← Κύπρος

clr/1990/1990_1_1051.pdf

Ι ΑΛΛ. 6Δεκεμβρίου. 1990 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,ΚΟΥΡΡΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΔΜές] CYPRUSSULPHURANDCOPPER COMPANY LIMITED ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσείοντες-Ενάγοντες, v. ΠΑΡΑΡΛΑΜΑ ΛΤΔ., Εφεσιβλήτων-Εναγομένων (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8287). 5 Προσωρινά Διατάγματα— Έκδοσημετά από μονομερή αίτηση — Δυ­ νατότητα εκδόσεωςτον διατάγματος "επίαποδείξει τον κατεπείγο­ ντος ή άλλων ιδιαζονσών περιστάσεων" βάσει τον άρθρον 9

(1)τον ΠερίΠολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6— Κατά πόσο, εάν ικανοποιείται ηρηθείσα προϋπόθεση, το Δικαστήριο υποχρεούται 10 να εξετάσει αν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις τον άρθρον 32 του ΠερίΔικαστηρίων Νόμου, 1960(Ν14/60), και αν ναι, ναεκδώ­ σει το διάταγμα — Αρνητική ηαπάντηση στο ερώτημα— Οι Περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμοί, θ. 48,Καν.
(3)— Διακριτική εξου­ σία ναδιαταχθεί όπωςηαίτηση γίνει διά κλήσεως. 15 20 25 Έφεση—Διακριτική εξουσία — ΕπέμβασηΕφετείου— Εφαρμοστέες αρχές. • Συνταγματικό Δίκαιο — Ανθρώπινα δικαιώματα — Σννταγματικές διατάξεις, πον έχουν πηγή διεθνείς συμβάσεις — Πώς ερμηνεύο­ νται — Ιδιωτική και Οικογενειακή ζωή στο άρθρο 15.1 —Προέρχεται από τοάρθρο 8της Ευρωπαϊκής ΣυνθήκηςΠερί Προασπίσε­ ως τωνΑνθρωπίνωνΔικαιωμάτων, τοοποίο,όμως, αναφέρεταισε "δημοκρατική κοινωνία"— Η ελευθερίατης γνώμης και τηςλήψε­ ως και μεταδόσεως πληροφοριών είναι η λνδία λίθος της Δημο­ κρατίας — Σύνταγμα, άρθρο19. Κεντρική Τράπεζα — Ο Περί Κεντρικής Τραπέζης Νόμος, 1963, άρθρο 17
(4)— Τιμωρητικής φύσεως — Κατά πόσο δημιουργεί αγώγιμο δικαίωμα. Η εφημερίδα ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ εδημοσίευσε τμήματααλληλο­ γραφίαςτων εναγουσώνμετηνΚεντρικήΤράπεζα,σχετιζόμεναμε αγοραπωλησίες μετοχώνκαι προανήγγειλεδημοσίευση όλων των εγγράφων και στοιχείων, σχετικών με σχέδιο των εναγουσώννα μετατρέψουν μεταλλείο,γνωστό ως μεταλλείο της λίμνης,σετου- 1051 CyprusSulphurκ.σ.v.ΠαραρλάμαΛτδ.
(1990)ριστικήπεριοχή. Οι ενάγουσες κατεχώρησαν αγωγήν. Οιαιτίες αγωγής ήσανη δημοσίευση εμπιστευτικών πληροφοριών κατάπαράβαση τουάρ­ θρου 15 του Συντάγματοςκαιτουάρθρου 17
(4)τουΠερί Κεντρί5 κήςΤραπέζηςΝόμου, 1963. Ταυτόχρονα οιενάγουσεςκατεχώρη­ σαν μονομερή αίτησηπρος έκδοση προσωρινού διατάγματοςπρος απαγόρευση δημοσιεύσεως των ενλόγω εγγράφων, πληροφοριών και στοιχείων. Το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν εξέδωσετοδιάταγ- « 0 υ μα, μετο σκεπτικό ότιτο προβαλλόμενο αγώγιμο δικαίωμα δεν είναι απότα συνήθη και στην ουσία, παρά τοότιηφρασεολογία της αποφάσεωςδεν ήτανηκαλύτερηδυνατή,διέταξε όπως ηαίτη­ σηγίνει διάκλήσεως. Οι ενάγουσεςκατεχώρησανέφεση. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην έφεση, αποφάσι1.Ονομοθέτης έχει προβλέψει δυνατότηταExParte αιτήσεως για έκδοση προσωρινού διατάγματος"επί απόδειξα τουκατεπεί­ γοντος ή άλλων ιδιαζουσών περιστάσεων" (άρθρο 9
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου,Κεφ. 6). Όμως,στο ερώτημα κατά πόσο, εάν ικανοποιείται η ρηθείσα προϋπόθεση, το Δικαστήριο ^ υποχρεούται να εξετάσει αν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960(Ν.14/60) και, αν ναι,ναεκδώσει τοδιάταγμα,ηαπάντησηδεν μπορεί παρά ναείναι αρνητική. Τούτο προκύπτει τόσο απότην διατύπωσητου άρθρου - 9,όσο καιαπό τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς,καισυγ" κεκριμένα τον θ . 48, Καν.
(3),πουπαρέχει στο Δικαστήριοδιακρι­ τικήεξουσία ναδιατάξειόπωςη αίτησηγίνει διά κλήσεως.
  1. Συνταγματικές διατάξεις γιαανθρώπινα δικαιώματα, που έχουν'πηγή διεθνείς συμβάσεις, ερμηνεύονται σύμφωνα μετιςερ- -« μηνείες,πουδίδονταιστις ίδιες διατάξειςαπόδιεθνήαώματα,επι^ φορτισμένα με το καθήκον ερμηνείας και εφαρμογής των ενλόγω διατάξεων. 3.Το άρθρο 15 του Συντάγματος,που προστατεύει την Ιδιωτι­ κή και Οικογενειακή ζωή,προέρχεται απότοάρθρο8 της Ευρω­ παϊκής ΣυνθήκηςΠερί Προασπίσεως των Ανθρωπίνων Δικαίωμα- 35 των, τοοποίο, όμως, αναφέρεταισε "δημοκρατικήκοινωνία". Η ΚυπριακήΔημοκρατία είναι δημοκρατική. Ηελευθερία της γνώ­ μης και τηςλήψεως και μεταδόσεως πληροφοριών είναι ηλυδία λίθος της Δημοκρατίας. Προστατεύεται απότο άρθρο 10τηςΣυν­ θήκηςκαι απότο Σύνταγμα,άρθρο
  2. Το άρθρο 10 ερμηνεύθηκε 4 0 στις υποθέσεις Haadysideκαι TheSunday Times. 4.Το άρθρο 17του Περί Κεντρικής ΤραπέζηςΝόμου είναιφύ­ σεως τιμωρητικής. Τομέγα ερώτημα είναι, ανηπαραβίαση του, παρέχειαγώγιμο δικαίωμαιδιώτηεναντίον άλλου ιδιώτη.
  3. ΤοΔικαστήριο δενέχει ικανοποιηθεί ότιηπαρούσα περί- 1052 1 Α.Α.Δ. Cyprus Sulphur κ.α.v.ΠαραρλάμαΛτδ. πτώσηεμπίπτει στις περιπτώσεις,όπου μπορεί να επέμβεισε θέμα ασκήσεωςδιακριτικήςεξουσίαςκατωτέρουΔικαστηρίου. Η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Karyd&s TaxiCo.Ltd.v.Komodikis
(1975)1C.L.R. 32V 10 Acropol Shipping Company Ltd. and Others v. Rossis
(1976)1 C.LJi. 38Nemitsas Industries Ltd.v.S.& S.Maritime LinesLtd.and Others
(1976)1C.LJi. 3QZConstantinides v.Makriyiorghou andanother
(1978)1C.LJi. 585Papastratis v.Petndes
(1979)1C.L.R. 23V M.&M.Transport v.EteriaAstikon Leoforion
(1981)1C.L.R. 605- 15 Odysseosv.Picris Estates andOthers
(1982)1C.L.R. 557· JonitcxoLtd. v.Adidas
(1984)1C.L.R. 263Stylianou v.Slylianou
(1988)1C.L.R. 520Altrans Express Ltd. v. CVA Holdings Ltd.[1984]1All E.R. 685, 690- 20 G v.G.[1985)2All E.R.225, 228' Birkett v.James[1977]2Ail E.R. 801· FourriendOthers v.Republic
(1980)2 C.L.R. 152Costa v.Republic
(1982)2 C.L.R. 120· 9 ς l ^ Cypriot shipowners UnionandAnother v. TheRegistrar ofTrade Unions andOthers
(1988)3 C.L.R. 457Handysidc,-ScricsΑ, Τόμος24· TheSunday Times, SeriesΑ, Τόμος30. Έφεση. • Έφεσηαπότους ενάγοντες-αιτητέςκατάτηςαπόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Παπαδοποΐλλου (Κα.),Ε.Δ.),πουδόθηκεστις28Νοεμβρίου, 1990(Αρ. 1053 Cyprus Sulphurκ.α.v. Παραρλάμα Λτδ.
(1990)Αγωγής 10503/90)μετηνοποίαη αίτησητουγια προσωρι­ νόδιάταγμααπορρίφθηκε. Γ.Κακογιάννηςμε Μ. Κονχχίδου (Λ/δα), γιαχουςεφεσείοντες. Ε.Ευσταθίου με Κ. Καμένο, για τουςεφεσίβλητους. 5 Cur. adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ. ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση. Με την παρούσα έφεση προσβάλλεται απόφαση Δικαστή του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας σε μονομερή αίτηση. 10 Στην ΑγωγήΑρ. 10503/90,του Επαρχιακού Δικαστη­ ρίου Λευκωσίας, οι εφεσείοντες -ενάγοντες με μονομερή αίτηση ζήτησαν την έκδοση του πιοκάτωπαρεμπίπτοντος διατάγματος:"(α) Παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα που να 15 εμποδίζει μέχρι τηναποπεράτωση τηςεκδίκασηςτης αγωγής αυτής και/ή μέχρι άλλης ήνεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου, τους Εναγομένους και/ή τον καθένα από αυτούς και/ή τους αντιπροσώπους και/ή διοικητι­ κούς τους συμβούλους και/ή υπαλλήλους και/ήυπηρέ- 20 τες τους από του να δημοσιεύσουν και/ήνα προκαλέ­ σουν και/ή να επιτρέψουν τη δημοσίευση και/ήτην εκτύπωση και/ήτην κυκλοφορία οποιουδήποτε άρθρου και/ήδημοσιεύματος πουναπαραθέτει και^ή αποκαλύ­ πτει εμπιστευτική αλληλογραφία μεταξύ των Εναγό- 25 ντων και της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου και/ήάλλα έγγραφα και/ήντοκουμέντα που περιέχουν εμπιστευτι­ κές και/ή απόρρητες πληροφορίες αναφορικά με την αγοραπωλησία των μετοχών στο κεφάλαιοτηςΕνάγουσας/Αιτήτριας 1 και/ήαναφορικά με την προγραμματι- 30 ζόμενη ανάπτυξη της περιουσίας της Ενάγουσας/ Αιτήτριας 1 και/ήπουναπαραβιάζειτοδικαίωμα εμπι1054 1 Α.Α.Δ. Cyprus Sulphur κ.α.v.Παραρλάμα Ατ6. Στυλιανίόης, Δ. 5 10 στευτικότητας και/ή το δικαίωμαπροστασίας της ιδιω­ τικής ζωής των Εναγόντων/Αιτητών και/ήτοαποκλει­ στικό δικαίωμα των Εναγόντων χρήσης απόρρητων και/ή εμπιστευτικών πληροφοριών σχετικά μεταζητήματαπουαπειλεί να αποκαλύψειηεφημερίδα ΤΟ ΠΑ­ ΡΑΣΚΗΝΙΟ' μετοδημοσίευμα της στην έκδοσητης του Σαββάτου 24ης Νοεμβρίου 1990, στην 9ησελίδα κάτω από τον τίτλο 'Φάκελος 'ΛΙΜΝΗ' ΟΛΑ ΣΤΟΦΩΣΠΩΣ ΕΝΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟ ΠΑΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ Τ ΕΝΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ ΜΕΓΑΛΟΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ". (β)Οποιοδήποτεπαρεμπίπτονήάλλο διάταγμακαι/ ή θεραπεία εύλογηκαι/ήδίκαιηναδοθεί υπό τιςπερι­ στάσεις." Η αίτησηκαταχωρίστηκε στις 28Νοεμβρίου, 1990.Δι15 καστής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας επιλή­ φθηκε τηςαίτησης την ίδια ημέρα καιεξέδωσε την προ­ σβαλλόμενη απόφαση,ηοποίαέχει:- 20 25 30 35 " Έχω με προσοχή εξετάσει τηναίτηση, τηνεπισυνημμένη ένορκο δήλωση, και τοΤεκμήριο 1που επισυ­ νάπτεται ως καιτην οπισθογράφηση της αγωγής.Το προβαλλόμενο αγώγιμο δικαίωμαδεν είναι από τασυ­ νήθη εμφανιζόμενα στα δικαστήρια καιη νομολογία μας στο σημείο αυτό είναι ελάχιστη. Δεν κρίνω ορθόνα εκδώσω προσωρινό διάταγμα ως το ζητούμενο σε αγωγή όπου είναι προς το συμφέρον τηςδικαιοσύνης να ακουσθούν οι απόψεις των διαδίκων ως προς το αγώγιμοδικαίωμα.Δεν παραβλέπω ότι μετηναπόφαση μου αυτή τώρα ο σκοπός του αιτουμένουδιατάγματος ματαιώνεται αλλά αυτό είναι το κρατούν δίκαιοκαι θεωρώ ότι εξυπηρετούνται καλύτερα με τον τρόπο αυτό οι σκοποί τηςδικαιοσύνης. Οι αιτητές δενεπιτυγχάνουν καιη αίτηση απορρί­ πτεται. Εάν επιθυμούν δύνανται ναεπανέλθουν με αί­ τησηδιάκλήσεως καιδίδονταιοδηγίες στον πρωτοκολλητήναορίσει την αίτησησε σύντομη ημερομηνία εντός επτά ημερών απότηνκαταχώρισητης." 1055 Στυλιανίδης, Δ. Cyprus Sulphur κ.α. ν.Παραρλάμα Λτδ.
(1990)Την επομένη,29Νοεμβρίου, 1990, καταχωρίστηκε η πα­ ρούσα έφεση. Η ακρόαση άρχισε στις 30Νοεμβρίου, 1990, και συμ­ πληρώθηκε χθες -5 Δεκεμβρίου,1990. Η αίτηση στηρίχτηκε στο Άρθρο 32 των περί Δικαστή- 5 ρίων Νόμων του 1960 μέχρι 1990, (Αρ. 14/60,50/62, 11/63, 8/69, 40/70, 58^72, 1/80,35/82, 29/83, 91/83, 16/84,51/84, 83/84, 93/84, 18/85, 71/85, 89/85, 96/86, 317/87, 49/88, 64/ 90), στο Άρθρο 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, (Κεφ. 6, Νόμοι Αρ. 11/65, 161/89, 228/89), στον 10 περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό, Δ. 48, θ.θ. 1,2 και 3,στο Άρθρο 15του Συντάγματοςκαι στο Άρθρο 17
(4)τουπερί Κεντρικής Τραπέζης της Κύπρου Νόμου του 1963, (Αρ.48/63). Το Άρθρο 32
(1),
(2)των περί Δικαστηρίων Νόμων του 15 1960 μέχρι 1990 έχει:"32
(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανο­ νισμού έκαστον δικαστήριον, εντη ασκήσει της πολιτι­ κής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται ναεκδίδηαπαγορευ­ τικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτι- 20 κόν) ήνα διορίζη παραλήπτηνειςπάσας τας περιπτώ­ σεις ειςας τοδικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ήπρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ήχορηγούνται ομούμετ' αυτούαποζημιώσεις ήάλληθεραπεία: Νοείται ότιπαρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα 25 δεν θαεκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, καιότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα,θα 30 είναι δύσκολον ή αδύνατον νααπονεμηθή πλήρηςδι­ καιοσύνη ειςμεταγενέστερον στάδιον.
(2)Οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, εκδοθέν συμφώνως τω εδαφίω
(1), δύναται να εκδοθή υπό 1056 1 ΑΛΛ. Cyprus Sulphur κ.α.v. Παραρλάμα Λτδ. Στυλιανίόης, Λ. τοιούτους όρους και προϋποθέσεις ως τοδικαστήριον θεωρεί δίκαιον,καιτο δικαστήριον δύναταικαθ' οιον­ δήποτε χρόνον, επί αποδείξει ευλόγου αιτίας, ναακύ­ ρωσηήτροποποίησηοιονδήποτετοιούτονδιάταγμα." 5 Το Άρθρο 9
(1)τουπερί Πολιτικής ΔικονομίαςΝόμου προβλέπει:- 10 "9
(1)Anyorder which the Court has power to make may, upon proof of urgency or other peculiar circumstances, bemade on theapplication of any party totheaction without noticetotheother party." 15 ("9
(1)Πανδιάταγμα,όπερτο Δικαστήριον κέκτηται εξουσίαν να εκδώση, δύναται,επίαποδείξει τουκατε­ πείγοντοςή άλλων ιδιαζουσώνπεριστάσεων,ναεκδοθή τη αιτήσει του ενός των διαδίκων άνευ ειδοποιήσεως προςτον έτερον.") (Μετάφρασηαπότην Υπηρεσία Αναθεωρήσεως και Ενοποιήσεως της Κυπριακής Νομοθεσίας, Φεβρουά­ ριος1974.) Το Άρθρο 32των περί Δικαστηρίων Νόμων του1960 20 μέχρι 1990, είναι ταυτόσημο με το Άρθρο 37 τουπερί Δι­ καστηρίων Νόμου, 1953, (Αρ. 40/53),(Κεφ.8στην Κωδι­ κοποιημένη Έκδοση των Νόμων τηςΚύπρου του 1959), που είχετην προέλευση του στις πρόνοιες του Άρθρου 3 του περί Δικαστηρίων (Συμπληρωματικαί Πρόνοιαι) 25 Νόμου, 1949, (Αρ. 7/49), (Κεφ. 12τηςΈκδοσηςτου 1949). Το Άρθρο αυτόβρίσκεται στοΤέταρτο Μέρος τουΝόμου 14/60 που προβλέπει για.τις Εξουσίες των Δικαστηρίων. Με τοΆρθρο αυτό απονέμεται εξουσία στοΔικαστήριο ναεκδίδει απαγορευτικά διατάγματα.Στηνεπιφύλαξη της 30 παραγράφου
(1)ορίζονται οι ακόλουθες προϋποθέσεις πουπρέπειναικανοποιηθούνγιατηνέκδοσηπαρεμπίπτοντος'απαγορευτικούδιατάγματος:(α) Σοβαρόζήτημαγια εκδίκαση. 1057 Στυλιανίδης, Δ. Cyprus Sulphur κ.α.ν.Παραρλάμα Ατό.
(1990)(β)Πιθανότηταότι οενάγων δικαιούταισε θεραπεία στην αγωγή*και (γ)Ναείναι δύσκολο ήαδύνατο νααπονεμηθεί πλή­ ρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκ­ δοση του διατάγματος. 5 Ο τρόπος εφαρμογής του Άρθρου 32 για έκδοση,ήμη, παρεμπίπτοντος διατάγματος εξετάστηκε και αναλύθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε αριθμό υποθέσεων -(βλ., μεταξύ άλλων, Karydas Taxi Co. Ltd. v. Andreas Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321· Acropol Shipping 10 Company Ltd. and Others v. Petros I. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38· Nemitsas IndustriesLtd. v. S. & 5. Maritime Lines Ltd. andOthers
(1976)1 C.L.R. 302- Constantinides v. Makriyiorghou& Another
(1978)1C.L.R. 585· Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231· M. & M. Transport v. 15 EteriaAstikon Leoforion
(1981)1C.L.R. 605· Odysseosv. PierisEstatesand Others
(1982)1C.L.R. 557· JonitexoLtd. v.Adidas
(1984)1C.L.R. 263). Οι εξουσίες του Δικαστηρίου, με βάση το πιο πάνω Άρθρο 32, και το Άρθρο 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονο- 20 μίας Νόμου, ασκούνται σύμφωνα με τον περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό. ΜετονΔιαδικαστικόν Κανονισμόν (Μεταβατικαί Διατάξεις) του 1960, τη­ ρουμένων των διατάξεων του Συντάγματος και με τις αναγκαίες μετατροπές,καθ'ο μέτρον είναι αναγκαίες,συ- 25 νεχίζει να ισχύει ο Διαδικαστικός Κανονισμός πουεφαρ­ μοζόταν την παραμονή της ανακήρυξης της Ανεξαρτη­ σίας. ΗΔ.48, θ.8
(3)προβλέπει;"
(3)The Court or Judge dealing with an application made ex parte may direct that it be made by summons with notice to such persons as the Court or Judge may think fit. ("
(3)To Δικαστήριο ή ο Δικαστής ότανεπιλαμβάνε1058 30 1 ΑΛΛ. Cyprus Sulphurκ.α.v. Παραρλάμα Λτδ. Στυλιανίδης, Δ. ται αίτηση η οποία υποβάλλεται μονομερώς (ex parte) μπορεί να διατάξειναγίνει διάκλήσεως με ειδοποίηση σ' εκείνα τα πρόσωπαπου θα έκρινε σκόπιμο το Δικα­ στήριο ήοΔικαστής.") 5 Ένας απότους λόγους της έφεσης είναι ότι το πρωτό­ δικο Δικαστήριο δεν επέτρεψε ανάπτυξηεπιχειρηματολο­ γίας και περιορίστηκε μόνο στο περιεχόμενο της αίτησης καιτης ένορκης δήλωσης. Στο πρακτικότου Δικαστηρίου δεν υπάρχειοτιδήποτε 10 που να υποστηρίζει αυτό το λόγο έφεσης. Δενπαρουσιά­ στηκε οτιδήποτε ενώπιον μας που να δείχνει ότι το πρα­ κτικό δεν είναι πιστό και ορθό. Ως εκ τούτου, ο λόγος αυτόςαποτυγχάνει. Έχουμε με πολλή προσοχή εξετάσει την προσβαλλόμε15 νηαπόφαση. Παρόλοότι το λεκτικό της δεν είναι τοιδεώ­ δες, εξάγεται καθαρά ότι το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες να γίνει αίτησηδιάκλήσεως. ΟπρωτόδικοςΔικαστής άσκησε την εξουσία πουτουδίδει η Δ.48,θ.8
(3). Το ζήτημα που έχουμε να αποφασίσουμε είναι αν το 20 πρωτόδικο Δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του εξουσία συμφωνά με το Νόμο και τα ενώπιον του γεγονότα στην παρούσαυπόθεση. Οι αρχές,με βάσητις οποίες το Δικαστήριο επεμβαίνει στην άσκησητης διακριτικής εξουσίας απόπρωτόδικοΔι25 καστηριο, έχουν αναπτυχθεί σε σειρά Αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τελευταία των οποίων είναι η Stylianou v.Stylianou
(1988)1 C.L.R.520, στην οποίαγίνε­ ται παραπομπή στις Αγγλικές Αποφάσεις Altrans Express Ltd. v. CVA Holdings Ltd. [1984] 1All E.R. 685, 690- G. v. 30 G. [1985]2 All E.R. 225, 228- Birkett v.James[1977]2 All E.R. 801, απόφασητου Lord Diplock. Υιοθετούμε το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Altrans ExpressLtd., (ανωτέρω),τοοποίοέχει σε ελεύθερημετάφραση:"Πρέπει να είμεθα προσεκτικοί να μην επεμβαίνουμε 1059 Ιτυλιανίδης, Δ. Cyprus Sulphur κ.α.ν.Παραρλάμα Λχδ.
(1990)στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας τουκατωτέρου Δικαστηρίου, στο οποίο οΝόμος την έχει εμπιστευτεί. Μπορούμε μόνο ναεπεμβαίνουμε στην απόφαση του, εάν έχει πλάνη,σφάλμανόμου,ήεφαρμόζειλανθασμέ­ νηαρχήδικαίου,ήλήφθηκεχωρίςοΔικαστής ναλάβει 5 υπόψητουτουςπαράγοντεςπουέπρεπεναλάβει,ή εάν ηαπόφασητουΔικαστηρίου,στηνάσκησητης διακριτι­ κής του εξουσίας, είναι καθαράεσφαλμένη και,ως εκ τούτου, κατέληξε σ' αυτή μεεσφαλμένη εκτίμηση των διαφόρων παραγόντων που έπρεπε να ληφθούν 10 υπόψη." Μ'αυτάτακριτήριαθαπροσεγγίσουμε τηνπροσβαλλό­ μενηαπόφαση. Ταγεγονότα,στα οποίαστηρίχτηκε ημονομερής αίτη­ ση, εκτίθενται σε επισυνημμένη ένορκο δήλωση του Στέ- 15 λιου Λυσιώτη, Διοικητικού Συμβούλουτων εφεσειόντων 1 και2.Οι ουσιώδεις παράγραφοι2,3,4και6έχουν:"
  1. ΗΕνάγουσα 1Εταιρεία είναι ΚυπριακήΕταιρεία ελεγχόμενηαπόαλλοδαπούς καθ'ότιμέχρι στιγμήςτο μεγαλύτερο ποσοστό των μετοχών στοκεφάλαιο της 20 (συγκεκριμένα 196,185απόσύνολοεκδοθεισών 196.196 μετο ('ΑΡΣΙΝΟΗ').Μεγραπτήσυμφωνία ημερομηνίας 31 Οκτωβρίου 1988 μεταξύ της 'ΑΡΣΙΝΟΗ' και της Ενάγουσας 2 Εταιρείας η οποία ανήκει εξ ολοκλήρου σε Κύπριους μετόχους μεταξύ τωνοποίων καιστον 25 Ενάγοντα 3,συμφωνήθηκε η πώληση τωνπιο πάνω με­ τοχών στο κεφάλαιοτης Ενάγουσας 1πουκατέχονται από την 'ΑΡΣΙΝΟΗ' προς την Ενάγουσα2 έναντι του τιμήματος και σύμφωνα μετους όρους πουαναφέρο­ νταιστην ενλόγωσυμφωνία. 30 3.Γιατηνυλοποίησητηςπιοπάνω Συμφωνίαςζητή­ θηκε ηάδειατης Κεντρικής ΤράπεζαςΚύπρουσύμφω­ να μετιςπρόνοιες του Περί Ελέγχου Συναλλάγματος Νόμου, Κεφ.
  2. Ακολούθησε μακρά αλληλογραφία μεταξύτης Ενάγουσας2καιτωνδικηγόρωντης απότη 35 μιακαιτης Κεντρικής Τράπεζας Κύπρουαπότηνάλλη 1060 1ΑΛΛ, Cyprus Sulphurκ,α.v.Παραρλάμα Λτδ. Στυλιανίδης,Δ. 5 10 15 20 25 30 35 και έγιναν αλλεπάλληλες συναντήσεις με διάφορους αξιωματούχους και λειτουργούς τηςΤράπεζας συμπε­ ριλαμβανομένου καιτου Διοικητού της κ. Α. Αυξε­ ντίου, αλλά τοθέμα παραμένει ακόμησε εκκρεμότητα. Υποβάλλω ευσεβάστως, καιέτσι με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Εναγόντων, ότι ηόλη αλληλογραφία με­ ταξύ τηςΕνάγουσας 2 και/ή των δικηγόρων της και/ή τα όσαδιαμείφθηκαν μεταξύ της Ενάγουσας 2 και^ή του Ενάγοντα 3 και της Κεντρικής Τραπέζης Κύπρου πάνω στο πιο πάνω ζήτημα είναι απόρρητα και εμπι­ στευτικά και υπόκεινται στην προστασία του Συντάγ­ ματος καιτουΝόμουως καιτουΤραπεζιτικού απόρρη­ του το οποίο η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου έχει υποχρέωση ναδιαφυλάσσει. Πιοσυγκεκριμένα παραπέμπω το Δικαστήριο στο Άρθρο 15 τουΣυντάγματος και στο Άρθρο 17
(4)του Περί Κεντρικής Τραπέζηςτης Κύπρου Νόμου, 1963.Υποβάλλω επίσης ότι και τα πρακτικά των Εναγουσών 1και/ή2 ως και τα άλλα έγ­ γραφα που σχετίζονται με την πιο πάνωαγοραπωλησία μετοχών και/ή με την προγραμματιζόμενη ανάπτυξη της περιουσίας της Ενάγουσας 1 είναι εμπιστευτικά και/ή απόρρηταέγγραφατων οποίων ηαποκάλυψη και/ ή δημοσίευση παραβιάζειτοδικαίωμα εμπιστευτικότη­ τας και/ήτοδικαίωμα προστασίας της ιδιωτικής ζωής των Εναγόντων. 4. ΟιΕναγόμενοι 1είναι οι εκδότες,οΕναγόμενος2 ο κατά νόμο υπεύθυνος και οΕναγόμενος 3Συντάκτης της Παγκυπρίου κυκλοφορίας εβδομαδιαίας εφημερί­ δας ΤΟΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ'. Στην έκδοση της του Σαββάτου 24ης Νοεμβρίου 1990 η πιο πάνω εφημερίδαδημο­ σίευσε άρθρο στην 9η σελίδα κάτω απότον τίτλο 'Φάκελος 'ΛΙΜΝΗ' -ΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ -ΠΩΣ ΕΝΑ ΜΕ­ ΤΑΛΛΕΙΟ ΠΑΕΙ ΝΑΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ Σ'ΕΝΑ ΤΟΥΡΙ­ ΣΤΙΚΟ ΜΕΓΑΛΟΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ' το οποίο χρησιμοποιεί και/ήαποκαλύπτει τιςπιο πάνω απόρρητες και/ή εμπιστευτικές πληροφορίες καιαπειλεί να προβεί σε^ συνέχεια δημοσιεύσεων και/ήαποκαλύψεων 'μεεπίση­ μα έγγραφα, μεσχέδια, μεπρακτικάσυνεδριάσεων και με όλα τα ντοκουμέντα', παραθέτει δεστοάρθρο αυτό 1061 Στυλιανιδης,Δ. Cyprus Sulphurχ.α.ν.Παραρλάμα Λτδ.
(1990)φωτοτυπίες επιστολών που ανταλλάγηκαν μετην Κε­ ντρική Τράπεζα Κύπρου, απειλώντας να δημοσιεύσει ολόκληρες τιςεπιστολές ωςκαι άλλες παρόμοιες επι­ στολές και/ήπρακτικάσυνεδριάσεων των Εναγουσών εταιρειών "6.Η συμπεριφοράτωνΕναγομένωνόπωςεκτίθεται πιο πάνωκαι ηαπειλή τους να συνεχίσουν τηδημοσί­ ευσηαπόρρητωνεγγράφωνκαιπληροφοριών κατά κα­ τάφορηπαραβίασητουδικαιώματοςεμπιστευτικότητας και/ήτου δικαιώματοςπροστασίαςτης ιδιωτικής ζωής 10 των Εναγόντωνσυνιστά σαφήκαιανεπίτρεπτη επέμβα­ ση στα νόμιμα και/ήσυνταγματικά κατοχυρωμένα δι­ καιώματα των Εναγόντων. Περιπλέον, κατάπάσαπι­ θανότητα οι εμπιστευτικές και/ή απόρρητες πληρο- .• φορίες προήλθαναπό υπάλληλο της Κεντρικής Τράπε- 15 ζας Κύπρουοοποίοςτις έλαβε λόγω τουλειτουργήμα­ τος του καιτις οποίες είχε υποχρέωση να τηρήσει απόρρητες, μεσυνέπεια νακαθίστανταικαιοιΕναγό­ μενοι συναυτουργοί πλημμελήματος (άρθρο 17
(4)του περί Κεντρικής Τραπέζηςτης ΚύπρουΝόμου, 1963 και 20 άρθρα20και 135 τουΠοινικούΚώδικα, Κεφ.154)." Ο δικηγόρος των εφεσειόντων υπέβαλεότι το στοιχείο του κατεπείγοντος ικανοποιήθηκε, όπως φανερώνεται από το λεκτικό της πρωτόδικηςαπόφασης.Ως εκτούτου, μεβάση το εδάφιο 1 τουΆρθρου 9τουπερίΠολιτικήςΔι- 25 κονομίαςΝόμου,το πρωτόδικοΔικαστήριο έπρεπεναεκ­ δώσει το αιτούμενο διάταγμα χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος. Το εδάφιοαυτόείναι δυνητικό.Απονέμει εξουσία στο Δικαστήριο, "επίαποδείξει τουκατεπείγοντος ή άλλων 30 ιδιαζουσών περιστάσεων", ναεκδώσει παρεμπίπτονδιά­ ταγμασε μονομερή αίτηση.ΤοΔικαστήριο έχειδιακριτική ευχέρεια,τηνοποίαπρέπειναασκείδικαστικάμεβάση τις ορθέςαρχέςκαιταγεγονότατηςυπόθεσης. Ο ευπαίδευτοςδικηγόρος των εφεσειόντων εισηγήθηκε 35 ότι το πρωτόδικοΔικαστήριο έπρεπετο ίδιο,στη μονομε1062 5 1Α.ΑΛ. Cyprus Sulphurχ.α.v.Παραρλάμα Λτδ. Στυλιανίδης,Δ. ρή αίτηση, να εξετάσει αν οιτρεις προϋποθέσεις της επι­ φύλαξης της παραγράφου 1του Άρθρου 32των περίΔι­ καστηρίων Νόμωντου 1960 μέχρι 1990 ικανοποιούνταν. ^ Ο αιτητής πρέπει ναικανοποιήσει τοΔικαστήριο ότι υπάρχει πιθανότητα ότι δικαιούται στη θεραπείαπου ζητά μετην αγωγή -να υπάρχει ορατότητα επιτυχίας της αγωγής. Ουσιώδες στοιχείο είναι ηύπαρξη αγώγιμουδι­ καιώματος. Στην αγωγή και στη μονομερή αίτηση παρατίθεταιτο 10 Άρθρο 15του Συντάγματος,που λήφθηκε απότο Άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση τωνΑν­ θρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθε­ ριών. Αυτό διασφαλίζει την ιδιωτική και οικογενειακή ζωή. Η παράγραφος2, όμως, τωνδύο αντίστοιχων πιο 15 πάνω Άρθρων, επιτρέπει επέμβαση στην ιδιωτική καιοι­ κογενειακή ζωή,πουπροβλέπεται απόνόμο και είναι ανα­ γκαία για τους λόγους που εκτίθενται στα πιο πάνω Άρθρα. Εγείρεται θέμα εάνοι επιστολές, ή/και ταέγγραφα, 20 αντικείμενο της αίτησης για το παρεμπίπτον διάταγμα, καλύπτονται από τους όρους "ιδιωτική και οικογενειακή ζωή". Περαιτέρω,τοδικαίωμα της- ιδιωτικής και οικογε­ νειακής ζωής πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση με την προστασία των δικαιωμάτωνκαι ελευθεριών, πουτο Σύν25 τάγμαεγγυάταιγιακάθεάλλο πρόσωπο. Το Άρθρο 8της Σύμβασης αναφέρεταιστη "δημοκρατι­ κή κοινωνία". Η Πολιτεία της Κύπρου είναι δημοκρατική κοινωνία και, παρόλο ότι η φράση αυτή δεν περιέχεται στο Άρθρο 15του Συντάγματος,δεν μπορεί ναπαραβλε30 φθεί. Το Άρθρο 19 του Συντάγματος εγγυάταικαιδιασφαλί­ ζει τοδικαίωμα της ελευθερίας του λόγου και έκφρασης, που περιλαμβάνει την ελευθερία της λήψης και μετάδοσης 1063 Στυλιανί&ης,Δ. Cyprus Sulphur κ.α.ν.Παραρλάμα Λτ6.
(1990)πληροφοριών και ιδεών. Αντιστοιχεί το Άρθρο τούτομε τοΆρθρο 10τηςΣύμβασης. ΗΔημοκρατίατης Κύπρου,μετοΆρθρο5της Συνθή­ κης Εγκαθιδρύσεως, ανέλαβε ναδιασφαλίσει στονκαθένα εντός της δικαιοδοσίας τηςανθρώπινα δικαιώματα και 5 βασικές ελευθερίες, όμοια με εκείνα που εκτίθενταιστο Μέρος ΙτηςΕυρωπαϊκής Σύμβασης για τηνΠροάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, πουυπογράφτηκε στηΡώμη στις 4 Νοεμ­ βρίου, 1950,και του Πρωτοκόλλου στη Σύμβαση, που 10 υπογράφτηκεστο Παρίσι στις 20Μαρτίου, 1952. Σύμφω­ να μετηνπιοπάνωανάληψη, οισυντάκτεςτου Συντάγμα­ τος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο Μέρος II-"Περί των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων καιΕλευθεριών" -αντί­ γραψαν,σχεδόν,τηΣύμβαση. 15 Έχει νομολογηθεί στις υποθέσεις Fourri &Others v. Republic
(1980)2 C.L.R. 152· Costa v.Republic
(1982)2 C.L.R. 120· και στην Cypriot ShipownersUnion and Anotherv. TheRegistrarofTrade UnionsandOthers
(1988)3 C.L.R.457, ότισυνταγματικές διατάξεις που προήλθαν 20 απόΔιεθνείς Συμβάσεις ερμηνεύονται σύμφωνα μετιςερ­ μηνείες πουδίδονται στις ίδιες πρόνοιες από ΔιεθνήΣώ­ ματα, τα οποία έχουν καθήκον ερμηνείας και εφαρμογής των ιδίωνδιατάξεων. Στις υποθέσεις Handyside, SeriesΑ, Τόμος 24,και The 25 Sunday Times, Series Α,Τόμος 30, τοΕυρωπαϊκό Δικα­ στήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ερμήνευσεκαιεφάρμο­ σε το Άρθρο 10της Σύμβασηςκαιαναφέρθηκεστοδικαί­ ωμα των μέσων μαζικής επικοινωνίας να μεταδίδουν πληροφορίες και ιδέες καιτο δικαίωμα τουκοινού να 30 λαμβάνει τις πληροφορίες αυτές.Οι όροι και περιορισμοί στην άσκησητου δικαιώματοςαυτούμπορεί ναεπιβάλλο­ νται μενόμο, αν είναι αναγκαίοι για τους σκοπούς που, περιοριστικά και ρητά,αναφέρονται στην δεύτερη παρά­ γραφοτουΆρθρου 10της Σύμβασης. 35 Η ελευθερία της γνώμης καιτης λήψης και μετάδοσης 1064 1 Α.ΑΛ. Cyprus Sulphur κ.α.v.Παραρλάμα Λτδ. Στυλιανίδης, Δ. πληροφοριών και ιδεών χωρίς επέμβαση είναι η λυδία λίθος τηςσύγχρονης δημοκρατικήςπολιτείας. Ο κ. Κακογιάννης αναφέρθηκεσεΑποφάσεις τουΑγ­ γλικού Κοινοδικαίου.Αυτές πρέπει να εξεταστούν αν συ5 νάδουν,ήείναι αντίθετες μετις συνταγματικές καισυμβα­ τικέςπρόνοιεςπουέχουμε προαναφέρει.Έχουνεφαρμογή στην έννομη τάξητης Δημοκρατίαςτης Κύπρου σύμφωνα με το Άρθρο 29
(1)(γ) τωνπερί Δικαστηρίων Νόμων του 1960 μέχρι 1990, εκτός εάν "άλλη πρόβλεψις εγένετο ήθα 10 γίνη υπό οιουδήποτε νόμου εφαρμοστέου ήγενομένου δυ­ νάμει τουΣυντάγματος ή οιουδήποτε νόμου διατηρηθέντος εν ισχύι δυνάμει της παραγράφου(β) του παρόντος εδαφίου, εφόσον δεναντιβαίνουν ήδενείναι ασυμβίβα­ στοι προςτοΣύνταγμα". 15 20 Άλλο νομικό έρεισμα της αγωγής που προβλήθηκε είναι ηπαράγραφος4του Άρθρου 17του περί Κεντρικής Τραπέζηςτης ΚύπρουΝόμουτου 1963,πουέχει:"
(4)Έκαστος Σύμβουλος, αξιωματούχος ήυπάλλη­ λος τηςΤραπέζης έχει υποχρέωσιν προς τήρησιντου απορρήτου,διά τους σκοπούς δετου Ποινικού Κωδι­ κός θεωρείται ώςανήκων ειςτην δημοσίαν υπηρεσίαν αι δεδιατάξεις του περί Προστασίας Δημοσίων Υπαλ­ λήλων Νόμου εφαρμόζονται επ'αυτών ως εάν ούτοι ήσανδημόσιοι υπάλληλοι." 25 Ηπρόβλεψη της παραγράφου αυτής είναι τιμωρητικής φύσης.Το μέγα ερώτημα πουτίθεται είναι: Από την τιμωρητική αυτή πρόνοια πηγάζει αγώγιμο αστικό δικαίωμα ιδιώτη εναντίον άλλου ιδιώτη,όπως ηπαρούσαπερίπτω­ ση, εάν τουπόβαθρο των γεγονότων ικανοποιεί τιςπρό30 νοιες τηςπαραγράφου αυτής; Μέσασ' όλο αυτότο φάσμαηπρωτόδικοςΔικαστής, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ανεξάρτητα αντο λεκτικό δεν είναι το ιδεώδες ήτομάλλον επιθυμητό,δεν εξέδωσε σε μονομερή αίτησητοπαρεμπίπτονζητούμενοδιάταγμα,' 1065 Στυλιανίδης,Δ. Cyprus Sulphur χ.α.ν.Παραρλάμα Λτδ.
(1990)αλλά,ασκώνταςτις εξουσίεςτης μεβάσητηΔ.48, θ.8
(3), έδωσεοδηγίες ναγίνει ηαίτησηδιάκλήσεως, γιανα δοθεί ηευκαιρίαστην άλληπλευρά - τους εναγομένους -εφεσί­ βλητους -ναεμφανιστούν ενώπιον Δικαστηρίου και να εκφέρουντιςδικέςτουςαπόψεις. Δενπρέπειναπαραγνω- 5 ρίζεται ηβασική αρχή δικαίου ότιτοΔικαστήριο, κατά κανόνα, δεν εκδίδει διαταγή πριν ακούσει καιτο άλλο μέρος. Αυτό εκφράζεται με το λατινικό αξίωμα "audi alteram partem". Κατάπαρέκκλισηόμωςονομοθέτης, για κατεπείγουσες περιπτώσεις ήάλλες ιδιάζουσες περιστά- 10 σεις, γιαναείναι αποτελεσματική ηθεραπεία,επιτρέπει την έκδοση διαταγμάτων χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος. Αυτό έχει νομοθετηθεί μετοεδάφιο
(1)τουΆρ­ θρου9τουΚεφ. 6. Η εισήγησητου δικηγόρου των εφεσειόντων είναι ότι, 15 μετά την απόδειξη του κατεπείγοντος, τοπρωτόδικο Δι­ καστήριο είχευποχρέωση ναπροχωρήσει στην εξέταση αν τα άλλα κριτήρια,που προβλέπει τοΆρθρο 32των περί Δικαστηρίων Νόμων του 1960 μέχρι 1990, ικανοποιού­ ντανκαιναεκδώσει τοαιτούμενοδιάταγμα. 20 Τόσον ηπαράγραφος
(1)του Άρθρου 9του περί Πο­ λιτικής Δικονομίας Νόμου, όσον καιη παράγραφος
(3)του θ.8τηςΔ. 48, μιλούν με γλώσσα διάφορη και δει­ κνύουν προς την αντίθετηκατεύθυνση.ΟπρωτόδικοςΔι­ καστής διατηρεί τηνευχέρεια ναασκήσει τηδιακριτική 25 του εξουσία εάνθαπροχωρήσει με τημονομερή αίτηση, ή εάν θαδώσει οδηγίες γιααίτηση μεκλήσηκαι ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά.Το θέμα που εγείρεται είναι: Με βάσητις αρχέςελέγχουτηςάσκησης διακριτικήςεξουσίας απόπρωτόδικαΔικαστήρια,πρέπειναεπέμβουμε; 30 Δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι η διακριτική εξουσία ασκήθηκε μεπλάνη περί το νόμο, ήμεβάση λανθασμένη νομική αρχή, ήμεαυθαιρεσία.Δενέχουμε ικανοποιηθεί ότι,μεβάση τακριτήριαπουδιέπουντονέλεγχοτηςάσκη­ σης της διακριτικής εξουσίας τουπρωτόδικου Δικαστή 35 από τοΑνώτατο Δικαστήριο, πρέπει ναεπέμβουμε στην 1066 1 ΑΛΛ. Cyprus Sulphur κ.α.v.Παραρλάμα Λτδ. Στυλιανίδης, Δ. προσβαλλόμενηπρωτόδικη δικαστική απόφαση. Γιαόλουςτουπιοπάνωλόγους, η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδασεβάροςτωνεφεσειόντων. Έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 1067

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.