clr/1989/1989_3_5.pdf

(1)0) και 8(ζ) — Διακριτική εξουσία νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου παροχής εφ' άπαξ ποσού για διακεκριμένη πράξη κατά την εκτέλεση καθηκόντων υπα>.λήλσυ — Πρόωρη αφνπηρέτηση Γενικού Διευθυντή σε ηλικία 56 ετών και μετά από υπηρεσία23 ετών στην καθ' ης ηαίτηση 1 — Απόφαση πληρωμής σ' αυτόν ποσού £40,000 με βάση την πιο πάνω διάταξη — Κατά πόσο ηπληρωμή αυτή υπόκειται σε φόρο εισοδήματος — Καταφατική ηαπάντησηστοερώτημα. Εκτελεστή πράξη — Απόφαση νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου για καταβολή ποσού £40,000σε αφυπηρετήσαντα υπάλληλο για διακεκριμένη πράξη στην εκτέλεση των καθηκόντων τον — Επιστολή Εφόρου Φόρου Εισοδήματος ότι από το ποσό αυτό πρέπει να παρακρατηθεί ποσό £20,805για φόρο εισοδήματος — Η απόφαση παράγει αμέσως έννομα αποτε/.έσματακαι είναι συ­ νεπώς εκτελεστή. 20 25 Ο αιτών διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της Αρχής Τηλεπικοι­ νωνιών Κύπρουγια23 χρόνια. Σεηλικία56 ετών απεφάσισενα αφυπηρετήσει πρόωρα. Με βάσητον κανονισμό 17 των γενικών κανονισμών του Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύ­ πρου 1982 η αρχή απεφάσισε να καταβάλει στον αιτούντα £40,000 ως αμοιβή για διακεκριμένηυπηρεσίασχετική με το υπό της Αρχής εκτελούμενο έργο. Προτού πληρώσει το πιο πάνω ποσό ηΑρχή εθεώρησεσκόπιμο ναζητήσειτηγνώμητουΕφόρου 5 ϊτυλιανίδης ν.Α.ΤΗ.Κ. κ.ά.

(1989)Φόρου Εισοδήματος κατάπόσο το εν λόγω ποσό υπόκειτο σεφο­ ρολογία εισοδήματος. Ηαπάντησητου Εφόρουήτανκαταφατική. Ο Έφορος επληροφόρησε την Αρχή ότι "το ποσό του φόρου που πρέπει να παρακρατηθεί. . . είναι £20,805". Κατά την ακρόαση της υποθέσεως ηγέρΟησαν δύο ζητήματα: α) Κατά πόσο η πιο πάνω επιστολή του Εφόρου κοινοποιεί εκτελεστή διοικητική πράξη,και(β)Κατάπόσο το ποσό των£40,000υπόκειταισε φόρο εισοδήματος βάσει του άρθρου 5

(1)(β) ήκατάπόσο απαλλάσσεται από τοφόροδυνάμει τουάρθρου 8(ζ). 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας την Αίτηση Ακυρώσε­ ως, απεφάσισε:

(1)Η διατύπωση της επιστολής του Εφόρου δεικνύει ότι η πράξη είναι εκτελεστή. Από της λήψεως της από την Αρχή 15 Τηλεπικοινωνιών Κύπρου η Αρχή ήταν υποχρεωμένη με βάση τα άρθρα 40 και 41 των Περί Εισπράξεως Φόρων Νόμων 1978-1987 να παρακρατήσει το ποσό των £20,805. Έτσι είναι φανερό πως ηπράξηπαρήγαγεέννομα αποτελέ­ σματα. Αρα είναι εκτελεστή. 20

(2)Το θέμα,κατάπόσο μία πληρωμή υπόκειται ή όχι σε φόρο εισοδήματος είναι θέμα, που απασχόλησε τη νομολογία, τόσο στη Κύπροόσο και στην Αγγλία. Ο αιτητήςεργάστη­ κε για 23 χρόνια στην ΑρχήΤηλεπικοινωνιών Κύπρου και 25 αφυπηρέτησεαπότηθέσητου Γενικού Διευθυντή σε ηλικία 56 ετών. Ταχρόνια που εργάστηκε καιηηλικία στηνοποία αφυπηρέτησεδενδείχνουνότι οαιτητής,μετηναφυπηρέτησή του, τερμάτισε τον κύκλο εργασίας μιας ολόκληρης ζωής. Έτσι μεβάσητις νομολογημένες αρχές,το συμπέρα- -*" σμα είναι ότι το ποσό υπόκειται σε φόρο εισοδήματος. Η πληρωμή τουαπεφασίσθησαφώςγιαναανταμείψει τοναιτητή για τις υπηρεσίες, πουπρόσφερε κατάτηδιάρκειατης εργοδοσίας του. 35 Δεν ευσταθεί ηεισήγησηότι το ποσό εξαιρείται τουφόρου, γιατί ηπληρωμή του εξαρτάτο από την απόλυτηκρίση του Συμβουλίου της Αρχής. Ο ίδιος ο αιτητήςζήτησε την κατα­ βολή "οποιουδήποτε άλλου τέτοιου ηθέλατε αποφασίσει, λόγω μακράς και εξαιρετικά καρποφόρου υπηρεσίας μου προς την Αρχή". Το ουσιώδες κριτήριο είναι ο συνεκτικός κρίκος της πληρωμής με τηνυπηρεσία τουαιτητή,ανδηλα­ δή η πληρωμή έγινε ως αμοιβή για τις υπηρεσίες του. Η απάντησηστο ερώτημα αυτόείναι,υπό τις περιστάσεις της 6 40 3ΑΛΛ, Στυλιανίδης ν.Α.ΤΗ.Κ. χ.ά. υποθέσεωςαυτής,καταφατική. Επομένωςηπληρωμήεμπί­ πτει στοάρθρο5

(1)(β)τωνπιοπάνωΝόμων περί Φορολο­ γίας Εισοδήματος. 5 Ηαίτησηαπορρίπτεται, χωρίςοποιαδή­ ποτε διαταγή γιαέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 10 Δημοκρατία ν.Δημητρίου κ.α.

(1972)3 ΑΛ.Δ.219, AmathusNavigation ν.Δημοκρατίας

(1979)3Α.Α.Δ.10, Κονσουμίδης ν.Δημοκρατίας

(1966)3Α.Α.Δ.1, 15 Φιτικκίδηςν.Δημοκρατίας

(1970)3Α.Α.Δ.15, Τσαγγαρίδου κ.α. ν.Δημοκρατίας

(1969)3Α.Α.Δ.409, 20 25 Νεοκλέονςν.Δημοκρατίας

(1986)3(C)Α.Α.Α.2633, Tyrcrv.Smart [1979] 1 AllE.R.321, Hochstrasser(InspectorofTaxes) v.Mayes[1959]3All E.R.817, Laidler v.Perry(InspectorofTaxes)[1965]2All E.R.121, Hamblett v.Godfrey(InspectorofTaxes) [1987] 1 All E.R.916, 30 Weight (Inspectorof Taxes) v.Salmon [1935] All E.R.904, Abbott v.Philbin [I960]2All E.R.

1. Προσφυγή. 35 Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτουΕφόρου Φόρου Εισοδήματος με τηνοποίατοποσό των£20,805 παρακρα­ τήθηκε απότηναμοιβή των£40,000 πουθαεπληρώνετο στον αιτητήκατά τηναφυπηρέτησήτουαπότηνΑρχή Τη40 λεπικοινωνιώνΚύπρου. Κ.Χρνσοστομίδης, γιατονΑιτητή. 45 Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκοαιίας Β', για τον Καθ'ουηαίτηση
2. Cur.adv. vult. 1 Στυλιανίδης ν.Α.ΤΗ.Κ. « Λ .

(1989)ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ: Εξέδωσε την ακόλουθηαπόφαση. Ο αιτητής βρισκόταν στην υπηρεσία της Αρχής Τηλεπικοι­ νωνιών Κύπρου, και διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της από 1.8.64 μέχρι 15.2.

1. Στις 22.4.1987ηπροσφυγήενα­ ντίον της αποσύρθηκε. Για σκοπούς όμως βολικότητας 5 στην έκδοση της παρούσας απόφασης θα αναφέρομαι σ' αυτήν ως ηκαθ'ης
2. Ο αιτητής αποφάσισε νααφυπηρετήσει πρόωραστο56ο έτος της ηλικίαςτου,δικαίωμα που δίδουν οι Κανονισμοί της Αρχής στους υπαλλήλους της να αφυπηρετούν στα
3. Το Συμβούλιο της Αρχής συνε- 10 δρίασε στις 12.1.87 και αφού μελέτησε τους λόγους που εξέθετε ο αιτητής για την πρόωρη αφυπηρέτησή του την απεδέχθη με ισχύ από 15.2.
4. Αποφάσισε δε να παρα­ χωρήσει σ' αυτόν τα πιο κάτω ωφελήματα, όπως αυτά αναγράφονται στο πρακτικότουΣυμβουλίου,τεκμήριο
5. 15 (α)Επίδομαευδόκιμουαφυπηρετήσεως (β)£40,000ως αμοιβήδιάδιακεκριμένη υπηρεσία σχετικήν με το υπό της Αρχής εκτελούμενον έργον, επί τη 20 αφυπηρετήσειτου. (γ) Όλα τα συνταξιοδοτικά ωφελήματα εφ' άπαξ, μη­ νιαία σύνταξηκαι, 25 (δ) να πληρωθεί το υπόλοιπον της εις πίστιν του ετή­ σιαςάδειας. Η απόφασηγια την πληρωμή του ποσού των £40,000 (β πιο πάνω) έγινε βάσει του Κανονισμού 17 των Γενικών 30 Κανονισμών Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου 1982, που έχει ως εξής: "17

(1)Το Προσωπικόν αμείβεται δια διακεκριμένην πράξιν εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του ή σχέσιν 35 έχουσαν προς το υπό της Αρχής εκτελούμενον έργον.

(2)Αι αμοιβαίείναι (α)έγγραφος ευαρέσκεια,(β)εφ' άπαξ χρηματικήπαοοχή. 40

(3)Αι αμοιβαί απονέμονται κατόπιν ητιολογημένης προτάσεως όλων των κατά σειράν αρμοδίων προϊστα­ μένων ή υπό του Γενικού Διευθυντού εφ' όσον πρόκει­ ται περί ποσού μέχρι 15%επί του μηνιαίουβασικού μι­ σθού ή υπό του Διοικητικού Συμβουλίου εφ' όσον 45 8 3 Α.ΑΛ. Σχυλιανίδης ν.Α.ΤΗ.Κ. κ.ά. Αρτεμίδης,Δ. πρόκειται περί ποσού πέραν του ποσού των 15% επί του μηνιαίου βασικού μισθού, την έγγραφον ευαρέσκειαν απονέμει ο Γενικός Διευθυντής. 5 10 15 20 25 30 35

(4)Η περί αμοιβής πράξις περιέχουσα τους λόγους της απονομής αυτής κοινοποιείται ως εγκύκλιος εις απάσαςταςυπηρεσίαςκαιτοΠροσωπικόν. Αντίγραφον της εγκυκλίου, εφ' όσον πρόκειται περί ευαρέσκειας απονεμηθείσης υπό του Διοικητικού Συμβουλίου τίθεταιειςτονατομικόνφάκελλοντουαμειφθέντος." Προτού πληρωθεί το ποσό αυτόηγέρθητο ζήτημακατά πόσο είναι πληρωτέος φόρος εισοδήματος σ' αυτό, ώστε να αποκοπεί πριν από την πληρωμή του στον αιτητή. Η καθ' ης 1απέστειλε επιστολή, τεκμήριο 4, στον Έφοροεπί του ΦόρουΕισοδήματος καιζητούσε να πληροφορηθεί τη θέση του πάνω στο θέμα. Με γραπτή απάντηση του στις 6.3.87,τεκμήριο 6, ο Έφορος επί του ΦόρουΕισοδήματος πληροφόρησε την καθ' ης 1πως απότο ποσό των £40,000 πρέπει να παρακρατηθεί φόρος ύψους £20,805. Η θέση αυτήεπιβεβαιώνει ταόσα ο καθ'ου ανέφερε στην επιστο­ λή του (τεκμήριο 3) στις 16.2.87,που απέστειλε στους λο­ γιστές Peat,Marwick, Mitchell and Co.,που ενεργούσαν εκ μέρους του αιτητήκαι στην οποίαανέφερε πως, εφόσον η πληρωμήέγινεβάσειτου Κανονισμού 17των Γενικών Κα­ νονισμών Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύ­ πρου, έπρεπε να αποκοπείο πληρωτέος φόρος εισοδήμα­ τος βάσει του άρθρου 5

(1)"(β) των Περί Φόρου Εισοδήματος Νόμων 1961-

1. Η καθ' ης επομένως δεν πλήρωσε μέχρι της στιγμής ολόκληρο το ποσό στον αιτητή αλλά ενήργησε όπως ηαπόφασητου καθ'ου 2 που περιέ­ χεταιστο τεκμ.
2. Τοσημείο αυτόείναι κατάλληλο γιανα επιληφθώ τουζητήματοςπουήγειρε ο δικηγόρος του καθ" ου στη γραπτή του αγόρευση, ότι δηλαδή ο αιτητής δεν μπορούσε να καταχωρήσει την παρούσα προσφυγή γιατί δεν υπήρχε εκτελεστήαπόφαση του καθ'ου 2για φορολό­ γηση του ποσού των £40,000 αλλά μόνο η γνωμάτευση του και έκφραση της θέσης του, να θεωρήσει δηλαδή το ποσότων £40,000φορολογητέο. 40 Η εισήγησηαυτή δεν έχεικατάτηγνώμη μου υποστηρι­ χτεί επαρκώς.Οδικηγόροςτουκαθ'ουαρκέστηκε μόνονα της κάμει απλή μνεία παραθέτονταςταυτόχρονα τιςυπο9 Αρτεμίδηζ,Δ. Στυλιανίδης ν.Α.ΤΗ.Κ. χ.ά.

(1989)θέσεις Δημοκρατία ν. Δημητρίου κ.α.

(1972)3 Α.Α.Δ. 219 και Amathus Navigation ν. Δημοκρατίας

(1979)3 Α.Α.Δ.

1. Στην επιστολή του καθ'ου 2 προς την καθ'ης 1 της 6.3.87 τεκμήριο 6, αναφέρονται τα εξής, στις τελευταίες δύο γραμμές: 5 " το ποσό του φόρου που πρέπει να παρακρατηθεί από την αμοιβή των £40,000 που θα πληρωθεί στον κ. Στυλιανίδηείναι £20,805." Η επιστολή αυτήπεριέχει απόφασητης καθ'ης 2 πάνω στο ζήτημα βάσει της οποίας ενήργησε η καθ' ης
2. Η απόφαση δηλαδή της καθ'ης 1παρήγαγε αποτέλεσμα και είναι επομένως εκτελεστή. 15 Στο Σύγγραμμα "Η Αίτησις Ακυρώσεως Ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας" του θ. Τσάτσου, διαβάζουμε τα εξής στη σελίδα 120: "Εκτελεστή δε είναι η πράξις της ενεργούς 20 διοικήσεως, η παράγουσα αυτή καθ' εαυτήν έννομον αποτέλεσμα θετικόν ή αρνητικόν ως και πάσα διοικητική πράξις εμπεριέχουσα επιταγήν, της οποίας η εκτέλεσις είναι πλέον υποχρεωτική -αδιάφορον εάν έχη ή δεν έχη πράγματι εκτελεσθή - εκτός εάν 25 ανακληθή εν τω συνόλω εξ υπαρχής και αποτέλεσμα της οποίας είναι η δημιουργία τροποποιήσεως ή καταργήσεως νομικού καθεστώτος μεν εάν πρόκειται κανόνιστική πράξις, δικάιώματος ή εννόμου προσδοκίας, εάν πρόκειται ατομικήπράξις." 30 Και παρακάτω, στη σελίδα συγγραφέας: 123 συνεχίζει ο "Δηλαδή το εκτελεστόν ή μη της πράξεως της μη 35 παραγούσης αυτής καθ' εαυτής έννομον αποτέλεσμα εξαρτάται από την υποχρεωτικότητα της ενεχόμενης επιταγής, η οποία υφίσταται εφ" όσον η εκδούσα ταύτην αρχή κέκτηται αποφασιστικήν αρμοδιότητα και 4 « ασκεί ταύτην." Στην κρινόμενη υπόθεση ο καθ' ου 2 δεν εξέφρασε γνώμη ή πρόθεση αποστέλλοντας το τεκμήριο 6 στην καθ' ης
3. Στο τεκμήριο αυτό ο καθ'ου 2 αναφέρει πως η καθ' 10 3 ΑΛΛ. Στυλιανίδης ν. Α.ΤΗ.Κ. κ.ά. Αρτεμιδης,Δ. ης 1 πρέπει να παρακρατήσει από το ποσό των £40,000 τον πληρωτέο φόρο, που ανέρχεται σε £20,805, προτού το καταβάλειστον αιτητή. Ηκαθ'ης 1ώφειλε να ενεργή­ σει ως η απόφαση του καθ'ου 2 και να συμμορφωθεί με 5 τις πρόνοιες του περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων 1978-1987 άρθρα 40 και 41, που επιβάλ­ λουν την παρακράτησηαπότον εργοδότη του πληρωτέου φόρου πάνω στις απολαβές του εργοδοτουμένου. Στο τεκμήριο 1 περιέχεται απόφαση του καθ' ου 2, εναντίον 10 της οποίαςστρέφεται η παρούσααίτηση ακυρώσεως. Το γεγονός ότι δεν απεστάληαπότον καθ'ου 2 ηφορολόγη­ ση πάνω στο νενομισμένο έντυπο, δεν νομίζω πως τρο­ ποποιεί ποσώς τηνκατάσταση. 15 Είναι κοινώς παραδεκτόπως η υπόθεση θααποφασι­ στεί ανάλογα με την ερμηνεία που θα δοθεί στις σχετικές διατάξεις των άρθρων 5

(1)(β) και 8 (ζ) των περί Φόρου Εισοδήματος Νόμων 1961-1986, εφ' όσον υπαχθούν σ' αυτές τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης που θα 20 έχουν άμεση σχέση με το ερώτημα, κατά πόσο δηλαδήτα πιο πάνω άρθρα εφαρμόζονται ή όχι. Το άρθρο 5

(1)(β) προβλέπει τα εξής: 25 30 5

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Νόμου, δι' έκαστον φορολογικόν έτος επιβάλλεται, βάσει φορολογικών συντελεστών ειδικώτερον εν τοις εφεξής καθοριζομένων, φόρος επί του εισοδήματος εκ των κατωτέρω αναφερομένων πηγών παντός προσώ­ που, του κτώμενου ή προκύπτοντος εν τηΔημοκρατία ή αποστελ-λομένου και λαμβανομένου εις την Δημοκρατίαν εκ των κατωτέρω αναφερομένων πηγών, ήτοι: (α) 35 40 (β) κέρδη ή άλλα οφέλη εξ οιουδήποτε αξιώματος ή μισθωτών υπηρεσιών, ανεξαρτήτως του αν το υποκείμενον της φορολογίας παρέχητας υπηρεσίας αυτού εν Κύπρω ήαλλαχού, περιλαμβανομένης της κατ'εκτίμησιν ετησίας αξίαςκαταλύματος, στέγης καιδιατροφής ή οικίας, ως και παντός ετέρου επιδόματος,χρηματι­ κής ή άλλης μορφής, χορηγουμένου αναφορικώς προς παρεχομένας μισθωτός υπηρεσίας·" 11 Αρτεμίδης,Δ. Στυλιανίδης ν.Α.ΤΗ.Κ. χ.ό.

(1989)Ενώ το άρθρο8(ζ) προνοεί τα εξής: "8. Απαλλάσσονται του φόρου - (ζ) παν κατ' αποκοπήν καθοριζόμενον ποσόν όπερ λαμβάνεται δίκην φιλοδωρήματος χορηγουμένου επί 10 τη αφυπηρετήσει, ή υπό μορφήν μετατροπής συντάξεως, επιδόματος θανάτου ή ως εφ' άπαξ αποζημίωσις λόγω θανάτουήσωματικήςβλάβης." Το μεικτό ζήτημα νόμου και γεγονότων μπορεί να 15 καθοριστεί συνοπτικά ως εξής: κατά πόσο η πληρωμή των £40,000 αποτελεί κέρδος ή άλλο ωφέλημα από την εργασία του αιτητή και μεταφέρθηκε για πληρωμή κατά την αφυπηρέτησή του, και ως εκ τούτου είναι πληρωτέος φόρος πάνω σ' αυτό βάσει του άρθρου5

(1)(β), ήαποτελεί 20 κατ' αποκοπή ποσό που καταβλήθηκε σε αυτόν ως φιλοδώρημα στην αφυπηρέτησή του, οπόταν και εξαιρείται βάσει του άρθρου8(ζ). Το Ανώτατο Δικαστήριο επελήφθη του εξεταζόμενου 25 ζητήματος στις υποθέσεις Κονσονμίδης ν. Δημοκρατίας

(1966)3 Α.Α.Δ. 1,Ρένος Φιτικκίδης ν.Δημοκρατίας

(1970)3 Α.Α.Δ. 15 και Τσαγγαρίδονκ.α. ν. Δημοκρατίας

(1969)3 Α.Α.Δ. 409. Πιο πρόσφατατο ίδιο ζήτημα έχει εξεταστεί στην υπόθεση Νεοκλέονς ν. Δημοκρατίας 30

(1986)3 Α.Α.Δ. 2633. Στην υπόθεση Φιτικκίδης το Δικαστήριο απεφάνθηπως ηπληρωμή στον αιτητήποσού βάσει "σχεδίου ή πληρωμής φιλοδωρήματος μετά από εκούσιο τερματισμό υπηρεσίας", ήταν ωφέλημα από την εργασία του, του οποίου η πληρωμή αναβλήθηκε για να 35 καταβληθεί στον τερματισμό της. Έτσι, η πληρωμή αυτή δε θεωρήθηκε κατ' αποκοπή φιλοδώρημα μέσα στην έννοια της πρόνοιας του άρθρου 8(ζ). Στην πιο πάνω υπόθεση ο δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χ'Άναστασίου κάμνει λεπτομερή αναφορά στην 40 ισχύουσα νομολογία στην οποία και απλώς παραπέμπω. Στην υπόθεση Κονσονμίδης ο τέως Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου επιλαμβάνεται της πρόνοιας του άρθρου 8(ζ) του νόμου και λέει τα εξής, σεμετάφραση: 12 3ΑΛΛ. 5 Στνλιανίδης ν.Α.ΤΗ.Κ. κ.ά. Αρτεμίδης,Δ. "Είμαι της γνώμης πως αυτό που εννοείται στην πιο πάνω πρόνοια είναι φιλοδώρημα που καταβάλλεται στην αφυπηρέτησήλόγω ορίου ηλικίας ή άλλης αιτίας που τερματίζει το χρόνο εργασίας ενός προσώπου και όχι φιλοδώρημα που καταβάλλεται όταν αλλάζει εργασία μετά από ορισμένα χρόνια, ιδιαίτερα όταν τα χρόνια αυτά δεν αντιπροσωπεύουν στην πράξη την εργασία ολόκληρης ζωής, αλλά είναι μέρος της." Το πιο πάνω απόσπασμα παραθέτει και ο δικαστής Πικής στην υπόθεση Νεοκλέονς για να καταλήξει στο συ­ μπέρασμα πως στο ποσό των £5,054 που πληρώθηκε στον αιτητή, βάσει ενός σχεδίου που ίσχυε στην εταιρεία που 15 εργαζότανγια την καταβολήποσού στην αφυπηρέτησή ή τερματισμό της υπηρεσίας του,ήτανπληρωτέος φόρος. Το Δικαστήριο των Λόρδων στην υπόθεση Tyrer ν. Smart [1979] 1 All E.R. 321, έκαμε αναφορά σε δύο 20 προηγούμενες βασικές αποφάσεις του, τις Hochstrasser (Inspector of Taxes) v. Mayes [1959] 3 All E.R. 817 και Laidler v. Perry (Inspector of Taxes) [1965] 2 All E.R. 121 και εξέτασε πάλιν τις αρχές που ισχύουν πάνω στο ζήτημα. Θα παραθέσω την πρώτη παράγραφοαπό την 25 απόφαση του Λόρδου Diplock, (σελ.323) στην οποία συνοψίζονται τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη στην απάντησητου ερωτήματος. 30 35 4 0 "My Lords, this adds another to the long series of cases which raise the question whether a particular bene­ fit capable of being turned into money and granted to an employee by his employer or a parent company of his employer forms part of the employee' s emoluments from his employment so as to be taxable under Sch E. 'Emoluments' in this context include, in addition to all salaries, fees and wages, all 'perguisities and profits whatsoever'. The test to be applied is well established. It is whether the benefit represents a reward or return for the employee's services, whether past, current or future, or whether it was bestowed on him for some other rea­ son. The borderline may be a fine one, as is illustrated by two cases in this House: Hochstrasser (Inspector of Taxes) v. Mayes>in which the benefit was held not 13 Αρτέμιδος, Δ. Ετυλιανίδης ν.Α.ΤΗ.Κ. κ.ά.

(1989)to be part of the employees emoluments, and Laidler v. Perry (Inspector of Taxes), in which abenefitgranted by the parent company of the employer as held to be part of the employee's emoluments." Στην πρόσφατη υπόθεση Hambiett v. Godfrey (Ins­ pector of Taxes) [1987] 1 All E.R. 916 το Εφετείο της Αγγλίας ασχολείται σε έκταση με τη διάπλαση της Αγγλικής νομολογίας πάνω στο ζήτημα, για να καταλήξει στο συμπέρασμα πως για να αποφασιστεί κατά πόσο ένα ωφέλημα προέρχεται από την εργασία ενός προσώπου ή όχι πρέπει να διακριβωθεί η ειδοποιός κατάσταση της πληρωμής (status of the payment) και ο σκοπός για τον οποίο έγινε. (The context in which it was made). 10 15 Στην υπόθεση Weight (Inspector of Taxes) v. Sal­ mon [1935] All E.R.904, στην οποία παραπέμπει ο Λόρδος Diplock στην υπόθεση Tayrer v. Smart που αναφέρεται πιο πάνω, δόθηκε το δικαίωμα στο 20 φορολογούμενο να αγοράσει μετοχές στην ονομαστική τους αξία, ενώ κατά το χρόνο της προσφοράς τους η αξία τους ήταν μεγαλύτερη στην αγορά. Στην απόφαση του το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας ανέφερε πως έδωσε αυτό το δικαίωμα στο φορολογούμενο υπάλληλο 25 της, "έχοντας υπόψη τις διακεκριμένες και εξαιρετικές υπηρεσίες που παρέσχε κατά τον προηγούμενο χρόνο." Το Δικαστήριο απεφάνθη πως το ποσό που επωφελήθηκε από την προσφορά αυτή ο φορολογούμενος ήταν φορολογητέο. Ο Λόρδος Diplock αναφέρθηκε στην 30 υπόθεση αυτή για να την υιοθετήσει και εφαρμόσει στην υπόθεση Tyrer v. Smart. Το σχετικό απόσπασμαέχει ως εξής: (σελίδα 324) "The first is Weight (Inspector of Taxes) v. Sal· 35 mon [1935] All E.R.904, in which the taxpayer was granted a right to subscribe at par for shares in a wellknown, public company whose market value at the time the right was granted was higher than their par value.In that case it was expressly stated in the resolutions by 40 the board of directors to grant the tax-payer this right that the right was granted ' having regard to the emi­ nent and special services rendered by the taxpayer in 14 3Α.Α.Δ. 5 Στυλιανίδης ν. Α.ΤΗ.Κ. χ.ό. Αρτεμίδης,Δ. the preceding year.' In the instant case the absence of a similar explicit statement in the resolution of the board of the parent company is made good by the finding of fact by the commissioners as to what the purpose of the parent com- pany was in granting to employees the rightto acquire shares on preferential terms." Στην αρχή ο Lord Diplock κάμνει αναφορά σε παρόμοια υπόθεση την Abbott v. Philbin [1960] 2 All 10 E.R. 763 με παρόμοια γεγονότα όπως στην Weight και το ίδιο αποτέλεσμα. Στην κρινόμενη υπόθεση ο αιτητής επέλεξε να αφυπηρετήσει πρόωρα βάσει δικαιώματος που του 15 παρέχουν οι όροι εργοδοσίας του με την καθ' ης 1 στην ηλικία των 56 χρόνων. Παρόλο που αναφέρεται στην . αγόρευση του δικηγόρου του αιτητή πως ο σκοπός του ήταν να ζήσει μετά την αφυπηρέτησή του τη ζωή ενός συνταξιούχου, εντούτοις άρχισε νέα εργασία. Ο αιτητής 20 εργάστηκε για 23 χρόνια στην καθ'ης 1και αφυπηρέτησε από τη θέση του Γενικού Διευθυντή. Τόσο τα χρόνια που εργάστηκε όσο και η ηλικία στην οποία αφυπηρέτησε δεν μπορούν να θεωρηθούν πως τερμάτισαν τον κύκλο εργασίας μιας ολόκληρης ζωής. 25 Έτσι, με τα παραδεκτάαυτά γεγονότα, η περίπτωση του αιτητή δεν εμπίπτει στα βασικά κριτήρια που αναφέρονται στη νομολογία που παρέθεσα πιο πάνω, για να εξαιρεθεί της φορολογίας το ποσό των £40,000. Ένα άλλο σοβαρό στοιχείο εναντίον της θέσης του 30 αιτητή,είναι και αυτός ακριβώς ο σκοπός της πληρωμής του επίδικου ποσού όπως αυτός αναφέρεται στην απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της καθ'ης 1,και που έχει ως εξής: 35 "Η Αρχή αποφασίζει να πληρωθεί ποσό £40,000 σαν αμοιβή δια διακεκριμένη υπηρεσία σχετική με το υπό της Αρχής εκτελούμενον έργον, επί τη αφυπηρετήσει του." 40 Η πληρωμή αυτή σαφώς έγινε για να ανταμείψει τον αιτητή για τις υπηρεσίες που πρόσφερε κατά τηδιάρκεια της εργοδοσίας του από την καθ' ης 1, είναι δηλαδή εισόδημα από την εργασία του, του οποίου η πληρωμή μειετέθη στο χρόνο της αφυπηρέτησήςτου. 15 Αρτεμίδης,Δ. Στνλιανίδης ν.Α.ΤΗ.Κ.κ.ά.

(1989)Προβάλλεται ο ισχυρισμός από τον αιτητή πως δεν ανέμενε νατου πληρωθεί το ποσό αυτό γιατί ηκαθ'ης1 δεν ήταν υπόχρεη να του το καταβάλει βάσει των όρων της εργοδοσίας του αλλά εναπόκειτοστην απόλυτηκρίση του Συμβουλίου της να αποφασίσει κατά πόσο θα 5 εφάρμοζε τις πρόνοιες του Κανονισμού

1. Ηεισήγηση αυτή δεν ευσταθεί όπως αποδεικνύουν τα πραγματικά γεγονότα μετά την κατάθεση της επιστολής του αιτητή, ημερομηνίας5.1.87, πουαπεστάληστην καθ'ης 1 καιστην οποίαζητούσετηνπρόωρη αφυπηρέτησή του. Η επιστολή *0 αυτήκατατέθηκεμετάπουτηζήτησετοΔικαστήριοκαιέχει σημειωθεί ως τεκμήριο
2. Στηνεπιστολή αυτήοαιτητής λέειταεξής: "Ως εκτούτουκαιμετάαπό αρκετήσκέψη πήρατην 15 απόφαση να υποβάλω αίτηση για πρόωρο αφυπηρέτησή, με την παράκληση όπως μου δοθή,επί πλέον του ότι δικαιούμαι από τα σχετικά ταμεία της Αρχής κατά την συνταξιοδότηση μου, επίδομα ευδόκιμου υπηρεσίας ως και οποιουδήποτε άλλου 20 τέτοιον ηθέλα,τε αττοφασίση, λόγω μαχράς και εξαιρετικά καρποφόρου υπηρεσία μου πooc την Aoytiv." Και ο ίδιος δηλαδήζητεί εκτός από την πληρωμή του 25 επιδόματος ευδόκιμου υπηρεσίας και οποιοδήποτε άλλο ποσό ήθελε αποφασίσει η Αρχή λόγω της μακράς και εξαιρετικά καρποφόρουυπηρεσίας του όπως ο ίδιοςτην χαρακτηρίζει. Το ουσιώδες κριτήριο είναι ο συνεκτικός κρίκοςτηςπληρωμήςαυτήςμετηνυπηρεσίατουαιτητή, αν 30 δηλαδή η πληρωμήέγινεωςαμοιβήγιατις υπηρεσίεςπου πρόσφερεστηνκαθ'ης
3. Απόταγεγονόταπουέχω εκθέσει πιο πάνωαποδεικνύεταιπωςτο επίδικοποσόπληρώθηκε στον αιτητή ως αμοιβή για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στην καθ'ης 1, η πληρωμή του οποίου μετατέθηκε στην 35 αφυπηρέτησήτου. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο σκοπός του Κανονισμού 17 είναι η παροχή κινήτρου στους υπαλλήλους τηςκαθ' ης 1 ναεκτελούν τακαθήκοντατους μεαφοσίωσηκαιεπιμέλειαώστενααναμένουντην αμοιβή που προβλέπει ο Κανονισμός αυτός. Οαιτητήςόχι μόνο 40 γνώριζεκαιανέμενε,ωςήτοφυσικότηναμοιβή αυτή,αλλά τηζήτησεστηνεπιστολήτου,τεκμήριο
4. 16 3 Α.Α.Δ. Στυλιανίδης ν.Α.ΤΗ.Κ.κ.ά. Αρτεμίδης,Δ. ivic p U u i | n j νυμυ/νυ^ιυ. J I U U u u y u . t j c i i u JUVJ διάνοι, 5 γίνεται έκδηλο πως ταγεγονότα της κρινόμενης υπόθεσης όπως ταέχωαξιολογήσει καθιστούν τηναπόφαση του καθ' ου 2 ορθή. Η παρούσα αίτηση επομένως απορρίπτεταιδίχως οποιαδήποτεδιαταγήγια έξοδα. Η αίτησηαπορρίπτεταιχωρίς έξοδα. 17