(1989)28 Μαρτίου, 1989 [Α.ΛΟΪΖΟΥ,Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΠΟΠΑΤΖΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ΘΕΟΔΩΡΑ ΠΑΠΑΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Εφεσείονσα, ν. ΔΗΜΟΤΙΚΗΣΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Εφεσίβλητων. (ΑναθεωρητικήΈφεσηΑρ.758). Προθεσμία Καταχωρήσεως Αιτήσεως Ακυρώσεως — Έναρξη — Ανέ γερσηπεριτειχίσματος από γείτονα εφεσείονσας — Κτίσμα περίήλθε σε γνώση εφεσείονσας την 30.9.83 — Επιστολή διαμαρτυρίας από εφεσείονσαπρος αρμόδιααρχή(ΔήμοΑενκωσίας), στην οποία ο Δήμος απάντησε αεεπιστολή 14.10.83 ότι για τοκτίσμα είχεεκδο- 5 θεί άδεια σύμφωνα με τονς Κανονισμούς — Ηπροθεσμία προσβο λής της αποφάσεως εκδόσεωςτης άδειας άρχισε από την εν λόγω απάντηση καιόχι (όπωςείχε αποφασισθείπρωτόδικα) από 30.9.83. Οδοί και Οικοδομές — Οι ΠερίΟδών και ΟικοδομώνΚανονισμοί — 10 Περιτείχισμα — Τι είναι—Διέπεται από τον Κανονισμό 15Ακαι όχι τονΚανονισμό 6(γ)
(1). Τα γεγονότακαι τοαντικείμενοτηςπαρούσας αίτησης ακυρώ σεωςπροκύπτουν από τοπρώτοαπό ταπιο πάνωπεριληπτικά ση- ^ μεκόματα. Το ΑνώτατοΔικαστήριο,αφού έκρινε τηναίτηση ακυ ρώσεως εμπρόθεσμη, την απέρριψε, γιατί δεν αποδείχθηκε παράβασηοποιουδήποτεοικοδομικούκανονισμού. Η έφεσηαπορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. Αναφερόμενηυπόθεση: Kritiotis v. The Municipalityof Paphos andOthers
(1986)3 C.L.R. 25 322. 656 ^ 3 ΑΛΛ. Παπαχρυσοστόμου ν.Δημοτ. Επ. Λ/σίας Έφεση. 5 10 Έφεση εναντίον απόφασηςΔικαστή του Ανωτάτου Δι καστηρίου (Λώρη, Δ.) που εκδόθηκε στις 23 Οκτωβρίου, 1987 (Αριθμός προσφυγής 552/83)
(1987)3 Α.Α.Δ. 1479, με την οποίαηπροσφυγήτης εφεσείουσας κατά τηςχορή γησης άδειας οικοδομής στο ενδιαφερόμενο μέρος σε οι κόπεδοπουσυνορεύει μετηνοικίατηςαπερρίφθη. Α. Παπαχρνσοστόμον, γιατην Εφεσείουσα. Κ. Ιντιάνος,γιατους Εφεσίβλητους. Α. Αικηγορόπονλος,γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος. 15 Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Η εφεσίβλητη ΔημοτικήΑρχήυπότην ιδιότητατης σανη αρ μόδια Αρχήκάτω απότον περί Ρυθμίσεως Οδών και Οι κοδομών Νόμο, Κεφ. 96, όπως τροποποιήθηκε, χορήγησε 20 στο ενδιαφερόμενο μέρος στις 9 Φεβρουαρίου 1983,άδεια οικοδομής για την ανέγερση οικίας στο οικόπεδο της που συνορεύει με την οικία της εφεσείουσας στη δυτικήπλευ ρά. 25 Το ενδιαφερόμενο μέρος άρχισε ναανεγείρει, σύμφωνα με τη χορηγηθείσα άδεια την προαναφερθείσα οικία και στις 30 Σεπτεμβρίου 1983, περιήλθε στην αντίληψη της εφεσείουσας ότι το ενδιαφερόμενο μέρος ανήγειρε την οι κοδομή κατά τέτοιο τρόπο έτσι που ναπαραβιάζονται, 30 όπως ισχυρίζεται, οι υφιστάμενοι Νόμοικαι Κανονισμοί, γιατί έκτισε περιτείχισμα με τούβλα πάνω στο σύνορο, που σε ένα μέρος του το ύψος έφτανε τα 14'Λ πόδιααπό την ανακύρτωσητουδρόμου.Τοπεριτείχισμα αυτόσυνδέ εται επίσης μεδύοκάθετουςδοκούςαπό σκυροκονίαμα με 35 τηνστέγητηςκύριαςοικοδομής. Η αιτήτρια,όταν διαπίστωσε τα πιο πάνω έστειλε δύο επιστολές στην εφεσίβλητη Αρχή με ημερομηνία 30 Σε πτεμβρίου 1983, και 22 Οκτωβρίου 1983, στις οποίες ο 40 Δήμος απάντησε πως εξέδωσε την προαναφερθείσα άδεια οικοδομής σύμφωνα με τους ισχύοντες Κανονισμούς και ότι απόεπιτόπιαέρευνα πουέγινεδιαπιστώθηκεότι η οι κοδομήείχεανεγερθεί σύμφωναμετην πιοπάνω άδεια. 657 Α. Λοΐζον, Π. Παπαχρυσοστόμον ν.Δημοτ. Επ.Α7σίας
(1989)Πριν προχωρήσουμε στην παραπέρα εξέταση τωνεπίδι κων θεμάτων, θα πρέπει να λεχθεί ότι ο Πρωτόδικος Δι καστής, απέρριψε την προσφυγή σαν εκπρόθεσμη γιατί στη γνώση της εφεσείουσας περιήλθε από τις 30 Σεπτεμ βρίου 1983, πως το ενδιαφερόμενο μέρος έκτισε το περί- 5 τείχισμα σε ύψος πέραν των Wk ποδών και ότι το περι τείχισμα αυτό ήτο συνδεδεμένο με δύο κάθετους δοκούς με την στέγη τηςκύριας οικοδομής,καικατέληξε στο συμ πέρασμα πως η προσφυγή έπρεπε να είχε καταχωρηθεί μέσα σε εβδομήντα-πέντε μέρες από την πιο πάνω ήμερο- 10 μηνία,καιόχι από 14Οκτωβρίου 1983. Πάνω στο σημείο αυτό είμαστε της γνώμης πως ηεφεσείουσα πληροφορήθηκε μετά την επιστολή της προς την εφεσίβλητη πως για τα επίδικα κτίσματα που θεωρούσε 15 παράνομα, είχε εκδοθεί άδεια από την αρμόδια Αρχή. Ο χρόνος επομένως υπολογισμού έναρξης της προθεσμίας των εβδομήντα-πέντε ημερών που προνοεί το Άρθρο 146.3 του Συντάγματος αρχίζειαπό την απάντησητηςεφε σίβλητης Αρχής στις επιστολές της εφεσείουσας, γιατί το 20 παράπονο της δεν αφορούσε μόνο το κτίσμα του περιτειχίσματος αλλά και την έκδοση της άδειας από την αρμό δια Αρχή, που αποτελούσε την απόφαση εναντίον της οποίας στρεφόταν η προσφυγή. 25 Συνεπώς ηπροσφυγήδεν έπρεπε ναείχε απορριφθείως εκπρόθεσμη. Το ζήτημα όμως δεν τελειώνει εδώ. Ο πρωτόδικος Δι καστής προχώρησε και εξέτασε το θέματης ύπαρξης εννό- 30 μου ενεστώτος συμφέροντος εκ μέρους της εφεσείουσας για την προσβολή της επίδικης απόφασης και υιοθέτησε την προσέγγιση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Kritiotis v. The Municipality of Paphos and Others
(1986)3 C.L.R. 322 και κατέληξε στο συμπέρασμα πως η εφεσείου- 35 σα είχε έννομο συμφέρον να προσβάλει την απόφασητης εφεσίβλητης Αρχής να εκδώσει δηλαδή την άδεια οικοδο μής. Δεν θαυπεισέλθουμε στις νομικές αρχές πουδιέπουν θέματα,όπως το δικαίωματωνπεριοίκων ναπροσφύγουν στο Δικαστήριο γιαακύρωσηάδειαςανέγερσης οικοδομής 40 γιατί, με βάση τα γεγονότα της κρινόμενης υπόθεσης, όπως και νααξιολογηθούν,ηεφεσείουσα δεν έχει μεκανέ να τρόπο ζημιωθεί ενώ ταυτόχρονα η Αρχή δεν έχει δια658 3ΑΛΛ. 5 10 15 Παπαχρυσοστόμουν.Λημοτ.Επ.Λ/σίας Α. Αοΐζου,Π. πράξεικαμιάπαρανομία.Η επίδικηοικοδομήδεν είναιεν πάση περιπτώσει "βοηθητική οικοδομή", καιεπομένωςδεν ισχύει ο Κανονισμός 6(γ)(ι),των περί Οδών καιΟικοδο μών Κανονισμών, η δε κατασκευή του περιτειχίσματος δενπαραβιάζει οποιοδήποτεΚανονισμό. Οορισμός "βοη θητική οικοδομή" στον Κανονισμό2, είναι οακόλουθος:"' βοηθητική οικοδομή' σημαίνει οικοδομή εντός τε μαχίου επί του οποίου ίσταταικυρίως οικοδομή,εξαιρουμένου τουπεριτειχίσματος,η οποίαείναιβοηθητική ή υποκείμενη εις την κυρίως οικοδομήν και η οποία χρησιμοποιείται εν σχέσει με την κυρίως οικοδομήν αλλάδεναποτελείκεχωρισμένην ιδιοκτησίαν." Εφόσον δεν αποτελεί "βοηθητικήοικοδομή"το επίδικο κτίσμα, δεν εφαρμόζεταικατ' ακολουθίαν ο Κανονισμός 6(γ)(ι), που προβλέπει πως το ύψος βοηθητικών οικοδο μών δεν μπορεί να είναι "μείζονος των δώδεκαποδών". Από τηνάλλη:οόρος "περιτείχισμα"καθορίζεταιωςεξής: '"περιτείχισμα"σημαίνει οιανδήποτεκατασκευήνχρησιμοποιουμένην ή σκοπουμένην όπως χρησιμοποιηθή διάναεσωκλείση ή οριοθέτηση οιανδήποτεγην" 25 30 Δεν φαίνεταιδε απότα ενώπιον μας στοιχεία ναέχει γίνει οποιαδήποτεπαραβίαση του Κανονισμού 15Α, που προβλέπει ότι: "15Α. Εις απάσας τας περιπτώσεις ηαρμοδίααρχή προςτονσκοπόνδιατηρήσεωςτουπρέποντοςχαρακτήροςτηςπεριοχής καιδιαφυλάξεωςτηςορατότητος, δύ ναται,δι' όρουεντηαδεία, νακαθορίζητοντύπον,τον σχεδιασμόν καιτηνεμφάνισιντουπεριτειχίσματος." 35 Με βάση ταπιοπάνωκατάτηνκρίση μαςδενέχειαπο δειχθεί ότι η εφεσίβλητη Αρχή,μετηνάδειαπουχορήγησε, υπερέβητις εξουσίες της παραβιάζουσα οποιαδήποτε νο μοθετική διάταξη έτσι που κατ' επέκταση, και λόγω της φύσεως της,θαζημίωνετην εφεσείουσα και θαπροσέβαλ40 λε οποιοδήποτεενεστώςέννομο συμφέρον της. Γι' αυτούς τους λόγους η έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται.Η πρωτόδικη απόφασηεπικυρώνεται. Υπό τις περιστάσεις 659 Α.Λοΐζου, Π. Παπαχρυσοστόμουν.Δημοτ.Επ.Λ/σίας
(1989)δενκάμνουμε οποιαδήποτεδιαταγή γιαέξοδα. Ηέφεσηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 660