clr/1989/1989_3_933.pdf

(2)του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου, 1967 (Ν. 33/67) — Παράλειψ\ κλήσεως τον ενδιαφερομένου υπαλλήλου να προβεί σε παραστά­ σεις — Συνιστά παράβαση ουσιώδους τύπου — Δόγος ακυρότηχας. 933 Πετρίδης ν.ΑρχήςΒιομ.Καταρτίσεως

(1989)Τύπος Διοικητικής Πράξεως — Τύπος — Πότε θεωρείται ουσιώδης — Παράβαση ειδικής νομοθετικής πρόνοιας (άρθρο 38

(2)του Νόμου 33/67) — Συνιστά παράβασηουσιώδους τύπου. Μετηνπαρούσα αίτησηακυρώσεωςο αιτών ζητά ακύρωσητης αποφάσεως της καθ*ηςηαίτησηΑρχής με την οποία είχε αποφα­ σισθεί ο τερματισμός της επί δοκιμασία υπηρεσίας του ως Προϊ­ σταμένου Μελετώντηςεν λόγωΑρχής. 5 Τα νομικά ζητήματα, πουηγέρθησαν κατά την εκδίκασητης εν 10 λόγω αιτήσεως, καθώς και ο τρόπος, που επιλύθηκαν απότο Δι­ καστήριο, προκύπτουν από τα πιο πάνω περιληπτικά σημειώμα­ τα. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεταιχωρίς δια- 15 ταγι)για έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 20 HadjiGeorghiou v.C.T.O.

(1986)3C.L.R. 1110, C.T.O. v.Hadjidcmctriou

(1987)3C.L.R. 780, Decision of the Greek. Council of State No. 1045/72, Gavriel v.Republic

(1967)3 C.L.R. 638, Ahstides v.Republic

(1986)3 C.L.R. 466, SoleaCarCompanyLtd. (No.2) v.Republic

(1976)3 C.L.R. 385, 30 M.D.M. Estates v.Republic

(1980)3C.L.R. 54, SalamisFlourMills v.Republic

(1984)3 C.L.R. 132, 35 Choraitis v.Republic

(1984)3 C.L.R. 1067, Papadopoulos v.Republic

(1985)3 C.L.R. 154, Christofides Trading v.Republic

(1985)3 C.L.R. 546, Alvanis v. CY.T.A.

(1985)3 C.L.R. 2695, Tserkezos v.Republic

(1988)3 C.L.R.

1. 934 40 3ΑΛΛ. Πετρίδηςν.ΑρχήςΒιομ.Καταρτίσεως Προσφυγή. 5 Προσφυγήεναντίον της απόφασηςτης καθ' ης ηαίτηση με την οποία τερματίστηκαν οι υπηρεσίες του αιτητή στη θέση Προϊσταμένου Μελετών. Α.Σ. Αγγελίδης,γιατον Αιτητή. Μ.Σπανού-Αναστασίον, γιατην Καθ' ηςη αίτηση. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την προσφυγή αυτή ο αιτητής ζητά την ακύρωση της απόφασης της καθ'ης η αίτηση με την οποίατερματίστη­ καν οι υπηρεσίες του στη θέση Προϊσταμένου Μελετών, 15 από 1ηΦεβρουαρίου,
2. 20 25 30 35 Η Αρχή Βιομηχανικής Καταρτίσεως Κύπρου (η "Αρχή") είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου που ιδρύθηκε με τον περί Βιομηχανικής Καταρτίσεως Νόμο του 1974 (Αρ. 21/74),(ο "Νόμος").ΗΑρχήδιοικείταιαπό Διοικητικό Συμβούλιο που διορίζεται με πρόταση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων από το Υπουργικό Συμβούλιο. Ηθητείατου είναι τρίαχρόνια. Το Υπουργικό Συμβούλιο μπορεί να τερματίσει το διορισμό μέλους του Συμβουλίου σε οποιοδήποτε χρόνο πριν τη λήξη της θητείας του. Η Αρχή προσλαμβάνει τους αναγκαίους υπαλλήλους για την άσκηση των αρμο­ διοτήτων και εξουσιών της. Οι όροι υπηρεσίας των υπαλλήλων (διορισμός, προαγωγή κ.λ.π.) με βάση το Άρθρο 14

(3)του Νόμου διέπονται από Κανονισμούς που εκδίδονται από την Αρχή και εγκρίνονται από το Υπουργικό Συμβούλιο. Με βάση αυτό εκδόθηκαν οι περί Αρχής Βιομηχανικής Καταρτίσεως (Όροι Υπηρεσίας Υπαλλήλων) Κανονισμοί του 1977, που δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα, Αρ. 1397, ημερομηνίας 29 Οκτωβρίου, 1977, Παράρτημα III(Ι),σελ. 787, Κ.Δ.Π. 266/ 77 (οι "Κανονισμοί"). Τα ουσιώδηγεγονότα στην προσφυγήαυτήείναι:- 40 Στις 22 Μαΐου, 1981, δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφη­ μερίδα της Δημοκρατίας,Αρ. Γνωστοποίησης 930, η κενή θέση του Προϊστάμενου Μελετών της Αρχής. Ο αιτητής 935 Στυλιανίδης,Δ. Πετρίδηςν.ΑρχήςΒιομ.Καταρτίσεως

(1989)υπόβαλεαίτηση.Η Αρχή διόρισε τοναιτητήεπίδοκιμασία για δύοχρόνιααπό 16Νοεμβρίου, 1981,σύμφωνα μετους όρους πουπεριέχονται στοέγγραφοδιορισμούτου. Στις 4 Οκτωβρίου, 1983, το Διοικητικό Συμβούλιο της 5 Αρχήςαποφάσισετηνπαράταση τηςπεριόδουδοκιμασίας του αιτητήγιαέναακόμαχρόνο. Στις 7Οκτωβρίου, 1983, ο Διευθυντής κοινοποίησε με επιστολή στον αιτητή την απόφαση για παράταση της διοκιμασίας για ένα ακόμα χρόνο,λόγω τηςμηικανοποιητικήςαπόδοσηςτου.Στις22 10 Νοεμβρίου, 1984, το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής αποφάσισε την περαιτέρω παράταση της περιόδου δοκι­ μασίαςαπό 16 Νοεμβρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου, 1984, για να δοθεί ηευκαιρίαστο Διοικητικό Συμβούλιο να συζητή­ σει τοθέμακαιαποφασίσεισχετικά. Ηαπόφαση αυτή κοι- 15 νοποιήθηκε στον αιτητήμεεπιστολή ημερομηνίας 6Δεκεμ­ βρίου,

1. Σε συνεδρία στις 18 Δεκεμβρίου, 1984, το Διοικητικό Συμβούλιο στην παρουσία και του Συμβούλου Μελετών 20 συζήτησε το θέματης λήξης τηςπεριόδουδοκιμασίας του αιτητή και ομόφωνα αποφάσισε να τερματιστεί ηυπηρε­ σία τουσαν Προϊσταμένου Μελετών. Η απόφαση"νατου ανακοινωθεί απότον Πρόεδρομέσαστον Ιανουάριοσεει­ δική συνάντηση και να του δοθεί ευκαιρία να υποβάλει 25 παραίτησηαντοεπιθυμεί. Σεαντίθετηπερίπτωσηνα απο­ λυθεί αμέσως. Άσχετα με τον τρόπο τερματισμού των υπηρεσιών του, να του καταβληθούν ex-gratia μισθοί 6 μηνών για να ευκολυνθεί μέχρι την εξεύρεσηάλλης εργα­ σίας". 30 Σε συνεδρία στις 29 Ιανουαρίου, 1984, το Διοικητικό Συμβούλιο, αφού ενημερώθηκε από τον Πρόεδρο αναφο­ ρικά με τη συνάντηση του με τον αιτητή,αποφάσισε ότι έπρεπε η απόφασητου να υλοποιηθεί μέχρι το τέλος Ια- 35 νουαρίου, 1985 καιοαιτητήςέπρεπενακάνειτην επιλογή του. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό μέρος των πρακτι­ κών:"Ενημερώθηκε ο ενδιαφερόμενος Προϊστάμενος Με- 40 λετών από τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου αναφορικά μετηναπόφασηκατάτην 66ησυνεδρία. 936 3 ΑΛΛ. Πετρίδηςν.Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως Γτυλιανίδης,Δ. Το Συμβούλιο αποφάσισεότι πρέπειη απόφασητουνα υλοποιηθεί μέχρι το τέλος Ιανουαρίου 1985 και ότι ο ενδιαφερόμενος πρέπει νακάμει την επιλογή του μέχρι τηνημερομηνία αυτή." 5 Ο Πρόεδροςτου Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής με επιστολή, ημερομηνίας 31 Ιανουαρίου, 1985, ειδοποίησε τον αιτητήγια την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου να τερματίσει το διορισμό του. Η επιστολή αυτή είναι η 10 ακόλουθη:"Αναφέρομαι στην παράτασητης περιόδου δοκιμα­ σίαςσας μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου
2. 15 20 25 30 Λυπούμαι να σας πληροφορήσω ότι το Διοικητικό Συμβούλιο διαπίστωσε ότι κατά τη διάρκειατης περιό­ δου δοκιμασίας σας η απόδοση σας δεν υπήρξε ικανο­ ποιητική και δεν παρουσίασε την απαιτούμενηβελτίω­ ση, παρά την προειδοποίηση του Διευθυντή ότι πρόθεσητης Αρχής ήταννα μη επικυρωθεί ο διορισμός σας ανδεν σημειωνόταν ηβελτίωσητης αποδόσεωςσας καιπαράτις προςτούτο υποσχέσεις σας. Γι' αυτό το Συμβούλιο αποφάσισε τον τερματισμό χων υπηρεσιών σας σαν Προϊσταμένου Μελετών της Αρχής. Η απόφασηαυτήθα ισχύει απότην 1η Φεβρουα­ ρίου
3. Πληροφορείσθε επίσης ότι το Διοικητικό Συμβούλιο αποφάσισε να καταβληθούν, χαριστικά (ex gratia) και άνευ αναγνωρίσεως οιασδήποτε ευθύνης, μισθοί 6 μηνών για να διευκολυνθείτε μέχρι την εξεύρεση άλλης εργασίας." 35 Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίζεται ότι ο υπάλληλος της Αρχής είναι "δημόσιος υπάλληλος" με το νόημα του Άρθρου 122 του Συντάγματοςκαι ηεξουσία τερματισμού του διορισμού του ανήκει αποκλειστικά, σύμφωνα με τα Άρθρα 124 και 125, στην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας 40 που προβλέπεται από το Σύνταγμα. Ο τερματισμός του διορισμού του αιτητή από το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχήςείναι αντισυνταγματικόςκαιάκυροςγιατίδενέγινε 937 Στυλιανίδης, Δ. Πετρί&ης ν.Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως

(1989)από μιατέτοια Επιτροπή. Είναιάκυροςκαιγιατον πρό­ σθετο λόγο ότι το ΔιοικητικόΣυμβούλιοδεν έχει το εχέγ­ γυο της ανεξαρτησίας,γιατί διορίζεται και παύεται από το Υπουργικό Συμβούλιο και το Υπουργικό Συμβούλιο και ο αρμόδιοςΥπουργός έχουν επίσης ανάμειξηστη λει- 5 τουργίακαιδράσητηςΑρχής. Το ίδιο ζήτημακαι η ίδια επιχειρηματολογίαεγέρθηκε για ίδιεςνομοθετικές πρόνοιεςγιατον ΚυπριακόΟργανι­ σμό Τουρισμού. Στην υπόθεση Hadjigeorghiou v. C.T.O. 10

(1986)3 C.L.R. 1110, στησελ. 1127 τοΔικαστήριοείπε:"In the present case having regard to the non­ existence of the Public Service Commission envisaged by the Constitution for so many years andthereasons for it, 15 the need for K.O.T. to function, the situation prevailing in thecountry,including theconcentrationof the Turkish population of the country in the occupied area in the north, beyond the reach of the organs of the Republic, I am satisfied that the application of the doctrine of 20 necessity in this case was necessary to fill the gap by set­ ting up a substitute mechanism for the running of essen­ tial institutions. In view of the above, without going into any further 25 detail, I am satisfied that the contraventions of the chapter of the Constitution dealing with the public ser­ vice arejustified by thelaw of necessity and consequently the statutory provisions of the Cyprus Tourism Orga­ nisation Law, 1969 (Law No. 54 of 1969) were validly 30 enacted." Στην υπόθεση C.T.O. v. HadjiDemetriou

(1987)3 C.L.R. 780, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίουγια το ίδιοζήτημα είπεστις σελ. 785,786, 787:35 "We should state from the outset that we do subscribe to the view that organs entrusted with matters such as appointments and promotions of public officers should enjoy the greatest possible, in the circumstances, inde- 40 pendence from political organs of Government, in accordance with the principle expounded in Fran938 3 ΑΛΛ. Πετρίδηςν.ΑρχήςΒιομ.Καταρτίσεως goulides (No. 2) v. The Republic 5 10 15 20 25 30 35 40 Στυλιανίδης,Δ.

(1966)3 C.L.R. 676. There are, however, instances in the Constitution where provision is made, apparently exceptionally, that thetenureof office of such organs may be terminatedby the Political organ which has appointed them (see, for example, Article 47(f) of the Constitutionwhich is to be readtogetherwith Article 131of theConstitution). The personnel of the appellant Cyprus Tourism Organization would normally have come within the ambit of the definitions of 'public 'officer' and 'public service' in Article 122 of the Constitution and, conse­ quently, the powers to appoint and promote in relation to the personnel of the appellant would have been exercised by thePublicService Commissionenvisaged by Article 124of the Constitution. As was explained, however, in, inter alia, Bagdassarian v.TheElectricity Authority of Cyprus

(1968)3 C.L.R. 736, the Public Service Commission envisaged by Article 124 of theConstitutionceased to exist as a result of intercommunalstrife in 1963 and 1964 and there was set up,eventually, by means of the Public Service Law, 1967 (Law 33/67), a new Public Service Commission which is not theCommission envisaged underArticle 124 of the Constitution, but a differently composed Com­ mission with lessextensive powers. The Commission which was set up under Law 33/67 cannot exercise any powers in relation to personnel of public corporations, such as the appellant in this case, and,therefore, thereresulted avacuum, in the sense that the organ which would have exercised the powers of appointmentand promotion in relation to the personnel of public corporations, namely the Public Service Commission envisaged by Article 124 of the Consti­ tution, had ceased to exist and the new Public Service Commission, which was created by law 33/67 and in which were vested some of the powers of the aforesaid Public Service Commission in relation to public officers, was notentrusted with thetask toexercise any powers in 939 Στυλιανίδης, Δ. Πετρίδης ν.Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως

(1989)relation to thepersonnel of public corporations. Inorder to fill the said vacuum there was enacted the Public Corporations (Regulation of Personnel Matters) Law, 1970 (Law 61/70) by means of which there were vested in the Boards of public corporations thepowers of appoint- 5 ment and promotion in relation to their personnel and such Law was upheld as being constitutional by virtue of the law of necessity (see, inter alia, Messaritou v. The Cyprus Broadcasting Corporation

(1972)3 C.L.R. 100). 10 The Bagdassarian and the Messaritou cases were approved by the Full Bench of our Supreme Court in Theodorides v.Pioussiou

(1976)3C.L.R.319,336, 340. 15 The appellant Cyprus Tourism Organization was set up for thefirst time by theCyprus Tourism Organization Law, 1969 (Law 54/69), after the Public Service Com­ mission envisaged by Article 124 of the Constitutionhad ceased to exist and after there had been created by Law 20 33/67a Public Service Commission which was not vested with any powers over personnel of public corporations, such as theappellant. Consequently, it was quite justifiable, both by the law 25 of necessity and by common sense, to follow in Law 54/ 69 the pattern of the provisions of Law 61/70 which had been found to be constitutional in the Messaritou case, supra; and, as a result, there was enacted section 5

(2)(e) of Law 54/69empowering theBoard of the appellant to 30 ' appoint' its employees." Οι πιο πάνω αποφάσεις αποτελούν πλήρηαπάντηση στον πιοπάνω λόγο,οοποίοςωςεκτούτουδενευσταθεί. Ο αιτητήςπροβάλλει επίσης λόγο ακύρωσηςτηςκρινό­ μενης πράξης την παρουσία του Συμβούλου Μελετών, που δεν είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, ούτε Διευθυντής,ούτε κανυπάλληλοςτης Αρχής,στησυνεδρία του ΔιοικητικούΣυμβουλίουπουπήρετηναπόφασηαυτή. 40 Ισχυρίζεται περαιτέρωότι εκεί οΣύμβουλοςΜελετών εξέ­ φρασε απόψειςσχετικάμετηναπόδοσηκαιτο μέλλον του 940 3 ΑΛΛ. Πετρίδηςν.ΑρχήςΒιομ,Καταρτίσεως Στυλιανίδης,Δ. αιτητή. 5 Ο δικηγόρος της Αρχής ισχυρίστηκε ότι, επειδή οΣύμ­ βουλος Μελετών είχε κάνει αναφορά για τον αιτητή,ήταν παρών,γιατί θα συζητείτο το θέμα της αναφοράς αυτής, αλλά όμως δεν εξέφρασε γνώμη αν ο διορισμός έπρεπενα επικυρωθεί ή να τερματιστεί. Η παρουσία του Συμβούλου Μελετών είναικαταγραμ!0 μένη σταπρακτικά. Το Άρθρο 11 του Νόμου προβλέπει για τις συνεδρίες τουΔιοικητικού Συμβουλίου:15 20 "11

(1)Αι συνεδρίαι του Διοικητικού Συμβουλίου συ­ γκαλούνται υπό του Προέδρου όστις και προεδρεύει τούτων. Εν περιπτώσει απουσίας του Προέδρου ή του προσωρινού Προέδρου καθ' οιανδήποτε συνεδρίαν τα παρόντα μέληεκλέγουσιν έν εξ αυτών όπως προεδρεύσηταύτης.

(2)Απαρτίαν αποτελούσιν ο προεδρεύων της συνε­ δριάσεωςκαιεξ παρόντα μέλη. 25 30 3 5 40

(3)Το Διοικητικόν Συμβούλιον αποφασίζει διά πλειοψηφίας, εν περιπτώσει δε ισοψηφίας ο προεδρεύ­ ωντης συνεδριάσεως έχει δευτέρανή νικώσανψήφον.

(4)Ο Διευθυντής δύναται όπως παρίσταται καθ' απάσας τας συνεδρίας του Διοικητικού Συμβουλίου, λαμβάνημέρος εις ταςδιεξαγομένας συζητήσεις και εκφράζη την γνώμην αυτού αλλά δεν κέκτηται δικαίωμα ψήφου. '

(5)Τθ| Διοικητικόν Συμβούλιον δύναται όπως, δι' εσωτερικών κανονισμών, ρυθμίζη τα των εργασιών αυτού και ιδιαιτέρως τα της συγκλήσεως των συνε­ δριών,την προςτούτοδιδομένην ειδοποίησιν,την κατά τας συνεδριάσεις ακολουθουμένην διαδικασίαν και την τήρησιν τωνπρακτικών." Ηπαρουσίατου Συμβούλου Μελετών στη συνεδρία του 941 Στυλιανίδης, Δ. Πετρίδης ν.Αρχής Βνομ. Καταρτίσεως

(1989)Διοικητικού Συμβουλίουείναιαντίθετημετις νομοθετικές πρόνοιες πουδιέπουντις συνεδρίες του Συμβουλίου.Για τις νομικές συνέπειες της παρουσίας αυτής και την επί­ πτωση της στη νόμιμη συγκρότηση του συλλογικού οργά­ νου,όπωςτοΔιοικητικό ΣυμβούλιοτηςΑρχής,τόσοη Ελ- 5 λαδική επιστήμη και νομολογία, όσο και η Κυπριακή νομολογία έχουναναφερθεί. Ο Κυριακόπουλος στο σύγγραμμα του "Το Ελληνικόν Διοικητικόν Δίκαιον" Β', Γενικό Μέρος, στις σελ. 20-21 10 αναφέρει:"β. Απαραίτητος προϋπόθεσις της εννόμου λειτουρ­ γίας του συλλογικού οργάνου είναι η νόμιμος αυτού συγκρότησις. Τουνόμουορίζοντος εκπόσωνκαιτίνων 15 ατόμων απαρτίζεταιτο συλλογικόν όργανον,προϋπόθεσιν της νομίμου υποστάσεως και λειτουργίας, αλλά καιτουεγκύρουτων αποφάσεων,αποτελείη συγκρότησις αυτού εκ πάντων των προσώπων, τα οποία νόμω καθωρίσθησαν, διάν' απόκτηση τούτογένεσιν και μορ- 20 φήν συλλογικού οργάνου.Προς την έννοιαν δετηςνο­ μίμου συγκροτήσεως του συλλογικού οργάνουαντίκει­ ται η εις αυτό συμμετοχή προσώπου μη περιλαμβανο­ μένου μεταξύ των κατά νόμον μελών αυτούήστερηθέντος της ιδιότητοςταύτηςλ.χ. δυνάμειδικαστικήςαπο- 25 φάσεως." Στο σύγγραμμα "Σύστημα του Ισχύοντος στην Ελλάδα Διοικητικού Δικαίου"του Γ.Μ. Παπαχατζή

(1976), Έκδο­ σηΠέμπτη,αναφέρονταιταπιοκάτωστησελ. 172:30 "Αντίκειται επίσης στην έννοια της νομίμου συνθέ­ σεως του συλλογικού οργάνου η συμμετοχή στο συμ­ βούλιο έστω και ενός μέλους που δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των νομίμων του οργάνου μελών. Δεν έχει ση- 35 μασία ανταυπόλοιπαμέλη,καθ' εαυτά, αρκούντυχόν για τον σχηματισμό της νομίμου απαρτίας. Γιατί μπο­ ρεί ναανέπτυξετοπαρείσακτομέλος μιατέτοιαπειθώ κατά την συζήτηση, ώστε να παρέσυρε προς τις από­ ψεις του πολλά απότανόμιμα μέλη. Ηνεώτερη νομό- 40 λογία είναι αυστηρή,ακόμακαιως προς την απλή πα­ ρουσία προσώπων ξένων προς τη νόμιμη του 942 3ΑΛΛ. Πετρίδηςν.ΑρχήςΒισμ.Καταρτίσεως Στυλιανίδης, Δ. συλλογικού οργάνου σύνθεση: Σ.τ.Ε. 1036 του 1963, 1045 και 1934 του 1972 κ.λ.π." 5 !0 J 5 2 0 25 30 35 40 Στην Απόφαση 1045/72 το Συμβούλιο της Επικράτειαςείπε:"Επειδήεν προκειμένω το επιληφθέν της εκδικάσεως της πειθαρχικής υποθέσεως του προσφεύγοντος συμ­ βούλιον απετελέσθη εκτεσσάρων εκτων ως άνω μελών, του πέμπτου τακτικού μέλους αυτού (του Νομικού Συμβούλου Α. Καλλέργη) αποχωρήσαντος προ της ενάρξεως της συζητήσεως ως διενεργήσαντος τηνανακρισιν, τουδε νομίμου αναπληρωτούτου μηπροσελθόντος καίτοι κληθέντος πλην κατά την συνεδρίασιν της 1.12.1970καθ' ην μετάτην συμπλήρωσιν τηςαπολογίας του εγκαλουμένου και την εξέτασιν των μαρτύρων επε­ βλήθη εις τον προσφεύγοντα ενιαίαποινή (ητης στερή­ σεως του προς προαγωγήν δικαιώματος) επί τριετίαν διά το σύνολον των αποδιδόμενων αυτώπαραβάσεων διά των υπ' αριθ. 4350 της 15.7.1970 και 5179 της 31.8.1970 πειθαρχικών αγωγών (εκ των υστέρων, διά της ληφθείσης υπό του Υπουρ. Συμβουλίου κατά την δευτέραν συνεδρίασιν του της 20.1.1971 νεωτέρας τρο­ ποποιητικής αποφάσεως,περιορισθείσης της ποινής εις χαςπαραβάσεις της δευτέραςμόνον εκτων ως άνωπει­ θαρχικών αγωγών) παρίστατο, ως εκ των σχετικών πρακτικών προκύπτει, πέραν των απαρτισάντων το Συμβούλιον τεσσάρων ως άνω μελών, καθ' όλην την διάρκειαν της συνεδριάσεως, λαβών μέρος εις την διεξαχθεισανσυζήτησιν μεταξύτων μελών τούτουκαιτων εξετασθέντων ενώπιον αυτού μαρτύρωνκαι μη αποχωρήσας της αιθούσης κατά την λήψιν της αποφάσεως,ο Διευθυντής Διοικητικού Χρ. Τσοκανάς. Κατ' ακολουθίαν ακυρωτέα τυγχάνει ηπροσβαλλομένη τελική απόφασις του Υπηρεσιακού Συμβουλίου λόγω τηςπαρου­ σίας κατά την πρώτην συνεδρίασιν αυτού προσώπου ασχέτου προς την κατά νόμον σύνθεσιν αυτούως βασί­ μως υποστηρίζει ο προσφεύγων, δεκτής γενομένης της υπό κρίσιν προσφυγής και άνευ ερεύνης, ως αλυσιτελούς, των δι' αυτής προβαλλομένων παραπόνων του προσφεύγοντος." Στην Απόφαση 1934/72 το Συμβούλιο της Επικρατείας 943 Στυλιανίδης Δ. Πετρίδηςν.Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως

(1989)είπε:"Επειδήκατάγενικήναρχήνδιέπουσαντατηςσυνθέ­ σεως των συλλογικών Οργάνων της Διοικήσεως, εν τη συσκέψει, καθ'ην λαμβάνεταιαπόφασις, παρά των ορ- 5 γάνων τούτων, δεν επιτρέπεται να παρίστανται κατά την διάρκειαντης διαλογικής μεταξύ των μελών συζη­ τήσεως και της -ψηφοφορίαςπρος λήψιν της σχετικής Αποφάσεως και πρόσωπαμηπεριλαμβανόμεναεις την κατά νόμον συγκρότησιν τούτων, τυχόν δε παριστάμε- 10 να, εξ άλλων λόγων,πρόσωπαοφείλουν να αποχωρούν του χώρουτηςσυσκέψεως προτηςσυζητήσεως,επερχό­ μενης άλλως ακυρότητος της σχετικής αποφάσεωςτου συλλογικού Οργάνου λόγω κακής τούτου συνθέσεως (Σ.Ε. 3320/71, 994/65κλπ.)." 15 Στην υπόθεση Andreas Gavriel v.Republic (Minister of Education)

(1967)3 C.L.R. 638, στις σελ. 646-647,ανα­ φορικά με τη σύνθεση του συλλογικού οργάνου, ειπώθη­ κε:"But in so far as the composition of the committee is concerned learned counsel for the Applicant made another point after the production of the minutes of the meeting at which the decision complained of was taken 25 (exhibit ' D'). He submitted that the composition of the committee was in any case defective in view of the fact that in addition to the Head of the Technical Education the Head of Higher and Secondary Education and alsoof Elementary Education were sitting on the committee. 30 That these officers were present clearly appears from the minutes. Learned counsel for the Respondent in the course of his address said this on the question of the composition of the committee:' The persons who sat on the committee when the decision complained of was 35 taken were the three persons appointed under paragraph 'a' of sub-section

(2)of section 7, the Head of Secondary and Higher Education Mr. Vrahas and Mr. Origenis Spyridakis the Head of Technical Education. Present also was Mr. Kouros who took no part in the decision'. It is, 40 therefore, clear that both the Head of the Technical and the Head of the Higher and Secondary Education were present and took part in the decision. The question now 944 20 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Πετρίδης ν.Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως Στυλιανίδης, Δ. arises whether this departure from the provisions of section 7

(2)(c) regarding the composition of the com­ mittee affects the validity of the decision. In the text­ book on Greek Administrative Law by Kyriakopoulos vol. Βat p.20 itis stated: 'Απαραίτητοςπρούπόθεσιςτηςεννόμουλειτουργίας του συλλογικού οργάνου είναι η νόμιμος αυτού συγκρότησις. Του νόμου ορίζοντος εκ πόσων και τίνων ατόμωναπαρτίζεταιτοσυλλογικόν όργανονπροϋπόθεσιν τηςνομίμου υποστάσεωςκαιλειτουργίας, αλλά και του εγκύρου των αποφάσεων, αποτελεί η συγκρότησις αυτού εκπάντων τωνπροσώπων,ταοποίανόμωκαθωρίσθησαν, διά ν' απόκτηση τούτο γένεσιν και μορφήν συλλογικού οργάνου. Προςτην έννοιανδε της νομίμου συγκροτήσεως του συλλογικού οργάνου αντίκειται η εις αυτό συμμετοχή προσώπου μηπεριλαμβανομένου μεταξύτων κατάνόμον μελών αυτούήστερηθέντοςτης ιδιότητοςταύτης λ.χ. δυνάμειδικαστικής αποφάσεως'. To the effect that bad composition of a collective organ leads to its incompetence and renders its decisions voidable are the Decisions of the Council of State 1273/ 53 (Συμπλήρωμα Νομολογίας Ζαχαροπούλου 19531960vol. 1a-k p.559 para.59)and 1481/56 (Decisions of theCouncilof State of 1956 vol. Γ.atp. 125). In the light of the above I am of theview that on this ground the recourse must succeed and the decision complained of, in so far as it affects the Applicant, must be declared null andvoid." 35 40 Στην υπόθεσηAristides v.Republic

(1986)3 C.L.R. 466, στησελ. 474 οτότε ΠρόεδροςτουΑνωτάτουΔικαστηρίουκ.Τριανταφυλλίδηςειπε:"Lastly another reason for which I would have to annul the sub judice refusal of the respondent Com­ mission to transfer the applicant is the fact that when he was heard by theCommission inrelation to his claim for transfer there were present at the meeting of the Commission representatives of his trade union POED.I 945 Στυλιανίδης,Δ. Πετρίδηςν.Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως

(1989)have no doubt that such representatives were there with best intentions,with theconsent of both the Commission and of the applicant, but I find that their presence was excluded by the provisions of section 4

(2)of Law 10/69, as amended, in this respect, by section 2 of the Public 5 Educational Service (Amendment) Law, 1979 (Law 53/ 79).The meetings of therespondent Commission are not open to members of thepublic andinsection 4

(2)of Law 10/69 there is express provision about persons, other than the members of the Commission, who can be pre- 10 sent at its meetings without avote, andrepresentatives of POED arenot included insuch persons. The presence, therefore, at the meeting in question of representatives of POED was incompatible with section 15 4

(2)of Law 10/69 and if the Legislature wishes to implement any existing arrangement in this respect between the Commission and POED, as a trade union,it is open to the Legislature to make express provision for thispurpose by amending suitable section 4

(2)of Law 10/ 20 69." Μεβάση τις πιοπάνω αυθεντίεςκαιτις αρχέςτουΔιοι­ κητικού Δικαίου, η παρουσία του Συμβούλου Μελετών στη συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου που πήρε την 25 κρινόμενη απόφασησυνιστά κακή σύνθεση του συλλογι­ κού οργάνουκαι ηκρινόμενη απόφασηπρέπει να ακυρω­ θεί γιατολόγο αυτό. Ο αιτητής ζητά την ακύρωση της κρινόμενης πράξης 30 και γιατημησυμμόρφωσητηςΑρχής μετις διατάξειςτου Άρθρου 38 εδάφιο 2 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967 (Αρ. 33/67), το οποίο εφαρμόζεταιμε τις πρόνοιες τουΚανονισμού8,που προβλέπει:35 "Διορισμοί επίμονίμου βάσεωςγίνονται επί δοκιμα­ σία εφαρμόζονταιδε, τηρουμένων των αναλογιών,αι ισχύουσαι διά την δημοσίαν υπηρεσίαν της Δημοκρα­ τίας διατάξεις,αιαφορώσαιεις διορισμούς επίδοκιμα­ σία." 946 4 0 3ΑΛΛ. Πετρίδηςν.ΑρχήςΒιομ.Καταρτίσεως Γτυλιανίΰης, Δ. Το Άρθρο 38τουΝόμου33/67 λέγει:"38

(1)Μόνιμος διορισμός γίνεται επί δοκιμασίαδιά διετήχρονικήνπερίοδον: 5 10 15 20 25 30 35 Νοείται ότι η Επιτροπή δύναται, εις πάσαν ειδικήν περίπτωσιν,τησυμβουλή της ενδιαφερόμενηςαρμοδίας αρχής καισυμφώνως προς οιασδήποτεγενικός οδηγίας δοθείσας επί τούτω υπό του Υπουργικού Συμβουλίου, να μη απαίτηση χρονικήν περίοδον δοκιμασίας ή να μείωσηή παρατείνη ταύτην.

(2)Ο διορισμός υπαλλήλου υπηρετούντος επί δοκι­ μασία δύναται να τερματισθή καθ' οιονδήποτε χρόνον διαρκούσης της χρονικής περιόδου δοκιμασίας, αλλά, πριν ή γίνη ο τοιούτος τερματισμός, δέον να δοθή εις τον υπάλληλον ειδοποιησις της προς τερματισμόν προ­ θέσεως περιέχουσα τους λόγους και καλούσα τούτον όπως προβή εις οιασδήποτε παραστάσεις, τας οποίας θα επεθύμει να υποβάλη εναντίον του τοιούτου τερμα­ τισμού. Επί τη λήψει και εξετάσει οιωνδήποτε παρα­ στάσεων η Επιτροπή δύναται είτε να τερματίση τον διορισμόν είτεναπαρατείνητηνχρονικήνπερίοδονδο­ κιμασίας διάτοσαύτην χρονικήν περίοδον, μη υπερβαίνουσαν τα δύο έτη,όσην η Επιτροπήεις εκάστην περί­ πτωσιν ήθελε θεωρήσει κατάλληλον. Αι διατάξεις του παρόντος εδαφίουεφαρμόζονταιεπίπάσηςπαραταθείσης περιόδου δοκιμασίας.

(3)Εντός ενός μηνός από της λήξεως της χρονικής περιόδου δοκιμασίας η Επιτροπή αποφασίζει κατά πόσον ο διορισμός υπαλλήλου υπηρετούντος επί δοκι­ μασία θα επικυρωθή, παραταθήή τερματισθή. Εάν ο διορισμός επικυρωθή ή τερματισθή, ειδοποίησις περί τούτου δημοσιεύεται εις την επίσημον εφημερίδα της Δημοκρατίας." Αφού έλαβα υπόψη τη διάρκεια της περιόδου δοκιμα­ σίας,όπως ανανεώθηκεμεαποφάσειςτης Αρχής, την ημε40 ρομηνία λήψης τηςπροβαλλόμενης απόφασηςκαιόλατα περιστατικά της υπόθεσης,κατάληξαστο συμπέρασμα ότι το εδάφιο

(2)του Άρθρου 38 εφαρμόζεται στην παρούσα 947 Στυλιανίδης, Δ. Πετρίδηςν. Αρχής Βιομ. Καταρτίσεως

(1989)περίπτωση και ότι η Αρχή παράλειψε να ακολουθήσει τη διαδικασία την οποία επιτακτικά προβλέπει το εδάφιο αυτό. Είναι ηπαράβασητων προνοιών του Άρθρου 38

(2)πα- 5 ράβαση ουσιώδους τύπου και ως εκ τούτου λόγος ακύρω­ σης διοικητικήςπράξης; Μόνον παράλειψη ουσιώδους τύπου και όχι επουσιώ­ δους οδηγεί στην ακύρωση προσβαλλόμενης διοικητικής 10 πράξης. Εάν ο τύπος είναι ουσιώδης, κρίνεται απότο Δι­ καστήριο στην κάθε περίπτωση. Παράβαση όμως ειδικής νομοθετικής πρόνοιας, ειδικά όπως το εδάφιο 2 του Άρ­ θρου 38, είναι παράβασηουσιώδους τύπου -(βλ., μεταξύ άλλων, Solea Car CompanyLimited (No.2) v. Republic 15 (Minister of Communications and Works)

(1976)3 C.L.R. 385, M.D.M. Estate v.Republic

(1980)3 C.L.R. 54, Salamis Flour Mills v. Republic

(1984)3 C.L.R. 132, Choraitis v. Republic

(1984)3 C.L.R. 1067, Papadopoulos v. Republic

(1985)3 C.L.R. 154, Christofides 20 Trading v. Republic

(1985)3 C.L.R. 546, Alvanis v. CY.T.A.

(1985)3C.L.R. 2695,Marcos Tserkezos and The Republic of Cyprus, through the Minister of Interior

(1988)3 C.L.R. 2181. 25 Η μη συμμόρφωση προς τις διατάξεις του Άρθρου 38

(2)οδηγεί στην ακύρωση της διοικητικής πράξης. Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή επιτυγχάνει. Η κρινόμενη απόφαση ακυρώνεται εξ ολοκλήρου. 30 Καμιά διαταγή αναφορικάμεέξοδα. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται χωρίς έξοδα. 35 948