(1989)19Απριλίου,1989 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΣυνεκδικασθείσεςΥποθέσεις Αρ. 135/84, 173/84, 174/84). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Αρχαιότητα — Πωςυπολογί ζεται — Ο Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμος, 1967 (Ν. 33/67), άρθρο 46
(1). Δημόσιοι Υπύΰ.ληλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές εκθέσεις— Σύ- 5 νταξη εκθέσεων υποψηφίων από διαφορετικούς λειτουργούς — Σημασία — Παρόλο ότι δεν έχουν τόση σημασία όση έχουν στην περίπτωση, πον έχουν συνταχθεί από τον ίδιο λειτουργό, εν τού τοις παραμένουν αξιόπιστος δείκτης της υπηρεσιακής ικανότητας των υποψηφίων. 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Προϊστάμενος Τμήματος — Συστάσεις — Βαρύτητα — Απαιτείται ειδική αιτιολογία, γιατί δεν έχουν εισακουσθεί. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Προσόντα — Επιπρόσθετα προσόντα, ταοποία όμωςδεν θεωρούνταιπλεονέκτημα — Δενδη μιουργούν έκδηλη υπεροχή, αλλΛ συνεκτιμώνται με τονς άλλους παράγοντες κατά τηνκρίση περί προαγωγής. Δημόσιοι Υπά?Λη?>οι — Έκδη).η υπεροχή — Πότε υπάρχει έκδηλη υπεροχή. 902 - 3 ΑΛΛ. Παπαδόπουλοςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Συνταγματικό Δίκαιο — Αρχή Ισότητας — Σύνταγμα, άρθρο 28 — Νόμοι 35/70 και20/81 και Κ.Δ.Π. 47/83 της4.3.83, πουεκδόθηκε σύμφωνα μετον ΠερίΑλλαγής Τίτλων Νόμο, Κεφ.40 — Δεν ευ σταθεί παράπονο ytaδυσμενήμεταχείριση. 5 Οι νομικές αρχές,πουτοΑνώτατοΔικαστήριοεφάρμοσε στην περίπτωση αυτή, απορρίπτοντας τις αιτήσεις,φαίνονται από τα πιο πάνω περιληπτικάσημειώματα. 10 Οι αιτήσεις ακυρώσεως απορρίπτονται χωρίςδιαταγή γιαέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 15 Papadopoullos v.Republic
(1982)3C.L.R. 1070, Sotenadou andOihcrs v.TheRepublic
(1983)3C.L.R. 921, Andreouv.TheRepublic
(1979)3C.LR. 379, Papadopoulou v.TheRepublic
(1985)3C.L.R. 405, HadjiSawav.TheRepublic
(1982)3 C.L.R. 76, 25 Hadjiloannou v.TheRepublic
(1983)3C.L.R. 1041, Bias v.TheRepublic
(1985)3C.L.R. 38, Republic v.Haris
(1985)3C.L.R. 106, Makrides v.TheRepublic
(1983)3C.L.R. 622, Spmos v. TheRepublic
(1985)3C.L.R.
- 35 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίοντηςαπόφασης τηςΕπιτροπής Δη μόσιας Υπηρεσίας μετηνοποία είχανπροαχθείτα ενδια φερόμενα πρόσωπαστη θέση του Λειτουργού Αεροπορι40 κών Κινήσεων στο Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας αντί των αιτητών. 45 Μ. Χριστοφίδης, για τον Αιτητή στην Προσφυγή135/
- Ε.Ευσταθίου, γιατους Αιτητές στις Προσφυγές173/84 και 174/
- 903 Παπαδόπουλος κ.ά. ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1989)Μ. Τσιάππα (κα.), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β',για τους Καθ'ωνηαίτηση. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση.Οι κρινόμενες τρεις προσφυγές έχουν συνεκδικαστεί γιατί 5 αφενός έχουν αντικείμενο την ίδια διοικητική πράξη και αφετέρου ερείδονται, σε μεγάλο βαθμό, σε ταυτόσημηνο μικήκαιπραγματικήβάση. Όταν μουανατέθηκαν, η ακρό αση είχε ήδη συμπληρωθεί από τον τέως Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αλλά εκκρεμούσε ηαπόφαση. Οι 10 δικηγόροι, χωρίς να προσθέσουν οτιδήποτε στη γραπτή επιχειρηματολογία τους ήστο υλικό που συγκεντρώθηκε στους δικαστικούς φακέλους,ζήτησαντην έκδοσηαπόφα σης. 15 Κοινό αίτηματης προσφυγής είναι ηακύρωσηαπόφα σης της ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ ή Επιτρο πή),που λήφθηκε στις 5/12/83,και ακολούθως δημοσιεύ θηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της 10/2/
- Με την απόφασηείχανπροαχθείταπέντε ενδιαφερόμεναπρόσω- 20 πα σε ισάριθμες κενές θέσεις Λειτουργού Αεροπορικών Κινήσεων στο τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας, που είναι μόνιμες. Πρέπειεπίσης ναλεχθεί ότι πρόκειταιγια θέσεις προαγωγής. Από τη διαδικασίαπλήρωσης των θέσεων εκείνο που προέχει - καιπρέπει νααναφερθεί-είναι ότι ηΕΔΥ απέ στειλε έγκαιρα, στις 24/8/83, στην Τμηματική Επιτροπή κατάλογοτωνυποψηφίωνπουσυνοδευόταν απότις εμπι στευτικές τους εκθέσεις ως και αντίγραφα του σχεδίου 30 υπηρεσίας (παράρτημα 3Γ). Η Τμηματική Επιτροπή (η Τμηματική χάριν συντομίας) διαβίβασε την έκθεση της στην ΕΔΥ στις4/11/83.Τοπλήρεςπρακτικότηςσυνεδρία σης της, που πραγματοποιήθηκε στις 10/10/83, αποτελεί τμήμα του παραρτήματος
- Τα πορίσματα της Τμηματι- 35 κής,που συνδέονται με ταεπίδικαθέματα,συνοψίζονται ως εξής: Οι υποψήφιοι ήσαν εν όλω
- Κατάτην κρίση της Τμηματικής οι 9 δεν μπορούσαν να προαχθούνγιατί δενείχανσυμπληρώσει μέχριτότετοχρόνουπηρεσίαςγια τον οποίο προβλέπει η 1ησημείωση του οικείου σχεδίου 40 υπηρεσίας.Επίσηςαποκλείστηκε ουποψήφιοςκ.Α.Δημη τριάδης εφόσον δεν είχεεπιτύχει σε τμηματικές εξετάσεις όπως προνοεί ηπαράγραφος6τουσχεδίου υπηρεσίας. Το 904 25 3 ΑΛΛ. Παπαδόπουλοςκ.ά.ν. Δημοκρατίας κ.ά. Νικήτας, Δ. ίδιο συνέβη με τον κ. Α. Στασή αλλά για διαφορετικό λόγο. Παράτην αρχαιότητατουυστερούσε κατάπολύ των υπολοίπων σε απόδοση και πρωτοβουλία. Τελικά συστή θηκαν 18 για προαγωγή με αλφαβητικήσειρά. Περαιτέρω 5 η Ε.Δ.Υ.διαπίστωσε ότι άλλος υπάλληλος, ο κ. Κ. Χασά πης, που είχε στο αναμεταξύ προαχθεί αναδρομικά στη θέση Βοηθού Αεροπορικών Κινήσεων 1ης τάξης, πληρού σε τους όρους του σχεδίου υπηρεσίας και τον θεώρησε επίσης υποψήφιο. Τόσο οι αιτητές όσο και οι ενδιαφερό10 μενοι ήσαν μεταξύ των υπαλλήλων που η Τμηματική σύ στησε για προαγωγή (ο σχετικός κατάλογος στον οποίο εμφαίνονται τα ονόματα είναι μέρος του παραρτήματος 4). 15 Στην κρίσιμη συνεδρία της Ε.Δ.Υ., που έγινε στις 5/12/83, πήρε μέρος και ο αναπληρωτής διευθυντής του τμήματος της Πολιτικής Αεροπορίας ύστερα από πρόσκληση της. Η σχετική απόφαση καταχωρήθηκε στο πρακτικό προγενέστερης συνεδρίας της Ε.Δ.Υ. 20 ημερομηνίας 14/11/83 παράρτημα 5). Η Επιτροπή, συνεκτιμώντας τα στοιχεία κρίσης που καθορίζει ο , νόμος σε περιπτώσεις προαγωγών μαζί με τα ευρήματα της τμηματικής καιτις συστάσεις του αναπληρωτήδιευθυ ντή, επέλεξε σαν καταλληλότερους για προαγωγή τους 5 25 ενδιαφερομένους. Είναι οι Ιωάννης Παναγή, Σωτήριος Σωτηρόπουλος, Ναπολέων Τερζής, Ανδρέας Χ'Άνδρέου και Ανδρέας Χριστοδουλίδης. Πρέπει να ειπωθεί ότι κα νένας από τους αιτητές δεν συστήθηκε από το διευθυντή του τμήματος. Απεναντίας οι ενδιαφερόμενοι 1,3,4 και5 30 είχαν τέτοια σύσταση. Πιο συγκεκριμένα τους είχε προτεί νει για τις 4 πρώτες θέσεις στις οποίες τελικά προάχθη καν. Για την 5η θέσηεισηγήθηκε τους υποψηφίους Α. Κακουλλή, Χρ. Κουντούρη και Σ. Σωτηρόπουλο συστή νοντας τον πρώτο σαν τον καταλληλότερο. Ωστόσο η 35 Ε.Δ.Υ. επέλεξε τον ενδιαφερόμενο 2 κ. Σωτηρόπουλο με την ειδική αιτιολόγηση ότι τα προσόντα του σχετίζονταν σε μεγαλύτερο βαθμόμετακαθήκοντακαι δραστηριότητες της θέσης. 40 Είναι ηυπόθεση του αιτητήκ. ΑνδρέαΠαπαδόπουλου, ότι ο πραγματικός λόγος που δεν προβιβάστηκε είναι γιατί η Επιτροπή, παράνομα και κατά παράβαση κάθε αρχής που διέπει το Κράτος Δικαίου, έλαβε υπόψη τις εκ905 Νικήτας, Δ. Παπαδόπουλοςκ.ά.ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(1989)θέσεις της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΚΥΠ) ή της αστυνομίας που του αποδίδουνπαράνομησυμπεριφο ρά και δράση χωρίς να του είχε δοθεί το θεμελιακό δικαί ωμα τηςακρόασης. Οι καθώνηαίτηση αρνούνται διαρρήδηντον προβληθέντα ισχυρισμό. Αυτό που συνέβη, όπως συνάγεται απότην ένσταση, είναι ότι εκκρεμούσε πειθαρχική δίωξη εναντίον του αιτητή μπροστά στην Επιτροπή για κατηγορίες που είχαν σαν αντικείμενο ενέργειες του κατάτο πραξικόπημα 10 (παράρτημα 7). Όμως πριν περατωθεί η δίκη - ακούστη καν δύο μόνο μάρτυρες κατηγορίας-ηαρμόδιααρχή απέ συρε την υπόθεση,οπόταν στις 12/4/80 η Επιτροπήτερμά τισε κάθε πειθαρχική διαδικασία εναντίον του αιτητή. Σχετικά με το συζητούμενο θέμα είναι και τα παράρτημα- 15 τα 8και 9στο φάκελο της προσφυγής τουαιτητή. 5 Πρέπει να παρατηρήσωότι,όπωςκαταφαίνεται από τα διάφορα πρακτικά των συνεδριάσεων της Ε.Δ.Υ. και ιδιαίτερα το παράρτημα 6, ηΕπιτροπήσε καμιάπερίπτω- 20 ση δεν στηρίχθηκε στο υλικό που επικαλέστηκε ο αιτητής. Ή σε οποιοδήποτε άλλο νομικά επιλήψιμο στοιχείο. Ούτε προσκομίστηκε στο δικαστήριο η παραμικρή μαρτυρία που νατεκμηριώνει τον προβαλλόμενο ισχυρισμό. Αντίθε τα ο αιτητής έτυχε προαγωγής στη θέση Βοηθού Λειτουρ- 25 γού Αεροπορικών Κινήσεων 1ης τάξης από 15/3/82πράγ μα που συνέβη μετά τον τερματισμό της πειθαρχικής διαδικασίας. Συνεπώς ο ισχυρισμός απορρίπτεται σαν αβάσιμος. 30 Ένα κεντρικό σημείο, βασικής σημασίας, γύρω από το οποίο διαμορφώθηκε συγκεκριμένη εισήγηση του κ. Ευ σταθίου εκ μέρους των αιτητών στις υποθέσεις 173 και 174 και ασφαλώς αφορά και την άλλη υπόθεση, είναι η αρχαιότητα των αιτητών απέναντι στους ενδιαφέρομε- 35 νους. Από την σκοπιά των γεγονότων το θέμα παρου σιάζεται ως εξής: Ο κ. Α. Παπαδόπουλος κατέχει τη θέση Βοηθού Λειτουργού Αεροπορικών Κινήσεων 1ης τάξης από 15/3/82όπως ακριβώς και οι 5 ενδιαφερόμενοι πριν προαχθούν μετην επίδικηαπόφαση. Οι δύοάλλοι αι- 40 τητές είναι κατά 3 μήνες νεώτεροι. Είχαν διοριστεί στην παραπάνω θέσηστις 15/6/82. 906 3 ΑΛΛ. . Παπαδόπουλοςκ.ά.ν. Δημοκρατίας κ.ά. Νικήτας, Δ. Σύμφωνα με διάταγμα που εκδόθηκε δυνάμει του άρ θρου 3 του περί Αλλαγής Τίτλων Νόμου (Κεφ. 40) ο τίτ λος των θέσεων Λειτουργός Αεροπορικών Κινήσεων 1ης τάξης και Λειτουργός Αεροπορικών Κινήσεων 2ης τάξης 5 αντικαταστάθηκε με τη νέα ονομασία Βοηθός Λειτουργός Αεροπορικών Κινήσεων 1ης και 2ης τάξης αντίστοιχα από 1/1/83 (βλέπε ΚΔΠ 47/83ημερ.4/3/83).Παρατηρώότι είχαν προηγηθεί άλλες μεταβολές που συνιστούν και το υπόβαθρο του επιχειρήματος. Έτσι με το νόμο περί Συμ10 πληρωματικού Προϋπολογισμού 35/70ιδρύθηκαν νέες θέ σεις Βοηθού Ελέγχου Εναέριας Κυκλοφορίας 2ης τάξης σε αντικατάστασητων υφιστάμενων τότε προσωρινών θέ σεων Βοηθού Ελέγχου Εναέριας Κυκλοφορίας που κα τάργησε ο νόμος. Και ακολούθως με τον ίδιο τρόπο ο 15 νόμος περί Συμπληρωματικού Προϋπολογισμού 20/81 δη μιούργησε τη θέση Λειτουργού Αεροπορικών Κινήσεων 2ης τάξης καταργώντας συγχρόνως τις θέσεις που καθι δρύθηκαν απότην προγενέστερη διάταξη. 20 Ηνομοθετική αυτήρύθμιση, σύμφωνα με την εισήγηση, παραβιάζει την αρχήτης ίσης μεταχείρισης. Κι αυτό γιατί με την εξομοίωση των θέσεων δημιουργήθηκε πλασματική αρχαιότητα των ενδιαφερομένων σε βάρος των αιτητών που υπηρετούσαν για χρόνια στη θέση τους σαν Λειτουρ25 γοί Αεροπορικών Κινήσεων 2ης τάξης. Πρέπει νααναφέ ρω ότι το υπόβαθρο γεγονότων στο οποίο στηρίχθηκε η γνώμη αυτή δεν αναπτύχθηκε με μαρτυρία ή άλλο τρόπο ούτε συζητήθηκε κάτω από το πρίσμα της νομολογίας. Ακόμη δεν ηγέρθη άμεσο θέμα αντισυνταγματικότητας 30 οποιασδήποτε συγκεκριμένης διάταξης. Κατά μείζονα λόγο δεν αποδείχθηκε με την απαιτούμενη βεβαιότητα ότι οποιαδήποτε πρόνοια του νόμου του 81 αντιβαίνει σε οποιαδήποτε συνταγματικήεπιταγή. 35 Ωστόσο, από το υλικό που έχω στη διάθεση μου φαίνε ται ότι ο νόμος του 81 διαμόρφωσε.ένα ενιαίο νομικό κα θεστώς μεταξύ της θέσης Βοηθού Ελέγχου Εναέριας Κυ κλοφορίας (για συντομία Βοηθός) και Λειτουργού Αεροπορικών Κινήσεων 2ης τάξης (Λειτουργός), δηλαδή, 40 τεχνικών υπαλλήλων του αυτού τμήματος μεταξύ των οποίων υπήρχε και μισθολογική αντιστοιχία. Και μάλιστα χωρίς βλαπτικές συνέπειες για τους Λειτουργούς αναφο ρικά με τη βαθμολογική ή μισθολογική τους εξέλιξη. Ως 907 Νικήτας, Δ. Παπαδόπουλος κ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)προς την αρχαιότηταπροκύπτει απότους φακέλους ότιοι ενδιαφερόμενοι είχαν επίσης μακράθητεία στην προηγού μενηθέσητους. Αξίζει νααναφερθεί ότι ήσαν Βοηθοί από 15/5/70με εξαίρεση τονκ. Σωτηρόπουλο που κατείχε τη θέση αυτή από 1/2/72.Όσο γιατους αιτητές ο διορισμός 5 του κ.Α. Παπαδόπουλουσαν Λειτουργού 2ης τάξης έγινε την 1/1/70ενώτωνδύο άλλων την 1/4/78.Κάτω απότις συνθήκες αυτές καταλήγω ότιο ισχυρισμός για άνισημε ταχείριση δεν ευσταθεί. 10 Η σειρά της αρχαιότητας μεταξύ προσώπων που κατέ χουν την ίδια θέση, όπως συμβαίνει εδώ, δεν καθορίζεται με βάσητοχρόνο συνολικής υπηρεσίας,αλλά υπολογίζε ται από το χρόνο διορισμού ήπροαγωγής τους στηθέση αυτή: άρθρο 46
(1)τουνόμου περί Δημόσιας Υπηρεσίας 15 33/67όπως τροποποιήθηκε απότοάρθρο5 του νόμου 10/ 83. Έτσι όλοι οι ενδιαφερόμενοι είναι αρχαιότεροι των αιτητών στις υποθέσεις 173 και 174 κατά 3 μήνες. Αναφο ρικά με τον κ. Α. Παπαδόπουλοεπειδή ηημερομηνία διο ρισμού του είναι η αυτή με εκείνη τωνενδιαφερομένων 20 (και επομένως τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 46
(2)που έχει σανκριτήριο την προηγούμενη αρχαιότητα)οαιτητής αυτός είναι όντως αρχαιότερος όλων των ενδιαφερομέ νων κατά5lk μήνες. 25 Έρχομαισ'έναάλλο θέμαπουαφοράτις εμπιστευτικές εκθέσεις. Οιίδιοι αιτητές ισχυρίζονται ότι, επειδήοιεκθέ σεις συντάχθηκαν από διαφορετικούς αξιολογούντες λει τουργούς, έπρεπε "ναείχε γίνει διάκριση", υπονοώντας, κατά πάσανπιθανότητα,ότιη Επιτροπή όφειλε να λάβει 30 υπόψη το γεγονός ή ότι τέτοιες εκθέσεις δεν αποτελούν ασφαλές κριτήριο της επίδοσης των υποψηφίων πάνω στο οποίο μπορεί ναστηριχθεί τοδιορίζον όργανο.Πρώτα απ' όλα θαπαρατηρούσα ότι από τηνεξέταση των εκθέσεων προκύπτει ότικατά την κατάρτιση τους τηρήθηκαν πιστά 35 οι διαδικασίες που θεσπίζουν οι σχετικές κανονιστικές διατάξεις (εγκύκλιος αρ.491 ημερ.26/3/79).Έτσι δεν εγεί ρεται θέμα παρατυπίαςείτε τυπικής ήουσιαστικής. Γιατί ο καταρτισμός των εκθέσεων έγινε σε κάθε περίπτωση, από αρμόδιο λειτουργό. 40 Παρόλο που οιεκθέσεις που καταρτίζουνδιαφορετικοί λειτουργοί δεν έχουν την ίδια βαρύτητα με εκείνες που 908 3 ΑΛΛ. 5 10 15 Παπαδόπουλος κ.ά. ν.Δημοκρατίας κ.ά. Νικήτας, Δ. ετοιμάζονται πάντοτε από τους ίδιους λειτουργούς, εντούτοις παραμένουν ένας αξιόπιστος δείκτης της υπη ρεσιακής ικανότητας των υποψηφίων. Στο προκείμενο ο Δικαστής κ. Πικήςαναφέρειστην υπόθεση Παπαδόπουλος ν. Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας
(1982)3 Α.Α.Δ. 1070, 1077: "Where the confidential reports are prepared by different reporting officers, the correct position appears to be that confidential reports remain a valuableguide to one's performance in the service, though not as weighty as when they are prepared by the same reporting officer. They remain, however, an irreplaceable pointer to one's performance in the service and his merits, as they derive therefrom." Προσθέτω ακόμη ότι ο τρόπος κατάρτισηςτων εκθέσε ων πρέπει να ήταν σε γνώση της Επιτροπής γιατί, όπως φαίνεται από το πρακτικότης απόφασης,ήτανένααπό τα 20 στοιχεία που μελέτησε πρινκαταλήξειστην απόφαση. 25 30 35 40 Υπάρχει επίσης παράπονοότι ηΕπιτροπήεπηρεάστηκε υπέρμετρα από τα προσόντα ενδιαφερομένων χωρίς το σχέδιο υπηρεσίαςναθεωρεί τέτοια προσόντα σαν πλεονέκτήμα. Η ίδιακριτικήστρέφεται και εναντίον της έκθεσης της Τμηματικής που αναφέρεται και στα επιπρόσθετα προσόντα κάθε υποψήφιου στην περίπτωση που υπάρ χουν. Αποτέλεσμα, κατά την εισήγηση, η ενδιάμεση αυτή ενέργεια αλλά και ητελική απόφαση είναι ελαττωματικές και οδηγούν σε ακυρότητα. Η άποψη που ακολουθείται απαρέγκλιτα στη νομολογία είναι ότι προσόν που δεν απαιτείται από σχέδιο υπηρεσίαςδενσυνιστά, αφ' εαυτού, κατάδηληυπεροχή. Αποτελεί όμως ένααπό τα συνεκτιμώμενα στοιχεία για την επιλογή του καταλληλότερου υποψηφίου στις περιπτώσεις που οι σπουδές έχουν συνάφεια μετακαθήκοντατης θέσης. Σωτηριάδου και Άλλοι ν. Δη μοκρατίας
(1983)3 Α.Α.Δ. 921, Ανδρέου ν. Δημοκρατίας
(1979)3 Α.Α.Δ. 379, Παπαδόπουλου ν. Δημοκρατίας
(1985)3Α.Α.Δ.405,411.(απόφαση τηςΟλομέλειας του Δικαστηρίου). Στο προκείμενο τα σχόλια της Τμηματικής που αφο909 Νικήτας, Δ. Παπαδόπουλος κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)ρούν σταπροσόντα εντάσσονται σταπλαίσιατουσυμβου λευτικού της ρόλου, όπως τον καθορίζει το άρθρο 36
(1)τουνόμου,καιαποσκοπούνστο σχηματισμό ολοκληρωμέ νης εικόνας για τον κάθε υποψήφιο.Από την άλλη κατα φαίνεται από το απόσπασμα που θα παραθέσω αμέσως 5 μετά ότι η Ε.Δ.Υ. δεν απομόνωσε τον παράγοντααυτό, αλλά κατέληξε στην απόφαση της μέσα απότο φάσματου συνόλου των νομίμων κριτηρίων. "Στη συνέχεια η Επιτροπήασχολήθηκε με την άξιο- 10 λόγηση και σύγκριση των υποψηφίων, με βάση την αξία,ταπροσόντακαιτηναρχαιότητατους. Η Επιτροπήεξέτασε ταουσιώδηστοιχεία απότοφά κελο πλήρωσης της θέσης, καθώςκαι απότους πρόσω- 15 πικούς φακέλους και τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίων και έλαβε υπόψητα πορίσματατηςΤμημα τικής Επιτροπής και τις κρίσεις και συστάσεις του Αναπληρωτή ΔιευθυντήτουΤμήματοςΠολιτικήςΑερο πορίας." 20 Είναι κοινή εισήγηση των αιτητών ότι η Επιτροπή πα ραγνώρισε πλήρως την έκδηλη υπεροχή τους απέναντι στους συναδέλφους που έχουν προαχθεί. Αυτό είναι το συμπέρασμα που εξάγεται από τη σωστή αξιολόγηση των 25 αντικειμενικών στοιχείων που έπρεπε να βαρύνουν στην κρίση του οργάνου.Προςτηνκατεύθυνσηαυτήη απόφαση προσβάλλεται για παράλειψη της Επιτροπής από τη μια μεριά να διεξάγει πρέπουσα έρευνα και απότην άλλη να αιτιολογήσει νόμιμα την απόφαση που έλαβε. Ακόμη η 30 απόφαση, όπως καταλήγει η εισήγηση, ήταν αυθαίρετη σε σημείο που στοιχειοθετείται σαν λόγος ακυρότητας ηκα τάχρηση εξουσίας. Πριν προχωρήσω στην εξέταση των στοιχείων σύγκρι- 35 σης θεωρώ σκόπιμο να σχολιάσω, έστω και σύντομα, το νόημα της έκδηλης υπεροχής. Σαν νομική έννοια έχει προσδιοριστεί από το δικαστή κ. Πική στην υπόθεση Χ"Σάββα ν. Δημοκρατίας
(1982)3Α.Α.Δ. 16, 78 που επι κυρώθηκε αργότερα με τηναπόφασητης Ολομέλειας στην 40 υπόθεση Χ'Ίωάννον ν.Δημοκρατίας
(1983)3Α.Α.Δ. 1041. 910 3 ΑΛΛ, Παπαδόπουλοςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Νικήτας,Δ. "Strikingsuperiority: 5 10 As the expression 'striking superiority' suggests, a party's superiority, to validate anallegation of thiskind, must be self-evident and apparent from a perusal of the files of the candidates. Superiority must be of such a nature as to emerge on any view of the combined effect of the merits, qualifications and seniority of the parties competing for promotion; inotherwords, itmust emerge as an unquestionable fact; so telling, as to strike one at first sight." Υπογραμμίζω ότι ητεκμηρίωση ισχυρισμού για κατα φανή υπεροχή εναπόκειται,σε κάθε συγκεκριμένη περί15 πτώση,στον ίδιοτοναιτητή. Στοπροκείμενο είναιδιαφω τιστική η απόφαση του δικαστή κ. Στυλιανιδη στην υπόθεση Ηλία ν.Δημοκρατίας
(1985)3Α.Α.Δ.38,45 στην οποία με παρέπεμψεηκαΤσιάππα πουεκπροσωπεί τους καθώνη αίτηση. 20 "It is a settled principle of administrative law that when an organ, such as the Public Service Commission, selects a candidate on the basis of comparison with others,it is not necessary to show, in order to justify his 25 selection, that he was strikingly superior to the others. On the other hand, an administrative Court cannot intervene in order toset aside the decision regarding such selection unless it is satisfied by an applicant in a recourse before it, that he was an eligible candidate who 30 was strikingly superior to the one who was selected, because only insuch acase theorgan which has madethe selection for thepurpose of appointment or promotionis deemedtohave exceeded theouterlimits of its discretion and, therefore, to have acted in excess or abuse of its 35 powers; also in such a situation the complained of decision of the organ concerned is to be regarded as either lacking due reasoning or as based on unlawful or erroneousorotherwise invalid reasoning.". 40 - Ησημασίατωνσυστάσεωντουδιευθυντήτμήματοςστα πλαίσια του άρθρου 44
(3)τουνόμουπερίΔημόσιαςΥπη ρεσίας σαν χωριστού παράγοντα στη διαδικασία αξιολό911 Νικήτας, Δ. Παπαδόπουλος κ.ά.ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1989)γησης από το διορίζον όργανο έχει υπογραμμιστεί σε σειρά αποφάσεων.Μάλιστα οποιαδήποτεπαρέκκλισηαπό τις εισηγήσεις του πρέπει να αιτιολογείται ειδικά από το αρμόδιο όργανο. Είναι χρήσιμο να παραθέσω την ουσία της απόφασηςστην υπόθεση Δημοκρατίας ν.Χαρή
(1985)3 Α.Α.Δ. 106 στησελ. 107: 5 " the recommendations of a departmental head carry considerable weightbecause he is in aunique posi tion to evaluate in the correct perspective the competing merits of the candidates, on the one hand, and appre- 10 ciate the needs of the post to be filled, in terms of ability, knowledge and experience of the beholder, on the other." Βλέπε επίσης Ανδρέου v.Δημοκρατίας
(1977)3Α.Α.Δ. 379, 388, Μακρίδης ν. Δημοκρατίας
(1983)3 Α.Α.Δ. 622 15 και Σπανός ν.Δημοκρατίας
(1985)3Α.Α.Δ. 1826. ι ί Έχω ήδη πραγματευθεί το θέμα της αρχαιότητας και σημείωσα τα συμπεράσματα μου. Αναφορικά με την αξία < οι αιτητές,απότις εκθέσεις τους,εμφανίζονταισαν ισοδύ- 20 ναμοι με τους ενδιαφερομένους. Συγκεκριμένα τα τέσσερα τελευταία χρόνια βαθμολογήθηκαν με "λίαν καλώς" (γενι κή βαθμολογία) πλην του ενδιαφερομένου 1κ. Ι.Παναγή που κρίθηκε σαν "καλός" τον τελευταίο χρόνο
(1982). Η μειωμένη του επίδοση οφειλόταν, όπως εξήγησε στην Επι- 25 τροπή ο αναπληρωτής διευθυντής, στο ότι αξιολογήθηκε σε υψηλότερα καθήκοντασαν Ελεγκτής Εναέριας Κυκλο φορίας γεγονός που σημειώνεται και στην έκθεση του. Ωστόσο προχώρησε και ανέφερε ότι η αποδοτικότητα του βελτιώθηκε κατά το 83 και έφθασε τα προηγούμενα επίπε- 30 δα (λίαν καλώς). Κατάτην εισήγηση των αιτητώναυτόσυ νιστά ουσιαστική παρατυπία. Είναι όμως φανερόν ότι η παρατήρηση του διευθυντή συνδέεται άμεσα και επεξηγεί την επίδοση του 1982 καισαν τέτοια δεν έχει τοχαρακτή ρα που της αποδίδεται.Αλλωστε θα ήταν κάπως παράξε- 35 νο απότον ένα χρόνο στον άλλο να υπήρχε τότε θεαματι κή μετάπτωση στην ικανότητα του υπαλλήλου αυτού δεδομένου ότι για τόσα χρόνια είχε πιο ψηλό ποιοτικό ._επίπεδο. Κατάτην απόφασημου απόπλευράς αξίας είναι όλοι σε ίση μοίρα. 40 912 3 ΑΛΛ. Παπαδόπουλοςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Νικήτας, Δ. Ας έλθουμε τώρα στα προσόντα. Από το υλικό των διοικητικών φακέλων προκύπτει ότι ο αιτητής κ. Α.Πα παδόπουλος και ο ενδιαφερόμενος 5 κ. Α. Χριστοδουλίδης κατέχουν τα απαιτούμενατυπικάπροσόντα. Το ίδιο 5 συμβαίνει μεόλους τουςάλλους μετηδιαφορά ότι έχουν πρόσθετα προσόντα που, κατά το πλείστο, φαίνεται να συνδέονται με τη φύση της εργασίας που εκτελούν. Ο πλέονπροσοντούχος απότησκοπιάαυτή είναιοκ.Σ. Σωτηρόπουλος ενώ οι υπόλοιποι, αιτητές και ενδιαφερόμε10 νοι, έχουν περίπου τους ίδιους τίτλους σπουδών.Περαι τέρω οι ενδιαφερόμενοι προτάθηκανγια προαγωγήαπό το διευθυντήτους ενώκανέναςαπότους αιτητές δενείχε τέτοια σύσταση. Μεβάσητις διαπιστώσεις μου αναφορι κά μεταστοιχεία κρίσης ο ισχυρισμός για έκδηλη υπερο15 χή των αιτούντων παρέμεινε αναπόδεικτος. Δεν έχουμε κανπερίπτωσηαπλήςυπεροχής. Μεβάση καιπλαίσιο ταστοιχεία πουείχεμπροστάτης η Επιτροπήκαι που ανέλυσα πιο πάνω, η απόφασητης 20 γιατηνπροαγωγήτων5ενδιαφερομένωνήτανλογικάεπι τρεπτή και βρισκόταν μέσα στα πλαίσια της διακριτικής της ευχέρειας. Καμιά από τις αιτιάσεις των αιτητώνδεν ευσταθεί. Επομένως οι προσφυγές τους απορρίπτονται. Χωρίς όμως έξοδα.Η επίδικη απόφασηεπικυρώνεται στο 25 σύνολοτηςσύμφωναμετοάρθρο 146.4(a)του Συντάγμα τος. Οιπροσφυγέςαπορρίπτονταιχωρίςέξοδα. ι 913 i~4