← Κύπρος

clr/1989/1989_3_973.pdf

3 ΑΛΛ. 25Απριλίου,1989 [Α.ΛΟΪΖΟΥ,Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΛΟΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 125/86). 5 Κατάργηση Δίκης — Ανάκληση επίδικης διοικητικής πράξεως — Πότε επέρχεται κατάργηση δίκης — Εκτενής ανάλυση νομολογίας — Το δικαστιίριο εξετάζει παρεμπιπτόντως το κύρος της ανακλη­ τικής πράξεως — Η ανάκλησηδεν προκα>.εί κατάργηση, αν στη διάρκεια της ισχύος της ανακλ.ηθείσας πράξεως παρήχθησαν απο­ τελέσματα, πον ζημιώνουν τον αιτούντα, και πον δεν αντιμετωπί­ σθηκαν ή εξαλ.είφθηκαν με την ανάκληση — Το Δικαστήριο δεν εξετάζει την έκταση των ζημιών, αλλάερευνά αν εκ πρώτης όψεως παραμένει ζημία ήβ?.άβη, πον δεν εξα).είφθηκε από την ανάκ).ηση 10 — Ανάκληση επιδίκων προαγωγών Δημοσίων Υπάλληλων — Επειδή οι Δημόσιοι Υπάλληλοι δεν έχουν δικαίωμα, αλλά μόνον προσδοκία προαγωγής, οι επίδικες προαγωγές δεν επέφεραν ζημίαν κατά τον χρόνο της ισχύος των — Η απόφαση στην υπόθεση Kyriakides v. Educational Service Commission (19S7) 3 C.L.R. 15 457 οενείναι σύμφωνη με την νομολογία και τις γενικές αρχές τον Διοικητικού Δικαίου. 20 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Δεν υπάρχει δικαίωμα προα­ γωγής, αλλά μόνο προσδοκία προαγωγής — Λνάκληση επίδικης προαγωγής — Επειδή το διορίζον όργανο επανεξετάζει το θέμα με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς, που υπήρχε κατά το χρόνο εκδόσεως της ανακληθείσας πράξης, δεν μπορεί να λεχθεί ότι παρέμειναν ζημιογόνα αποτελέσματα από την ανακλ.ηθείσα 973 Παπαδόπουλοςν.Δημοκρατίας

(1989)πράξη. Το νομικό ζήτημα, πουηγέρθη στην υπόθεση αυτή, προκύπτει καθαράαπότοπρώτοαπόταπιοπάνωπεριληπτικά σημειώματα. Απόταπιοπάνω περιληπτικά σημειώματα προκύπτουν καιοινο- 5 μικές αρχές,πουεφάρμοσετοΑνώτατο Δικαστήριο στηνυπόθεση αυτή,προκειμένουνακαταλήξει στο συμπέρασμα ότι συνεπείατης ανακλήσεωςτωνεπιδίκωνπροαγωγών,ηδίκηέχεικαταργηθεί. Η αίτηση ακυρώσεως απορρίπτεται χωρίς 10 διαταγή για έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: ^ Republic v.Argyridcs
(1987)3C.L.R. 1092, Chrysostomides v.Greek Communal Chamber, 1964C.L.R. 397, Omstofides v.CY.T.A.
(1979)3C.LR. 99, Avgoloupiv. MinisterofInterior
(1985)3C.LR.1525, Kritiotisv.MunicipalityofPaphosandOthers
(1986)3C.LR.322, Papaleontiou v. Educational ServiceCommission
(1987)3 C.LR. 25 1341, Kyriakides v.Republic; 1R.S.C.C. 66, Maliotis andOthers v.MunicipalityofNicosia
(1965)3C.LR. 75, 30 Christodoulides v.Republic
(1978)3C.LR. 189, Irrigation Division "Kaizilos" v.Republic
(1983)3C.LR.1068, Agrotis v.Republic
(1983)3C.LR. 1397, StrakkaLtd.v. Republic
(1988)3C.LR760, Skoufaris v. Republic
(1988)3C.LR 1742, 4 0 Vakisv.Republic
(1985)3C.LR. 534, Christodoulides v.CY.T.A.
(1988)3C.LR.1162, Kittou andOthers v. Republic (19S3)3C.LR.605, Hapcshis v. Republic
(1979)3C.LR.550, 974 45 3 ΑΛΛ. Παπαδόπουλοςν.Δημοχρατίσ:; Christodoulidesv. TheRepublic
(1978)3 C.LR. 193, Salem v.TheRepublic
(1985)3 C.LR. 453, Mavronichis v.Industrial TrainingAuthority
(1986)3 C.LJi. 1427, AgalhangelosandOthers v. TheRepublic
(1986)3 C.LR. 1512, 10 Payiatas v. TheRepublic
(1984)3 C.LR. 1239, Republic v.Louca andOthers
(1984)3 CLJi. 241, ValiantisandOthers v. TheRepublic
(1987)3 C.LR. 151, 15 Economides v.Republic
(1972)3 CLJi. 506, PhylactidcsandOthers v. TheRepublic
(1987)3 C.LR. 176, Constantinou v. TheGreek Communal Chamber
(1965)3 C.LR. 96. Kyprianides v.TheRepublic
(1968)3 C.LR. 653, IoannidesandAnotherv. TheRepublic
(1979)3 C.LR. 628, 25 Protopapas v.TheRepublic
(1981)3 C.LR. 456, Christondes v.TheRepublic
(1985)3 C.LR. 1127, Papaleontiou v. TheRepublic
(1987)3 C.LR. 211, Paviides v. TheRepublic
(1967)3 C.LR. 217, RepublicandAnotherv.Kastellanos
(1988)3 C.LR2249, 35 Kyriakides v.EducationalService Commission
(1987)3 C.LR.
  1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δη40 μόσιας Υπηρεσίας με την οποία προήγαγε το ενδιαφερό­ μενο πρόσωπο στη μόνιμη θέση Ανώτερου Εκτελεστικού Μηχανικού,ΤμήμαΔημοσίων Έργων από την 1η Ιανουα­ ρίου,
  2. 45 Α.Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. 975 Παπαδόπουλος ν.Δημοκρατίας
(1989)Π. Χ'Άημητρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β', για τουςΚαθ'ωνηαίτηση. Λ. Παπαφιλίππον, γιατοΕνδιαφερόμενοπρόσωπο. Α.ΛΟΪΖΟΥ, Π:Η απόφασητουΔικαστηρίουθαδοθεί απότοΔικαστή,κ. Στυλιανίδη. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ: Ένασημαντικό ζήτημαεγέρθηκε στην προσφυγή αυτή: Η ολοκληρωτική ανάκληση προ- 10 σβαλλόμενης διοικητικής πράξηςκαταργείτηδιοικητική διαδικασίατουΔιοικητικούΔικαστηρίουγιατίη προσφυ­ γή μένει χωρίς αντικείμενο,ήπρέπει να δικαστεί η προ­ σφυγήμέχριτέλους; 15 Τααναντίλεκταγεγονόταείναι:Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (η"Επιτροπή")στις 12Δεκεμβρίου, 1985,αποφάσισετηνπροαγωγήτου Σάββα Σαββίδη (ενδιαφερομένου μέρους) στη μόνιμη (Τακτ. 20 Προϋπ.)θέσηΑνώτερου Εκτελεστικού Μηχανικού, Τμήμα Δημοσίων Έργων,από 1ηΙανουαρίου,
  1. Η απόφαση δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας στις24 Ιανουαρίου, 1986,Αρ.Γνωστοποίησης
  2. Οαιτητήςκαιδύοάλλοι υποψήφιοικαταχώρισαν προ­ σφυγές (Αρ. 125/86,8/86 και 67/86),μετις οποίες ζητού­ σαντηνακύρωση τηςπιοπάνωπροαγωγής. 25 Μεταξύτωνλόγων που προβλήθηκανγιατηνακύρωση 30 της κρινόμενης προαγωγής ήταν: Ουσιώδειςπαρατυπίες στις εμπιστευτικές εκθέσεις και στις συστάσεις του Γενι­ κούΔιευθυντή. Ύστερα από τηναπόφασητης Ολομέλειας τουΑνωτά- 35 του Δικαστηρίου στην υπόθεση Republic v. Argyrides
(1987)3 C.L.R. 1092, Ανώτερος Δικηγόρος τηςΔημοκρα­ τίας συμβούλευσε την Επιτροπήότι,επειδήυπάρχουν πα­ ρατυπίες στις εκθέσεις, ηΕπιτροπή έπρεπενα επανεξετά­ σει τηνπροσβαλλόμενηπράξη. 40 Ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας με 976 3 ΑΛΛ. Παπαδόπουλος ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. επιστολή του,ημερομηνίας 13Νοεμβρίου, 1987,συμφώνη­ σε μετηγνώμη τουΑνώτερου Δικηγόρου τηςΔημοκρα­ τίας. Μεεπιστολή του,ημερομηνίας 12Δεκεμβρίου, 1987, υπόδειξε στην Επιτροπήότιηπροσβαλλόμενη πράξηήταν 5 ελαττωματική καιγιατον πρόσθετο λόγο ότι η δήλωση του Γενικού Διευθυντή στη συνεδρία τηςΕπιτροπής,ημε­ ρομηνίας 12Δεκεμβρίου, 1985, γιατοναιτητή,ήταναντί­ θετη μετηναξιολόγηση του απότονίδιο Γενικό Διευθυ­ ντήστην εμπιστευτική του έκθεση γιατο 1985, στηνοποία 10 τονβαθμολόγησε σαν"Εξαίρετο". Ο Βοηθός Γενικός Ει­ σαγγελέας συμβούλευσεότιοιπαρατυπίεςαυτέςήταν ου­ σιώδεις και επέβαλλαν την ανάκληση της πράξης. Τη γνώμη τουαυτήτην επαναβεβαίωσε μεεπιστολή του, ημε­ ρομηνίας3Μαρτίου,
  1. 15 Η Επιτροπή σε συνεδρίαση στις 25 Απριλίου, 1988, ανακάλεσε τηνπροσβαλλόμενη πράξηπροαγωγής τουεν­ διαφερομένου μέρους. 20 Στις 27 Απριλίου, 1988, η Επιτροπή επανεξέτασε το θέματηςπλήρωσης της θέσης και επέλεξεπάλι για προα­ γωγήτοενδιαφερόμενο μέρος αναδρομικάαπό 1η Ιανουα­ ρίου, 1986,ο οποίος και αποδέχτηκε την προσφορά.Η προαγωγή αυτή δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα 25 της Δημοκρατίας στις 6Μαΐου, 1988, Αρ. Γνωστοποίησης
  2. 30 Μετάτηνανάκληση οιπροσφυγές 8/86και 67/86απο­ σύρθηκανκαιαπορρίφθηκαναπότοΔικαστήριο. Ηπράξητηςανάκλησης προσβλήθηκε απότοενδιαφε­ ρόμενο μέρος μεπροσφυγή568/88, η οποίαόμωςαποσύρ­ θηκεκαιαπορρίφθηκε, κι'έτσιη ανάκλησηεπικυρώθηκε. 35 40 Η νέα πράξη προαγωγής της 27ης Απριλίου, 1988, προσβλήθηκε απότοναιτητήκαι απότοΦίλιο Αβρααμίδη,έναάλλουποψήφιο-αιτητήστην προσφυγή67/86, που αποσύρθηκε καιαπορρίφθηκε -μετις προσφυγές 575/88 και525/88 αντίστοιχα. Ο αιτητής ζητά ναπροχωρήσει ηπαρούσαπροσφυγή, γιατί μεβάσηταΆρθρα 30και 146τουΣυντάγματος δι977 Στυλιανίδης, Δ. Παπαδόπουλος ν.Δημοκρατίας
(1989)καιούται σε ακυρωτική απόφαση όπως προβλέπεται από την παράγραφο 4 του Άρθρου 146, για να εξαφανιστεί εξ υπαρχής έναντι όλων ηπροσβαλλόμενη πράξη. Στηνπερί­ πτωση αυτή η ανάκληση δεν εξαφάνισε όλη τηνδιαδικα­ σία και τις συνέπειες της προσβαλλόμενης πράξης και ο 5 αιτητής δικαιούται και επιθυμεί δικαστική επίλυση της προσφυγήςπουκαταχώρισε. Ο δικηγόρος της Επιτροπήςυπόβαλεπως μιαπροσφυ­ γήδεν μπορεί ναπροχωρήσει ότανπαραμείνειχωρίς αντί- 10 κείμενο* ότι ηανάκλησητης διοικητικήςπράξηςκανονικά οδηγεί στην κατάργησητης προσφυγής, εκτός αν κατά τη διάρκεια της ισχύος της παρήχθησαν αποτελέσματα που ζημιώνουν τον αιτητήκαι δεν έχουν εξαφανιστεί απότην ανάκληση. Πρόσθεσε ότι το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζει 15 αν υπάρχει πιθανότητα,ή αν φαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι προκλήθηκε ζημιά στον αιτητή και ότι το βάρος της απόδειξης για τέτοια βλάβη ή ζημιά το φέρει ο αιτητής. Χωρίς να λάβει θέσηγια την παρούσαυπόθεση άφησε το ζήτημα στην κρίσητουΔικαστηρίου. 20 Ο δικηγόρος του ενδιαφερομένου μέρους υπόβαλε ότι η ανακλητική πράξη εξάλειψε ολοκληρωτικά την προσβαλ­ λόμενη προαγωγή με αυτήτην προσφυγή, η οποία έμεινε χωρίς αντικείμενο. Οαιτητήςδεν συνεχίζει ναέχει έννομο 25 συμφέρον γιατίκαμιάβλάβηήζημιάδενέπαθε. Η ακυρωτικήδικαιοδοσία του Δικαστηρίου οριοθετεί­ ται απότο Άρθρο 146 του Συντάγματος. Οπολίτηςδικαι­ ούται ναπροσβάλει τηνομιμότητα εκτελεστής διοικητικής 30 πράξης όταν έννομο ενεστώς συμφέρον του έχει ευθέως προσβληθεί απότην απόφαση, πράξη, ή παράλειψηοργά­ νου, αρχήςήπροσώπου,πουασκεί εκτελεστική ήδιοικητι­ κή λειτουργία. Το έννομο συμφέρον πρέπει να είναι ενε­ στώς, άμεσο και προσωπικό, γιατί η προσφυγή δεν είναι 35 λαϊκή αγωγή.Το έννομο συμφέρον πρέπει να υπάρχει το χρόνο της καταχώρισης της προσφυγής και κατά τη διάρ­ κεια της ακρόασης μέχρι το τέλος της δίκης. (Βλ. μεταξύ άλλων, Kyriakos Chrysostomides and The Greek Com­ munal Chamber through The Disciplinary Council of 40 The Elementary School-Teachers
(1964)C.L.R. 397, Christofides v. CY.T.A.
(1979)3 C.L.R. 99, Avgoloupi v. Minister of Interior
(1985)3 C.L.R. 1525, Kritiotis v. 978 3 ΑΛΛ. Παπαδόπουλοςν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. Municipality of Paphos and Others
(1986)3 C.L.R. 322, Papaleontiou v.Educational Service Commission
(1987)3 C.LR. 1341). 5 Με ακυρωτική απόφαση του Δικαστηρίου η προσβαλ­ λόμενηπράξη εξαφανίζεται εξ υπαρχής και εξαλείφονται ολοκληρωτικά τα αποτελέσματα που έχουν παραχθείαπό αυτήκαικάθεσυνέπεια της. 10 Η ανάκληση διοικητικής πράξης είναι νέα εκτελεστή διοικητική πράξη. Η ανάκληση εξ ολοκλήρου διοικητικής ατράξης ενεργεί ex tunc και κατά το Ελλαδικό Δίκαιο η δίκη καταργείται, γιατί επέρχεται η εξαφάνιση του αντι­ κειμένου της. Οαιτητής δεν συνεχίζει ναέχει έννομο συμ15 φέρον. (Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επι­ κρατείας 1929-1959, 275· Τσάτσος - Η Αίτησις Ακυ­ ρώσεως Ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, Έκ­ δοση Τρίτη, παράγραφος 188, σελ. 370 και επέκεινα*Σπηλιωτόπουλου -Εγχειρίδιον Διοικητικού Δικαίου, Δεύτερη 20 Έκδοση, σελ. 454- Αποφάσεις Σ.τ.Ε. 302/34, 1050/34, 18/ 35). Στην Κύπρο με βάση την παράγραφο 6.του Άρθρου 146, ακυρωτική απόφαση της προσβαλλόμενης πράξης, 25 απόφασης ή παράλειψης από το Δικαστήριο, κάτω από την παράγραφο 4 του ιδίου Άρθρου, είναι αναγκαία προ­ ϋπόθεση για αξίωση εύλογης αποζημίωσης ή άλλης θερα­ πείας, εάν δεν ικανοποιηθεί η αξίωση του αιτητή από τη Διοίκηση - (Phedias Kyriakides and The Republic 30 (Minister of Interior), 1R.S.C.C.66, 74). Συναφής είναι και ηπαράγραφος 5, που προβλέπει ότι η απόφαση του Δικαστηρίου δεσμεύει κάθε Δικαστήριο, όργανο ή αρχή στη Δημοκρατία, που υποχρεούνται σε 35 ενεργό συμμόρφωση. Η προσφυγή δεν μπορεί να προχωρήσει ότανπαραμεί­ νει χωρίς αντικείμενο. Η ανάκληση της διοικητικής πρά­ ξης οδηγεί στην εξαφάνιση της πράξηςκαι την κατάργηση 40 της δίκης, εκτός εάν,κατά την περίοδο πριν την ανάκλη­ ση, οαιτητής έχει υποστεί ζημία,ηοποία δεν εξαλείφθηκε με την ανάκληση - (Christos Malliotis and Others and 979 Στυλιανίδης, Δ. Παπαδόπουλος ν.Δημοκρατίας
(1989)The Municipality of Nicosia
(1965)3C.L.R. 75, Christo­ doulides v. TheRepublic
(1978)3 C.L.R. 189, Irrigation Division "Katzilos" v. Republic
(1983)3 C.L.R. 1068, σελ. 1080,1083, Agrotis v.Republic
(1983)3C.LR. 1397, Strakka Ltd. v. The Republic of Cyprus, and Another 5
(1988)3C.L.R.760. Ανεξάρτητα από την ανάκληση της διοικητικής πράξης ή απόφασης,ανστη διάρκεια τηςισχύος τηςπαρήχθησαν αποτελέσματα που ζημιώνουν τον αιτητή που δεν αντιμε- 10 τωπίστηκαν, ήεξαλείφθηκαν μετην ανάκληση,η προσφυ­ γή πρέπει νααποφασιστεί από το Δικαστήριο με σκοπό την ακύρωση, για να μπορεί ο αιτητής μεβάση την παρά­ γραφο6ναζητήσει αποζημίωση. 15 Ηανάκλησηπρέπει ναείναι οριστικήκαιέγκυρη. Στο Σύγγραμμα "ΗΑίτησις Ακυρώσεως Ενώπιοντου Συμβουλίου της Επικρατείας" του Τσάτσου, Έκδοση Τρίτη,στη σελ. 373 αναφέρονται:20 "Ίνα διά τηςανακλήσεως ήενδεχομένως της καταρ­ γήσεως τηςπροσβαλλομένης πράξεως αποβήπράγματι άνευ αντικειμένου η αίτησις ακυρώσεως, απαιτείται προσέτι απαραιτήτωςη,περί ηςπρόκειται,ανάκλησις ή 25 κατάργησις να είναι καθ'όλα έγκυρος, του Συμβουλίου της Επικρατείας δικαιουμένου ναεξέταση τούτο παρε­ μπιπτόντως. Άλλως ο αιτών, ακυρούμενης τυχόν βραδυτερον τηςανακλητικής ήτης καταργητικής πράξεως υπότου Συμβουλίου της Επικρατείας, ήθελεν ενδεχομέ- 30 νως ευρεθή προ δικονομικού αδιεξόδου,δοθέντος ότι η μεν πράξις εκτελέσεως της - μετά την ακύρωσιν της ανακλήσεως ή καταργήσεως -αυτοδικαίως αναβιωσάσης πράξεως,καθ'ης αρχικώς είχε προσφύγει, ωςπρά­ ξις εκτελέσεως δεν θαείναι προσβλητή, η δε πράξις, 35 καθ' ης είχεν αρχικώς προσφύγει, δενθαείναι πλέον δυνατόν να προσβληθή λόγω, παρόδου της προθε­ σμίας." (Βλ. Alexandros Ε. Skoufaris v. The Republic of 40 Cyprus, through ThePublicService Commission
(1988)3 C.L.R. 1742). 980 3ΑΛΛ. 5 Παπαδόπουλος ν.Δημοκρατίας Στυλιανίόης, Δ. Στην υπόθεση Vakis r. Republic
(1985)3 C.L.R. 534, η προσβαλλόμενη πράξηανακλήθηκε μόνο λίγες μέρες πριν τηδικαστικήαπόφαση -πριν την εκπνοή της προθεσμίας των 75 ημερών -και ο Δικαστής προχώρησε στην έρευνα τηςνομιμότηταςκαιακύρωσετηδιοικητικήπράξη. Στην υπόθεση Kyriacos Ζ. Christodoulides and Another v. The Cyprus Telecommunications Authority
(1988)3 C.L.R. 1162, ο ίδιος Δικαστής, παρόλη τηνανά10 κλήση, δεν έκρινε ότι καταργήθηκεη δίκηκαι προχώρησε στην ακύρωση της διοικητικής πράξηςγια την εξαφάνιση της για όλους τους σκοπούς, γιατί η δικαστική ακύρωση της πράξης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για αξίωση αποζημίωσης,κάτωαπό το Άρθρο 146.6.Δεναναφέρτηκε 15 στην πιθανότητααν ο αιτητήςυπέστη οποιαδήποτε βλάβη ήζημίακατά τηδιάρκειατης ισχύος τηςπροσφυγής, ή/και αν η ανάκληση έχει εξαφανίσει όλες τις ζημιογόνες συνέ­ πειες της. Σε μια σειρά υποθέσεων κρίθηκε ότι η προσφυ­ γή δεν έμεινε χωρίς αντικείμενο από την ανάκληση και η 20 δίκηδεν καταργήθηκε,γιατί οαιτητής συνέχιζε ναέχει έν­ νομο συμφέρον, επειδή, εκ πρώτης όψεως, ή εφαίνετο, ή υπήρχε πιθανότητα, ή έπαθε κατά τη διάρκειατης ισχύος τηςπράξηςζημίαή βλάβη. 25 Στην υπόθεση Kittou and Others v.Republic
(1983)3 C.L.R. 605,τοΔικαστήριο αποφάσισεότι οι αιτητές δικαι­ ούνταν σε ακυρωτική απόφαση και κατάληξε στη σελ. 611:- 30 "It is not within my province to decide the nature and extent of the alleged damage and Ishall confine myself in saying that there is a probability that damage might have been caused to applicant No. 1 as a result of the sub judice decisions for the period during which they remained in force." 35 Στην υπόθεση Hapeshis v. Republic
(1979)3 C.L.R. 550, η δίκη δεν καταργήθηκε,γιατί η αρχική άρνηση της έκδοσης πιστοποιητικού εγγραφής σε πανεπιστήμιο προ40 ξένησε βλάβηστον αιτητή, η οποίαδεν εξαλείφθηκε με τη νεώτερη πράξη. 981 Στυλιανίδης, Δ. Παπαδόπουλος ν.Δημοκρατίας
(1989)Στην υπόθεση Christodoulides v. The Republic
(1978)3 C.L.R. 193, ο αιτητής δεν απολύθηκε από την Εθνική Φρουρά, ηδε μεταγενέστερη απόλυση του κρίθηκε ότι δεν κατάργησε τη δίκη,γιατί υπηρεσία στην ΕθνικήΦρουρά, όταν δεν είναι εθελοντική, ήδεν είναι έγκυρη,αποτελεί σε 5 κάποιο βαθμό περιορισμό του δικαιώματος της ελευθε­ ρίας που κατοχυρώνεται με το Άρθρο 11 τουΣυντάγμα­ τος και η προσφυγή δεν μπορούσε να καταργηθεί, γιατί κατά τη διάρκειατης άρνησης των Αρχών να τον απολύ­ σουν ο αιτητής υπέστη ζημιά κάποιας έκτασης, η οποία 10 δεν εξαλείφθηκε μετηνεώτερη πράξη. Στην υπόθεση Salem v.Republic
(1985)3 C.L.R. 453 προσφυγή για ακύρωση διαταγμάτωνκράτησης και απέ­ λασης -τα διατάγματα ανακλήθηκαν. Το Δικαστήριο είπε 15 στις σελ. 454-455:"As the sub judice detention order appears to have been executed and as its execution was interwoven with the execution of the sub judice deportation order which, 20 in the end, was not completed, I am of the view that this is not a case in which it is proper to say that this recourse has been abated due to having been deprived of its subject-matter; especially as it seems that the afore­ mentioned two orders while they were operative have 25 brought about consequences in relation to which, if the applicant is successful in this recourse, he might be entitled to seek redress under Article 146.6 of the Constitution." 30 Στην υπόθεση Mavronichis v. Industrial Training Authority
(1986)3 C.L.R. 1427, προσβλήθηκε προαγωγή ενδιαφερομένου μέρους. Υποψήφιοι ήταν δύο -ο αιτητής και το ενδιαφερόμενο μέρος, το οποίο προτιμήθηκε. Το ενδιαφερόμενο μέρος αργότερα υπόβαλε παραίτησηκαι η 35 θέση καταργήθηκε. Το Δικαστήριο κατάληξε, στη σελ. 1430:"In the light of all the foregoing I have decided that the present recourse has not been abated inasmuch as, if it is 40 found eventually that the applicant was erroneously not chosen for appointment, it would appear prima facie that 982 3 ΑΛΛ. 5 Παπαδόπουλοςν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. as a result of his non-appointment he has suffered de­ triment in the sense that he was prevented from serving at the post in question, during the limited period when the interested party was serving at that post by virtue of the sub judice decision of the respondent, and, thus,the applicant was deprived for thatperiod of theemoluments from such post". (Βλ. επίσης, Agathangelos and Others K. Republic 10
(1986)3C.L.R. 1512). Στην υπόθεση Payiatas v. Republic
(1984)3 C.L.R. 1239, αποφασίστηκε από τηνΑρχή Λιμένων ηέναρξη πει­ θαρχικής διαδικασίας εναντίοντου αιτητή καιδιατάχτηκε 15 ηδιαθεσιμότητατου.Πρόσβαλεκαι τις δύο πράξεις. Ορί­ στηκε ημερομηνίαέκδοσης της απόφασης απότην Ολομέ­ λεια η 12η Νοεμβρίου, 1984. Στις 8 Νοεμβρίου, 1984, η Αρχή ανακάλεσετηδιαθεσιμότητακαιτηνπειθαρχικήδια­ δικασία εναντίοντουαιτητή. Στις 12Νοεμβρίου, 1984,ζη20 τήθηκεηκατάργηση της διαδικασίας, γιατί στερήθηκετου αντικειμένου της. Ο δικηγόρος του αιτητή δήλωσε ότι ήθελε την απόφαση του Δικαστηρίου, και η Ολομέλεια είπεστησελ. 1246:25 "Unless we have an application by the appellant to withdraw or abandon the appeal we consider ourselves duty bound to proceed with the delivery of the judgment. 30 Και περαιτέρω έκαμε αναφορά στην παραίτηση της έφεσης και αναφέρτηκε στις υποθέσειςRepublic v. Louca and Others
(1984)3 C.L.R. 241, και στις Υποθέσεις Kittou and Others v. Republic, Christodoulides v. The Republic (ανωτέρω). Στηνυπόθεση Valiantis and Others 35 v.Republic
(1987)3 C.L.R. 151,οι αιτητέςπρόσβαλαν τις μεταθέσεις τους,οι οποίες αργότεραανακλήθηκαν και το Δικαστήριο είπεστησελ. 154:40 "I am of the view that the revocation has not obliterated any adverse injurious results that the challenged decisions might have caused to the applicants until the date of therevocation. Therecourses, therefore, 983 Στυλιανίδης, Δ. Παπαδόπουλος ν. Δημοκρατίας
(1989)have not been abated due to having been deprived of their subject-matter..." Αναφορικά με τις προαγωγές δημοσίων υπαλλήλων, έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι ο δημόσιος υπάλληλος 5 δεν έχει κεκτημένα δικαιώματασε προαγωγή, αλλά μόνο προσδοκία προαγωγής - {Georghios Economides v. Republic (Council of Ministers and Another)
(1972)3 C.L.R. 506, στη σελ. 520, Phylactides and Others v. Republic
(1987)3C.L.R. 176,στη σελ. 180, Alexandros Ε. 10 Skoufaris v. The Republic of Cyprus, through The Public Service Commission (ανωτέρω)). Μετά από ακυρωτική απόφαση του Δικαστηρίου σε προσβαλλόμενη προαγωγή η πράξη εξαφανίζεται και η 15 Διοίκηση έχει υποχρέωση νασυγκρίνει όλους τουςυποψή­ φιους και να προάξει τον καταλληλότερο, με βάση το νο­ μικό καιπραγματικόκαθεστώς πουυπήρχε κατά το χρόνο της πράξης που ακυρώθηκε - (Stylianos Constantinou and The Greek Communal Chamber, through The 20 Disciplinary Board
(1965)3 C.L.R. 96, 105,Pantelakis Z. Kyprianides v. Republic (Public Service Commission)
(1968)3 C.L.R. 653, 660, Ioannides and Another v. Republic
(1979)3 C.L.R. 628, Protopapas v. Republic
(1981)3 C.L.R. 456, Christofides v. Republic
(1985)3 25 C.L.R. 1127, Papaleontiou v. Republic
(1987)3 C.L.R. 211). To ερώτημα πουτίθεται είναι:Το Ανώτατο Δικαστήριο μετά από ανάκληση εξ ολοκλήρου της προσβαλλόμενης 30 πράξης ερευνά ήόχι εάνηανάκληση άφηκετην προσφυγή χωρίς αντικείμενο, ή εάν ο αιτητής έχει υποστεί οποιαδή­ ποτε ζημιά,η οποία δεν εξαφανίστηκε από την ανάκληση, ή/καιεάνσυνεχίζει να έχει έννομο συμφέρον; 35 Αφού λάβαμε υπόψη μας τις πρόνοιες των σχετικών παραγράφων του Άρθρου 146 του Συντάγματος, τις βασι­ κές αρχές του Διοικητικού Δικαίου και τη νομολογία του Δικαστηρίου τούτου, καταλήξαμε ότι το Ανώτατο Δικα­ στήριο δεν εξετάζει την έκταση των ζημιών, αλλά ερευνά 40 αν εκ πρώτης όψεως παραμένει ζημία ή βλάβη, η οποία δεν εξαλείφθηκε απότηνανάκληση,για νααποφασίσειαν 984 3 ΑΛΛ. Παπαδόπουλος ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ. η δίκηκαταργείταιήσυνεχίζεται. — 5 Μεβάσητις αρχέςτουΔιοικητικού Δικαίουη Διοίκηση έχει καθήκον να ακυρώνει λανθασμένες ή ελαττωματικές διοικητικές πράξεις,ότανλάβει γνώση του ελαττώματοςή του λάθους - (Byron Pavlides v. Republic (Com­ missioner of Income Tax and Another)
(1967)3 C.L.R. 217). 10 Στις πρόσφατες Αναθεωρητικές Εφέσεις 610 και 612 The Republic of Cyprus, through The Public Service Commission and Another v. Georghios Kastellanos
(1988)3 C.L.R.2249αποφασίστηκεότι η ΕπιτροπήΔημό­ σιας Υπηρεσίας έχειδιακριτικήεξουσία ανάκλησης προα15 γωγών, την οποία ασκεί σύμφωνα με τις καθιερωμένες αρχές τουΔιοικητικούΔικαίου. Στις υποθέσεις Phylactides και Skoufaris (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι ηανάκλησητων προσβαλλόμενων προ20 αγωγών δεν άφηνεκανέναδικαίωμαστους αιτητές για θε­ ραπείακάτωαπότηνπαράγραφο 6τουΆρθρου 146,γιατί η ακύρωση των προαγωγών των ενδιαφερομένων μερών δεν θα οδηγούσε στην αυτόματηπροαγωγή των αιτητών, αλλά στην επανεξέταση από την Επιτροπή.Ως εκ τούτου 25 οι προσφυγές έμειναν χωρίς αντικείμενο,οι αιτητές χωρίς έννομο συμφέρον καιοι δίκεςκαταργήθηκαν. Εξετάσαμε την υπόθεση Kyriakides vr Educational Service Commission
(1987)3 C.L.R. 457, στην οποία ει30 πώθηκε ότι κάτω απότις περιστάσεις των προσφυγών οι αιτητές υπέστησαν ηθικήβλάβη, γιατί άλλοι Βοηθοί Διευ­ θυντές είχαν επιλεγεί ως καταλληλότεροι για προαγωγή και για τούτο το γόητρο τους σαν μέλητης Δημόσιας Εκ­ παιδευτικής Υπηρεσίας υπέστηβλάβηκαι ως εκ τούτου οι 35 αιτητέςείχαν έννομο συμφέρον γιασυνέχισητωνπροσφυ­ γών μέχρι τέλους, για την έκδοση ακυρωτικής απόφασης, για να δικαιούνταιναζητήσουν αποζημιώσεις με βάσητο Άρθρο 146.6. Ειπώθηκε επίσης ότι είχαν στερηθεί της ευ­ καιρίας να πάρουντην αμοιβήτην οποίαλάμβαναντα εν40 διαφερόμενα μέρη λόγω του προβιβασμού τους. Είμαστε τηςγνώμης ότι ηπιοπάνωΑπόφαση, αναφορικά μετο έν­ νομο συμφέρον και την ηθική βλάβη,κάτω από τις περι985 Στυλιανίδης»Δ. Παπαδόπουλος ν.Δημοκρατίας
(1989)στάσεις τηςυπόθεσης,δενείναι σύμφωνη μετη νομολογία τουΔικαστηρίου τούτουκαιτις γενικές αρχέςτουΔιοικη­ τικούΔικαίου. Στην παρούσα υπόθεση ο αιτητής -δημόσιος υπάλλη- 5 λος -δεν είχεκαι δεν έχεικεκτημένο δικαίωμαγιαπροα­ γωγή, αλλά μόνο προσδοκία. Η προσβαλλόμενη πράξη προαγωγής στην προσφυγή αυτήανακλήθηκεκαιη πράξη τηςανάκλησης επικυρώθηκε μετηναπόσυρσηκαι απόρρι­ ψη της προσφυγής που την προσέβαλε το ενδιαφερόμενο 10 μέρος. Το Δικαστήριο, αφού ερεύνησε αν, εκ πρώτης όψεως, οαιτητήςέχειυποστεί οποιαδήποτεζημίαη οποία δεν εξαλείφθηκε μετηνανάκληση, κατάληξεότι η ανάκλη­ σηεξάλειψε εξ ολοκλήρου όλατααποτελέσματακαι συνέ­ πειες της προσβαλλόμενης πράξηςκαιως εκ τούτου οαι- 15 τητήςστερήθηκε τουαναγκαίουεννόμου συμφέροντος και ηπροσφυγήέμεινεχωρίς αντικείμενο. Ο αιτητής δεν συνεχίζει να έχει έννομο συμφέρον. Το Δικαστήριο κηρύσσει καταργημένη την προσφυγή. Καμιά 20 διαταγήαναφορικάμεταέξοδα. Ηπροσφυγήκηρύσσεται καταργημέ­ νη.Καμιάδιαταγή αναφορικά μετα έξοδα. 25 986

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.