clr/1989/1989_3_3375.pdf

(1989)αιτώνκατά 11/2περίπουέτος. ΗΕΛ.Υ έλαβευπόψηότιπριν από ένα χρόνο, όταν εξετάζετο και πάλι θέμα προαγωγών στην ίδια θέση, ο αιτώνδενείχεσυστηθείαπότηνΤμηματικήΕπιτροπήεπειδή"στηνεμπι­ στευτικήέκθεσητου 1983 είχεαξιολογηθεί σετρεις παραγράφουςμόνο ως 'καλός',σε ιδιότητες πουητμηματικήεπιτροπήέκρινεαπαραίτητες γιατηνανώτερηθέση". Είναιφανερό, ότιηεμπιστευτική έκθεσηγιατο έτος 1983, διαδραμάτισε ιδιαίτερο ρόλο, ιδιαίτερα μάλιστα αφού ο Προϊστάμενος της υπηρεσίας δήλωσε ότι μέχρι τον Ιούνιο του 19S4 (οπότε μετατέθηκε σε άλλη υπηρεσία) η απόδοση του στο Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας ήτανσύμφωνα με τον προϊστάμενο, που είχε συντάξει την έκθεσητο 19S3,περίπουηιδίαμεεκείνη του I9S3. 5 10 Ηεπίδικηαπόφασηγιατοενδια­ φερόμενο πρόσωπο 1 ακυρώνε­ ται. ΗΑίτηωι Ακυρώσεως για 15 τα άλλα ε\·διαφερόμενα πρόσω­ πα απορρίπτεται χωρίς διαταγι) γιαέξοδα. 20 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Republic v.Argyrides

(1987)3C.LR. 1092, Sekkidesv.Republic(19SS)3C.LR. 2136, 25 Louca v.PublicServiceCommissionandAnother(19SS)3C.LR.S07. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών στη θέση του Ανώτερου Γραμματειακού Λειτουργού, ΓενικόΓραμματειακό Προσωπικό αντίτου αιτητή. 30 /.Ερωτοκρίτον, γιατον Αιτητή. 35 Π.Χατζηδημητρίον,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας Β', γιατην Καθ' ηςη αίτηση. ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσετην ακόλουθη απόφαση. Οαιτητήςπροσβάλλει,μετηνπροσφυγήαυτή,τηναπόφασητηςκαθ'ης η αίτηση, Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, ημερομηνίας 30 Οκτωβρίου, 1985,ναπροαξειτους:

(1)ΓαβριήλΔημοσθένους,

(2)3376 40 3 ΑΛΛ. Κουδουνάςν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. ΚωνσταντίνοΣαββίδη,

(3)ΝίκοΠελεντρίδη,

(4)ΚώσταΣχίζακαι

(5)Θαλή Μενελάου, στη θέση Ανώτερου Γραμματειακού Λειτουργού, Γενικό Γραμματειακό Προσωπικό, από τις 15 Νοεμβρίου, 1985,αντίαυτού. 5 10 Τόσο οαιτητήςόσοκαιταενδιαφερόμεναπρόσωπακατεί­ χαν, πριν από την επίδικη απόφασητη θέσηΓραμματειακού Λειτουργού στο Γενικό ΓραμματειακόΠροσωπικό. Κατάτη διαδικασία πλήρωσης πέντε κενών θέσεων Ανώτερου Γραμματειακού Λειτουργού, που είναι θέση προαγωγής, η ΤμηματικήΕπιτροπήμετηνέκθεσητηςπουυπόβαλεστηνκαθ' ηςηαίτησημεεπιστολή τηςημερομηνίας21 Οκτωβρίου, 1985, σύστησε 17 υποψηφίους, ανάμεσα στους οποίους τον αιτητή καιταενδιαφερόμεναπρόσωπα. 15 20 Η καθ' ης η αίτηση εξέτασε την έκθεση της Τμηματικής Επιτροπήςστησυνεδρίατηςημερομηνίας24Οκτωβρίου, 1985, και στις 30 Οκτωβρίου, 1985, άκουσε τις απόψεις του Διευθυντή του Τμήματος, που σύστησε πέντε υποψηφίους, συμπεριλαμβανομένου τουαιτητήκαιτεσσάρων απότα ενδια­ φερόμενα πρόσωπα. Το ενδιαφερόμενο πρόσωπο Γαβριήλ Δημοσθένους μαζί με ακόμαέναν υποψήφιο, συστήθηκαν ως επιλαχόντες από τοΔιευθυντή. ΟΔιευθυντής ανέφερε επίσης τηνεπίδοσητωνυποψηφίωνκατάτο

1. 25 30 35 40 Στη συνέχεια ηκαθ' ηςη αίτησηασχολήθηκε μετηναξιολό­ γησηκαισύγκριση τωνυποαμηφίων. Ιδιαίτερη αναφοράγίνε­ ται, στα πρακτικά της συνεδρίας της Επιτροπής, στις εμπι­ στευτικές εκθέσεις τωνυποψηφίωνγιατατρίατελευταίαχρόνια,καιστηναρχαιότητατους.Οαιτητήςκατατάγηκεδεύτερος στη σειρά αρχαιότητας. Ακολούθως ηΕπιτροπήεπέλεξε, για τις τέσσερις πρώτες θέσεις τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα Πελεντρίδη, Σαββίδη, Μενελάου και Σχίζα. Για την πέμπτη θέσηη Επιτροπή έκανειδιαίτερησύγκριση ανάμεσαστοναιτητήκαιτοενδιαφερόμενοπρόσωποΓαβριήλΔημοσθένους. Από τησύγκριση αυτήηΕπιτροπήδιαπίστωσε ότι οαιτητής προηγείτο σεαρχαιότητα,υστερούσε όμως έναντιτου ενδιαφερομέ­ νου προσώπου στις εμπιστευτικές εκθέσεις. Ακολούθα*; η Επιτροπήκατέληξε-στην απόφασηνα προάξει ταενδιαφερόμέναπρόσωπα,απότις 15Νοεμβρίου,
2. Η απόφαση αυτή της Επιτροπής δημοσιεύτηκε στην 3377 Σαββίδης,Δ. Κουδουνάςν.Δημοκρατίας -

(1989)Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 13 Δεκεμ|3ρίου, 1985, μεαποτέλεσμα τηνπαρούσαπροσφυγή. Οδικηγόροςτουαιτητήισχυρίστηκε μετηγραπτήαγόρευση του,ότι ηκαθ'ηςηαίτησηαπέτυχεναεπιλέξειτονκαλύτερο 5 υποψήφιο για προαγωγή,καιότι παραγνώρισε τις συστάσεις του Διευθυντή του Τμήματος,που σύστησετον αιτητή,όπως καιτηναρχαιότητατουαιτητή. Οδικηγόρος ισχυρίστηκε επί­ σης,ότι οι εμπιστευτικές εκθέσειςτου'αιτητήγιατο 1984 και 19S5 ήτανκαλύτερες απόεκείνεςτωνενδιαφερομένωνπροσώ- 10 πων,ότιηΕΔΥ δεν έλαβευπόψητογεγονός,ότι οαιτητήςτα προηγούμενα χρόνια υπηρέτησε στο Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας, όπου οι βαθμολογίες ήτανκατάπαράδοσηπολύ αυστηρέςκαιότι η εμπιστευτική έκθεση τουαιτητή γιατο 1983 έπασχε, διότι έγινε από το νέο Διευθυντή, που δεν είχε απ' 15 ευθείαςγνώσητηςδουλειάςτουαιτητή,χωρίς αυτόςπροηγου­ μένως να συμβουλευθείτον προκάτοχο του. Τέλοςο δικηγό­ ρος του αιτητή ισχυρίσθηκε ότι ηεπίδικη απόφασηδεν είναι δεόντως αιτιολογημένη. 20 Ο δικηγόρος τηςκαθ' ηςη αίτησηήγειρετηνπροδικαστική ένσταση,ότι οαιτητήςδενέχειέννομοσυμφέρον ναπροχωρή­ σει τηνπροσφυγήτου. Θα εξετάσω πρώτατην ένστασηαυτήπροτούπροχωρήσω στην ουσίατηςυπόθεσης. Ο δικηγόρος ισχυρίστηκε όσον αφοράτο σημείοαυτό,ότι εφόσον ο αιτητής,πουαφυπηρέτησε απότην ΙηνΝοεμβρίου, 1985, αποδέχτηκετησύνταξητουχωρίς καμιάεπιφύλαξηγια την πιθανήπροαγωγή του,έχασε το έννομο συμφέρον τουνα καταχωρήσειτηνπαρούσαπροσφυγή. Ο δικηγόρος του αιτητή,απότην άλλη ισχυρίστηκε ότι ο αιτητής δεν αποδέχτηκε την επίδικη απόφαση, αλλά αντίθετα την πρόσβαλε και ότι ο αιτητής,όταναποδέχτηκε τη σύνταξη του,δενείχεγνώσητης επίδικηςαπόφασης,που δημοσιεύθηκε στις 13 Δεκεμβρίου, 19S5, ένα μήνα μετά την αποδοχή της σύνταξηςτου. 25 30 35 40 Λαμβάνοντας υπόψηταπεριστατικάτηςυπόθεσης και ιδι­ αίτερα το γεγονός ότι η επίδικη απόφασηδημοσιεύθηκε και 337S 3 ΑΛΛ. Κουδουνάς ν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. έτσι ο αιτητής έλαβε γνώση, μετά την αφυπηρέτηση και την αποδοχή της σύνταξης του, βρίσκω ότι δεν έχασε το έννομο συμφέρον τουνακαταχωρήσειτην παρούσα προσφυγή. 5 10 Όσοναφοράτηνουσίατηςπροσφυγής,θ' ασχοληθώπρώτα μετην εμπιστευτική έκθεσητουαιτητήγιατο 1983. Η παράγραφος 5 της εγκυκλίου 491, που περιέχει Κανονιστικές Διατάξεις για τη σύνταξη και υποβολή εμπιστευτικών εκθέσεων για δημοσίους υπαλλήλους έχει ως ακο­ λούθως: ι 15 20 25 30 "5. Τομέρος ΙΑ τουτύπου Β' συμπληρρύταιυπότουαξιο­ λογουμένου υπαλλήλου,τα δε ΜέρηIB και II-IV συμπληρούνταιυπότουΑξιολογούντος Λειτουργού υπότον οποίονυπηρέτησεν ο αξιολογούμενος υπάλληλος διάπερίοδον ουχί βρα~ χυτέραν των έξ μηνών διαρκούντος του έτους εις το οποίον αναφέρεται η έκθεσις. Εάνο υπάλληλος υπηρέτησεν υπό τον Αξιολογούντα Λειτουργόν διά περίοδον βραχυτέραν των έξ μηνών, ο Αξιόλογων Λειτουργός δέον όπως μεριμνήση, ώστε ταρηθένταΜέρητουσχετικούτύπουσυμπληρωθούνεν συνεν­ νοηθεί μετάτουΛειτουργού ήτων Λειτουργών υπότουςοποί­ ους ο αξιολογούμενος υπάλληλος υπηρέτησε κατά το υπόλοιπον της περιόδουτου έτους εις το οποίον αναφέρεται η έκθεσις,τογεγονός δετούτοδέοννααναφέρηται ειςτηνεντηεκθέ­ σει περίεχομένην πιστοποιησιν." Η μητήρηση των προνοιών της εγκυκλίου αποτελεί οπωσ­ δήποτεπαρατυπία. Κατάπόσο μιατέτοιαπαρατυπία μπορεί ή πρέπει να αποτελέσει λόγο ακύρα>σης της συγκεκριμένης απόφασηςήπράξηςπουλήφθηκεκατάπαράβασητωνπρονοι­ ώντηςεγκυκλίου,εξαρτάταιαπότοανηπαρατυπίααυτήείναι ουσιώδης ήεπουσιώδης. 35 Στηνυπόθεση Republic v.Argyrides

(1987)3 C.L.R. 1092, ηολομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίουαποφάσισε,ότιπαρα­ γνώριση των προνοιών της εγκυκλίου, ισοδυναμεί με παρανο­ μία. 40 ΗαπόφασηστηνυπόθεσηArgyrides επεξηγήθηκεαργότερα από την ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Sekkides and The Republic

(1988)3C.L.R.2136, όπουλέχθη3379 Σαββίδης,Δ. Κουδουνάς ν.Δημοκρατίας

(1989)καν τα εξής, μετάαπό εκτενήαναφορά σε προηγούμενες απο­ φάσεις τουΔικαστηρίου: "In the light of the above authorities it must be concludedthat the 1979 Circular lays down rules of procedure which must 5 generally be followed when preparing confidential reports. Failuretoobservesuchrules inevitably renders any reportthus compiledirregular, butatthesametimewefeelthattoholdthat such irregularity should at all times be considered as leading to theannulmentof any decision taken,irrespective of whether it 10 didmaterially affect such decision, would begoingtoofar. No doubt such irregularity amounts to an illegality in the broad senseoftheterm,thatisofbeingaviolation ofaprocedurallegal provision andthisishowwe understandArgyrides case(supra). But being a violation of procedure it has to be shown that it 15 materially affected thedecision reached." ΣτηνυπόθεσηLoucn v. ThePublicService Commission and Another

(1988)3 C.LR.807ο ΔιευθυντήςτουΤμήματοςήτανσε διαθεσιμότητα κατά την περίοδοετοιμασίαςτων εμπιστευτικών εκθέσεων και οι εκθέσεις προσυπογράφηκαν από τον ΑναπληρωτήΔιευθυντήπουτον αντικαθιστούσεπροσωρινά.Το Ανώτατο Δικαστήριο στην ολομέλεια του,αποφάσισεότι αυτό δεν αποτελούσε παρατυπία και ότι ο Αναπληρωτής Διευθυντής ήταν το αρμόδιο όργανο να προσυπογράψει τις εμπιστευτικές εκθέσεις,εφόσονοΔιευθυντήςδενήτανδιαθέσιμος. Στην προκειμένηπερίπτωση, ο αιτητήςκάλεσε ωςμάρτυρα τον αφυπηρετήσαντα Διευθυντήτου Τμήματος,ο οποίος είπε ότιδεντονσυμβουλεύτηκε ονέοςΔιευθυντήςπροτούσυντάξει την έκθεση του αιτητήγια το

1. Από τηνάλλη ηκαθ'ηςη αίτησηκάλεσε ως μάρτυρατονέοΔιευθυντή,ο οποίοςκατάθε­ σε ότι είχε συζητήσει το θέμα, στις αρχέςτου 1984, όταν ετοί­ μαζε την εμπιστευτική έκθεση του αιτητή, με τον αποχωρήσα­ νταΔιευθυντή,αλλάδενκράτησεσημειώσεις ούτεκαιανέφερε το γεγονός αυτό,απόπαράλειψη,στο σχετικό μέρος της εμπι­ στευτικήςέκθεσηςτουαιτητή. Δενυπάρχειάλλημαρτυρίαπου να αποδεικνύειτους ισχυρισμούς τηςκάθεπλευράς. 20 25 30 35 Αν μενγίνειαποδεκτήημαρτυρίατηςκαθ' ηςηαίτηση,τότε 40 η παρατυπία είναι τυπικήκαι οπωσδήποτε μη ουσιώδης και δενεπηρεάζειτηνομιμότητατηςεπίδικηςαπόφασης. Εφ'όσον 3380 3Α Λ Α Κουδουνάς ν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. όμως δεν υπάρχει πειστική μαρτυρία θα εξετάσω το θέμα, όπωςθαήταν,αναποδεικνύοντανοι ισχυρισμοί τουαιτητή. 5 Δεν υπάρχει αμφισβήτηση, ότι ο νέος Διευθυντής του ΤμήματοςΠολιτικήςΑεροπορίας και αξιόλογων Λειτουργός τουαιτητή,ήτανοδεύτεροςσειεραρχίαμετάτοΔιευθυντήκαι υπηρετούσε στο ίδιοΤμήμα μετον αιτητήγια αρκετά χρόνια. ΣτηνυπόθεσηLoucaandthePublicServiceCommissionπου αναφέρθηκεπιοπάνω,λέχθηκανταεξής: 10 15 "Moreover weconsiderthatthelengthoftimeduringwhichone is Headof Department,isnotrelatedtohisacquiring sufficient knowledgeconcerningtheofficers servingunderhim. Itisnot imperative for such knowledgetohavebeen acquired through direct contact with such officers nor is it always possible,but such information may be obtained from any other proper source asisalsothecasewheresuchsubordinate officers donot workwithin thesame premises but are spread out in different areas duetothenatureoftheirwork." 20 25 30 35 40 Όπως φαίνεται από τη μαρτυρία,ο νέος Διευθυντής Μ. Ηροδότου,ανάλαβεκαθήκονταΑναπληρωτού Διευθυντή στις 17.9.
2. Από τις 25.10.1983μέχρι τις 30.11.1983ο αιτητής ήταν με άδειαασθενείας και ανέλαβε καθήκοντααπότην 1η Δεκεμβρίου,
3. Κατάτηνπερίοδοαυτήοκ.Ηροδότουήταν οάμεσαπροϊστάμενοςτουαιτητή. Επίσης,όπωςφαίνεταιαπό την μαρτυρίατουκ. Ηροδότου,είχεκαιπαλαιότερακατάτην διάρκεια του χρόνου συχνές επαφές και συνεργασία με τον αιτητή, υπότην ιδιότητατου ως Βοηθός Διευθυντής. Μετα δεδομένααυτάβρίσκω,ότιοκ. Ηροδότου είχεγνώσητηςεργα­ σίαςτουαιτητή κατάτηνδιάρκειατου
4. Εκείνο που απομένει να εξετάσω, είναι αν η επίδικηαπό­ φαση επηρεάσθηκε ουσιωδώς απότην ισχυριζόμενηπαράλειψη. Ταενδιαφερόμεναπρόσωπα,2,3,4 και5είχανγενικάκαλύ­ τερες εμπιστευτικές εκθέσεις απότον αιτητή. Παρόλο πουο αιτητής αξιολογήθηκε ως εξαίρετος το 1984, με 12 εξαίρετος, στις προηγούμενες εμπιστευτικές εκθέσεις είχε αξιολογηθεί γενικά ως λίαν καλός. Τα ενδιαφερόμεναπρόσωπααπότην άλλη,είχαναξιολογηθεί ως εξαίρετοικαθ' όλαταχρόνια που 3381 Σαββίδης,Δ. Κουδουνάςν.Δημοκρατίας

(1989)λήφθηκανυπόψη απότην ΕΔΥ και ηβαθμολογία των Σχίζα καιΜενελάου (ενδιαφερόμεναπρόσωπα4και5)κατάτο 19S4 ήτανηίδιαμετον αιτητή,με 12εξαίρετος. Επίσης τατέσσερα αυτά ενδιαφερόμενα πρόσωπασυστήθηκαν απότο Διευθυντή τουΤμήματος,όπως καιοαιτητής. Από ταστοιχεία που έχω 5 ενώπιον μου βρίσκω ότι αυτά τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα υπερτερούσαντουαιτητή,έστωκι' ανδελαμβανότανυπόλ^ηη εμπιστευτική τουέκθεσηγιατο 1983καιηισχυριζόμενη παρά­ λειψηεκμέρους τουΑξιολογούντα Λειτουργού τουαιτητή για το 1983δενεπηρεάζειτηνεπίδικηαπόφαση. Γιατολόγοαυτό, 10 η προσφυγή όσον αφοράτα ενδιαφερόμενα πρόσωπα 2, 3,4 και5αποτυγχάνεικαιαπορρίπτεται. Όσοναφοράτοενδιαφερόμενοπρόσωποαρ. 1 πουδεσυστή­ θηκε, αλλάδόθηκεωςεπιλαχώναπότοΔιευθυντή,ηβαθμολογία 15 του ήταν πάνταεξαίρετη,σε αντίθεση με αυτήτου αιτητήπου ήτανπάνταλίανκαλή,εκτόςτου 19S4πουήτανεξαίρετη. ΗΕΔΥ έκανε ιδιαίτερησύγκριση μεταξύτουαιτητήκαιαυτήτου ενδια­ φερόμενουπροσώπου. ΑπότησύγκρισηαυτήδιαφάνηκεότιοΓ. Δημοσθένους (ενδιαφερόμενο πρόσωπο) είχε κάποια υπεροχή 20 απόπλευράς εμπιστευτικών εκθέσεων, ενώαπόπλευράς αρχαι­ ότηταςοαιτητήςπροηγείτοκατά 1'Λπερίπουχρόνοστηνπροη­ γούμενη θέση. ΗΕΔΥ έλαβεεπίσης υπόψη, ότι έναχρόνοπριν, ότανεξεταζότανπάλιθέμαπροαγωγώνστην ίδιαθέση,οαιτητής δε συστήθηκε απότην Τμηματική Επιτροπήεπειδή"στην εμπι- 25 στευτικήέκθεσητου 19S3είχεαξιολογηθείσετρειςπαραγράφους μόνο ως 'Καλός', ιδιότητες που ηΤμηματική Επιτροπή έκρινε απαραίτητεςγιατηνανώτερηθέση". Επίσηςκατάτονίδιοχρόνο, ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού δήλωσε ενώπιον της ΕΔΥ, ότι "η επίδοση του 30 Κουδουνά μέχρι 30.6.19S4,ημερομηνία από την οποία αυτός μετατέθηκεαπότοΤμήμαΠολιτικήςΑεροπορίας στην Υπηρεσία Χειροτεχνίας, ήτανσύμφωναμετονπροϊστάμενοτουοτοΤμήμα ΠολιτικήςΑεροπορίας περίπουήίδιαμετο1983." 35 Από ταπρακτικάτης ΕΔΥ, σταοποία"έγινεαναφοράείναι φανερόότιηεμπιστευτική έκθεσητουαιτητή γιατο 19S3έπαι­ ξε ιδιαίτερο ρόλο στη λήψη της επίδικης απόφασης. Ηειδική αιτιολογία της επίδικης- απόφασης,πουκαθίσταται αναγκαία λόγω του ότι οι συστάσεις του Διευθυντή της Υπηρεσίας 40 Δημόσιας Διοίκησης καιΠροσωπικού,πουσύστησε τοναιτη­ τή, παραγνωρίσθηκαναπότην ΕΔΥ, είναι στενά συνδεδεμένη 33S2 3 ΑΛΛ. Κουδουνάςν.Δημοκρατίας Σαββίδης, Δ. 5 μετηνεμπιστευτικήέκθεσητουαιτητήγιατο 1983. Γιατολόγο αυτό, βρίσκω ότι ηεπίδικη απόφασηεπηρεάστηκε ουσιωδώς από την ισχυριζόμενη παράλειψη και πρέπει να ακυρωθεί, όσον αφορά το ενδιαφερόμενο πρόσωπο αρ. 1, Γαβριήλ Δημοσθένους. 10 Ως αποτέλεσμα,ηπροσφυγήαυτή επιτυγχάνει μερικώςκαι η επίδικη απόφαση, όσον αφοράτην προαγωγήτουενδιαφε­ ρομένου προσώπου Γαβριήλ Δημοσθένους ακυρώνεται,χωρίς διαταγή γιαέξοδα. Η επίδικη απόφαση ακυ­ ρώνεται μερικώς χωρίς έξοδα. 33S3