← Κύπρος

clr/1990/1990_1_1040.pdf

(1990)30Νοεμβρίου, 1990 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ.ΚΟΥΡΡΙΙΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΔΛπές] CYPRUSSULPHUR ANDCOPPER COMPANY LIMITED ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσείοντες-Ενάγοντες, v. ΠΑΡΑΡΛΑΜΑ ΛΤΔ. ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Εφεσιβλήτων-Εναγομένων (Πολιτική ΈφεσηΑρ.8287). Πολιτική Δικονομία— Μονομερής αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος— Απόρριψη— Έφεση — Μη επίδοση εφέσεως — Κατά πόσο, λόγω της κατεπειγούσης φύσεως τον θέματος,τοεφε­ τείομπορεί να προχωρήσει στηνεκδίκασητης— Αρνητική ηαπά­ ντηση στο ερώτημα. Συνταγματικό Δίκαιο— Δίκη — Ουδείς δικάζεται ανήκουστος — Παρέκκλιση σεεπείγουσες περιπτώσεις — ΟΠερίΠολιτικής Δικο­ νομίας Νόμος, Κεφ.6,άρθρο9
(1)(τώρα8
(1)) — Διάταγμα,που εκ­ δίδεται από το Ανώτατο Δικαστήριο σε έφεση κατ' αποφάσεως απορριπτονσης αίτηση για προσωρινό διάτα/μα είναι οριστικό— Ο εναγόμενος δεν έχειευκαιρίαν περαιτέρωακροάσεως — ΟΠερί ΔικΠροχζσωρινά Διατάγματα — Ο Περί Δικαστηρίων Νόμοσ, 1960(Ν.14/60), άρθρο25
(3). 5 10 Προσωρινά Διατάγματα — Ο ΠερίΔικαστηρίων Νόμος, 1960 (Ν. 14/ 60), άρθρο 25
(3). 15 Τα επίδικα θέματακαιτοσκεπτικότουΑνωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση αυτήν προκύπτουναπό τα πιο πάνω περιληπτικά σημειώματα. Ηέφεση είχεν καταχωρηθεί την 29.11.90, μίαν ημέραν μετάτηναπόρριψη αιτήσεωςex parte γιαέκδοση προσωρινού διατάγματος. Ηέφεσηορίσθηκεγιαακρόασητην 30.11.90, αλλάη 20 επίδοση της στους εναγομένουςδεν έγινε κατορθωτή. Τοεφετείο ανέβαλετηνυπόθεσηγιατοαπόγευματης30.Π.1990. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Johnsonv.Pole
(1987)1C.L.R. 311 IsoiropimeneZootrofe v.Kaloudes
(1988)1C.L.R. 45- 1040 25 1 ΑΛ.Λ. Cyprus SulphurΧΛ. V. Παραρλάμαχ.α. Acropol Shipping Company Ltd. and Others v. Rossis
(1976)1 CLA. 38-στις σελ. 51-53Attorney-General and another(No.2) v. Sawides
(1979)1 CLA. 349 στη σελ. 371· 5 Sawas Athanassiou v. TheAttorney-General of Republic
(1969)1 CLA.
  1. Προδικαστικό σημείο. Προδικαστικόσημείο κατάπόσοηακρόαση τηςέφεσης μπορεί να προχωρήσει στην απουσία των εφεσίβλητων, 10 στους οποίουςδενέχειεπιδοθείειδοποίησηέφεσης. Γ. Κακογιάννης με Μ. Κονκκίδον(Δ/δα) και Κολώχσ (Λ/δα), για τονςεφεσείοντες. Εφεσίβλητοι είναι απόντες. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ. ανάγνωσε την ενδιάμεσηαπόφαση 15 του Δικαστηρίου. Με την παρούσα έφεση προσβάλλεται απόφαση Δικαστή του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκω­ σίας, με την οποία απέρριψε μονομερή (ex parte) αίτηση γιατηνέκδοσηπαρεμπίπτοντοςαπαγορευτικού διατάγμα­ τος. 20 Ηαγωγήκαι η αίτησηκαταχωρίστηκανστις 28Νοεμ­ βρίου,
  2. Την ίδια ημέρα εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Την επομένη -29 Νοεμβρίου, 1990, καταχωρί­ στηκε η έφεση. Ορίστηκε για ακρόασησήμερα -30Νοεμ­ βρίου, 1990,στις 12το μεσημέρι. «c Ο δικαστικός επιδότης προσπάθησε, χωρίς επιτυχία στοσύντομοχρόνοπουμεσολάβησε,ναεπιδώσει τηνειδο­ ποίησηέφεσης στους εφεσίβλητους - εναγόμενους. Το ζήτημαπου εγείρεται είναι αν ηακρόασητηςέφε­ σης μπορεί να προχωρήσει στην απουσία των εφεσίβλη30 των -εναγομένων, στους οποίους δεν έχει επιδοθεί ειδο­ ποίησηέφεσης. Οδικηγόροςτωνεφεσειόντων εισηγήθηκε όπωςη ακρό­ αση γίνει τώρα στην απουσία των εναγομένων, γιατί το αντικείμενοτηςέφεσης είναιεπείγον. 1041 ΣτυλιανΙδης,Δ. Cyprus Sulphurκ.α.ν.Παραρλάμα κ.α.
(1990)Επιχειρηματολόγησε ότι: (α)Οθ.17 της Δ.35 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας ορίζει προθεσμίατεσσάρων ημε­ ρώνγιακαταχώρισητης έφεσης, ενώ οχρόνος που κα­ θορίζεται γιαεπίδοση τηςειδοποίησης έφεσης στους 5 θ.θ.5και2 είναι πολύ μεγαλύτερος. Τούτο οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οΘ.5, πουπρονοεί επιτακτικάγιαεπί­ δοση, δεν έχει εφαρμογή σεέφεση εναντίον απόφασης σεμονομερήαίτηση. (β)Το Άρθρο 9, τώρα αναριθμημένο σε8, του περί 10 Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, (Κεφ. 6, Νόμοι 11/65, 161/89, 228/89),προβλέπει για έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος, μεορισμένες προϋποθέ­ σεις,σεαίτησηχωρίς ειδοποίησηστοάλλο μέρος.Ωςεκ τούτου, και στην έφεση πρέπει να ακολουθηθεί ηίδια 15 διαδικασία. (γ) Υποχρέωσηγια επίδοση,σε περιπτώσεις όπωςη παρούσα,θαήταναντίθετημετοσυνταγματικόδικαίω­ μα που κατοχυρώνεται μετην παράγραφο 2 τουΆρ­ θρου30καιτοΆρθρο35τουΣυντάγματοςπουεπιβάλ- 20 λει στις Αρχές της Δημοκρατίας να διασφαλίζουν την αποτελεσματική εφαρμογήτων διατάξεων του Μέρους IIτουΣυντάγματος- "περίτων Θεμελιωδών Δικαιωμά­ τωνκαι Ελευθεριών". Το Ανώτατο Δικαστήριο ασκεί τη Δευτεροβάθμια - 25 Ανώτατη Εφετειακή-Δικαιοδοσία,πουπεριλαμβάνει εφέ­ σεις από αποφάσεις Δικαστηρίων που ασκούν πολιτική δικαιοδοσία,με βάση ταΆρθρα 152.1 και 155.1 τουΣυν­ τάγματος,το Άρθρο25 τωνπερί Δικαστηρίων Νόμωντου 1960 μέχρι 1990 καιτουςπερί Απονομής τηςΔικαιοσύνης 30 (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμους του 1964 έως 1988, (Αρ.33/ 64,35/75,72/77,59/81,3/87 και158/88). Ηδικαιοδοσία αυτήασκείταισύμφωνα με τους Διαδι­ καστικούς Κανονισμούς που εκδίδονται απότο Ανώτατο Δικαστήριο. 1042 35 1ΑΛΛ, Cyprus Sulphurκ.α.v. Παραρλαμα κ,α. Στυλιανίόης,Λ. Τοθέμαπουεγείρεται ρυθμίζεταιαπότηΔ.35 τωνΔια­ δικαστικώνΚανονισμών.Οθ.17τηςΔ.35 έχει:- 5 10 "17. Όταν έχει απορριφθείμονομερής (ex parte)αί­ τησηαπότοκατώτεροΔικαστήριο,θαχωρεί έφεσηστο Ανώτατο Δικαστήριο.Τέτοιαέφεσηπρέπει να ασκείται εντός τεσσάρων ημερών από τηνημερομηνία τηςαπόρ­ ριψης από το κατώτερο Δικαστήριο, ή εντός τέτοιας παρατεταμένης προθεσμίας που θαεπέτρεπε οδικα­ στής του κατωτέρου Δικαστηρίου ήτου ΑνωτάτουΔικαστηρίου,καιοιπρόνοιες πουαφορούν εφέσεις ενα­ ντίον ενδιαμέσων διαταγμάτων πρέπει να εφαρμόζονται." Ο Θ.5 της Δ.35 επιβάλλει την επίδοση της ειδοποίησης έφεσης σεόλα τα μέρη που επηρεάζονται άμεσα απότην 15 έφεση. Στις υποθέσεις Johnson v.Pole
(1987)1C.L.R.311 και Isorropimene Zootrofev. Kaloudes
(1988)1 C.L.R.45, αποφασίστηκεότι,σε έφεση εναντίον διαταγής πουαπορ­ ρίπτει μονομερή αίτηση για προσωρινό διάταγμα; οενα20 γόμενος είναι διάδικος που επηρεάζεται άμεσα από την έφεσηκαι,ως εκτούτου,ειδοποίησητης έφεσης πρέπει να επιδίδεταισ'αυτό. Η αρχή "ουδείς δικάζεται ανήκουστος" είναι καλά εμπεδωμένη στο σύστημα απονομήςτηςδικαιοσύνηςστην 25 Κύπρο. Είναι βασική αρχή δικαίου ότι το Δικαστήριο αποφασίζει τις διαφορές τωνμερών αφού ακούσει και τουςδύοδιάδικους.Δεν εκδίδει διαταγή πρινακούσεικαι το άλλο μέρος. Αυτό εκφράζεται μετολατινικό αξίωμα audi alteram partem. Κατάπαρέκκλισηόμως ονομοθέτης, 30 σε κατεπείγουσες περιπτώσεις ή άλλες ιδιάζουσες περι­ στάσεις, για να είναι αποτελεσματική ηθεραπεία, επιτρέ­ πει την έκδοση διαταγμάτωνχωρίς ειδοποίηση'στο άλλο μέρος. Αυτό έχει νομοθετηθεί μετοεδάφιο
(1)τουΆρ­ θρου8τουΚεφ.6. • 35 Ονομοθέτης περιόρισε χρονικάτην ισχύ του διατάγ1043 Στυλιανίδης,Δ. CyprusSulphurχ.α.ν.Παραρλαμα χ.α.
(1990)ματοςπουεκδίδεταισε μονομερή αίτησηκαικαθόρισετη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται μετάτην έκδοση του. Τούτο παραμένει σεισχύ για χρόνο όχιμακρύτερο απόόσο είναι αναγκαίοςγιατηνεπίδοσηειδοποίησηςτου στον επηρεαζόμενο καιτηνπαροχή τηςδυνατότητας σ* 5 αυτόν να εμφανιστεί ενώπιον τουΔικαστηρίου γιαναενστεί. Διάταγμα πουπροβλέπει ισχύ μακρύτερηαπόόσηπε­ ριοριστικά ονομοθέτης έθεσε μετοεδάφιο
(3)δεν είναι έγκυρο -(βλ.υπόθεσηAcropolShippingCompanyLtd and 10 Others v.Petros I. Rossis
(1976)1C.L.R.38στις σελ. 5153· Attorney-General &Another(No. 2) v.Sawides
(1979)1C.L.R. 349,σελ. 371). To Άρθρο25
(3)των περί Δικαστηρίων Νόμων προνο­ εί, μεταξύ άλλων, ότιτοΑνώτατο Δικαστήριο, κατάτην 15 ακρόασηκαιδιάγνωσηοποιασδήποτεέφεσης, "δύναταινα δώση οιανδήποτεαπόφασινήνα εκδώση οιονδήποτεδιά­ ταγμα το οποίον αι περιστάσεις τηςυποθέσεως δικαιολο­ γούν,συμπεριλαμβανομένου καιδιατάγματοςπερίεπανακροάσεως της υποθέσεως υπό του εκδικάσαντος αυτήν ή 20 άλλου αρμοδίου δικαστηρίου ωςθα διέτασσε τοΑνώτατον Δικαστήριον". ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,σύμφωνα μετηΔ.35 Θ.8, έχει εξουσία "ναεκδίδει οποιαδήποτεαπόφασηκαι ναεκδίδει οποιοδήποτεδιάταγμα πουέπρεπεναείχεεκδοθεί,καινα 25 εκδίδει οποιοδήποτε περαιτέρω ήάλλο διάταγμαπουθα απαιτούσεη περίπτωση". Το Ανώτατο Δικαστήριο, ως εκ τούτου,δύναται, αν οι περιστάσεις δικαιολογούν καιη περίπτωση απαιτεί, σε έφεση από άρνηση ΕπαρχιακούΔικαστηρίου, ναεκδίδει 30 προσωρινό διάταγμα.Το διάταγμα αυτόόμως είναιτελι­ κόκαιτο επηρεαζόμενοπρόσωποδενέχειτοδικαίωμαέν­ στασης που προβλέπει τοΆρθρο 8του Κεφ. 6*δεν έχει την ευκαιρία να ακουστεί μετά την έκδοση του τελεσίδι­ κου διατάγματοςκαι το ΕπαρχιακόΔικαστήριο δεν έχει 35 δικαιοδοσία να επιληφθεί οποιασδήποτεαίτησης ήάλλης 1044 1 Α.ΑΛ. Cyprus Sulphur κ.α.v. Παραρλαμακ.α. Στυλιανίδης, Δ. διαδικασίας εναντίον του διατάγματοςπου εκδίδεταιαπό το Ανώτατο Δικαστήριο - (Savvas Athanassiou v. The Attorney-General of theRepublic
(1969)1 C.L.R. 439).. Hπαράγραφος2του Άρθρου 30τουΣυντάγματος κατοχυρώνει τοδικαίωμαανεπηρέαστης δημόσιας ακροαμα­ τικήςδιαδικασίαςαπόανεξάρτητο,αμερόληπτοκαι αρμό­ διο Δικαστήριο και η παράγραφος 3 διασφαλίζει πέντε δικαιώματα,όχι εξαντλητικά, μεταξύτων οποίωνδικαίω­ μαστον καθέναναπροβάλλει τους ισχυρισμούς του ενώ10 πιον του Δικαστηρίου και να έχει επαρκήχρόνο για την προπαρασκευήτους. 5 Η πρόνοια της Δ.35 θ.5 είναι σύμφωνη με τις συνταγ­ ματικές επιταγές. Η μη επίδοση ειδοποίησης έφεσης, σε επηρεαζόμενο μέρος από έφεση, συνιστά παράβασητων 15 γενικών αρχών της απονομής της δικαιοσύνης και είναι αντίθετημετις συνταγματικές πρόνοιες. Γιαόλους τουςπιοπάνω λόγους, η επίδοσηστουςεφε­ σίβλητους -εναγόμενους είναι αναγκαίαπροϋπόθεση για τηνέναρξητηςακρόασηςτης έφεσης. 20 Το Δικαστήριο, αφού έλαβε υπόψη του το επείγον της έφεσης, αναβάλλει τηνακρόασηστις 5.00 τοαπόγευμα σή­ μερα. Δίδονται οδηγίες στοΠρωτοκολλητείο ναφροντίσει με κάθε επιμέλεια για την επίδοση της ειδοποίησης έφεσης 25 στους εφεσίβλητους -εναγόμενους. Διαταγή ωςανωτέρω. 1045

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.