(1989)14 Μαρτίου,1989 [Α.ΛΟΙΖΟΥ, Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ.ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/σχές] ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεαείουσα, ν. ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥΚΑΪ ΑΛΛΩΝ, Εφεσίβλητων. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 781). Δημόσιοι Υπά/.ληλοι — Εμπιστευτικές εκθέσεις— Η εγκύκλιος 491 για την ετοιμασία και υποβολή Εμπιστευτικών Εκθέσεων για Δη μοσίους Υπαϊ,λήλους — "Αξιόλογων λειτουργός" και "προσυπο γραφών λειτουργός" — Κατά πόσον πρέπει υποχρεωτικά να είναι δημόσιος υπάλληλος εν τη εχνοία του περί Δημοσίας Υπηρεσίας 5 Νόμου, 1967— Αρκτική ηαπάντηση στο ερώτημα— Οι εν λόγω όροι εξνπακούονν δημόσιολειτουργό εν τηευρείαέννοια. Δημόσιοι Υπά).ληλοι — Εμπιστευτικές εκθέσεις— Η εγκύκλιος 491 για την ετοιμασία και υποβολή Εμπιστευτικών Εκθέσεων— Η πα- 10 ράγραφος 4(a) της εν λόγω εγκυκλίου — "Απ"ευθείας γνώση της εργασίας του αξιολογουμένου υπαλλήλου" — Κατά πόσο ο ΔιενΘυ\τήςΣχολείου Μέσης Εκπαίδευσης έχει γνώση τηςεργασίας των επιμελ.ητών,που δεν ανήκουν στην εκπαιδευτικήν, α)1ά στην δη μόσια υπηρεσία — Ενόψει των σχεδίων υπηρεσίας και των σχετι- 15 κών Κανονισμών (Κανονισμός 27
(1)τηςΚ.Λ.Π. 1S0/S5) n απάπηση στο ερώτημα είναι καταφατική. Δημόσιοι Υπά).ληλοι — Εμπιστευτικές εκθέσεις — Επιμελητές στο Υπουργείο Παώείας — Είναι Δημόσιοι Υπά/ΐηλ.οι και γι' αυτό 20 εφαρμόζεται για την ετοιμασία των Εμπιστευτικών Εκθέσεων η Εγκύκλιος 491 — Δεν εγείρεται θέμα εξετάσεως κατά πόσον επ' αυτών έπρεπε να εφαρμοστεί ο Περί Υπο)λήλων των Κοινοτικών 558 3ΑΑ.Δ. Δημοκρατία ν.Δημητρίου κ.ά. Σχολείων Μέσης ΕκπαιδεύσεωςΝόμοςτον 1964 της Ε.Κ.Σ. και όχι • ο ΝόμοςΠερί Μεταβιβάσεως τηςΑσκήσεωςτωνΑρμοδιοτήτων της Ε/ληνικήςΚοινοτικήςΣννελ,εύσεωςκαιΠερί Υπουργείου Παιδείας Νόμοςτου 1965—Ούτεοέναςούτεοόΐλος τυγχάνουν εφαρμογής. 5 10 Μετην παρούσαέφεσηη Ε.Ε.Υ.προσβάλλει πρωτόδικηαπόφα σηΔικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μετην οποίαο τελευταίος ακύρωσε πράξηπροαγωγή;,επειδήεπρόκειτο για προαγωγές Επι μελητών στο Υπουργείο Παιδείας,πουείναι Δημόσιοι και όχι Εκ παιδευτικοί Υπάλληλοι,και οι Εμπιστευτικές Εκθέσεις γι' αυτούς έγιναν ατό το Διευθυντή του Σχολείου Μέσης Εκπαίδευσης, στο οποίο υπηρετούσαν, και προσυπογράφησαν ατό το Διευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης. 15 Κατάτοσκεπτικό τουΔικαστή,πουδίκασετηνυπόθεση πρωτό δικα,δενμπορούν ΕκπαιδευτικοίΛειτουργοί ναενεργούν "ωςαξιολογούντες" και "προσυπογράφοντες λειτουργοί" κατά την ετοιμα σίαεκθέσεων γιαδημοσίους υπαλλήλους. 20 Εξάλλου κατά το σκεπτικό του ίδιουΔικαστή οΔιευθυντής του Σχολείου δεν είχε άμεσηγνώση τηςεργασίαςούτεκαιασ/.ούσε επο πτείαεπίτωνυπαλλήλων,που αξιολόγησε. 25 30 35 40 ^ ΤοΑνώτατο Δικαστήριο, επιτρέπονταςτην έφεση καιακυρώνονταςτηνεπίδικηαπόφαση,αποφάσισε:
(1)Ούτε ο Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμος, 1967 (Ν. 33/67) ούτεηΕγκύκλιος 491 αναφέρειότι ο αξιόλογων ήο προσυ πογραφώνλειτουργός πρέπειναείναιαπαραίτητα Δημόσιος Υπάλληλος. Είναι αρκετό ανο αξιόλογων ή προσυπογρα φώνλειτουργός είναι δημόσιος λειτουργός εν ευρεία έννοια (Dometakis K.Rcpui)//c
(1988)3C.L.R. 1673)υιοθετήθηκε.
(2)Εξάλλου από τα σχέδια υπηρεσίας Διευθυντή Σχολείου Μέσης Εκπαίδευσης και από τον Κανονισμό 27
(1)Κ.Δ.Π. 1S0/S5προκύπτει ότι οΔιευθυντής είχε ευθύνηγια την επο πτείατων επιμελητών.
(3)Ηεισήγηση ότι ο Νόμος 12/65 δενκατάργησε τον Νόμο 8/64 της Ε.Κ.Σ. και επομένως οι Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίων έπρεπεναείχανγίνει μετοΝόμο8/64 δεν ευστα θεί,γιατί οι υποψήφιοι δενήσανεκπαιδευτικοί,αλλά Δημό σιοι Υπάλληλοι. Ηέφεσηεπιτρέπεται χωρίς διαταγή για έξοδα. 559 Δημοκρατία ν.Δημητρίου κ.ά.
(1989)Αναφερόμενες υποθέσεις: Arghyiides v. TheRepublic
(1987)3 C.LJi. 1092, Dometakis v. TheRepublic
(1988)3C.L.R. 1673, 5 Sekkides v. TheRepublic
(1988)3 C.L.R. 2136. Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασηςΔικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Λώρη, Δ.)η οποίαεκδόθηκε στις 21Ιανουα ρίου, 1988 (Αριθμοί Προσφυγών 572/85,573/85 και 612/ 85)
(1988)3Α.Α.Δ..54 μετην οποίααποφασίστηκε ότι οι εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων που λήφθηκαν υπόψη κατά τη διενέργεια προαγωγών στη θέση του Επι μελητή 1ης Τάξης στο Υπουργείο Παιδείαςσυντάχθηκαν κατά παράβασητων κανονισμών και αντίθετα με τα σχέ διαυπηρεσίας. Π. Χ"Δημητρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β', για τους Εφεσείοντες. Α.Σ. Αγγελίδης, για τους Εφεσίβλητους. Ν. Ανδρέου, γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος Δ.Καραγιάννη. Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση.Η εφεσείουσα εφεσιβαλε τηναπόφαση ΔικαστήτουΔικαστή- 30 ρίου με την οποία αποφασίστηκε ότι οι εμπιστευτικές εκ θέσεις των υποψηφίων πουλήφθηκανυπόψηκατά τηδιε νέργεια προαγωγών στη θέση Επιμελητή 1ης Τάξης στο Υπουργείο Παιδείας από 15 Μαΐου 1985, συντάχθηκαν κατά παράβασητων Κανονισμών καιαντίθετα με ταΣχέ- 35 δια Υπηρεσίας, ότι δηλαδή οι εκθέσεις είχαν συνταχθεί από γυμνασιάρχες και προσυπογραφεί από τον Τμημα τάρχηΜέσης Εκπαίδευσηςκαιειδικάότι:"(α) Ο Διευθυντής Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης 40 υπάγεταιστην Δημόσια ΕκπαιδευτικήΥπηρεσία (όπως προβλέπεται στο άρθρο2τουπερί Εκπαιδευτικής Υπη ρεσίας Νόμου του 1969 (Αρ. 10του 1969)),δε διορίζε ται απότην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας, ούτεκατέ560 10 15 20 3 ΑΛΛ. Δημοκρατίαν. Δημητρίου κ.ά. Α. Λοΐζου, Π. χει θέση της Δημόσιας Υπηρεσίας, άρα δεν μπορεί να προΐσταται σε θέση δημοσίων υπαλλήλων για να μπο ρεί κατάτην Εγκύκλιο νατους βαθμολογεί. 5 (β) Παράλληλα ο Διευθυντής Σχολείων Μέσης Εκ παίδευσης βάσει του σχετικού Σχεδίου Υπηρεσίας του δεν έχει μεταξύ των καθηκόντων του εποπτεία και αξιολόγηση των Επιμελητών." 10 Το συμπέρασμα του πρωτόδικουΔικαστηρίου ήταν ότι ενόψει του ορισμού "εκπαιδευτικόςλειτουργός" όπωςκα θορίζεται στο άρθρο 2 του Νόμου περί Δημόσιας Εκπαι δευτικής Υπηρεσίας, του 1969, και "δημόσιος υπάλληλος" και "δημόσια υπηρεσία" όπως καθορίζεται από το Νόμο 15 περίΔημόσιας Υπηρεσίας του 1967, την Εγκύκλιο Αρ. 491 του 1979, όπως επίσης και τα Σχέδια Υπηρεσίας, των αξιόλογουντων λειτουργών, και προσυπογράφοντα λει τουργού στην προκειμένη περίπτωση, ότι ούτε ο Διευθυ ντής του Σχολείου Μέσης Εκπαίδευσης ούτε ο Τμηματάρ20 χης Μέσης Εκπαίδευσης είχαν το δικαίωμανα συντάξουν ή προσυπογράψουν αντιστοίχως, τις εμπιστευτικές εκθέ σεις. Στην προκειμένη περίπτωση όχι μόνο οαξιόλογων λει25 τουργός και ο προσυπογραφών λειτουργός δεν ήταν στη Δημόσια Υπηρεσία αλλά συντάχθηκαν οι εμπιστευτικές εκθέσεις αντίθεταπρος την Κανονιστική Διάταξη4(α)της Εγκυκλίου Αρ. 491, γιατί βάσει του Σχεδίου Υπηρεσίας για την απευθείας γνώση της εργασίας του Επιμελητή 30 έπρεπε να ήταν ο Ανώτερος Επιμελητής και μετά από αυτόν οΠρώτος Επιμελητής. Ενόψει της απόφασης της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Argyrides v. The Republic 35
(1987)3 C.L.R. 1092, το πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε ότι η σύνταξη των εμπιστευτικών εκθέσεων από τον μή αρμόδιο λειτουργό αποτελούσε παρανομίακαι ήταν επί σης αντίθετη προς το Άρθρο 28 του Συντάγματος και γι αυτόηεπίδικηαπόφασηέπρεπενα ακυρωθεί. 561 Α. Λοΐζου, Π. Δημοκρατία ν.Δημητρίου κ.ά.
(1989)Ηέφεσηστηρίζεταιστουςπιοκάτωλόγους: "1.ΤοεύρηματουΔικαστηρίου ότιοΔιευθυντής Σχο λείου Μέσης Εκπαίδευσηςκαι ο Διευθυντής Μέσης Εκ παίδευσηςδενμπορούσανναενεργήσουν ωςΑξιόλογων και ΠροσυπογραφώνΛειτουργός, αντίστοιχα,ως αναρ μόδιοι,είναι εσφαλμένο. 5 2. Το εύρημα του Δικαστηρίου ότι OL Εμπιστευτικές Εκθέσεις τωνΑιτητών καιτων ΕνδιαφερομένωνΜερών 10 ετοιμάστηκαν κατά παράβασητης Διάταξης4 (Κανονι στικές Διατάξεις για την ετοιμασία και υποβολή Εμπι στευτικών Εκθέσεων γιαΔημόσιους Υπαλλήλους) είναι εσφαλμένο." 15 Ο ισχυρισμός της εφεσείουσας Επιτροπής είναι ότι οι Κανονιστικές Διατάξεις της Εγκυκλίου Αρ. 491 που αφο ρούν στην ετοιμασίακαιυποβολήεμπιστευτικών εκθέσεων για δημόσιους υπαλλήλους χρησιμοποιούν τον όρο "λει τουργός,αξιόλογων λειτουργός, προσυπογραφώνλειτουρ- 20 γός", πουθενά στις διατάξεις αυτές όμως δεναναφέρεται ότι οι λειτουργοί αυτοί πρέπει να είναι υπάλληλοι με την έννοιαπουαποδίδεται στον όροαυτόστοάρθρο2τουπερί ΔημοσίαςΥπηοεσίας νόμου. 25 Το άρθρο 45
(1)του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967προνοεί μεταξύάλλωνότι: "εμπιστευτικαί εκθέσεις περίπάντωντωνυπαλλήλων ετοιμάζονταικαιυποβάλλονταιετησίως ειςτην Επιτρο- 30 πήν κατά τον καθορισμένον τρόπον και εντός της υπό τουΥπουργικού Συμβουλίουοριζόμενηςπροθεσμίας:" Ηπαράγραφος4τηςΕγκυκλίουΑρ.491,της26Μαρτίου 1979, περί ετοιμασίαςκαιυποβολής εμπιστευτικών εκθέσε- 35 ων που ενέκρινε το Υπουργικό Συμβούλιο καιπουκατάρ γησε τις Γενικές Διατάξεις 11/2.1-13,Α.Π/2.5 y.aiA.II/2J9 προνοείτοεξής: "4.ΟιΑξιολογούντες καιοι ΠροσυπογράφοντεςΛει- 40 τουργοί εις έκαστον Υπουργείον, Ανεξάρτητον Γραφείον ή Υπηρεσίαν, ορίζονται υπό του οικείου Προϊ σταμένου, εις την Υπηρεσίαν του οποίου υπηοέτησαν 562 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Δημητρίου κ.ά. Α. Λοΐζου, Π. οι αξιολογούμενοι υπάλληλοι λαμβανομένων υπ' όψιν των ακολούθων παραγόντων:5 10 15 20 25 30 35 40 (α) Ο Αξιόλογων Λειτουργός δέον απαραιτήτως να είναι λειτουργός όστις, λόγω των καθηκόντων αυτού, έχει απ'ευθείας γνώσιν της εργασίας του αξιολογουμέ νου υπαλλήλου και δύναται ως εκ τούτου να έκφραση υπεύθυνον και έγκυρον γνώμην επί της εργασίας και των ικανοτήτων του υπαλλήλου, κανονικώς δε ο Αξιολογών Λειτουργός δέον να είναι ο εποπτεύων τον υπαλληλον λειτουργός. (β) Ο Αξιόλογων Λειτουργός δέον να είναι τουλάχι στον κατά ένα βαθμόν ανώτερος του αξιολογουμένου υπαλλήλου. (γ) Ο Προσυπογραφών Λειτουργός δέον να είναι ο αμέσως ανώτερος του Αξιολογούντος Λειτουργού, επο πτεύων Λειτουργός, ιεραρχικώς ήδιοικητικώς υπεύθυνος ή ιεραρχικώς προϊστάμενος του οικείου κλάδου ή υποδιαιρέσεως της υπηρεσίας. Εις Υπουργείον, Ανεξάρτητον Γραφείον ή Υπηρεσίαν εις την οποίαν ο Προϊστάμενος αυτής έχει απΤ ευθείας γνώσιν της εργα σίας του αξιολογουμένου υπαλλήλου, ο Προσυπογράφων Λειτουργός δύναταιναείναι οοικείος Προϊστάμε νος. Νοείται ότι εν περιπτώσει καθ'ην Προσυπογραφών Λειτουργός δεν είναι ο οικείος Προϊστάμενος, ούτως δύναται νοουμένου ότι έχει γνώσιν της επιδόσεως του υπαλλήλου, να εκφέρητας απόψειςτου. (δ) Εκθέσεις εν σχέσει προς Προϊσταμένους Τμημά των, Υπηρεσιών ή Γραφείων υπαγομένων εις Υπουργείον, συντάσσονται υπό του οικείου Γενικού Διευθυ ντού, όστις ενεργεί ως Αξιόλογων Λειτουργός, άνευ συμπληρώσεως του μέρους Π ή του Μέρους V των Τύπων Ά' και 'Β'αναλόγως της περιπτώσεως." Επίσης σχετική είναι επιστολή ημερομηνίας 11 Ιανουα ρίου του 1983 της Υπηρεσίας Δημοσίας Διοικήσεως και Προσωπικού στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρονται τα 563 Α. Λοΐζου, Π. Δημοκρατία ν. Δημητρίου κ.ά.
(1989)εξής: "Ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Δημόσιας Διοικήσεως και Προσωπικού έχει οδηγίες ν' αναφερθεί στην Εγκύ κλιο του με Αρ. 491 καιημερ.26.3.1979,καιυπομνήσει 5 ότι, σύμφωνα με την παρ. 4(α)των Κανονιστικών Δια τάξεων, ο Αξιόλογων Λειτουργός πρέπει απαραίτητα να είναι ο Λειτουργός που έχει απ'ευθείας γνώση της εργασίας του αξιολογούμενου υπαλλήλου, ώστε να εκ φέρει υπεύθυνη και έγκυρη γνώμη για την εργασία και 10 τις ικανότητες του υπαλλήλου. Σύμφωνα με την ίδια παράγραφο ο Αξιόλογων Λειτουργός πρέπει κανονικά να είναι ο Λειτουργός εκείνος πουεποπτεύει τονυπάλ ληλο." 15 Όπως ορθά ισχυρίστηκε ο δικηγόρος της εφεσείουσας Επιτροπής, πουθενά στο Νόμο ήστην Εγκύκλιο του 1979 γίνεται αναφορά ήπρόνοιαότι οαξιόλογων ήοπροσυπο γραφών λειτουργός πρέπει απαραιτήτως να είναι δημό σιος υπάλληλος. 20 Στην υπόθεση Dometakis v. The Republic
(1988)3 C.L.R. 1673 το Δικαστήριο αναφέρθηκε στο θέμα αυτόκαι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οΔιευθυντής της Παιδαγω γικής Ακαδημίας που ανήκει στην Εκπαιδευτική Υπηρε- 25 σία ήταν ένας δημόσιος λειτουργός στην ευρεία έννοια του όρου, που είχε άμεση γνώση της εργασίας του δημό σιου υπαλλήλου που αξιολόγησε. Αναφορικά με το ότι ο Διευθυντής Σχολείων Μέσης 30 Εκπαίδευσης και ο Διευθυντής Μέσης Εκπαίδευσης δεν είχαν την ευθύνη για την εποπτεία των Επιμελητών, αυτό δεν υποστηρίζεται από το ίδιο το Σχέδιο Υπηρεσίας των λειτουργών αυτών. Συγκεκριμένα το Σχέδιο Υπηρεσίας του Διευθυντή Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης αναφέρειτα 35 εξής: "Καθήκοντα και Ευθύνες: 4 1.Έχει ευθύνηγια α) την οργάνωση του σχολείου στο οποίο τοποθετεί564 0 3 ΑΑΛ. Δημοκρατίαν.Δημητρίου κ.ά. Α. Λοΐζου, Π. ται καιτην ομαλήκαιαποδοτικήδιοίκησηκαι λειτουρ γίατου. 5 β) τα επίπεδα επίδοσης του σχολείου σ' όλους τους τομείς τωνδραστηριοτήτων του. Υ) δ) 10 2. Καθοδηγεί και συμβουλεύει το διδακτικό και υπαλληλικό προσωπικό του σχολείου και συντονίζει και ελέγχειτηνεργασία." 15 20 Υπό μορφή σημειώσεως εις αυτότο Σχέδιο Υπηρε σίαςαναφέρονται: "Τα καθήκοντα καιοι ευθύνες τουΔιευθυντή αναφέ ρονται πιο αναλυτικά στους ισχύοντες Κανονισμούς Λειτουργίας Δημοσίων Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης Κύπρου." Εις τους περί Λειτουργίας των Δημοσίων Σχολείων Μέσης ΕκπαιδεύσεωςΚανονισμούς του 1985, Κ.Δ.Π. 180/ . 25 85, αναφέρεται στον Κανονισμό 27
(1): ™ "Οι Επιμελητές καιΑποθηκάριοι εκτελούν βασικά τα καθήκοντα που προνοεί ο διορισμός τους στην ορισμέ νη θέση και οποιαδήποτε άλλα αναθέσει σ' αυτούς ο Διευθυντής με σκοπότην ομαλήδιεξαγωγήτης γραμμα τειακήςκαιάλλης εργασίαςτουσχολείου " Το δε Σχέδιο Υπηρεσίας για τον Διευθυντή Μέσης Εκ παίδευσης αναφέρειστα "ΚαθήκοντακαιΕυθύνες": 40 "(α) Προΐσταται της Διευθύνσεως Μέσης Γενικής Εκπαιδεύσεως και, εν τω πλαισίω των εκάστοτε εν ισχύϊ διατάξεωνκαιοδηγιώντηςαρμοδίας αρχής,είναι υπεύθυνοςδιά(ί) την οργάνωσιν, διοίκησιν, εποπτείανκαι έλεγχον της λειτουργίας των σχολείων μέσης γενικήςεκπαιδεύ565 Α. Λοΐζου, Π. Δημοκρατία ν.Δημητρίου κ.ά.
(1989)σεως, των Ινστιτούτων Ξένων Γλωσσών και των επι μορφωτικών τάξεων μέσης γενικής εκπαιδεύσεως, του διδακτικού και υπαλληλικού προσωπικού αυτών ως και του εποπτικού προσωπικού μέσης γενικής εκπαι δεύσεως." Είναι φανερόν από τα πιο πάνω ότι τόσον ο Διευθυ ντής Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης όσον και ο Διευθυ ντής Μέσης Εκπαίδευσης είχαν τηδυνατότητανασυντά ξουν και προσυπογράψουν εμπιστευτικές εκθέσεις 10 Επιμελητών έστω και ανσε κάποια περίπτωσηο λειτουρ γός μεαπευθείας γνώσητηςεργασίαςτου αξιολογούμενου υπαλλήλουήτανοΠρώτοςΕπιμελητής. Σύμφωναμετην απόφασητης Ολομέλειας στην Αναθε- 15 ωρητική Έφεση 728 Sekkides v.TheRepublic που δόθη κε στις 18Νοεμβρίου 1988, οποιαδήποτεπαρατυπία στην ετοιμασία εμπιστευτικής έκθεσης πρέπει να είναι ουσιώ δηςγια να θεωρηθεί ότι επηρέασετην Επιτροπήστη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης. Είναι δε ο ισχυρισμός 20 των εφεσίβλητων ότι καιμε αυτήτηνομικήβάση πάλινδε θεραπεύεται η παρατυπίαδιότι στην σύνταξη των εμπι στευτικών εκθέσεων υπάρχει παρανομία και όχι απλώς παρατυπία και έτσι στην κρινόμενη υπόθεση δενεφαρμό ζεται η απόφασητης Ολομέλειας στην Sekkides (άνωθι) 25
(1988)3Α.Α.Δ.2136. Η εισήγηση του δικηγόρου των εφεσίβλητων είναι ότι, εφόσον το Άρθρο 32 του περί Υπαλλήλων των Κοινοτι κών Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης Νόμου του 1964 30 (Νόμος αρ.8 του 1964),της Ελληνικής Κοινοτικής Συνέ λευσης, που ρυθμίζει το θέμα των εμπιστευτικών εκθέσε ων για την εργασία των υπαλλήλων των σχολείων και δίδει τοκαθήκοναυτόστις σχολικές εφορείες, δενκαταρ γήθηκε από τον περί Μεταβιβάσεως της Ασκήσεως των 35 Αρμοδιοτήτων της Ελληνικής Κοινοτικής Συνελεύσεως καιπερίΥπουργείου ΠαιδείαςΝόμοτου 1965 (ΝόμοςΑρ. 12 του 1965), δυνάμει του οποίου η Ελληνική Κοινοτική Συνέλευση έπαυσε να λειτουργεί και μεταβιβάστηκαν οι αρμοδιότητες της στο Υπουργείο Παιδείας, τότε το 40 Υπουργικό Συμβούλιοδενέχειεξουσίαναρυθμίζειταπιο πάνω θέματα και επομένως κακώς εφαρμόζεται ηΕγκύ κλιος Αρ. 491 γιατί οι μόνοι Κανονισμοί πουθα μπορού566 ^ 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν. Δημητρίου κ.ά. Α. Λοΐζου, Π. σανναισχύσουν θαέπρεπεναεκδοθούναπότον Υπουρ γόΠαιδείαςμόνο. Στηνεξεταζόμενηυπόθεσηόμως,εφόσον η θέση Επιμελητή 1ης Τάξης είναι θέσηστη Δημόσια Υπηρεσία, όπως καθορίζεται από το άρθρο 2 του περί Δημοσίας Υπηρε σίαςΝόμου,αναμφίβολαισχύουνκαιγι' αυτούςοιδιατά ξεις τουΝόμουαυτούκαικατ'επέκτασηκαιη Εγκύκλιος Αρ. 491 που καθορίζει τον τρόπο συντάξεως των εμπι10 στευτικώνεκθέσεων όλωντωνδημοσίων υπαλλήλων. 5 Για όλους τους πιο πάνωλόγους ηέφεση επιτυγχάνει καιηπρωτόδικηαπόφασηακυρώνεται.Κάτωαπότιςπε ριστάσεις της υπόθεσης δε γίνεται οποιαδήποτεδιαταγή 15 για έξοδα. Η έφεσηεπιτυγχάνει.Ηπρωτόδικηαπό φασηακυρώνεταιχωρίςέξοδα. 567