clr/1989/1989_3_961.pdf

(1989)Στην έφεση αυτήο εφεσείων ήγειρε για πρώτηφοράθέμακατά πόσο ηεπίδικη απόφασηήτανεκτελεστή. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε πρώτα κατά πόσο ήταν δυνατήηέγερσητουσημείουγια πρώτη φορά στην έφεση. Αφού με βάση τις αρχές, πουπροκύ­ πτουν από τατρία πρώταπιο πάνω περιληπτικά σημειώματα κα- 5 τέληξε στο συμπέρασμα ότι μπορούσε να εξετάσει το θέμα, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτησηακυρώσεως και δέχθηκε την έφεση, γιατί ηεπίδικη πράξηδεν ήταν εκτελεστή, αλλά απλώς πληροφοριακού περιεχομένου. Το Ανώτατο Δικαστήριο άφησε ανοικτό τοθέμα κατάπόσον γιατηνύπαρξη εκτελεστής πράξεως 10 απαιτείται και η εισαγωγή του αυτοκινήτου. Όμως τόνισε ότι υπάρχει διαφοράστην διατύπωση του διατάγματος221/79απότο διάταγμα, που αφορά την αδασμολόγητη εισαγωγή αυτοκινήτου από επαναπατριζόμενους Κυπρίους. 15 Η έφεση γίνεται δεκτή. Ηαίτηση ακυρώσε­ ως απορρίπτεται χωρίς διαταγή γιαέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 20 Republic v. Vassiliades

(1967)3 C.L.R. 82, Pikisv.Republic

(1968)3C.L.R. 303, Constantinidcs v.Republic

(1969)3C.L.R. 523, 25 Papadopoulos v.Republic

(1970)3C.L.R. 169, Republic v.Pcriclcous

(1972)3C.L.R. 63, 30 Republic v.Georghiades

(1972)3 C.L.R. 594, Republic v.Pcriclcous

(1984)3C.L.R. 241, Ethnikosv.K.O.A.

(1984)3C.L.R. 1150, Zachariades v.Republic

(1984)3C.L.R. 1193, Ayios Andronikos Development Co. Ltd. v. Republic

(1985)3 C.L.R. 2362, 35 40 Papaleontiou v.Republic

(1986)3 C.L.R. 1238, Papaphilippou v. Republic, 1R.S.C.C. 62, 45 Laoudhia v.Republic, 2R.S.C.C. 119, 962 3 ΧΛΛ. Δημοκρατία ν. Χατζηπαντελή VrahimiandAnotherv. Republic, 4R.S.C.C. 121, Kolokassides v.Republic

(1965)3 C.L.R. 542, Christodoulou v.Republic

(1967)3 C.L.R. 691, Lambrakis v. Republic

(1970)3 C.L.R. 72, 10 CyprusTransport Co. Ltd. v. Republic

(1970)3 C.L.R. 163, RazisandAnotherv. Republic

(1982)3 C.L.R. 45, Vlahou andOthers v. Republic

(1984)3 C.L.R. 1319, 15 Paphitis andOthers v. Republic

(1983)3 C.L.R. 255, Central Co-Opcrative Bankv. CY.EM.S.

(1984)1C.L.R. 435, Nissis (No.2) v. Republic

(1967)3 C.L.R. 671, Othonos andAnotherv. Republic

(1989)3 C.L.R. 475, Thcofanous v. Gcorghiou

(1969)1C.L.R. 203, 25 Remzi aliasSoyan (No.1) v.Scnceralias Remzi

(1972)1C.L.R. 33, Hassan andOthers v.Ncophytou

(1973)1C.L.R. 147, Gcorghiadou v. Vasande Estates Ltd.

(1986)I C.L.R. 672, Florides v.Republic

(1989)3 C.L.R. 138. Έφεση. 35 Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστήτου Ανωτάτου Δικαστηρίου (Σαββίδης, Δ.) η οποία δόθηκε στις 6 Ιου­ νίου, 1988 (Αρ. Ποοσφυγής441/86)

(1989)3 Α.Α.Δ.961 με την οποία ακυρώθηκεαπόφασητου Διευθυντήτου Τμήμα­ τος Τελωνείων που απέρριψε αίτηση του εφεσίβλητου για 40 απαλλαγή απόκαταβολή εισαγωγικού δασμούγια αναπη­ ρικό όχημα. 45 Μ. Τριανταφυλλίδης, Γενικός Εισαγγελέας της Δημο­ κρατίας με την Δ. Παπαδοπούλου (κα.), Δικηγόρο της Δημοκρατίας Β', για την Εφεσείουσα. 963 Δημοκρατία ν. Χατζηπαντελή

(1989)Ν.Κληρίδης,για τον Εφεσίβλητο. Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Η απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί απότοΔικαστή κ.Στυλιανίδη. 5 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Με την έφεση αυτή η Δημοκρατία προσβάλλει πρωτόδικη απόφαση Δικαστή του Δικαστη­ ρίου τούτου, με την οποία ακυρώθηκε απόφασητου Διευ­ θυντήτων Τελωνείων, πουαπόρριψε αίτησητου εφεσίβλη­ του για την απαλλαγήαπόκαταβολή εισαγωγικού δασμού 10 για αναπηρικό όχημα. Στην ειδοποίηση έφεσης προβάλλονται πέντελόγοιενα­ ντίον τηςπρωτόδικης απόφασης.Οπέμπτοςλόγος είναι:"5. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηδεν είναι εκτελεστού χαρακτήρα,διότι εκτελεστήαπόφασησε σχέσημεαπαλ­ λαγή δασμών για αναπηρικό όχημα μπορεί να προκύ­ ψει μόνο αναφορικάμε εισαγόμενο όχημα." 20 Το Δικαστήριο, ύστερα από εισήγηση του Γενικού Ει­ σαγγελέα, επιλήφθηκε μόνον του πέμπτουλόγου, γιατί,αν αυτός αποφασιστεί υπέρ της Δημοκρατίας,το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας καιδεν είναι ανάγκη να ασχοληθεί με τους άλλους λόγους. 25 Το νομικό ζήτημα που αναφέρεται στον πέμπτο λόγο δεν αποφασίστηκε, ούτε εγέρθηκε στην πρωτόδικη διαδι­ κασία. 30 Υποστηρίχτηκε ότι δεν μπορεί να εγερθεί στην έφεση νομικό ζήτημα που δεν αναφέρτηκε στο πρωτόδικο Δικα­ στήριο. Η άσκηση τηςΑναθεωρητικής Δικαιοδοσίας πρωτόδικα 35 από ένα Δικαστή και σε έφεση από την Ολομέλεια, με βάσητο Άρθρο 11

(2)του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου του 1964 (Αρ. 33/64), δικονο­ μικά διέπεται από τις γενικές αρχές του Διοικητικού Δι­ καίου και τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς - ο περί 40 Εφέσεων (Αναθεωρητική Δικαιοδοσία) Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Δικαστηρίου του

1. Ο Κα964 3 ΑΛΛ. Δημοκρατίαν. Χαχζηπανχελή Στυλιανίδης,Δ. νονισμός 3προβλέπει:- 5 10 "
2. Αι πρόνοιαι της Διατάξεως 35 του περί Πολιτι­ κής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού αιαναφερόμεναι εις εφέσεις θαεφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών,εις εφέσεις εξαποφάσεως Δικαστού ήΔικα­ στών ενασκούντων αναθεωρητικήνδικαιοδοσίαν δυνά­ μει τηςπαραγράφου

(2)τουάρθρου 11του Νόμου." Η φύση της αναθεωρητικής έφεσης είναι διάφορη από την έφεση σε αστικές υποθέσεις, λόγω της διαφοράςμετα­ ξύ των δύο δικαιοδοσιών - {Republic (Council of Mini­ sters) v.Christakis Vassiliades

(1967)3C.L.R. 82). 15 To αντικείμενο προσφυγήςείναι ηνομιμότητα της διοι­ κητικής πράξης ή απόφασης. Το αντικείμενο τηςαναθεω­ ρητικής έφεσης συνεχίζει να είναι ηνομιμότητα της ίδιας πράξης ήαπόφασης -(CostasPikis v.Republic (Minister of Interior and Another)

(1968)3 C.L.R. 303, 305, 306, 20 George Constantinides v. Republic (Minister of Finance)

(1969)3C.L.R. 523, Miltiades PapadopouIIos v. Republic (Council of Ministers)

(1970)3 C.L.R. 169, Republic (Minister of Finance) v. Savvas Pericleous

(1972)3 C.L.R. 63,στη σελ. 68). To Δικαστήριο στηνανα25 θεωρητικήέφεσηπροσεγγίζει το θέμα μεπλήρη επανεξέτα­ σητης υπόθεσης,αναφερόμενοστα θέματαπου εγείρονται από ταμέρηστην έφεση,ήστην έκτασηπουδεν είχαν απο­ φασιστεί από το πρωτόδικο Δικαστήριο, ή στα θέματα που εγείρονται στην αντέφεση.Οδιάδικοςδικαιούται στη 30 γνώμη της Ολομέλειας του Δικαστηρίου. (Republic (Public Service Commission) v. Lefkos Georghiades

(1972)3C.L.R.594, Α. Λοιζου, σελ. 690.) Στην υπόθεση Cbristou and Others v.Republic

(1982)35 3 C.L.R. 634, στησελ. 639 ειπώθηκε:- 40 "I would,indeed, be inclined to theview that there is nothing to prevent thefiling of applications such as those now before me because, in the light of the relevant provisions of section 11 of Law 33/64, a revisional jurisdiction appeal is to be regarded as a continuation before the Full Bench of the Supreme Court of the 965 Στυλιανίδης, Δ. Δημοκρατία ν. Χατζηπαντελή

(1989)proceedings in the recourse concerned which took place, in the first instance, before a Judge of the Court; and what, in essence, continues to be in issue at the stage of therevisional jurisdiction appeal is still thevalidity of the subject matter of the particular recourse in which the 5 appealed from judgment has been given ...". Η αναθεωρητική έφεση έχει σκοπό να εξασφαλίσει στα μέρη το πλεονέκτημα της γνώμης της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε υπόθεση Αναθεωρητικής Δι- 10 καιοδοσίας, η οποία με το Άρθρο 146 του Συντάγματος δόθηκε αποκλειστικά στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικα­ στήριο και,κάτωαπότο Άρθρο 11

(2)του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου του 1964 (Αρ. 33/64), ασκείται τώρα πρωτόδικα από ένα Δικαστή 15 του Ανωτάτου Δικαστηρίου - (Republic (Minister of Finance) v. Savvas Pericleous (ανωτέρω) Republic v. Louca and Others

(1984)3 C.L.R. 241, Ethnikos v. K.O.A.

(1984)3 C.L.R. 1150, Zachariades v. Republic

(1984)3 C.L.R. 1193, Ayios Andronikos Development 20 Co. Ltd. v. Republic

(1985)3 C.L.R. 2362, στη σελ. 2373 και Papaleontiou ν.Republic

(1986)3C.L.R. 1238). Έτσι η Ολομέλεια του Δικαστηρίου επιλαμβάνεται της υπόθεσης εξ υπαρχής(ab initio). 25 Το Άρθρο 146 του Συντάγματοςοριοθετεί την αποκλει­ στική αυτή δικαιοδοσία. Αυτή περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας εκτελεστών διοικητικών πράξεων, απο­ φάσεων ή παραλεί-ψεων. Η πράξη, ή απόφαση πρέπει να 30 είναι αποτέλεσμα άσκησης εκτελεστικής ήδιοικητικής λει­ τουργίας από όργανο,αρχή,ή πρόσωπο, ναπαράγει νομι­ κά αποτελέσματα με άμεση νομική ισχύ και να επηρεάζει δικαίωμα ήσυμφέρον, προστατευόμενο απόΝόμο, συγκε­ κριμένου προσώπου κατά το χρόνο της έκδοσης της πρά- 35 ξης ή λήψης της απόφασης. (George 5. Papaphilippou and The Republic (Council of Ministers), 1R.S.C.C 62, Steiios Laoudhia and The Republic (Minister of Interior) 2 R.S.C.C.l 19, Eleni Vrahimi and Another and The Republic (Attorney-General), 4R.S.C.C. 121, 123.) 40 Διοικητική πράξη ή απόφασηυπόκειται στη δικαιοδο966 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν. Χατζηπαντελή Σχυλιανίδης,Δ. σία του Δικαστηρίου τούτου κάτω από το Άρθρο 146, μόνο εάν είναι εκτελεστή. Πρέπει να είναι πράξη με την οποία ηβούληση του διοικητικού οργάνου γίνεται γνωστή για ένα θέμα, πράξηπου σκοπό έχει την παραγωγή εννό5 μου αποτελέσματος έναντι του διοικούμενου και συνεπά­ γεται την άμεση εκτέλεση της. Το κύριο στοιχείο της έν­ νοιας της εκτελεστής πράξης είναι η άμεση παραγωγή εννόμου αποτελέσματος, που συνίσταται στη δημιουργία, τροποποίηση ήκατάλυση νομικής κατάστασης,δηλαδήδι10 καιωμάτων και υποχρεώσεων διοικητικού χαρακτήρατου διοικούμενου. (ISicosKolokassides and The Republic of Cyprus through the Minister of Finance

(1965)3C.L.R. 542, στησελ. 551.) 15 Η εκτελεστή διοικητική πράξη συνδέεται και με το έν­ νομο συμφέρον του αιτητή, του οποίου η ύπαρξη είναι απαραίτητηγια την άσκηση της Αναθεωρητικής Δικαιοδο­ σίαςαπότοΔικαστήριο - (Άρθρο 146.2). 20 θέματα δημόσιας τάξης - δικαιοδοσία του Δικαστη­ ρίου, όπως είναι η εκτελεστότητα της προσβαλλόμενης διοικητικής πράξης, η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος, το εκπρόθεσμο της καταχώρισης της προσφυγής, εξετάζονται καιπρέπει να εξετάζονται απότο Δικαστήριο αυτεπάγγελ25 τα (ex proprio motu) - (Βλ., μεταξύ άλλων, Eleni Vrahimi & Another and The Republic (Attorney-General) (ανω­ τέρω), Annika Christodoulou v. Republic (Public Service Commission)

(1967)3 C.L.R. 691, Mcos Lam· brakis v. Republic (Educational Service Committee) 30

(1970)3 C.L.R. 72, Cyprus Transport Co. Ltd. and Another v.Republic (Permits Authority)

(1970)3C.L.R. 163,Razis and Another v.Republic

(1982)3 C.L.R.45). Σε αριθμό Αναθεωρητικών Εφέσεων η Ολομέλεια εξέ35 τασε αυτεπάγγελτα (ex officio) ζητήματα δημόσιας τάξηςδικαιοδοσίας, όπως έννομο συμφέρον, κ.λ.π., χωρίς να εγερθούν, είτε στο πρωτόδικο Δικαστήριο, είτε από τα μέρηστην έφεση. 40 Στην υπόθεση Vlahouand Others v.Republic

(1984)3 C.L.R. 1319, ηπροσφυγή απορρίφθηκεαπό το πρωτόδικο Δικαστήριο (βλ. Paphitis and Others v.Republic

(1983)3 967 Στυλιανίόης, Δ. Δημοκρατίαν. Χατζηπαντελή

(1989)C.L.R. 255) γιαάλλους λόγους, ηΟλομέλεια όμωςαπόρρι­ ψε την έφεση και την προσφυγή, αφού κατάληξε ότι οι εφεσείοντες δεν είχαν έννομο συμφέρον, με το νόημα του Άρθρου 146.2 του Συντάγματος,κι' έτσι δεν νομιμοποιού­ νταν ναπροσβάλουντις προαγωγές. 5 Ως εκτούτου,νομικάζητήματα,που τοΔικαστήριο εξε­ τάζει αυτεπάγγελτα,μπορούν χωρίς αμφιβολία νααποτε­ λέσουν λόγο έφεσης, έστω και αν δεν εγέρθηκαν, ή εξετά­ στηκαν πρωτόδικα. 10 Αναφορικά με θέματαδικαιοδοσίας το ίδιο ισχύει και στις πολιτικές υποθέσεις - (βλ. Central Co-Operative Bank v. CY.E.M.S.

(1984)1 C.L.R. 435). ToΔικαστήριο,για όλαταάλλανομικάζητήματα,ακο­ λούθησε και υιοθέτησε τις αρχές που διέπουν την έγερση τους σε αστική έφεση. Μπορούν να εγερθούν στην έφεση για πρώτη φορά,αν το Δικαστήριο έχει ενώπιον τουπα­ ραδεκτά ή αποδεδειγμένα όλα τα γεγονότα που τα περί- 20 βάλλουν. Είναι όμως επιθυμητό να εγείρονται, συζητού­ νται καινααποφασίζονται στην πρωτόδικηδιαδικασία. Στην υπόθεση Christodoulos Nissis (No. 2) v. Repu­ blic (Public Service Commission)

(1967)3 C.L.R. 671, 25 στις σελ. 674-675ειπώθηκε:"No material of any kind was placed before the trial Court establishing the alleged close relationship of Mr. Seraphim to two of those who were promoted; even, at 30 this stage, on the face of the notice of appeal, the degree of such relationship is not clear. Counsel for the Appellant, acting very fairly, has informed the Court that the said relationship was within 35 the knowledge of the Appellant, and of the advocate who appeared onhisbehalf,atthe time of thetrial; and yet the matter was notraisedbefore thetrial Court. Under rule 3 of the Supreme Court (Revisional 40 Jurisdiction) Appeal Rules, 1964, the provisions of Order 35 of the Civil Procedure Rules - governingcivil appeals 968 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν. Χατζηπαντελή Στυλιανίδης, Δ. - are applicable, mutatis mutandis, to an appeal such as thepresentone. As the corresponding provisions in England are closely similar to our own, it is useful to bear in mind how the proper approach of an appellate tribunal to a groundraised for thefirst time on acivil appeal hasbeen laid down by Lord Herschell in The Tasmania [1890] 15 A.C.223,atp.225: 'My Lords, I think that a point such as this,not taken at the trial, and presented for the first time in theCourt of Appeal, ought to be most jealously scrutinised. The conduct of a cause at the trial is governed by, and the questions asked of the witnesses are directed to, the points then suggested. And it is obvious that no care is exercised intheelucidation of facts notmaterial tothem. 20 25 It appears to me that under these circumstances a Court of Appeal ought only to decide in favour of an Appellant on a ground there put forward for the first time, if it be satisfied beyond doubt, first, that it has before it all thefacts bearing uponthenew contention,as completely as would have been the case if the controversy had arisen at the trial; and next, that no satisfactory explanation could have been offered by those whose conduct is impugned if an opportunity for explanation had been afforded them when in the witness box'. 30 Lord Herschell's view was repeatedly upheld, as correct, in subsequent jurisprudence (see, for example, Karunaratne v.Ferdinandus [1902] A.C.405). 40 In line with the foregoing, it has been held that if it is only a question of law which is raised for the first time before an appellate Court, and this is done upon facts either admitted or proved beyond controversy after full investigation, then such a plea may properly be entertained (see relevant dicta in Connecticut Fire Insurance Company v.Kavanagh [1892] A.C.473,and Warehousing & Forwarding Co. of East Africa Ltd. 969 Στυλιανίδη;, Δ. Δημοκρατία ν. Χατζηπαντελή

(1989)v.Jafferali &Sons Ltd. [1964] A.C.1). Similar principles are applicable to appeals, in Greece, from decisionsoffirstinstanceadministrativecourtstothe Council of State (see Conclusions from theJurisprudence 5 of theGreekCouncil ofState 1929-1959pp.292-293). In the present case the new - and only - ground of appeal relied upon by the Appellant does not amount, merely, to a question of law based upon facts admitted, 10 or clearly proved,before thetrialCourt." Στην πρόσφατη Αναθεωρητική Έφεση Stavros Othonos and Another v. The Republic of Cyprus, and/ or ThePublic Service Commission

(1989)3C.L.R.475:- 15 "We wish, however, to stress once again that it is essential that all issues arising in arecourse to theextent a party wishes to pursue should, as a rule, be raised and fully argued before the trial Court and,that the power of 20 the Supreme Court in the exercise of its appellate jurisdiction of complete re-examination of the case is limited to the grounds of appeal or to the extent that issues have been left undetermined by the trial Judge or, they are issues which can be raised ex proprio motu by 25 theCourtas above." (Βλ., επίσης Πολιτικές Εφέσεις Kyriacos Theofanous v. Artemis Georghiou

(1969)1C.L.R. 203, στη σελ. 205, Ragibe Remzi Alias Ragibe Soyhan (No. 1) v. Ayten 30 Sencer Alias Ayten Remzi(\912) 1 C.L.R.33,στησελ.35, Ferhat Hassan and Others v. Katerina Charalambous Neophytou(l913) 1 C.L.R. 147,στησελ. 150,Georghiadou v. Vasande Estates Ltd.

(1986)1 C.L.R.672.) 35 Ο πέμπτοςλόγος έφεσης, όπως διατυπώνεται στην ει­ δοποίησηέφεσηςεπιτρέπεται μεβάσητιςπιοπάνω αρχές. Είναι ηπράξηπου προσβάλλεταιεκτελεστού χαρακτή­ ρα; Ταγεγονόταείναι:Ο εφεσίβλητος-αιτητής υπόβαλε στις 15 Νοεμβρίου, 970 40 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν. Χατζηπαντελή Ιτυλιανίδης, Δ. 1983, με βάση τις πρόνοιες του εδαφίου 01/09 του Τέταρ­ του Πίνακα των περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμων, 1978-1979 και με βάση Διάταγμα του Υπουργικού Συμβουλίου που δημοσιεύτηκε στο Πα5 ράρτημα III, Μέρος Ι, της Επίσημης Εφημερίδας της Δη­ μοκρατίας, ημερομηνίας 14 Σεπτεμβρίου, 1979, Κ.Δ.Π. 221, αίτηση για απαλλαγή απόκαταβολή εισαγωγικού δα­ σμού για αναπηρικό αυτοκίνητο, επειδή λόγω της αναπη­ ρίας του δεν μπορεί να οδηγεί κανονικό όχημα.Στην αίτη10 ση αυτήδεν ανάφερε κανένα στοιχείο για το όχημα για το οποίο ζητούσε την απαλλαγή.Στο σχετικό μέρος της αίτη­ σης έγραψε: "Δεν έχω αποφασίσει εισέτι." Η απάντησηστο πιο πάνωαίτηματου ήταναρνητική. 15 Στις20 Δεκεμβρίου, 1985, οαιτητής υπόβαλε νέαπαρό­ μοια αίτηση, στην οποία ανάφερε στοιχεία του οχήματος: "Opel Kadett Diesel",τίποτε πέραν τούτου. 20 Ο εφεσίβλητος εξετάστηκε από το Ιατρικό Συμβούλιο, που προβλέπεται από το Διάταγμα. Ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων στις 15 Μαΐου, 1986, ειδοποίησε τον αιτητή ότι η αίτηση του απορρίπτεται, γιατί, με βάση την έκθεση του αρμόδιου Ιατρικού Συμβουλίου, η σωματική 25 του κατάσταση δεν δικαιολογεί τη χρήση ειδικά διασκευα­ σμένουαυτοκινήτου, κατάλληλου για ανάπηραπρόσωπα. Το σχετικό Διάταγμα προβλέπει την απαλλαγή από την καταβολή δασμού για οχήματα "κατάλληλα προς χρήσίν 30 υπό προσώπων πασχόντων εκ σωματικής αναπηρίας εισα­ γόμενα υπό αναπήρων προσώπων των οποίων η αναπη­ ρία πιστοποιείται δεόντως υπό επί τούτω συγκροτουμέ­ νου Κυβερνητικού Ιατρικού Συμβουλίου". 35 ο αιτητής πρέπει να προτείνει για απαλλαγήόχημακα­ τάλληλο για ανάπηρο -(Ανδρέας Φλωρίδης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπουργείου Οικονομικών

(1989)3 Α.Α.Δ. 138. 40 Στην περίπτωση αυτή ο αιτητής δεν πρότεινε τέτοιο όχημα. Ο ίδιος δεν έθεσεενώπιον της Διοίκησης συγκεκρι­ μένο κατάλληλο όχημα για ανάπηρο και τα αναγκαία 971 Στυλιανίδηζ, Α. Δημοκρατία ν. Χατζηπαντελή

(1989)στοιχεία για απόφαση που να παράγει έννομα αποτελέ­ σματα,πουναεπηρεάζουνδικαιώματα του. Η πράξηπου προσβάλλεται είναι πληροφοριακούχα­ ρακτήρακαι,ως εκτούτου, δενείναιεκτελεστή. 5 Δεν είναιανάγκη στην παρούσαέφεσηνα αποφασίσου­ με εάντο όχημαπρέπει ναέχει εισαχθεί για να μπορεί το ανάπηρο πρόσωπο να ζητήσει την απαλλαγή από το δασμό, μεβάσητοπιο πάνω Διάταγμα. Υπάρχουν διαφο- 10 ρές μεταξύ του Διατάγματοςαυτούκαι τουΔιατάγματος που προβλέπει την αδασμολόγητη εισαγωγή οχημάτων από Κύπριους οι οποίοι επιστρέφουν στην Κύπρο μετά από δεκαετήμόνιμηεγκατάστασηστο εξωτερικό. Η προσβαλλόμενη πράξη, επειδή δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη,δεν υπόκειται στην Αναθεωρητική Δι­ καιοδοσίατουΔικαστηρίου. Η έφεση επιτυγχάνει και η προσφυγή απορρίπτεται. 20 Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Η έφεση επιτυγχάνει. Καμιά διατα­ γήγιαέξοδα. 972 15