14 Ιανουαρίου,1989 [ΧΑΤΖΗΤΣΛΓΓΑΡΙΙΣ, Δ/οτή;] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων η αίτηση. (ΥποθέσειςΑρ.417/86, 481/86,507/86) 5. 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί/Προαγωγές — Θέση πρώτου διορισμού καιπροαγωγής — Κενή θέση προϊσταμένου τμήματος — Κατά πόσο, εν όψει της ερμηνείας τον όρου " προϊστάμενος τμήματος"στο άρθρο2 τον περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου, 1967 (Ν.33/67), ο Γενικός Διευθυντής τον Υπουργείου μπορούσε να παρευρεθεί κατά τις εργασίες της Επιτροπής και να αξιολογήσει τους υποψηφίους — Καταφατική η απάντηση στο ερώτημα,αφού κατά το χρόνο των διορισμών/προαγωγών δεν υπήρχε προϊστάμενος στοτμήμα. Δημόσιοι υπάλληλοι — Διορισμοί/Προαγωγές — Εμπιστευτικές εκθέσεις — Εμπιστευτική έκθεση συ\ι:αχΟείσα από πρώην προϊστάμενο τμήματος,όταν ο τελευταίοςκατείχεθέση Υπουργού — Ορθά δελήφθηκε νπ'όψη. 15 20 Δημόσιοι υπάλληλοι — Διορισμοί/ίΙροαγωγές — Θέση πρώτου διορισμού και προαγωγής — Σννε\πεύξεις — Απόδοση κατά τις συνεντεύξεις — Πότε ο ρόλος των συνεντεύξεων είναι πιο αποφασιστικός — Περιπτώσεις θέσεων πρώτον διορισμού, περιπτώσεις όπον ηπροσωπικότητα τωνυποψηφίων είναι στοιχείο σχετικό με την εκτέλεσητων καθηκόντων τους και περιπτώσεις θέσεων,που συνεπάγονται σοβαρές διοικητικές ευθύνες — Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχει αποδειχθεί ότι η Επιτροπή 39 Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)απέδωσευπέρμετρηβαρύτητα στην απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις. Συνταγματικό δίκαιο — ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας —Σύνταγμα, άρθρα122-124 — ΗΕπιτροπήΔημοσίας Υπηρεσίαςβάσει τονάρΟρον 4
(3)τουΠερί Δημοσίας ΥπηρεσίαςΝόμον, 1967 (Ν. 33/67) δενείναι αντισυνταγματική(TheRepublicv.Kyriacou
(1987)3CLR.990). Τανομικάθέματαπου απασχόλησανκατάκύριο λόγοτοΔικαστήριο στην υπόθεση αυτή, προκύπτουν από τα πιο πάνω περιληπτικά σημειώματα.Δεδομένουότιοι αιτούντεςαπέτυχαννααποδείξουνέκδηλη υπεροχή έναντι τουενδιαφερομένουπροσώπου,οι ΑιτήσειςΑκυρώσεως απορρίφθηκαν. ΟιΑιτήσειςΑκνρώσεως απορρίπτονται, αλλάχωρίς διαταγή γιαέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 5 10 15 20 GcorghioumidOthers v.Republic(19SS)3C.L.R. 67S, PiperiandOthersv.Republic(19S4)3C.L.R. 1306, Chnstoudias v. Republic
(1984)3C.L.R. 657, 25 Republicv. Zachanades(19S6)3C.L.R.852, Siylianou andAnother v.P.S.C.(l980)3CL.R. 11, 30 Papadopoulos v.Republic
(1983)3 C.L.R. 1423, Duncan v.Republic
(1977)3C.L.R. 153, Frangos v.Republic
(1970)3C.L.R. 312, 35 Icridcsv.Republic
(1980)3 C.L.R. 165, Simillidcs v.Republic
(1986)3C.L.R. 608, 40 TheBoardforRegistrationofArchitectsandCi\i}Engineersv.K\riakides
(1966)3C.LR. 640, Joscphinv.Republic
(1986)3C.LR. HI, Panayiotidesv.Republic(19S6)3 CL.R.495, 40 45 3 Α.Α.Δ. Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας Republicν Kyriacou (19S7) 3C.L R. 1189, Προσφυγές. 5 10 Προσφυγές εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία προήγαγε το ενδιαφερόμενο πρόσωπο στηθέση τουΔιευθυντή στοΤμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας αντί τωναιτητών. Κ.Ταλαρίδης, γιατον Αιτητήστην υπόθεση417/
- Ν.Ζωμενής, γιατονΑιτητήστην υπόθεση 481/
- 15 Κ.Λοΐζον,γιατον Αιτητήστην υπόθεση507/86 Π. Χ'Άημητρίου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας Β'για τους Καθ'ων η αίτηση, Α.Σ. Αγγελίδης, για το Ενδιαφερόμενο πρόσωπο. 20 Cur.adv.vuit. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Αίτημα και στις τρεις προσφυγές είναι η 25 ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας όπως δημοσιεύτηκε στην υπό ημερομηνία 6.6.86 έκδοση της Εφημερίδας της Δημοκρατίας, μετην οποία ο Ανδρέας Κοτσώνης, ενδιαφερόμενο μέρος σεόλες τις προσφυγές προήγετο στη θέση Διευθυντή στο Τμήμα 30 Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Η ακύρωση της απόφασης ζητείται για μια σειρά νομικών λόγων, διαδικαστικών και ουσιαστικών οι οποίοι θα αναλυθούν ειδικότερα,έπειτααπόμια σύντομηαναφορά 35 στα πραγματικά περιστατικάπουείναι κοινά και στις τρεις υποθέσεις. Οι αιτητές, Ανώτεροι Κτηματολογικοί Λειτουργοί,στο Κτηματολογικό και Χωρομετρικό Τμήμα, ήσαν υποψήφιοι 40 για τη θέση Διευθυντή στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Υποψήφιος γιατην ίδια θέση ήταν και το ενδιαφερόμενο μέρος που από 1.1.86 κατείχε τη θέση Πρώτου Κτηματολογικού Λειτουργού. 41 Χατζητσαγγάρης, Δ. Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1989)Η προκήρυξη της θέσεως που είναι πρώτου διορισμού και προαγωγής, δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Δημο κρατίας της 28.2.86 και σαν αποτέλεσμα υποβλήθηκαν επτά συνολικά αιτήσεις. Επειδήοι θέσεις διευθυντώνΤμη μάτων εξαιρούνται από την εφαρμογή των Κανονιστικών 5 Διατάξεων που διέπουν τη σύσταση και τις αρμοδιότητες Τμηματικών Επιτροπών,ηΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας σε συνεδρίαση της στις 10.4.86 εξέτασε τις αιτήσεις και απεφάσισε ότι πέντε υποψήφιοι, ανάμεσα στους οποίους οι αιτητές και το ενδιαφερόμενο μέρος, κατείχαν τα προ- 10 σόντα που απαιτούνται από το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης. Σε μεταγενέστερη συνεδρία της η Επιτροπή απεφάσισε να δεχτεί τους υποψηφίους που είχαν επιλεγεί σε συνέ- 15 ντευξη στην παρουσία του Γενικού Διευθυντή του Υπουρ γείου Εσωτεοικών. Οι συνεντεύξεις έγιναν στις 16, 23 και 26.5.
- Η διαδικασία κατέληξε στο διορισμό του ενδιαφέρομε- 20 νου μέρους, που είχε συγκεντρώσει τις συστάσεις και την προτίμηση του Γενικού Διευθυντή και είχε κριθεί από την Επιτροπή, όπως αναφέρεται στα πρακτικάτης 26.5.86,με βάσητοσύνολο των καθιερωμένων κριτηρίων ότι υπερείχε των άλλων υποψηφίων και ήταν ο πλέον κατάλληλος για 25 προαγωγή. Η προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους δημοσιεύτηκε στην Εφηιιερίδατηί Δηαοκοατίαςστις6.6.
- " " Οι λόγοι ακυρώσεως: Οι νομικοί λόγοι για τους οποίους ζητείται η παρέμβα ση και ο ακυρωτικός έλεγχος του Δικαστηρίου εξειδικεύο νται στις αγορεύσεις τωνδικηγόρων ως εξής:
(1)Ηπαρουσία και συμμετοχή του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου στη συνεδρία της Επιτροπής αποτελούσε σφάλμα διαδικασίας και κατάφωρη παρέμβαση στο έργο της Επιτροπής.
(2)Η Επιτροπή εσφαλμένα παρέλειψε να λάβει υπόψη τις εμπιστευτικές εκθέσεις για το έτος 1984- η παράλειψη είναι ουσιώδης καιεπηρεάζειτοκύρος τηςαπόφασης. 42 30 35 40 3 ΑΛΛ. Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας Χατζητσαννάρ^ΐζ' Δ ·
(3)Η απόφαση της Επιτροπής υπήρξε αναιτιολόγητη καιεστηρίχθηκυρίως στησυνέντευξη των υποψηφίωνπου δεναποτελούσεαυτόνομοκριτήριο αξιολόγησης. 5
(4)Ηεπίδικηαπόφαση ελήφθηχωρίς τηδέουσα έρευνα και κατά παράβαση του νομικού κανόνα για επιλογή του καταλληλότερουυποψηφίου.
(5)Ησύνθεση της Επιτροπήςήταν αντισυνταγματική, 10 ως αποτέλεσμα της αντισυνταγματικότητας των όρωνδιο ρισμούτωνμελών της Επιτροπής. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι περισσότεροι απότους πιο πάνω λόγους είχαν εγερθεί απότους αιτητέςκαιστιςπρο15 σφυγές υπ' αρ. 36/86, 123/86,158/86, Georghiou and Others ν.Republic
(1988)3C.L.R.678,εναντίοντηςπροα γωγήςτουενδιαφερομένουμέρους στην θέση ΠρώτουΚτη ματολογικούΛειτουργού καιΑναπληρωτήΔιευθυντήΚτη ματολογίου από1.1.86. 20 Η απόφαση στις πιο πάνω προσφυγές εκδόθηκε στις 30.3.88 απότηνΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίουκαι η εξέταση των νομικών σημείων στην παρούσαπροσφυγή θα γίνει υπό το φώς και την καθοδήγηση της απόφασης 25 αυτής,στην έκτασηπου συμπίπτουν. Αρχίζοντας απότον πρώτολόγοακυρώσεως, σημειώνε ται ότι κατά τον ισχυρισμό των αιτητών,η ερμηνεία του όρου "Προϊστάμενος τουΤμήματος"στο άρθρο 2 τουΠερί 30 Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου 33/67 δεν αφήνει περιθώρια για παρέμβαση του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου στις εργασίες της Επιτροπήςκαισυνεπώςησυμμετοχήκαι παρουσία του Γενικού Διευθυντή στις συνεδρίες της Επι τροπήςήταναυθαίρετηκαι παράνομη.Οισχυρισμός δενμε •" βρίσκει σύμφωνο ενόψει και των ειδικών περιστατικών στην υπόθεση. Είναιπαραδεκτόότι κατά τονχρόνοπραγ ματοποίησης των προαγωγών δεν υπήρχε Προϊστάμενος στο Τμήμα. Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου, ο οποίοςέχειτηνευθύνητηςάρτιαςκαιαποτελεσματικήςορ40 γάνωσης, διεύθυνσης και εποπτείας των δραστηριοτήτων του Υπουργείου μπορούσε να ενεργήσει και ως Προϊστά μενος τουΤμήματος,λόγω τηςθέσεως καιυποστάσεως του στη διοικητική Ιεραρχία. (Βλέπε συναφώς Piperi and Others v. The Republic
(1984)3 C.L.R. 1306). Εξάλλου 43 Χαΐζητσαγγάρης, Δ. Γεωργίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)όπως προκύπτειαπόταπρακτικάτης Επιτροπής ημερομη νίας26.5.86, Παράρτημα 13 στηνένσταση,σελ. 6,ο Γενικός Διευθυντής προέβη στις συστάσεις του όχι μόνο με βάση την απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις, "αλλά αφού έλαβευπόψηκαιταυπηρεσιακάστοιχεία". 5 Εξίσου αβάσιμος είναι και ο δεύτερος λόγος ακυρώσε ως, που συνίσταται στην παράλειψητης Επιτροπήςναπε ριλάβει στα στοιχεία κρίσεως και την εμπιστευτική έκθεση για τοέτος 1984. Η έκθεσηαυτήείχεσυνταχθείαπότονΡόη 10 Νικολαΐδη, πρώην Προϊστάμενο του Τμήματος, ο οποίος στις 7.1.85είχε εγκαταλείψει τηνυπηρεσίαλόγω τουδιορι σμού του ως Υπουργού Εσωτερικών. Ηέκθεση συντάχθη κεενώοκ. Νικολαΐδης ασκούσεήδηκαθήκοντα Υπουργού. Η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας ζήτησενομικήσυμβουλή 15 για τοθέμααυτόκαιορθάκατάτηγνώμη μου,αγνόησετην εμπιστευτική έκθεσηηοποίαπροήρχετοαπόπρόσωποπου κατείχεπολιτικόαξίωμα. Όπως έχει τονιστεί απότοΑνώτατο Δικαστήριο, 20 " the constitution intended to distance the civil service from the political branch of government, judged necessary in the interest of the mission of thecivil service principally consisting of a duty toenforce thelawsinafair 25 andimpersonal manner" Makrides and Another v. RcpubIic(\9SA) 3 C.LR.677 το Σύνταγμα αποσκοπούσε στο νααπομακρύνει τη Δημόσια Υπηρεσία απότην εκτελεστική εξου σίαπράγμα πουκρίθηκεαναγκαίοπροςτοσυμφέρο της αποστολής της δημόσιας υπηρεσίας που κυρίως συνί σταταιστο καθήκο ναεφαρμόζειτους νόμους μεδίκαιο καιαπρόσωποτρόπο". 30 35 Μακρίδης και Αλλος ν. άηυοκοατίας
(1984)3 Α.Α.Δ. 677. Αλλά θαπρέπει ναπαρατηρηθεί πωςτο θέμαείναι ακαδημαϊκής και μόνο σημασίας γιατί ακόμα και στην περί πτωση που η έκθεση ελαμβάνετο υπόψη δεν θα επέφερε 44 4( ^ 3 Α.ΛΛ. Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ. καμμιάδιαφοροποίησηστην κατάσταση. Ηεπίδοσητουεν διαφερομένου μέρους και κατά το έτος αυτό είναι στο σύ νολοτηςκαλύτερηαπόεκείνητωναιτητών. 5 Οι συνεντεύξεις των υποψηφίων, υπήρξε κατά τους ισχυρισμούς των αιτητών στον τρίτο λόγο ακυρώσεως, το στοιχείο που επέδρασε αποφασιστικά στην κρίση της για τους υποψηφίους,και εκτιμήθηκαν υπέρμετρα ως αυτόνο μο κριτήριο και όχι ως μέρος της συνολικής εικόνας των 10 υποψηφίων. Οι συνεντεύξεις τωνυποψηφίωναποτελούνπαραδεδεγ μένη μέθοδο δοκιμασίας των υποψηφίων {Christoudias ν. Republic
(1984)3 C.L.R. 657) και διαδικασία βοηθητική 15 στην αξιολόγηση τους. (Republic v.Zachariades
(1986)3 C.L.R. 852). Από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστη ρίουπροκύπτειη αρχή ότι ορόλος των συνεντεύξεων είναι πιο αποφασιστικόςσεπεριπτώσεις θέσεων πρώτουδιορι σμού (Christoudias ανωτέρω) ή όπου η προσωπικότητα 20 των υποψηφίων αποτελεί στοιχείο σχετικό μετην εκτέλεση των καθηκόντων τους (Stylianou and Another v.P.S.C.
(1980)3C.L.R. 11) ήη θέσησυνεπάγεται σοβαρές διοικητι κές ευθύνες. 25 (Papadopoulos v. Republic
(1983)3 C.L.R.1423) (Duncun v.Kepu6//c(l977)3 C.L.R.153). Τίποτε απόταστοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δι καστηρίου δεν καταδεικνύει ότι η Επιτροπή υπερέβαλε 30 στην εκτίμηση των συνεντεύξεων ή ότι έχει παρεκκλίνει από τις αρχές που το Ανώτατο Δικαστήριο με σαφήνεια έχει διαμορφώσει πάνω στο θέμα αυτό. Ηθέση διευθυντή προϋποθέτει αυξημένες ευθύνες καιορθάηΕπιτροπήεκτί μησετις συνεντεύξεις με τηδέουσα βαρύτητα αλλά πάντα 35 μέσα στα πλαίσια της συνολικής εικόνας των υποψηφίων και όχι ως κριτήριο αυτόνομο και ανεξάρτητο όπως όχι ορθά ισχυρίζονται οιαιτητές. Σε ότι αφοράτην αιτιολογία της αποφάσεως,όπως εμ40 φαίνεταιστο πρακτικότης26.5.85, κρίνω ότι είναι σύμφω νη με τις απαιτήσεις του νόμου και τις αρχές της νομολο γίας. 45 Χατζητσαγγάρης, Δ. Γεωργίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)Παραμένουνοιλόγοι τηςυπεροχήςτωναιτητών και της αντισυνταγματικότηταςστησύνθεσητης Επιτροπής. Για το θέμα της επιλογής του πλέον κατάλληλουυπο ψηφίου και του αντίστοιχου καθήκοντοςτης Επιτροπής 5 θα ήθελα κατ'αρχήννα παραπέμψω στο πιο κάτω από σπασμα από την απόφασητης Ολομέλειας στιςυποθέσεις 36/86,123/86,158/86, Georghiou and Others v. Republic ηοποία δόθηκεστις 30.3.88και δεν έχει ακόμαδημοσιευ θεί, στις προσφυγές των αιτητώνγια την προαγωγή του 10 ενδιαφερομένου μέρους σε Πρώτο Κτηματολογικό Λει τουργόκαιΑναπληρωτήΔιευθυντή. " TheAdministrative Court does not annul adecision of an appointing Authority such as the Respondent Commission which is in accordance with the law applicable to and the facts of a particular case was reasonably opentosuchAuthority 15 20 The duty of this Court is to see whether the Authority exercised its discretionary power in conformity with the statutory provisions and the rules and requirements of Administrative law in general including good faith. So 25 long as the authority acted within those limits theCourt cannot interfere An administrative court cannot intervene in order to set aside the decision regarding such selection unless it is satisfied by an applicant inrecourse before it thathewas 30 eligible candidate who was strikingly superior to theone who was selected because only in such a case the organ which made the selection for the purpose of an appointment or promotion is deemed to have exceeded the outer limits of its discretion and then therefore acted 35 inexcess orabuse of this power". "To Διοικητικό Δικαστήριο δεν ακυρώνει απόφαση της διορίζουσαςΑρχής όπως η καθ' ης η αίτησηΕπι τροπή, ηοποία είναισύμφωνημε τον εφαρμοστέο νόμο 40 και με βάσητα γεγονότατης συγκεκριμένηςυπόθεσης, ήτανλογικά εφικτήστηνΑρχή. 46 3 ΑΛΛ. 5 Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ. ΤοκαθήκοναυτούτουΔικαστηρίου είναινα εξετάσει κατά πόσο η Αρχή άσκησε την διακριτική της εξουσία σύμφωνα με τη νομοθεσία, τους κανόνες και τις αρχές του Διοικητικού δικαίουγενικά, συμπεριλαμβανομένης καιτηςκαλήςπίστης. Εφ'όσον ηΑρχήενήργησε μέσασ' αυτάταπλαίσια,τοΔικαστήριοδεν μπορείνα επέμβει. 10 15 ΤοΔιοικητικό Δικαστήριο δεν μπορεί ναεπέμβειγια να ακυρώσει απόφασηπουαφοράεπιλογή εκτός εάν ο αιτητής αποδείξει ότι ήτο κατάλληλος υποψήφιος ο οποίοςήτανέκδηλαυπέρτερος από εκείνον πουεπελέγη γιατί μόνο σε τέτοια περίπτωση το όργανο που έκανε την επιλογή,γιασκοπόδιορισμού ήπροαγωγής,θεωρεί ται ότι έχει υπερβεί τα όρια της διακριτικής του εξου σίας και επομένως ενήργησε καθ' υπέρβασηήκατάχρη σηεξουσίας." 20 Μεβάσηαυτέςτις νομικές αρχέςηΟλομέλεια τουΑνω τάτουΔικαστηρίου κατέληξε ότι οιαιτητέςπουέφερανκαι το βάροςαποδείξεως,δεν είχαν επιτύχει ναπείσουν κατά τρόπο ικανοποιητικότο δικαστήριο ότι είχαν έκδηληυπε25 ροχήέναντιτουενδιαφερομένου μέρους. Μελέτησα με-τηνμεγαλύτερηδυνατήπροσοχήτουςπρο σωπικούς φακέλλους και τις εμπιστευτικές εκθέσεις των αιτητώνκαιτου ενδιαφερομένου μέρους και συμμερίζομαι 30 απόλυτατις θέσεις της ολομέλειας στην πιό πάνωαπόφα ση, ηοποία αφοράβασικάτην ίδια περίοδο κρίσεως των υποψηφίων με την προσφυγή αυτή. Πολύ περισσότερο που στησυγκεκριμένη υπόθεσηυπάρχειυπέρ τουενδιαφε ρομένου μέρους καιελαφράαρχαιότητα λόγω τηςπροαγω35 γής του στη θέσηΠρώτου Κτηματολογικού Λειτουργού, η οποία, ορθά αξιολογήθηκε από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας. Ήταν, κατά τηγνώμη μου , απόλυταλογικό και επιτρε40 πτόανόχι αναπόφευκτογιατην ΕπιτροπήΔημοσίας Υπη ρεσίας να αποφασίσει όπως αποφάσισε,ενόψει του συνό λου των στοιχείων που είχε ενώπιον της, της επίδοσης 47 Χατζητσαγγάρης, Δ. Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)στις συνεντεύξεις καιτων συστάσεων του Γενικού Διευθυ ντή. Σε καμμιά περίπτωση δεν υπερέβη τα όρια της δια κριτικής της ευχέρειας πουπρέπει να σημειωθεί πωςήταν εξαιρετικά ευρεία λόγω της φύσεως της θέσεως και της βαθμίδας της στη διοικητική ιεραρχεία. (Frangos v. The Republic
(1970)3 CL.R.312, Ierides v.Republic
(1980)3 C.L.R. 165, Simillides v.Republic
(1986)3 C.L.R.608). Δε διαπίστωσα εξάλλου κανένακενό ήπαράλειψηστην έρευ να που διεξήγαγε η Επιτροπήπου ήταν ηδέουσα υπό τις περιστάσεις της υποθέσεως. 5 10 Ηαντισυνταγματικότητα τουνόμου: Σύμφωνα με καθιερωμένη νομολογιακά αρχή το Δικα στήριο μπορεί να προχωρήσει σε έλεγχο της συνταγματι- 15 κότητας νόμου ή διατάξεως μόνον εφόσον τούτο είναι απόλυτααναγκαίογιασκοπούς διαγνώσεως της συγκεκρι μένης υποθέσεως στα πλαίσια της οποίας εγείρεται. (The Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides
(1966)3 C.L.R.640,Josephin v. 20 Republic
(1986)3 C.L.R.lll, Panayiotides v. Republic
(1986)3C.L.R.495). Στην προκειμένη περίπτωση όμως το θέμα της αντισυ νταγματικότητας του άρθρου 4
(3)του Νόμου 33/67, που 25 είχε εμφαντικά προβληθεί στην αγόρευση των δικηγόρων, έχει τελεσίδικα επιλυθεί από την Ολομέλεια του Ανωτά του Δικαστηρίου στην υπόθεση The Republic v. Kyriacos Kyriacou
(1987)3 C.L.R. 1189 και με την οποία κρίθηκε ότι οι όροι υπό τους οποίους υπηρετούν τα μέλητης Επι- 30 τροπής Δημοσίας Υπηρεσίας δεν αντιστρατεύονταιτοΣύ νταγμα. Υπό το φως της αποφάσεως της Ολομέλειας η οποία είναι δεσμευτική, ηπεραιτέρω εξέταση του θέματος παρέλκει. 35 Σαν αποτέλεσμα οι προσφυγές απορρίπτονται και η επίδικη απόφαση επικυρώνεται δυνάμει των προνοιών τουάρθρου 146.4 του Συντάγματος. Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαταέξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 48 4 0