(1989)28Φεβρουαρίου,1989 [Α.ΛΟΪΖΟΥ,Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΛΕΝΗΚΟΥΝΝΗ Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων η αίτηση, (Υπόθεση Αρ. 858/85) Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Οι Περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Διδακτικό Προσωπικό) (Διορισμοί, Τοποθετήσεις, Μεταθέσεις, Προαγωγαί,και συναφή θέματα) Κανονισμοί 1972-1985 — Έχουν κηρυχθεί άκυροι, ως Ultra Vires— Επομένως κάθε πράξη, που στηρίχθηκε σεαυτούς, υπόκειται σεακύρωση. 5 Σννταγματικό Δίκαιο — Συνταγματικότητα Νόμων — Δεν εξετάζε ται, εκτός εάν τούτο είναι απαραίτητο για την υπόθεση. Μετηνπαρούσα Αίτηση Ακυρώσεως ηαιτούσαπροσβάλλει την θέση, στην οποία η καθ'ηςηαίτηση 2 Επιτροπήτην κατέταξε, με βάσητους πιο πάνωΚανονισμούς. Η αιτούσα,μεταξύάλλωνπρο έβαλεκαιθέμασυνταγματικότητας τουΥπουργείου Παιδείας. 10 Ενόψει της ακυρότητας των πιο πάνωΚανονισμών το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση.Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι ενόψει της ακυρώσεως, δεν ήταν επιτρεπτή η εξέταση του θέματοςτης συνταγματικότητας του Υπουργείου Παιδείας. ^ Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. 438 20 3Α Α Δ. Κουννή v.Δημοκρατίας κ.ά. Αναφερόμενες υποθέσεις: The Boardfor Registration of Architects and Civil Engineers v. Kynakides
(1966)3C.L.R. 640, 5 Sawa v.Republic
(1986)3C.LJi. 445, Kyriakidou v.Republic
(1986)3C.L.R. 913, 10 Psara-Kronidou v.Republic
(1987)3C.L.R. 710, Sarris v.Republic
(1987)3C.L.R. 229. Προσφυγή. 15 Προσφυγήγια δήλωση του Δικαστηρίου ότι το Υπουρ γείο Παιδείας είναι αντισυνταγματικό και παράνομοκαι ότι η πράξηκαι/ ή απόφασημε την οποία συνέταξαν τον πίνακα διοριστέων, καθηγητών τοποθετώντας την αιτή20 τρία σε χαμηλότερη θέση έναντι αυτής που κατείχε κατά τοπροηγούμενο εκπαιδευτικόέτος είναι άκυρη. Ε.Βραχίμη (κα)γιατην Αιτήτρια. 25 Σ. Μάτσας, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β', για τους Καθ'ων η αίτηση. CUT. adv.vult. 30 35 40 Α. ΛΟΪΖΟ.Υ, Π: Εξέδωσε την ακόλουθη απόφαση. Η αιτήτρια με την παρούσα αίτηση ζητά απότο Δικαστήριο την ακόλουθη θεραπεία: "(Α) Δήλωσιν του Δικαστηρίου ότι το δίκαιον της ανάγκηςδεν δικαιολογούσε σύστασιν Υπουργείου Παι δείας όταν η Κοινοτική Συνέλευσις αυτοκτόνησε αλλά εδικαιούτο η Βουλή μόνον να θέσπιση νόμον διά νέες εκλογές της Κοινοτικής Συνελεύσεως. Το Υπουργείο Παιδείας είναι αντισυνταγματικόν και παράνομον (Νόμος 12/65). (Β) Δήλωσιν και/ήαπόφασιντου Δικαστηρίου ότι η πράξις και/ήαπόφασιςημερ.22.7.85ηοποία δημοσιεύ439 Α. Λοΐζου, Π. Κουννήν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)θη την 27.7.85 των καθ'ων η αίτησης διά της οποίας συνέταξαν τον πίνακαδιοριστέων των καθηγητών το ποθετώνταςτην αιτήτριασεχάμηλωτέραν θέσιν,έναντι αυτής την οποίανκατείχε κατάτο προηγούμενο εκπαι δευτικό έτος, είναι άκυρος,παράνομος,αντισυνταγμα- 5 τική και εστερουμένη οιουδήποτε εννόμου αποτελέ σματος." Η αιτήτρια είναι πτυχιούχος της Ελληνικής Φιλολο γίας του Εθνικού Καποδίστριακού Πανεπιστημίου, Αθη- 10 νών, απότο οποίο αποφοίτησε στις 20 Δεκεμβρίου
- Κατάθεσετο πτυχίο της στοΥπουργείο Παιδείας γιαδιο ρισμό κατά το πρώτο τρίμηνο του
- Η αιτήτρια το έτος 1984-1985,κατείχε τηθέση Αριθμός 95,ενώτο 19851986, όπως αποφασίστηκε απότην ΕπιτροπήΕκπαιδευτι- 15 κής Υπηρεσίας, στον πίνακα διοριστέων ο οποίος δημο σιεύτηκε στις 27 Ιουλίου, 1985 ηαιτήτριαμεταφέρθηκε σε μαχηλότερη θέσηκαι της δόθηκε οαριθμός 98, παρεμβάλ λοντας μια σειρά πουπεριείχε άτομα, ταοποία κατάτον ισχυρισμό της αιτήτριας, δεν συμπεριλαμβάνονταν στον 20 πίνακαδιοριστέων τουπροηγούμενου έτους. Οιπίνακες διοριστέων συντάσσοντο μεβάσητις διατά ξεις των Περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Διδακτικού Προσωπικού) Διορισμοί, Τοποθετήσεις, Μεταθέσεις,Προ- 25 αγωγαί και συναφή θέματα) Κανονισμών 1972-1985,που δημοσιεύτηκαν υπ' αριθμό 205 στο Τρίτο Παράρτημα, Μέρος Ιτης Επίσημης Εφημερίδαςτης Δημοκρατίας,ημε ρομηνίας 10 Νοεμβρίου,
- Ο Κανονισμός 6
(5)όπως έχει τροποποιηθεί από τον Κανονισμό 4(β) των Κανόνι- 30 σμών που περιέχονται στην Κ.Δ.Π. 250 του 1974, προβλέ πει ότι κατά τον καταρτισμό των νέων πινάκων κάθε χρόνο οι αιτητές που περιλαμβάνονται στον προηγούμε νο πίνακα μεταφέρονται στους νέους πίνακες "εις οίαν σειράν η Επιτροπήήθελεκαθορίση επί τη βάσει των εκά- 35 στοτε ισχυόντων κριτηρίων και οιωνδήποτε υποβληθέ ντων εντωμεταξύ συμπληρωματικών στοιχείων." Μεβάσητις πιοπάνωδιατάξειςημετατροπήτουαριθ μού της αιτήτριας από 95 στον κατάλογο του 1984 σε 98 40 στον κατάλογο του 1985 οφείλεται στο ότι είχανυποβλη θεί νέεςαιτήσεις απόμέρους Φιλολόγων που,σύμφωναμε τα κριτήρια που ισχύουν, δικαιούνταν να τοποθετηθούν 440 3 ΑΛΛ. Κουννή ν.Δημοκρατίας κ.ά. Α. Λοΐζου, Π. πριν απότην αιτήτρια. Είναι ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι οΠερί Μεταβιβά σεως της Ασκήσεως των Αρμοδιοτήτων της Ελληνικής 5 Κοινοτικής Συνελεύσεως και Περί Υπουργείου Παιδείας Νόμος 1965 (Νόμος 12του 1965),όπως επίσης και οι Περί Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμοι, 1969-1985,και οι δυνά μει αυτού εκδοθέντες Κανονισμοί είναι αντισυνταγματι κοί, γιατί το δίκαιο της ανάγκης δε δικαιολογούσε τη σύ10 στάση του Υπουργείου Παιδείας βάσει του Νόμου 12 του 1965, δυνάμει του οποίου ηΕλληνική Κοινοτική Συνέλευ ση έπαυσε να λειτουργεί και μεταβιβάστηκαν οι αρμοδιό τητες της στο Υπουργείο. 15 Είναι γενική αρχή ότι θέματα αντισυνταγματικότητας δεν ελέγχονται απότο Δικαστήριο ακαδημαϊκάκαι αόρι στα, αλλά μόνο εκτός εάν είναι απόλυτα αναγκαίο για τη συγκεκριμένη υπόθεση - Βλέπε The Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. 20 Kyriakides
(1966)3CL.R. 640, σελ. 655. Στην προκειμένη περίπτωση εφόσον οι Κανονισμοί, που διέπουν τη σύσταση των πινάκων διοριστέων και το διορισμό εκπαιδευτικών βάσει των πινάκων αυτών, έχουν 25 κηρυχθεί ότι είναι πέραντης υπό του Νόμου εξουσιοδοτή σεως (ultra vires) στην υπόθεση Savva v. The Republic
(1986)3 CL.R. 445, το Δικαστήριο αυτόδεν προτίθεται να εξετάσει το θέμα της αντισυνταγματικότητας των νομοθετ τημάτων που αναφέρονται πιο πάνω μια και αυτό δεν θα 30 εξυπηρετούσε κανένα σκοπό, εφόσον οιαδήποτε πράξητης καθής η αίτηση Επιτροπής που έγινε βάσει των Κανονι σμών αυτών, είναι άκυρη επειδή στηρίχθηκε πάνω σε ultra vires Κανονισμούς. Ηυπόθεση Savva (ανωτέρω),αναφέρ θηκε στις υποθέσεις Kyriakidou v. The Republic
(1986)3 35 CL.R. 913, Psara-Kronidou v. The Republic
(1987)3 CLR. 710. Όπως όμως έχει αποφασθεί από το Δικαστήριο (Βλέπε Kyriakidou (ανωτέρω), Sarris v. The Republic
(1987)3 40 C.L.R.229 στις σελ. 230-231). Η Επιτροπή είχε υποχρέω ση να εφαρμόζει πιστά τους Κανονισμούς πριν αυτοί κη ρυχθούν άκυροι από το Δικαστήριο. Στην παρούσα υπό441 Α. Λοΐζου, Π. Κουννή ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)θέση, εφόσον οι σχετικοί Κανονισμοί έχουν κηρυχθεί ότι είναι πέραν της υπό του Νόμου εξουσιοδοτήσεως (ultra vires),η προσφυγή επιτυγχάνει γιατολόγο αυτόη επίδικη απόφασηκηρύσσεται άκυρη,χωρίς έξοδα. Ηεπίδικηαπόφασηακυρώνε ταιχωρίς έξοδα. 442 5