(1989)22Φεβροναρίου,19S9 [Λ.ΛΟΪΖΟΥ,Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 146 ΚΑΓ28ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΕΝΟΣΑΡΓΥΡΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων η Αίτηση, (Υπόθεση Αρ. 23/S8) Δημόσιοι Υπά).ληλοι — Προαγωγές — Ακυρωτική απόφαση — Επα νεξέταση θέματος μετά από ακυρωτική απόφαση — Αφνπηρέτηση Προϊσταμένου Τμήματος, που είχε υποβάλει τις συστάσεις κατά την ακυρωθείσα διαδικασία — Νέος Προϊστάμενος Τμήματος είχε κατά το χρόνο της πρώτης πράξεως κατώτερη θέση — Κατά πόσο 5 η Ε.Δ.Υ. μπορούσε να αποφασίσει να μην κα/.έσει τον νέο Προϊ στάμενο για να υποβάλει συστάσεις — Καταφατική η απάντηση στο ερώτημα. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές Εκθέσεις — Η 10 εγκύκλιος 491 για την προετοιμασία τους, παράγραφος 9 — Τρο ποποιήσεις στην βαθμολογία από προσυπογράφοντα λειτουργό κατά παράβαση της παραγράφου 9 — Κατά πόσο η Ε.Δ.Υ. πρέπει να λάβει υπόψη τις βαθμολογίες τον αξιολογούντος λειτουργού, χωρίς να λάβει υπόψη τις τροποποιήσεις του προσνπογράφοντος 15 λειτουργού — Καταφατική ηαπάντηση στο ερώτημα. Δημόσιοι ΥπάϊΧηλοι — Προαγωγές — Σχέδια Υπηρεσίας — Ερμη νεία και εφαρμογή — Είναι έργο της αρμόδιας διοικητικής αρχής — Το ακυρωτικό Δικαστήριο δεν επεμβαί\ΐΐ, αν η ερμηνεία πον 2 0 δόθηκε ήταν εύλογη. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Αρχαιότητα — Αρχαιότητα 2 ετών στην προηγούμενη θέση — Δε δημιουργεί έκδηλη υπεροχή. 380 3 \ΛΛ. Αργυρίδης ν.Δημοκρατίας Η επίδικη απόφαση λήφθηκε μετά από εξέταση του θέματος των προαγωγών στην θέση Ανώτερου Χημικού (Τακτικός προϋ πολογισμός) Γενικό Χημείο, που είχαν ακυρωθεί με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. 5 Τα παράπονα, που προέβαλε ο αιτών, μπορούν να συνοψι σθούν στα εξής: 10 15 20 25 (α) Κακώς ηΕ.Δ.Υ.δενεκάλεσε το νέο Προϊστάμενο τουΤμήματος διά να προβεί σε συστάσεις. Κατά το χρόνο της ακυρωθείσαςπράξηςο νέος αυτόςΠροϊστάμενος ήτανκα τώτερος υπάλληλος. Ο τότε προϊστάμενος είχε στο μεταξύ αφυπηρετήσει. (β) Κακώς η Ε.Δ.Υ. έλαβε υπόψη τις βαθμολογίες των αξιολογούντων λειτουργών σε ορισμένες εμπιστευτικές εκθέσεις, όπου οι βαθμολογίες εκείνες είχαν αλλοιωθεί από τον προσυπογράφοντα λειτουργό κατάτρόπο,που αποτελούσε παράβαση της εγκυκλίου 491. Η θέση του αιτούντος ήταν ότι άπαξκαι διαπιστώθηκε παράβαση της εγκυκλίου έπρε- πε να αγνοηθούν και οι βαθμολογίες του αξιολογούντος λειτουργού, (γ) Κακώς η Ε.Δ.Υ.εΟεώρησε ότι το ενδιαφερόμενο μέροςκατείχε μεταπτυχιακό προσόν, αφού το μέρος αυτό είχε ένα μόνο τίτλο σπουδών, πουαπέκτησε μετά από πενταετή πα ρακολούθηση στο Πανεπιστήμιο Lumumba. Ηθέση του αι τούντος ήτανότι ανεξάρτητααπότο ότι ο τίτλος αναφέρε ται ως Msc. δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως μεταπτυχιακός, (δ) Παραγνώρισητης αρχαιότηταςτου αιτούντος, και (ε)Έκδηληυπεροχή τουαιτούντος. J J Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την Αίτηση Ακυρώσεως. Οι νομικές αρχές, που εφαρμόσθηκαν σχετικά με τις εισηγήσεις του αιτούντος υπό (α) μέχρι και (δ) πιο πάνω φαίνονται στα πιο πάνω περιληπτικά σημειώματα. Το Ανώτατο Δικαστήριο κα τέληξεστο συμπέρασμα ότι ο αιτών δεν απέδειξε έκδηληυπεροχή. 40 Η Αίτηση απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. 381 Αργυρίδηςν.Δημοκρατίας
(1989)Αναφερόμενες υποθέσεις: Argyridesv. Republic
(1987)3 C.L.R.1092, Nissiotisv. Republic
(1977)3C.L.R. 388, YiaUouros v.Republic
(1986)3C.L.R. 677, HadjiParaskevas v. Republic
(1987)3C.L.R.597, 10 Papapetrou v.Republic, 2R.S.C.C61, Petsasv. Republic, 3R.S.C.C60, Georgbiades v.Republic
(1967)3C.L.R. 653, J 5 Tryfonv.Republic
(1968)3C.L.R, 78, Andreou v.Republic
(1979)3 C.L.R. 379, 20 Kolokotronis v.Republic
(1980)3C.L.R. 418, Larkosv.Republic
(1982)3 C.L.R, 513, Makrides v.Republic
(1983)3C.L.R. 622, 25 Mytidesv.Republic
(1983)3C.L.R. 1096, Xinari&othersv.Republic
(1984)3C.L.R. 598, 30 DerPartbogh v. Cyprus Broadcasting Corporation
(1984)3 C.L.R. 635, FrangoullidesandAnotherv.Republic
(1985)3C.L.R. 1680, Κλεάνθους v. Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 250, 35 Piperiv.Republic
(1984)3C.L.R. 1306, Georghiou v.Republic
(1976)3C.L.R. 74, 40 Republicv.Zachanades
(1986)3 CL.R.852. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της ΕπιτροπήςΔη μόσιας Υπηρεσίας να προάξει το ενδιαφερόμενο μέρος 382 45 3 ΑΛΛ. Αργυρίδης ν.Δημοκρατίας στη θέση Ανώτερου Χημικού (Τακτικός Προϋπολογισμός) Γενικό Χημείοαντίκαι/ήστη θέση τουαιτητοΰ. 5 Α.Σ. Αγγελίδης,γιατον Αιτητή. Α.Βασιλειάδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β'για τους Καθ'ων η αίτηση. Μ.Παπαπέτρον, γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος. 10 Cur. adv.vult. Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π: Εξέδωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την προσφυγή του αυτή ο αιτητής ζητά την ακύρωση της 15 απόφασηςτης καθής ηαίτηση, Επιτροπής Δημόσιας Υπη ρεσίας, -που θααναφέρεταιπιοκάτωσαν η "Επιτροπή" ηοποίαδημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημο κρατίας, με ημερομηνία 30 Οκτωβρίου 1987, και με την οποία το ενδιαφερόμενο μέρος Κωνστάντια Ακκελίδου 20 είχε προαχθεί αναδρομικάαπότις 15 Απριλίου, 1983 στη θέση Ανώτερου Χημικού, (Τακτικός Προϋπολογισμός) Γε νικό Χημείο, αντίκαι/ή στη θέσητουαιτητή. 25 30 35 Το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε στις 25 Οκτωβρίου 1986, την επιφυλαχθεισα απόφαση του στην προσφυγή Αρ. 342/83 Renos Argyrides v. The Republic
(1987)3 C.L.R.1092 με την οποία αποδέχτηκε την αίτηση του αιτη τή και ακύρωσε την προαγωγή του ενδιαφερομένου μέ ρους στην πιο πάνωαναφερομένηθέση. Η Επιτροπή στη συνεδρίαση της στις 31 Δεκεμβρίου 1986, αποφάσισεκαιειδοποίησε γραπτώςτο ενδιαφερόμε νο μέρος ότι επανέρχεται στη θέση που κατείχε πρωτύτε ρα,δηλαδήστη θέση Χημικού, 1ηςΤάξης. Το γραφείο της Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας με επιστολή του ημερομηνίας 5 Δεκεμβρίου 1986, πληρο φόρησε τον Πρόεδρο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρε σίας,ότι καταχώρησεΈφεσηεναντίον τηςπιο πάνω πρω40 τόδικης απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Παράρ τημα 4). Με κατοπινή δε επιστολή του ημερομηνίας 16 Ιουνίου, 1987, πληροφόρησε την Επιτροπή ότι η Ολομέ383 Α. Λοΐζου, Π. Αργυρίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)λεία του Ανωτάτου Δικαστηρίου εξέδωσε την απόφαση της στις 12 Ιουνίου 1987, με την οποία απέρριψε την έφεση που καταχώρησε η Δημοκρατία, και συμβούλευσε την Επιτροπή σχετικά με την επανεξέταση της ακυρωθεί σης απόφασηςτης ότι έπρεπε να γίνει με βάση το νομικό 5 και πραγματικόκαθεστώς που ίσχυε τον ουσιώδη χρόνο και ότι μεταξύ των στοιχείων που θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη ήταν και το περιεχόμενο των ετήσιων εμπιστευτι κών εκθέσεων, όπως είχε, χωρίς τις αλλοιώσεις πουέκαμε ο προσυπογραφώνλειτουργός. 10 Η Επιτροπή επανεξέτασε το θέμαΓκαΓστη συνεδρίαση της στις 18 Σεπτεμβρίου 1987, το πρακτικότης (Παράρ τημα 9)όσο είναι σχετικό μετην παρούσαυπόθεσηαναφέ ρει. 15 "Περαιτέρω η Επιτροπή, αφούσημείωσε το περιεχό μενο της επιστολής του δικηγόρουκ. Ανδρέα Χ.Αγγελί δη με στοιχεία 2199/87 και ημερ. 16.6.87 από μέρους του πελάτη του Ρένου Αργυρίδη, καθώς και το συνημ- 20 μένο σ' αυτήνπιστοποιητικό,για σκοπούς αξιολόγησης του υποψηφίου αυτού,αποφάσισε να μη λάβει υπόψη τη σύσταση του τότε Διευθυντή του Τμήματος, γιατί είναι φανερόν ότι αυτός,προβαίνονταςστις συστάσεις του στηρίχθηκε στις Εμπιστευτικές Εκθέσεις της υπο- 25 ψήφιας Κωνστάντιας Ακκελίδου για τα έτη 1980, 1981 και 1982, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί ύστερα από τις δικέςτου αντικανονικέςτροποποιήσεις,μεαποτέλε σμα ησύστασητου ναπάσχεινομικά Η Επιτροπή έλαβε επίσης υπόψη την επιστολή των δικηγόρων κ.κ. ΣκορδήκαιΠαπαπέτρου με ημερομηνία 17.10.86, από μέρους της πελάτισσας τους Κώνστα- 35 ντίας Ακκελίδου. Για τους σκοπούς της επανεξέτασης η Επιτροπήδεν έκρινε σκόπιμο να κληθεί ενώπιον της ο Διευθυντής του Τμήματος για να υποβάλει συστάσεις, γιατί ο τότε 40 Διευθυντής, που είχε αρχικάυποβάλει συστάσεις,αφυπηρέτησε και σήμερα κατέχει τη θέση άλλος Λειτουρ384 3 ΑΑ.Δ. Αργυρίδη; ν. Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. γός, ο οποίος στον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε σε κα τώτερηθέση. 5 10 15 20 25 30 35 40 Στη συνέχεια η Επιτροπή προχώρησε στην επανεξέτάσητηςπλήρωσης της θέσης. Η Επιτροπή,καθοδηγούμενη από την πιο πάνω νο μική συμβουλή του Γραφείου της Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ασχολήθηκε με τη γενική αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η Επιτροπήεξέτασε τα νόμιμα στοιχεία πουανάγονται στον ουσιώδη χρόνο από το Φάκελο Πλήρωσης της θέσης, καθώς και από τους Προσωπικούς Φακέ λους και τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίων, και έλαβε επίσης υπόψη τα πορίσματα της Τμηματικής Επιτροπής. Σύμφωναμετην πιοπάνωαπόφασητης η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τη σύσταση του τότε Διευ θυντή. Η Επιτροπή,έχονταςυπόψητο σκεπτικό της απόφα σης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αναθεωρητική Έφεση,Αρ. 678, ότι ητροποποίηση των εμπιστευτικών εκθέσεων από τον Προσυπογράφοντα Λειτουργό κατά παράβασητης παραγράφου 9της Εγκυκλίου πουδιέπει την ετοιμασία και υποβολή Εμπιστευτικών Εκθέσεων για δημόσιους υπαλλήλους (Εγκ.491 της 26.3.79), συνιστά παράβαση νόμου κατ'ουσία, αποφάσισε όπως στις περιπτώσεις των Ετήσιων Εμπιστευτικών Εκθέσεων των υποψηφίων Ρένου Αργυρίδη για τα έτη 1979, 1981 και 1982, Γιώργη Καθητζιώτηγια τα έτη 1981 και 1982, Κωνστάντιας Ακκελίδου γιαταέτη 1980, 1981 και 1982 καιΝίκουΞενόπουλου για ταέτη 1981 και 1982 αγνοή σει τις αντικανονικές τροποποιήσεις τουΠροσυπογρά φοντας Λειτουργού και λάβει υπόψη μόνο τις αξιολο γήσεις τουΑξιολογούντος Λειτουργού. Ενδεικτικά, αναφέρονται πιο κάτω οι βαθμολογίες των υποψηφίων,όπως έχουν διαμορφωθεί μετάτην πιο πάνω απόφασητηςΕπιτροπής. 385 Α. Λοΐζου, Π. Αργυρίδη; ν.Δημοκρατίας 1.Αργυρίδης Ρένος :
(1989)1979 "Λ.Κ."(4-8-0) 1980 "Ε" (8-4-0) 1981 "Ε" (9-3-0) 5 1982 "Ε" (10-2-0) 2 10 3.Ακκελίδου Κωνστάντια: 1979 "Λ.Κ."(3-9-0) 1980 "Ε" (84-0) 1981 "Ε" (9-3-0) 15 1982 "Ε" (12-0-0) 4 5 Η Επιτροπήαπόδωσε επίσης τη δέουσα σημασία στα προσόντα και την αρχαιότητα των υποψηφίων, όπως αυτά φαίνονται στον ενώπιον της Επιτροπής κατάλο- 25 γο. Όσον αφορά το πλεονέκτημα που προβλέπεται στο Σχέδιο Υπηρεσίας, η Επιτροπήέκρινε ότι το διαθέτουν όλοι οι υποψήφιοι με εξαίρεση το Ρένο Αργυρίδη. 30 Η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ενώπιον της στοιχεία και αποδίδοντας σύμφωνα με τη νομολο γία του Ανωτάτου Δικαστηρίου μεγαλύτερη έμφαση στις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίων για τα 35 δύο τελευταία σε σχέσημετον ουσιώδη χρόνο έτη,έκρι νε ότι οι Αργυρίδης, Ακκελίδου και Μιχαήλ ήταν επι κρατέστεροι σε σύγκριση με τους υπόλοιπους υποψή φιους και ότι η επιλογή για την πλήρωση της θέσης θα πρέπει να γίνει ανάμεσα στους τρείς αυτούς υποψή- 40 φιούς. 386 20 3 ΑΛΛ. Αργυρίδης ν. Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. Έτσι η Επιτροπή προχώρησε σε ιδιαίτερη σύγκριση ανάμεσαστους πιο πάνωτρεις υποψήφιους. 5 10 Σ' ότι αφοράτις εμπιστευτικές εκθέσεις, ηΕπιτροπή σημείωσε ότι και οι τρεις υποψήφιοι είχαν "Εξαίρετες" εκθέσεις στα τρία τελευταία χρόνια, με αναλυτική βαθ μολογία ο Αργυρίδης 8-4-0 το 1980, 9-3-0 το 1981 και 10-2-0 το 1982, η Ακκελίδου 8-4-0 το 1980, 9-3-0 το 1981 και 12-0-0 το 1982 και ο Μιχαήλ 9-3-0 το 1980 και το 1981,και 10-2-0 το 1982. Σ' ότι αφοράτα προσόντα, η Επιτροπή σημείωσε ότι ο Μιχαήλ διαθέτει δοκτοράτο του Πανεπιστημίου Αθηνών η Ακκελίδου M.Sc. του Πανεπιστημίου Lumumba της Μό15 σχας και οΑργυρίδης πτυχίο του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από πλευράς αρχαιότητας προηγείται ο Αργυρίδης στην προηγούμενη θέση Χημικού, 2ης Τάξης, έναντι της Ακκε λίδου κατά δύο χρόνια και δύο μήνες και του Μιχαήλ κατά εξήμισυ περίπου χρόνια, ενώ η Ακκελίδου προηγεί20 χαι του τελευταίου κατά τέσσερα χρόνια και τέσσερις μήνες. Η Επιτροπή,λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ενώπιον της νόμιμα στοιχεία, που ανάγονται στον ουσιώδη χρόνο, 25 έκρινε ότι η Κωνστάντια Ακκελίδου υπερέχει των άλλων υποψηφίων και αποφάσισε να την προαγάγει σαν την πιο κατάλληλη στη μόνιμη (Τακτ.Προϋπ.)θέση Ανώτερου Χη μικού, Γενικό Χημείο, αναδρομικά από 15.4.82, δηλαδή την ίδια ημερομηνία από την οποία είχε γίνει προηγουμέ30 νως η προαγωγή της που ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δι καστήριο στην Προσφυγή Αρ.342/83 και την Αναθεωρητι κήΈφεση Αρ. 678." Ο πρώτος λόγος ακύρωσης που επικαλείται ο αιτητής 35 είναι ότι η Επιτροπήκατά την επανεξέταση παρέλειψε να καλέσει το Διευθυντή του Τμήματος. Ενήργησε έτσι κάτω από νομική πλάνη και αντίθετα προς το Αρθρο 44
(3)του Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1967, που καθορί ζει πως ένα από τα στοιχεία κρίσεως που πρέπει να λη40 φθούν υπόψη κατά την προαγωγή δημοσίων υπαλλήλων είναι οι συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος όπου υπάρχει η κενή θέση, που αποτελεί πολύ ουσιώδες στοι387 Α. Λΰΐζου, Π. Αργυρίδης ν.Δημοκρατίας
(1989)χείο. Επίσης ότι η Επιτροπή θεώρησε ότι μπορούσε με δική της απόφαση να στερήσει την από το Νόμο προβλε πόμενη εξουσία ηαρμοδιότητα από άλλο όργανο, δηλαδή τον Προϊστάμενο του Τμήματος. Ο ευπαίδευτος συνήγο ρος του αιτητή μας έχει παραπέμψει σε σειρά αποφάσεων 5 ότι η σύσταση αυτή αποτελεί στοιχείο της αξίας του υπο ψήφιου και δεν μπορεί να αγνοηθεί από την Επιτροπή χωρίς αυτήνα δώσει ειδική αιτιολογία (ΒλέπεNissiotis ν. The Republic
(1977)3 C.L.R.388, στη σελ. 397. 10 Είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση και του ενδιαφερο μένου μέρους ότι ηεπανεξέταση της υπόθεσης έγινεν σύμ φωνα με τις αρμοδιότητες τουΔιοικητικού Δικαίουκαι τη νομολογία του Δικαστηρίου τούτου και κανένας λόγος ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης δε συντρέχει. 15 Το Διοικητικό όργανο οφείλει να εξετάσει το όλο θέμα σύμφωνα με το πραγματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά το χρόνο πουλήφθηκε ηακυρωθείσα απόφαση. Στην προκειμένη περίπτωση ο προϊστάμενος του Τμήμα τος πουείχεκληθεί απότην Επιτροπήκαι έκαμετις σχετι- 20 κές συστάσεις για τους υποψήφιους, όπως προβλέπεται από το Αρθρο 44
(3)του Νόμου, αφυπηρέτησε και επομέ νως δεν ήτανδυνατό νακληθεί τώρα ναπροβεί σε νέες συ στάσεις. Ο νέος δεΔιευθυντής δεν μπορούσε να εκφράσει απόψεις για την υπηρεσιακή απόδοση των υποψηφίων 25 κατά τον ουσιώδη χρόνο, διότι δεν ήταν τότε προϊστάμε νος του τμήματος τούτου, αλλά ήταν απλώς Ανώτερος Χημικός. Εφόσον υπάρχει η πρακτική αυτή αδυναμία εφαρμογής της νομοθετικής διάταξης τότε εφαρμόζεται η πλησιέστερη δυνατήδιαδικασίαπου παρέχει τα μεγαλύτε- 30 ρα δυνατά εχέγγυα. Τούτο αποφασίστηκε στην υπόθεση Yiallouros v. The Republic Π986) 3 C.L.R.677, στις σελ. 684-685. Επίσης στην υπόθεση Hadjiparaskevas v. The Republic
(1987)3 C.L.R.597, στη σελ. 601, αποφασίστηκε ότι ορθά η Επιτροπή κατά την επανεξέταση του θέματος 35 ύστερα απόακύρωση της προαγωγής του αιτητήστηνυπό θεσηεκείνη αγνόησε τελείως τις συστάσεις του Διευθυντή, επειδή το Δικαστήριο είχε αποφασίσει την πρώτη φορά ότι οι συστάσεις ήταν ελαττωματικές. 40 Η Επιτροπή λοιπόν έπρεπε να εξετάσει το όλο θέμα σύμφωνα με το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε στις 6 Απριλίου 1983 και επομένως δεν μπορούσε η 3SS 3 ΑΛΛ. 5 Αργυρίδης ν. Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. δεν ένοιωθε ότι θα ήταν ασφαλές να καλέσει ενώπιον της το νέο Διευθυντή του οποίου δυνατόοι συστάσεις να αναφέροντο σε εντυπώσεις που είχε αποκομίσει μετά τον ου σιώδη χρόνο ήσε εντυπώσεις ενός αξιωματούχου που δεν ήτανπροϊστάμενος τουΤμήματος πριν ήκατά τον ουσιώ δηχρόνο, που ανήταν θαείχε απόκαθήκο σχηματίσει τέ τοιες εντυπώσεις μέσα στα πλαίσια και για σκοπούς των συστάσεων που προνοούνται από το Αρθρο 44
(3)του Νόμου. 10 Ο δεύτερος λόγος πουεπικαλείται ο αιτητής είναι ότι η Επιτροπήλανθασμένα αποφάσισενα αγνοήσει τιςαντικα νονικές τροποποιήσεις του προσυπογράφοντος λειτουρ γού και να λάβει υπόψη μόνο τις αξιολογήσεις του αξιο15 λογούντος λειτουργού, γιατί ηπαρανομίαπου διαπίστωσε ηΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αναθεωρη τική Έφεση 678, επεκτείνετο κατά συνέπεια σε ολόκληρη τηέκθεση, οπόταναυτήέπρεπε νααγνοηθεί εξ ολοκλήρου. 20 Εφόσον ηΟλομέλεια αποφάσισε ότι ήτανπαράνομες οι τροποποιήσεις στις εμπιστευτικές εκθέσεις, ήταν φυσικό να αγνοηθούν οι παρανομίες και να εξεταστούν οι εμπι στευτικές εκθέσεις όπως είχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο χωρίς τις αλλαγές, θα ήταν αδιανόητο να αγνοηθούν τε25 λείως όλες οι εκθέσεις και να γίνουν προαγωγές χωρίς εμπιστευτικές εκθέσεις για όλους τους υποψήφιους συμ περιλαμβανομένου και του αιτητή. Και αν ακόμααγνοού σε όλες αυτές τις εμπιστευτικές εκθέσεις οι οποίες έφεραν αλλοιώσεις, η εικόνα για τους υποψήφιους δεν θα άλλαζε 30 και εφόσον ηπαρατυπία του να δεχθεί τις εμπιστευτικές εκθέσεις δεν είναι ουσιώδης γιατί αναφέρετο σε όλους τους υποψήφιους συμπεριλαμβανομένου του αιτητή και δεν μπορεί να οδηγήσει σε ακυρότητα. (Βλέπε lerides ν. The Republic
(1980)3 C.L.R.165 και την πρόσφατη από35 φάση της Ολομέλειας στην Αναθωρητική Έφεση Αρ. 728 Sekkides v. The Republic
(1988)3 C.L.R.2136. Ο λόγος επομένως αυτόςαποτυγχάνει. Ο επόμενος λόγος είναι το θέμα των προσόντων. Είναι 40 η θέσητου αιτητήότι εσφαλμένα η Επιτροπήθεώρησε ότι το προσόν του ενδιαφερομένου μέρους διακρίνετο σε BSc και MSc. Είναι ο ισχυρισμός του ότι στο Πανεπιστήμιο Λουμούμπα όπου φοιτούσαν μόνο εκ του εξωτερικού 389 Α. Λοΐζου, Π. Αργυρίδης ν.Δημοκρατίας
(1989)προερχόμενοι φοιτητές που μετά την αποφοίτηση τους μόνο στη χώρα τους μπορούσαν να εργαστούν, απονέμε ται σαν πρώτος και μοναδικός τίτλος. Πουθενά δε στον κόσμο δεναναγνωρίζεταισανμεταπτυχιακό. Αναφέρθηκε δε ο ευπαίδευτος δικηγόρος και παρουσίασε ως Τεκμήρια 5 11 και 12πρακτικά κάποιαςάλλης Τμηματικής Επιτροπής ημερομηνίας 27 Φεβρουαρίου 1986, και το πρακτικό της συνεδρίας της Επιτροπής στην προσφυγή 336/86πουέγινε για το MSc Μόσχας,το οποίο θεώρησε σανπρώτο προσόν και όχι μεταπτυχιακό. 10 Είναι η θέσητων καθ'ων ηαίτηση και του ενδιαφερο μένου μέρους ότι η τελευταία είναι κάτοχος του τίτλου MSc στη Χημεία που της είχε απονεμηθεί ύστερα από διετή μεταπτυχιακή έρευνα που υποστήριξε τη διατριβή 15 της δημόσια ενώπιο Κρατικής Εξεταστικής Επιτροπήςτης Σοβιετικής Ένωσης, και ότι το ενδιαφερόμενο μέρος διέ θετε, σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας, μεταπτυχιακό προσόν στη Χημεία που αποτελούσε πλεονέκτημα, ενώ ο αιτητής δεν το διέθετε. Όσον αφορά τα Τεκμήρια 11 και 20 12, αυτά αναφέρονται σε πλήρωση άλλης θέσεως και σε μια γενικότητα ως προς τις σπουδές σε τρεις χώρες, της Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας και Σοβιετικής Ενω σης. Δεν μπορεί ηεκτίμηση γεγονότων σε άλλη περίπτωση να εμποδίζει την Επιτροπή νακαταλήξει σε νέα συμπερα- 25 σματα ύστερα από επανεκτίμηση της ολότητας των γεγο νότων σε νέαυπόθεση. Αποτελεί καθιερωμένη αρχήότι ηερμηνεία καιεφαρμο γή των Σχεδίων Υπηρεσίας ανήκουν στην αρμοδιότητα 30 της Επιτροπήςκαι το Δικαστήριο τούτο στην άσκηση της αναθεωρητικής τους δικαιοδοσίας δεδίδει σε αυτά διαφο ρετική ερμηνεία απόεκείνη της Επιτροπήςεφόσον ηερμη νεία που δόθηκε από την Επιτροπή είναι εύλογη, ακόμη και αν το Δικαστήριο τούτο έχει διαφορετική γνώμη. 35 (Βλέπε Papapetrou ν. The Republic, 2 R.S.C.C. 61, 69, αρχή που ακολουθήθηκε σε σειρά αποφάσεων, Petsa ν. The Republic, 3 R.S.C.C. 60, 63, Georghiades v. The Republic
(1967)3 C.L.R. 653, 658, Tryfon v. The Republic
(1968)3C.L.R. 28,40,Andreou v. The Republic 40
(1979)3 C.L.R. 379, 386, Kolokotronis v. The Republic
(1980)3 C.L.R.418, 427, Larkos v. The Republic
(1982)3 C.L.R.513,519, Makrides v.TheRepublic
(1983)3C.L.R. 390 3ΑΛΛ. 5 Αργυρίδηςν. Δημοκρατίας Α.Λοΐζου,Π. 622, 630, Mytides v. The Republic
(1983)3 C.L.R. 1096, 1107, Xinari v. TheRepublic
(1984)3C.L.R. 598, 600, Der Parthogh v. Cyprus Broadcasting Corporation
(1984)3 C.L.R.635, 638, Frangoullides and Another v. The Kepu6//c
(1985)3C.L.R. 1680,1684-1685). Μετάτην επιφύλαξη της απόφασηςστην υπόθεση αυτή εξεδόθη στις 11 Φεβρουαρίου 1989 απόφασηΔικαστή του Δικαστηρίου τούτου στην προσφυγή 386/86 (Κλεάνθους ν. 10 Δημοκρατίας,
(1989)3 Α.Α.Δ. 250 στην οποία παρατίθε ται ηαπόφασητης Τμηματικής Επιτροπής και η εισήγηση της προς την ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας: 15 20 " πως το δίπλωμα που αποκτάται μετά από πενταετή κύκλο σπουδών όπως π.χ. στη Σοβιετική Ένωση, Δυτική και Ανατολική Γερμανία, έστω και αν αυτές οι χώρες το θεωρούν ισοδύναμο με το MSc. είναι το πρώτο και βασικό δίπλωμα, όπως π.χ. του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, όπου ο κύκλος σπουδών είναι επίσης πενταετής. Την εισήγηση αυτή υιοθέτησε και η Ε.Δ.Υ.και επομένως θεώρησε πως ο αιτητής δεν είχεδίπλωμα Μάστερς,ενώ τα ενδιαφερόμενα πρόσω πα όπως ρητάανέφερε στην απόφαση της,εκτός από τα άλλα προσόντα τους,είχανκαι αυτότο δίπλωμα." 25 Η πιο πάνω διαπίστωση δεν μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο προσέγγισης μου στην υπόθεση αυτή και κατ' επέ κταση τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε η Επιτροπή ερμηνεύουν τα ΣχέδιαΥπηρεσίας και τα στοιχεία σχετικά 30 με τα προσόντα των υποψηφίων που τέθηκαν ενώπιον της. Σχετικό με το λόγοαυτόείναι επίσης το επιχείρημα του ευπαίδευτου δικηγόρου του αιτητήότι μεταπτυχιακόπρο35 σόν είχε και ο αιτητής, αφού το Σχέδιο Υπηρεσίας δεν αναφέρει "τίτλο" αλλά "μεταπτυχιακό προσόν", και ότι στην προκειμένη περίπτωση το μεταπτυχιακό προσόν δεν θεωρείται απαραίτητοπροσόν αλλά πρόσθετο προσόν το οποίο αυτόκαι μόνο δεν δίδει αυτόματηπροαγωγή. Φαί40 νεται ότι το επιχείρημα αυτόστηρίζεται πάνωστο γεγονός ότι ο αιτητής είχε εργαστεί σε επιστημονικό εργαστήριο στην Ελλάδα και έτυχε υποτροφιών του Παγκοσμίου Ορ γανισμού Τροφίμων και άλλη πείρα που όμως τίποτε από 391 Α. Λοΐζου, Π. Αργνρίδης ν.Δημοκρατίας
(1989)αυτά δεν οδήγησε στην απόκτησητίτλου ήδιπλώματος. Δε νομίζω ότι το επιχείρημα αυτό ευσταθεί. Ο αιτητής βρέθηκε απότην Επιτροπήκαιορθά μάλιστα, ότι δεν είχε μεταπτυχιακό προσό στη Χημεία, όπως το ζητούσαν και όπως η Επιτροπή ερμήνευσε το Σχέδιο Υπηρεσίας. Περιτ τό να τονίσω ότι η ερμηνεία που έδωσε η Επιτροπήήταν εύλογη υπότας περιστάσεις. 5 Τέλος είναι γεγονός ότι οαιτητήςπροηγείται απόπλευ- 10 ράς αρχαιότητας σε προ-προηγούμενη θέση, δηλαδή στη θέση Χημικού 2ας Τάξεως (ο αιτητής διορίστηκε στις 15 Ιανουαρίου 1972, ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος την 1η Μαρτίου 1974). Η αρχαιότητα αυτή των δύο ετών δεν μπορεί να προσδώσει στον αιτητή έκδηλη υπεροχή, αρκεί 15 να αναφερθεί ότι το ενδιαφερόμενο μέρος προσλήφθηκε ως ημερομίσθια στο Γενικό Χημείο και εκτελούσε τακα θήκοντα Χημικού απότην 7Δεκεμβρίου 1970, και η πείρα αυτή του ενδιαφερομένου μέρους είναι παράγοντας που εμπίπτει στην αξία,όπως αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην 20 υπόθεση Piperiv. The Republic
(1984)3 C.L.R. 1306 στην σελ. 1310. Στην προκειμένη περίπτωση η Επιτροπή έχει ασκήσει ορθά τη διακριτική της εξουσία. Το Δικαστήριο τούτο 25 επεμβαίνει στο έργο του Διοικητικού οργάνου για την επι λογή του καλυτέρου των υποψηφίων, μόνο ότανηΕπιτρο πή υπερβεί τα όρια της διακριτικής της εξουσίας, καιθεω ρείται ότι υπερβαίνει τα όρια της εξουσίας της όταν ο αιτητής αποδείξει ότι υπερτερεί κατάδηλααπό το πρόσω- 30 πο που έχει διοριστεί ή προαχθεί, σύμφωνα με τα καθιε ρωμένα στοιχεία κρίσεως, δηλαδή την αξία, τα προσόντα και την αρχαιότητα. (Βλέπε Georghiou v. The Republic
(1976)3 C.L.R.74 στη σελ. 83 και Republic v. Zachariades
(1986)3 C.L.R.S52στη σελ. 855. 35 Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 40 392