clr/1989/1989_3_831.pdf

(1989)ΕκπαιδευτικοίΛειτουργοί—Διορισμοί/Προαγωγές—Θέση πρώτον διορισμού καιπροαγωγής—Προϊστάμενος Τμήματος, συστάσεις — Κατάπόσο αντίκεινταιπροςτοάρθρο 35

(3)τουΠερίΔημοσίας Εκπαιδευτικής ΥπηρεσίαςΝόμου, 1969 (Ν.10/69) συστάσεις κατά προτεραιότητα—Αρνητικήηαπάντησηστοερώτημα. * ΕκπαιδευτικοίΛειτουργοί—Διορισμοί/Προαγωγές —Θέση πρώτου διορισμούκαιπροαγωγής—Σχέδια Υπηρεσίας— Ερμηνεία και Εφαρμογή —Δικαστικός Ο.εγχος— ΤοΔικαστήριο δεν επεμβαί­ νει,εκτόςανυπήρξε υπέρβαση τωνακραίων ορίωντηςδιακριτι- 10 κήςεξουσίας— Εύλογα συνάχθηκε απόκατοχή διπλωμάτωνΑγγλόγλωσσων Πανεπιστημίων ότι υπήρχε το προσόν τηςκαλής γνώσεωςτηςΑγγλικής γλώσσας. ΕκπαιδευτικοίΛειτουργοί—Προαγωγές— Έκδηληυπεροχή— Έν- 15 vota—Ακαδημαϊκάπροσόντα, πρόσθεταμεν, αλλάμη θεωρούμε­ να ωςπλεονέκτημα — Πρέπει ναλαμβάνονται υπόψη, αλλάόεν θεμελιώνουν έκδηϊ.η υπεροχή — Υπεροχή αιτούντος ωςπροςτέ­ τοιαπροσόντα, αλλάυπεροχήενδιαφερομένουμέρουςσε αρχαιό­ τητα,ενώηαξίαήταν η ίδια— Δενυπάρχει έκδηλ.η υπεροχή — 20 Αρχαιότηταδύοετών, ενώ ταάλλακριτήρια ίσα—Δενδημιουρ­ γεί έκδη/.η υπεροχή — Μακρύτερη υπηρεσία 3και4 ετώνμε υπε­ ροχή σεπροσόντα δημιονργεί έκδηλη υπεροχή, παρά τοότι η αι­ τούσα είχε χαμηλότερη σειρά στη σειρά των συστάσεωντον οικείοντμήματος—Αρχαιότηταδύοετώνκαιδιετήςμετεκπαίδευ- 25 ση, πουδενείχε τοενδιαφερόμενο μέρος, δημιουργούν, εφόσον τα a)J.aκριτήριαείναι ίσα, έκδιψ.ηυπεροχή. ΕκπαιδευτικοίΛειτουργοί—Προαγωγές—Πειθαρχική καταδίκη — Πάροδοςτονχρονικούορίουτουάρθρου350)τονΠερίΔημοσίας 30 Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου, 1969 (Ν. 10/69) — Προαγωγή καταδικασθέντος— Ηπροηγούμενη καταδίκη δεναποτελχί λόγο ακνρότητας. ΕκπαιδευτικοίΛειτουργοί—Προαγωγές—Προσόντα —Προσόντα 35 αποκτηθέντα μετάτηντελευταία ημέρα υποβολήςαιτήσεωνπροα­ γωγήςστησυγκεκριμένηθέση—Δενλαμβάνονται νπόψη. Τανομικάζητήματα,πουέχρηζανεπίλυσηςστιςπαρούσεςυπο­ θέσεις, προκύπτουναπόταπιοπάνωπεριληπτικάσημειώματα, τα 40 οποίακαιαπεικονίζουντιςνομικέςαρχές, πουεφαρμόσθηκαν. Με βάση τιςαρχέςσχετικάμετηνέννοιακαιτοθέματηςέκδηλης υπε­ ροχής,άλλεςαιτήσειςακυρώσεωςέγινανδεκτέςκαιάλλεςαπορρί­ φθηκαν. ΕιδικάγιατοθέματωνσυνεντεύξεωντοΑνώτατοΔικα- 832 3 ΑΛΛ. Παπαφώτηκ.ά.ν.Δημοκρατίας στήριο,αφούανέλυσε τις αρχές,πουφαίνονται στο πρώτοαπό τα πιο πάνωπεριληπτικάσημειώματα,κατέληξε: 5 10 15 "Στην προκειμένη περίπτωσητο πρακτικό, παράρτημα Η,συντάχθηκε 8 μόλις ημέρες μετά τη συμπλήρωση των συνεντεύξεων ότανακόμηοι εντυπώσειςήσαννωπές. Πέρα απ' αυτόυπήρχαν οι προσωπικές σημειώσεις των μελών για να αναπληρώσουν οποιο­ δήποτε κενό στη μνήμητους. Δενυπήρχεαποχρώνλόγος για χω­ ριστήκαταχώρησητωναπόψεων τωνμελών δεδομένουότι το πρακτικό, όπως είναι διατυπωμένο, έγινε ύστερα από κοινήσυνεδρία και περιέχει όλατααπαιτούμενα από τηνομολογίαστοιχεία. Και ακόμη αναφέρεταιτο σύστημα βαθμολογίαςγια το οποίο μιλά η απόφαση Θεμιστοκλέους, ανωτέρω. Κατάτηγνώμη μου η διαδι­ κασία που ακολουθήθηκεδεν αντίκειται στη νομοθετικήπρόνοια πουεπικαλέστηκαν οι αιτούντες. (Αρθρο 8

(4)τουΝ. 10/69)". Οι αιτήσεις ακνρώσεως στις -υποθέσεις299/ 84 και 377/84 απορρίπτονται. Οι άλλες αι­ τήσεις ακυρώσεως επιτυγχάνονν ως προς ορισμένα από τα ενδιαφερόμενα στην αντί­ στοιχη αίτηση πρόσωπα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: 25 Σάββαν.Δημοκρατίας

(1980)3Α.Α Δ. 675, Καλλ.ή ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας

(1986)3 Α.Α.Δ. 2534, 30 Γενακρίτου ν.Δημοκρατίας

(1985)3Α.Α.Δ. 2731, Στυλιανού και Αλλος ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας

(1980)3Α.ΑΛ. 11, 35 Χ'Άούκα ν.Δημοκρατίας

(1971)3Α.Α.Δ. 96, Δημοκρατία ν.Μαραθεύτη

(1986)3Α.Α.Δ. 1407, 4 0 Κινάνηςκαι ΑλΧοι ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας

(1986)3Α.Α.Δ. 1705, Θεμιστοκλέους ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (19S5) 3 ΑΛΛ. 1070, 45 Παπαφώτης ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας

(1984)3 ΑΛΛ. 933, 833 Παπαφώτη κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1989)Γιουτανής ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας

(1987)3 ΑΛΛ. 490, Χαρής ν. Δημοκρατίας

(1989)3ΑΛΛ. 147, 5 Φραγκουλίδης και άλλος- ν. Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας

(1985)3ΑΛΛ. 1680, Μακρίδην. Δημοκρατίας

(1983)3ΑΛΛ. 622, ΧΊωάννον ν.Δημοκρατίας

(1983)3ΑΛΛ. 1041, Χ'Σάββα ν. Δημοκρατίας

(1982)3ΑΛΛ. 76, Ιωαννίδης ν. Δημοκρατίας

(1985)3ΑΛΛ. 2450, 15 Δημοκρατία ν.Χαρή

(1985)3ΑΛΛ. 106, Σμυρνιός ν. Δημοκρατίας

(1983)3ΑΛΛ. 124, ?f , Μιχαηλίδης ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας(ΐ987) 3 ΑΛΛ. 2170, Σωτηριάδον καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας

(1983)3ΑΛΛ. 921, 25 Ανδρέου ν.Δημοκρατίας

(1979)3ΑΛΛ. 379, Παπαδόπουλος ν. Δημοκρατίας

(1985)3ΑΛΛ. 405, Δημοκρατία ν.Περικ).έους

(1984)3ΑΛΛ.

1. 30 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Εκ­ παιδευτικήςΥπηρεσίας μετηνοποία προήγαγανταενδια- 35 φερόμενα πρόσωπαστηθέσηΕπιθεωρητήΒ' Γενικών Μα­ θημάτωνΔημοτικήςΕκπαίδευσης αντί τωναιτητών. Α.Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές στις υποθέσεις Αρ. 261/84και263/
2. Γ. Τριανταφυλλίδης, για τους Αιτητές στις υποθέσεις Αρ.274/84και275/
3. Ε.Ευσταθίου, γιατονΑιτητήστηνυπόθεσηΑρ.299/
4. 45 834 40 3 ΑΛΛ. Παπαφώτη κ.ά.ν. Δημοκρατίας Α. Παναγιώτου, για τον Αιτητή στην υπόθεση Αρ. 342/
5. Α. Κληρίδης, γιατον Αιτητήστην υπόθεση Αρ. 377/
6. Ρ. Βραχίμη-Πετρίδου (Κα.), Δικηγόρος της Δημοκρα­ τίας Β', γιατην Καθ'ηςη αίτηση. 10 Χρ. Τριανταφυλλίδης,για τα Ενδιαφερόμενα πρόσωπα Α. Τσιντή καιΑ. Κωνσταντίνου. Χρ. Κιτρομηλίδης, για τα Ενδιαφερόμενα πρόσωπα Ι. Παπαϊωάννου,Α. ΕλευθεριάδηκαιΠ. Θεοδοσίου. 15 ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Εκ­ κρεμούν ενώπιον μου 7 προσφυγές, αλλά έχουν κοινό έρεισμα. Στρέφονται όλες εναντίον της ίδιας απόφασης της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, που θα αποκα­ λώ στο εξής με τα αρχικάτης ήαπλάη Επιτροπή. Με την 20 παραπάνωαπόφαση της, ημερομηνίας 17/5/1984, η Επι­ τροπή διόρισε τα 5 ενδιαφερόμενα πρόσωπα στη θέση Επιθεωρητή Β' Γενικών ΜαθημάτωνΔημοτικής Εκπαίδευ­ σης. Είναι οι τέως διευθυντές δημοτικών σχολείων κ.κ. Α. Τσιντής, Ι. Παπαϊωάννου,Α. Ελευθεριάδης, Α. Κωνστα25 ντινου και Π. Θεοδοσίου. Πρόκειται για θέσεις πρώτου διορισμού και προαγωγής. Κοινό αίτημα των προσφυγών είναι η ακύρωση της απόφασηςγια το λόγο ότι είναι πα­ ράνομη και επομένως στερείται νομικών συνεπειών. Διευ­ κρινίζεται όμως ότι οι αιτούντες στις προσφυγές 299/84 30 και 377/84 προσβάλλουν μόνο το διορισμό των τριών τε­ λευταίων εκπαιδευτικών που μόλις ανέφερα.Επίσης οαιτητής στην υπόθεση 275/84 απέσυρε την προσφυγή του εναντίον του κ. Ι. Παπαϊωάννου. 35 Όπως έγινε φανερό οι υποθέσεις έχουν συνεκδικαστεί. Κι αυτόγιατί έχουν στην ουσία κοινό νομικό και πραγμα­ τικό υπόβαθρο. Ωστόσο θα επισημανθεί σε ευθετότερο χρόνο οποιαδήποτε διαφορά ή απόχρωση είτε στα πραγ­ ματικά περιστατικά ήστα νομικά επιχειρήματα. Η ακροα40 ματική διαδικασίαδιεξήχθη και περατώθηκε ενώπιον του τέως ΠροέδρουτουΑνωτάτου Δικαστηρίου που διορίστη­ κε Γενικός Εισαγγελέας πριν εκδώσει απόφαση.Ωστόσο όλοι οι συνήγοροι υιοθέτησαν το υλικό των δικαστικών 835 Νικήτας, Δ. Παπαφώτη κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1989)φακέλων περιλαμβανομένων και των αγορεύσεων τους καιζήτησανναεκδώσωτηναπόφαση. Αρχίζω μετο ιστορικό. Η προκήρυξητων δύοπρώτων θέσεων ΕπιθεωρητήΒ'αποφασίστηκεαπότην Ε.Ε.Υ. στις 5 18/10/1983, ως το πρακτικό της αυτής ημερομηνίας πα­ ράρτημα Γ και δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα στις 29/10/

1. Είχε προηγηθεί η έγκριση του Υπουρ­ γείου Οικονομικών (επιστολή ημερομηνίας 17/10/1983 πα­ ράρτημαΑ) καιηεισήγησητουυπουργείου Παιδείαςστην 10 Ε.Ε.Υ. ημερομηνίας 18/10/1983 (παράρτημα Β). Οι τρεις υπόλοιπες θέσεις κενώθηκανύστερααπό ισάριθμες προα­ γωγές στη θέση Επιθεωρητή Α'. Ακολουθήθηκε και στην περίπτωσηαυτή ηίδιαδιαδικασία.Οισχετικές εξουσιοδο­ τήσεις από τα Υπουργεία Οικονομικών και Παιδείαςμε 15 χρονολογία 31/1/1983και 14/3/1983κατατέθηκαν σαν πα­ ραρτήματα "Ε" και "Δ" αντίστοιχα. Συνεπακολουθεί η απόφασητης Επιτροπής ημερομηνίας29/12/1983(παράρ­ τημα "ε") και δημοσίευση της προκήρυξης των θέσεων 2 0 στην ΕπίσημηΕφημερίδατης7/1/
2. Στην πρώτηad hocσυνεδρίατης,πουέλαβεχώραντην 1/2/1984,η Επιτροπήεξέτασε τις αιτήσεις πουυποβλήθη­ καν. ΗΕπιτροπή απέκλεισε δύοαπό τους 30υποψηφίους με την ειδική αιτιολογία ότι δεν κατείχαν όλα ταπροσό- 25 ντα πουπροβλέπει τοσχέδιο υπηρεσίας.Οι υπόλοιποι 28 κλήθηκαν σε προσωπικές συνεντεύξεις. Τοπρακτικό, που περιέχει τη σχετική απόφαση, επισυνάπτεται σαν παράρ­ τημα "Ζ".Η διαδικασίατωνσυνεντεύξεων άρχισεστις 13/ 2/1984 συνεχίστηκε την επομένη και συμπληρώθηκε στις 30 15/2/
3. Μεταξύ των υποψηφίων που η Επιτροπήδέ­ χθηκε σε συνέντευξη ήσαν, εκτός των διορισθέντων, και όλοι οιαιτητές. Η εκτίμηση των αποτελεσμάτων έγινε σε συνεδρία της 35 Επιτροπής στις 23/2/
4. Ηδιάρκειακάθε συνέντευξης, όπως σημειώνεται στο πρακτικόπου τηρήθηκε,παράρτη­ μα "Η",κυμαινόταναπό25 μέχρι 35 λεπτά.Θασταθώκαι σ' άλλες λεπτομέρειες γιατί οι συνεντεύξεις ήσαν,σε διά­ φορες πτυχές τους, αντικείμενο κριτικής απ'όλους τους 40 συνηγόρους των αιτούντων.Καθώςκαιποικίλων εισηγή­ σεων νομικής υφήςπουθαεκθέσωαργότερα. Ενπρώτοις ηΕπιτροπήδιαγράφει ταευρύτεραπλαίσιασταοποία πε836 3 \ΛΛ. Παπαφώτη κ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. ριστράφηκαν οι ερωτήσεις της προς υποψηφίους και απα­ ριθμεί τα κριτήρια που έλαβε υπόψη για να σχηματίσει γνώμη κατά την προφορική αυτή δοκιμασία. Τελικά, για την αποδοτικότητατων υποψηφίων υιοθετήθηκαν 4 χαρα5 κτηρισμοί: εξαίρετος,πολύ καλός,καλός, μέτριος. Η αξιο­ λόγηση του κάθε υποψηφίου από τη σκοπιά αυτή κατα­ γράφεται στο παράρτημα "Η". Οι ενδιαφερόμενοι χαρα­ κτηρίστηκαν σαν εξαίρετοι, ενώ,με την εξαίρεση του κ. Κ. Δημοσθένους, οι αιτούντες βαθμολογήθηκαν σαν πολύ 10 καλοί. Παραθέτω τώρα τη γνώμη της Επιτροπής για τον αιτούντα στην προσφυγήαρ.263/84κ. Κ. Δημοσθένους: 15 "Ειδικά για τον υποψήφιο κ. Κ. Δημοσθένους ηΕπι­ τροπή διαπιστώνει ότι η όλη απόδοση του κατά τη διάρκεια της 30λεπτης συνέντευξης του ήταν απογοη­ τευτική τόσο στον γλωσσικό τομέα όσο και στη διατύ­ πωσηκαιτεκμηρίωση των απόψεωντου." Αυτό όμως που ενδιαφέρει κυρίως -επειδήήταντο επί20 κέντρο της κριτικής - είναι ότι οι σημειώσεις που πήραν τα μέλητης Επιτροπής κατά το τριήμερο των συνεντεύξε­ ων αναφορικά με τις εντυπώσεις τους, στις οποίες στηρί­ χθηκαν αργότερα για την εκτίμηση των υποψηφίων, δεν καταχωρήθηκαν στο πρακτικό (παράρτημα "Η") ή οπου25 δήποτε αλλού. Η επόμενη συνεδρία ήτανστις 17/4/1984,αλλάαναβλή­ θηκε. Γιατί το Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, όπως πλη­ ροφορήθηκε η Επιτροπή από τον Γενικό Διευθυντή του 30 Υπουργείου Παιδείας δεν ήταν ακόμη σε θέσηναυποβά­ λει τις συστάσεις του (Παράρτημα "θ"). Αναβλήθηκε επί­ σης και η επόμενη συνάντηση που ορίστηκε στις 19 του ίδιου μήνα με το δικαιολογητικό, όπως λέγει τοπρακτικό, ότι υπήρχε "απρόβλεπτο κώλυμα" (παράρτημα "Ι"). 35 Τελικά, η προσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκε στις 17/5/
5. Το πλήρες πρακτικό επισυνάπτεται σανπαράρτημα "ΙΑ". Κρίνω σκόπιμο,ενόψει των προβαλλόμενων ισχυρι­ σμών, να αναφερθώ κάπως εκτεταμένα στο περιεχόμενο. 40 Στη συνεδρία κλήθηκε και παρευρέθηκε ο διευθυντής του Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης κ. Αντ. Παπαδόπου­ λος, που θα αποκαλώ για ευκολία διευθυντή. Ο Διευθυ837 Νικήτας,Α. Παπαφώτη κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1989)ντής σύστησε, κατά σειρά προτεραιότητας, 19 από τους υποψήφιους. Η κατάταξη τους φαίνεται στον κατάλογο της 2ης σελίδας του παραρτήματος "ΙΑ". Οι πρώτοι 5 είναι οι διορισθένες, που συστήθηκαν με την ίδια σειρά που αναφέρονταιτα ονόματατους στην αρχήτης απόφα- 5 σής μου. Έγινε επίσης σύσταση για όλους τους προσφεύ­ γοντες, αλλά τέθηκανσε κατώτερησειρά μεταξύ 9ης θέσης (ο κ. Θ. Αριστοδήμου) και 16ης (οκ. Π. Μιξίδης). Η αιτιο­ λογία των συστάσεων διατυπώνεται στο οικείο πρακτικό ως εξής: 10 "Το Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης αφού έλαβε υπόψη τους προσωπικούς και εμπιστευτικούς φακέ­ λους όλων των υποψηφίων, τα σοβαρά καθήκοντα και τις ευθύνες που απορρέουν απότα Σχέδια Υπηρεσίας, 15 τις ιδιαίτερες ικανότητες που απαιτούνται, καθώς και την εντύπωση που ο κάθε υποψήφιος άφησε κατά την προσωπική συνέντευξη συστήνει για προαγωγή στη θέση Επιθεωρητή Β' Γενικών Μαθημάτων Δημοτικής Εκπαίδευσης, κατά σειρά προτεραιότητας, τους ακό- 20 λουθους." (αναφέρονται τα ονόματα των 5 προαχθέντων) Η αμέσως επόμενη παράγραφος περιέχει το σκεπτικό της Επιτροπής: "Η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας αφού διεξήλθε τους προσωπικούς και εμπιστευτικούς φακέλους των υποψηφίων και έχοντας υπόψη τις σχετικές διατά­ ξεις του Νόμου και των Σχεδίων Υπηρεσίας και αφού 30 έλαβε υπόψη την αξία, τα προσόντα και την αρχαι­ ότητα των υποψηφίων, τις υπηρεσιακές εκθέσεις, τις πιο πάνω συστάσεις του οικείου τμήματος καθώς και την εντύπωση την οποία αποκόμισε κατά την προσωπι­ κή συνέντευξη (βλ. πρακτικό 23/2/84), βρίσκει ότι οι 35 ακόλουθοι είναι οι καταλληλότεροι για προαγωγή στις υπό πλήρωση θέσεις." (επαναλαμβάνονται τα ονόματα των προαχθέντων με τη σειρά που αναφέρονται στην αρχή της απόφα- 40 σης). 838 25 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 Παπαφώτηκ.ά.ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. "Και οι πέντε κατέχουν ταπροσόντα ταοποία απαι­ τούν τα Σχέδια Υπηρεσίας για την εν λόγω θέση, έχουν εξαίρετη υπηρεσία με βάση τις δύο τελευταίες υπηρε­ σιακές εκθέσεις, έχουν συστηθεί από το οικείο τμήμα κατά προτεραιότητα και έχουν κάμει εξαίρετη εντύπω­ ση κατά την προσωπική συνέντευξη με την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας. Παρ' όλο που οι βαθμολογίες όλων σχεδόν των υποψηφίων παρουσιάζονται περίπου ισοδύναμες στις δύο τελευταίες υπηρεσιακές εκθέσεις, εν τούτοις τα σχόλια που περιέχονται στις εκθέσεις αυτές παρουσιάζουν τους επιλεγέντες ότι υπερέχουν, κυρίως στους τομείς εκείνους που με βάσητα Σχέδια Υπηρεσίας αποτελούν τις απαραίτητες ιδιότητες που πρέπει να έχουν οι Επι­ θεωρητές (διοικητικές ικανότητες, ικανότητες οργάνω­ σης, συντονισμού και προγραμματισμού, ανθρώπινες σχέσεις). Είναι χαρακτηριστικά τα ακόλουθααποσπά­ σματα από τις εκθέσεις αυτές." (έπονται τα σχετικά αποσπάσματα). Έχοντας δώσει συνοπτική εικόνα των γεγονότων θα ασχοληθώ στη συνέχεια με τους προβαλλόμενους λόγους ακυρότητας. Υπάρχει πληθώρα ισχυρισμών που θακάμω 25 προσπάθεια να συνοψίσω μέσα από την τεράστια μάζα του υλικού που συγκεντρώθηκε στους φακέλους. Τουλάχι­ στο τους ουσιώδεις ήστους λόγους που αποδίδω κάποια σημασία για τους σκοπούς της απόφασης.Ορισμένα επι­ χειρήματα στις υποθέσεις αρ. 261 και 263 άπτονται και 30 των άλλων προσφυγών. Και έχουν υιοθετηθεί από τους δικηγόρους των αιτούντων ή διατυπώνονται με κάποιες προσθήκες ήαποχρώσεις που εκφράζουν, πάντως, ουσια­ στικά, το ίδιο πράγμα. Πρέπει να τονισθεί ότι αφορούν κυρίως τις συστάσεις καιτο ρόλο τουδιευθυντή. 35 Για τις συνεντεύξεις έχειλεχθεί ότι (Α) Δεν διάρκεσαν20 με25 λεπτά για τον κάθευπο­ ψήφιο, όπως αναγράφεται στο σχετικό πρακτικό. 40 (Β) Τα μέλη,της Ε.Ε.Υ.προέβησαν πρώτασε αξιολό­ γηση της απόδοσης του υποψηφίου κατά την συνέντευ839 Νικήτας, Δ. Παπαφώτη κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1989)ξηκαιμετά,στις23/2/1984, έθεσανκριτήρια. (Γ) Κατάπαράβασητου άρθρου 8

(4)του νόμου 10/ 69 τα μέλη της Επιτροπής κράτησαν προσωπικές ση­ μειώσειςγια την απόδοσητων υποψηφίων χωρίς όμως 5 να καταχωρηθεί το περιεχόμενο τους σε οποιοδήποτε πρακτικό. Για τησυμμετοχή του διευθυντή στηλήψητης απόφα­ σης οι νομικές εισηγήσεις μπορεί να συμπτυχθούν ως εξής: ιη Ο διευθυντής, κατά παράβαση του άρθρου 35 του νόμου περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας 10/69 (πουτροποποίησε ονόμος 53/79στο επίμαχοζήτημα)δεν 15 εξέφρασε τις απόψειςτου "οικείου Τμήματος Εκπαιδεύσε­ ως", αλλά τη δική του προσωπική γνώμη. Εν πάσηπερι­ πτώσει δενανέφερεταστοιχεία σταοποίαβάσισε τις από­ ψεις του για να είναι εφικτός ο ακυρωτικός έλεγχος του δικαστηρίου. Ούτε ήτανδυνατό ναέχει γνώσηδεδομένου 20 ότι διορίστηκε στη θέση του μόλις στις 15/5/1984.Πέρα απ'αυτόη σύσταση "κατάσειράπροτεραιότητας" αντιβαί­ νει προς τη διάταξη του εδαφίου 3 του ίδιου άρθρου. Έτσι,κατάτην ευρύτερη εισήγησητων αιτούντων, εφόσον πάσχουν νομικά οι παραπάνω προπαρασκευαστικές πρά- 25 ξεις ηνομιμότητα της τελικής απόφασηςτης Ε.Ε.Υ.,που εξαρτιέται απότοκύρος τωνπροηγούμενων,καταρρέει. Σταγενικά επιχειρήματα εντάσσεται και ο ισχυρισμός ότι ηΕ.Ε.Υ.δεν έκαμε τηνπρέπουσαέρευνα γιαναδιαπι- 30 στώσει κατάπόσον οι υποψήφιοι κατείχαντοαπαιτούμε­ νο από τοσχέδιο υπηρεσίας (παράρτημα "IB")προσόντης καλής γνώσης "μιας τουλάχιστον απότις επικρατέστερες ευρωπαϊκές γλώσσες", παράλειψη που οδήγησε σε πραγ­ ματική πλάνη.Ακόμηυπάρχει παράπονοότι δεν αξιολο- 35 γήθηκε συνολικά η σταδιοδρομία κάθε υποψηφίου μέσα απότοφάσματωνυπηρεσιακώνεκθέσεων, αλλάαποδόθη­ κευπέρμετρηβαρύτηταστις τελευταίες εκθέσεις. Στο σημείο αυτό επιβάλλεται να αποσαφηνιστεί σε 40 ποια έκτασηη συνέντευξη πρέπειναεπηρεάζειτοαρμόδιο όργανο στην επιλογή του.Στιςδιάφορεςπτυχές τουθέμα840 3 ΑΛΛ. Παπαφώτη κ.ά.ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. τος ρίχνει φως ηνομολογία. Ηκρατούσα άποψηείναι ότι συνεκτιμάται με τα άλλα στοιχεία κρίσης, αλλά,λόγω της φύσης της, δεν έχει αποφασιστική σημασία. Σάββα ν. Δη­ μοκρατίας

(1980)3 Α.ΑΑ 675, Καλλή ν. Επιτροπής Εκ5 παιδευτικήςΥπηρεσίας

(1986)3 Α.Α.Δ.2534. Ούτε είναι επιτρεπτό η απήχηση μιας συνέντευξης να εξουδετερώνει ήναανατρέπει τηναντικειμενική εικόνα που σχηματίζουν για τον υπάλληλο οι διοικητικοί φάκελοι. Γενακρίτον ν. Δημοκρατίας

(1985)3Α.Α.Δ.2731. Ωστόσο αποκτάμεγα10 λύτερη σημασία στην περίπτωση που η προσωπικότητα, όπως αναδύεται από τη συνέντευξη, συναρτάται με την εκτέλεση των καθηκόντων μιας θέσης. Στυλιανού και Άλλος ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας

(1980)3 Α.Α.Δ. 11. 15 Θα εξετάσω τώρα τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς τηρώντας κατάτο δυνατό,τησειρά μετην οποίατους ανέ­ φερα παραπάνω. Τα πρακτικά που έχουν σχέση με το πρώτο επιχείρημα είναι τα παραρτήματα "ΙΔ" (α) (β) και 20 (γ). Κοιτάζοντας τα χρονικά περιθώρια μέσα στα οποία συνεδρίασε η Επιτροπή (σε κάθε περίπτωση) και έχοντας υπόψητην πρόσθετη εργασία που έγινε δεν υπάρχει λόγος να αμφισβητηθεί ηχρονική έκταση των συνεντεύξεων που δίνει η Επιτροπή.Αλλάκαι σε περίπτωση που η διάρκεια 25 ήταν κάπως βραχύτερη δεν έχει νομική σημασία, δεδομέ­ νου ότι όλοι υπέστησαν τη δοκιμασία επί ίσοις όροις. Εί­ δαμε ότι στη συνεδρία της 23/2/1984 (παράρτημα "Η") η Επιτροπήσημείωσε ποιο ήταντο γενικό πλαίσιο των ερω­ τήσεων. Επίσης ανέφερε τα κριτήρια για την κατάταξη 30 των υποψηφίων στους 4 χαρακτηρισμούς: την προφορική έκφραση, την έκφραση απόψεων (που αναλύεται) και τη γενική εντύπωση. Το γεγονός ότι αυτά τα κριτήρια δεν αναφέρθηκαν στα προηγούμενα πρακτικά με κανένα τρόποδεν μπορεί ναερμηνευθεί σαναξιολόγηση που έγινε 35 με πρωθύστερους συντελεστές. Με όλο το σεβασμό θα αποτελούσε σχολαστικότητα ηκαταγραφήτων ερωτήσεων ήτωνκριτηρίων σε κάθεπερίπτωσηπουγίνονταν οι συνε­ ντεύξεις. 40 Το εδάφιο 4 του άρθρου 8 του νόμου 10/69 επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση να τηρεί πρακτικό για κάθετης συνεδρίαση στην οποίακαταχωρίζονταισε περί­ ληψη οι εργασίες που διεξήχθησαν. Κάθε μέλος μπορεί, 841 Νικήτας, Α. Παπαφώτη κ,ά.ν. Δημοκρατίας

(1989)εφόσον το ζητήσει, να καταγραφούνοι απόψεις του που είναι ουσιώδεις για τη λήψη της απόφασης.Η εισήγηση εδώ είναι ότι επιβάλλεται η άμεση καταγραφή των εντυ­ πώσεων πράγμαπουαποκλείει υστερόβουλες σκέψεις και συγχρόνως διασφαλίζει την αληθινή και πιστή κρίση του 5 οργάνου όπως και τη δυνατότητα ελέγχου. Στο σημείο αυτό θαήταν χρήσιμη κάποιαανασκόπηση,έστω και σύ­ ντομη, της νομολογίας. Στην υπόθεση Χ "Λούκα ν. Δημο­ κρατίας (197\) 3 Α.Α.Δ. 96,στην οποία επέσυρε τηνπρο­ σοχή μου ηδικηγόρος της καθ' ης ηαίτηση, το δικαστήριο 10 αποφάνθηκε ότι δεν υπάρχειυποχρέωση καταγραφής στο πρακτικό προσωπικών σημειώσεων που πήραν τα μέλη συλλογικού οργάνου. Η δικαιολογητικήβάσητης απόφα­ σης είναιστησελ. 97: 15 "As to the non-filing of the individual notes kept by some of the members of the Council for the purposes of enabling such members to do their duty, we do not think they are part of the record of the proceedings of such collective organ...." 20 Υπάρχει όμως και πιο πρόσφατηνομολογία των ετών 1985 και 1986 που εξετάζει το θέμα από άλλη οπτική γωνία. Συνάγεται ότι καθυστέρηση 2, 4 ή 5 και πλέον μηνών στην καταγραφήτου αποτελέσματος συνεντεύξεων 25 είναι πιθανόνα οδηγήσει σε πλάνηκαι φυσικά ακυρότητα της διοικητικής απόφασης. Δημοκρατία ν. ΜαραΘεύτη

(1986)3 Α.Α.Δ. 1407 και η υπόθεση Καλλή, ανωτέρω. Υπάρχουν όμως περιπτώσειςπουηαργοπορίαθεωρήθηκε απλή παρατυπία δεδομένου ότι άλλοι, ισχυρότεροι, λόγοι 30 καθιστούσαν την απόφαση της Επιτροπήςλογικάεφικτή. Κινάνης και Άλλοι ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρε­ σίας

(1986)3 Α.Α.Δ. 1705. Αξίζει επίσης να αναφέρω και το σκεπτικό της Θεμιστοκλέους ν.Επιτροπής Εκπαιδευτι­ κής Υπηρεσίας

(1985)3 Α.Α.Δ. 1070, 1073 που αφοράτο 35 υπό συζήτηση θέμα. "In the absence of proper records and of a system of marking all the candidates interviewed it is, to say the least, doubtful if, inview of the rather long time that had 40 elapsed between the interviews and the sub judice decision, the respondents were in a position to make a proper comparison between thecandidates." 842 3 ΑΑΛ. Παπαφώτη κ.ά.ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. Στην προκειμένη περίπτωση το πρακτικό,παράρτημα Η, συντάχθηκε 8 μόλις ημέρες μετά τη συμπλήρωση των συνεντεύξεων όταν ακόμη οι εντυπώσεις ήσαν νωπές. Πέρα απ' αυτό υπήρχαν οι προσωπικές σημειώσεις των 5 μελών γιανααναπληρώσουν οποιοδήποτεκενό στη μνήμη τους. Δεν υπήρχε αποχρών λόγος για χωριστήκαταχώρη­ ση των απόψεων των μελών δεδομένου ότι το πρακτικό, όπως είναι διατυπωμένο, έγινε ύστερα από κοινή συνε­ δρία και περιέχει όλα τα απαιτούμενα από τη νομολογία 10 στοιχεία. Και ακόμηαναφέρεταιτο σύστημα βαθμολογίας για το οποίο μιλά η απόφαση Θεμιστοκλέους, ανωτέρω. Κατά τη γνώμη μου η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν αντίκειται στη νομοθετική πρόνοια που επικαλέστηκαν οι αιτούντες. Σχετική επί του θέματος είναι η ακόλουθηπα15- ρατήρηση του Στασινόπουλου "Δίκαιον των Διοικητικών Πράξεων",έκδοση 1951,σελ. 223: 20 25 "Η απόφασις των συλλογικών οργάνων δέον κατ' αρχήν να λαμβάνηται εν συνεδρία, διότι εν τη έννοια του συλλογικού οργάνου έγκειται ησύμπραξις, ησυζήτησις καιηανταλλαγήγνωμών. Ουχ ήττον αναγνωρίζε­ ται κατ'εξαίρεσιν και η λήψις αποφάσεως διάπεριφο­ ράς και υπογραφής σχετικού πρακτικού υπό των μελών, εις ωρισμένας εξαιρετικός περιπτώσεις και εφ' όσον ονόμος επιτρέπει τούτο." Σειρά έχουν οι ισχυρισμοί που άπτονται των συστάσε­ ων απότον κ.ΑντώνηΠαπαδόπουλο. Είναι εδραιωμένηη άποψη στη νομολογία ότι στα πλαίσια του άρθρου 35

(3)30 χου νόμου 10/69 ο διευθυντής είναι κατ' εξοχήν το αρμό­ διο πρόσωπο να μεταφέρει στην Επιτροπή τις απόψεις του οικείου τμήματος. Και τεκμαίρεται ότι η γνώμη που εκφράζει είναι εκείνη του τμήματος που προΐσταται. Πα­ παφώτη ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας

(1984)3 35 Α.Α.Δ. 933, 938. Βλέπε επίσης Γιουτανής ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας

(1987)3Α.Α.Δ.490. Επομένως οι αιτιάσεις προς την κατεύθυνση αυτήείναι αβάσιμες.Το διαπιστώνει κανείς από μια ματιά στο σχετικό απόσπα­ σμα των πρακτικών (παράρτημαΗ)που ήδη παρέθεσα εξ 40 ολοκλήρου. Το περιεχόμενο του αποσπάσματος αυτού απαντά συγχρόνως και τον προβαλλόμενο ισχυρισμό ότι οι συστάσεις δεν είναι αιτιολογημένες. Απεναντίαςαναφέ­ ρει το υπόβαθρο στο οποίο στηρίχθηκε η εκτίμηση του 843 Νικήτας, Δ. ΠαΛαφώτηκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1989)Τμήματοςσε βαθμόπου επιτρέπειτον έλεγχοτηςνομιμό­ τηταςτων συστάσεων. Υπάρχει όμωςκαιοσυναφήςισχυρισμός γιαανεπαρκή έρευναδεδομένου ότι οκ.Παπαδόπουλοςδιορίστηκε μιά- 5 δυόημέρεςπρινκάμειτιςσυστάσεις. Όμως,απότημιά OL συστάσεις βασίστηκανπάνωσεαντικειμενικάστοιχείαως, γιαπαράδειγμα,στουςδιοικητικούςφακέλουςκαιαπότην άλλη ο κ. Παπαδόπουλοςήταναναπληρωτής διευθυντής και κατείχε τη θέση του γενικού επιθεωρητή για αρκετό 10 διάστημα. Κατάσυνέπειαν ο ισχυρισμός δεντεκμηριώθη­ κε.Αλλάκαι στην περίπτωσηακόμηπουο προϊστάμενος τμήματοςκατείχετηθέσητουγιαβραχύχρονικόδιάστημα δεν κωλύεται απότο νόμο στην υποβολήσυστάσεων.Πα­ ρόμοιο επιχείρημα απορρίφθηκεαπό την Ολομέλεια του 15 Δικαστηρίου στην υπόθεσηΧαρής ν. Δημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ.147.Η αιτιολογίαβρίσκεταιστησελ. 156. Στοσημείο αυτόμπορεί νααπαντηθεί καιο ισχυρισμός τουδικηγόρουτωναιτούντωνστιςπροσφυγές274 και275 20 ότι ο διευθυντής συνεκτίμησε και τις εντυπώσεις απότις συνεντεύξεις ενώ δεν πήρε μέρος στη διαδικασίααυτή.Η εξέταση του πρακτικού παράρτημα "ΙΔ" (α) (β) και (γ) αποδείχνειακριβώςτοαντίθετο.Έχειακόμη λεχθεί ότιτο Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης είχε ετοιμάσει άλλες συ- 25 στάσεις απόεκείνες πουτελικά διαβίβασεστην Επιτροπή οδιευθυντής.Ωστόσο τίποτεδεντέθηκεενώπιον του δικα­ στηρίου που να τεκμηριώνει ένα τόσο σοβαρό ισχυρισμό καιτοναπορρίπτω. Αυτό με φέρνει στην εξέταση του ισχυρισμού ότι στα πλαίσια τουάρθρου35

(3)είναι ανεπίτρεπτη,όνταςπαρά­ νομη, η σύσταση κατάπροτεραιότητα,όπως συνέβη εδώ. Πολύ φοβούμαιότι μιατέτοια ερμηνεία βρίσκεται ολωσ­ διόλου έξω από τα γλωσσικά όρια της διάταξηςκαι δεν 35 μπορεί ναγίνει δεκτή.Οσκοπός της είναιναθέσειακόμη ένα κριτήριο που οφείλει η Επιτροπήνα σταθμίσεικατά την ενάσκηση της διακριτικής της ευχέρειας να επιλέξει τον πιο κατάλληλο υποψήφιο. Κατάτην αντίληψη μου η ορθή ερμηνεία είναι ότι είναι δυνατό να γίνονται συστά- 40 σειςκατάπροτεραιότητα. Γιατίείναι μέσαστοπνεύμα της διάταξηςχωρίς ναβγαίνουνέξω απόταόριατηςγλωσσι­ κήςδιατύπωσης της. 844 30 3 ΑΛΛ. Παπαφώτηκ.ά.ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. Η εφαρμογήτων σχεδίων υπηρεσίας ως και η ερμηνεία τους είναι ζήτημα στο οποίο το διορίζον όργανο ασκεί αποκλειστική δικαιοδοσία.Το έργον του δικαστηρίου πε­ ριορίζεται στον έλεγχο της διακριτικής ευχέρειας που 5 άσκησε το όργανο στην συγκεκριμένη περίπτωση. Έτσι η επέμβαση του δικαιολογείται μόνο σε περίπτωσηυπέρβα­ σης των ακραίωνορίων της εξουσίας αυτήςτου οργάνου. Φραγκουλίδης και Άλλος ν. Επιτροπής Δημόσιας Υπηρε­ σίας

(1985)3 Α.Α.Δ. 1680. Στην κρινόμενη περίπτωσητα 10 ακαδημαϊκά προσόντα όλων των ενδιαφερομένων προέρ­ χονται από εκπαιδευτικά ιδρύματατου Ηνωμένου Βασι­ λείου και Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και κατά τεκμήριο η απόκτηση τους συνεπάγεται και καλή γνώση τηςξένης γλώσσας, πουπροαπαιτείται από το σχέδιο υπη15 ρεσίας. Χρήσιμη στο σημείο αυτό είναι η αναφορά στην υπόθεση Μακρίδη ν. Δημοκρατίας

(1983)3 Α.Α.Δ. 622. Κατ' ακολουθίανήτανεύλογα επιτρεπτήηαπόφασηότι οι 8 ενδιαφερόμενοι κατείχαντοπροσόν της γλώσσας. 20 Το επόμενο θέμα που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσον οι αιτούντες απέδειξαν"κατάδηλη υπεροχή" έναντι των συναδέλφων τους που προάχθηκαν. Η έννοια αυτή οριοθετήθηκε απότην απόφασητης Ολομέλειας τουΔικα­ στηρίου Χ'Ίωάννου ν.Δημοκρατίας

(1983)3Α.Α.Δ. 1041. 25 Η απόφαση υιοθέτησε και το σκεπτικό του Δικαστή κ. Πική στην περίπτωση Χ'Σάββα ν. Δημοκρατίας

(1982)3 Α.Α.Δ.76 στησελ. 78, 30 35 "As the expression 'striking superiority' suggests a party' s superiority, to validate an allegation of this kind, must be self-evident and apparent from a perusal of the files of the candidates. Superiority must be of such a nature as to emerge on any view of the combined effect of the merits qualifications and seniority of the parties competing for promotion; in other words,it must emerge as an unquestionable fact; so telling, as to strike one at ' first sight." Βλέπε επίσης ϊωαννίδης v. Δημοκρατίας

(1985)3 40 Α.Α.Δ. 2450. Toσχέδιο υπηρεσίας (παράρτημα "IB"όρος 3)προϋπο845 Νικήτας,Δ. Παπαφώτηκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1989)θέτει εξαίρετη υπηρεσία με βάση τις δύο τελευταίες εκθέ­ σεις ικανότητας.Όλοι οι ενδιαφερόμενοι έχουν βαθμολο­ γηθεί για την παραπάνω περίοδο με 39 πλην του 5ου που έχει 38 για τον προτελευταίο και 39 τον τελευταίο χρόνο. Στην ίδιαβαθμολογική μοίρα βρίσκονται και οι αιτούντες 5 κ. Α. Χαραλάμπους (377/84)καιΠ. Μιξίδης (299/84), ενώ ο κ. Χ. Αριστοδήμου 342/84) πήρε 4 "εξαίρετος" και ένα "λίαν καλώς" (1972-1973) και 39 για την περίοδο

(19801981). Οι άλλοι αιτούντες έχουν, όπως και οι ενδιαφερό­ μενοι, την ίδιαβαθμολογίακαιγιαταδύοκρίσιμα χρόνια. 10 Κοιτάζοντας πίσω χρονικά η εικόνα της ικανότητας με κριτήριο τις εκθέσεις δεν παρουσιάζει ουσιαστικές αλ­ λοιώσεις. Προσθέτω ότι τα ευμενή σχόλια που παραθέτει η Επιτροπήαπότους φακέλους για τους ενδιαφερομένους υπάρχουν εν πολλοίς και για τους αιτούντες. Συμπερα- 15 σματικά θα έλεγα ότι, από τη σκοπιά της αξίας όλοι, αι­ τούντες και ενδιαφερόμενοι, εμφανίζονται σαν ισοδύνα­ μοι. Η βαθμολογία τους είναι σχεδόν εξίσου ψηλή. Η διαπίστωση αυτή χρειάζεται μια διευκρίνηση. Η παρατη­ ρούμενη ελαφριά διακύμανση που υποδείχθηκε πιο πάνω 20 δεν έχει, σύμφωνα με τηνομολογία, ουσιαστικήβαρύτητα. Δημοκρατία ν.Χαρή

(1985)3Α.Α.Δ. 106. Οι διαφορές που υπάρχουν αφορούν τους συντελεστές αρχαιότητας και προσόντων. Πριν όμως επισημανθούν 25 στις λεπτομέρειες τους στην κάθεπερίπτωση,για σκοπούς σύγκρισης και εξαγωγής συμπερασμάτων, είναι ανάγκη μια σύντομη επισκόπηση των σχετικών νομικών αρχών. Έκδηλη υπεροχή δεν προκύπτει μόνο από το γεγονός ότι ο αιτών είναι αρχαιότερος από τους συναδέλφους του 30 που έχουν προαχθεί. Σμυρνιός ν. Δημοκρατίας

(1983)3 Α.Α.Δ. 124. Επίσης πρόσθετο προσόν που δεν απαιτεί το σχέδιο υπηρεσίας δεν συνιστά, αφ' εαυτού, τέτοια υπερο­ χή. Μιχαηλίδης ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας,

(1987)3Α.Α.Δ.2170. Αποτελεί όμως ένααπότασυνεκτι- 35 μώμενα στοιχεία για να σχηματίσει την κρίση της η Επι­ τροπή. Περαιτέρω είναι παράγονταςπου πρέπει να λαμ­ βάνει υπόψη εφόσον οι τίτλοι σπουδών είναι συναφείς με τα καθήκοντα της συγκεκριμένης θέσης. Σωτηριάδου και Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1983)3Α.Α.Δ.921,Ανδρέου ν.Δη- 40 μοκρατίας

(1979)3 Α.Α.Δ. 379, Παπαδόπουλος ν. Δημο­ κρατίας

(1985)3 Α.Α.Δ. 405, 411 (απόφαση της Ολομέ­ λειας). Πρέπει να λεχθεί εδώ ότι οι παραπάνω αρχές 846 3ΑΛΛ. Παπαφώτη κ.ά.ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. αποτελούν προέκταση του θεμελιακού αξιώματος ότι είναι πρωταρχικήυποχρέωση του αρμοδίου οργάνου να προκρίνει τονκαταλληλότερο μεταξύτων υποψηφίων για το συμφέρον της δημόσιας εκπαιδευτικής υπηρεσίας. Συ5 νεκτιμώντας τα κριτήρια που πρέπει να βαρύνουν στην κρίση του οργάνου. Σ' αυτά ηεντύπωση που αφήνει μια συνέντευξη διαδραματίζει τον περιορισμένο ρόλο που ανέφερα. Είναι υπ' αυτό το πρίσμα που θα εξετάσω στη συνέχεια την κάθε περίπτωση. Προσθέτω ότι έχω κατά 10 νουνκάθεθέμαπουέθιξανήκάθεεισήγησηπουέκαμανοι συνήγοροι είτε των αιτούντων ή των ενδιαφερομένων έστωκαιστιςπεριπτώσειςπουδεντοαναφέρω ρητά. Ησειράαρχαιότητας,όπωςκαθορίζεταιαπότηχρονο15 λογία προβιβασμούστη θέσηΔιευθυντή Α, φαίνεταιστον πίνακα "Α" πουεπισυνάπτεταιστην απόφαση. Ο πίνακας "Β"αναφέρεταισταακαδημαϊκάτουςπροσόντα. 20 ΥπόθεσηκαςΈλληςΠαπαφώτηαρ. 261/84 Είναι φανερόαπότον πίνακα"Α" ότι ηαιτούσα είναι νεώτερη των ενδιαφερομένων

(1)Α. Τσιντή και

(2)Ι. Πα­ παϊωάννουκατά 1 και2χρόνιααντίστοιχα.Ενώείναιαρ­ χαιότερητωνενδιαφερομένων

(3)Α. Ελευθεριάδη

(4)Αργ. 25 Κωνσταντίνου και

(5)Π.Θεοδοσίου κατά 2,4 και 3χρό­ νια.Ας σημειωθεί ότι όλοι ανεξάρτητακατέχουντοακα­ δημαϊκό προσόν που προβλέπει το σχέδιο υπηρεσίας. Υπάρχουν όμως αρκετοί που έχουν επιπρόσθεταπροσό­ ντα.Οιτίτλοι σπουδών φαίνεταιναέχουν άμεσησχέση με 30 την υπηρεσίακαι δράσητους σαν εκπαιδευτικών.Επομέ­ νως, σύμφωνα με την παραπάνω ανάπτυξητων νομικών αρχών, αποτελούσε υπολογίσιμο στοιχείο που έπρεπενα συνεκτιμηθεί μεταυπόλοιπα.Στοντομέα αυτόη αιτούσα υπερτερεί των ενδιαφερομένων

(1)και

(2),αλλάοι τελευ­ 35 ταίοι έχουν αρχαιότητα.Έπεταιότιη αιτούσαδεν απέδει­ ξε ότι υπερέχει κατάδηλατωνδύοαυτώνσυναδέλφωντης καιγι'αυτό η προσφυγήτηςπρέπεινα απορριφθεί. Πριν προχωρήσω στη σύγκριση με τους υπόλοιπους 40 είναι αναγκαίες κάποιες περαιτέρω διευκρινίσεις. Ο εν­ διαφερόμενος

(3)είχε τιμωρηθεί για δύο πειθαρχικά πα­ ραπτώματα για τα οποία του επιβλήθηκε συνολικά πρό847 Νικήτας, Δ. Παπαφώτη κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1989)στιμο £250. Αυτό συνέβηκε στις 18/6/77.Το γεγονός απο­ τέλεσε το υπόβαθρο επιχειρήματος για τη μη προαγωγή του. Το θέμα της πειθαρχικής τιμωρίας, στο βαθμό που επηρεάζει την ανέλιξη των εκπαιδευτικών, ρυθμίζει το άρθρο 35(δ) του νόμου. Έχοντας υπόψη το χρονικό όριο 5 που θέτει ηδιάταξησε συσχετισμό μετηχρονολογία κατα­ δίκης είναι αναπόφευκτο να καταλήξω ότι ο ισχυρισμός είναι αβάσιμος. Από τους φακέλους προκύπτει ότι σε καμιά περίπτωση δεν χαρακτηρίστηκε σαν ακατάλληλος για προαγωγή εξαιτίαςτου πειθαρχικού του μητρώου.Πε- 10 ραιτέρω η Επιτροπή εξέτασε τους φακέλους και κατά τεκ­ μήριο, που δεν ανατράπηκε από κανένα, γνώριζε για το συμβάν. Η δεύτερη διευκρίνιση αφοράτον τίτλο τουδιδάκτορα της φιλοσοφίας που απονεμήθηκε στην αιτούσα στις 31/ 10/84 από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Εφόσον είναι δεδομένο ότι η Επιτροπήσυνεδρίασε στις 17/5/84το προ­ σόν αυτό δεν υπολογίζεται. Αναφέρω, για να συμπληρώ­ σω, ότι έχει νομολογηθεί πως τίτλοι σπουδών που απο­ κτήθηκαν μετά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων για μια θέση παραγνωρίζονται. Δημοκρατία ν. Περικλέους

(1984)3Α.Α.Δ. 577. Μεβάσητα στοιχεία του πίνακα"Β" που, επαναλαμβά­ νω, έχουν εξαχθεί από τους φακέλους, τα προσόντα του ενδιαφερομένου 3 ως καιτης αιτούσας είναι περίπου ίσα. Και εφόσον ηαρχαιότητα,πουστην περίπτωση αυτήείναι δύο χρόνια, δεν συνιστά από μόνη της καταφανή υπεροχή ηπροσφυγή είναι απορριπτέακαι εναντίον του 3ου ενδια­ φερομένου. Από την ίδια σκοπιά -και εναντίον των ενδιαφερομέ­ νων 4 και 5 - η διαπίστωση μου είναι ότι η αιτούσα έχει περισσότερα προσόντα ιδιαίτερα συγκρινόμενη με τον 5ο. 35 Αυτό, σε συνδυασμό με την μακρότερη θητεία στην υπηρε­ σία που φθάνει τα 4 και 3 χρόνια, καθιστά την υπεροχή της έκδηλη.Δεν παραγνωρίζωότι ηαιτούσαήτανσεχαμη­ λότερη σειρά στον κατάλογο συστάσεων (13η). Ωστόσο, σύμφωνα με την κρατούσα άποψη, στην περίπτωση πουοι 40 συστάσεις του Τμήματος δεν ανταποκρίνονται στα αντι­ κειμενικά δεδομένα των φακέλων ησημασία τουςυποβαθ­ μίζεται στην έκταση που δεν συνάδουν ή δεν αντικατοπ848 3 ΑΛΛ. Παπαφώτη κ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. τρίζουν την πραγματικότητα. 5 Παρά τογεγονός ότι ηΕπιτροπήανέφερε ότι έδωσεβα­ ρύτητα στην αρχαιότητακαι τα προσόντα εν τούτοις δεν αιτιολογεί την απόφασητης να μην επιλέξει την αιτούσα. Αυτό υποδηλώνει είτεότι ενήργησε κάτωαπό πραγματική πλάνη ήότι έκαμεκατάχρησητων εξουσιών της. Για τους λόγους που εξήγησα η προσφυγή επιτυγχάνει έναντι των ενδιαφερομένων 4και5 μόνο. 10 Η υπόθεση τον κ.Κ. Δημοσθένους αρ. 263/84 Ο αιτών στην περίπτωση αυτή αμφισβήτησε το δυσμε­ νές σχόλιο της Επιτροπής που αφοράτο αποτέλεσμα της 15 συνέντευξης του.Τοθέμαηγέρθηστην ακροαματική διαδι­ κασία και επιτράπηκε μαρτυρία και απότις δύο πλευρές υπό τημορφήενόρκων δηλώσεων. Μεενδιάμεσηαπόφαση του ο τέως Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου θεώρη­ σε μέρος του περιεχομένου των δηλώσεων που έγιναν υπό-20 ή εκ μέρους του αιτούντος αποδεκτόν, ενώ απέκλεισε ολωσδιόλου άλλες σαν νομικά απαράδεκτες. Από την εξέ­ τασητων φακέλων του δικαστηρίου δεν φαίνεται.ναέγινε αντεξέταση των μαρτύρων στα σημεία της αποδεκτήςμαρ­ τυρίας τους. 25 ' θα σταθώ σύντομα στην ουσία της μαρτυρίας αυτής. Ο αιτών λέγει ότι η Επιτροπή δεν του έκαμε οποιαδήποτε παρατήρησηγια την απόδοσητου, ενώ ο ίδιος αντιλήφθη­ κε, από τη στάση των μελών της Επιτροπής, ότι ικανο30 ποίησε. Ασφαλώς η Επιτροπή δεν είχε υποχρέωση στην περίπτωση αυτή, όπωςκαι σε κάθεπερίπτωση,ναανακοι­ νώσει στον υποψήφιο την αξιολόγηση της και μάλιστα μετά το πέρας της συνέντευξης. Και οι δικές του εντυπώ­ σεις δεν έχουν, για ευνόητους λόγους, ιδιαίτερη αξία.Τε35 λικά,δεν βρίσκω λόγο να αμφισβητήσω την ορθότητα των διαπιστώσεων της Επιτροπής και κατά μείζονα λόγο να τις ανατρέψω. — Επιβάλλεται όμως μια παραπέρααποσαφήνιση."Είναι 40 γεγονός, που προκύπτει από τους φακέλους, ότι ο αιτών δεν φαίνεταιναστερείται τηςευχέρειας του λόγου. Βλέπε, για παράδειγμα, την επιστολή του επιθεωρητή κ. Γ. Θωμά 849 Νικήτας»Δ. Παπαφώτηκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1989)με χρονολογία 26/3/1982.Είναιγιατο λόγοαυτόπουμια συνέντευξη δεν έχει αποφασιστικήσημασία στην πρόκρι­ ση ενός υποψηφίουκαιδενπρέπει ναεξομοιώνεται με τα άλλαστοιχείακρίσης. Ιδιαίτερα σευποθέσεις, όπωςη πα­ ρούσα,πουόλοι οι υποψήφιοιυπηρετούσανήδη γιαχρό- 5 νιαστηνεκπαίδευση. Η ουσία του άλλου ισχυρισμού είναι ότι ο διευθυντής δενήτανδυνατό,έχονταςυπόψητομικρόχρονικόδιάστη­ μαπουμεσολάβησε μεταξύτουδιορισμού καιτηςεμφάνι- 10 σής του μπροστά στην Επιτροπήκαι περαιτέρω ότι δεν επιθεώρησε ποτέ,ναπροβεί σε αξιολόγηση του.Προςτην ίδια κατεύθυνση είναι και η ένορκη δήλωση του πρώην επιθεωρητή κ. Θ. Καρυδά πουλέγει ότι ο διευθυντής δεν πήρετις απόψειςτουτο Μάϊοτου 84γιατις επίδικεςθέ- 15 σεις. Σε απαντητική ένορκη δήλωση του ο διευθυντής ισχυρίζεταιότι (α)προέβησε δύοπεριπτώσεις,τις οποίες και κατονομάζει,σε επιθεώρηση του σχολείου του αιτού­ ντος και(β)είχετην ευκαιρία,πριντο Μάϊοτου 1984,να λάβει και τη γνώμη του κ. Καρυδάκατάτις επισκέψεις - 20 επιθεωρήσεις που έκαμνε σ' ολόκληρη την Κύπρο. Εν πρώτοις για το ζήτημα της επιθεώρησης, πουυφίσταται αντίθεση στη μαρτυρία,βρίσκω ότι ο ισχυρισμός τουαι­ τούντος παρέμεινεαναπόδεικτος(βλέπεΔιαδικαστικό κα­ νονισμό του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου σε 25 συνδυασμό με τον Καν.48

(4)των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας). Το άλλο ζήτημαπου θίγει η ένορκημαρτυ­ ρία ήδητο απάντησα,θα πρόσθετα μόνον ότι ηπροσαχθείσα μαρτυρίαδεν εξουδετέρωσε το τεκμήριο της νομι­ μότηταςυπέρτηςδιοίκησης,ότι,δηλαδή,οισυστάσεις του 30 διεθυντή απηχούσαν τη συλλογικήγνωμάτευση τουΤμή­ ματος. Προσεγγίζοντας την υπόθεση στην ουσία της, υπό το φωςτηςπαραπάνωνομικής ανάπτυξης,καταλήγωότι δεν 35 στοιχειοθετήθηκε καταφανήςυπεροχήτουαιτούντοςvis a vis τωνενδιαφερομένων 1,2, 3και4.Προκύπτειόμωςκα­ τάδηλη υπεροχήτου έναντιτου5ου ενδιαφερομένου λόγω αρχαιότητας (3 χρόνια) σε συσχετισμό με πρόσθετοπρο­ σόν. Κατέχουν και οι δύο πτυχίο του Moray House 40 Collegeof Education αλλ' οαιτώνέχεικαιδιετήμετεκπαί­ δευσηστην Αθήνα.Δεν μουδιαφεύγειτογεγονός ότι οεν­ διαφερόμενος ήταν 5ος στη σειρά των συστάσεων ενώ ο 850 3 ΑΛΛ. Παπαφώτη κ.ά.ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. αιτών 14ος. Αλλά έχω εξηγήσειτη νομική θέση. Θαμπο­ ρούσα να συμπληρώσω αναφερόμενος και σε αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας που ενισχύουν την άποψη πουεξέφρασα. ιΟ "Εν τη εννοία της κατ'εκλογήν προαγωγής,παρέχε­ ται ευρεία ευχέρεια σταθμίσεως κατ' ελευθέραν κρίσιν των ουσιαστικών προσόντων των κρινόμενων άνευ ανάγκηςειδικωτέραςδι'έκαστοντωνυποψηφίωναίτιο­ λογίας, 15 εκτός εάνοι εν κατωτέρα σειρά τεθέντες επικαλούνται,συνάγεται δι' εκτων στοιχείων τωνατο­ μικών φακέλλων, ότι υπερτερούν καταδήλως·των προ αυτών εγγραφέντων εν τω πίνακι,οπότε απαιτείταιει­ δική αιτιολόγησις της τοιαύτης δυσμενούς περί αυτών κρίσεως, 371, 715, 1078, 2109, 2899/71, 1715, 2942, 3002/72." 20 Η υπόθεσητον κ.Ι. Γιαννακούαρ.274/84 Τοαποτέλεσμα τηςαξιολογικής σύγκρισης, μεβάσηκαι•.' πλαίσιο τις αρχές καικριτήρια πουανέπτυξα,είναι ότι ο * αιτών υπερέχει έκδηλα των ενδιαφερομένων 4 και5ανα-, 25 φορικάμετηδιάρκειαυπηρεσίαςκαιταακαδημαϊκάπρο-.• „σόντακαισ'αυτήτηνέκτασηηπροσφυγήτουεπιτυγχάνει. * Αλλά απορρίπτεταιόσον αφοράστον Ιο,2ο και3ο γιατί τα δεδομένα δεν δημιουργούν καταφανή υπεροχήαπένα­ ντι τους. Η απόφαση που πήρε η Επιτροπή ήταν, στην 30 έκτασηαυτή,λογικάεφικτή. Η υπόθεση τουκ. Α. Ιωάννουαρ. 275/84 Υπενθυμίζωότιστηνπροκειμένηπερίπτωσηηπροσφυ35 Υή εναντίον του ενδιαφερομένου 2 αποσύρθηκε ύστερα απόδικονομικό διάβηματου ιδίουτουαιτούντος.Αναφο­ ρικά με τον Ιο, 3ο και 4ο δεν υφίσταται ηαπαιτούμενη υπεροχή.Η προσφυγήεναντίοντων4πρώτωναπορρίπτε­ ται.Όσογια τον5ο επιτυγχάνει. Ηδιαφορά αρχαιότητας 40 (δύοχρόνια μεεπιπλέον διετήμετεκπαίδευση) τονεμφανί­ ζεισανκατάδηλαυπερέχοντατου5ου. Η υπόθεση τουκ. Π. Μιξίδηαρ. 299/84 851 Νικήτας,Δ. Παπαφώτηκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1989)Ο αιτών προσβάλλει μόνο το διορισμό των ενδιαφερο­ μένων 3, 4 και

1. Έχει μεν αρχαιότητα 3 ετών ως προς τον 4ο, αλλά υστερεί στα προσόντα. Ο 5ος είναι νεώτερος κατά 2 χρόνια του αιτούντος, αλλά τα προσόντα είναι τα ίδια. Υφίσταται δηλαδήαπλήυπεροχήπου δεν είναι αρκε- 5 τη γιατην ανατροπή του διορισμού. Ο 3ος υπερτερεί κατά πολύ του αιτούντος στα προσόντα και είναι νεώτερος κατά 13 μόνο μήνες. Ως προςτον 4ο ο αιτών έχειυπέρτου την αρχαιότητα αλλά ο ενδιαφερόμενος έχει επιπλέον διετή μετεκπαίδευση στην Αθήνα. Κατ'ακολουθίαν ηπρο- 10 σφυγήαποτυγχάνει πλήρως. Η υπόθεση τον κ.Θεοχ. Αριστοδήμου αρ. 342/84 Εδώ προσβάλλονται όλοι οι διορισμοί, αλλά από την 15 αγόρευση του συνηγόρου του αιτούντος είναι φανερό ότι αμφισβήτησε μόνο το διορισμό των τριών τελευταίων. Από την αντιπαραβολή των στοιχείων δεν συνάγεται κα­ ταφανής υπεροχή έναντι του τρίτου γιατί το μόνο σημείο υπεροχής του είναι η αρχαιότητα κατά 21 μήνες. Ωστόσο 20 μπορεί να θεωρηθεί έκδηλη η υπεροχή του απέναντι στον 4ο (διαφοράαρχαιότητας 3 χρόνια και περισσότεροι τίτ­ λοι συναφών προς την εκπαίδευση σπουδών). Η υπόθεση του είναι ισχυρότερη αναφορικάμε τον 5ο. Πέρα από την αρχαιότητα υπάρχει εντυπωσιακήδιαφοράστα προσόντα. 25 Συνεπώς ο αιτητής επιτυγχάνει έναντι των 4 και 5 αλλά κατά το υπόλοιπο μέρος η προσφυγή απορρίπτεται. Εν παρενθέσει, θα απέρριπτα το αίτημα που αφορά τον Ιο και 2ο. Ελλείπει ολότελα το στοιχείο της έκδηλης ύπερο- » η χήςΗ τελευταία περίπτωση είναι του κ. Α. Χαραλάμπους αρ. υπόθεσης 377/84 που επίσης στρέφεται εναντίον του διορισμού των τριών τελευταίων ενδιαφερομένων. Όπως φαίνεται από τον πίνακα "Α" όλοι οι διορισθέντες είναι 35 νεώτεροι αλλά οι 3 και 4 έχουν περισσότερα προσόντα, ενώ είναι στο ίδιο επίπεδο από απόψεως προσόντων με τον
2. Επομένως η προσφυγή αποτυγχάνει στο σύνολο της. Συνοψίζω το αποτέλεσμα.

(1)Η προσφυγή της κας Παπαφώτη επιτυγχάνει έναντι των ενδιαφερομένων 4και5. 852 3ΑΛΛ. Παπαφώτη κ.ά.ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ.

(2)Ηπροσφυγήτου κ.Κ.Δημοσθένους επιτυγχάνει μόνο αναφορικά μετον ενδιαφερόμενο5. 5

(3)Ηπροσφυγήτουκ. Ι.Γιαννακού επιτυγχάνει έναντι των ενδιαφερομένων 4και5.

(4)Η προσφυγή του κ.Α. Ιωάννου επιτυγχάνει επί­ σης έναντι του5ου μόνο. 10 15

(5)Η προσφυγή του κ.Π.Μιξίδη αποτυγχάνεικαθ' ολοκληρία.

(6)Η προσφυγή του κ.Θ.Αριστοδήμου επιτυγχάνει έναντι των ενδιαφερομένων 4και5.

(7)Ηπροσφυγήτου κ. Α.Χαραλάμπουςαπορρίπτε­ ται ολότελα. 20 Δεν εκδίδωδιάταγμαγιαέξοδα. Προσφυγές 261/84, 263/84, 274/84, 275/84 και342/84 επιτυγχάνουν με­ ρικώς. Προσφυγές 299/84 και377/ 84 απορρίπτονται. Καμιά διαταγή για ταέξοδα. 25 ΠΙΝΑΚΑΣΑ , f t ΟνόααταΑιτούντων 30 H E0 π ^ - 0 ω - Ημερ. ΠροαγωτουΔιοοι- ΥΤΚστηθεστι σιιού ΔιευθυντήΑ 1.ΈλληΛ. Παπαφώτη 1.9.1955 1.9.1969 35 2.Κύρος Δημοσθένους 1.9.1955 *-9.1969 3. Ιωάννης Γιαννακού 4. Ανδρέας Α. Ιωάννου 1.9.1955 1.9.1954 1-9.1969 1.6.1970 5. Πέτρος Μιξίδης 1.9.1951 1-9.1970 6. θεοχάρης Αριστοδήμου 1.9.1956 1-1-1970 45 7-Ανδρέας Χαραλάμπους 1.9.1954 1-9.1969 40 853 Νικήτας, Δ.

(1989)Παπαφώτη κ.ά.ν. Δημοκρατίας Ονόματα Ενδιαφερομένων 1.Ανδρέας Τσιντής 1.9.1953 1.9.1968

1. ΙωνάςΠαπαϊωάννου 1.9.1951 11.9.1967 3.Ανδρέας Ελευθεριάδης 1.9.1958 1.10.1971 4.Αργυρός Κωνσταντίνου 1.9.1959 10.9.1973 5.Πέτρος Θεοδοσίου 1.9.1972 1.9.1959 10 ΠΙΝΑΚΑΣΒ Ονόιιατα Αιτούντων 1.ΈλληΛ.Παπαφώτη Τίτλοι Σπουδών 15
2. Διδασκαλικό Κολλέγιο Πτυχίο.
3. University of London 20 Institute of Education - Title of Associate of the Institute 1976-
5. Πανεπιστήμιο Λονδίνου - 25 Diploma of Education
7. Master Comparative 1978-
8. of Arts Education -30
9. Πανεπιστήμιο Λονδίνου PHD Doctor of Philosophy 31.10.
10. 35
11. Κύρος Δημοσθένους 1.ΠτυχίοΔιδασκαλικού Κολλεγίου.
12. Διετής Μετεκπαίδευση 40 στην Αθήνα 19621-
14. Moray House College of Education Diploma
15. 45 854 3ΑΛΛ. Παπαφώτηκ.ά.ν. Δημοκρατίας 3.Ιωάννης Γιαννα­ κού
16. ΠτυχίοΔιδασκαλικού Κολλεγίου.
17. Διετής Μετεκπαίδευση στην Αθήνα 1961-
19. University of Birmingham - 19711972 - A course of Studies in Education with special reference to theinspection of schools. 10
20. University of Birmingham - 1978 Master of Arts.
21. Ανδρέας Α. Ιωάν- 15 νου χ Ώχνχίο Δ ι δ α σ κ α λ ι κ ο ύ Κολλεγίου. 2.Διετής Μετεκπαίδευση στην Αθήνα 1963-
22. 3.Moray House College of Education Diploma1978-
23. 20
24. ΠέτροςΜιξίδης 25 Νικήτας,Δ. 1.ΠτυχίοΔιδασκαλικού Κολλεγίου.
25. Moray House of EducationDiploma 1977-
27. ΘεοχάρηςΑριστο- ι. ΠτυχίοΔιδασκαλικού Κολλεγίου. δήμου
28. Diplomain Education 1966 30 Associateof theCollege of Preceptors. 3.Moray House College of Education Diploma 1969-
29. 35
30. Diplomain Education - London University 1977-
31. 40
32. London University 1979-1981Master of Arts. 855 Νικήτας, Δ. Παπαφώτηκ.ά.ν.Δημοκρατίας
33. Ανδρέας Χαραλάμπους

(1989)1.Πτυχίο ΔιδασκαλικούΚολλεγίου

1. Certificate in Education Oxford 1967-
2. 5 Ονόματα Ενδιααεοοιιένων 1.ΑνδρέαςΤσιντής 1.Πτυχίοδιδασκαλικού Κολλεγίου. 10
3. Sheffield Diploma(1979-1980) (EducationManagement).
4. ΙωνάςΠαπαϊωάννου 1· Πτυχίο Διδασκαλικού Κολλε- 15 γιου.
5. Birmingham (1970-1971) (Α course of studies in Education of Heads of Schools and Admi- 20 nistrators from Commonwealth Countries).
6. Ανδρέας Ελευθέρια- ι. Πτυχίο Διδασκαλικού Κολλε01 Ίζ γίου. 25
7. Birmingham (1963-1964) (Α course of studies in Education of Heads of Schools and Admi­ nistrators from Commonwealth 30 Countries).
8. Certificate of University of San Francisco -
9. 35
10. (Philadelphia -
11. (The Education and Psychology of Exceptional Children - Post graduate course). 40
12. Master of Schience State University of New York at Albany. 856 3 ΑΛΛ. Παπαφώτη κ.ά. ν.Δημοκρατίας
13. Αργυρός Κώνσταντίνου Νικήτας, Δ. 1· Πτυχίο Διδασκαλικού Κολλεγίου.
14. Διετής μετεκπαίδευση στην Αθήνα(1966-1968). 5
15. Moray House College of Education Diploma -1978-
16. 10 5.Πέτρος Θεοδοσίου ι · Πτυχίο Διδασκαλικού Κολλε­ γίου.
17. Moray House College of Education Diploma - 1979-
18. 857