(1989)25 Ιανουαρίου,1989 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ JMCPOLYTRADE, ΔΙΑΤΟΥ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΤΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ Μ.ΙΕΡΩΝΥΜΙΔΗ Αιτητή, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ,ΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ. Καθ'ων η αίτηση. (ΥπόθεσηΑρ.407/85). Εταιρείες — Όνομα — ΟΠερί Εταιρειών Νόμος Κεφ. 113, άρθρο 18 "Ανεπιθύμητο" όνομα — Πού πρέπει να βασίζεται η σχετική κρίση. Εταιρείες — Ο Περί Εταιρειών Νόμος, Κεφ. 113, άρθρο 18 — Η 5 διακριτική εξουσία τον Εφόρον (στον οποίον εκχωρήθηκεμε την Κ.Δ.Π.7/76της 10.1.76) Εταιρείες — Όνομα — Σύγχυση με όνομα ήδη εγγεγραμμένο — Εμπορική επωνυμία "J.M.C. Polytrade" — Εγγραφή εταιρείας με το όνομα "Polytrade Ltd." — Τα γράμματα "J.M.C." κρίνονται αρκετά για την αποτροπή οποιασδήποτε συγχύσεως — Οι δύο πραγματικές περιπτώσεις συγχύσεως, τις οποίες ο αιτών έχει επικαλεσθεί, πρέπει να εκληφθούν ως μεμονωμένα παραδείγματα. Τα γεγονότα της υποθέσεως αυτής προκύπτουν απότα πιο πάνω περιληπτικά σημειώματα. Το Δικαστήριο, αφού αναφέρθηκε στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίουκαιυιοθέτησε απόσπασμα από τον Halsbury's Laws of England, τοίτη έκδοση, τόμος 38, σελ. 624. 20 παρ.1025,κατέληξε στο συμπέρασμαπωςστησυγκεκριμένη περίπτωση δε μπορούσε να υπάρξει σύγχυση και γι* αυτό απέρριψε την Αίτηση Ακυρώσεως. Το Δικαστήριο παρατήρησεταυτόχροναότι η εγγραφή 92 10 15 3ΑΛΛ. Polytrade ν. Δημοκρατίαςκ.ά. του ονόματος της εταιρείας δεν αποκλείει αγωγή για Passing off, αν υφίστανταιβέβαιαοιπροϋποθέσεις του αστικούαδικήματος. ΗΑίτηση Ακυρώσεως απορρίπτεται, αλ/.ά χωρίς διαταγή για έξοδα. 5 Αναφερόμενες υποθέσεις: 10 Fashion Housev. The Republic
(1973)3 C.L.R. 231, Merck v. TheRepublic
(1972)3 C.L.R. 548. Προσφυγή. 15 Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτωνκαθ'ωνηαίτη ση να εγγράψει και/ή δεχθεί την εγγραφή της εταιρείας PolytradeLtd. 77.Πολυβίου,γιατον Αιτητή. 20 Στ. Ιαχχννίόου (κα.) Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας Β' για τους Καθ' ων ηαίτηση. Curadv.vult. 25 ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ: Εξέδωσε την ακόλουθη απόφα ση. Ο αιτητής,πουεμπορεύεται μετηνεμπορική επωνυ μία J.M.C.Polytrade, που γράφτηκε στο όνομα του στο Γραφείο του 'Εφόρου Εταιρειών, με Αρ. 5002Α την 30 31.12.82 (βλ.ερυθρό 1τεκμήριο Α) σύμφωνα μετον περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Εταιρειών και Εμπορι κών Επωνυμιών Νόμο, Κεφ. 116,εξαιτείται παρά του Δι καστηρίου τιςακόλουθεςθεραπείες: 35 (α)Διακήρυξητου Δικαστηρίου ότιηαπόφαση και/ή πράξητουΚαθ'ουηαίτηση2,όπως εγγράψει και/ή δε χθεί την εγγραφή της εταιρείας Polytrade Ltd είναι άκυρη, παράνομηκαιστερημένη οποιουδήποτε αποτε λέσματος. 40 (β) Διακήρυξη τουΔικαστηρίου ότι ηαπόρριψητης ένστασης του αιτητή που κοινοποιήθηκε με επιστολή του Καθ'ουηαίτηση2,ημερ.28.1.85 (ερυθρό 7,τεκμή93 Χρυσοστομής, Δ. Polytrade ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(1989)ριο Α) είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδή ποτε αποτελέσματος. Ηπροσφυγή βασίζεταιεπί των ακολούθων νομικών ση μείων: 5 "(α) Η απόφαση και/ή πράξη των καθ' ων η αίτηση ελήφθη κατά παράβαση του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 καιτων Σχετικών Κανονισμών. (β) Ελήφθηκατά παράβασητης αρχήςτης ισότητας. (γ) Η απόφαση είναι άνευ οιασδήποτε αιτιολογίας, ελήφθη με πλάνηπερί τα πράγματα. (δ) Οι καθ' ων η αίτησις δεν ήσκησαν την σχετική των εξουσία σύμφωνα με τον Νόμο και το Σύνταγμα αλλά ήσκησαν ταύτην κατά τρόπον ισοδυναμούντα με κατάχρησιν εξουσίας και/ήήσκησαν κακήν τη διακριτικήν των ευχέρειαν και/ήενεφυλοχώρησαν στην απόφασηκαι/ήπράξιν των πλάνηπερί τα πράγματα. 15 20 (ε) Η απόρριψις της ενστάσεως δεν είναι δεόντως ητιολογημένη. (στ) Η προσβαλλομένη πράξις και/ήαπόφασις αντί κειται προς τις αρχές της χρηστής Διοίκησης και δεν εξεδόθη κατ'αγαθήνκρίσιν ηοποίαπρέπει ναδιέπει γε νικώς τα Διοικητικά όργανα κατά την άσκησιν τωναρ μοδιοτήτων των είτε εις το πλαισιον του πνεύματος 30 επιεικείας το οποίο διέπει την εύνομον τάξιν." Με την ένσταση τους οι καθ'ων ηαίτηση ισχυρίζονται πως η προσβαλλόμενη πράξη και/ή απόφαση, λήφθηκε ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις Διατάξεις του Συντάγ- 35 ματος και των σχετικών Νόμων, μετά από δέουσα έρευνα και ενάσκηση της διακριτικής εξουσίας από πλευράς του Καθ' ου η αίτηση 2 και αφού λήφθηκαν δεόντως υπόψη όλα τα γεγονότα, στοιχεία και περιστατικά της υπόθεσης. Είναι επίσης ο ισχυρισμός τους πως η προσβαλλόμενη 40 πράξη και/ήαπόφαση είναι πλήρως και δεόντως αιτιολο γημένηκαι δεν λήφθηκε καθ' υπέρβαση ήκατάχρηση εξου94 25 3 ΑΛΛ. Polytrade ν. Δημοκρατία; κ.ά. Χρυσοστομή;, Δ. σίας. Τα γεγονότα της παρούσαςυπόθεσης έχουν ως ακολού θως: 5 10 15 20 25 30 Την 31 Δεκεμβρίου 1982, γράφτηκε, όπως έχειαναφερ θεί πιο πάνω,στο όνομα του αιτητή,ηεμπορική επωνυμία J.M.C. Polytrade. Στις 29 Μαρτίου 1984, ζητήθηκε η έγ κριση του ονόματος Polydrate Ltd ήενός άλλου ονόματος για εταιρεία περιορισμένης ευθύνης που επρόκειτο να γραφτεί σύμφωνα με τον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 (Βλ.ερ.2, τεκμ. Α). Στις 2 Απριλίου 1984 έγινε η σχετική έρευνα στο Γραφείο του Εφόρου Εταιρειών (βλ.ερ.3, τεκμ.Α) και στις 5 Απριλίου 1984, κοινοποιήθηκε στους ενδιαφερομένους η αποδοχή του ονόματος "Polydrate Ltd." (βλ. ερ.4, τεκμ. Α). Ηεταιρεία "Polydrate Ltd.".γρά φτηκε στις 20 Ιουνίου 1984. (Βλ. ερ.5,τεκμ.Α). Στις23Ια νουαρίου 1985, ο αιτητής, με επιστολή του δικηγόρου του προς τον Έφορο Εταιρειών, έφερε ένσταση στην εγγραφή της εταιρείας "Polydrate Ltd." για τον λόγο ότι το όνομα της, λόγω ομοιότητας, δημιουργεί σύγχυση, δεδομένου πως τόσο ο αιτητής όσο και η εταιρεία "Polytrade Ltd." ασχολούνται με το εμπόριο. Γι' αυτό ζήτησε την ανάκλη ση της απόφασηςτου καθ'ου ηαίτηση 2 και/ήτην αλλαγή του ονόματος της εταιρείας,σύμφωνα με το άρθρο 19 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. Π3.(βλ.ερ.6,τεκμ.Α). Για τη σύγχυση στην οποία αναφέρεται ο δικηγόρος του αιτητή αναφέρθηκαν δύο περιπτώσεις, όπως είναι η περίπτωση αποστολής στον αιτητή τηλεγραφήματος/τέλεξ που απευθυνόταν στην "Polytrade Ltd" (βλ.τεκμ. Χ.1.1 της ένορκης δήλωσης του αιτητή,ημερ. 24.3.86),και ηαποστολή εμπο ρευμάτων της "Polytrade Ltd" στοναιτητή. Στις 28 Ιανουαρίου 1985, ο Έφορος Εταιρειών απά35 ντησε στο δικηγόρο του αιτητή ότι το όνομα Polytrade Ltd δεν θεωρείται ανεπιθύμητο, σύμφωνα με το άρθρο 18 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 (βλ. ερ.8 τεκμ. Α). Σαν αποτέλεσμα της απάντησηςαυτήςκαταχωρήθηκεη παρού σαπροσφυγή. 40 Εξέτασα με προσοχή τις εισηγήσεις του δικηγόρου του 95 Χρυσοστομής, Δ. Polytrade ν. Δημοκρατία;κ.ά.
(1989)αιτητή και κατέληξα στο συμπέρασμα πως αυτές δεν ευ σταθούν. Η διακριτική ευχέρεια του Καθ' ου η αίτηση 2 που με ταβιβάστηκε ή ξεχωρίστηκε σ' αυτόν από το Υπουργικό 5 Συμβούλιο (βλ.Κ.Δ.ΐΐ.7/76, Επίσημη Εφημερίδα της Δημο κρατίας,Αρ. 1248 , της 10.1.76) και πουαφοράτην απαγό ρευση εγγραφής ονόματος εταιρείας που θεωρείται απ' αυτόν ανεπιθύμητη, είναι αδέσμευτη (βλ.άρθρο 18 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113) και δίδει στον Έφορο 10 το δικαίωμα άρνησης οποιουδήποτε ονόματος. Κατά τη γνώμη μου ηκρίση περί του ανεπιθύμητου,όπως εξάλλου είναι και η επικρατούσα πρακτική,θα πρέπει να αφορά, εκτός των άλλων το θέμα της ομοιότητας ήτου παραπλα νητικού χαρακτήρα του ονόματος της προτεινομένης 15 εταιρείας συγκρινόμενου με άλλα ονόματα εγγεγραμμέ νων εταιρειών και την ανάγκη προστασίας του κοινού, ιδίως εμπορευομένων, απόπιθανές συγχύσεις. Παρόμοια τακτική ακολουθείται και στην Αγγλία. Ακόμα εκεί ο Έφορος δεν έχει καθήκο να ερευνήσει τον κατάλογο των 20 Εμπορικών Επωνυμιών. (Βλ. Gower's Principles of Modern Company Law, σελ. 302 επόμενα). Στην προκειμένη περίπτωση είναι γεγονός, πως στο ερυθρό 3του τεκμηρίου Α, πουείναι η σχετική έρευνα που 25 έγινε από τον καθ' ου η αίτηση 2, δεν καταγράφεται το όνομα J.M.C. Polytrade. Όμως ηύπαρξη αυτής της εμπο ρικής επωνυμίας περιήλθε στη γνώση του καθ'ου ηαίτηση 2 στις 23 Ιανουαρίου 1985 και όταν ο αιτητής, μέσον του δικηγόρου του έκαμε ένσταση (Βλ. ερ.6,τεκμ. Α). 30 Ο καθ' ου η αίτηση 2 εξέτασε εκ νέου την υπόθεση και εν όψει των νέων στοιχείων που υποβλήθηκαν με την έν σταση του αιτητή, εξάσκησε και πάλι τη διακριτική του ευχέρεια και μενέα διοικητική πράξη,στην οποία ενσωμα- 35 τώθηκε η προηγούμενη, κατάληξε στο συμπέρασμα πως το όνομα "Polytrade Ltd" δεν θεωρείται ανεπιθύμητο, σύμφωνα με το άρθρο 18του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. Π3(Βλ.ερ. 7,τεκμ. Α). 40 Καταλήγοντας στο πιο πάνω συμπέρασμα, έχω τη γνώμη πως το μόνο θέμα που εγείρεται στην παρούσα 96 3 ΑΛΛ. Polytrade ν.Δημοκρατίας κ.ά. Χρυσοστομής, Δ. υπόθεση, είναι αν και κατά πόσον ο καθ' ου η αίτηση 2 άσκησε ορθά τη διακριτική του εξουσία ή ενέργησε καθ' υπέρβασητων άκρωνορίων αυτής. 10. 15 Στην υπόθεση FashionHouse v.The Republic
(1973)3 C.L.R. 231, που αφορούσε εγγραφήπαρομοίων εμπορι κών επωνυμιών,το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο Halsbury's Laws of England, 3ηέκδοση,τόμος 38,σελ. 624, παρ. 1025, όπουαναφέρονταιταακόλουθα: "Where the name under which the plaintiff trades is a descriptive one (a), the court is always reluctant to interfere, even where the defendant has taken a name very closelyresembling thatof the plaintiff." Επίσης αναφέρθηκεστη σελ. 611, παρ. 1013 του ιδίου συγγράμματος,όπουαναφέρονταιτα ακόλουθα: 20 25 30 35 "Where a trader adopts a trading name including descriptive word or words in common use, the court will not readily assume that the use by another trader of the descriptive word or words as part of his trade name is likely to cause confusion and will easily accept small differences as adequate to avoid it." Στην υπόθεσηαυτήτοΑνώτατο Δικαστήριο έκρινε πως οι εμπορικές επωνυμίες "Fashion House" και "Louis Fashion House " διέφεραν μεταξύ τους και στη σελ. 239 κατάληξεωςακολούθως: " the question to be determined is whether the addition of the word 'Louis' andtheuse of the descriptive word 'fashion house' in the singular is sufficient to distinguish the applicant title from that of the interested party. No doubt, the distinctive word in the business name of the interested party is 'Louis' and that is a differentiation which should avert any confusion that might otherwise arise from the common use of ordinary descriptive words." 40 Για τους ίδιους λόγους και μετα ίδια κριτήρια,κρίνο ντας την εμπορικήεπωνυμίατουαιτητή, J.M.C. Polytrade, 97 Χρυσοστομής, Δ. Polytrade ν. Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)με το όνομα της εταιρείας "Polytrade Ltd", καταλήγω αβίαστα στο συμπέρασμαπωςταδιακριτικάψηφία J.M.C. της εμπορικής επωνυμίας J.M.C. Polytrade είναι επαρκή για νααποτρέψουνοποιαδήποτεσύγχυση. Καταλήγοντας στο συμπέρασμα τούτο,δενπαραγνώρι σα το γεγονός πως σε δύο περιπτώσεις πουαναφέρονται σε προγενέστερο στάδιοτηςαπόφασηςμουδημιουργήθηκε σύγχυση. Όμωςτα παραδείγματα αυτά θαπρέπει ναεκλη φθούν σαν μεμονωμένα που επιδέχονται ρυθμίσεις και 10 δεν μπορούν να γενικευθούν ή να θεωρηθούν πως δη μιούργησαν τις αναγκαίες προϋποθέσεις που τεκμηριώ νουν τοστοιχείο του"ανεπιθύμητου". Για τους πιο πάνω λόγους καταλήγω στο συμπέρασμα 15 πως ο καθ'ου ηαίτηση2, έχοντας υπόψητα ως άνωανα φερόμενα κριτήρια, εκτίμησε τις πραγματικές καταστά σεις ενώπιον του που συνιστούν τις νόμιμες προϋποθέ σεις της έκδοσης της πιο πάνω αναφερόμενης νέας διοικητικής πράξης και μπορούσε εύλογα να καταλήξει 20 στο συμπέρασμα να μη θεωρήσει την εγγραφή του ονόμα τος "Polytrade Ltd" ανεπιθύμητη. Ακόμα μπορεί να ει πωθεί πως ο Καθ'ου ηαίτηση2, εξασκώντας τηδιακριτι κήτου εξουσία, δεν υπερέβηταάκραόρια αυτής.Γι'αυτό το λόγο το Δικαστήριο δεν είναι νομολογιακά αποδεκτό 25 να αντικαταστήσει τη δική του διακριτική ευχέρεια με αυτή του Καθ' ου η αίτηση 2 (BX.Merck v. The Republic
(1972)3 C.L.R. 548, στη σελ. 564 και τις υποθέσεις που αναφέρονται σεαυτή). 30 Καταλήγοντας, νομίζω πως είναι χρήσιμο να επαναλά βω υιοθετώντας την αναφοράπου έκαμε ο τότε Δικαστής και τώρα Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Α.Λοΐζου στηνυπόθεσηFashionHouse(ανωτέοω) στη σελ. 240: 35 " It should be stressed, however, that such registration does not preclude a person prejudiced by the adoption by others of the name from pursuing his claim in the appropriate Court normally founded on the tort of passing off, and seek redress, including an injunction 40 restraining the use of such aname andclaimingas against that person or persons or company, the removal of such 98 3 Α.ΑΛ. Polytrade ν.Δημοκρατίας κ.ά. Χρυσοστομής, Δ. a name from the Register, in which proceedings onewill have the opportunity of establishing by evidence anything that by law is cast upon him in order to secure theinjunction sought." 5 Για όλους τους πιο πάνω λόγους ηπροσφυγή απορρί πτεται. Δεν επιδικάζονται έξοδα. Ηπροσφυγήαπορρίπτεται χωρίς έξοδα. 10 99