29Μαρτίου,1989 [ΠΙΚΗΣ,Δ/οτής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Αιτητής, ν. ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 679/87). Έ\νομοΣυμφέρον — Προϋπόθεση ασκήσεως τηςακυρωτικής δικαιο δοσίαςβάσει του άρθρου 146.1 του Συντάγματος. 5 10 Έννομο Συμφέρον — Προαγωγές υπα/Χήλων — ΈΪΧειψηπροσόντων προαγωγής — Αποστερεί αιτούντα από έννομο συμφέρον προσβο λής τηςσυγκεκριμένηςπροαγωγής. Η παρούσααίτησηακυρώσεως απορρίφθηκε, παρ'όλον ότι οι επίδικες προαγωγέςέγιναν βάσει Κανονισμού,πουκηρύχθηκε με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ultra vires του εξουσιοδοτι κού νόμου,γιατί ο αιτών δεν είχε τα προσόντα προαγωγήςστην επίδικη θέση και επομένως δεν είχε έννομο συμφέρον προσβολής των ενλόγωπροαγωγών. 15 Η αίτηση ακυρώσεως απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 20 Polycaipouandanotherv.CY.T.A.
(1988)3C.L.R. 1461, Panayides v.Republic
(1973)3C.L.R. 376, 661 Κυριάκου ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1989)MeletisandOthers v.PortsAuthority
(1987)3 C.L.R. 1984, Protopapas v.Republic
(1989)3C.L.R. 335. Προσφυγή. 5 Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτωνκαθ'ωνηαίτη ση Αρ.2 να προάγουν τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στη θέσηΤεχνικού Ιαντίτου αιτητή. 10 Γ.Κονναρής, γιατον Αιτητή. Α. Χατζηϊίοάννον, γιατους Καθ'ωνη αίτηση. ΠΙΚΗΣ, Δ: Ανάγνωσε τηνακόλουθη απόφαση. Ηπρο- ^ σφυγή αυτή παρουσιάζει την εξής ιδιομορφία: Ενώ είναι παραδεκτό ότι οι προαγωγές έγιναν βάσει άκυρων Κανο νισμών, καιεπομένως θαμπορούσαν ναπροσβληθούν με επιτυχία από πρόσωπο που είχε υπαρκτό συμφέρον στην ακύρωσητης πράξης,αμφισβητείταιτο δικαίωματουπρο- 20 σφεύγοντος ναπροσβάλει τηνεπίδικη απόφασηλόγω έλ λειψης εννόμου συμφέροντος. Στην υπόθεση Polykarpou and Another v.C.Y.T.A,
(1988)3 C.L.R. 1461), αποφασί στηκε ότιοιδιατάξειςτων ΠερίΠροσωπικού Αρχής Τηλε πικοινωνιών Κύπρου Γενικοί Κανονισμοί του 1982(ΚΔΠ 25 220/82), που αφορούν τη διαδικασία των προαγωγών (Κ10
(5)και Κ24),είναι άκυρες επειδή είχαν εκδοθεί έξω από ταπλαίσια τουεξουσιοδοτικού Νόμου. Είναι επομέ νως παραδεκτό ότι καιη επίδικη απόφαση, όπως καιη απόφαση στην Πολυκάρπου, πάσχει για τους ίδιους λό- 30 γους, δηλαδή, οι προαγωγές των ενδιαφερομένων μερών έγιναν βάσει άκυρων Κανονισμών. Είναι πρόδηλο ότιοι καθ' ωνηαίτηση δενέκριναν επιβεβλημένο καθήκον τους την ανάκλησητης επίδικηςαπόφασηςπαρά τογεγονόςότι αναγνωρίζεται το άκυρο των Κανονισμών βάσει των 35 οποίων έγιναν οιπροαγωγές. Η διαπίστωση ότι ηεπίδικη απόφαση είναι ακυρωτέα δεν απαλλάττει τοΔικαστήριο απότηνυποχρέωση ναεξε τάσει τη φύση του συμφέροντος τουπροσφεύγοντος για 40 να αποφασιστεί κατά πόσο έχει το έννομο συμφέρονπου προβλέπει ηπαράγραφος2 τουάρθρου 146ναζητήσει την 662 3 ΑΛΛ. Κυριάκουν.Δημοκρατίαςκ,ά. Πικής,Δ. αναθεώρηση της επίδικης απόφασης. Η ύπαρξη του προ βλεπόμενου απότο Σύνταγμασυμφέροντος αποτελεί προ ϋπόθεση για την άσκηση της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 146. Η δικαιοδοσία του Δικαστη5 ρίου γιατην άσκησηδικαστικού ελέγχου βάσει τουάρθρου 146 περιορίζεται από τις διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 146 που καθορίζουν τις προϋποθέσεις για την άσκηση του. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και η ύπαρξη ενεστώτος έννομου συμφέροντος. Όπως διαπι10 στώνει ο Καθηγητής Τσάτσος (ΑΙΤΗΣΙΣ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ, 3η Έκδοση, σ.61) η ύπαρξη ενδιαφέροντος στην τήρηση των γενικών επιταγών που αφορούν το υπαλληλικό προ σωπικό δεν είναι αρκετή.Πρέπει να υπάρχει το συγκεκρι15 μένο ενδιαφέρον, οικονομικό ήηθικό,για έγκυρη προσφυ γήστο Δικαστήριο. Η έλλειψητων απαιτούμενων προσόντων ή προϋποθέ σεων για προαγωγή αποστερεί τον προσφεύγοντα από το 20 δικαίωμα να προσβάλει τις προαγωγές συναδέλφων του. Όπως έχει αναγνωριστεί από την ολομέλεια του Ανωτά του Δικαστηρίου στις υποθέσεις Petrakis Panayides v. Republic
(1973)3 C.L.R. 378 και Meletis and Others v. The Ports Authority
(1987)3 C.L.R. 1984, ηέλλειψη των 25 προσόντων για προαγωγή αποκλείει την άσκηση δικαστι κού ελέγχου βάσει του άρθρου 146 (Βλ. επίσης την πρό σφατη απόφαση του Δικαστή Κούρρη στην υπόθεση Protopapas v.Republic
(1989)3C.L.R. 335). 30 Είναι επομένως ανάγκη να ερευνήσουμε κατά πόσο ο αιτητής έχει το απαιτούμενο έννομο συμφέρον. Ο Κανό νας 10
(4)προβλέπει ότι προαγωγή επιτρέπεται".... μόνον διά τον αμέσως ανώτερον του κατεχομένου βαθμού και εφ' όσον εν τω κατεχομένω βαθμώ συμπληρωθεί τριετής 35 τουλάχιστον υπηρεσία " Η θέσητων καθ' ων η αίτηση είναι ότι ο αιτητής δεν είχεσυμπληρώσει την προβλεπόμε νη υπηρεσία και κατ' ακολουθίαν δεν είχε τα προσόντα για προαγωγή. Εισήγηση του αιτητή είναι ότι παρά την απουσία ήέλλειψητριετούς υπηρεσίας στη θέσητην οποία 40 κατείχε από το 1986, το δικαίωμα του για προαγωγή είχε επιφυλαχθεί από το 1980 όταν με δική του αίτηση είχε μεταταχθεί στο τεχνικό προσωπικό. Εξέταση του περιεχομέ νου του κειμένου στο οποίο περιέχεται η επιφύλαξη αυτή 663 Πικής, Λ. Κυριάκουν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1989)δεν υποστηρίζει τη θέση του προσφεύγοντος. Η σχετική παράγραφοςέχειωςεξής: "Κατά την διάρκειαν της επί δοκιμασία υπηρεσίας σας εις την θέσιν του Τεχνικού IIθααμείβεσθε με την 5 παρούσανυμώνμισθοδοσίανκαικλίμακα(τηρουμένων των δικαιωμάτωνσαςδιάπροαγωγήνεις την θέσιν Ει δικευμένου Ι)." Η επιφύλαξηπου αναφέρεταιπιο πάνωείναι περιορι- 10 σμένης έκτασης.Εξασφαλίζει, παράτημετάταξη,το δικαί ωμα για προαγωγήστη θέσητου Ειδικευμένου Ι. Δενκα τοχυρώνει απεριόριστο δικαίωμα για προαγωγήανεξάρ τητααπό τημετάταξη πουέγινε μετάαπόαίτησητου προ σφεύγοντος. Πράγματιο αιτητής είχε προαχθεί στη θέση 15 του Ειδικευμένου Ι, όπως φαίνεται από την επιστολή της 1/7/80 (Τεκμήριο 5) με αναδρομική μάλιστα ισχύ από 1/4/80. Η μετάταξη του στις Τεχνικές Υπηρεσίες επικυρώθηκε (βλέπε επιστολή στις 12/11/80 - Τεκμήριο 6) και ως αποτέλεσμα ο δεσμός του με την προηγούμενη 20 του θέση είχε διακοπεί και έπαυσε να εκτελεί τα καθή κοντα της θέσης Ειδικευμένου Ι. Αυτά επανέλαβε σε με ταγενέστερο στάδιο το 1986 όταν και πάλι μετά απόαί τησητου μετατάχθηκεστηθέσητου Ειδικευμένου Ι(βλέπε επιστολή στις 28/6/86 -Τεκμήριο 7). Προφανώς η παρά- 25 κλησή του για τηνέα αλλαγήκαθηκόντων είχε ωςαφετη ρίατηναποτυχίατουνααποκτήσειτααπαραίτηταπροσό νταγιαπροαγωγήστηθέσηΤεχνικούΙ. Γιατους πιοπάνωλόγους καταλήγωότι οπροσφεύγων 30 δενείχετηναναγκαίαυπηρεσίαγιαπροαγωγήκαι εστερείτο,επομένως,τααπαραίτηταπροσόνταγιαπροαγωγή στη θέσηπουπληρώθηκε μετηνεπίδικη απόφαση(τριετήυπη ρεσία).Δε νομιμοποιείται συνεπώς ναπροσβάλει τηνεπί δικηαπόφασηλόγω έλλειψηςέννομου συμφέροντος. 35 Η προσφυγή απορρίπτεται.Δεν εκδίδεται διαταγή για ταέξοδα. Ηπροσφυγήαπορρίπτεται χωρίςέξοδα. 40 664