← Κύπρος

clr/1989/1989_3_955.pdf

3 ΑΛΛ. 25 Απριλίου,1989 [Α. ΛΟΪΖΟΥ.Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΛΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, . Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 866/87). Συνταγματικό Δίκαιο — Αρχή Ισότητας — Σύνταγμα, άρθρο 28 — Δυσμενής διάκριση, ισχυρισμός — Βάρος αποδείξεως — Φέρει ο αιτών. 5 Γενικές Αρχές Διοικητικού Δικαίου — Δικαστικός έλ.εγχος—Εκτί­ μηση γεγονότων — Εφαρμοστέες αρχές — Το Δικαστήριο επεμ­ βαίνει σε περίπτωση πλάνης περί τα πράγματα ή υπερβάσεως των ακραίων ορίων της διακριτικής εξουσίας — Η ουσιαστική κρίση της διοικήσεως δεν υπόκειται σε έλεγχο. 10 15 20 Με βάσητις πιο πάνω νομικές αρχέςκαι ενόψει τωνγεγονό­ των της υπόθεσης αυτής, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψετην αίτηση ακυρώσεως,που στρεφότανεναντίον αποφάσεως, με την οποία είχε απορριφθείαίτημα του αιτούντος γιαδανειοδότηση του βάσει του Σχεδίουδανειοδότησηςπληγέντωνκαιεκτοπισθέ­ ντων επιχειρηματιών,επί το ότι η επιχείρηση,για την οποία ζητήθηκε το δάνειο, δεν ήτανβιώσιμη. Η αίτηση ακυρώσεως απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. 955 Γεωργίου ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)Αναφερόμενη υπόθεση: Republic v. Georghiades
(1972)3C.L.R. 594. Προσφυγή. 5 Προσφυγή εναντίον της άρνησης των καθ'ων η αίτηση να ικανοποιήσουν την αίτηση του αιτητή για χορήγηση Κυβερνητικού δανείου μέσω του Σχεδίου γιαεπαναδρα­ στηριοποίηση των Εκτοπισθέντων και Πληγέντων Επιχει- 10 ρηματιών. Ν.Ζωμενής, γιατον Αιτητή. Π. Κληρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β', για τους 15 Καθ'ων η αίτηση. Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π: Ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση. Ο αιτητής με την προσφυγήτου αυτήζητά απότο Δικαστή­ ριο την πιοκάτωθεραπεία: 20 "(α) Δήλωση ότι η απόφαση της Υπουργικής Επι­ τροπής που κοινοποιήθηκε στον Αιτητή δι' επιστολής του Υπουργείου Εμπορίου & Βιομηχανίας ημερομ. 12/8/87, ληφθείσης υπ' αυτού την 17/8/87 διά την μη_25 ικανοποίηση της Αιτήσεως του διά χορήγηση Κυβερ­ νητικού Δανείου μέσω του Σχεδίου για Επαναδραστη­ ριοποίηση των Εκτοπισθέντων και Πληγέντων Επιχει­ ρηματιών είναι παράνομη, αυθαίρετηκαι λανθασμένη, ελήφθη καθ' υπέρβαση και/ή κατάχρηση εξουσιών και/ 30 ήχωρίς καμιάκαι/ή επαρκή έρευνα και/ή εν πλάνη ως προς τα πραγματικάγεγονότα και/ήκατ' αντίθεση των υφισταμένων εγκεκριμένων Σχεδίων και/ή είναι αναι­ τιολόγητος και/ή ουχί δεόντως αιτιολογημένη και/ή άκυρηκαι εστερημένη οιουδήποτεαποτελέσματος και/ή 35 αποτελεί δυσμενή διάκρισηεις βάροςτου Αιτητή." Στις 28.12.1982, ο αιτητής υπέβαλε στο Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας αίτηση για παραχώρηση Κυ­ βερνητικής Εγγύησης για σύναψη δανείου ποσού £5,000.- 40 για τους σκοπούς της εταιρείαςτου, ΗΛ1ΚΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ ΛΤΔ, μέσω του Σχεδίου Παροχής Κυβερνητικών Εγγυήσεων σε Εκτοπισθέντες ή Πληγέντες Επιχειρηματίες. (Παράρτημα 1). Στις 2 Ιουνίου 1983, η 956 3 ΑΛΛ. Γεωργίου ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Λοϊζου, Π. Επιτροπή Εγγυήσεων σε συνεδρία της αποφάσισε να συ­ στήσει στον Υπουργό Οικονομικών την παραχώρησηΚυ­ βερνητικής Εγγύησης 90% στον αιτητή πάνω στο ποσό των £5,000.-που θαχρησιμοποιούσε για την ενδυνάμωση 5 του κεφαλαίου κινήσεως της επιχείρησης του (εμπορία χαρτικών ειδών). (Παράρτημα 2). Έτσι στις 7 Σεπτεμ­ βρίου 1983, το Υπουργείο πληροφόρησε τον αιτητή ότι ο Υπουργός Οικονομικών ενέκρινε την παραχώρηση της Κυβερνητικής Εγγύησης για το ποσό των £5,000.-και του 10 έστειλε τα σχετικά συμβόλαια για να συμπληρωθούν από την τράπεζα που θα του παραχωρούσε το δάνειο και τα οποία στη συνέχεια θα υπογράφοντο από τον Υπουργό Οικονομικών (Παράρτημα3). 15 Στις 15 Σεπτεμβρίου 1983, ο αιτητής με επιστολή του προς το Υπουργείο ανάφερε ότι ητράπεζατου(Τράπεζα Κύπρου Λτδ) του ζητούσε επιστολή του Υπουργείου που να επιβεβαιώνει ότι είναι σε γνώση του,ότιδανειοδοτήθη­ κε ήδη από την τράπεζατου με το ποσό των £6,000.-και 20 ότι συγκατατίθεται να δανειοδοτηθεί ο πελάτης της με άλλες £5,000.-με90% Κυβερνητική Εγγύηση. (Παράρτημα 4). Την 1Νοεμβρίου 1984, το Υπουργείο με επιστολή του πληροφόρησε τον αιτητήότι η Κυβερνητική Εγγύηση που του παραχωρήθηκε,ακυρώνεται, γιατί ηΤράπεζαΚύπρου 25 Λτδ., τον είχεχρηματοδοτήσει χωρίς την Κυβερνητική Εγ­ γύηση.(Παράρτημα5). Μετά την έγκριση του Συμπληρωματικού Σχεδίου δα­ νειοδότησης των εκτοπισθέντων και πληγέντων επιχειρη30 ματιών από το Υπουργικό Συμβούλιο στις 5 Ιουνίου, 1986 (Παράρτημα6), τοοποίοάρχισε ναλειτουργεί το Φε­ βρουάριο του 1987, ο αιτητής υπέβαλε στις 18Φεβρουα­ ρίου 1987, αίτηση για παραχώρηση Κυβερνητικού δα­ νείου. Σκοπός του Συμπληρωματικού Σχεδίου για τις 35 ανάγκες του οποίου η Βουλή ψήφισε το ποσό των £500,000είναι να δανειοδοτηθούν εκτοπισθέντες καιπλη­ γέντες επιχειρηματίες στους οποίους παραχωρήθηκε ήθα παραχωρηθεί Κυβερνητική εγγύηση και δεν μπόρεσαν ή δεν θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν δάνειο από τράπεζα 40 υπό τον όρο ότι θα πληρούν τα κριτήρια του Σχεδίου αυτού. Η Κυβερνητική Επιτροπή εξέτασε την αίτηση του εν957 Α. Λοΐζου, Π. Γεωργίου ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)διαφερομένου στις 11 Απριλίου, και στις 2 Μαΐου, 1987. Στις 6 Μαΐου 1987, με επιστολή του Υπουργείου, ο αιτητής πληροφορήθηκε ότι ηΕπιτροπήαποφάσισε ναμην τον συστήσει για παραχώρηση Κυβερνητικού δανείου γιατί λόγω των υφισταμένων υποχρεώσεων του η επιχείρηση 5 του δεν είναι και ούτε μπορεί να καταστεί βιώσιμη με το αιτούμενο δάνειο. (Παράρτημα7). Στις 18 Ιουνίου 1987, ο αιτητής με επιστολή του προς τον Υπουργό Εμπορίου και Βιομηχανίας διαμαρτύρετογια την απόρριψη της αίτησης του καιζητούσε γι' αυτό επιπρόσθετες διευκρινήσεις. (Πα- 10 ράρτημα 8). Στις 13 Ιουλίου 1987, η πιο πάνω αίτηση, όπως και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις που απορρίφθη­ καν από την Κυβερνητική Επιτροπή, επανεξετάσθηκαν από Υπουργική Επιτροπή,αλλά η απόφασητης υπήρξε η ίδια με αυτή της Κυβερνητικής Επιτροπής, δηλαδή απορ- 15 ριπτική,για τον ίδιο λόγο (Παράρτημα9). Στις 12 Αυγού­ στου 1987, το Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας με επιστολή του πληροφόρησε τον αιτητή για την απόφαση της Υπουργικής Επιτροπής. (Παράρτημα 10). Εναντίον της απόφασης αυτής ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα 20 προσφυγή. Οι νομικοί λόγοι πάνω στους οποίους στηρίζεται η προσφυγή αυτή όπως εκτίθενται στην γραπτή αγόρευση του ευπαιδεύτουδικηγόρου του αιτητήείναι οι πιο κάτω: 25 "(α) Είναι πράγματι άξιον απορίας σε κάθε λογικόν άνθρωπο γιατί, εάν το δάνειο θαεδίνετο από Εμπορική Τράπεζα με 90% εγγύηση της Κυβέρνησης τότε η προ­ τεινόμενη εργασία που θα έκανε ο Αιτητής ήτο βιώσι- 30 μος ως απεφάνθησανοι Καθ'ων ηΑίτησις κατόπιν εν­ δελεχούς μελέτης, ενώ διάτην ίδιαεργασία οι καθ' ων η Αίτησις απεφάνθησαν εκ των υστέρων ότι δεν θα ήτο βιώσιμος εάν έδιδαν οι ίδιοι το δάνειο από Κυβερνητι­ κά Κεφάλαια του ΤΑΕΠ. Οι ισχυρισμοί των αυτοί 35 είναι πρόχειροι αβάσιμοι και προσχηματικοί και θί­ γουν την νοημοσύνη κάθε λογικού ανθρώπου. Ευσεβάστως υποβάλλω περαιτέρω ότι εγένετο προσπάθειακα­ ταστρατηγήσεως των νομικών δικαιωμάτων του Αιτητού από τους Καθ' ων η Αίτησις και κατάφωρος 40 δυσμενής διάκριση εις βάροςτου. 958 3 ΑΛΛ. 5 10 Γεωργίου ν. Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Λοΐζου, Π. (β) ... οι Καθ* ων η Αίτησις παρεμποδίζονται και ισχυρίζονται ως ισχυρίζονται καθ"ότι ηΑίτησητου Αι­ τητή ενεκρίθη προηγουμένως κατόπιν ενδελεχούς μελέ­ της του προτεινόμενου έργου από τα αρμόδια Υπουργεια και/ή Κυβερνητικά Τμήματα κατόπιν μελέτης σκοπιμότητος που απέδειξε στους Καθ" ων η Αίτησις, οι οποίοι και αποδέχθησαν, ότι το προτεινόμενο για δανειοδότηση έργο ήτο βιώσιμο. (γ) ... ότι υπάρχει δυσμενής διάκριση εις βάρος του Αιτητού καθ' ότι εις άλλες παρόμοιες περιπτώσεις άλλων Αιτητών ενεκρίθη η παροχή δανειοδοτήσεως των ενώδι* αυτόνδεν ενεκρίθη." 15 Είναι φανερόν από τη σύντομη έκθεση των γεγονότων όπως έγινε πιο πάνω ότι στο πρώτο στάδιο η απόφαση των καθ' ων ηαίτηση της 1Νοεμβρίου 1984, δεν προσβλή­ θηκε απότον αιτητήκαι ότι ηπράξηείναι εκείνη που κοι­ νοποιήθηκε σε αυτόν με την επιστολή του Υπουργείου 20 Εμπορίου και Βιομηχανίας της 12 Αυγούστου 1987, η οποία ήτο απορριπτική του αιτήματος του αιτητή για το λόγο ότι η επιχείρηση για την οποία ζητούσε δανειοδότη­ σηδενήτο βιώσιμη. 25 Η εκτίμηση γεγονότων είναι θέμα εντός της αρμοδιότη­ τας της διοίκησης και το Δικαστήριο τούτο επεμβαίνει μόνο σε αυτόν τον τομέα όταν αποδειχθεί από τον προσ­ βάλλοντα τησχετική διοικητική πράξη,ηοποίαστηρίζεται πάνω σε τέτοια διαπίστωση γεγονότων, ότι υπήρξε υπέρ30 βάσητων ακραίων ορίων της διοικητικής εξουσίας, ή ήτο αποτέλεσμα πλάνης περί τα πράγματα. Υπάρχει δηλαδή το ανέλεκτο της ουσιαστικής κρίσης της διοικήσεως και τυγχάνει απορριπτέος σαν απαράδεχτος λόγος ακυρώσε­ ως που πλήττει την αναγόμενη εις εκτίμηση πραγμάτων 35 κρίση της διοικήσεως ή που αμφισβητεί την ουσιαστική κρίση αυτής μια και δεν απεδείχθη αυτήσαν προϊόν πλά­ νης περί ταπράγματα ήυπέρβαση των ακραίωνορίων της διοικητικής εξουσίας της διοικήσεως. (Βλέπε Δημοκρατία ν. Λευκός Γεωργιάδης
(1972)3 Α.Α.Δ. 594 στις σελ. 692 40 καιεπ.) Με βάσηταστοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου βρίσκω ότι ο πρώτος λόγος αποτυγχάνει και ότι τίποτε δεν απε­ δείχθη όσον αφοράτο δεύτερο λόγο. Οι συνθήκες που επι959 Α. Λοΐζου, Π. Γεωργίου ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)κρατούσανκατά την υπό εξέταση περίοδο δεν διέφεραν με εκείνητης πρώτης περιόδου. Ο ισχυρισμός του αιτητήγια δυσμενή διάκρισηδεν μπορεί να επιτύχει γιατί καμιάμαρ­ τυρία δεν έχειπροσαχθεί πουνακαθιστάβάσιμοτον ισχυ­ ρισμό αυτό. Ένας διάδικος όταν επικαλείται σαν λόγο 5 ακυρώσεως διοικητικής αποφάσεως ή πράξεως θέμα δυ­ σμενούς διακρίσεως φέρει ο ίδιος το βάρος της αποδείξε­ ως και θαπρέπει μεταξύ άλλων να αναφέρει τη συγκεκρι­ μένη ή συγκεκριμένες περιπτώσεις με τις οποίες ζητά να γίνει η σύγκριση με τη δική του υπό εξέταση περίπτωση 10 προς τον σκοπό της αποδείξεως της ύπαρξης δυσμενούς διακρίσεως. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγήαποτυγ­ χάνει και η επίδικη απόφαση επικυρώνεται. Δεν γίνεται 15 όμως, υπό τις περιστάσεις, οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 960

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.