clr/1989/1989_3_745.pdf

(1989)Panayides v. Republic

(1972)3 C.L.R. 135, Sofocleous (Νο.2) v. Republic

(1972)3 C.LR. 537, Paraskevopoulou v. Republic

(1980)3 C.L.R. 647, Komodromouv. Republic

(1985)3 C.L.R. 2250, Nicolaou andOthers v. Republic

(1985)3 C.L.R. 2471, 10 Gcorghiades v. Republic

(1982)3 C.L.R. 16, Aristidouv.Republic

(1984)3 C.L.R. 503, Seraphim v.Republic

(1985)3 C.L.R. 286, 1 5 Elia v. Republic(19S9) 3 C.L.R. 568, Kontcmcniotisv.C.B.C

(1982)3 C.L.R. 1027, 20 Mavrommalis andOthers v. Republic

(1984)3 C.LR. 1006, Koftcros v. Electricity Authority

(1985)3 C.L.R. 394, Christodoulou v.TheRepublic, 1R.S.C.C. 1, 25 SpyrouandOthers (No.2) v.Republic

(1973)3 C.LR. 627, Papaxenophomos andOthers v. Republic

(1982)3 C.L.R. 1037, Lefkatis andOthers v. Republic

(1985)3 C.L.R. 1372, Geodelekian andAnother v.Republic

(1969)3 C.L.R. 428, Pankypiios Syntcchnia Dimosion Ypaliilon v. Republic

(1978)3 35 C.L.R. 27, Republicv. Chrisloudia andAnother

(1988)3 C.L.R. 2622, Sawa v.C.E.A.

(1986)3 C.LR.SO, Fanis v.C.B.C.

(1985)3 C.L.R. 775, PavlidesandOthers v.C.B.C.

(1986)3 C.LR.

1. 746 4 0 3 ΑΛΛ. Χαραλάμπους κ.ά.ν. ΑΗΚ Προσφυγή. 5 10 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης Αρχής Ηλεκτρι­ σμού Κύπρου με την οποία προήχθησαν τα ενδιαφερόμεναπρόσωπα απότη θέσηΤεχνίτη, 2ης Τάξης στη συνδυα­ σμένη θέση Τεχνίτη 1ης Τάξης αντί των αιτητών και της παράλειψης της αρχής να προβιβάσει τους αιτητές στη συνδυασμένη θέση Τεχνίτη 1ηςΤάξης. Μ.Παπαπέτρον,γιατους Αιτητές. Α. Στνλιανίδον (Δνίς), για τους Καθ' ων η αίτηση. Ζ. Σονρονλλά (κα.), γιατα Ενδιαφερόμενα μέρη. J--J ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Μετην προσφυγή αυτήοι αιτητές -υπάλληλοι της καθ'ης ηαίτηση Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (η"Αρχή") - ζητούν την ακύρωση της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών 20 απότηθέσηΤεχνίτη,2ης Τάξηςστησυνδυασμένη θέσηΤε­ χνίτη, 1ης Τάξης αντί των αιτητών και την ακύρωση της παράλειψης της Αρχής να προβιβάσει τους αιτητές στη συνδυασμένη θέση Τεχνίτη, 1ηςΤάξης. 25 Τα γεγονότα όπως εκτίθενται στην προσφυγή και την ένσταση είναι:- Με Συλλογική Σύμβαση μεταξύ της Ελευθέρας Παγκύπριας Οργάνωσης Προσωπικού Αρχής Ηλεκτρισμού, της 30 οποίαςοι αιτητές είναι μέλη, καιτης Αρχήςγια την περίο­ δο 1 Ιανουαρίου, 1984, μέχρι 31 Δεκεμβρίου, 1986, συμ­ φωνήθηκε με τον όρο Β(α) όπως για όλες τις κατηγορίες του ημερήσιου τεχνικού προσωπικού δημιουργούνται θέ­ σεις Τεχνίτη, 2ης Τάξης, και θέσεις Τεχνίτη, 1ης Τάξης, 35 συνδυασμένες. Αναφέρονται τα προσόντα της 1ης Τάξης και ότι οι προαγωγές θα είχαν ισχύ από 1η Απριλίου, 1985, ή την ημερομηνία που ο υπάλληλος θα γινόταν δι­ καιούχος κρίσης για προαγωγή, αν η ημερομηνία αυτή ήταν μεταγενέστερη της 1ηςΑπριλίου,
2. 40 Οι αιτητές και τα ενδιαφερόμενα μέρη ήταν στη 2η Τάξη. 747 Στυλιανίόης,Λ. Χαραλάμπουςκ.ά.ν.ΑΗΚ

(1989)Με βάσητη Σύμβασηετοιμάστηκαν σχέδια υπηρεσίας, ταοποίαείναιΤεκμήριαστηνένσταση. Μια Μεικτή Συμβουλευτική Επιτροπή Επιλογής για Προαγωγές και Μετατάξεις αξιολόγησε τα στοιχεία που 5 είχεενώπιοντηςστιςσυνεδρίες της22 Φεβρουαρίου, 1986 και 28 Ιουνίου, 1986, και με συμβουλευτική έκθεσηστην Αρχή εισηγήθηκε τη "μετάταξη" των ενδιαφερομένων μερών και τη μη "μετάταξη"των αιτητών στην 1η Τάξη, γιατί δεν εκτελούσαν ικανοποιητικά τα καθήκοντα της 10 θέσης. ΗΥπεπιτροπή γιαθέματαΠροσωπικούτηςΑρχής εξέ­ τασε την εισήγησητης Μεικτής Συμβουλευτικής Επιτρο­ πής, αξιολόγησε τον κάθεαιτητήξεχωριστά σε συνεδρία 15 στις 21 Ιουλίου, 1986, και αποφάσισε να εισηγηθεί στην Αρχήτη"μετάταξη" τωνενδιαφερομένων μερών,αλλάόχι τωναιτητών. Η Αρχήστις 29 Ιουλίου, 1986, αφού έλαβε υπόψη τις 20 πιο πάνωεισηγήσειςκαιάλλαστοιχεία,που αναφέρονται στο Πρακτικό -Τεκμήριο 7, αποφάσισε σύμφωνα με τις πιο πάνω εισηγήσεις. Οιαιτητέςβασίζονταιστουςπιοκάτωλόγους:- 25 Η απόφαση και/ή παράλειψη είναι αντίθετη με τους όρους της πιοπάνωΣυλλογικής Σύμβασης*τα ενδιαφερό­ μενα μέρηδεν είχαντααναγκαίαπροσόνταγιαπροαγωγή στη θέση Τεχνίτη, 1ηςΤάξης· ηΑρχή παράλειψε ναεπιλέ- 30 ξει τονκαλύτερο υποψήφιο,σύμφωνα μετην πείρα, αξία, ικανότητα και άλλα κριτήρια*παράλειψε να κάμει τηδέ­ ουσα έρευνα*δενάσκησε ορθάτηδιακριτικήτηςευχέρεια* οι,προσβαλλόμενες πράξειςστερούνται οποιασδήποτε αι­ τιολογίας,είναιαντίθετεςμετοΝόμοκαιμετιςαρχέςτου 35 διοικητικού δικαίου. Η Αρχή, απότην άλλη,πρόβαλε τις ακόλουθες ενστάΌτι οι αιτητές δενέχουν έννομο συμφέρον να προσβά­ λουν τις προαγωγές των ενδιαφερομένων μερών -ήταν 748 3ΑΛΛ. Χαραλάμπους κ.ά.ν.ΑΗΚ Στυλιανίδης, Δ. προαγωγές σε συνδυασμένη θέσηκαι όχι με επιλογή* οαιτητήςΑρ. 6δεν είχεταπροσόνταταπροβλεπόμενααπότο σχέδιο υπηρεσίας* όλοι οι άλλοι αιτητές δεν εκτελούσαν ικανοποιητικά τα καθήκοντα της θέσης, ώστε να προαχθούν* η Συλλογική Σύμβασηδε δημιουργεί δικαίωμα δη­ μοσίου δικαίου και δεν μπορεί να στηρίξει νομικά την προσφυγή. 5 Η προσφυγή δεν είναι λαϊκή αγωγή. Ο"προσφεύγων 10 πρέπει να έχει έννομο συμφέρον το χρόνο τηςκαταχώρι­ σης και εκδίκασης της προσφυγής. Αιτητές σε υποθέσεις προαγωγής, που δεν κατέχουν τα προσόντα που προβλέ­ πονται στο σχετικό σχέδιο υπηρεσίας, δεν έχουν έννομο συμφέρον, το οποίο ευθέως προσβλήθηκε με τηνπροαγω15 γή που ζητούν την ακύρωση της και ως εκ τούτου δεν έχουν δικαίωμα προσφυγής εναντίον της νομιμότητας τέ­ τοιαςπροαγωγής. ΤοΔικαστήριο τούτοδενέχει δικαιοδοσίαναεπιληφθεί 20 προσφυγής στην οποία ο αιτητής δεν ικανοποιεί τηνπα­ ράγραφο2 του Άρθρου 146 του Συντάγματος,που αναφέρει:25 "2. Η προσφυγή ασκείται υπό παντός προσώπου, τουοποίουπροσεβλήθη ευθέως διάτης αποφάσεως,της πράξεως ή της παραλείψεως ίδιον, ενεστώς έννομον συμφέρον, όπερ κέκτηται τούτο είτε ως άτομον είτε ως μέλος κοινότητος τινός." 30 (Βλέπε μεταξύ άλλων, Anastasios Philippou and The Republic (Public Service Commission), 4 R.S.C.C. 139, 140, Constantinos TV. Panayides v. The Republic (Public Service Commission)

(1972)3 C.L.R. 135, 141, Sofoclis SofocIeous(No. 2) v. Republic (Public Service Com35 mission)

(1972)3 C.L.R. 537, 539, Paraskevopoulou v. Republic

(1980)3 C.L.R. 647, 661, Komodromou v. Republic

(1985)3 C.L.R. 2250, 2258,2259, Nicolaou and Others v.Republic

(1985)3C.L.R.2471,2476,2477). 4 ^ Οι αιτητές δεν έχουν έννομο συμφέρον να προσβάλουν τις προαγωγέςτων ενδιαφερομένων μερών,γιατίοι θέσεις ήταν συνδυασμένες καιδεν έγιναν μετά απόεπιλογή, ούτε 749 Στυλιανίδης, Δ. Χαραλάμπους κ.ά.ν. ΑΗΚ

(1989)με σύγκριση με άλλους και ειδικά με τους αιτητές (Georghiades v.Republic

(1982)3 C.L.R. 16,Aristidou v. Republic

(1984)3 C.L.R. 503, Seraphim v. Republic

(1985)3 C.L.R. 286, Χριστόδονλος Ηλία v. Κυπριακής Δη­ μοκρατίας, μέσω

1. Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας,
2. 5 Διευθυντή Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας

(1989)3 Α.Α.Δ.568. Η Συλλογική Σύμβαση δε δημιουργεί δικαίωμα δημο­ σίου δικαίουκαι δεν μπορεί νααποτελέσει το νομικό υπό- 10 βάθρο ή στήριγμα διοικητικής πράξης ή προσφυγής για ακύρωση διοικητικής πράξης - (Kontemeniotis v. C.B.C.

(1982)3 C.L.R. 1027, Mavrommatis and Others v. Republic

(1984)3 C.L.R. 1006). 15 Οι πιο πάνω λόγοι θααποτελούσαν ανυπέρβλητο εμπό­ διο για την επιτυχία της προσφυγής, αν το σχέδιο υπηρε­ σίας ήταν έγκυρο, η σύσταση και η λειτουργία της Μει­ κτής Συμβουλευτικής Επιτροπής ήταν νόμιμη, η διαδικασία που αφορά την άσκηση της αρμοδιότητας της 20 Αρχής για προαγωγές γινόταν σύμφωνα με το Νόμο και με έγκυρους κανονισμούς. Η Αρχή μετά την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας δεν είχε αρμοδιότητα για διορισμό, προαγωγή,κ.λ.π., γιατί το 25 Σύνταγμα έδωσε αποκλειστική αρμοδιότητα,με τα Άρθρα 122, 124, 125, στην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας. Όταν η Επιτροπή εκείνη έπαυσε να λειτουργεί, εγκαθιδρύθηκε με τον περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμο του 1967 (Αρ. 33/ 67) η παρούσα Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, με αρμό- 30 διότητα περιορισμένη στους δημόσιους υπαλλήλους. Δη­ μιουργήθηκε έτσι κενό αρμοδίουοργάνου γιατο προσωπι­ κό της Αρχής και άλλων Οργανισμών Δημοσίου Δικαίου. Με βάση το δίκαιο της ανάγκης θεσπίστηκε ο περί Ορ- 35 γανισμών Δημοσίου Δικαίου (Ρύθμισις Θεμάτων Προσω­ πικού) Νόμος του 1970 (Αρ. 61/70), με τον οποίο δόθηκε αρμοδιότητα στην Αρχή, στην ΑρχήΤηλεπικοινωνιών Κύ­ πρου και το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου για το διορι­ σμό, επικύρωση διορισμού, ένταξη στο μόνιμο προσωπι- 40 κό, προαγωγή, μετάθεση, κ.λ.π., αναφορικά με το προσω­ πικό των πιο πάνωΟργανισμών Δημοσίου Δικαίου. Η αρ750 3 ΑΛΛ. 5 Χαραλάμπους κ.ά.ν.ΑΗΚ Στυλιανίδης, Δ. μοδιότητα αυτή, με βάση το Άρθρο 3 του Νόμου 61/70, πρέπει ναασκείταισύμφωνα μετις διατάξειςτου "οικείου νόμου ήοιωνδήποτε δυνάμει αυτούεκδοθέντων ή εκδοθη,σομένων κανονισμών ή κανόνων, τας ρυθμίζουσας το ' θέμαενσχέσειπροςτοοποίονασκείταιη αρμοδιότης". ΗΑρχήεγκαθιδρύθηκεκαιλειτουργεί μετον περί Ανα­ πτύξεως Ηλεκτρισμού Νόμο, Κεφ. 171. Το Άρθρο 44 εξουσιοδοτεί τηνΑρχή ναεκδίδεικανονισμούς. 10 ΤοΆρθρο 3τουΝόμου61/70,σεσυνάρτηση μετιςπρό­ νοιες του Κεφ. 171, εξουσιοδοτούν την Αρχή να εκδίδει κανονισμούς, οι οποίοι όμως για να είναι έγκυροι πρέπει να εγκρίνονται από τοΥπουργικό Συμβούλιοκαι,σύμφω15 να μετον περί Ερμηνείας Νόμο, Κεφ. 1,να δημοσιεύονται • στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας. ί ! ; Οι δικηγόροι της Αρχής, των ενδιαφερομένων μερών | και των αιτητών αναγνώρισαν και δήλωσαν ότι στον ου20 σιώδη χρόνο δεν υπήρχανκανονισμοί έγκυροι, όπως πιο άνωαναφέρεται. Στην υπόθεσηKofteros v.Electricity Authority

(1985),3; C.L.R. 394, το Δικαστήριο ακύρωσε αποφάσεις της 25 Αρχής για προαγωγές, γιατί λήφθηκαν με βάση άκυρους και κατά Νόμω ανύπαρκτους κανόνες ή κανονισμούς. Διοικητική πράξηπου στηρίζεται σε μηέγκυρη νομοθεσία είναι άκυρη - {Miltiades Christodoulou and The Republic (Collector of Customs Nicosia), 1 R.S.C.C 1, 30 Savvas Chr. Spyrou and Others (No. 2) v. Republic (Licensing Authority)

(1973)3 C.L.R. 627, Papaxenophontos and Others v.Republic

(1982)3 C.L.R. 1037, Lefkatis and Others v.Republic

(1985)3C.L.R. 1372). 35 Η απόφαση Kofteros ακολουθήθηκε σε πολλές άλλες μεταγενέστερες υποθέσεις. Το σχέδιο.υπηρεσίας δεν είναι διοικητική πράξη, αλλά δευτερογενής νομοθεσία, με νομοθετική εξουσιοδότηση. Η . 40 Βουλή έχει αποκλειστική δικαιοδοσία να νομοθετεί "επί παντί θέματι" (Άρθρο 61 του Συντάγματος) - (Vahak Geodelekian and Another v. Republic (Public Service 751 Σΐυλιανίύης, Δ. Χαραλάμπουςκ.ά. ν.ΑΗΚ

(1989)Commission)

(1969)3 C.L.R. 428, Pankyprios Syntechnia Dimosion Ypaliilon v. Republic

(1978)3C.L.R. 27, The Republic of Cyprus, through The AttorneyGeneral of the Republic and Another v. Maria Christoudia and Another

(1988)3 Α.Α.Δ.2622. 5 To σχέδιο υπηρεσίας στην υπόθεση αυτή δεν έχει τα στοιχεία της νομιμότητας, γιατί δεν εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο - (βλ. Savva v. C.E.A.

(1986)3 CL.R. 80, στη σελ. 81). 10 Η Μεικτή Επιτροπή Επιλογής δε συστάθηκε νόμιμα, με βάση έγκυρους Κανονισμούς και ως εκ τούτου η πράξη της δεν είναι έγκυρη, αλλά άκυρη - (Βλ. Fanis ν. C.B.C

(1985)3 C.L.R. 775, Pavlides and Others v. 15 C.B.C.

(1986)3 C.L.R. 1332). Για τους πιο πάνω λόγους οι ενστάσεις της Αρχής είναι νομικά αστήριχτες. Η όλη διαδικασία και όλες οι ενέργειες που κατάληξαν στις προσβαλλόμενες προάγω- 20 γές και η τελική πράξη των προαγωγών είναι άκυρες, γιατί στηρίχτηκαν πάνω σε νομικά ανύπαρκτους και ως εκ τούτου άκυρουςκανονισμούς. Οι ενστάσεις που πρόβαλε ηΑρχήθα ήτανανυπέρβλη- 25 το εμπόδιο στην επιτυχία της προσφυγής, αλλά εν όψει των πιο πάνω η προσφυγή ενάντια στις προαγωγές των ενδιαφερομένων μερών επιτυγχάνει. Για τους ίδιους όμως λόγους οι αιτητές δεδικαιούνταιστη δεύτερηθερα­ πεία που ζητούν. 30 Η υπόθεση αυτή είναι η τελευταία που ηαρμοδιότητα της Αρχής ασκήθηκε χωρίς έγκυρους κανονισμούς, γιατί στις 27 Δεκεμβρίου, 1986, δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα, της Δημοκρατίας, Παράρτημα III (Ι), Κ.Δ.Π. 35 291/86, σελ. 897, οι περί Αναπτύξεως Ηλεκτρισμού Κύ­ πρου (Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμοί του 1986, ύστερα από έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου. Οι κρινόμενες προαγωγές των ενδιαφερομένων μερών 40 κηρύττονται άκυρες και χωρίς νομικό αποτέλεσμα. Η δεύτερη θεραπεία του αιτητικού της προσφυγής απορρί752 3 ΑΛΛ. Χαραλάμπους κ.ά.ν.ΑΗΚ Στυλιανϋης, Δ. πτεται. Καμιάδιαταγήγια έξοδα. Οιεπίδικεςπροαγοχ/έςκηρύττονται άκυρες. Δεύτερη θεραπεία απορρί­ πτεται. Καμίαδιαταγήγιαέξοδα. 753