(1989)22ΔΓΧ.εμ|3ηίου,1989 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ./οτής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ EPCO(CYPRUS)LTD, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. ' (ΥπόθεσηΑρ. 14/88) Φορολογία — Ο Περί ΦορολογίαςΚεφαλαιουχικώνΚερδώνΝόμος 1980 (Ν.52/S0),Άρθρο9
(1)— Δικαστικόςέλεγχος— Εφαρμοστέεςαρχές— ΤοΔικαστήριοδενεπεμβαίπι, ανηαπόφασηήτανεύλογαεπιτρεπτήγια τοΔιευθυντήΕσωτερικώνΠροσόδων—ΚαθήκοντονΔιευθυντήείναι να ερευνήσειδιό να αποφασίσει ποια εί\νι ηαγοραίααξία τουκτήμα5 τοςκατάτοχρόνοδιάθεστ')ςτου—Κατά τηνέρευνααυτήδεδεσμεύεται από τηναπόφασηάλλου οργάνουπ.χ.τουΔιευθυντήΚτηματολογίου— ΕπεξήγησητηςαποφάσεωςστηνυπόθεσηAdisLtd v.Republic
(1986)3 C.LR. 900. 10 Στηνυπόθεσηαυτήη διαφοράπροέκυψε απότηδιαφοράστην εκτί μηση της αγοραίαςαξίαςτων κτημάτων,που είχε πωλήσει ηαιτούσα εταιρείατόσοόσοναφοράτηναξίατωνκτημάτωνστις27/6/78,όσοκαι όσον αφορά τηναξίατωνχτημάτωντηνημέραδιαθέσεωςτων. 15 Γιαλόγους πουεπεξήγησε οκαθ'ουη Αίτηση στηρίχθηκε στην εκτί μηση του εμπειρογνώμονος εκτιμητού προϊσταμένου του Γραφείου Φόρου Κληρονομιάς. Γρ. Ματέα. Οδικηγόροςτηςαιτούσηςυποστήριξε ότιηαπόφασηέπρεπεναακυρωθεί υπό το φως της αποφάσεως στην υπόθεση Adis Ltd v. The Republic
(1986)3 C.L.R. 900, νοουμένου ότι ο Διευθυντής του 3306 20 3Α.Α.Δ. Epco(Cyprus) Ltd v. Δημοκρατίαςκ.ά. Κτηματολογίουείχεεκτιμήσειταχτήματακατάτοχρόνοτηςδιάθεσης τους σεποσό,που συμφωνούσε μετην εκτίιχηση του εμπειρογνώμονα τηςαιτούσαςεταιρείας. 5 Οινομικέςαρχές,πουεφάρμοσετοΑνώτατοΔικαστήριο,απορρί πτοντας την ΑίτησηΑκυρώσεως,φαίνονται στις πιο πάνωπεριληπτι κέςσημειώσεις. ΗΑίτηση Ακυρώσεως απορρίπτεταιχωρίςδιαταγήγιαέξοδα. 10 Α\αφεοόμε\Ές υποθέσεις: AdisLtdv. Republic(19S6)3(B) CLR. 900, 15 Γεωργιάδηςv. Δημοκρατίας(19S2) 3ΑΛΛ. 659, Pikis v. Republic
(1965)3 CLR.131, 20 /nZamirv. SecretaryofState[1980] 1 AllE.R. 768, Clift v. Republic
(1965)3 CLR. 2S5. 25 Christides v. Republic
(1966)3CLR. 732, Cousoumides v. Republic
(1966)3 CLR.1, Νικολαΐδηςv. Δημοκρατίας
(1989)3AAA. 1961, 0 Ιερωνυμίδουv. Δημοκρατίας(19SS)3AAA.2657, Πρωτοπαπάv. Δημοκρατίας(19S9) 3AAA. 528, 35 Θουκυδίδηςv. Δημοκρατίας
(1984)3AAA.1150, P.C.G. Office v.Republic
(1965)3 CLR. 285, Makrides v.Republic
(1967)3 CLR. 147, 40 Gcorghiadcsv. Republic(19S2) 3 CLR. 659, Mangli v. Republic(19S3) 3 CLR.52, 3307 Epco(Cyprus) Lid v. Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)HadjiEraclis andAnother v.Republic
(1984)3 CLR.
- IgnmiouandAnother v.Republic (19S9)3 CLR.
- 5 Republic v. Georghiades
(1972)3 CLR.
- Constantinidesv.Republic(19SS) 3 CLR. 2375, Matsas v.Republic(19SS) 3 CLR. 144S, 10 Marangou v. Republic(19S9)3CLR.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων στην ένσταση τωναιτητών αναφορικάμετοποσόφόρουκεφαλαιουχικώνκερδώνγιαδιά θεση ακίνητης ιδιοκτησίας. Π.Λφέρας, γιατονΑιτητή. 15 20 Γ.Λαζάρου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας Β', γιατουςΚαθ' ωνη αίτηση. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με τηνπροσφυγήτηςαυτή ηαιτήτριαεταιρείαζητάτηνακύρωση της απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων (ο οποίος στο εξής θα αναφέρεται σαν ο "Διευθυντής") στην ένσταση της αναφορικάμε το ποσό του φόρου κεφαλαιουχικών κερδών γιαδιάθεση της ακίνητης της ιδιοκτησίας μεαριθμούςεγγραφής844 και845,η οποίακοινο ποιήθηκε σ' αυτήνμε επιστολή τουΔιευθυντή ημερομηνίας 12 Δεκεμβρίου 19SS. 25 30 Η αιτήτρια εταιρείαήταν ιδιοκτήτριαδύο οικοπέδων στον 35 ΑγιοΑντώνιοΛευκωσίας τεμάχιααρ.317και318 καλυπτόμε να με εγγραφές αρ. S44 και845 αντίστοιχα ταοποίααγόρασε το 1958 και πώλησε σας 2 Μαρτίου 1984 έναντι συνολικού τιμήματος£50,120τοοποίοδηλώθηκεστοέντυπομεταβίβασης (Ν.313)καιέγινεαποδεκτό απότο Κτηματολόγιο γιασκοπούς 40 υπολογισμού και είσπραξης των πληρωτέων δικαιωμάτων μεταβίβασης. Για την πώληση αυτήηαιτήτριαπαράλειψενα 330S 3 Λ.Α.Δ. Epco (Cyprus) Ltd v. Δημοκρατίαςκ.ά, Πογιατξής,Δ. υποβάλειδήλωση διάθεσηςακίνητης ιδιοκτησίας σύμφωναμε τοάρθρο 12
(1)τουπερίΦορολογίαςΚεφαλαιουχικώνΚερδών Νόμουτου 19S0 (Νόμοςαρ. 52/S0). 5 10 15 20 25 30 35 40 Το άρθρο 4 του Νόμου προνοεί ότι "επί παντός κέρδους λόγω διαθέσεως ιδιοκτησίας επιβάλλεται καικαταβάλλεται φόρος κατά συντελεστήν είκοσιτοις εκατόν επί τουτοιούτου κέρδους". "Κέρδος"σύμφωναμετοάρθρο2 τουιδίου Νόμου σημαίνει "το κέρδος παντόςπροσώπου το οποίον προκύπτει μετάτηνημερομηνίαν της ενάρξεως της ισχύος τουπαρόντος Νόμου λόγω διαθέσεως ιδιοκτησίαςκαιτο οποίον δεν αποτε λεί κέρδος εμπίπτον ε\τός των διατάξεων των εκάστοτε εν ισχύϊ περί Φορολογίαςτου Εισοδήματος Νόμων*'. Τέλος, το άρθρο9
(1)προνοείότι: "τοπροϊόντηςδιαθέσεωςιδιοκτησίας είναι το ποσόν όπερ ητοιαύτη ιδιοκτησία,κατά την γνώμην του Διευθυντού, θα απέφερεν εάν επωλείτο εν τη ελευθέρα αγοράκατάτονχρόνον καθ' ονηιδιοκτησία διετέθη". Μεειδοποίησηεπιβολής φορολογίαςκεφαλαιουχικών κερ δών ημερομηνίας 29 Ιουνίου 19S7 την οποία απέστειλε στην αιτήτρια,οΔιευθυντήςυπολόγισεγιασ/.οπούς προσδιορισμού τουπληρωτέουφόρουτοπροϊόνδιάθεσηςτωνδύο οικοπέδων κατάτοχρόνο της διάθεσηςτους σε£71,600καιτην αγοραία αξίατουςκατάτην27η Ιουνίου 197S σε£43,
- Μεεπιστολή του εγκεκριμένου λογιστήτηςκ. Μ.Ιωάννου με ημερομηνία 15 Ιουλίου 19S7, ηαιτήτριαυπόβαλε ένσταση στην πιο πάνω φορολογία "για το λόγο ότι τοπραγματικό προϊόν διάθεσης του κτήματος ήταν ΛΚ50,120 και όχι ΛΚ71,600ως ελογίσθηγια τον προσδιορισμό του πληρωτέου φόρου." Μεμεταγενέστερη επιστολήτουμεημερομηνία9Νοεμβρίου 19SS ο λογιστής της αιτήτριαςαπέστειλε στο Διευθυντή εκτίμηση του ιδιώτη εκτιμητή Χρ. Πατρικίου, σύμφωνα με την οποίαηαγοραίααξίατωνοικοπέδωνκατά,τοχρόνο τηςδιά θεσης τους, δηλαδή στις 2 Μαρτίου 1984, υπολογίστηκε σε £50,120καικατάτην27 Ιουνίου~1978 σε£41,
- Σαναποτέλεσμα της ένστασης της αιτήτριαςο Διευθυντής επανεξέτασε την όλη υπόθεση και στις 12 Δεκεμβρίου 1988, απέστειλε στην αιτήτρια τελική φορολογία σύμφωνα με την 3309 Πογιατζής,Δ. Epco (Cyprus) Lid v.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)οποία ο πληρωτέος φόρος καθορίζεταισε£4,600μεβάσητον υπολογισμό του προϊόντος διάθεσης των οικοπέδων σε £66,000 αντί £71,600 και της αγοραίας αξίας τους κατά την 27ην Ιουνίου 1978 σε£43,000. Ητελικήφορολογία συνοδεύε ται με επεξηγηματική επιστολή του Διευθυντή στην οποία παρέχεταιη πιο κάτωαιτιολογίατηςαπόφασης του: "Μετάαπόπροσεκτική εξέταση τηςαγοραίαςαξίαςτων ακινήτων σας, κατά την ημερομηνία διάθεσης των στις 2 Μαρτίου 1984, κατέληξαστοσυμπέρασμα ότι η τιμήπώλησης πουδηλώσατε γιαταακίνητασαςμε αρ.εγγραφής 844 και 845 δεν ανταποκρίνεταιστην αγοραίααξία τους κατά τηνημερομηνία διάθεσηςτους. 5 10 Με βάση το άρθρο 9
(1)του περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου αρ.52/80,τις πωλήσεις άλλωνπαρομοίων ακινήτωνστηνίδιαπεριοχήκατάτοίδιο περίπου χρονικό διάστημα,καθώςκαιάλλους παράγοντες που έχω υπόψη μου ότι επηρεάζουν την αγοραίααξίατης ακίνητης ιδιοκτησίας,κατέληξα στο συμπέρασμαότι ηαγοραίααξίατωνπιοπάνωακινήτωνσαςκατάτηνημερομηνία διάθεσηςτων,ήτανγιατοαρ. εγγραφής844£32,700καιγια το αρ.εγγραφής845£33,300." 15 Εναντίοντηςτελικής αυτήςφορολογίας στρέφεται η παρούσαπροσφυγήστην οποίατομοναδικόπαράπονοτης αιτήτριας εντοπίζεται στη διαφορά που προκύπτει στον υπολογισμό του προϊόντος διάθεσηςτωνοικοπέδωνπουέκαμεοΔιευθυντής με βάση εκτίμηση του Προϊστάμενου του Γραφείου Φόρου Κληρονομιάς κ. Γρ. Ματέα, και στον υπολογισμό του ίδιου προϊόντος που έκαμε ο εκτιμητής της αιτήτριας κ. Χρ. Πατρίκιος. Και OLδύο εκτιμητές ακολούθησαν τη μέθοδο της απευθείαςσύγκρισης μεακίνηταπουκατάτηγνώμητουςέχουν κοινά χαρακτηριστικά με τα οικόπεδα της αιτήτριας. Οι δύο εκτιμητές χρησιμοποίησαν διαφορετικάσυγκριτικάκτήματα. 25 Οινομικοί λόγοιστους οποίουςηαιτήτριαβασίζειτηνπρο σφυγήτηςείναιότι η προσβαλλόμενη απόφαση: (α)είναιαπο τέλεσμαπλάνηςπερίταπράγματααπόμέρους τουΔιευθυντή(β) δεν είναιδεόντως αιτιολογημένη· (γ)λήφθηκεκαθ' υπέρβασηήκατάχρησηεξουσίας. 3310 20 30 35 40 3 Λ.ΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Epco (Cyprus) Ltd v. Δημοκρατίαςκ.ά. Πογιατζής, Δ. Η αγόρευση του ευπαίδευτου δικηγόρου της αιτήτριας περιορίστηκε στους δυο πρώτους λόγους που εκτίθενται πιο πάνω. Αν, βέβαια,αποδειχθεί ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι ηαπόφασηείναι προϊόνπλάνηςπερίταπράγματααπό μέρους του Διευθυντή, τότε μπορεί δικαιολογημένα να λεχθεί ότι η απόφαση λήφθηκε καθ' υπέρβασηήκατάχρηση εξουσίας. Ο δεύτερος λόγος που αναφέρεται στη δοθείσα αιτιολογία δεν ευσταθεί και απορρίπτεταισαν απαράδεκτος. Η αιτιολογια των διοικητικών αποφάσεωναποτελεί απαραίτητο συστα τικό στοιχείο της απόφασης. Ηαιτιολογία της προσβαλλόμε νης απόφασης στην παρούσα περίπτωση βρίσκεται στην επε ξηγηματική επιστολή του Διευθυντή με ημερομηνία 12 Δεκεμβρίου 1988, και συμπληρώνεται με τα στοιχεία που βρίσκονται στο φάκελοκαιπουπεριλαμβάνουν εμπεριστατωμένη και λεπτομερή έκθεση του προϊστάμενου Γραφείου Φόρου Κληρονομιάς Γρ.Ματέα,είναι δεσαφήςκαιεπαρκήςσεβαθμό που να επιτρέπει πλήρηδικαστικό έλεγχο. Αναφορικά μετηνπλάνηπερίταπράγματααπόμέρους του Διευθυντή που επικαλείται η αιτήτρια,ο ευπαίδευτος δικηγό ρος της ισχυρίστηκε ότι (α) ο Διευθυντής είχε καθήκον να υιοθετήσει εκτίμηση της αγοραίαςαξίαςτων οικοπέδωνκατάτο χρόνο διάθεσης τους σε £50,120 που έκαμε το Κτηματολόγιο που είναι το πλέον αρμόδιοκυβερνητικό τμήμανα κάμνει εκτιμή σειςακίνητης ιδιοκτησίας,καιηοποία εκτίμηση συμπί πτει με εκείνη του ιδιώτη εκτιμητή της αιτήτριας Χρ. Πατρικίου. Ο κ.Λιβέρας παρέπεμψετο Δικαστήριο επί του προκειμένου στην υπόθεση Adis Ltd v. Δημοκρατίας (19S6)3(Β)Α.Α.Δ.900- και (β) ο Γρ.Ματέαςέκαμεσυγκρίσεις γιασκοπούς της εκτίμησήςτου μεκτήματατων οποίωνταχαρακτηριστικάδια φέρουν απόεκείνατων οικοπέδων της αιτήτριας, έχουν μεγαλύτερη αξία εκείνης των οικοπέδων της αιτήτριας λόγω ειδικών πλεονεκτημάτων, και είναι ανεπίδεκτα οποιασδήποτε δίκαιης και/ήωφέλιμης σύγκρισης μετα οικόπεδα της αιτήτριας- ταυτόχρονα αγνόησε άλλα συγκριτικά κτήματαπουείχαν παρόμοιαχαρακτηριστι κά με εκείνατων οικοπέδωντηςαιτήτριας. 3311 Πογιατζής,Δ. Epco (Cyprus) Ltd v. Δημοκρατία; κ.ά.
(1989)Toάρθρο 9
(1)τουΝόμουαναθέτειστο Διευθυντή τοκαθή κον του καθορισμού του προϊόντος διάθεσης της ιδιοκτησίας και δενομίζω ότι οΔιευθυντής έχειοποιαδήποτευποχρέωση είτε για τον προβαλλόμενο λόγο είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο να υιοθετήσει την εκτίμηση ήγνώμη οποιουδήποτε. Το καθήκον του είναι να διεξάγει την αναγκαίαέρευνα καιακο λούθως να σχηματίσει τη δικήτου γνώμη για την τιμή πουη ιδιοκτησίαθααπέφερεαν επωλείτο στηνελεύθερηαγοράκατά το χρόνο που διατέθηκε. Στην υπόθεση Adis Ltd v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) το Δικαστήριο δεν αποφάσισε ότι ο Διευθυντής δεσμεύεται απόεκτίμηση ιδιοκτησίαςπουέκαμετο Κτηματολόγιο αν ο ίδιος δε συμφωνεί με αυτήν,ούτε ότι το Κτηματολόγιο είναιπιοαρμόδιοήσεκαλύτερηθέσηαπόοποι οδήποτε άλλο εκτιμητή,κυβερνητικό τμήμα ήιδιώτη,να εκτι μήσειακίνητηιδιοκτησία. Τοεπίδικοθέμαστην υπόθεσηεκείνηείναιπολύδιάφοροτουπαρόντος.Τογεγονόςότιστηνυπό θεσηεκείνη τοΔικαστήριο αρνήθηκεναακυρώσει τηναπόφα σητουΔιευθυντή μετην οποίαείχεκαθορίσει τοπροϊόν διά θεσης της ιδιοκτησίας βασιζόμενος, μεταξύ άλλων, και στην εκτίμηση της αγοραίαςαξίαςτης ιδιοκτησίας εκείνης πουείχε κάμει το Κτηματολόγιο για σκοπούς επιβολής και είσπραξης τελών μεταβίβασης της,δεβοηθάτην αιτήτριαούτε υποστηρί ζειτο επιχείρηματηςστηνπαρούσαπροσφυγή. 5 10 15 20 Αναφορικά μετοδεύτερο σκέλοςτου επιχειρήματος του κ. 25 Λιβέρα για την ισχυριζόμενη πλάνη περί τα πράγματααπό μέρους του Διευθυντή, έχω να παρατηρήσωότι υπάρχει δια φοράγνώμης μεταξύτηςεκτίμησης τουκ.Γρ.Ματέαπουυιο θέτησε οΔιευθυντής καιεκείνης τουΧρ. Πατρικίου αναφορι κά με την καταλληλότητα των κτημάτων που ο καθέναςαπό 30 αυτούς χρησιμοποίησε σαν συγκριτικά κτήματα, με αποτέλε σμα να φθάσουν σε διαφορετικά συμπεράσματα και εκτιμή σεις. Εν όψει της μορφής της διαφοράςκαιτων επιχειρημάτων των δικηγόρωντωνδυοπλευρών,επιβάλλεταιναεξετάσω στο παρόν στάδιο την έκταση της ακυρωτικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, κάτω από το άρθρο 146 του Συντάγματος σε υποθέσεις αυτήςτης μορφής. Οι εξουσίες τουΔικαστηρίου σε παρόμοιας(ρύσηςυποθέσεις έχουνκαθοριστεί μεσαφήνειαστη μέχρι σήμερα νομολογία μας. Εκείνο που τονίζεται με συνέ πειακαιέμφασηείναιότιστηνάσκησητηςαναθεωρητικήςτου 3312 35 40 3 Α.Α^Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Epco (Cyprus) Ltd v.Δημοκρατίαςχ.ά. Πογιατζής,Δ. δικαιοδοσίας σεφορολογικέςυποθέσεις,το Δικαστήριοεξετά ζει τη νομιμότητατης επίδικηςαπόφασης και δενεπεμβαίνει όταν ηαπόφασηείναιλογικάεφικτή. Σεαντίθεσημετιςεξου σίες του ΕπαρχιακούΔικαστηρίουπριναπότηνΑνεξαρτησία, κάτωαπότο άρθρο43 του Κεφ.233,το ΑνώτατοΔικαστήριο δεν έχει εξουσία να εξετάσει την ουσία (the merits) τηςφορο λογίαςκαινααντικαταστήσειεκείπουτοθεωρείαναγκαίοτην προσβαλλόμενηαπόφασημετηδικήτου. Σχετικόεπίτουπρο κειμένου είναιτοπιο κάτω απόσπασμα από την απόφασητης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Γεωργιάδης ν.Δημοκρατίας (19S2) 3Α.Α.Δ. 659, στις σελίδες 668-669: "The scope and compass of the jurisdiction under Article 146 is by now firmly established. Thereview andthe inquiry it entails is limited to thevalidity of the act impeached. Such validity is tested by reference to the powers vested by law in theadministration,themannerof theirexercise andthefactual substratum, particularly its correctness. The revisional jurisdiction of the Supreme Courtis primarily of a corrective character. Itis aimed to ensure,in theinterest of legality and public good, that the administration functions within the sphere of its authority andalways subject to theprinciples of good administration. Thecourtwillnotassume administrative responsibilities, a course impermissible under a system of separation of State powers, constitutionally entrenched in Cyprus. It is appropriate to recall in this respect, the observations ofTriantafyllides, J.,ashethenwas,in Costas M. Pikis v. The Republic
(1965)3 C.L.R. 131, at 149, earmarking the powers of the executive and the judiciary: "After all it must not be lost sight of that it is for the Governmenttogovern andfor theCourtonly tocontrol " Unlike the powers vested in the District Court before independence to adjudicate upon a taxation assessment by s. 43 - Cap.233 - andearlier by virtue ofs.39of Cap.297 (ofthe oldedition of theStatuteLawsof Cyprus),theSupremeCourt has no jurisdiction to go into the merits of the taxation and substitute, where necessary, its own decision. The power of the Supreme Court is limited, as indicated,to the scrutiny of the legality of the action, and to ascertain whether the administration has exceeded the outer limits of its powers. 3313 Πογιατζής,Δ. Epco(Cyprus) Ltd v. Δημοκρατίας κ.ά.
(1989)Provided they confine their action within the ambit of their power, anorgan of public administrationremainsthearbiter of thedecision necessary togiveeffect tothelaw; andsolong as they make acorrect assessment of thefactual background and act in accordance with the notions of sound 5 administration,their decision willnotbe faulted. Intheend, thecourtsmustsustaintheirdecisionifitwasreasonably open tothem. Thesameapproachwas sanctionedby theHouse of Lords with regard to the powers 'vested in the courts in England,toreview decisions of an administrative nature. In 10 Zamir v. Secretary of State [1980] 1 All E.R. 768, they decided that the administrative decision of an immigration officer couldbeimpugned only on two grounds: (a)Absence ofevidenceonwhichhecouldreachhisdecision,and(b)where noreasonablepersoninthepositionoftheimmigrationofficer 15 couldreachthedecision taken. Theapproach ofthecourtto the validity of a taxing decision is not different from its approachinrespect ofanyotheradministrative decisionliable toreviewunderArticle 146. Therefore,thelearnedtrialJudge rightly approached the decision, confining his review to 20 ascertain whetherthedecisiontakenbytheCommissionerwas onereasonably opentohim. (See,also,Cliftv. TheRepublic
(1965)3C.L.R.285,and Christides v.TheRepublic
(1966)3 C.L.R. 732). The initial burden of establishing that the decisioncomplainedofisvulnerable tobesetaside,isuponthe 25 party propounding its invalidity. (See,Cousoumidesv.The Republic (\966) 3C.L.R. 1) " Ανάλογη ήτανηπροσέγγισητουΠροέδρουτουΑνωτάτου Δικαστηρίου Α. Λο'ΐζου στην υπόθεση Βαρνάβας Ζαχαρία Νικολαΐδη ν. Της Δημοκρατίας και Άϊΐον
(1989)3Α.Α.Δ. 1961, η οποίααφορούσε επίσης φορολογία κεφαλαιουχικών κερδών,καιστηνοποία είπεταεξής: "Δεν προτίθεμαι ναπροβώσεανάλυσητων εκτιμήσεων γιατί, όπως έχει λεχθεί επανειλημμένα σε υποθέσεις της φύσεως αυτής η εξουσία του Διοικητικού Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδικης απόφασηςκαιδενεπεμβαίνειότανη επίδικη απόφασηήταν εύλογα επιτρεπτή στην κρίση του αρμοδίου διοικητικού οργάνου. Ούτε και στην ουσιαστικήκρίση τηςδιοίκησης, εκτός αν φανείότι υπήρξεπλάνηπερί τα πράγματα ήτο 3314 30 35 40 3Α.ΧΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Epco(Cyprus)Ltd v.Δημοκρατία;κ,ά. Πογιατζης,Δ. Νόμο ήυπέρβαση-ή κατάχρηση εξουσίας, πουσε τέτοιες περιπτώσεις το Δικαστήριο αυτό θα εδικαιολογείτο να επέμβει μετηνεκτίμηση τωνγεγονότων ήτηναπόφασηεπί τηςουσίας. (ΒλέπεΓεωργιάδηςν. ΤηςΔημοκρατίας
(1982)3Α.Α.Δ.659" Ανθούλλα Ιερωνυμίδου ν. ΤηςΔημοκρατίας
(1988)3 Α.Α.Δ. 2657- Θέκλα Πρωτοπαπά ν. Της Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 528). Μεβάσητην ολότητα των γεγονότων ενώπιον μουκαι καθοδηγούμενος απότις γενικές αρχές του Διοικητικού Δικαίου όπως σεσυντομίατιςεξέθεσα πιο πάνω, καιπου υιοθετήθηκαν απότηΝομολογία μας,δενυπάρχουνλόγοι πουναδικαιολογούντηνεπέμβασητουΔικαστηρίουαυτού με την εκτίμηση τωνγεγονότων της υπόθεσης. Αντίθετα είμαιικανοποιημένος, ότιηεκτίμησηπάνωστηνοποίαστη ρίχθηκε οΔιευθυντής για την απόφασητουυποστηρίζεται από τα γεγονότα, λή^ηκε μετά από δέουσα έρευνα, και είναιδεόντωςαιτιολογημένη,δίδεταιδεσεαυτήέναςλεπτο μερήςλογαριασμόςτηςαναγνωρισμένης μεθόδουπου χρη σιμοποιήθηκεκαιτων συγκριτικών πωλήσεων πάνωστους οποίους στηρίχθηκε γιαναφθάσει στο συμπέρασμαπου έφθασεκαιδενέχειαποδειχθεί,είτεότιυπήρξεπλάνηπερί ταπράγματαήτονόμο,ή ότιη εκτίμηση τουείναιαποτέλε σμακατάχρησηςήυπέρβασηςεξουσίας. Δεν είναι για το Δικαστήριο τούτο, στην άσκησητης Αναθεωρητικής τουΔικαιοδοσίαςκάτωαπότο Αρθρο146 του Συντάγματος νααποφασίσειποίααπό τιςδύοεκτιμή σειςέπρεπεναπροτιμηθείαπότοαρμόδιοδιοικητικόόργα νο,εκτός ανστοιχειοθετούνταν οιπιοπάνωνομικέςπροϋ ποθέσεις." Χρήσιμη αναφοράμπορείεπίσηςναγίνεισεμιαάλλη πρό σφατη απόφασησευπόθεσηφορολογίαςκεφαλαιουχικώνκερδών. Είναι η υπόθεση Αγνής Αλέξη Θουκυδίδη ν. της Δημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 1150,στην οποία ο Δικαστής Στυλιανίδηςείπεταεξής: "Πρινπροχωρήσω,θεωρώσκόπιμοναεπαναλάβωότιτο ΔικαστήριοσεπροσφυγέςκάτωαπότοΑρθρο 146δενεπεμ βαίνει σεαπόφασητωνφορολογικών αρχών αν,κατάτη γνώμητου,ηαπόφασηήτανεύλογα επιτρεπτήμεβάση τα 3315 Πογιατζήξ,Δ. Epco (Cyprus) Ltd v. Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)ορθάγεγονότακαιτηνορθή εφαρμογήτηςσχετικήςνομοθε σίαςκαιτων αρχώντουδιοικητικούδικαίου-P.G.G. Clift and the Republic of Cyprusthrough(a) TheMinister of Finance,(b)The Commissionerof Income Tax
(1965)3 C.L.R. 285; Christos Christides and The Republic of 5 Cyprus, through The Director of Inland Revenue Department of the Ministry of Finance
(1966)3 C.L.R. 732; Rallis Makrides v.Republic (Minister of Finance)
(1967)3 C.L.R. 147; Georghiadesv. Republic
(1982)3 CLR. 659; Mangli v. Republic
(1983)3 C.L.R. 52; 10 HjiEraclis and Another v.Republic
(1984)3 C.L.R. 604; Apostolus Ignatiou and Another v, The Republic of Cyprus, through The Commisssioner of Income Tax
(1989)3C.L.R. 346). 15 To Δικαστήριο τούτο στην άσκηση της Αναθεωρητικής τουΔικαιοδοσίαςδενεπεμβαίνειστηνυποκειμενική εκτίμη σητωνγεγονότων απότηΔιοίκηση,εκτός ανικανοποιηθεί ότιυπήρξεπλάνηγιαταπράγματαή τονόμο,ή ηΔιοίκηση υπερέβηταακραίαόριατηςδιακριτικήςτηςεξουσίας,μετο 20 νόημα ότι ηδιαπίστωση των γεγονότων δεν ήταν εύλογα επιτρεπτή με βάσητα ενώπιον της στοιχεία (Βλ. Republic (Public Service Commisssion) v. Lefkos Georghiades
(1972)3CLR. 594,σελ. 692; Christoforos Constantinides v. The Republic of Cyprus, through the Minister of 25 Financeand/or TheDirectorof Customs&Excise
(1988)3 C.L.R.2375; Petros Matsas v.TheRepublic of Cyprus, through the Public Service Commission
(1988)3 C.L.R. 1448; Efpraxia Marangou v. The Republic of Cyprus, through the Minister of Finance and Another
(1989)3 30 C.L.R.21)." Μεβάσητηνολότητα τωνγεγονότων ενώπιον μουκαιτην μέχρι σήμερα νομολογία μας δεν έχω πεισθεί ότι συντρέχουν λόγοι που να δικαιολογούν την επέμβαση του Δικαστηρίου 35 στην εκτίμησητωνγεγονότων τηςυπόθεσηςτηνοποίαέκαμε ο Διευθυντής. Είμαιικανοποιημένοςότιηπροσβαλλόμενηαπό φαση λήφθηκε μετά απότη δέουσα έρευνα,ήταν εύλογα επι τρεπτή και ότι ο ισχυρισμός της αιτήτριαςότι ο Διευθυντής ενήργησε κάτωαπόπλάνηπερίταπράγματαδενευσταθεί. Ο 40 Διευθυντής είχεκάθεδικαίωμαυπόταςπεριστάσειςναπροτι μήσεικαιναστηρίξει τηναπόφαση τουπάνωστηγνώμητουκ. 3316 3 ΑΛ-Δ. 5 10 20 Epco (Cyprus) Ltd v. Δημοκρατίαςκ.ά. Πογιατζής, Δ. Ματέααντί πάνωστηγνώμητουκ. Πατρικίουαναφορικά με τηνταυτότητατωνκτημάτωνπουπροσφέροντανγιασκοπούς τηςσυγκριτικής μεθόδουεκτίμησης,καιη προτίμηση αυτή δεν ισοδυναμεί ούτε μεπλάνηούτε μευπέρβασηούτε μεκατάχρηση εξουσίας. Αναφορικά με την ισχυριζόμενη εκτίμηση του Κτηματολογίου θαπρέπει να λεχθεί ότι το Κτηματολόγιο δε φαίνεταιναείχεκάμειεμπεριστατωμένηεκτίμηση*τομόνοπου έκαμεήτανναδεχθείτοδηλωθέντίμημαπώλησης τωνοικοπέ δων για σκοπούς είσπραξης των δικαιωμάτωνγια τημεταβίβασή τους στο όνομα του αγοραστή.Όπως φαίνεται απότο περιεχόμενο τουφακέλου, τογεγονός τηςαποδοχήςαυτήςαπό το Κτηματολόγιο ήταν ενώπιον του Διευθυντή ότανλάμβανε τηνπροσβαλλόμενη απόφαση. ΤοΤεκμήριο τηςνομιμότητας τηςπροσβαλλόμενης απόφα σης παραμένειαδιασάλευτοκαιη προσφυγήκρίνεται απαρά δεκτηκαιαπορρίπτεται. Λαμβάνοντας όμως υπόψηόλες τις περιστάσεις, δεν εκδίδω οποιαδήποτε διαταγήαναφορικάμε τα έξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 3317