.Τέλοςστο έντυπογιατοδιορισμό τουμεβάσητονπροανα φερθένταΝόμοΠερί ΕκτάκτωνΥπαλλήλωνπαρέλειψε νααναφέρειτις πιοπάνωκαταδίκεςτου. 10 15 ΗΕ.Δ.Υ. κάλεσε τον ενάγονταναυποβάλειπαραστάσεις. Μετάτις παραστάσεις,πουο αιτώνυπέβαλε,ηΕ.Δ.Υ.έκρινε OTL με βάσητις εν λόγωκαταδίκεςκαιτηνπαράλειψητουαιτούντοςνατιςαναφέρειστην αίτησηδιορισμού,οαιτώνδενήτανκαλούχαρακτήρακαιεπομένωςδεν μπορούσεναδιοριστεί στηδημόσιαυπηρεσία. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε πρωτόδικα την Αίτηση Ακυρώσεως που επακολούθησε. Ο αιτών καταχώρησε την παρούσα έφεση.Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση.Οι λόγοι προκύ πτουνσαφώςαπόταπιοπάνωπεριληπτικάσημειώματα. Στην απόφασητου κατ' έφεση το Ανώτατο Δικαστήριο σχολιάζει δυσμενώς τηθέσητουπροϊσταμένουτουΤμήματοςΥδάτων,πουδήλω σε στη μαρτυρίατου,ότι, καιανακόμαγνώριζε τηνπροηγηθείσα πει θαρχικήκαταδίκη του αιτούντος,δε θαάλλαζετηγνώμη του για τον καλότουχαρακτήρα. Απορρίπτοντας την έφεση, το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι η Ε.Δ.Υ.διε\ήργησε τη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνακαιαιτιολόγησε δεόντως τηναπόφασητης. 20 25 30 35 Η έφεση απορρίπτεται χωρίς διαταγή γιαέξοδα. 'Εφεση. 40 Έφεση εναντίον της απόφασης δικαστού του Ανωτάτου 3206 3 Α.ΑΛ. 5 10 Λιασίδηςν.Δημοκρατία; Δικαστηρίου (Κούρρη,Δ.)πουδόθηκεστις28Νοεμβρίου,19S7 (Υπόθεση Αρ. 557/86)δημοσιεύθηκε στο (19S7)3Α.ΑΛ. 2054 μετηνοποίαηπροσφυγήτουαιτητήπουοτρεαρότανεναντίον τηςαπόφασηςτηςΕπιτροπήςΔημόσιαςΥπηρεσίας ναμηντον διορίσει στηθέσηΤεχνικού2ηςΤάξηςστοτμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, σύμφωνα με τον Περί Εκτάκτων Δημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός σε Δημόσιες Θέσεις) Νόμο του 1985 (ΝόμοςΑρ. 160/S5), είχεαπορριφθεί. Ν. Παπαευσταθίου, γιατον Εφεσείοντα. Α. Παπασάββας, Ανώτερος δικηγόροςτηςΔημοκρατίας, για τους Εφεσίβλητους. 15 20 25 30 35 40 Cur. adv. vult. Α. ΛΟΪΖΟΥ. Π.: Ανάγνωσε την'ακόλουθη απόφαση. Με την έφεση αυτή ο εφεσείοντας προσβάλλει την απόφαση Δικαστή του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία είχε απορριφθείηπροσφυγήτου που στρεφόταν εναντίον τηςαπόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (που στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Επιτροπή), να μην το διορίσει στη θέση Τεχνικού2ηςΤάξης,ΤμήμαΑναπτύξεως Υδάτων,σύμφωναμε τον Περί Εκτάκτων Δημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός σε Δημόσιες Θέσεις) Νόμο του 1985, (Νόμος Αρ. 160 του 1985), πουθααναφέρεταιπιοκάτω ωςοΝόμος. Ο εφεσείοντας υπηρετούσε ως δεσμοφύλακας στις Κεντρικές Φυλακές. Το 1979,κατόπινακροαματικήςδιαδικασίας,βρέθηκε ένοχος τεσσάρων πειθαρχικώνπαραπτωμάτων, δύοαπόταοποίααφορούσαντηδιάπραξηαξιόποινωνπράξε ων και ενεργειών κατάτη διάρκειατου πραξικοπήματοςτης 15ης Ιουλίου 1974, που έλαβαν χώρα μέσα στον Αστυνομικό ΣταθμόΜόρφου,ταδευπόλοιπαδυοστις ΚεντρικέςΦυλακές κατάτον IOLO χρόνο. Σχετικάμετιςδυοπρώτεςκατηγορίες, η Επιτροπή δέχθηκε πως όταν ο εφεσείοντας βρισκόταν στον Αστυνομικό ΣταθμόΜόρφου,οπλοφορούσεκαι πωςηπαρου σίατουεκεί ήτανπράξη"ενέχουσα έλλειψινπίστεως καιαφο σιώσεως προςτην ΚυπριακήΔημοκρατίακαισεβασμού προς τους Νόμουςήκαθ' οιονδήποτετρόποντείνουσα ειςτην προαγωγήντουπραξικοπήματοςή ειςτηνανατροπήντηςσυνταγ ματικήςτάξεωςήτουπολιτειακούκαθεστώτος". 3207 Α. Λοΐζου, Π. Λιασίδης ν.Δημοκρατίας
(1989)Αναφορικά με τα γεγονότα στη τρίτη καιτέταρτη κατηγο ρία,ηΕπιτροπήικανοποιήθηκεαπό ταενώπιοντης στοιχεία, ότι ο εφεσείοντας οπλοφορούσε κατάτηδιάρκεια τουπραξι κοπήματος και περιφερόταν ελεύθερα μέσα στις Κεντρικές Φυλακές, ιδιαίτεραγύρω απότο Φρουραρχείοπου ήταν "το 5 επίσημο γραφείο του νοσφισθέντος την θέση του διευθυντή Φυλακών Ονησιφόρου Αντωνίου εκτελών διάφορα "καθήκο ντα"διάτηνπροαγωγή του πραξικοπήματος". Από την εν γένει συμπεριφορά του,η Επιτροπήκατέληξε 10 στο συμπέρασμα,ότι ο εφεσείοντας είχεσχέσημετους πραξι κοπηματίες και έκρινε, ότι οι πράξεις του ενείχαν έλλειψη πίστεως καιαφοσιώσεως προςτηνΚυπριακήΔημοκρατία και σεβασμούπροςτουςΝόμουςτηςή μετοντρόποαυτό έτειναν στην προαγωγή του πραξικοπήματος, την ανατροπή της 15 συνταγματικήςτάξεωςή τουπολιτειακού καθεστώτος. Ηποινήπουεπιβλήθηκεσ' αυτόνήταναυτήτηςαναγκαστι κής αφυπηρέτησης,σύμφωνα με το άρθρο 79
(1)(θ), του περί ΔημοσίαςΥπηρεσίας Νόμουτου
- 20 Αργότερα ο εφεσείοντας προσλήφθηκε στη Δημόσια Υπηρεσία στις 28 Ιουλίου 1980, πάνω σε έκτακτη βάση,στη θέση Τεχνικού 2ης Τάξεως, Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, ο Διευθυντής της 25 Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού διαβίβασε στην Επιτροπήπίνακα διοριστέων, στον οποίο περιλαμβανό τανκαιτοόνοματουαιτητή. ΗΕπιτροπή σε'συνεδρίαση τηςστις 19Μαΐου 1986, εξετάζοντας το θέματουδιορισμού του εφεσείοντα στην πιο πάνω θέση,παρατήρησεταακόλουθα: 30 "(α) κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του ως μόνιμου Δεσμοφύλακα και συγκεκριμένα στη διάρκεια του 35 πραξικοπήματος,είχεδιαπράξειπειθαρχικάαδικήμα τα για τα οποία του επιβλήθηκε από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας με απόφασητης ημερ.26.6.79η πειθαρχικήποινή της "αναγκαστικής αφυπηρέτησης" από 1.7.
- 40 (β) κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του ως έκτακτος 3208 3 ΑΛΛ. 5 Λιασίδης ν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. υπάλληλος στο ΤμήμαΑνάπτυξης Υδάτων καταδικά στηκε απότο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 14.5.84σε£40.-πρόστιμογιατιςκατηγορίες τηςεπίθε σης μεπρόκλησηπραγματικήςσωματικής βλάβης, της δημόσιας εξύβρισης καιτηςπρόκλησης ανησυχίας. (γ) στο έντυπο "Γεν. 6", πουσυμπλήρωσε, παράλειψενα αναφέρειταπιοπάνω." 10 15 20 25 30 35 40 Ενόψει των ανωτέρω,ηΕπιτροπήαποφάσισενα παρασχε θεί στον εφεσείοντα ηευκαιρίαναυποβάλει γραπτώςοποιεσ δήποτε παραστάσεις επιθυμούσε δεδομένου, ότι σύμφωνα με τοάρθρο33
(6)τουπερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1967 "ουδείςδιορίζεταιειςτηνΔημόσιανΥπηρεσίαν εκτόςεάνείναι καλού χαρακτήρος". Γιατο σκοπό αυτό απηύθυνεστον εφε σείοντα επιστολή,μεημερομηνία26 Μαΐου 1986, (Παράρτημα 8)αναφέρο\τας ταπιοπάνω. Ταυτόχρονα, η Επιτροπή με επιστολή της (Παράρτημα9), προς το Διευθυντή του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων Κωνσταντίνο Λύτρα, ζητούσε σχετικές εξηγήσεις. Και τούτο, γιατί κατά την εξέταση του διορισμού του αιτητή δυνάμει του άρθρου3τουΝόμουΑρ. 160του1985διαπιστώθηκε,πωςπαρό τιστις23 Ιουνίου 1979τουείχεεπιβληθείηπειθαρχικήποινήτης "αναγκαστικής αφυπηρέτησης" για τα αδικήματα στα οποία έχουμε ήδη αναφερθεί, αργότερα, και συγκεκριμένα στις 28 Ιουλίου 1980 προσλήφθηκε από το Τμήμα του ως έκτακτος Τεχνικός. Στηναπάντησητουτης4.6.1986,οΔιευθυντήςανέφε ρετον τρόποπρόσληψης τουεφεσείοντα καικατέληξε ως εξής: "ο κύριος Λιασίδης υπηρετούσε ως δεσμοφύλακας καιότι είχε προβλήματατώρα το πληροφορούμαι". Καταθέτοντας ενόρ κως ενώπιον του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ο κ. Λύτρας είπε μεταξύ άλλων ότι: "Εάν είχα υπ' όψιν μου την πειθαρχική καταδίκη τουαιτητήτο 1974 καιτηνποινική το 1984,η εντύπωσήμουγιατονχαρακτήρατουαιτητή δεθαάλλαζε". Λυπούμεθα να παρατηρήσουμε ότι ο Δημόσιος αυτός Λειτουργός, που κατέχει υπεύθυνη Διευθυντική θέση, έχει πλήρηάγνοιατου καθήκοντοςτων δημοσίων λειτουργών για νομιμοφροσύνη στη ΣυνταγματικήΤάξη και σεβασμό στους ΝόμουςτηςΠολιτείας. 3209 Α. Λοΐζον, Π. Λιασίδη; ν.Δημοκρατία;
(1989)Σεαπάντησητηςεπιστολής τηςΕπιτροπήςπροςτον εφεσεί οντα αυτός απάντησε εγγράφως μέσω του Δικηγόρου του. Στην απάντηση αυτή προβαλλόταν η άποψη,ότι δεν υπήρχε ουσιαστικά νομικό κώλυμα γιατηνπρόσληψη του εφεσείοντα και παραπέρα πως η Επιτροπήθαμπορούσε ναδιαπιστώσει εύκολα την προϋπόθεση του καλού χαρακτήραμε απλήανα δρομή στις εκθέσεις πουουντάκτηκανγι' αυτόνμέχρι τημέρα εκείνη από τους προϊσταμένους του και αφορούσαν τηδιάρ κειατηςυπηοεσίας τουστηθέσηΤεχνικού. 5 10 ΗΕπιτροπήεξέτασετοθέμαδιορισμούτουεφεσείοντα στην συνεδρία τηςτης 11ης Ιουλίου 1986. Στο σχετικό πρακτικό που βρίσκεται στον προσωπικό φάκελο του αιτητή,(τεκμήριο 2, ερυθρό 216) αναφέρονταιτα πιοκάτω: 15 'Ή Επιτροπή,αφούμελέτησετο έγγραφο που οτάληκε απότουςδικηγόρους τουΛιασίδη,σημείωσεότιαυτόςμετά την αναγκαστική αφυπηρέτησή του με απόφαση της 20 Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ουδέποτε προσλήφθηκε στη Δημόσια Υπηρεσία δυνάμει των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων. Ηπρόσληψητουωςέκτακτουέγινεαπό τοΤμήμαΑνάπτυξης Υδάτων έξωαπόταπλαίσιατωνπερί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμωνκαιόπως προκύπτει απότην 25 επιστολή του Διευθυντή του Τμήματος το θέμα του χαρα κτήρα και της πειθαρχικής ποινής που του είχε επιβληθεί από την Επιτροπή, όταν αυτός υπηρετούσε ως μόνιμος Δεσμοφύλακας, ουδέποτε απασχόλησε το Τμήμα. 30 Περαιτέρω,ηΕπιτροπή,αφούέλαβευπόψη(α)τηφύση καισοβαρότητατωνπειθαρχικώναδικημάτωνγιαταοποία επιβλήθηκε στο Λιασίδη από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας ηπειθαρχικήποινήτηςαναγκαστικήςαφυπηρέ τησης,πουείναιη δεύτερηαυστηρότερηποινήπουπροβλέ- 35 πουν οι Νόμοι,(β)τογεγονός ότι οΛιασίδης, όταν διέπρα ξεταπειθαρχικάαυτάαδικήματα,κατείχεθέσηΔεσμοφύλακα στοΤμήμαΦυλακών,και(γ)τηνποινικήκαταδίκητου από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 14.5.84 στις κατηγορίες επίθεσης με πρόκληση πραγματικήςσωματικής 40 βλάβης,δημόσιαςεξύβρισης καιπρόκλησης ανησυχίας, αδι κήματα που διέπραξε ενώ ήταν έκτακτος υπάλληλος στο 3210 3 ΑΛΛ. Λκ«ιίί»ι;ν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. \ 5 10 τμήμαΑνάπτυξης Υδάτων, έκρινεότιαυτόςδενείναιδυνα τό να θεωρηθεί ως πρόσωπο καλού χαρακτήρα,εντός της έννοιας του άρθρου 33(δ) των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμωντου 1967 έως 1986,καιεπομένως δεν ικανοποιείται μια από τις απαραίτητες προϋποθέσεις για διορισμό στη δημόσιαυπηρεσία. Ύστερα από αυτό, η Επιτροπή αποφάσισε, ότι ο Θρασύβουλος ΛΙΑΣΙΔΗΣ δεδύναταιναδιοριστεί δυνάμει των προνοιών του περί Εκτάκτων Δημοσίων υπαλλήλων (Διορισμός σε Δημόσιες θέσεις) Νόμου του 19S5 (Αρ. 160/85)." Οιλόγοιστους οποίους βασίστηκεη έφεση είναι: 15
(1)Πωςτοσύνολοτωνστοιχείων πουαφορούντονεφεσεί οντα δεν καταδεικνύουνπρόσωπο πουδεν είναι καλού χαρακτήρα, και 20 25 30 35 40
(2)ότι ηΕπιτροπήδεν προέβη στη δέουσα έρευνα, μιακαι αγνόησε τις εκθέσειςπουέγινανγι' αυτόν. Έχουμετηγνώμη,πωςηφύσητωνκατηγοριώνγιατιςοποί ες ο εφεσείοντας διώχθηκεπειθαρχικά το 1979 καιταγεγονότατους,όπωςαυτάέχουνδιακοιβωθείαπότηνΕπιτροπήκατά την εξέτασητης υπόθεσης, βάσει των οποίων και του επιβλή θηκε ηποινή της αναγκαστικής αφυπηρέτησης, είναι καθορι στικά στοιχεία στην κρίση του χαρακτήρα του αιτητή. Η Νομιμοφροσύνη προς τη Συνταγματική Τάξηκαι ο σεβασμός προς τους ΝόμουςτηςΠολιτείας είναιπροαπαιτούμενοστοι χείο ένδειξης καλού χαρακτήρατου Δημοσίου Υπαλλήλου ή υποψηφίου για διορισμό σε δημόσια θέση. Επομένως το Δικαστήριο όχι μόνοδενεπεμβαίνειστηνκρίσητηςΕπιτροπής ότι οεφεσείοντας δεν ήτανπρόσωποκαλούχαρακτήρα,αλλά καισυμφωνεί μεαυτή. ..Επιπλέον, η παράλειψη αποκάλυψης της πειθαρχικής και ποινικήςκαταδίκηςτουστηναίτησητουεφεσείονταμετοέντυ πο Γεν. 6που διαθέτει ειδικήστήληγι' αυτά αποτελεί ακόμη έναστοιχείοαπαράδεκτηςσυμπεριφοράςπουσχετίζεται μετο θέμα του καλού χαρακτήρα ενός υποψηφίου για θέση στη Δημόσια Υπηρεσία. 3211 Α. Λοΐζου, Π. Λιασίδΐ}ςν.Δημοκρατία;
(1989)Αναφορικά μετοζήτηματηςδιεξαγωγήςτηςδέουσαςέρευ νας απότην Επιτροπή,πρέπειναλεχθεί, ότιδόθηκεστονεφε σείοντα ηευκαιρίαναθέσει ενώπιον τηςοτιδήποτεήθελε. Το θέμα της δέουσας έρευνας,το οποίο συνδέεται εν πάσηπερι πτώσει και με την αιτιολογία μιας διοικητικής πράξης,ή με θέμα ύπαρξης ή μη πλάνης περί τα πράγματα, είναι δίλημμα πουεξετάζεταισεσυνάρτησημεταπεριστατικάτηςκάθευπό θεσης. 5 Στην κρινόμενη υπόθεση είμαστε της γνώμης, ότι έγινε η 10 δέουσαυπότις περιστάσεις έρευνα. Ταστοιχείαεναντίοντου εφεσείοντα ήταν τόσο συντριπτικά, που φρονούμε πως το ΠρωτόδικοΔικαστήριοορθάαπέρριψετηνπροσφυγή,απότην οποίακατεχωρήθηηέφεση.Η επίδικηαπόφασητης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας επομένωςεπικυρώνεται. 15 Για τους πιο πάνω λόγους, η έφεση απορρίπτεταιχωρίς έξοδα. Ηέφεσηαπορρίπτεταιχοιρίς έξοδα. 3212 20