(1989)25 Απριλίου. 1989 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ'ων η αίτηση, (Υπόθεση Αρ. 370/88). Τροχαία Μεταφορά — Αναθεωρητική Αρχή Αδειών — Ο Περί Ρυθμί σεως Τροχαίας Μεταφοράς Νόμος (Ν.84/84) — Έχει και βαρύνε ται με τις ίδιες εξουσίες και καθήκοντα όπως η Αρχή Αδειών —• Παρα).είψεις ή σφά).ματα της τελευταίας δεν πλήττουν το κύρος αποφάσεως της Α ναθεωρητικής Αρχής Αδειών. 5 Τροχαία Μεταφορά — Ανάκληση άδειας — Δικαίωμα ακροάσεως — Παραβίαση τον από την Αρχή Αδειών— Τήρηση τον από την Ανα θεωρητική Αρχή Αδειών — Δεν υφίσταται λόγος ακυρώσεως της αποφάσεως της τελενταίας. 10 Τροχαία Μεταφορά — Ανάκληση αδείας — Ο Περί Ρυθμίσεως Τρο χαίας Μεταφοράς Νόμος. 1982 (Ν.9/82), άρθρα 5(ΠΧγ) και 5
(12)— Παραβιάσεις διατάξεων νόμου και κανονισμών — Έρεισμα ανακλήσεως. 15 Χρηστή Διοίκηση — Καθυστέρηση στη λήψη αποφάσεως — Επικριτέα, αλλά δεν αποτελεί αφ' εαντής λόγο ακυρώσεως της εν τέλει εκ δοθείσας απόφασης. Ο αιτητης είναι ιδιοκτήτης του ταξί ΤΚ 844. Στις 11.3.86 η 992 20 3 ΑΛΛ. 5 Κωνσταντίνου ν.Δημοκρατίας κ.ά. ΑρχήΑδειών ανακάλεσετηνάδειαοδικής χρήσηςτου ταξί.Η ανά κληση ήταναπόλυτηκαι χωρίς χρονικό περιορισμό. Εναντίον της απόφασης της αρχής υποβλήθηκε στις 12.4.86 ιεραρχική προσφυ γή. Μετηναπόφασητροποποιείταιη ανάκλησηκαιπεριορίζεταιη χρονικήτηςδιάρκειασεέναχρόνο. Ηέκδοσητης επίδικηςαπόφασης είχε καθυστερήσει υπέρμετρα, αλλά η απόφασητης Αρχής Αδειών δεν είχε εκτελεσθεί καθ" οιον δήποτε στάδιο. 10 Μεβάση τις αρχές,που φαίνονται στα πιο πάνωπεριληπτικά σημειώματα,το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε τηναίτηση ακυρώ σεως. 15 Η αίτηση ακυρώσεως απορρίπτεται χωρίς διαταγή γιαέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 20 Tsouloftas v. Republic
(1983)3 C.L.R. 426, Χατζηττοονλή ν. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛ.Δ. 336, 25 ._ TamasosBuses Co. Lid. and Others v. Republic (19S8) 3 C.L.R. 2503, Drakou v.Republic
(1988)3 C.L.R.
- Προσφυγή. 30 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών νατροποποιήσει καιναπεριορίσει σεένα χρόνο τηνανάκλησηαπότηνΑρχή Αδειών την άδεια οδι κήςχρήσηςτουταξίτουαιτητήμεαριθμόTKF
- 35 Α.Σ.Αγγελίδης, γιατονΑιτητή. 40 Μ. Τσιάππα (κα.), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β',για τους Καθ'ωνη αίτηση. ΠΙΚΗΣ,Δ: Ανάγνωσε τηνακόλουθηαπόφαση. ΟαιτητήςείναιιδιοκτήτηςτουταξίTKF
- Στις 11.3.86 η Αρχή Αδειών ανακάλεσε την άδεια οδικής χρήσης του ταξί.Η ανάκλησηήταναπόλυτη καιχωρίς χρονικόπεριορισμό. Η 45 απόφαση κοινοποιήθηκε στον αιτητή στις 27.3.
- Ενα993 Πικής, Δ. Κωνσταντίνου ν.Δημοκρατίας κ,ά.
(1989)ντίον της απόφασης της Αρχής υποβλήθηκε στις 12.4.86 ιεραρχική προσφυγή. Μετά την παρέλευση σημαντικού χρονικού διαστήματος, πρέπει να τονιστεί, στις 17.2.88 δόθηκε ηαπόφασητης Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών. Με την απόφασητροποποιείται η ανάκληση και περιορίζεται 5 ηχρονική της διάρκειασε έναχρόνο. Μεβάσητην απόφα ση της Αναθεωρητικής Αρχής ο Έφορος Μηχανοκινήτων Οχημάτων προχώρησε σε ανάκληση της άδειας, γεγονός που γνωστοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή του ημερο μηνίας4.4.88. 10 Με την προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο ο αιτητής επιδιώκει την ακύρωση της απόφασηςτης Αναθεωρητικής Αρχής και την ανάκληση της άδειας από τον Έφορο που επακολούθησε για τους πιοκάτωλόγους: 15 (α) Παραβίαση του δικαιώματος που παρέχει το άρθρο 5
(14)του Περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μετα φοράς Νόμου 1982 (Ν.9/82),συγκεκριμένα τουδικαιώ ματος για την παροχήευκαιρίας στον επηρεαζόμενο να 20 υποβάλει παραστάσεις πριν την ανάκληση της άδειας και κατ'επέκταση του δικαιώματος ακρόασης πουπρο βλέπουν οι κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης. (β) Υπέρβαση των εξουσιών που παρέχει ο νόμος 25 στην Αναθεωρητική Αρχή στα πλαίσια της ιεραρχικής έφεσης. (γ) Κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους της Αναθεωρητι κής Αρχής μετην επιβολή πρόσθετης ποινής από εκείνη 30 που είχε επιβληθεί απότηνΑρχήΑδειών, και (δ)Παραβίαση του δικαιώματος του αιτητήπου εξα σφαλίζεται απότις πρόνοιες του άρθρου 4Α
(3)τουβα σικού νόμου όπως τροποποιήθηκε απότον Ν.84/84για 35 την άνευ υπαιτίου βραδύτητας εκδίκαση των ιεραρχι κών προσφυγών. Στην απόφαση Τσονλόφτας ν. Δημοκρατίας
(1983)3 Α.Α.Δ. 426, εξετάζεται διεξοδικά η αρμοδιότητα της Ανα- 40 θεωρητικής Αρχής σε συσχετισμό με τις εξουσίες της Αρχής Αδειών όπως και το πλαίσιο της διακριτικής ευχέ994 3 ΑΛΛ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας χ.ά. Πικής, Δ. ρειας της Αναθεωρητικής Αρχής. Η ίδια προσέγγιση υιο θετήθηκε και στις αποφάσεις Χρίστος Χατζηττοονλή ν. Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 336), Εταιρεία Αεωφορείων Ταμασός και 'Αλλοι ν. Δημοκρατίας
(1988)3 Α.Α.Δ. 5 2503), και Αντρέας Δράκου ν. Δημοκρατίας
(1988)3 Α.Α.Δ.2392). Η ιεράρχιση των δύο αρχών και ο φαινομε νικά δευτεροβάθμιος χαρακτήρας της δικαιοδοσίας της Αναθεωρητικής Αρχής αφήνει ανεπηρέαστη τη διακριτική της ευχέρεια και δε μεταβάλλει το καθήκον της να αποφα10 σίσει το θέμα όπως και ηΑρχήΑδειών σύμφωνα με ταγε γονότα της υπόθεσης και το ισχύον νομικό καθεστώς. Έχει επομένως την ίδια ακριβώς διακριτική ευχέρεια να αποφασίσει το θέμα και βαρύνεται με το ίδιο ακριβώς κα θήκον να προωθήσει μέσα από τη διοικητική απόφαση 15 τους σκοπούς που θέτει ονομοθέτης. Συνεπώς ηαπόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής εξετάζεται αυτοτελώς με βάση τα κριτήρια που θέτει ο νόμος, την επάρκεια της έρευνας και το σκεπτικό της απόφασης.Παραλείψεις ήσφάλματα στη λήψη της απόφασης της Αρχής Αδειών δεν επηρεά20 ζουν την απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής εκτός στο βαθμόκαι έκταση που υιοθετούνται ήεπαναλαμβάνονται. 25 30 35 40 Επομένως ηπαράλειψη της ΑρχήςΑδειών ναδώσει την ευκαιρία στον αιτητή να υποβάλει τις παραστάσεις του, όπως προβλέπει το άρθρο5
(14)του Νόμου 9/82, δεν καθι στά τρωτή την απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής δεδο μένου ότι το δικαίωμα αυτό παραχωρήθηκε στον αιτητή και λήφθηκαν υπόψη οι παραστάσεις του πριν να εκδοθεί ηεπίδικη απόφαση. Ο λόγος για τον οποίο η ΑναθεωρητικήΑρχήανακάλεσε την άδεια για ένα χρόνο ήταν η παρα βίαση του νόμου και των σχετικών κανονισμών από τον αιτητή που ήταν κάτοχος της άδειας οδικής χρήσης του ταξί. Ο αιτητής είχε καταδικασθεί όπως και υπάλληλοι του σε σχέση με τη χρήση του συγκεκριμένου οχήματος σε 4 περιπτώσεις για παράβασητων σχετικών διατάξεων του άρθρου 5
(11)(γ) όχι μόνο προσωπικές καταδίκες αλλά και καταδίκες σε σχέσημε την χρήση του οχήματος μπορεί να αποτελέσουν τηβάσηγιατην ανάκληση της άδειας. Και το άρθρο 5
(12)του νόμου παρέχει ανάλογη εξουσία για παρόμοιες παραβιάσεις του νόμου και των κανονισμών. Η διακριτική ευχέρεια για αναστολή της άδειας περιορίζε ται βάσει των διατάξεων του άρθρου 5
(12)σε ένα έτος. Συνάγεται ότι η Αναθεωρητική Αρχή είχε τη διακριτική 995 Πικής, Δ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(1989)ευχέρεια να λάβει την επίδικη απόφαση εάν διαπίστωνε ότι είχαν παραβιαστεί οι διατάξεις του νόμου και των κα νονισμών. Η διαπίστωση ότι πράγματι είχαν παραβιαστεί οι διατάξεις του νόμου και των κανονισμών παρείχε επαρκές έρεισμα γιατηλήψητης απόφασης. 5 Καταφαίνεται απότην εξέταση του φακέλου της υπόθε σης ότι ηπρώτη απόφασητης Αρχής Αδειών δεν είχε υλο ποιηθεί και η άδεια δεν είχε ανασταλεί από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων. Απλώς γνωστοποιήθηκε η 10 απόφαση της Αρχής Αδειών μετά την οποία υποβλήθηκε ιεραρχική προσφυγή. Ό,τι εκτελέστηκε ήταν η απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής με την απόφαση του Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων, απόφαση εκτέλεσης, η οποία γνωστοποιήθηκε στις 4.4.88. 15 Επικρίνουμε την καθυστέρηση της Αναθεωρητικής Αρχής να αποφασίσει το θέμα ενώπιον της. Η καθυστέρη ση άφησε ανεπηρέαστα τα δικαιώματα του αιτητή και δεν παρέχει αφεαυτής λόγο για ακύρωση της απόφασης. Η 20 προσφυγή απορρίπτεται. Η επίδικη απόφαση επικυρώνε ται βάσει του άρθρου 146.4 (α).Δεν εκδίδεται διαταγήγια τα έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς 25 έξοδα, 996