clr/1989/1989_3_369.pdf

(1989)ξεων της Αρχής Λιμένων Κύπρου,μετιςοποίες επιβλήθηκαν διά­ φοραποσάωςδικαιώματαγιαελλιμενισμό τωνπλοίωντωναιτού­ ντων στον Λιμένα Πάφου.Ταπαράπονα τωναιτούντων καιοινο­ μικές αρχές, που εφάρμοσε το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τιςαιτήσεις Ακυρώσεως φαίνονταισταπιοπάνω περιληπτικάσημειώματα. 5 ΟιΑιτήσεις απορρίπτονται χωρίς διαταγή γιαέξοδα. 10 Αναφερόμενες υποθέσεις: Marangos v.Municipal CommitteeofFamagusta

(1970)3 C.L.R.7, 15 NicosiaRaceOub v. Republic

(1984)3C.L.R. 799, Association& Contractors for Electrical installations v. Coundlof Ministers

(1986)3 C.L.R. 25M, 20 Lefkatis andOthers v. Republic

(1985)3C.L.R. 1372, SolMaritimeServices v. CyprusPortsAuthority

(1984)1C.L.R.

1. Προσφυγές. 25 Προσφυγές εναντίον της απόφασηςτων καθ' ωνη αίτη­ ση με την οποία καθορίσθησαν ταδικαιώματα ελλιμενι­ σμού τουσκάφους "ΛΟΥΪΖΑ" διατηνπερίοδον 19.12.86 -15.5.
2. 30 Χ. Λοΐζον, γιατους Αιτητές. Α. Βλαδίμηρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β' για τους Καθ'ωνηαίτηση
3. 35 Τ.Παπαδόπουλος, γιατους Καθ'ωνηαίτηση
4. Cur.adv.vult. Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π: Εξέδωσε την ακόλουθη απόφαση.Οι 40 δύο αυτές προσφυγές έχουν συνεκδικασθεί μεοδηγίεςτου Δικαστηρίου γιατί παρουσιάζουνκοινάνομικά σημεία. 370 3 ΑΛΛ. Πιερίδηςκ.ά.ν. Υπ. Συγκ. & Έργων κ.ά. Α. Λοΐζου, Π. Επειδή όμως το αιτητικό και στις δύο προσφυγές είναι ταυτόσημο και περιέχει στην ουσία τους νομικούς λόγους πάνω στους οποίους στηρίζονται αυτές, θα παραθέσω εκείνο της προσφυγής Αρ. 632/87και απότο αιτητικό της 5 προσφυγής Αρ. 904/87, μόνο την πρώτη παράγραφομέσα στην οποία αναφέρεταιτο όνομα του σκάφους του αιτητή στην προσφυγή εκείνη, που είναι άλλος από τον αιτητή της πρώτης προσφυγής όπως και τις περιόδους για τις οποίες απαιτούνται ταδικαιώματαελλιμενισμούτουσκά10 φουςτου. Αιτητικό στην προσφυγήΑρ. 632/87: 15 20 25 "Α. Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι τα καθορισθέντα δικαιώματα ελλιμενισμού του σκάφους 'ΛΟΥΪΖΑ' του αιτητού διά την περίοδο 19.12.8615.5.87 δυνάμει αποφάσεως του καθ' ου η αίτηση αρ. 2 ημερ. 15.5.87 και κοινοποιηθή στον αιτητή την 20.5.87 είναι αυθαίρετα αδικαιολόγητα και εναντίον και καθ' υπέρβαση των προνοιών του Ν. 38/73 αρ. 25 και αρ.
5. Β. Δήλωσητου Σεβαστού Δικαστηρίου ότι οι Κανο­ νισμοί ΚΔΠ. 279/86 που καθορίζουν τα τέληελλιμενισμού του σκάφους 'ΛΟΥΪΖΑ' όπως και άλλων παρο­ μοίων σκαφών είναι εναντίον των προνοιών του Νόμου 38/73 διότι εγένοντο άνευ οιασδήποτε και/η οιασδήποτε κανονικής μελέτης που να λαμβάνει όλους τους παράγοντεςυπ' όψη. 30 35 40 Γ. Δήλωσητου Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η επιβολή δικαιωμάτων ελλιμενισμού διά το σκάφος ' ΛΟΥΪΖΑ' του αιτητού είναι άνισηκαιδυσμενής έναντι των αλιευ­ τικών και ερασιτεχνικών σκαφών για τα οποία ουδέν τέλος ελλιμενισμού επεβλήθη υπό του καθ'ου η αίτηση αρ.2 κατά παράβασητων ρητών προνοιών τουΝ.28/73 άρθρο
6. (α) Ο ανωτέρω καθορισμός των δικαιωμάτων εβασίσθη επί των Κανονισμών ΚΔΠ.279/86οι οποίοι εγένο­ ντο εις αντίθεση και καθυπέρβαση των προνοιών του 371 Α. Λοΐζου, Π. Πιερίδη;κ.ά. ν. Υπ. Συγκ. & Έργων κ.ά.

(1989)Νόμου 38/73 διότι τα προβλεπόμενα δικαιώματα είναι αυθαίρετακαιάνευοιασδήποτε κανονικής μελέτης. (β)Ο άνωκαθορισμός δικαιωμάτων είναι άνισος και δυσμενής έναντι της μη επιβολής οιωνδήποτε δικαιωμάτων διά τα αλιευτικά και ερασιτεχνικά αλιευτικά σκάφη και συνεπώς αντίκειται προς τας προνοίας του άρθρου28 τουΣυντάγματος." 5 Η δε πρώτη παράγραφος του αιτητικού στην προσφυγή 10 904/87,είναι ηπιοκάτω: "Α. Δήλωσητου ΣεβαστούΔικαστηρίου ότι τα καθο­ ρισμένα δικαιώματαελλιμενισμού του σκάφους 'SPLIT INFINITY' του αιτητού διά την περίοδο 19.12.86- 15 18.12.87δυνάμει αποφάσεως του καθ' ου ηαίτηση αρ. 2 ημερ.28.8.87 - και 8.10.87και κοινοποιηθήσης στον αι­ τητή τη 31.8.87και 12.10.87αντιστοίχως είναι αυθαίρε­ τα αδικαιολόγητα και εναντίον και καθ'υπέρβαση των προνοιών του Ν.38/73άρθρου25 και άρθρου 10." 20 Και οι δύο προσφυγές στρέφονται από τη μια μεριά εναντίον του Υπουργού Συγκοινωνιών και Έργων, που αναφέρεται σαν ο καθ'ουηαίτηση Αρ.1 και απότην άλλη του Οργανισμού ή Αρχής Λιμένων Κύπρου, όπως περί- 25 γράφεται στον τίτλο των σαν ηκαθ' ης η αίτηση Αρ. 2. Ο καθ' ου ηαίτηση Αρ.1, όμως ήγειρε προδικαστική ένσταση ότι "δεν εξέδωσε οποιαδήποτε πράξη ήαπόφαση ηοποία να προσβάλλεται με προσφυγή και/ή την προσβαλλομένη πράξη την οποία εξέδωσε ηΑρχήΛιμένων Κύπρου", σύμ- 30 φωνα με το Αρθρο 4

(1)του Περί Αρχής Λιμένων Κύπρου Νόμου του 1973, Νόμος Αρ. 3S του 1973), όπως τροπο­ ποιήθηκε από τους Νόμους Αρ. 59 του 1977, 20 του 1987, 28 του 1979, - και που θα αναφέρονται πιο κάτω σαν ο Νόμος, - που είναι ξεχωριστό νομικό πρόσωπο και εκ- 35 προσωπείται ενώπιον κάθε Αρχής σύμφωνα με το Αρθρο 5 τουΝόμουαπόεπταμελές Διοικητικό Συμβούλιο. Έχει προβληθεί από τον ευπαίδευτο δικηγόρο των αιτητών το επιχείρημα ότι είναι φανερό απότο περιεχόμενο 40 του Νόμου σαν σύνολο ότι οκαθ'ου ηαίτηση Αρ. 1 είναι ο αρμόδιος Υπουργός ο οποίος τηρεί στενή εποπτεία επί 372 3 ΧΛΛ. 5 Πιερίδης κ.ά.ν. Υπ. Συγκ. & Έργων κ.ά. Α. Λοΐζου, Π. των πράξεων,παραλείψεων και γενικά της πολιτικής που ασκείται απότην καθ'ης ηαίτηση Αρ.2, -πουθα αναφέρε­ ται πιο κάτω σαν η Αρχή, -σύμφωνα με τα άρθρα 14 και 24 του Νόμου,και συνεπώς αν γίνει αποδεχτό ότι οι Κανονισμοι που έγιναν δυνάμει των προνοιών του Νόμου έγιναν καθ'υπέρβαση εξουσιοδότησης (ultra vires), τότε ο καθ' ου η αίτηση Αρ. 1, είναι συνυπεύθυνος διότι είχε τη δύναμηκαικαθήκοννααποτρέψει τέτοια απόφαση. 10 θ α ήθελα να πω ότι ηεπιχειρηματολογία αυτήδεν έχει κανένα νομικό έρεισμα σχετικά με τις υπό εκδίκαση διοι­ κητικές αποφάσεις της Αρχής, και σαν αβάσιμη νομικά δεν γίνεται αποδεχτήμιακαιτο αρμόδιο κατάΝόμοόργα­ νο να αποφασίζει είναι ηΑρχή, ηδε εποπτεία και έλεγχος 15 της πολιτικής της αρμοδίας διοικητικής αρχής δεν καθι­ στά από μόνη της συνυπεύθυνο το όργανο της διοίκησης που έχει τη γενική εποπτεία του αρμόδιου οργάνου. Σαν επακόλουθο οι προσφυγές σε όση έκταση στρέφονται ενα­ ντίον του καθ'ουηαίτησηΑρ. 1 αποτυγχάνουνκαι πρέπει 20 νααπορριφθούν. Η Αρχή ήγειρε προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η προσφυγή Αρ. 632/87 δεν μπορεί να προχωρήσει γιατί:25

(1)είναι εκπρόθεσμηκαι, 30

(2)ηπροσβαλλόμενη πράξηκαι/ήαπόφασητης απο­ τελεί επιβεβαιωτική πράξη και/ή απόφαση προηγούμενης απόφασηςτης. Πέραν όμως απόαυτόκαι/ήδιαζευκτικά,στην προσφυ­ γή αυτή είναι η θέση της Αρχής, σε απάντηση των λόγων πάνω στους οποίους στηρίζονται οι προσφυγές ότι και οι 35 δύοπρέπει νααπορριφθούνγιατί: 40 (α) η προσβαλλομένη πράξη και/ή απόφαση της Αρχής λήφθηκε ορθά και νόμιμα και σε ορθή εφαρμογή του Αρθρου 25 του Νόμου και καμιά άνιση ή δυσμενής μεταχείριση των αιτητών προκύπτει, (β) τα επιβληθέντα δικαιώματαστους αίτητές για τα 373 Α. Λοΐζου, Π. Πιερίδηςκ.ά. ν. Υπ. Σνγκ. & Έργων κ.ά.

(1989)οποία ζητήθηκε ηπληρωμή είναι τα ρητάπροβλεπόμε­ νακαικαθορισθένταμεβάσητουςπερίΑρχήςΛιμένων Κύπρου (Καταβλητέα Δικαιώματα) Κανονισμούς του 1976-1987 που δημοσιεύτηκαν σαν Κ.Δ.Π. 45/76 στο Παράρτημα Τρίτο,Μέρος Ι,της Επίσημης Εφημερίδας 5 της Δημοκρατίας Αρ. 1264 της 26 Μαρτίου 1976 όπως τροποποιήθηκαν με τις Κ.Δ.Π. 162/76, 194/76, 253/

1. 194/77, 284/81,20/83104/83,80/84,105/84, 91/
2. 82/86, 95/86,279/86 και 198/87 (που θααναφέρονταιπιο κάτω σαν"οι Κανονισμοί". 10 Η Αρχή είναι οργανισμός δημοσίου δικαίουκαι ασκεί εξουσία και αρμοδιότητα σύμφωνα με το Νόμο με τον οποίο εγκαθιδρύθηκεκαιανέλαβε τηδιαχείριση καιεκμε­ τάλλευση των λιμένων της Κύπρου περιλαμβανομένου 15 τουλιμένος Πάφου. Μεβάση τοΆρθρο25τουΝόμουη Αρχή μετην έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου εξέδωσε τους Κανονισμούς οι οποίοι προβλέπουν για ταεκάστοτε πληρωτέα δικαιώ- 20 ματα για τη χρήση των κάτωαπότηδικαιοδοσίατωνπε­ ριοχών λιμένων καιτωνεγκαταστάσεωντηςπαροχής υπη­ ρεσιών καιδιευκολύνσεων ή/καιάλλωςπως. Είναι η θέση της Αρχής ότι οι δύο αιτητές οι οποίοι 25 είναι ιδιοκτήτες των σκαφών "ΛΟΥΪΖΑ" και "SPLIT INFINITY", ελλιμενίζουν τα σκάφη αυτά και κάμπτουν χρήση του λιμανιού Πάφου ή/και παρέχονται σ' αυτούς από μέρους της Αρχής υπηρεσίες ή/καιλιμενικές διευκο­ λύνσεις σε σχέση με αυτά, σύμφωνα με τις πρόνοιες των 30 Τροποποιητικών Κανονισμών που περιέχονται στην Κ.Δ.Π. 279/
3. ΗΑρχήλοιπόν ορθάκαι νόμιμα μεβάση το Νόμο και τους Κανονισμούς επέβαλε στους αιτητές αυτάταδικαιώματαταοποίααναφέρονται στιςειδοποιή­ σειςπουεπισυνάπτονταιστις ενστάσεις. 35 Σεότι αφοράτον Αιτητή στην ΠροσφυγήΑρ. 632/87 με επιστολή της ημερομηνίας 13 Ιανουαρίου 1987 απαίτησε πληρωμή των επιβληθέντων δικαιωμάτων για τη χρήση του λιμένος Πάφουκαι παροχής λιμενικών διευκολύνσε- 40 ων ή/καιυπηρεσιών γιατοπιοπάνωσκάφοςτου.Οαιτητής αυτός με επιστολή του ημερομηνίας 14 Ιανουαρίου 374 3 ΑΛΛ. Πιερίδης κ.ά.ν. Υπ. Συγκ. & Έργων κ.ά, Α. Λοΐζου, Π. 1987, (Τεκμήριο "Α"), αμφισβήτησε την επιβολή λιμενικών δικαιωμάτων για το πιο πάνωσκάφος του. ΗΑρχή απά­ ντησε τότε με επιστολή της ημερομηνίας 16Φεβρουαρίου 1987 (Τεκμήριο "Β"). Στη συνέχεια ακολούθησε αλληλο5 γραφιάτου δικηγόρου του αιτητήμετην Αρχήπουεπισυ­ νάπτονται στην ένσταση σαν Τεκμήρια "Γ", "Η"και "Θ", αντίγραφα των επιστολών του δικηγόρου του αιτητή,ημε­ ρομηνίας3Απριλίου 1987,26Ιουνίου 1987 και 16 Ιουλίου 1987, αντίστοιχακαιαντίγραφατων επιστολών της Αρχής, 10 ημερομηνίας 13Απριλίου 1987,7 Μαΐου, 1987,13Ιουνίου 1987 και 7 Αυγούστου 1987 σαν Τεκμήρια "Δ" /Έ",'Ί" και "Κ"αντίστοιχα. Η Αρχήαπαίτησεπληρωμή των επιβληθέντων στον αι15 τητή αυτό δικαιωμάτων με τα "Final Demand Notes" ημε­ ρομηνίας 2 Απριλίου 1987 και 15 Μαΐου 1987, (Τεκμήρια "ΣΤ"και "Ζ")αντίστοιχα. Η απόφασηγια την επιβολή δικαιωμάτων στον αιτητή 20 αυτόγια το πιο πάνωσκάφος που λήφθηκε απότην Αρχή και κοινοποιήθηκε σ' αυτό με επιστολή της Αρχής ημερο­ μηνίας 13 Ιανουαρίου 1987 μετηνοποίααπαιτήθηκεκαιη πληρωμή των. Οι επιστολές της Αρχής ημερομηνίας 2 Απριλίου 1987, και 15 Μαΐου 1987 αποτελούνεπιβεβαιω25 τικές πράξεις της απόφασης της Αρχής ημερομηνίας 13 Ιανουαρίου
4. Σύμφωνα με τους Κανονισμούς αυτούς για κάθεπρο­ βαλλόμενο ή πρυμνοδετούμενο ήάλλως πως προσδενόμε30 νο ήστερεούμενο κατά μήκος ήεις προκυμαίαή προβλήτα ήμόνιμο ήπλωτόκρηπίδωμαμέσα σε περιοχήλιμένοςκα­ ταβάλλονται τα δικαιώματα που προβλέπονται στο Μέρος III του Πίνακατων Κανονισμών. 35 Ένας πλοιοκτήτης λοιπόν που ελλιμενίζει το σκάφος του καικάμνει χρήση του λιμανιού Πάφουπου βρίσκεται κάτω από τη δικαιοδοσία της Αρχής και εφόσον παρέχο­ νται σ*αυτόν οι σχετικές υπηρεσίες και λιμενικές διευκο­ λύνσεις είναι υπόχρεος να καταβάλει τα προβλεπόμενα 40 από τους σχετικούς Κανονισμούς που περιέχονται στην Κ.Δ.Π. 279/86, δικαιώματαστην Αρχή, τα οποία η Αρχή ορθά απαίτησε. 375 Α. Λοΐζου, Π. Πιερίδης κ.ά.ν. Υπ. Συγκ. & Έργων κ.ά.

(1989)Αναφορικά με την προδικαστική ένσταση της Αρχής αξίζει να σημειωθεί ότι η προσφυγή Αρ. 632/87, καταχω­ ρήθηκε στις 30 Ιουλίου, 1987 και προσβάλλει την απόφα­ ση της Αρχής (Τεκμήριο "Ζ" στην ένσταση), ημερομηνίας 15 Μαΐου

1. Πριν απότην ειδοποίηση ημερομηνίας 15 5 Μαΐου, 1987 στάληκε στον αιτητήκαιητελική ειδοποίηση ημερομηνίας 13 Ιανουαρίου, 1987 στην οποία ο αιτητής απάντησε με την επιστολή του ημερομηνίας 14 Ιανουα­ ρίου, 1987 (Τεκμήοιο "Α" στην ένσταση). 10 Τα λιμενικά δικαιώματα που ζητήθηκε ηπληρωμή τους από τον αιτητή με την ειδοποίηση ημερομηνίας 15 Μαΐου 1987 και με τις προηγούμενες ειδοποιήσεις αφορούν την ίδια περίοδο που αναφέρεταιστην προσβαλλόμενη με την προσφυγήαπόφασηγιατο ίδιοσκάφοςτου αιτητή. 15 Κατά συνέπεια θεωρώ ότι η προσβαλλόμενη απόφαση της 15ης Μαΐου 1987, αποτελεί επιβεβαιωτικήπράξητων προηγουμένων αποφάσεων της Αρχής και για το λόγο αυτό η προσφυγή πρέπει να θεωρηθεί σαν εκπρόθεσμη. 20 Είναι δε φανερόν απότην ένσταση και την ανταλλαγείσα μεταξύ Αρχής - αιτητή,αλληλογραφία, πως καμιάεπανε­ ξέταση δεν έγινε της υπόθεσης του αιτητή αυτού με βάση οποιαδήποτε νέα γεγονότα, αλλά απλάυπήρξε εμμονή της Αρχής στην αρχική της απόφασηγι αυτό και η προσφυγή 25 Αρ. 632/87 αποτυγχάνει σαν εκπρόθεσμη και πρέπει να απορριφθεί γιατο λόγο αυτό. Θεωρώ όμως σκόπιμο να εξετάσω την υπόθεση αυτή πάνω στην ουσία μιακαιτούτοθαπρέπειναγίνει ενπάση 30 περιπτώσει γιατηνπροσφυγήΑρ.904/
2. OL πιο πάνω Κανονισμοί, όπως αναφέρθηκε, εκδόθη­ καν μεβάσητο Αρθρο,25

(1)του Νόμουπου προβλέπει: 35 "25

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Νόμου, ο Οργανισμός δύναται τη εγκρίσει του Υπουρ­ γικού Συμβουλίου, να καθορίζη διά Κανονισμών, τα εκάστοτε πληρωτέα δικαιώματα διά την χρήσιν των υπό την δικαιοδοσίαναυτούπεριοχών λιμένων καιτων 40 εν αυταίς εγκαταστάσεων και δι' αγαθά, υπηρεσίας ή διευκολύνσεις παρεχομένας υπό του Οργανισμού ή 376 3 ΑΛΛ. Πιερίδης κ.ά.ν. Υπ. Συγκ. & Έργων κ.ά. Α. Λοΐζου, Π. υφετέρων εντός των περιοχών λιμένων, ως και τους όρους πληρωμής και τον τρόπον επιβολής και εισπρά­ ξεωςαυτών." 5 Νοείται ότι οι Κανονισμοί ούτοι:"(α)δύνανταινακαθορίζωσι διαφορετικά δικαιώμα­ τα διά διαφορετικός περιοχάς λιμένων και διαφορετι­ κός κατηγορίαςπλοίων, επιβατών,ζώων ή αγαθών. 10 (β) δέον όπως μηπρονοώσι περί ολικής απαλλαγής δικαιωμάτων ή περί καταβολής μειωμένων, ή επιστρο­ φήςδικαιωμάτων." 15 Οι αιτητές ισχυρίζονται βασικά πως οι Κανονισμοί είναι ultra vires του Νόμου επειδή στο πιο πάνω άρθρο του Νόμου προβλέπεται ότι "οι Κανονισμοί ούτοι δύνα­ νται νακαθορίζωσι διαφορετικάδικαιώματα διάδιαφορε­ τικός περιοχάς λιμένων και διαφορετικός κατηγορίας 20 πλοίων, επιβατών " Η θέση αυτή του αιτητή είναι νομικά καιπραγματικά αβάσιμη. 25 Το Αρθρο25 του Νόμουδίδει,απλάκαι μόνο, δυνητική ευχέρεια στη διοίκηση όπως η θέσπιση των Κανονισμών μπορεί να προβλέψει για διαφορετικά δικαιώματα για διαφορετικές κατηγορίες πλοίων και διαφορετικές περιο­ χές λιμένων. Με άλλα λόγια δεν προβλέπεται στο Νόμο 30 θέσπιση Κανονισμών που να προβλέπουν υποχρεωτικά διαφορετικά δικαιώματαγια διαφορετικές περιοχές λιμέ­ νων καιδιαφορετικές κατηγορίες πλοίων. Εν πάση όμως περατώσει με τον Τροποποιητικό Κα35 νονισμό που περιέχεται στη Κ.Δ.Π. 279/86, προβλέπονται διαφορετικά δικαιώματα και μάλιστα κατά πολύ μειωμέ­ να, για την ειδική κατηγορία πλοίων μήκους μέχρι σαράντα-πέντε μέτρων. Σ' αυτή την κατηγορία που προβλέπει την πληρωμή διαφορετικών δικαιωμάτων-χαμηλότερων 40 κατατάσσονταικαι ταπλοία των αιτητών. Το ότι οι Τροποποιητικοί αυτοί Κανονισμοί δεν προ377 Α. Λοΐζου, Π. Πιερίδηςκ.ά.v. Yit. Συγκ.& Έργων κ.ά.

(1989)βλέπουν διαφορετικά δικαιώματα και για διαφορετικές περιοχές λιμένων είναι φανερόπως μεβάσηταπιο πάνω, αυτός ο ισχυρισμός των αιτητών είναι παντελώς αβάσι­ μος. 5 Οι Κανονισμοί και ειδικώτερα αυτοί που βρίσκονται στη Κ.Δ.Π. 279/86 είναι intra vires του Νόμου και ο αντί­ θετος ισχυρισμός των αιτητών είναι τελείως αβάσιμος. Για μια ανάλυση των Νομικών Αρχών που διέπουν το θέμα της θέσπισης Κανονισμών μέσα ή πέρατης Νομοθε- 10 τικής εξουσιοδότησης (intra ή ultra vires), αξίζει να γίνει αναφορά στις υποθέσεις, Marangos v. Municipal Com­ mittee of Famagusta

(1970)3 C.L.R. 7 στη σελ.13,Nico­ sia Race Ciub v. The Republic

(1984)3 C.L.R. 799 στις σελ. 809-810, Association of Contractors for Electrical 15 Installation v. The Council of Ministers

(1986)3 C.L.R. 2504,και Lefkatis and Others v. The Republic

(1985)3 C.L.R. 1372 στησελ/1380. Στην υπό κρίση υπόθεση οι Κανονισμοί στην Κ.Δ.Π. 20 279/86εκδόθηκαν μεβάση καισύμφωνα μετηνπροβλεπό­ μενη από το Αρθρο 25

(1)του Νόμου εξουσιοδότηση για έκδοση Κανονισμών, το δε περιεχόμενο τους είναι σύμ­ φωνο - και μέσα στην εξουσιοδότηση (intravires)που πα­ ρέχεται απότοΝόμογιατην έκδοση Κανονισμών. Πρέπει 25 δε να σημειωθεί ότι με τους τροποποιητικούςαυτούςΚα­ νονισμούς τα καταβαλλόμενα στην Αρχή δικαιώματα είναι κατά πολύ χαμηλότερααπόότι καταβάλλοντο προη­ γούμενα μετους Κανονισμούς της Κ.Δ.Π. 124/85. 30 Επίσης οι σχετικοί Κανονισμοί είναι σύμφωνοι και με το άρθρο 25

(2)του Νόμου που ακριβώς υποχρεώνει την Αρχήκαι το Υπουργικό Συμβούλιο να καθορίζουντέτοια σε ύψος δικαιώματαπου να είναι επαρκήγια ναεξασφα­ λίζουν εύλογα ετήσια πρόσοδα στην Αρχήπάνω στη μέση 35 αξία του καθαρούπάγιουκεφαλαίουτουυπό εκμετάλλευ­ ση στους λιμένας αυτούς όπως προβλέπεται και στη Συμ­ φωνία μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Διε­ θνούς Τράπεζας Ανασυγκροτήσεως και Αναπτύξεως. 40 Επίσης αξίζει ειδικότερα να παρατηρηθεί πως το Άρθρο 25

(2)του νόμου αναφέρεταιστη μέσηαξίατουκα378 3 ΑΛΛ. 5 Πιερίδηςκ.ά.ν. Υπ. Συγκ. & Έργων κ.ά. Α. Λοΐζου, Π. θαρούπάγιουκεφαλαίουτου υπό εκμετάλλευση σε όλατα λιμάνια γενικά, και όχι στο καθένα ειδικότερα λιμάνι. Εν πάση περιπτώσει το Αρθρο 25

(2)του Νόμου υποχρεώνει την Αρχήκαιτο Υπουργικό Συμβούλιο νακαθορίζουν τέτοια σε ύψος δικαιώματα τα οποία να είναι τουλάχιστο επαρκή για ναεξασφαλίσουν τέτοια ετήσια πρόσοδαόπως προβλέπονται στο Αρθρο 25

(2)τουΝόμου. Αναφορικά με τον ισχυρισμό των αιτητών ότι δεν έγινε 10 η δέουσα έρευνα, ανεξάρτητααπότο αβάσιμο του ισχυρι­ σμού των αιτητών, παρατηρώ ότι η έκδοση των Κανονι­ σμών αποτελεί έκδοση κανονιστικής πράξης νομοθετικού περιεχομένου (βλέπε Association of Contractors for Electrical Installations (supra)), και έτσιο μόνος έλεγχος 15 που μπορεί να γίνει από το δικαστήριο είναι αν αυτή η Κανονιστική Πράξηείναι intra viresτουΝόμουήόχι. Αναφορικά με την ποιότητα των παρεχομένων απότην Αρχή υπηρεσιών στον αιτητή, εκτός του ότι τους ισχυρι20 σμούς αυτούς τους αντέκρουσε η Αρχή σαν αβάσιμους, αξίζει να γίνει αναφορά στην υπόθεση Sol Maritime Services v. Cyprus Ports Authority

(1984)1C.L.R. 220 στη σελ. 223 όπουαναφέρεταιότι: 25 " Such payment of fees does not depend on the extent or nature of any services rendered by the Authority." Περιπλέον καμιά άνιση η δυσμενής μεταχείριση κατά 30 παράβαση του Αρθρου 28 του Συντάγματος προκύπτει στην παρούσα υπόθεση, γιατί η επιβολή λιμενικών δικαι­ ωμάτων στα αλιευτικά και ερασιτεχνικά σκάφη που ανα­ φέρονται οι αιτητές αποτελούν κατηγορία σκαφών στην οποία επιβάλλονται λιμενικά δικαιώματα με βάση πάλιν 35 τους Κανονισμούς της Κ.Δ.Π.279/86, παρόλο που για τα πιο πάνω σκάφη μια και αποτελούν διαφορετικήκατηγο­ ρία σκαφών, οι Κανονισμοί θα μπορούσαν να προβλέ­ ψουν την πληρωμή και διαφορετικώνδικαιωμάτων. 40 Γιατους πιο πάνωλόγους και οι δύοπροσφυγές απορ­ ρίπτονταιχωρίς έξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 379