(1989)29Μαρτίου, 1989 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΑΡΧΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣΚΑΤΑΡΤΙΣΕΩΣ, Καθ' ηςηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1004/85). Εκτελεστή Διοικητική Πράξη — Πρόσληψη προσωπικού με συμβό λαιο από Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου για καθορισμένη ή αόριστη περίοδο — Δυνατό να ανάγεται στη σφαίρα δημοσίου δι καίου και να είναι αποτέλεσμαασκήσεωςδιοικητικής ή εκτελεστι κής εξουσίας — Οι περιστάσεις, που οδήγησαν στις προσλήψεις και το περιεχόμενο των συμβάσεωνείναι θέματασχετικά — Η νο μολογία δεν έχει ακόμα εξαντλήσει τον κατάλογο των περιστάσε ων που οδηγούν σε συμπέρασμα για ύπαρξη εκτε?.εστής διοικητι κής πράξης — Ανά),υσηνομολογίας. Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου — Αρχή Βιομηχανικής Κατάρτι σης — Διορισμοί — Χρηστή διοίκηση — Γραπτές και προφορικές εξετάσεις — Αιτούσα μεταξύ 5 πρώτων στις γραπτές εξετάσεις — Απόφαση Συμβουλευτικής επιτροπής για "επανεξέταση" τωνγρα πτών λόγω μικρής διαφοράς— Παράλειψηαναφοράς στα πρακτι- 15 κά τον αποτελέσματος τηςεπανεξέτασης — Αόγος ακυρώσεως — Παρά).ειψη αναφοράς στα πρακτικά τωναποτε/.εσμάτωντων προ φορικών εξετάσεων—Λόγος ακυρώσεως. Αιτιολογία διοικητικής πράξεως — Επαρκής — Όταν δεν αφήνει πε- 20 ριθώρια αμφιβολίας για τηφύσητης. Στην υπόθεσηαυτήδύοαπό ταενδιαφερόμενα μέρη,οι Ζένιος και Ζησίμου προσλήφθηκαν απότην καθ' ης η αίτηση, πουείναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου,με σύμβαση καθορισμένης 25 680 10 3Α Λ Λ . Παπαδοπούλουν.Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως διάρκειας. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο δέχθηκεότιηπρόσληψηανάγε ταιστησφαίρατουΔημοσίου Δικαίου. Τοσυμπέρασμα αυτόστηρί χθηκεσταακόλουθα: 5 ^ *5 ^ 25 •^ 35 40 (α) Οι διορισθέντες ήτανμεταξύτων4πρώτων (σύμφωνα μεσύ στασητηςΣυμβουλευτικής ΕπιτροπήςΠροσωπικού)υποψη φία)νγιαδιορισμόσεοργανικήθέση.Οιδύοπρώτοι συστηθέντεςδιορίστηκανκανονικά.Ταενδιαφερόμεναπρόσωπα διορίσθηκαν,γιατί: (α)Υπάρχει πολλήκαιπιεστική εργασία στοΤμήμαΠρογραμμάτωνκαι(β)ταπιοπάνωενδιαφερόμε ναμέρηαποτελούνεξαιρετικόυλικόπουδενπρέπεινααφεθεί ναχαθεί. Οδεύτεροςαυτόςλόγος είναι ενδεικτικός τουτρό πουμετονοποίοηαρχήαντιμετώπιζεταενδιαφερόμεναμέρη σανεργοδοτούμενούς της,αν,δηλαδή,τουςθεωρούσεπρόσω^απουθαεργοδοτούσε προσωρινάκαιέκτακταήπάνωσεπιο μόνιμηβάση. Ταγεγονότα πουακολούθησαν τηνυπογραφή τηςπρώτηςσύμβασης,δηλαδή,ηανανέωσητηςσύμβασης με βάση σχετική πρόνοια που περιλάμβανε,για δεύτερο χρόνο στη διάρκεια του οποίου δημιουργήθηκαν,προκηρύχθηκαν καιπληρώθηκανδύονέεςοργανικές θέσειςΛειτουργού Βιο μηχανικής Κατάρτισης2ηςΤάξης(Προγράμματα) μετοδιο ρισμό των ιδίων προσώπων, επιβεβαιώνουν, σε τελευταία ανάλυση,τηνορθότητατωνπιοπάνωσυλλογισμών. (β)Ηταυτότητατωνβασικότερωνόρωναπασχόλησης όπωςσυμ φωνήθηκανστην επίδικησύμβαση μετους όρουςαπασχόλη σης των υπαλλήλων τηςΑρχήςπουκατέχουν την πιοπάνω μόνιμη θέση, στους οποίους περιλαμβάνεται το ύψος του ετήσιου μισθού στον οποίο αναφέρθηκαόταν εξέθετα ταουσιώδηγεγονότατηςυπόθεσης. (γ) Ηταυτόσημη πρόνοια ότι ηαπασχόληση και στις δύο περι πτώσεις (σύμβασηκαιμόνιμο διορισμό στιςκενέςθέσειςπου πληρώθηκαν) διέπεται από τις πρόνοιες της Νομοθεσίας π ερί Βιομηχανικής Κατάρτισης και τις γενικές και ειδικές διατάξεις,οδηγίεςκαικανονισμούς πουισχύουν σεσχέσημε τουςυπαλλήλους της Αρχής. Καθ' όσον αφοράτηνουσίατοΑνώτατο Δικαστήριο,εφαρμόζονταςτις νομικές αρχές,πουπροκύπτουν απόταδύο τελευταία πιο πάνωπεριληπτικάσημειώματαακύρωσετουςεπίδικους διορισμούς. Οι επίδικοι διορισμοί ακυρώνονται με £75.- έξοδαεναντίον της καθ' ης ηαίτηση. 681 Παπαδοπούλουν.ΑρχήςΒιομ.Καταρτίσεως
(1989)Αναφερόμενεςυποθέσεις: VassUiou andOthers v.TheRepublic
(1969)3C.L.R. 417, 5 Paschalidou v. TheRepublic
(1969)3C.L.R. 297, Papakyriakou v.MedicalServices
(1970)3C.L.R. 351, Hadjigeorghiou v. TheRepublic
(1965)3C.L.R. 121, 10 Loizouv. CYTA, 3R.S.C.C. 48, Pantelidou v.TheRepublic, 4R.S.C.C. 100, Δοονσιώτης και Άλλος v.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 519, 15 Omstodoulides andAnother v. TheRepublic
(1986)3C.L.R. 1637, Gcorghiades v.TheRepublic
(1980)3C.L.R. 486, 20 Georghiou v.TheRepublic
(1983)3C.L.R. 17, Dcmetriades v. TheRepublic
(1983)3C.L.R. 842, Γαβριηλίδης v. A.H.K.
(1989)3Α.Α.Δ. 585, 25 Αντωνίου v. A.H.K.
(1989)3AAA. 597. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασης τηςΑρχής Βιομηχα νικής Καταρτίσεως ναδιορίσει ταενδιαφερόμεναπρόσω πα στη θέση Λειτουργού Βιομηχανικής Κατάρτισης 2ης Τάξης (Προγράμματα)επίμονίμου και/ήεκτάκτουβάσεως αντί τηςαιτήτριας. 30 35 Ε. Ευσταθίου, γιατην Αιτήτρια. Μ.Σπανον-Αναστασίου (κα.), γιατηνΚαθ' ηςη αίτηση. ΠΟΠΑΤΖΗΣ, Δ: Ανάγνωσε τηνακόλουθη απόφαση.Η ΑρχήΒιομηχανικής ΚαταρτίσεωςΚύπρου ιδρύθηκεδυνά μει του άρθρου 3 του περί Βιομηχανικής Καταρτίσεως Νόμου του 1974* αποτελεί νομικό πρόσωπο διοικούμενο από Διοικητικό Συμβούλιο, έχει όλες τις ιδιότητες νομι- 45 κού προσώπου και διέπεται από τις πρόνοιες του ίδιου 682 40 3ΑΑ..Δ. Παπαδοπούλου ν.ΑρχήςΒιομ. Καταρτίσεως Πογιατζής, Α, Νόμου. 5 Η αιτήτρια είναι κάτοχος διπλώματος στη χημεία του πανεπιστημίου Λάνκαστερ Αγγλίας και κατά τον ουσιώδη χρόνο εργοδοτείτο στον ιδιωτικότομέα. Μεδημοσιεύσεις της στον εγχώριο τύπο με ημερομηνία 20 και21 Μαρτίου 1985 ηΑρχήγνωστοποίησε τηνπρόθε ση της να πληρώσει, ανάμεσα σ' άλλες υπάρχουσες κενές 10 θέσεις Λειτουργού Βιομηχανικής Κατάρτισης 2ης Τάξης (Προγράμματα) που είναι θέσεις πρώτου διορισμού και προαγωγής και όρισε την ΙΟην Απριλίου σαν τελευταία μέρα υποβολής αιτήσεων απόυποψήφιους.Δε γίνεται στη δημοσίευση αναφορά στον αριθμό των πιο πάνω κενών 15 θέσεων που η Αρχή είχε πρόθεση να πληρώσει ούτε και οποιαδήποτε αναφοράσε πρόθεση της Αρχής να προσλά βει έκτακτο προσωπικό για την εκτέλεση οποιασδήποτε προσωρινής εργασίας ή για την ικανοποίηση εκτάκτων αναγκών της. Γεγονός όμως είναι ότι, στο στάδιο εκείνο, 20 κενές οργανικές θέσεις Λειτουργού Βιομηχανικής Κατάρ τισης 2ης Τάξης(Προγράμματα)υπήρχανμόνοδύο. Σ' ανταπόκριση στην πιο πάνω γνωστοποίηση της Αρχής υποβλήθηκαν συνολικά 106 αιτήσεις συμπεριλαμ25 βανομένων εκείνων των τριών ενδιαφερομένων μερών και εκείνης της αιτήτριας. Η εξέταση των αιτήσεων έγινε απότη μόνιμη Επιτροπή Επιλογής που συστάθηκε με απόφαση του Διοικητικού 30 Συμβουλίου της Αρχής, σύμφωνα μετο άρθρο 12 του περί Βιομηχανικής Καταρτίσεως Νόμου,και ηοποίαέχει μόνο συμβουλευτική ιδιότητα. Η πρόσληψη των αναγκαίων υπαλλήλων για την άσκηση των αρμοδιοτήτων και εξου σιών της Αρχής γίνεται δυνάμει του άρθρου 14
(2)του 35 Νόμου και αποτελεί έργο και ευθύνη του Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής. Στην εξαμελή, όπως αρχικά καθο ρίστηκε, σύνθεση της μόνιμης Επιτροπής Επιλογής είχε προστεθεί έβδομο μέλος με μεταγενέστερη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 21 Μαΐου 1981. 40 Όλα τα μέλη της Επιτροπής ήτανκαι μέλη του Διοικητι κού Συμβουλίου της Αρχής. Η Επιτροπή Επιλογής αποφάσισε ότι αιτητές που δεν 683 Πογιατζής, Λ. Παπαδοπούλου ν.ΑρχήςΒιομ. Καταρτίσεως
(1989)κατείχαν βιομηχανική πείραγια ένατουλάχιστο χρόνο δεν πληρούσαν τον όρο του Σχεδίου Υπηρεσίας της θέσης που απαιτούσε "επαρκή βιομηχανική πείρα" και περαιτέρω αποφάσισε να διεξαχθούν γραπτές εξετάσεις στις οποίες να κληθούν όλοι οι αιτητές που κατείχαν τα ακαδημαϊκά 5 προσόντα τα απαιτούμενααπό το Σχέδιο Υπηρεσίας και βιομηχανική πείρα ενός έτους. Τέλος αποφασίστηκε ότι κατάλογος των αιτητών που θα πετύχαιναν στις γραπτές εξετάσεις θα υποβαλλόταν και πάλι στην Επιτροπή Επι λογής γιατηδιενέργεια προφορικών εξετάσεων. 10 Οι αιτητές που πληρούσαν ταπροσόντα που απαιτού σε το Σχέδιο Υπηρεσίας και που κλήθηκαν για τηγρα πτή εξέταση ήταν 65 από τους οποίους 47 προσήλθαν στη γραπτήεξέταση. 15 Σε συνεδρία της στις 18/7/1985 η Επιτροπή Επιλογής, αφού μελέτησε τα αποτελέσματα της γραπτής εξέτασης, αποφάσισε να καλέσει σε προφορική εξέταση τους 14 πρώτους υποψηφίους που βαθμολογήθηκαν με βαθμό 20 πάνω από 50 που θεωρήθηκε σαν βάση. Στο σχετικό πρα κτικό της Επιτροπής υπάρχει καταχώρηση σχετική με την απόδοση των υποψηφίων στις γραπτές εξετάσεις που λέγει ότι, με ανώτατο δυνατό βαθμότο 100, η βαθμολογία των πρώτων έξι υποψηφίων, στους οποίους συμπεριλαμ- 25 βάνονται τα ενδιαφερόμενα μέρηκαι ηαιτήτρια,κυμαίνε ται μεταξύ 70 και 60 μονάδες και εκείνη των υπολοίπων οκτώ υποψηφίων κυμαίνεται μεταξύ 59 και50 μονάδες. Σε συνεδρία της στις 20/7/1985 η Επιτροπή Επιλογής 30 στην οποία στο εξής θα αναφέρομαι με τη λέξη "Επιτρο πή" για σκοπούς συντομίας, πραγματοποίησε συνεντεύ ξεις ξεχωριστά με κάθε ένα απότους 14 υποψηφίους που πέτυχαν στις γραπτές εξετάσεις. Καμιά καταχώρηση στα πρακτικά δεν έγινε αναφορικά με την απόδοση οποιουδή- 35 ποτέ υποψηφίου στις προφορικές αυτές εξετάσεις, ούτε και αναφορικά με την εντύπωση που κάθε υποψήφιος έκαμε σε κάθε μέλος της Επιτροπής,είτε με τρόποαναλυ τικό είτε, τουλάχιστο, με τρόπο γενικό. Στην ίδια συνε δρία η Επιτροπήαποφάσισενααπορρίψει τις αιτήσεις έξι 40 από τους 14 υποψηφίους πουείχαν παραμείνει. 684 3 Α.ΑΛ. Παπαδοπούλουν. Αρχής Βtoμ. Καταρτίσεως Πογιατζής, Δ. Στην επόμενη συνεδρία της με ημερομηνία 12/8/1985 η Επιτροπή αποφάσισε ότι ένας από τους υποψηφίους δεν κατείχε τααπαιτούμεναπροσόντα και ότι άλλοι δύουπο ψήφιοι δεν μπορούσαν να περιληφθούν στον σύντομο κα5 τάλογο των επικρατέστερων υποψηφίων. Αναφορικά με τους υπόλοιπους πέντε υποψηφίους, μεταξύ των οποίων ήτανκαι ηαιτήτριακαι τα ενδιαφερόμενα μέρη,ηΕπιτρο πή έκρινε ότι ηδιαφοράμεταξύ τους ήταν μικρή καιήταν δύσκολο νακαταλήξει ποιους να εισηγηθεί στο Διοικητικό 10 Συμβούλιο για διορισμό. Γι' αυτό το λόγο η Επιτροπή αποφάσισενα επανεξετάσει τα γραπτάπου παρέδωσαν οι πέντε αυτοί υποψήφιοι στις εξετάσεις που είχαν γίνει για να διαμορφώσει γνώμη αναφορικά με την απόδοση τους. Όπως αναφέρεταιστο σχετικό πρακτικόπουτηρήθηκε, "η 15 εκτίμηση της Επιτροπής από την αξιολόγηση αυτή, μαζί μεταάλλα δεδομένα πουαφορούνκάθευποψήφιο θα βοη θήσουν στην ετοιμασία του σύντομου καταλόγου καιυπο βολή συγκεκριμένης εισήγησης στο Συμβούλιο για τους επικρατέστερους αιτητές." 20 Πουθενά δεν έγινε οποιαδήποτε καταχώρηση των απο τελεσμάτων της επανεξέτασης απότην Επιτροπήτων γρα πτών που η αιτήτριακαιτα ενδιαφερόμενα μέρη είχανπα ραδώσει στις εξετάσεις που έγιναν. Πουθενά δε φαίνεται 25 ανηεπανεξέταση αυτήείχε σαναποτέλεσμα την αλλοίωση της βαθμολογίας που αρχικάδόθηκε σε οποιοδήποτε από ταγραπτά αυτά. Η επόμενη συνεδρία της Επιτροπής έγινε στις 26 Αυ30 γούστου 1985. Το πρακτικόπουτηρήθηκε σ' αυτήτη συνε δρία αναφέρει ότι,για νακαταλήξει σε σύντομο κατάλογο υποψηφίων και στην υποβολή συγκεκριμένης εισήγησης στο Συμβούλιο για τους επικρατέστερους αιτητές για τη θέση Λειτουργού Βιομηχανικής Κατάρτισης 2ης Τάξης 35 (Προγράμματα),ηΕπιτροπή "έλαβε υπόψη όλα τα δεδομέ να κάθε υποψηφίου, περιλαμβανομένης της συνέντευξης που πραγματοποιήθηκε,τηςαπόδοσηςστις γραπτές εξετά σεις που διεξάχθηκαν,της προσωπικότητας τους και γενι κά όλων των στοιχείων κάθε υποψηφίου, όπως αυτά φαί40 νονται στην αίτηση πουυποβλήθηκε στην Αρχή." Στησυνέχεια του πρακτικούαναφέρονταιτα εξής: 685 Πογιατζής, Δ. Παπαδοπούλου ν.ΑρχήςΒιομ. Καταρτίσεως
(1989)"Αξιολογώντας τους υποψήφιους μεβάσηόλα ταδεδο μένα που αναφέρονται στην παράγραφο2 πιο πάνω η Επιτροπήαποφάσισεομόφωνα ότι οι αιτητές Γρηγόρης Δημητρίου, ΠανικόςΛασέττας, Ελευθερία Ζησίμου και Ιωάννης Ζένιος είναι οι επικρατέστεροι με τη σειρά 5 προτεραιότητας πουαναφέρονταιταονόματατους. Η Επιτροπή αποφάσισε ομόφωνα να εισηγηθεί στο Συμβούλιο το διορισμό στις θέσεις που δημοσιεύτηκαν των δύο πρώτων αιτητών. Δεδομένου ότι υπάρχει 10 πολλή και πιεστική εργασία στο Τμήμα Προγραμμάτων και έχοντας υπόψη ότι οι άλλοι δύοαιτητές αποτελούν εξαιρετικό υλικό το οποίο δεν πρέπει να αφεθεί να χαθεί,η Επιτροπήαποφάσισε επίσης ομόφωνα να ειση γηθεί στο Συμβούλιο την πρόσληψη τους με συμβόλαιο 15 για απασχόληση στο Τμήμα Προγραμμάτων της Αρχής." Το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής επιλήφθηκε του θέματος του διορισμού στις κενές θέσεις Λειτουργού Βιο- 20 μηχανικής Κατάρτισης 2ης Τάξης (Προγράμματα) σε συ νεδρία του που πραγματοποιήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου
- Το σύντομο πρακτικό που τηρήθηκε αναφέρει τα εξής: 25 "Το Συμβούλιο εξέτασε τις εισηγήσεις της Επιτροπής Επιλογής Προσωπικού και ύστερα από αξιολόγηση όλων των δεδομένων πουτέθηκανυπόψη του, περιλαμ βανομένης της απόδοσης που είχαν οι υποψήφιοι κατά τη γραπτή εξέταση και κατά τις συνεντεύξεις, τη μέχρι 30 τώρα απόδοση κατά την εργασία του στην περίπτωση του εσωτερικού υποψήφιου,και έχοντας υπόψη τακα θήκοντα,τις ευθύνες καιτις απαιτήσειςτης θέσης, απο φάσισε ομόφωνα το διορισμό των ακόλουθων υποψη φίων στις υφιστάμενες κενές θέσεις: 35 Γρηγόρης Δημητρίου Πανικός Λασέττας Το Συμβούλιο, λαμβάνοντας υπόψητην εισήγησητης ^ Επιτροπής για πρόσληψη με συμβόλαιο των υποψη φίων Ελευθερίας Ζησίμου και Ιωάννη Ζένιου, αποφά686 3Α.Α.Δ. Παπαδοπούλου ν.Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως Πογιατζής, Δ. σισεομόφωνα την προσφορά σ' αυτούς συμβολαίου αρ χικά για ένα χρόνο απότις 2 Οκτωβρίου
- 5 10 15 20 25 30 35 40 Η απόφαση αυτή λήφθηκε δεδομένου ότι υπάρχει πολλή και πιεστική εργασία στο Τμήμα Προγραμμάτων και έχοντας υπόψη ότι οι αιτητές αυτοί αποτελούν εξαιρετικό υλικό το οποίο δεν πρέπει να αφεθεί να χαθεί. Λήφθηκε υπόψη ότι στον Προϋπολογισμό για το 1986 υπάρχει πρόνοια για την πρόσληψη με συμβόλαιο δύο υπαλλήλων που θαείναι υπεύθυνοι για την κατάρ τιση εκπαιδευτών." Με βάση την πιο πάνω απόφαση, στις 2 Οκτωβρίου 1985 το ενδιαφερόμενο μέρος Ελευ θερία Ζησίμου συνήψε γραπτή σύμβαση απασχόλησης με την Αρχή διάρκειας δώδεκα
(12)μηνών. Στις 4 Οκτωβρίου 1985 υπογράφηκε πανομοιότυπη σύμβαση μεταξύ της Αρχής και του ενδιαφερομένου μέρους Ιω άννη Ζένιου. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στη σύμβαση αναφέρονται,ανάμεσασ' άλλα, ότι: ( α ) Τα ενδιαφερόμενα μέρη θε απασχολούνται στο Τμήμα Προγραμμάτων και θαεκτελούν εργασία πουθα τους ανατίθεται από τον Προϊστάμενο Προγραμμάτων στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του Τμήματος. Που θενά δεν αναφέρεταιότι προσλήφθηκαν γιατί κατέχουν χην ιδιότητα του ειδικού για εξυπηρέτηση του ειδικού σκοπού ή/και ανάγκης που περιγράφεται στο Επεξηγη ματικό Σημείωμα για τις πρόνοιες του Προϋπολογι σμού Εξόδων 1986 και που προνοεί τα εξής: "Ποσό £12,000σε σχέσημεδύο ειδικούς με συμβόλαιο ετήσιας διάρκειας για εφαρμογή επιμορφωτικών προγραμμά των για Καθοδηγητών Εργασίας και Εκπαιδευτών Βιο μηχανίας. (β)Ταενδιαφερόμενα μέρηυπόκεινται και οφείλουν να συμμορφώνονται στις πρόνοιες της Νομοθεσίας περί Βιομηχανικής Κατάρτισης και στις γενικές ή ειδι κές διατάξεις,οδηγίες καικανονισμούς που ισχύουν σε σχέση με τους υπαλλήλους της Αρχής. Παρόμοια προ σόντα υπάρχουν στη συνήθη γραπτή προσφορά διορισμού που κάμνει η Αρχήσε πρόσωπα που διορίζονται σε οργανική θέση της Αρχής. Παράδειγμα αποτελεί το Παράρτημα 12 που κατέθεσε στο Δικαστήριο η ευπαίδευτηδικηγόρος της Αρχής. 687 Πογιατζής, Δ. Παπαδοπούλουν. Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως
(1989)(γ) Ο ετήσιος μισθός, περιλαμβανομένου τιμαριθμι κού επιδόματος που προνοεί ησύμβαση με τα ενδιαφε ρόμενα μέρη είναι ο ίδιος με εκείνο της βάσης της μι σθολογικής κλίμακας που προνοεί το Σχέδιο Υπηρε σίας για τηθέσηΛειτουργού Βιομηχανικής Κατάρτισης 5 2ης Τάξης (Προγράμματα). (δ) Όλοι οι βασικοί όροι απασχόλησης των ενδιαφε ρομένων μερών, όπως αναφέρονται στο παράρτημα που επισυνάπτεται στη σύμβαση απασχόλησης τους 10 είναι ταυτόσημοι ή παρόμοιοι με εκείνους των τακτι κών υπαλλήλων της Αρχής. Με δύο ταυτόσημες και ταυτόχρονες έγγραφες συμφω νίες ημερομηνίας 3Νοεμβρίου 1986 μεταξύ της Αρχής και 15 των ενδιαφερομένων μερών Ελευθερίας Ζησίμου και Ιω άννη Ζένιου αντίστοιχα,παρατάθηκεηδιάρκειατης αρχι κής σύμβασης απασχόλησης τους μέχρι την 1η Οκτωβρίου
- 20 Με επιστολή της ημερομηνίας 16 Σεπτεμβρίου 1987 η Αρχή πρόσφερε στα πιο πάνω δύο ενδιαφερόμενα μέρη διορισμό επί δοκιμασία στη θέση Λειτουργού Βιομηχανι κής Κατάρτισης 2ης Τάξης (Προγράμματα) από 1η Σε πτεμβρίου 1987, θέση που κατέχουν μέχρι σήμερα. Του 25 διορισμού αυτού προηγήθηκε προκήρυξη των θέσεων και υποβολή αιτήσεων από διάφορους υποψηφίους συμπερι λαμβανομένης της αιτήτριας η οποία όμως δεν πρόσβαλε με νέα προσφυγή της τους διορισμούς αυτούς, αλλά πε ριορίστηκε στην παραπέραπροώθηση της παρούσας προ- 30 σφυγής με την οποία ζητά: "Α. Διά δήλωσιν και/ήδιαταγήντου Σεβαστού Δικα στηρίου ότι η απόφασις των καθ'ων η αίτησις διά της οποίας ούτοι εδιόρισαν εις την θέσιν Λειτουργού Βιο- 35 μηχανικής Καταρτίσεως 2ας Τάξεως Προγράμματα εις το μόνιμον προσωπικόν το Ενδιαφερόμενον Μέρος αντί της αιτητρίας περιελθούσα εις γνώσιν της αιτητρίας κατά/ήπερί την 27.9.1985 και/ή παράλειψίς των όπως διορίσουν την αιτήτριαν εις την αναφερόμενην 40 θέσιν είναι άκυρος και/ή παράνομος και/ή εστερημένη εννόμου αποτελέσματος και/ή το παραλειφθέν θα έδει 688 3 Α.Α.Δ. Παπαδοπούλουν. Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως Πογιατζής, Δ. να μηελάμβανεν χώραν. 5 10 15 Β. Διά δήλωσιν και/ήδιαταγήν του Σεβαστού Δικα στηρίου ότι η απόφασις των καθ'ων η αίτησις περιελθούσα εις γνώσιν της αιτητρίας κατά/ή περί την 27.9.1985 διά της οποίας ούτοι εδιόρισαν εις την θέσιν Λειτουργού Βιομηχανικής Καταρτίσεως 2ας Τάξεως Προγράμματα επί εκτάκτου βάσεως τα Ενδιαφερόμενα Μέρη αντί της αιτητρίας και/ή παράλειψις των όπως διορίσουν την αιτήτριαν είναι άκυροςκαι/ήπαράνομος και/ή εστερημένη εννόμου αποτελέσματος και/ή το παραλειφθέν θαέδει να μηελάμβανεν χώραν." Η Αίτηση αναφέρει ότι βασίζεται πάνω στα ακόλουθανομικά σημεία: "
- Η απόφασις των καθ' ων η αίτησις ελήφθη καθ' υπέρβασινκαι/ή κατάκατάχρησιν εξουσίας. 20 25 30 35 40
- Ηαπόφασηςτων καθ' ων ηαίτησις παραβιάζει ου σιωδώς τους κανόναςκαι ταςαρχάςτης Χρηστής Διοι κήσεως επί τω ότι ενδεικτικώς ενώ η αιτήτρια υπερείχεν έναντι των Ενδιαφερομένων μερών ως προς τα προσόντα, την αξίαν και την διοικητικήν πείραν επροτίμησαν αντί ταύτηςτα Ενδιαφερόμενα μέρηκαι/ήτινά εξ αυτών.
- Η απόφασις των καθ'ων η αίτησις εστηρίχθη εις πλάνην περί τα πράγματα και/ή ήτο προϊόν νομικής και/ήπραγματικήςπλάνης.
- Εάνοι καθ' ων ηαίτησις ενήργουν ορθώς θα εύρισκον ότι η αιτήτρια υπερείχεν καταφανώς των Ενδια φερομένων Μερών κατά προσόντα, διοικητικήν πείραν και αξίαν και θα προετίμον ταύτην έναντι των Ενδια φερομένων Μερών.
- Ηαπόφασις των καθ'ων ηαίτησις είναι αδικαιο λόγητος και/ήαναιτιολόγητος και/ήστερείται της δεούαηςαιτιολογίας.
- Ηαπόφασιςτων καθ'ων ηαίτησις παραβιάζει ου689 Πογιατζής, Δ. Παπαδοπούλουν. Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως
(1989)σιώδεις κανόνας οι οποίοι εθεσπίσθησαν υπό της Νο μολογίας και/ή τας αρχάς της επιστήμης του Διοικητι κού Δικαίου αι οποίαι εφαρμόζονται εις την περίπτω σιν διορισμού και/ή προαγωγής αξιωματούχων κρατικών και/ή ημικρατικών υπηρεσιών και/ή οργανι- 5 σμών." Παρά το γεγονός ότι με την επίδικη απόφαση της η Αρχή διόρισε δύο υποψηφίους στις θέσεις που προκηρύ χθηκαν, με την παρούσα προσφυγή της η αιτήτρια προ- 10 σβάλλει μόνο το διορισμό του ενδιαφερομένου μέρους Πανίκκου Λασέττα. Η Ένσταση της Αρχής αναφέρει ότι βασίζεται πάνω στα ακόλουθα νομικά σημεία: 15 "1. Η απόφαση που προσβάλλεται με την παράγραφο Α της αίτησης λήφθηκε σύμφωνα με τον νόμο καικατό πιν ορθής άσκησης της διακριτικής εξουσίας της Καθ' ηςηΑίτηση, μεβάσηόλα ταουσιώδη στοιχεία που αφο- 20 ρουν στην Αιτήτρια και στο Ενδιαφερόμενο Μέρος και αφού λήφθηκαν σοβαρά υπ' όψη τα καθήκοντα, ευθύ νες και απαιτήσεις της θέσης. 2(α) Η Καθ'ης ηΑίτησηεγείρει προδικαστικήένστα- 25 ση ότι η απόφαση της που η Αιτήτρια προσβάλλει με την παράγραφο Β της αίτησης δεν συνιστά άσκηση εκτελεστικής ή διοικητικής λειτουργίας υπό την έννοια της παραγράφου 1 του άρθρου 146 του Συντάγματος, εφόσον τα ενδιαφερόμενα Μέρη 1 και 2 δεν διοριστη- 30 καν στην θέση Λειτουργού Βιομηχανικής Κατάρτισης 2ης Τάξης (Προγράμματα) ούτε σε οιανδήποτε θέση που ναπρονοείται απότον προϋπολογισμό της Καθ' ης η Αίτηση, αλλά προσλήφθηκαν με συμβόλαιο σαν έκτα κτοι υπάλληλοι στο τμήμα προγραμμάτων της Αρχής 35 και ως εκ τούτου, η πρόσληψη τους δεν είναι θέμαδη μόσιου αλλά ιδιωτικού δικαίου.Διά τον ως άνω λόγον το Ανώτατο Δικαστήριο δεν έχειαρμοδιότητανα επιλη φθεί του αιτήματος πουηΑιτήτρια εγείρει μετην παρά γραφο Βτης Αίτησης της. 40 (β) Περαιτέρω και χωρίς επηρεασμό των ανωτέρω, η 690 3 ΑΛΛ. 5 Παπαδοπούλου ν. Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως Πογιατζής,Δ. πιο πάνωαπόφασητης Καθ'ης ηΑίτηση λήφθηκε σύμ φωνα με τον νόμο καικατόπινορθής άσκησης της δια κριτικής εξουσίας της Καθ'ης ηΑίτηση με βάσηόλατα ουσιώδη στοιχεία που αφορούν στην Αιτήτρια και στα Ενδιαφερόμενα μέρη και αφού λήφθησαν σοβαρά υπ' όψη τακαθήκοντακαι ευθύνες που θ' αναλάμβαναν τα άτομα πουθα προσλαμβάνονταν." θα εξετάσω πρώτα την προδικαστική ένσταση της 10 Αρχής πουεπηρεάζειτο μέρος εκείνο της επίδικης απόφα σης που αφοράτην πρόσληψη με συμβόλαιο των ενδιαφε ρομένων μερών Ελευθερίας Ζησίμου και Ιωάννη Ζένιου. Το βασικό ερώτημαπου εγείρεται επίτουπροκειμένου και στο οποίο καλούμαινα απαντήσωείναι αν,κάτωαπ' όλες 15 τις σχετικές περιστάσεις της παρούσαςυπόθεσης, ησχέση που δημιουργήθηκε μεταξύ των πιο πάνωδύο ενδιαφερο μένων μερών από τη μια πλευρά και της Αρχής από την άλλη πλευρά, είναι σχέση που εμπίπτει στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου ή σ' εκείνη του δημόσιου δικαίου. Αν 20 ανάγεται στη σφαίρα του δημόσιου δικαίου, η πρόσληψη τους στην υπηρεσία της Αρχής, έστω και με συμβόλαιο, διέπεται από τις αρχές της χρηστής διοίκησης και άλλες σχετικές αρχές του Διοικητικού Δικαίου και ελέγχεται από το Ανώτατο Δικαστήριο με βάση το άρθρο 146 του 25 Συντάγματος, όπως κάθε άλλη εκτελεστή διοικητική πράξη ή απόφαση. Αν όμως ανάγεται στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου, αποτελεί δηλαδήσύμβαση του αστικού δικαίου,το Ανώτατο Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητανα επιληφθεί του παραπόνου της αιτήτριας και η θεραπεία 30 που ζητά στην παράγραφο (Β) της Αίτησης της, που αφορά την επίδικηπρόσληψη μεσυμβόλαιο των πιοπάνω δύοενδιαφερομένων μερών,θαπρέπεινα απορριφθεί. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι, ανάλογα με τις 35 περιστάσεις της κάθε υπόθεσης, ηπρόσληψη προσωπικού με συμβόλαιο, καθορισμένης ή ακαθόριστης διάρκειας, είναι δυνατόνα αποτελεί (α)θέμα αναγόμενο στησφαίρα τουδημόσιου δικαίουκαι(β)άσκησηδιοικητικής ήεκτελε στικής εξουσίας που μπορεί να προσβληθεί κάτω από το 40 άρθρο 146 του Συντάγματος. Οτότε Δικαστής του Ανωτά του Δικαστηρίου Μ.Τριανταφυλλίδηςαπέρριψε τον ισχυ ρισμό αυτό και προχώρησε στην εξέταση της ουσίας της προσφυγής. 691 Πογιατζής, Δ. Παπαδοπούλου ν.Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως
(1989)Η ορθήπροσέγγιση στο στάδιοαυτόεπιβάλλει τηνεξα κρίβωση και εξέταση των περιστάσεων που οδήγησαν στις επίδικες προσλήψεις των δύο ενδιαφερομένων μερών και του περιεχομένου των επίδικων συμβάσεων με σκοπό την εξαγωγή ορθών συμπερασμάτων αναφορικάμε την πραγ- 5 ματικήφύσητης επίδικηςπρόσληψης. Η μέχρι σήμερα νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του προκειμένου καθορίζει αριθμόπεριστάσεων ή πα ραγόντων ηπαρουσίατων οποίων συνηγορεί υπέρ της δη- 10 μιουργίας νομικής σχέσης που ανήκει στη σφαίρατουδη μόσιου δικαίου,και όχι του ιδιωτικού δικαίου.Το θέμα φαίνεται πως δεν έχει εξαντληθεί και ο κατάλογος των παραγόντων αυτών δεν μπορεί να λεχθεί ότι έχει κλείσει. Τίποτε από μόνο του δεν είναι καθοριστικό και οι περί- 15 στάσεις και ιδιομορφίες κάθε υπόθεσης πρέπει να εξετά ζονται και να εκτιμούνται στο σύνολο τους. Ενδεικτικές της προσέγγισης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στο θέμα αυτό είναι οι αποφάσεις στις υποθέσεις που παραθέτω πιο κάτω. 20 Η βασική υπόθεση πουκαθορίζει την ορθή προσέγγιση στο υπόεξέταση θέμαείναι ηυπόθεσηΑντιγόνη ΠασχαΧίδον ν. Δημοκρατίας
(1969)3 Α.Α.Δ. 297, που δικάστηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην 25 οποία επίδικο θέμα ήταν η νομιμότητα του τερματισμού της υπηρεσίας της εφεσείουσας ως δασκάλας σε σχολεία Στοιχειώδους Εκπαίδευσης που έγινε με απόφαση του Διευθυντή Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Παιδείαςκαι όχι της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας. Η πρόσληψη 30 της δασκάλαςαυτήςείχεγίνει επτάπερίπουμήνες νωρίτε ρα με συμβόλαιο αόριστης διάρκειας που περιλάμβανε όμως τον όρο ότι μπορούσε να τερματιστεί με ειδοποίηση ενός μηνός. Ο μόνος λόγος για τον οποίο ο Πρωτόδικος Δικαστής απέρριψε την προσφυγή ήταν ότι το συμβόλαιο 35 δημιούργησε συμβατικήσχέσηπουδιέπεταιαπότο ιδιωτι κό και όχι το δημόσιο δίκαιο και, επομένως, δε χωρούσε προσφυγήκάτωαπό το άρθρο 146 του Συντάγματος. Αναφερόμενος στους λόγους για τους οποίους η πρω- 40 τόδικη απόφαση έπρεπε να ανατραπεί, ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μ. Τριανταφυλλίδης, με την απόφαση του οποίου είχαν συμφωνήσει όλοι οι άλλοι Δι692 3 Α.Α.Δ. Παπαδοπούλου ν. Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως Πογιατζής,Δ. καστές στην Ολομέλεια, είπε ταεξής στις σελίδες 300και 301: 5 10 15 20 25 30 "I find myself unable to share this view of the trial Judge: The Appellant's appointment was made under the appropriate legislation which was in force at the time, namely, under section 4
(2)of the School-Teachers of Communal Elementary Schools Law, 1963 (Law 7/63 of theGreekCommunalChamber)andit was, on theface of it,made in the ordinary course of satisfying the needs of the educational service, which, by its very nature, is a public service; theAppellant being appointed to serve 'in schools of elementary education'. Moreover, as stated in her contract of appointment, the Appellant's service as a school-teacher would be governed by the relevant Laws and Regulations of the Greek Communal Chamber and by any directives, circulars orotherorders of theeducation authorities. Viewed in its proper context, the appointment of the Appellant cannot be treated as anything other than a matter within therealm of public law; the fact that it was made on contract cannot alter its essential nature; this was not a case of a contract entered into between Government and an individual in such circumstances as to render the relationship thus created one of private Law. It follows, therefore, that arecourse underArticle 146 did lie inthis case." 35 Στηνυπόθεση Εμμανουήλ Βασιλείου και Αλλων ν. Δη μοκρατίας (ανωτέρω), τα γεγονότα και επίδικο θέμα της οποίας έχω ήδη αναφέρει σε συντομία, ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μ. Τριανταφυλλίδης είπε στην απόφασητουταεξήςστησελίδα424; 40 "In the light of the totality of relevant circumstances, and having in mind why such appointments had to be 693 Πογιατζής,Δ. Παπαδοπούλου ν.ΑρχήςΒιομ. Καταρτίσεως
(1989)made on contract,* as well as the fact that they were appointments made for thepurpose of serving theactual and ordinary needs of public education - and not extra ordinary appointments made in special circumstances -1 cannot but find, bearing in mind the recent decision of 5 the Supreme Court, on appeal, in Paschalides v. The Republic (reported in this Part at p. 297 ante),that the appointments concerned were matters of public law and so they could be challenged by recourse under Article 146." Αρκετά διαφωτιστικήείναικαιηαπόφασηστηνυπόθε ση Γεωργία Παπακυριακού ν. Ιατρικών Υπηρεσιών
(1970)3 Α.Α.Δ. 351 που μοναδικόεπίδικοθέμα είχε προ δικαστική ένσταση παρόμοια με εκείνη της Αρχής στην 15 παρούσα υπόθεση.Την απόφαση εξέδωσε και πάλι ο τότε Δικαστής Τριανταφυλλίδης οοποίος είπε ταεξής στις σε λίδες 354, 355: "Counsel for the Respondent has • argued that the 20 relationship between theApplicant andheremployer, the Respondent, was such that it came within the domain of private law, and notwithin that of public law; andhehas, also, submitted thatneither therelevant provisions of the 25 Public Service Law, 1967 (Law 33/67) nor the definition of 'public officer' in Article 122 of the Constitution apply to the Applicant. Assuming, without deciding to that effect, that the ™ provisions of Law 33/67andthe said definition in Article 122 are not applicable in relation to the Applicant the result would be that the question of the termination of her employment would not be a matter for the Public Service Commission which has been set upunderLaw 33/ ~67 or for thePublic Service Commission envisagedunder Article 124 of theConstitution. * Ο λόγος στον οποίο αναφέρεται ο Δικαστής Τριανταφυλλίδης για 40 τον οποίο οι επίδικες στην υπόθεσηεκείνηπροσ?.ήψειςείχαν γίνει επί συμβάσει ήταν ότι δεν είχε δοθείέγκαιρα ηέγκριση για τη δημιουργία τωναναγκαίων οργανικών θέσεων. 694 10 3 Α.ΑΛ. Παπαδόπονλου ν.Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως Πογιατζής, Δ. Such aresult, however, does notprovide theanswer to the issue of jurisdiction which was raised by counsel for the Respondent. This answer depends on whether the employment of theApplicant, in thelight of theparticu lar circumstances of such employment, was within the domain of public law; because in such a case then the termination of heremployment would still amounttothe exercise of 'executive or administrative authority' in the sense of Article 146.1 of the Constitution. The salient, in this respect, facts of this case are that the Applicant served, from 1965 until the terminationof her employment in 1970, as a midwife posted at the Nicosia General Hospital; though she was not holding a specific post of midwife, and was paid on a daily casual assistance basis,her duties werethesame as those of any othermidwife there. 20 25 30 The proper approach to a situation of this naturehas been laid down by this Court,on appeal,inPaschalidou v. The Republic
(1969)3 C.L.R. 297; it was held inthat case that the employment of a nursery school teacheron contract, on a month to month basis, was within the realm of public law because the appointment had been made ' in the ordinary course of satisfying the needs of a public service'. Likewise, the Applicant in the present case had been employed for a very long and indefinite period of time, on a temporary basis, in the ordinary course of satisfying theneeds of apublic service, viz the maternity service provided by the Nicosia General Hospital. Thedecision of theGreekCouncilof Stateincase528/ 1993, which is referred to in a passage -cited by counsel for the Respondent - of the treatise by Kyriaco- poulos on Greek Administrative Law (4thed.,Vol. C,at p. 178) is, in my view, distinguishable both because of the different structure of the public service in Greece andon the basis of its particular circumstances (there a doctor had been employed, on contract,in a manner which was found by the Council of State not to be at all compatible with thecreation of thestatus of apublic functionary and it was held that his employment was of a private 695 Πογιατζής, Δ. Παπαδόπουλου ν.ΑρχήςΒιομ. Καταρτίσεως
(1989)contractual nature). In the light of the foregoing, I hold that the employment of the Applicant was within the domain of public law and that, therefore, I have jurisdiction under 5 Article 146.1 to decide on the validity of the termination of such employment which is in issue in these proceedings." Σχετικές είναι επίσης οι αποφάσειςστις προγενέστερες 10 υποθέσεις Νίτσα Χατζηγεωργίον ν. Της Δημοκρατίας
(1965)3Α.Α.Δ. 121 στην οποίαέχει αναφερθείη ευπαίδευτη δικηγόρος της Αρχής, ΔολόροςΑοΐζου ν.Αρχής Τηλε πικοινωνιών Κύπρου (1962-1963) Α.Α.Σ.Δ. 48 και Μάρω Παντελίδου ν. Της Δημοκρατίας (1962-1963) Α.Α.Σ.Δ. 15
- Προσεγγίζοντας το θέμα με τον τρόπο που καθορίστη κε στις πιο πάνω αποφάσειςκαι αφού εξέτασα ταιδιάζο ντα περιστατικά της παρούσαςυπόθεσης και τα επιχειρή- 20 ματα των δικηγόρων αμφοτέρων των πλευρών, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι οι επίδικες προσλήψεις των ενδιαφε ρομένων μερών Ζησίμου και Ζένιου διέπονται απότοδη μόσιο και όχι το ιδιωτικό δίκαιο και υπόκεινται, επομέ νως, στον έλεγχο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κάτω από 25 το άρθρο 146 του Συντάγματος. Επηρεάστηκα στην από φαση μου αυτήαπότους εξής κυρίως λόγους:
- Ο ισχυρισμός που προβάλλει στη γραπτή της αγό ρευση ηευπαίδευτηδικηγόρος της Αρχής ότι ο επίδικος 30 διορισμός έγινε για την εκτέλεση ορισμένων εκτάκτων καθηκόντων στην Αρχή είναι αντίθετος εκείνου που προβάλλεται στην Ένσταση της Αρχής και δεν υποστη ρίζεται από τα πρακτικά που τηρήθηκαν ή τα σχετικά συμβόλαια που υπογράφηκαν. Στην πρόταση της προς 35 το Διοικητικό Συμβούλιο η Επιτροπή εισηγείται την πρόσληψη με συμβόλαιο των υποψηφίων Ζένιου και Ζησίμου για απασχόληση στο Τμήμα Προγραμμάτων της Αρχής και όχι για εκτέλεση οποιωνδήποτε εκτά κτων καθηκόντων,καιστηρίζει την εισήγηση της στους 40 εξής δύο λόγους: (α)Υπάρχει πολλή καιπιεστική εργα σία στο Τμήμα Προγραμμάτων*και (β)ταπιο πάνω εν696 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Παπαδοπούλουν.ΑρχήςΒιομ.Καταρτίσεως Πογιατζής, Α. διαφερόμεναμέρηαποτελούνεξαιρετικόυλικό πουδεν πρέπει να αφεθεί να χαθεί. Ο δεύτερος αυτός λόγος είναιενδεικτικόςτουτρόπουμετονοποίοη Αρχή αντι μετώπιζε ταενδιαφερόμενα μέρησαν εργοδοτούμενούς της,αν,δηλαδή,τουςθεωρούσε πρόσωπαπουθαεργοδοτούσε προσωρινάκαιέκτακταήπάνωσεπιο μόνιμη βάση.ΗΕπιτροπή δεφαίνεται ναείχεκατάτον ουσιώ δη χρόνουπόψητηςτηνπρόνοιατου Προϋπολογισμού για δαπάνη £12,000για αμοιβή ειδικών και ο σκοπός πουήθελεναεξυπηρετήσει μετηνπρότασητηςτοΔιοι κητικό Συμβούλιο ήταν η διεκπεραίωση του μεγάλου όγκου συνήθους εργασίας στο Τμήμα Προγραμμάτων της Αρχής και όχι τα επιμορφωτικά προγράμματα για τα οποίαπρονοείται ηπιο πάνωέκτακτηδαπάνηστον Προϋπολογισμό εξόδωντηςΑρχήςγιατο 1986,η εφαρ μογήτωνοποίωναπαιτείεξειδικευμένη εργασίααπόει δικούς που δεν καλύπτεται απότο Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης Λειτουργού Βιομηχανικής Κατάρτισης 2ης Τάξης (Προγράμματα). Ηέρευνα πουδιεξήγαγε ηΕπιτροπήαποκλειστικό σκοπό είχε να εντοπίσει τους πιο κατάλληλους υποψηφίουςγιατηνεργασίακαιτα καθή κοντα που απαιτείηθέσητου Λειτουργού Βιομηχανι κής Κατάρτισης2ηςΤάξης(Προγράμματα) καιδενεπε κτάθηκε σε θέματα που σχετίζονται με τα απαραίτητα προσόντα ειδικών εκπαιδευτών. Αναφορά στην πρό νοια αυτή του Προϋπολογισμού γίνεται για πρώτη φορά στα πρακτικά της συνεδρίας του Διοικητικού Συμβουλίου μεημερομηνία26/9/1985μετάπουτοΣυμ βούλιο υιοθετεί και επαναλαμβάνειλέξηπρος λέξητο πιοπάνωδικαιολογητικότηςεισήγησης της Επιτροπής. Είναι φανερόν ότι το Διοικητικό Συμβούλιο έκαμε χρήσητηςπιοπάνωπρόνοιαςελλείψειάλλης εγκεκριμμένης δαπάνηςγια την πρόσληψη των δύοενδιαφερο μένων μερώνπουπείστηκε ότι αποτελούσανεξαιρετικό υλικό πουδεν έπρεπενααφεθείναχαθεί.Είναι επίσης φανερόν απόταανωτέρωκαιαπότησύμβασηπρόσλη ψης τους ότι τα δύο ενδιαφερόμενα μέρηπροσλήφθη καν για την εκτέλεση συνήθους εργασίας στο Τμήμα ΠρογραμμάτωντηςΑρχής. Ταγεγονόταπουακολούθησαν την υπογραφή της πρώτης σύμβασης, στα οποία αναφέρθηκε ηευπαίδευτηδικηγόρος της Αρχής,δηλα δή,ηανανέωσητηςσύμβασης μεβάσησχετικήπρόνοια που περιλάμβανε,'για δεύτερο χρόνο στη διάρκειατου 697 Πογιατζής, Δ. Παπαδοπούλου ν. Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως
(1989)οποίου δημιουργήθηκαν, προκηρύχτηκαν και πληρώθη καν δύο νέες κενές θέσεις Λειτουργού Βιομηχανικής Κατάρτισης 2ης Τάξης (Προγράμματα) με το διορισμό των ιδίων προσώπων, επιβεβαιώνουν, σε τελευταία ανάλυση,την ορθότητατων πιο πάνωσυλλογισμών. 5
- Η ταυτότητα των βασικότερων όρων απασχόλη σης όπως συμφωνήθηκαν στην επίδικησύμβαση με τους όρους απασχόλησης των υπαλλήλων της Αρχήςπου κα τέχουν την πιο πάνωμόνιμη θέση,στους οποίους περ^ 10 λαμβάνεται το ύψος του ετήσιου μισθού στον οποίο αναφέρθηκα όταν εξέθετα τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης.
- Ηταυτόσημη πρόνοια ότι η απασχόληση και στις 15 δύο περιπτώσεις (σύμβαση και μόνιμο διορισμό στις κενές θέσεις που πληρώθηκαν) διέπεται από τις πρό νοιες της Νομοθεσίας περί Βιομηχανικής Κατάρτισης και τις γενικές και ειδικές διατάξεις,οδηγίες καικανο νισμούς που ισχύουν σε σχέσημε τους υπαλλήλους της 20 Αρχής. Για τους πιο πάνωλόγους ηπροδικαστική ένσταση της Αρχήςαπορρίπτεται. 25 θ α προχωρήσω τώραστην εξέταση της ουσίας τηςπρο σφυγής. Θα εξετάσω πρώτα τον ισχυρισμό της αιτήτριας ότι η επίδικη απόφαση πάσχει από έλλειψη της δέουσας αιτιολογίας που, αν αποδειχτεί, αποτελεί από μόνος του ικανό λόγο ακύρωσης των προσβαλλόμενων πράξεων. 30 Απαραίτητο στοιχείο νομιμότητας όλων ανεξαίρετα των διοικητικών πράξεων και/ή αποφάσεων είναι η επαρκής αιτιολογία τους που είτεπεριέχεται στην ίδιατη διοικητι κή απόφασηείτε συνάγεται σε ικανοποιητικό βαθμό ήσυ μπληρώνεται από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέ- 35 λου. Η αιτιολογία είναι επαρκής όταν δεν αφήνει το Δικαστήριο ή οποιοδήποτε επηρεαζόμενο ή ενδιαφερόμε νο πρόσωπο σε οποιαδήποτε αμφιβολία αναφορικά με τη φύση της. Βλέπε υπόθεση Δονκά ν. Δημοκρατίας
(1986)3 Α.Α.Δ. 1640. Μόνο η ύπαρξη επαρκούς αιτιολογίας επι- 40 τρέπει την αποτελεσματική διεξαγωγή του αναγκαίου δι καστικού ελέγχου των διοικητικών πράξεων και εμπεδώ698 3 ΑΛΛ. Παπαδοπούλου ν. Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως Πογιατζής, Δ. νει την εμπιστοσύνη των διοικούμενων στη Διοίκηση και κατ' επέκτασηστην ίδιατηΔικαιοσύνη. Στη λήψη των επιδίκων αποφάσεων της στην παρούσα υπόθεση ηΑρχή έλαβε υπόψη της, όπως ρητάαναφέρεται στο σχετικό πρακτικό,την απόδοση που είχαν οι υποψή φιοι στη γραπτή εξέταση και στις προφορικές συνεντεύ ξεις που, όπως ανέφερα προηγουμένως, είχαν τη μορφή προφορικής εξέτασης. Τέσσερις από τους πέντε υποψη10 φίους,δηλαδήηαιτήτριακαιτατρία ενδιαφερόμενα μέρη, ήταν εξωτερικοί υποψήφιοι στην αξιολόγηση των οποίων δε λήφθηκαν υπόψη,αφού δεν υπήρχαν εμπιστευτικές εκ θέσεις που αποτελούν ένδειξη της καταλληλότητας αξίας και απόδοσης των υποψηφίων. Κάτω από αυτές τις συν15 θήκες το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής ήταν υποχρεω μένο, και φαίνεται ότι έτσι έπραξε,να στηρίξει την επιλο γή που έκαμε στην απόδοσητων υποψηφίων στις γραπτές και στις προφορικές εξετάσεις. Ησπουδαιότητα των προ φορικών συνεντεύξεων σε περιπτώσεις πρώτου διορισμού 20 τονίστηκε, από το Δικαστή Δ. Στυλιανίδη στην πρόσφατη απόφασητου Μάριος Δρονσιώτης και Άλλος ν. Δημοκρα τίας
(1989)3ΑΛΛ. 5\9. 5 Είναι γεγονός παραδεκτό ότι στην παρούσα υπόθεση 25 καταγράφηκανμεν τα αποτελέσματα των γραπτών εξετά σεων και τέθηκαν στο διοικητικό φάκελο που ήταν ενώ πιον του Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής, αλλά ούτε τα αποτελέσματα της επανεξέτασης των γραπτών των υποψηφίων, που έκαμε ηΕπιτροπήγια να μπορέσει, όπως 30 είπε, να άρει τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε στην σύντα ξη του συντόμου καταλόγου υπηψηφίων για υποβολή στο Συμβούλιο και η οποία κατέληξε στον αποκλεισμό της αιτήτριας, ούτε τα αποτελέσματα των προφορικών συνε ντεύξεων ήεξετάσεων καταγράφηκανστο πρακτική ήπου35 θενά αλλού. Η ευπαίδευτη δικηγόρος της Αρχής είπε ότι τα αποτελέσματα αυτά τέθηκαν προφορικά υπόψη του Διοικητικού Συμβουλίου απότα μέλητης Επιτροπής που τα γνώριζαν και που ήταν επίσης μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής. Παρά το γεγονός ότι είναι κάπως 40 αμφίβολο για τα μέλη της Επιτροπής να θυμούνται από μνήμης λεπτομέρειες των αποτελεσμάτων αυτών ώστε να τις διαβιβάσουν ορθά στα μέλη του Διοικητικού Συμβου λίου, δέχομαι ότι έγινεαυτήηπληροφόρηση ηοποίαήταν 699 Πογιατζής,Δ. Παπαδοπούλουν.Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως
(1989)και ορθή και πλήρης. Είναι αυτό αρκετό ή σύμφωνο με τους κανόνες της χρηστής διοίκησης; Η απάντηση είναι αρνητική. Αισθάνομαι δεσμευμένος απότην απόφασητης Ολομέλειας (τολέγω με ικανοποίησηγιατί συμφωνώ από λυτα και με το σκεπτικό και με το αποτέλεσμα της) στην 5 υπόθεσηΑνδρέαςΧριστοδονλίδηςκαι Αλλος ν. Δημοκρα τίας
(1986)3 Α.Α.Δ. 1637, στην οποία ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μ. Τριανταφυλλίδης είπε τα εξής στις σελίδες 1638,1639: 10 "It is necessary, however, to draw attention to the fact that, as it appears from the minutes of the Respondent Commission dated 9th July 1982, in reaching its sub judice decision the Commission took into account not only the merits, the qualifications andthe seniority of the 15 candidates, the confidential reports about them, and the recommendations of the Heads of the Departments of Secondary Education and of Technical Education, which were set out in a document dated the 5th July 1982 which is before us -but,also,viewswhich wereexpressed 20 orally by the said two Heads of Department, who were present at the meeting of theCommission on the 9th July 1982, and such views were not recorded at all in the minutes of the Commission. 25 The failure to record the said views of the Heads of Department, which obviously were factors which have materially influenced the Commission in reaching its sub judice decision, not only has offended against basic principles of proper administration, but has also deprived 30 such decision of an essential part of its reasoning, thus rendering proper judicial control impossible." Συμφωνώ επίσης και υιοθετώ επί του προκειμένου το ακόλουθο απόσπασμα της απόφασης του τότε Δικαστή 35 και τώρα Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου Α. Λοΐζου στην υπόθεσηΔημητράκηΓεωργιάδην. Δημοκρατίας
(1980)3Α.Α.Δ.486 στις σελίδες 490,491: "As it appears from the aforesaid provisions the 40 Director, as defined, has to form his opinion and there fore exercise his discretion on the basis of factors or 700 \ 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 Παπαδοπούλουv.Αρχής Βιομ.Καταρτίσεως Πογιατζής, Α. material given to him by the Minister and which would show that the proposed acquisition by the intended transferee of thesubject property is likely to endanger or in any way affect the public safety. It is then that if so satisfied he will not permit the acceptance of such declaration of transfer. It is unfortunate, therefore, that there does not exist any record of the factors or material which the Minister gave to the Director in the present case. The absence of such records prevents me to perform my duties for the judicial control of the administrative discretion of the Director in this instance. In fact the absence of such records renders the sub judice decision defective inasmuch as it lacks due reasoning. Such reasoning, if it existed,would reveal the factors on account of which the administration came to the sub judice decision, which in this way is easier to be judged by the public opinion and for its control by an Administrative Court (see Tsatsos on the Recourse for Annulment before the Council of State 3rdedition p.233)." To επίδικο αυτόθέμαπροσεγγίστηκε με τον ίδιοακρι βώς τρόπο από το Δικαστή Λ. Σαββίδηστις Προσφυγές 25 Κώστα Γεωργίου ν.Δημοκρατίας
(1982)3Α.Α.Δ. 17,και Φρίξου Δημητριάδη ν.Δημοκρατίας
(1983)3 Α.Α.Δ. 942, το Δικαστή Γ. Πικήστην ΠροσφυγήΑρ. 393/87 Σωκράτη Γαβριηλίδη ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου
(1989)3 Α.Α.Δ. 585 και του Προέδρου Α. Λοΐζου στην Προσφυγή 30 937/87 Ανδρέα Αντωνίου ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου
(1989)3Α.Α.Δ.597. Συνάγεται από τα ανωτέρω ότι η παράλειψη τήρησης οποιουδήποτε πρακτικού ή σημείωσης αναφορικάμε
(1)35 τααποτελέσματατων προφορικώνεξετάσεων τωνυποψη φίων και
(2)τααποτελέσματατης επανεξέτασηςτωνγρα πτών που η αιτήτρια και τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα είχαν παραδώσειστις γραπτέςεξετάσεις και είχαν αρχικά βαθμολογηθεί με βαθμούςπου είχαν πολύ μικρή διαφορά 40 μεταξύ τους, είναι μοιραίαγια τη νομιμότητα των επίδι κων αποφάσεων αφού, ελλείψει τέτοιων στοιχείων, δεν μπορούν να υποστούν τον απαραίτητο δικαστικό έλεγχο. Πάσχουν, λοιπόν, οι επίδικες αποφάσεις από έλλειψη 701 Πογιατζής, Α. Παπαδοπούλου ν.Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως
(1989)επαρκούς αιτιολογίας αφούτα πιο πάνωαποτελέσματα, που διαδραμάτισαν αποφασιστικόρόλο στη λήψητηςεπί δικης απόφασης από το Συμβούλιο της Αρχής, παραμέ νουνάγνωστα. Αφού έχωκαταλήξειστοπιοπάνωσυμπέρασμαεκδίδω διαταγή με την οποία ακυρώνωστο σύνολο τους (Α) την απόφαση διορισμού του ενδιαφερομένου μέρους Πανίκκου Λασέττα στη θέση Λειτουργού ΒιομηχανικήςΚατάρ τισης 2ης Τάξης(Προγράμματα)και(Β) τον επί συμβάσει 10 διορισμό των ενδιαφερομένων μερών Ιωάννη Ζένιουκαι Ελευθερίας Ζησίμου. 5 Εν όψει των ανωτέρω, ηεξέταση των άλλων νομικών σημείων πάνωστα οποία βασίζεται ηπροσφυγή δεν εξυ- 15 πηρετείκανέναχρήσιμοσκοπό. Αναφορικάμεταέξοδατηςδιαδικασίαςεπιδικάζω ενα ντίον της Αρχής ποσό £75 έναντι των εξόδων τηςαιτήτριας. Οι επίδικες αποφάσεις ακυρώνο νταιμε£75.-έξοδα. 702 20