clr/1989/1989_3_59.pdf

(1)(ε) και 13 του Κεφ. 268. Ως αποτέλεσμα καταχωρήθηκαν οι παρούσεςπροσφυγές. Εν όψει της αναφοράς στα πιο πάνω άρθρα του νόμου το Δικαστήριοέκρινεπωςστησυγκεκριμένηπερίπτωσηπρέπεινα θεωρηθεί ότι οι επίδικες αποφάσεις ικανοποιούν την απαίτηση του Διοι- 59 Johnson &Son v.Εφόρου Εμπ.Σημάτων

(1989)κητικού Δικαίου για αιτιολογία. Το Δικαστήριο, αφού αναφέρθηκε στις αρχές, που διέπουντο δικαστικό έλεγχο της διακριτικής εξουσίας του Εφόρου Εμπορικών Σημάτων σταπλαίσια τηςακυρωτικής δικαιοδοσίας 5 του Δικαστηρίου, προχώρησε μεβάσητη νομολογία και ερμήνευσε το νόημα της φράσεως στο άρθρο 12"capable ofdistinguishing the goods"καικατέληξε στο συμπέραμαπωςηφράσηαυτήεξυπακούει καταλληλότητα του σήματος ναδιακρίνει εμπορεύματα όχι μόνο στην πράξη, αλλά και κατάνόμο. Με βάση την ερμηνεία αυτήκαι 10 τα πραγματικά γεγονότα της υποθέσεως τοΔικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα πως οιεπίδικες αποφάσεις ήσαν εύλογα δυνατές για τον Έφορο. Οι Αιτήσεις Ακυρώσεως απορρίπτονται, αλλά χωρίς διαταγήσχετικά μεέξοδα. 15 Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίςέξοδα, Αναφερόμενες νποθέσεις: Beecham Group Ltd. ν.Δημοκρατίας

(1982)3ΑΛΑ. 622, 20 While Horse Distillers Ltd. v.El GrecoDistillers Ltd. and Others

(1987)3C.L.R. 531, AmericanTelephoneandTelegraphofU.S.A.

(1987)3 C.L.R.1966, 25 York TrailerHoldings Ltd. v.RegistrarofTrade Marks[1982] 1 All E.R.2S7, Re Uverpool Electric Cable Co.Ud.Application 1928, 46R.P.C.

1. 30 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασης του Εφόρου Εμπορικών Σημάτων με την οποία απορρίφθησαν οι 35 αιτήσεις των αιτητών για εγγραφή δυο εμπορικών σημάτων. Κ.Χρνσοστομίδης, για τους Αιτητές. 40 Στ. Ιαχιννίδον (κα),Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β'για τον Καθ'ου ηαίτηση. Cur. adv.vult. 60 3 ΑΛΛ. Johnson & Son v. Εφόρου Εμπ.Σημάτων ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ηπροσφεύγουσα είναι εταιρείαεγγεγραμμένη στην πολι­ τεία Ουισκόνσιν των Η.Π.Α. Στις 28 Μαρτίου υπέβαλε μέσωτουαντιπροσώπουτηςστην Κύπροδύοαιτήσειςγια 5 την εγγραφήισαρίθμων,εμπορικών σημάτων τις οποίες ο καθ' ου απέρριψε στις 2.11.
2. Εναντίον της απορριπτι­ κής απόφασηςκαταχωρίστηκανοι υπό κρίση προσφυγές, οι οποίες λόγω των ταυτόσημων γεγονότων πουπαρου­ σιάζουνκαιτωνκοινών νομικών σημείων έχουν συνεκδι10 καστεί. Οιγραπτέςαγορεύσεις τωνδιαδίκωνκαιολόκλη­ ρο το υλικό των φακέλλων έχει υιοθετηθεί ενώπιον μου γιατηνέκδοσητηςαπόφασης. 15 Ταγεγονότασεσυντομία είναιταακόλουθα: Στηνπροσφυγή23/86 τοεμπορικόσήμαπου υποβλήθη­ κεγια εγγραφή στηΚλάση3παρουσιάζειανοικτή παλάμη να καθαρίζει μια επιφάνεια αφήνονταςστο πλαίσιο που περνά μιαδιαύγειασεαντίθεσημετο υπόλοιπο μέροςτης 20 που μένει μαύρο.Τα παρασκευάσματα στα οποία αφορά το προτεινόμενο σήμα είναι για τον καθαρισμό,στίλβω­ ση, αφαίρεση λίπους και απόξεση ακαθάρτων ουσιών. Στην προσφυγή24/ 86 το εμπορικό σήμα υποβλήθηκεγια εγγραφήστην Κλάση
3. Αυτόπαρουσιάζειτοπερίγραμμα 25 ενός μεγάλου διαπλατυμένου βέλους και κάτωαπό αυτό μιαψόφιακατσαρίδα.Ταπροϊόνταπουαφοράτοπροτει­ νόμενο αυτόσήμα είναι φαρμακευτικάγια την καταπολέ­ μηση των ζιζανίων καιάλλων ζωϋφιών. 30 Στις 11 και 17.4.85 ο καθ' ου απάντησεγραπτώςστην αιτήτρια εταιρεία πως ηεγγραφήτων επίδικωνσημάτων §εν μπορούσε ναγίνει αποδεκτή γιατί στερούνται διακρι­ τικού χαρακτήρα, αναφέροντας επίσης πως ηαπόφαση του λήφθηκε βάσει των προνοιών του άρθρου Π(Ι) του 35 ΠερίΕμπορικώνΣημάτωνΝόμου,Κεφ.268 . Στις 15.6.85 (προσφυγή 23/86)και 26.6.85 (προσφυγή 24/86), η αιτήτρια ζήτησε ακρόαση της αιτήσεως για εγ­ γραφή των προτεινόμενων σημάτων σύμφωνα μετιςπρό40 νοιες του Κανονισμού 32,των Κανονισμών γιαταΕμπο­ ρικά Σήματα 1951-84.Οι ενστάσεις εξετάστηκαν κατάτη διάρκεια ακρόασης,αλλά ο Έφορος δεν τις αποδέκτηκε 61 Αρτεμίδης, Δ. Johnson & Son ν. Εφόρου Εμπ. Σημάτων

(1989)και πληροφόρησε ανάλογατηνπροσφεύγουσαεταιρεία. Οι λόγοι που επικαλείται ο δικηγόρος της αιτήτριας για την ακύρωσητης επίδικης απόφασηςσυνοψίζονται ως ακολούθως: Η απόφασηδεν είναι δεόντως αιτιολογημένη 5 και ο καθ'ου ενήργησε κατόπινπλάνης περί ταπράγματα και το νόμο γιατί εφάρμοσε εσφαλμένες νομικές αρχές. Επίσης, συνεχίζει η εισήγηση του δικηγόρου της αιτήτριας, ο καθ'ου δεν εξέτασε κατά πόσο τα προτεινόμενα σήματα ως εκτης φύσης τους ήτανκατάλληλα για διάκρι- 10 ση των εμπορευμάτων της αιτήτριας ήήταν πράγματι κα­ τάλληλα για τέτοια διάκριση.Τους λόγους αυτούς επανέ­ λαβε στην γραπτή του αγόρευση ο δικηγόρος της αιτήτριας υποστηρίζονταςουσιαστικάπωςοκαθ' ουέπρε­ πε, βάσει των κριτηρίων που περιέχονται στις πρόνοιες 15 του άρθρου 11

(1),νααποδεχτεί την εγγραφήκαιπαραθέτει απόσπασμα από το γνωστό σύγγραμμα Kerly' s Law of Trade Marks and Trade Names, 10η έκδοση,σελίς 154, που έχει ως εξής: 20 "It is not necessary for the applicant to prove that the mark has actually become distinctive. It is sufficient for him to satisfy the Registrar that it is not incapable of becoming distinctive, a much less strenuous task and one in which the onus liesrather on the opponent than on the 25 applicant. The expression 'capable of distinguishing' seems to me to have a sowhat wider import than the expression ' adapted to distinguish* as interpreted by the authorities, in that it embraces marks which have not, at the date of the application, but which, if used long 30 enough, may thereafter become distinctive of the goods of the proprietor of the mark." Είναι νομολογιακά θεμελιωμένο πως το Διοικητικό Δι­ καστήριο στην ενάσκηση της ελεγκτικής του δικαιοδοσίας 35 πράξεως διοικητικού οργάνου δεν υποκαθιστά με τη δική του κρίση, ως προς το ποια θα ήταν η ορθή απόφαση, αυτή του οργάνου. Επεμβαίνει ακυρωτικάτότε μόνο όταν αποδεχτεί πως κατά τη λήψη της απόφασηςτο διοικητικό όργανο δεν ακολούθησε τις αρχές του δικαίου, όπως 40 αυτές έχουν κατά καιρούς καθοριστεί, από τα αρμόδια Δικαστήρια. Η βασική δε αρχή είναι πως το Δικαστήριο δεν θαεπέμβει εφόσο το διοικητικόόργανοστάθμισε ορθά 62 3 ΑΛΛ. 5 Johnson & Son v. Εφόρου Εμπ.Σημάτων Αρτεμίδης, Δ. τα ουσιώδηγεγονότακαιηαπόφασητου δενβασίστηκε σε πεπλανημένη εκτίμηση τους ή σε εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου, ή αποτελεί κατάχρηση ή υπέρβαση των εξουσιών του. Η απόφασηδετηςδιοίκησης είναι απρόσβλητηεφόσο ήταν εύλογα εφικτήστα πλαίσια των εξουσιών της. ( Δες Beecham Group Ltd. ν.Δημοκρατίας

(1982)3 Α.Α.Δ.622 σελ.633 και White Horse Distillers Ltd. v. El Greco Distillers Ltd. &Others(i9Sl) 3Α.Α.Δ. 531,πουαφορούν σεαποφάσειςτουΕφόρουΕμπορικώνΣημάτων). 10 Στη γραπτήαγόρευση της δικηγόρου του καθ'ουυπο­ στηρίζονται οι αποφάσειςτου και γίνεται πλήρης αναφο­ ρά στη διαδικασία που ακολούθησε και το αιτιολογικό της. Οι λόγοι που απέρριψε ο Έφορος τα προτεινόμενα 15 σήματα αναφέρονταιστην επιστολή του, ότι δηλαδήαυτά στερούνται διακριτικού χαρακτήρα και είναι περιπλέον ενστάσιμα βάσειτωνπρονοιών τουάρθρου 13του Νόμου. Στην επιστολή αυτή γίνεται μνεία του σχετικού άρθρου, δηλαδή 11

(1), στο οποίο βασίστηκε η απόφαση, η οποία 20' και ως εκ τούτου είναι πλήρως αιτιολογημένη γιατί δίδει στην αιτήτρια επαρκείς λόγους για τη λήψη της, τους οποίους και η ίδια χρησιμοποίησε για την προσβολή της. Το διοικητικό Δικαστήριο έχει ως εκ τούτου ενώπιον του ολόκληρο το υλικό που οδήγησε τον καθ'ου στην απόφα25 σητουώστε ναεξασκήσει την ελεγκτικήτουδικαιοδοσία. Το άρθρο 1l(l)(e) τουνόμου έχει ως εξής: 30 11

(1)In order for a trade mark to be registrable in Pan A of the register, it must contain or consist of at least one of thefollowing essential particulars:(

1. a)(
2. c)40 (d > (
3. e)any other distinctive mark, but a name, signature, or word or words, other than such as fall within the 63 Αρτεμίδης,Δ. Johnson & Son ν. ΕφόρουΕμπ.Σημάτων .

(1989)descriptions in the foregoing paragraphs (a),(b),(c), and (d), shall not be registrable under the provisions of this paragraph except uponevidence of its distinctiveness".

(2)For the purposes of this section' distinctive' means 5 adapted, in relation to the goods in respect of which a trade mark is registered or proposed to be registered, to distinguish goods with which the proprietor of the trade mark is or may be connected in thecourse of trade from goods in the case of which no such connection subsists, 10 either generally or, where thetrade mark is registered or proposed to be registered subject to limitations, in relation touse within theextent of the registration.

(3)In determining whether a trade mark is adapted to 15 distinguish as aforesaid the registrar may have regard to theextent to which(a) the trade mark is inherently adapted to distinguish as aforesaid and 20 (b)by reason of theuse of thetrade mark or of anyother circumstances, the trade mark is in fact adapted to distinguish as aforesaid. Επειδή ο δικηγόρος της αιτήτριας εισηγείται πως ο Έφορος, έστω και αν απέρριψετα προτεινόμενα σήματα βάσει του άρθρου 11 έπρεπενα εξετάσει κατά πόσο αυτά θα μπορούσαν ναεγγραφούν στον Πίνακα Βτου μητρώου βάσειτουάρθρου 12, παραθέτωπιοκάτωτιςπρόνοιες και αυτού τουάρθρου: 3 0 "12

(1)In order for a trade mark to be registrable in part Βof theregister it mustbecapable, inrelation tothe goods in respect of which it is registered or proposed to 35 be registered, of distinguishing goods with which the proprietor of the trade mark is or may be connectedin the course of trade from goods in the case of which no such connection subsists, either generally, or, where the trade mark is registered or proposed to be registered 40 subject to limitations,in relation to use within theextent of the registration. 64 3 Α.ΑΛ. Johnson & Son v. Εφόρου Εμπ. Σημάτων Αοτεμιδης, Δ.

(2)Indetermining whether atrade mark is capable of dis­ tinguishing as aforesaid the Registrar may haveregard to theextent towhich5 10 (

1. a)the trade mark is inherently capable of distinguishing as aforesaid; and (
2. b)by reason of theuse of the trade mark or of any other circumstances, the trade mark is in fact capable of distinguishingas aforesaid."; Η απάντησηστη θέση αυτήτου δικηγόρου του καθ'ου είναι πως ο τελευταίος πάντοτε εξετάζει και τη δυνατότητα εγγραφής ενός σήματος στον Πίνακα Β του 15 μητρώου έστω και αν η αίτηση έγινε για εγγραφή στον Πίνακα Α. Το άλλο άρθρο που αφορά στην παρούσα υπόθεση είναιτο 13το οποίοέχει ωςε£ής:20 25 "13. Itshall not be lawful toregister as atrade mark or part of a trade mark any matter the use of which would, by reason of itsbeinglikely to deceive orcause confusion or otherwise,, be disentitled to protection in a court of justice, or would be contrary to law or morality, or any scandalous design." Οι πρόνοιες των άρθρων αυτών εξετάστηκαν σε αριθμό υποθέσεων και ενδεικτικά παραπέμπω στην Ame· 30 rican Telephone and Telegraph of U.S.A.

(1987)3 Α.Α.Δ.1966, στην οποία ο δικαστής κ. Σαββίδης κάμνει εκτεταμένη αναφορά στη νομολογία. Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 10.1.

1. Το αιτιολογικό όμως της 35 απόφασης θαεκδοθείαργότερα. Να μου επιτραπεί όμως να κάμω κάπως εκτεταμένη αναφορά σε πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου των Λόρδων της Αγγλίας πάνωστο ζήτημα ,την York Trailer 40 Holdings Ltd. v. Registrar of Trade Marks [1982] 1 All E.R.
2. Στην τελευταία παράγραφοτης σελίδας 260 ο Λόρδος Wilberforce αναφέρεται στη νομολογία που αφοράστηδιαφοροποίησητωναντιστοίχων άρθρων9και 65 Αρτεμίδης,Δ. Johnson &Sonν.Εφόβου Εμπ.Σημάτων

(1989)10 του Trade Marks Act 1938 των άρθρων 11 και 12του δικού μαςΝόμου(Κεφ.268),καιλέει τα εξής:"Exactly what was thepurpose of thefirstamendment (i.e in distinguishing between' adapted ' and ' capable') is 5 not entirely clearjudicial attemptshave been madetocla­ rify it.in Re Davi's TradeMarks, Davisv. Sussex Rub· ber Co.Lid.[1927]2Ch. 345 at355-356 ('Ustikon') Lord Hanworth MR, accepting that 'capable of distinguishing' might indicate a more benevolent test than ' adapted to 10 distinguish', said that 'capable' might perhaps refer to the future, andhis opinion was shared by the othermembers of the court,Sargant L.J. (at 360) and Lawrence, L.J. (at 3636). Amore sophisticated explanation was offered by Lloyd-Jacob in Weldmesh TradeMark

(1965)RPC590 at 15 594.1 donot think thatfurther analysis of thetwo expres­ sions is necessary on this occasion, because it is not this that isthecritical distinctioninthepresentcase.Indeed re­ liance on it, and on the supposed greater liberality of the word' capable' asopposedto 'adapted'by thejudgecons- 20 titutes, to my mind,theessential fallacy in his judgment and in the respondents' argument in this House. Even if s.10 indicatedagreater liberality of approach thans.9, itis liberality inadirectionwhich is irrelevant for presentpur­ poses." Για να προχωρήσει στη σελίδα 261 και να πει τα εξής ουσιώδη: " andtherecanbenodoubtthatexactly similarrea- 30 soning must be applied to the words 'inherently capable of distinguishing' in s.l0

(2)(a) of the 1938 Act. They mean, ineffect 'capable inlaw of distinguishing', therele­ vant law being the accepted principle that,in relation to certain words, of which laudatory epithets andsomegeo- 35 graphical names were established examples, traders could not obtain amonopoly intheuse of such words (however distinctive) to the detriment of members of the public who, in the future, and in connection with other goods, might desire touse them." 40 Στη συνέχεια ο Λόρδος Δικαστής αναφέρεται υιοθετώ- 66 " 3 ΑΛΛ. 5 10 Johnson & Son v. Εφόρου Εμπ.Σημάτων Αοτεμίδης, Δ. ντας την απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Re Liverpool Electric Cable Co. Ltd.'s Applications 1928, 46 R.P.C.99, όπου εξετάστηκε η κατάσταση αναφορικά και με τους δύο Πίνακες Α και Β και ο Αόρδος Δικαστής Hanworth είπε ταεξής:" when you come to regard the right of the public at large, the traders at Liverpool and the like, it appears to me that the Registrar wouldbe quite right in holding that a word of that importance and significance ought not to be used or allowed to be treated as a word capable of distinguishing , becauseit has not merely to be capable in fact but it must be capable in law". 15 To κριτήριο επομένως για τον Έφορο κατά την εξέτα­ ση προτεινόμενου σήματος για εγγραφήκαι στους δύοΠί­ νακες Α και Β, είναι κατάπόσοτο σήμα αυτόείναι κατάλ­ ληλο προς διάκριση των εμπορευμάτων του αιτητή όχι μόνο στη πράξη αλλά και κατά νόμο. Η εγγραφή δε είναι 20 ενστάσιμη αν ουσιαστικά καταλήγει σε μονοπώληση του σήματος εις βάρος άλλων προσώπων που θα μπορούσαν να το χρησιμοποιούν καλόπιστα στη συνήθη πορεία της εργασίας αναφορικάμεταεμπορεύματα. 25 Στην υπό κρίση υπόθεση ο Έφορος αφού μελέτησε τα προτεινόμενα σήματα κατέληξε στο συμπέρασμα πως αυτά δεν έχουν οποιοδήποτε ιδιαίτερο χαρακτηριστικό γιατί τόσο το ανθρώπινο χέρι όσο και η κατσαρίδα που εμφανίζονται σε αυτά, υπάρχουν και σε άλλα ήδη εγγε30 γραμμένα σήματα και επομένως δυνατό να προκαλείται σύγχυση ή εξαπάτηση του κοινού. Ο Έφορος 'Εμπορικών Σημάτων είναι ο αρμόδιος λειτουργός ο οποίος φυλάττει και παρακολουθεί το Μητρώο Εμπορικών Σημάτων,είναι υπεύθυνος για τηδιασφάλιση των συμφερόντων τόσο των 35 εγγεγραμμένων ιδιοκτητών όσο και του κοινού γενικότε­ ρα. Με το δεδομένο αυτό το Δικαστήριο δύσκολα επεμ­ βαίνει στη διακριτικήτου ευχέρεια κατά την εξέταση αιτή­ σεως εγγραφής εμπορικού σήματος, εκτός αν καταδειχτεί πως η απόφαση του δεν ήταν εύλογα εφικτή με βάση το 40 υλικό που είχε ενώπιον του. Στην παρούσα υπόθεση η προσφεύγουσα εταιρεία δεν έδειξε κανέναν λόγο βάσει του οποίου η απόφασητου καθ' ου να κριθεί ως πλημμε­ λής. Οι προσφυγές επομένως απορρίπτονταιαλλά δεν γί67 Αρτεμίδης,Δ. Johnson & Son ν. Εφόρου Εμπ. Σημάτων

(1989)νεται οποιαδήποτε διαταγήγιαέξοδα. Οιπροσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 68