clr/1989/1989_3_3297.pdf

(1989)Παράταδικαστικάμέτραοαιτώνδενυπέβαλετιςλεπτομέρειες,που του είχανζητηθεί. Κατ'ακολουθίανοΈφοροςπροχώρησεμετηντελι­ κήβεβαίωσητουεισοδήματοςμεβάσητηδικήτουκρίσηκαιταστοιχεία, πουείχεενώπιοντου. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ενόψει των νομικών αυτών αρχών,που προκύπτουν σαφώς από τις δχ» πιο πάνω περιληπτικές σημειώσεις, απέρριψετηνΑίτησηΑκυρώσεωςαφούοαιτών,πουείχετοβάρος απο­ δείξεως,δεν κατόρθωσενααποδείξει πλάνηήυπέρβασητωνακραίων ορίωντηςδιακριτικήςεξουσίαςτου Εφόρου. 10 Η Αίτηση Ακυρώσεως απορρί­ πτεταιχωρίςδιαταγήγια έξοδα. 15 Αναφερόμεπς υποθέσεις: Γεωργιάδηςν. Δημοκρατίας (19S2) 3Α.Α.Δ. 659, ΧατζηηράκληςκαιΑ?λοςν. ΕφόρονΦόρουΕισοδήματος(19S4)3Α.Α.Δ. 604, 20 Χαρα?.αμπίδονν. Δημοκρατίας(I9S9) 3Α.Α.Δ. 2451, Pikisv. Republic

(1965)3C.L.R. 131, 25 Zamirv. SecretaryofState[19S0] 1 All E.R. 76S, Oift v.Republic

(1965)3C.LR. 2S5, 30 Christides v.Republic

(1966)3 C.L.R. 732, Coussoumides v.Republic

(1966)3C.LR. 1, Παναγιώτουv.Δημοκρατίας (19S4) 3Α.Α.Δ. 857, 35 Θουκυδίδηv. Δημοκρατίας καιΆλλου (19S9)3ΑΛΑ.

1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Εφόοου Φόρου Εισοδήματος με την οποία επέβαλε φόρο εισοδήματος στον αιτητήγια ταέτη 1977-19S
2. 3298 40 3 Α.ΑΛ. Ii/.ύμηςν. Υπ. Οικονομικώνκ.ά. Χρ. Λουκά, γιατον Αιτητή. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β ' , για τους Καθ' ων ηαίτηση. 5 • 10 15 20 25 30 35 40 ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφα­ ση. Μετηνπροσφυγήαυτήοαιτητήςπροσβάλλει τηναπόφαση του Εφόοου Φόρου Εισοδήματος με την οποία του επεβλήθηκε φόρος εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 1977-1981,δυνάμει του περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμου 1961 όπως τρο­ ποποιήθηκε. Ο αιτητής μέχρι τις 31.7.77εργάζετοτις Βρεττανικές Βάσεις. Κατά τη διάρκειατων επίδικων χρόνων ήταν μέτοχος/σύμβουλος της εταιρείας Micron Plant Protection Co Ltd, ηοποίαδια­ γράφηκε απότο Μητρώο Εταιρειών, με απόφασητου Εφόρου Εταιρειών,στις 2.1.1977καιεπαναγράφηκεστις 5.6.19S
3. Λόγω της μη νομικής υπόστασης τη; εταιρείας από 2.1.1977 μέχρι 5.6.1982, ο καθ'ου η αίτηση θεώρησε, ότι το εισόδημα από τις δραστηριότητες της εταιρείας ανήκεστον αιτητήπου διεξήγαγε τις εργασίες της εταιρείαςαυτήτηνπερίοδο. Οαιτητήςδεδήλω­ σεοποιοδήποτε εισόδημα απότηνπηγήαυτή. Επιπρόσθετα ο αιτητής, κατά τηνπερίοδο αυτή,είχε εισόδημα απότηγεωργία που προερχόταν απόφυτείαπέντε σκαλών μεοπωροφόραδέντρα. Ηδήλωση εισοδήματος τουγιατοέτος 1976 υποβλήθηκε στις 17.1.1978.στην οποία εκτός απότο μισθό του,του έτους 1976, δήλωσεγεωργικές ζημιές για το έτος 1974 £771.-και για τα έτη 1975 και 1976 £1173.-. Ηζημιάγιατοέτος 1976 αφορούσεδιά­ φορα έξοδα από£428.- χωρίς δήλωση οποιουδήποτε εισοδήμα­ τος απότηγεωργία. Γιατο έτος 1977, ο αιτητήςυπέβαλε δύοδηλώσεις εισοδήμα­ τος. Στις 19.4.1978 δήλωσε £1607.- αποδοχές από τις Βρεττανικές Βάσεις καιχωρίς ναδηλώσειοποιοδήποτεεισόδη­ μαήζημιάαπότηγεωργία,διεκδικούσετοποσότηςζημιάςτου έτους 1976 από£428.-πλέον τόκους£31.-γιατοέτος
4. Στις 12.12.1978υπέβαλε τη δεύτερη δήλωση σύμφωνα με την οποία δήλωσε το ίδιο ποσό αποδοχών και διεκδικούσε τόκους £23.-, έκτακτη εισφορά για τα έτη 1975 και 1976 £297.- και έξοδα 3299 Χίΐτζΐίτσαγγάρης. Δ- Ιίλάμΐ);ν. Υπ. Οικονομικών κ.ύ.

(1989)συντήρησης κτήματος£624.-και£103.-χωρίς ναυποβάλειοποι­ αδήποτεκατάστασηήδικαιολογητικάγι' αυτάταέξοδα. Η φορολογία για το φορολογικό έτος 1977 εκδόθηκε στις 2S.11.

1. Ο αιτητή; με επιστολή του ημερομηνίας 12.12.78 υπέβαλε ένσταση με τηλ- οποία διεκδικούσε γεωργική ΐημιά £727.-. 5 ,Γιατο έτος 1978 επίσης υπέβαλε δύο δηλώσεις εισοδήματος. Στις 1.7.1979 δήλωσε μόνο μισθό £39.- από τις Βρεττανικές Βάσεις, που όπως δήλωσε ο δικηγόρος του καθ' ου ηαίτηση, πιθανόναείναιαναδρομικάτουέτους 1977πουπληρώθηκαντο
2. Στη δεύτερη δήλοχ)ε £180.- σαν αμοιβή συμβούλου της εταιρείαςτου. Δε δήλιυσε οποιοδήποτεεισόδημαήζημιάαπότη γεωργία. 10 15 Η φορολογία για το φορολογικό έτος 197S εκδόθηκε στις 10.1.1980 και ο αιτητής υπέβαλε ένσταση στις 15.2.1980για το λόγο ότι δε συμφωνούσε μετηδήλωση εισοδήματοςτου. 20 Οι δηλώσεις εισοδήματος του για τα έτη 1979 ως 19S1 υπο­ βλήθηκαν στις 2S.1.197S μετά από διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσούμεαριθμό27675/85,μετηνοποίακαταδι­ κάστηκε με £16.- πρόσημο. Για κάθε έτος δήλωσε ποσό £1S0.σαναμοιβήσυμβούλου απότην εταιρείατου. Οι φορολογίες για τα έτη 1979 ως 1981 εκδόθηκαν στις 2.8.
3. Μεέγγραφηένστασητουημερομηνίας2.9.1983,οαιτητήςδιαμαρτυρήθηκεισχυριζόμενος, ότιτοεισόδημα μετο οποίο είχε φορολογηθεί, δεν ήταν ρεαλιστικό και ζητούσε παράταση μέχρι τον Οκτώβριο 19S3 για υποβολή εξηλεγμένων λογαρια­ σμών. Ο καθ' ου η αίτηση στις 5.11.1983 απέστειλε στον αιτητή συστημένη επιστολιί με τηλ' οποία του ζητούσε να υποβάλει τα ακόλουθα στοιχεία: 25 30 35 (α)Δηλώσεις εισοδήματος για τα έτη 1979 ως 1981 με τους σχετικούς εξηλεγιιένους λογαοιασμούς. 40 (β) Κατάσταση κε(ραλαίου που να δείχνει το παθητικό της προσωπικής και επαγγελματικής του περιουσίας κατά 3300 3 ΑΛΛ. Ιϊλύπης ν. Υπ. Οικονομικών κ.ύ. Χατζητσαγγάρης, Λ. την 31.12.19S1, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων της συζύγου τουκαιτωνπαιδιώνπουεξαρτώλπαι απ' αυτόν. 5 10 15 20 (γ) Προσδιορισμό φορολογητέου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 1977 ω: 19S
4. Ο αιτητήςδεσυμμορφώθηκε μεταανωτέρωκαιως εκτούτου εκδόθηκε διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στις 15.11.1985μετοοποίοδιατάσσετονασυμμορφωθεί. Στις27.2.88 ο αιτητής καταδικάστηκε σε πρόστιμο £30.- για περιφρόνηση διατάγματος Δικαστηρίου διότι δεσυμμορφώθηκε μετο πρώτο διάταγμα. Παρά ταδικαστικά μέτρα που λήφθησαν,ο αιτητήςδενυπέβαλε τις λεπτομέρειες που του ζήτησε ο καθ'ου ηαίτηση. Σαν αποτέλεσμα,ο καθ' ου η αίτησηπροχώρησε μετηντελική βεβαί­ ωση του εισοδήματος του αιτητή με βάσητην κρίση του καιτα στοιχεία που υπήρχαν στη διάθεση του την οποία κοινοποίησε με επιστολή ημερομηνίας 15.7.SSκαιμε Ειδοποιήσεις Επιβολής Φορολογίαςγιαταφορολογικά έτη 1977 -
5. Οι κύριοι νομικοί λόγοι γιατους οποίους ζητείται η ακύρω­ σητηςαπόφασηςτουκαθ'ουηαίτησηείναιοι εξής: 25

(1)Ο καθ' ουη αίτησηαυθαίρεταεπέβαλεφόρο εισοδήματος που δενανταποκρίνεταισταπραγματικάεισοδήματατου αιτητή.

(2)Ηαπόφασηυπήρξε αναιτιολόγητη. 30 35 40 Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίζεται, ότι ο καθ' ου η αίτηση παράλειψε ναπροχωρήσει σε πλήρη εξέταση τωνπραγματικών εισοδημάτων του αιτητή και ότι δεν έλαβε υπόψη καθόλου τα έξοδακαιτις δαπάνεςπουυπέστη γιατηνπαραγωγή εισοδήματος απότηγεωργική εργασία. Ο δικηγόρος του καθ'ου ηαίτηση αντικρούονταςταανωτέ­ ρω, τόνισε ότι παρά τις επανειλημ^ιένες υπενθυμίσεις και τα δικαστικά μέτραπουλήφθησαν,οαιτητήςπαρέλειψε ναυποβάλει τααναγκαία στοιχεία καιδικαιολογητικά και συγκεκριμένα δεν παρουσίασε οποιαδήποτεδικαιολογητικά αναφορικάμε το ποσό της ζημιάς που διεκδικούσε για τα έτη 1976 και 1977 και 3301 Χατζητσαγγάρη;, Δ. Ηλύμη;ν.Υπ. Οικονομικών κ.ά.

(1989)για τα έτη 1979 ως 19S1 δεν \)πέβαλε οποιαδήποτε φορολογική δήλωση ή κατάσταση εσόδων ΧΟΛ εξόδων αν και εκδόθηκε γι' αυτό διάταγμα του δικαστηρίου. Επομένως, ο καθ'ου ηαίτηση ήταν υποχρεωμένος να ενεργήσει βάσει των στοιχείων που είχε ενώπιον του, δηλαδή την ύπαρξη φυτείας με οπωροφόρα δένδρα, τις αποδοχές του όταν ήταν ιδιωτικός υπάλληλος, την ύπαρξη εισοδήματος από τις δραστηριότητες της εταιρείας Micron Plant Protection Co Ltd,ηοποίαδενυφίστατοκατάτην επίδικηχρονική περίοδο και έτσι το εισόδημα αυτόανήκε στον αιτητή που διεξήγαγε την επιχείρηση της εταιρείας και τον τρεχούμενο λογαριασμό που είχε οαιτητής μετην εταιρεία Micron Plant Protection Co Ltd γιαταέτη 1977 και 1978. Στολογαρια­ σμό αυτό ο αιτητήςκατέθεσε ορισμένα ποσά ως επίσης καιτην αμοιβήτου σαν σύμβουλος καιδεν έκανε οποιεσδήποτεαναλή­ ψεις. Ανάλυση αυτούτου λογαριασμού τονίζει οδικηγόρος του καθ' ου ηαίτηση καθώς και των λογαριασμών γιατα έτη 19791981 που υποβλήθηκαν στις 4.11.1988γιοι την εταιρεία Micron Plant Protection Co Ltd.υποδηλώνει ότι οαιτητής είχεκαιάλλα εισοδήιιατα ταοποίαδεν είχανδηλωθεί. 5 10 15 20 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο στηνάσκησητηςαναθεωρητικήςτου δικαιοδοσίας σε υποθέσεις φορολογικής φύσεως εξετάζει τη νομιμότητα της επίδικης απόφασης και δεν επεμβαίνει όταν η απόφαση είναι λογικά εφικτή έχο\παςυπό\])ηταορθά πραγμα­ τικά γεγονότα και την εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας. Η 25 παρέμβασηόμως τουΔικαστηρίου είναι επιτακτικήότανικανο­ ποιηθεί ότι υπήρξε πλάνηπερίτα πράγματαήτο νόμο ήότανη Διοίκηση υπερέβηταακραίαόριατης διακριτικήςτης εξουσίας. (Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας

(1982)3 Α.Α.Δ. 659, Χατζηηράκληςκαι Άλλος ν. Εφόρου Φόρου Εισοδήματος

(1984)30 3 Α.Α.Δ. 604, Χαραλαιυτίδου ν. Δημοκρατίας

(1989)3 Α.Α.Δ. 2451). Στην απόφασητης Ολομέλειας Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) τονίστηκαν ταεξής: (σελ. 668,669). "Thescopeandcompass ofthejurisdiction underArticle 148 is by now firmly established. The review and the inquiry it entails is limited to the validity of the act impeached. Such validity istested by reference tothepowersvestedby law inthe 40 administration, the manner of their exercise and the factual substratum, particularly its correctness. The revisional 3302 35 3Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Βλάμηςν.Υπ. Οικονομικώνκ.ά. Χατζιρσαγγάρικ, Δ. jurisdiction of the Supreme Courtis primarily of a corrective character. It is aimed to ensure,intheinterest of legality and publicgood,thattheadministrationfunctions within thesphere of its authority and always subject to the principles of good administration. The court will not assume administrative responsibilities, a course impermissible under a system of separation of State powers, constitutionally entrenched in Cyprus. It is appropriate to recall in this respect, the observations ofTriantafyllides, J.,ashethenwas, in Costas Λί. Pikis v.TheRepublic

(1965)3CL.R. 131,at 149,earmarking thepowers of theexecutive andthejudiciary: "After allitmust notbe lost sightof thatitisfor theGovernment togovern and for theCourtonly tocontrol " Unlike the powers vested.in.the District Court before independencetoadjudicate uponataxation assessment bys.43 -Cap.233 - andearlierby virtue ofs.39of Cap.297(of theold edition of theStatuteLawsof Cyprus),theSupremeCourthas no jurisdiction to go into the merits of the taxation and substitute,where necessary, itsown decision. Thepower ofthe Supreme Court is limited, as indicated,to the scrutiny of the legality of the action, and to ascertain whether the administration has exceeded the outer limits of its powers. Provided they confine their action within the ambit of their power, anorgan of publicadministrationremainsthearbiterof the decision necessary togive effect to thelaw; andso long as they make a correct assessment of thefactual backgroundand actinaccordancewiththenotionsofsoundadministration,their decision willnotbefaulted. Intheend,thecourtsmustsustain their decision if it was reasonably open to them. The same approachwas sanctionedby theHouseof Lordswith regardto thepowers vestedinthecourtsinEngland,toreview decisions of an administrative nature. InZamir v.Secretary of State [1980] 1 All E.R. 768, they decided that the administrative decision of animmigration officer could be impugned onlyon two grounds (a)Absence of evidence on which hecouldreach hisdecision,and(b)wherenoreasonablepersonintheposition of theimmigration officer couldreachthedecision taken. The approach of thecourtto thevalidity of ataxing decision is no different from its approach in respect of any other administrative decision liable to review under Article 146. Therefore,thelearnedtrialJudgerightapproachedthedecision, 3303 Χατζΐ]τσαγγάρης,Δ. ϋλ«μΐ]ς ν. Υπ.Οικονομικώνκ.«.

(1989)confining his review to ascertaining whether thedecision taken by the Commissioner was one reasonably open to him (See, also, Clift v. TheRepublic(\%5) 3C.L.R.2S5,and Christides v. The Republic

(1966)3 C.L.R. 732). The initial burden of establishing that thedecision complained of is vulnerable to be set aside, is upon the party propounding its invalidity. (See, Coussoumides v.The Republic

(1966)3C.L.R. 1)". 5 Στην παρούσα υπόθεση ο αιτητής ισχυρίζεται ότι ο φόρος που του επέβαλε ο καθ'ου ηαίτησηδεν ανταποκρίνεται με τα 10 πραγματικά του εισοδήματα καιότι δε λήφθηκαν υπόψηέξοδα και δαπάνες. Όμως ο ίδιος παρέλειψε νασυμμορφωθεί με τις συνεχείς υπενθυμίσεις του καθ' ου η αίτηση για την υποβολή στοιχείων και δικαιολογητικών. Επιπρόσθετα,ο αιτητήςούτε και κατόπιν διαταγμάτων του Επαρχιακού Δικαστηρίου 15 Αεμεσού συμμορφώθηκε. Ο φορολογούμενοςοφείλει ναπροσαγάγειόλατααπαραίτη­ τα στοιχείακαιπληροφορίεςστονκαθ' ουη αίτησηγιαυποστή­ ριξητων ισχυρισμών του. Τογεγονόςτηςμησυμμόρφωσηςτου λαμβάνεταισοβαρά υπόψη. 20 Ο Δικαστής κ. Μαλαχτός στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας

(1984)3Α.Α.Δ.857τόνισεταακόλουθα(σελ. 862, 863): "Further, it must be borne in mind that the applicant has failed to submit to the respondent the relevant information despite therelated reminders tothateffect. On this pointthe following passage, which appears at page 1118 in the Nikou case, supra, is relevant: 25 30 "Needles tosay thatoneshouldnotlosesightof thefact that theapplicant himself failedtosubmit attheappropriatetimehis returns of income which would inevitably contain matters that 35 would have been within his exclusive knowledge and which couldbe duly investigated by therespondent Commissioner. A tax-payer thatfails orneglects tosubmit theincometax returns takes upon himself the risk of having his assessable income arrived atby aninquiry, whichinthepresentcase couldnotbut 40 have been the best possible. 3304 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Βλάμης ν.Υπ. Οικονομικών κ.ύ. Χατζητσαγγάρης,Δ. Moreover under section 13

(3)of the Assessment and Collection of Taxes Law, 197S-1979,in cases where a person has not deliveredareturn andtheDirector is of theopinion that such person is liableto pay tax to the best of his judgment,the Director may determine the object of the tax and assess such person according tothenature andextent of hisbusiness." Όπως σε όλες τις προσφυγές ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει του άρθρου 146 του Συντάγματος έτσι και στις φορολογικές υποθέσεις ο αιτητήςφέρει το βάρος της από­ δειξης (Κουσουμίδης ν.Δημοκρατίας

(1966)3 Α.Α.Δ. 1). Στην παρούσαυπόθεσηοαιτητήςδεν έπεισε τοΔικαστήριο τούτο ότι ο καθ'ου ηαίτηση ενήργησε κατά τρόπο αυθαίρετοκαιαντινομικό. Λαμβάνοντας υπόψητο σύνολο των γεγονότων ταοποία οδήγησαν στην επίδικη απόφαση, ειδικότερα το γεγονός ότι ο αιτητής παρέλειψε επανειλημμένα να παρουσιάσει τα στοιχεία που του ζητήθηκαν όπως και τις αρχές που διέπουν το Δικαστικό έλεγχο φορολογικών υποθέσεων καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η επίδικη απόφασηήταν απόλυτα λογική και επιτρεπτήκαιο καθ'ου ηαίτηση μεκανένατρόπο δεν υπερέβη τα ακραίαόριατηςδιακριτικήςτου εξουσίας. Δεν με βρίσκει σύμφωνο ούτε καιτο επιχείρημα του δικηγό­ ρουτουαιτητήότι ηεπίδικηαπόφασηυπήρξεαναιτιολόγητη. 25 30 35 Η αιτιολόγηση των διοικητικών αποφάσεωνείναι συστατικό στοιχείο της ίδιαςτης απόφασηςκαιπρέπειναπροκύπτει κατά τρόπο σαφή και πλήρη (Βλέπε μεταξύ άλλων Θουκυδίδη ν. Δημοκρατίαςκαι Ά)«λον(19S9) 3AAA. 1150). Κατάτη γνώμη μου η επίδικη απόφαση είναι δεόντως αιτιολογημένη επειδή συμπληρώνεται καιαπόταστοιχεία των φακέλων πουτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Σαν αποτέλεσμα των όσων ανάφεραπιο πάνω η προσφυγή απορρίπτεται. Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαταέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 3305