← Κύπρος

clr/1989/1989_3_426.pdf

(1989)25 Φεβρουαρίου, 19S9 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ-,ΔΛπής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Αιτητής, ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ, Καθ'ων ηΑίτηση, (Υπόθεση Αρ. 611/87). Έννομο συμφέρον — ΓΙαρά/.ειψη απαντήσεως κατά παράβαση τον Άρθρον 29 τον Σνντάγματος — Προσβολή με την ίδια Αίτηση Ακνρώσεως και της παραλείψεως, αλλά και της ονσίας τον Θέμα­ τος — Ανυπαρξία ισχυρισμού σχετικάμεβλάβη από την παράλ.ειψη— Ο αιτών έπανοε να έχειέννομο συμφέρον εναντίον τηςπα- 5 ρα?.είιρεως, αφού προσέβαλεκαι τηνονσία. Οδοί και οικοδομές — Ανανέωση αδείας διαχωρισμού γης οεοικόπε­ δα — Ο Περί Οδών και ΟικοδομώνΝόμος, Κεφ. 96 Αρθρο 5 — Για την ανανέωση της αδείας προϋποτίθεται η έναρξη εργασιών και ημη αντίθεση τηςαδείας μεεγκύρονς κανονισμούς,πον είναι εν ισχνϊκατά τοχρόνο τηςανανέωσης. 10 Οαιτών εξασφάλισε άδεια διαχωρισμούτηςγηςτουσεοικόπε­ δ α Λίγο προτού εκπνεύσειη άδειαζήτησετηνανανέωσητης. Δεν 15 πήρεοποιαδήποτε απάντηση. Ωςαποτέλεσμακατεχώρησετηνπα­ ρούσα Αίτηση Ακυρώσεως,μετηνοποίαν ζήτησεακύρωσητηςπα­ ραλείψεως απαντήσεως και ακύρωσητης αρνήσεως ανανεώσεως τηςαδείας του. Κατάτοχρόνοτηςισχύοςτηςαδείαςτουδενείχαν αρχίσει οποιεσδήποτε εργασίεςγια τηνυλοποίησητης. 20 Μεβάσητις νομικέςαρχές,που εκτίθενται οταπιοπάνωπερι­ ληπτικάσημειώματα,το ΑνώτατοΔικαστήριοαπέρριψετηνΑίτηση 426 3ΑΛΛ. Κωνσταντινίδηςν.ΔήμουΛ/σού Ακυρώσεως. Ηαίτησηαπορρίπτεται χωρίςδιαταγή για έξοδα. 5 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Culien v.Republic
(1974)3 C.L.R. 101, 10 Panayiotopoulou-Toumazi v.Nicosia Municipality
(1985)3 C.L.R. 2405, Siman (No.2)v.Municipalityof Famagusta
(1972)3C.L.R. 329, 15 C.& R. Sevens EstatesLtd. v. Municipal Committee ofNicosia
(1985)3C.L.R. 1732, Voyiazianos v.Republic
(1967)3C.L.R. 239, Ioannides v.Republic
(1973)3C.L.R. 117, Kampouris v.Republic
(1983)3C.L.R. 1165, Skoundouv.Republic
(1984)3C.L.R. 1081, 2 5 Moran v.Republic, 1 R.S.C.C 10, Mustafa v.Republic, 1R.S.C.C.
  1. Προσφυγή. 30 Προσφυγή κατά τηςπαράλειψηςτωνκαθ'ων ηαίτηση να ανανεώσουν τηνάδεια διαχωρισμού Αρ. 30052ημερο­ μηνίας 8Απριλίου,
  2. 35 Χρ.Αδάμον, γιατονΑιτητή. Γ.Ποταμίτης,για τους Καθ'ωνηαίτηση. Cur.adv.wlt. 40 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ: Εξέδωσε την ακόλουθη απόφαση. Μετηνπροσφυγήαυτήοαιτητήςζητά:
  3. Δήλωση τουΔικαστηρίου ότι ηπαράλειψητων καθ' 45 ωνηαίτησηνααπαντήσουν στην αίτησητου,ημερομηνίας 427 Στυλιανίδης,Δ. Κωνσταντινίδης ν. Δήμου Λ/σού
(1989)29 Μαΐου, 1987, για την ανανέωση της άδειας διαχωρι­ σμού Αρ. 30052, ημερομηνίας 8 Απριλίου, 1985, είναι άκυρηκαιχωρίς κανένανομικό αποτέλεσμα.
  1. ΔήλωσητουΔικαστηρίου πως ηπαράλειψητων καθ' 5 ων η αίτηση να ανανεώσουν την άδεια διαχωρισμού 30052,8 Απριλίου, 1985, είναι άκυρηκαιότι παραλείφθη­ κε έπρεπεναείχεεκτελεστεί. Ο αιτητής είναι ιδιοκτήτης γης με τίτλο 26222, ήμερο- 10 μηνίας29 Ιουνίου,
  2. Τεμάχιο411,Φύλλο/Σχέδιο LIV/ 41, στη συνοικία Αγία Φύλαξη,έκτασης δύο στρεμμάτων και τριών προσταθιών. Στις 8 Απριλίου, 1985, ο καθ ου η αίτηση Δήμος (ο 15 Δήμος) εξέδωσε Αδεια Διαχωρισμού της πιο πάνω γης σε πέντε οικόπεδακαι ένα χωράφι (Αρ. 30052), με βάσητην αίτησητου αιτητήΔ.Μ.980/
  3. Στις 6 Απριλίου, 1986, οαιτητής με επιστολή αποτάθη- 20 κε για ανανέωση της πιο πάνω άδειας για ένα ακόμα χρόνο, γιατί οι κατασκευαστικές εργασίες σύμφωνα μετην άδεια δεν είχαν αρχίσει, επειδήτο Κτηματολόγιο Λεμεσού δεν έκαμε την οριοθέτηση. Ο Δήμος δεν ανανέωσε την άδεια καιδεν κοινοποίησε καμιάαπόφασηστον αιτητή. 25 Στις 4 Μαρτίου, 1987, οΔήμος με επιστολή τουπληρο­ φόρησε τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμε­ σού μεταξύάλλων, ότι:30 "Η εν λόγω άδειαδιαχωρισμού (αρ. 30052 καιημερ. 8.4.85) πρέπει να ακυρωθεί γιατί δεν είναι σύμφωνη με την βασική οδική αρτηρία που προβλέπει το Τοπικό Σχέδιο Λεμεσού και εγκρίθηκε από τη Δημοτική Επι­ τροπή στην συνεδρία αυτής την 6.4.84 (αρ. απόφασης 35 6403.3) Επισυνάπτεται σχετικό χωρομετρικό σχέδιο που δείχνει με κόκκινη γραμμή πως επηρεάζεται το εν λόγω τεμάχιο από αυτή την κεντρική οδική αρτηρία. Σημειώνεται ότι η εν λόγω άδεια διαχωρισμού έχει λήξειχωρίς ναανανεωθεί". 40 Το Κτηματολόγιο Λεμεσούστις 11 Μαρτίου, 1987,πλη428 3 ΑΛΛ. Κωνσταντινίδης ν.Δήμου Λ/σού Στυλιανίδης, Δ. ροφόρησε τον αιτητή ότι: " η εν λόγω άδειαδιαχω­ ρισμού έχει λήξει χωρίς να ανανεωθεί" και επανέλαβε το περιεχόμενο της πιο πάνωεπιστολής του Δήμου. 5 Ο δικηγόρος του αιτητή στις 29 Μαΐου, 1987, με επι­ στολήτουπαραπονέθηκεστο Δήμο γιατί δεν στάληκε απά• ντηση στην αίτηση του ημερομηνίας 6 Απριλίου, 1986, για ανανέωσητης άδειαςδιαχωρισμού και ζήτησε να του γνω­ στοποιηθεί απάντηση μέσα σε 30 μέρες, όπως προβλέπει 10 το Αρθρο29 τουΣυντάγματος. Στις24 Ιουλίου, 1987, καταχωρήθηκεη προσφυγή. 15 Ο αιτητής προβάλλει τους πιοκάτω λόγους:
  4. Ότι η απόφαση και/ή παράλειψη του Δήμου είναι αντίθετη προς το Αρθρο 29 του Συντάγματος, τον περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμο, Κεφ. 96, και τον περί Δήμων Νόμοτου 1985, (Αρ.111/85). 20
  5. Ηπροσβαλλόμενη παράλειψη και/ή απόφασηνα μην ανανεωθεί η άδεια παραβιάζουν την αρχή της ισότητας του Αρθρου 28 του Συντάγματος και λήφθηκε με υπέρβα­ ση ή κατάχρηση εξουσίας. 25 Ο Δήμος από την άλλη υπόβαλε ότι η άδεια διαχωρι­ σμού εξέπνευσε και έπαυσε να υπάρχει από 8 Απριλίου, 1986 και δεν είναι ανανεώσιμη, γιατί η κατασκευή του έργου για το οποίο δόθηκε δεν άρχισε, ότι η προσβαλλόμε30 νη παράλειψη δεν είναι άκυρη,ούτε αντίθετη μεοποιαδή­ ποτε διάταξη του Συντάγματος, ή Νόμου, ή Κανονισμών και δεν έγινε καθ' υπέρβαση ήκατάχρηση εξουσίας· ότι η άδεια που έληξε, εκτός άλλων, δεν μπορούσε,να ανανεω­ θεί όπως ήταν, γιατί ο διαχωρισμός των οικοπέδων, με 35 βάση-αυτή, επέμβαινε πάνω στην κεντρική αρτηρία της Αγία Φύλαξης, που προνοείται στο τοπικό σχέδιο το οποίο είχε εγκριθεί από το Δήμο Λεμεσού· ότι, όπως είχε παρατηρήσει και το Κτηματολόγιο, δύο από τα υπό δια­ χωρισμό οικόπεδα είχαν πρόσοψη μικρότερη απότηνκα40 θοριζόμενη από τους Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδο­ μών Κανονισμούς, και τελικά ότι η προσφυγή είναι εκπρόθεσμη. 429 Στυλιανίδης, Δ. Κωνσταντινίδης ν.Δήμου Λ/σοΰ
(1989)Το Αρθρο 29 του Συντάγματοςπροβλέπει:"29.
  1. Έκαστος έχει το δικαίωμα ατομικώς ή ομού μετ' άλλων ναυποβάλληεγγράφουςαιτήσεις ηπαράπο­ να προς οιανδήποτε αρμοδίαν δημοσίαν αρχήν δικαι- 5 ούμενος V απαίτηση,όπως αύτη επιληφθή αυτών και αποφασίσηταχέως. Η απόφασιςτηςαρχήςταύτηςδεό­ ντως ητιολογημένη, γνωστοποιείται εγγράφως αμέσως εις τον υποβάλοντατηναίτησιν ήταπαράπονα ενπάση περιπτώσει εντός προθεσμίας μη υπερβαινούσης τας 10 τριάκονταημέρας.
  2. Εφ' όσον ο ενδιαφερόμενος δεν ικανοποιείται εκ της αποφάσεως ή οσάκις ουδεμία απόφασις γνωστοποιήται προς αυτόν εντός της καθοριζομένης εν τη 15 πρώτη παραγράφωτου παρόντος άρθρου προθεσμίας δύναται ο ενδιαφερόμενος ν' αγάγη ενώπιον αρμοδίου δικαστηρίου διάπροσφυγήςτηνυπόθεσιν,ειςηναφορά ηαίτησις ήτο παοάπονο αυτού." 20 Στην υπόθεση Phedias Kyriakides and The Republic (Minister of Interior), 1R.S.C.C. 66, στη σελ. 77 αποφα­ σίστηκε: "Article 29 embraces all cases where a person applies 25 in writing to a competent public authority under the provisions of any specific law or otherwise. In the opinion of the Court paragraph 2 of Article 29 gives, inter alia, an aggrieved person a right of recourse to a competent court in respect of the failure to furnish him with a reply in accordance with paragraph 1of such Article. It is clear that, where the competent public 35 authority, which has failed to reply as above, is one of those referred to in paragraph 1 of Article 146, then this Court is the competent court in question and proceedings lie before it under Article 146 in respect of such failure itself to reply. 40 Where, however,aperson who has notreceived areply 430 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Κωνσταντινίδηςν.ΔήμουΛ/σού Στυλιανίόης,Δ. asprovided underArticle 29, hasproceciedunderArticle 146 in respect of the substance of the matterfor which a reply had been sought then it cannot be said that such a person continues any longer to have 'any existing legitimate interest',asprovided by paragraph2 of Article 146,unless as areslut of such failure itself hehas suffered some material detriment which would entitle him to a claim for relief under paragraph 6 of Article 146 after obtaining ajudgment of this Court under paragraph 4 of thesame Article. Therefore such aperson cannot,as arule,claimunder Article 146 a distinct and separate decision of this Court in respect of the failure to comply with Article 29 when hehasproceeded inrespect of thesubstance of the matter for which areply hadbeen sought. In the present case, as the Applicant has contested by his application the substance itself of the matter in respect of which he complains that he did not receive a reply underArticle 29 andas further thereisno evidence showing that he has suffered andmatterial detrimentas a result of the failure itself of the District Officer to give him awritten andreasoned reply, the claim of Applicant for a distinct and separate decision of this Court on this issue fails." (Βλ., επίσης, Inez CuIIen v. Republic (Minister of Interior
(1974)3C.L.R. 101, Panayiotopoulou-Toumazi 30 v.NicosiaMunicipality
(1985)3C.L.R.2405). Στην υπόθεση αυτή ο αιτητής προσβάλλει την ουσία του θέματος - δεύτερη θεραπεία που ζητά με βάση το Αρθρο 146 - και δεν ισχυρίζεται ότι έχει υποστείβλάβη 35 απότηνπαράλειψητουΔήμου,συμφωνάμετοΑρθρο29. Αδεια που εκδίδεται από αρμόδια Αρχή με βάση το Αρθρο 3, του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96,όπωςτροποποιήθηκε -(14/59, 67/63,6/64, 40 65/64, 12/69, 38/69, 13/74,28/74,24/78,25/79, 80/82, 15/83, 9/86, 115/86, 199/86, 53/87, 87/87, 316/87, 108/88) - (Ο Νόμος), ισχύει για ένα χρόνο από την ημερομηνίατηςέκ431 Στυλιαν'ιδης,Δ. Κωνσταντινίδης ν.ΔήμουΛ/σοΰ
(1989)δοσήςτης. Το Αρθρο 5 και η πρώτηεπιφύλαξη, που είναι σχετική μετηνπαρούσαυπόθεση,προβλέπει:"5. A permit shall be valid for one year from the date of theissuethereof: Provided that, if the work or other matter is not completed within that period, the permit shall be renew- 10 able at any subsequent time if not conflicting with any Regulations in force at the time of such renewal, upon payment of the fee prescribed for the original permit or of two pounds whichever is the less. The permit so renewed shall be valid for one year from the date of 15 renewal." ένα χρόνο από την ημερομηνία της έκδοσης της: "Νοείται ότι, αν η εργασία ή άλλο πράγμα δεν συμ­ πληρώνεται στην περίοδοαυτή,ηάδεια θαείναι ανανε- 20 ώσιμη σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο χρόνο αν δεν είναι αντίθετη με οποιουσδήποτε Κανονισμούς που ισχύουν το χρόνο της ανανέωσης, επί τη πληρωμήτου δικαιώματος για την αρχικήάδεια ή δύο λιρών οποιο­ δήποτε ποσό είναι μικρότερο. Η άδεια που ανανέωνε- 25 ται θα είναι έγκυρη για ένα χρόνο απότην ημερομηνία τηςανανέωσης"). Η πιο πάνω νομοθετική πρόνοια ήταν το αντικείμενο στην Αναθεωρητική Έφεση Nina Siman (Νο.2) v. The 30 Municipality of Famagusta
(1972)3 C.L.R. 329. Στις σελ. 334-335 διαβάζουμε:"The verb ' to complete' means to 'bring to an end,to finish' (see, inter alia, the Oxford Universal Dictionary): 35 therefore, in their ordinary meaning the words 'not completed' in the proviso to section 5 are not applicable to any work other than work which has already started. Not only there is nothing in thesaidproviso which can 40 be taken as modifying, altering or qualifying the ordinary and natural meaning of the words "not completed', but, 432 3 ΑΑ.Δ. 5 10 Κωνσταντινίδης ν.ΔήμουΛ/σού Στυλιανίδης, Δ. on the contrary,if it were intendedto allow therenewal of abuilding permiteven if thework authorizedby ithad not yet started before such permit had ceased to be in force, it would have been sufficient to provide only,'that a permit shall be renewable at any subsequent time", without it having been necessary, to insert between the words 'that' and 'a permit' the sentence 'if the work or othermatterisnotcompletedwithinthatperiod.' So, in our opinion, the wording of the proviso to section 5 is capable of only one meaning, namely that building permit is not renewable thereunder unless the work or othermattertowhichit relates hasstarted,butis not completed,before its expiry." 15 Στην υπόθεση C. & R. Seven's Estates Ltd. v. The Municipal Committee of Nicosia
(1985)3 C.L.R. 1732, αποφασίστηκε ότι ανανέωση άδειας σημαίνειανανέωση όπως αυτήήταν αρχικά. Τοσχετικόαπόσπασμα είναιστη 20 σελ. 1740:"There is no provision in the law to the effect that a permit may be renewed even where the original plansin respect of which it was issued have been changed and, therefore, the answer to the question that has to be decided must be sought in thetrue meaning andeffect of the proviso to section 5 above cited. To my mind to renew a permit means to renew it as it originally was. You cannot renew something different from what is in existence. I am fortified in this view by the judgment in R. v. The Licensing Justices of Crewkerne [1888]21 Q.B.D.85 where it was held by the Court of Appeal in England that where a licence was originally granted subject to theconditionunder s.49 of the Licensing Act, 1872,requiring thelicensed premises to be closed during the whole of Sunday, it can only be renewed subject to that condition, and cannot be renewed as an ordinary seven-day licence. Lindley, L.J. in the course of his judgment said thefollowing:- (at p.87). 'Nowwhat isthemeaningof applying for arenewal of a licence? It can only mean that the licence holder is 433 Χτυλιανίδης, Δ. Κωνσταντιν'ιδης ν. Δήμου Λ/σοΰ
(1989)applying to renew that which is in existence and is on the point of expiring, which in the present case is a six-day, andnot aseven-day licence'." Αδεια είναι ανανεώσιμη αν η εργασία ή οποιοδήποτε άλλο πράγμα έχει αρχίσει αλλά δεν συμπληρώθηκε και η αρχική άδεια όπως ήταν δεν είναι αντίθετη με οποιουσδή­ ποτε Κανονισμούς που ισχύουν τοχρόνο της ανανέωσης. 5• Το αρχικό βάρος απόδειξης των πιο πάνωτο έχει ο αι- 10 τητής. "Κανονισμοί" σημαίνει έγκυροι και ισχυροί Κανονι­ σμοί. 15 Οι λόγοι της μη ανανέωσης που προβάλλονται από το Δήμο είναι:(α) Η εργασία δεν άρχισε το χρόνο της ισχύος της αδείας,και 20 (β)Ηανανέωση της είναι αντίθετη με:(ι) Το Τοπικό Σχέδιο Πόλης πουπροβλέπει την κεντρι­ κή Λεωφόρο Αγίας Φύλαξης, και 25 (ιι) Ότι δύο απότα οικόπεδα έχουν μικρότερη πρόσο­ ψη απ' ότι προβλέπουν οι Κανονισμοί. Ο φάκελος του Δήμου, στον οποίο περιέχονται ηάδεια 30 και οι όροι της άδειας διαχωρισμού, είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Μια απλή ανάγνωση της άδειας και των όρων δεν αφήνει καμιά αμφιβολία πως ηεκτέλεσητης ερ­ γασίας δεν άρχισε. Αυτό άλλωστε αναφέρει και ο αιτητής στην επιστολή του, ημερομηνίας 6 Απριλίου, 1986, προς 35 το Δήμο. Αυτό είναι αρκετό για να αποκλείσει τον αιτητή από το ευεργέτημα της πρώτης επιφύλαξης του Αρθρου 5 του Νόμου,δηλαδήτου δικαιώματος ανανέωσης της αρχι­ κής άδειας. 40 Αναφορικά με το λόγο (β), ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε ότι το Τοπικό Σχέδιο Πόλης που προβάλλε434 3 ΑΛΛ. Κωνσταντινίδης ν. Δήμου Λ/σοΰ ΓτυλιανΙδης, Δ. ται από το Δήμο δεν έχει νομική ισχύ και ότι τα μόνα έγκυρα σχέδια είναι αυτά που δημοσιεύτηκαν στην Επίση­ μη Εφημερίδα της Δημοκρατίας,Αρ. 547, ημερομηνίας 12 Ιανουαρίου, 1967, Αρ. Γνωστοποίησης 37. Η νομιμότητα . 5 του Τοπικού Σχεδίου Πόλης και/ή δημιουργία, ήεπέκτα­ ση, ή διεύρυνση του οδικού δικτύου, όπως προβάλλεται από το Δήμο, πιθανόνα αποτελέσει αντικείμενο αμφισβή­ τησης, αν υποβληθεί νέα αίτηση διαχωρισμού, επειδή όμως δεν είναι αναγκαίονα αποφασιστεί για να κριθεί η 10 παρούσαπροσφυγή,δεν θαασχοληθώ με αυτή. Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε ότι, ενώ δεν ανα­ νεώθηκε η άδεια διαχωρισμού του αιτητή, παραχωρήθη­ καν νέες άδειες, ή/και ανανεώθηκαν άλλες σε ιδιοκτήτες 15 γης πουβρίσκονται στην ίδιαπεριοχήανατολικάκαιδυτι­ κά της γης του αιτητή και τούτο είναι δυσμενής διάκριση για τον αιτητήκαι παραβίαση της αρχής της ισότητας που διασφαλίζεταιαπότοΑρθρο 28 τουΣυντάγματος. 20 Παράβαση της αρχής της ισότητας υπάρχει αν διαπι­ στωθεί διαφορετική μεταχείριση, δυσμενής, η οποία να μην είναι εύλογα δικαιολογημένη με αντικειμενικά κριτή­ ρια. 25 Το μόνο στοιχείο που παρουσιάστηκε είναι η έκδοση άδειας οικοδομής στη Γιαννούλα Ν. Αγαπητού. Δεν αφορά ανανέωση άδειας. Κανένα στοιχείο δεν τέθηκε ενώ­ πιον του Δικαστηρίου που να αποδεικνύει ή να δείχνει διαφορετική μεταχείριση. 30 35 Αν ο Δήμος ανανέωσε άδεια χωρίς να αρχίσει η εργα­ σία, αντίθετα και κατά παράβαση του Αρθρου 5 του Νόμου,ηαπάντησηείναι ότι δεν μπορεί ναυπάρξει ισότη­ τα στην παρανομία. Αυτό έχει καθιερωθεί νομολογιακά σε πολλές υποθέσεις απότο Δικαστήριο τούτο. Στην υπόθεση Praxitelis Voyiazianos v. Republic (Board for the Reinstatement of Dismissed Public Officers
(1967)3C.L.R. 239, στη σελ.243 ειπώθηκε:- 40 "There can be norightto equal treatment on anillegal basis; because in earlier cases the Respondent took an erroneous view of the law. Applicant in this recourse 435 Στυλιανίδης,Δ. Κωνσταντινίδηςν.ΔήμουΛ/σού
(1989)cannot be held to be entitled to the same error on the part of the Respondent.The applicant had no legitimate interest to expect an illegal decision of the Respondent in his favour." Στην υπόθεσηAndreas Ioanides v.Republic (Permits Authority and Another)
(1973)3 C.L.R. 117στησελ. 122 αναφέρεται:- 5 "But,even assuming that the applicant's allegation was 10 correct and that the respondents had in fact allowed registration of the vehicles in question in contravention of the regulations, such action could not amount to discrimination against the applicant because it is now well settled that the principle of equality of treatment 15 applies only in cases of legality and, therefore, refusal by the Administration to repeat an unlawful act does not amount to discrimination. (See Conclusions from the Case Law of the Greek Council of State 1929 -1959 p. 182)." 20 (Βλ., μεταξύ άλλων Kambouris v. Republic
(1983)3 C.L.R. 1165, Skouridou v. Republic
(1984)3 C.L.R. 1081). 25 Είναι ηπροσφυγή εκπρόθεσμη; Η διάταξητηςπαραγράφου 3τουΑρθρου 146του Συν­ τάγματος,πουπροβλέπειτηνκαταχώρηση της προσφυγής σε 75 μέρες,είναιεπιτακτικήκαιδημοσίαςτάξεως -(John 30 Moran v. The Republic (Attorney-Generaland Minister of Interior), 1R.S.C.C.10). Όσον αφορά την παράλειψη, ο χρόνος τηςπροθεσμίας δεν τρέχει ανηπαράλειψηείναισυνεχής. 35 Στην υπόθεση Hassan Mustafa ν. The Republic (Chief Revenue Officer), 1 R.S.C.C.44,στησελ. 47ειπώθηκε:"Leaving aside 'decisions' or 'acts', with which the court is not concerned in this case, and dealing only with Omissions', a distinction must be made between a noncontinuing omission (e.g. the failure of a competent 436 40 3 ΑΛΛ. Κωνσταντινίδηςν. Δήμου Λ7σού Στυλιανίδης, Δ. authority to issue a permit in respect of something to be done on a particular date) and an omission which is of a continuing nature 5 10 With regard to the second submission of the counsel for the Respondent referred to above, once the Court has come to the conclusion that the alleged omission in question could be saidtohavecontinued upto the dateof the hearing there can be no question of the application beingfiled out of time under paragraph 3 of Art. 146." Η παράλειψη του Δήμου στην παρούσα περίπτωση ήταν συνεχής. Ο αιτητής υπόβαλε αίτηση για ανανέωση της άδειας στις 6 Απριλίου, 1986, και στις 29 Μαΐου, 15 1987. Δεν υπήρξε συμμόρφωση μετο Αρθρο 29. Ηεπιστο­ λή του Κτηματολογίου, ημερομηνίας 11 Μαρτίου, 1987, δεν αναφέρεται στο Δήμο. (Βλ. Panayiotopoulou-Toumazi v.NicosiaMunicipality, ανωτέρω). 20 25 Ηπροσφυγήδεν είναιεκπρόθεσμη. Η μηανανέωσητηςάδειαςδιαχωρισμού είναι σύμφωνη με τη νομοθετική πρόνοια του Αρθρου 5 του Νόμου. Δεν υπήρξε υπέρβαση εξουσίας. Για τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Καμιά διαταγήως προςταέξοδα. 30 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 437

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.