(1990)21 Δεκεμβρίου, 1990 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΙΣ, Δ/στής] ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝ CERTIORARI ΚΑΙ PROHIBITION ΑΠΟ/Η ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΑΜΠΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΛΤΔ., ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΕΚΔΟΘΕΙΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 2002/88ΤΗΝ25.10.88 ΔΙΑ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΤΑΞΕ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΜΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟΥ ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟ ΔΗΜΑΤΟΣ ΥΨΟΥΣ Λ.Κ. 9,486.71 ΔΙΑ ΜΗΝΙΑΙΩΝΔΟΣΕΩΝ ΕΚ Λ.Κ. 650 ΕΚΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΚΙΝΗΤΩΝ. (Αίτηση Αρ. 166/90). Δικαιοδοσία — Είσπραξη Φόρων — Ο Περί Εισπράξεως Φόρων Νόμος, 1962 (Ν. 31/62), άρθρο 9
(1)— Κατά πόσο η δικαιοδοσία Δικαστή εξαρτάται από το ποσό τον φόρου, κατ' εφαρμογήν τον άρθρον 22
(3)0) τον Περί Δικαστηρίων Νόμον, 1960 (Ν.14/60) — Αρνητική η απάντηση στο ερώτημα. Είσπραξη Φόρων — Ο Περί Εισπράξεως Φόρων Νόμος, 1962 (Ν.31/ 62), άρθρο 9
(3)— Διάταγμα πληρωμής φόρου με δόσεις — Μη συμμόρφωση — Κατά πόσο, προ της εκδόσεως εντάλματος εκ ποιήσεως κινητής περιουσίας, απαιτείται η εκ νέον εξέταση του εν υπερημερία οφειλέτη, ως προς τα μέσα τον να πληρώσει — Αρνη τική η απάντηση στο ερώτημα. Προνομιακά Διατάγματα — Ccrtiorari/prohibition — Άδεια για κατα χώρηση αιτήσεως προς έκδοση — Εφαρμοστέες αρχές. Στην -υπόθεση αυτή η αιτούσα όφειλε φόρο ΛΚ.9.487,
- Βάσει του νόμου 31/62 το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα αποληρωμής του φόρου με μηνιαίες δόσεις ΛΚ.
- Η αιτήτριαεπλήρωσε (ορι σμένες μόνον δόσεις. Το διάταγμα, που είχε εκδοθεί απόΕπαρχια κό Δικαστή, εν περιπτώσει μη αποπληρωμής του ποσού, θα εξεδίδετο ένταλμα εκποιήσεως κινητής και/ήακίνητης περιουσίας. Οι θέσεις της αιτήτριας είναι: α) Ο Δικαστής, που είχε εκδώσει το διάταγμα, υπερέβη την δι καιοδοσία του, ενόψει του ποσού του φόρου και του άρθρου 22
(3)(β)του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 (Ν.14/60). 1104 1 ΑΛΛ. ΛάμπηςΚωνσταντιν16ης Λ*ό. β) Προ της εκδόσεως εντάλματος εκποιήσεως κινητής περιου σίας έπρεπε να είχε προηγηθεί νέα εξέταση περί της ικανότηταςνα πληρώσει. 5 γ) Το διάταγμαεν πάση περιπτώσει δεν προέβλεπε την έκδοση εντάλματος λόγω παραλείψεως πληρωμής δόσεων, αλλά μόνον σε περίπτωση μηπληρωμής τουσυνόλου του ποσού. Ως προς το σημείο (γ) πρέπει νασημειωθεί ότι κατά τον χρόνο εκδωσεως του εντάλματος εκποιήσεως κινητής περιουσίας, ο φόροςθαείχε εξοφληθεί, ανοιδόσεις επληρωνοντο κανονικά. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για άδεια,αφού δεν ικανοποιήθηκε ότι η αιτήτρια είχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Το σκεπτικό του Δικαστηρίου φαίνεταισταπιο πάνωπεριληπτικά σημειώματα καιστην παρατήρησησχετικά μετηνθέση(γ)της αιτητρίας. Η αίτηση απορρίπτεται. 15 Αναφερόμενες υποθέσας: Exparte CostasPapadopoullos
(1968)1C.LJt 486Inre Nina Panaretou
(1972)1CLJi 165Ex parteΣταύρος Θεοδούλου (Αρ.ΐχΐ990) 1Α.Α.Δ.
- 20 Αίτηση. Αίτηση για άδεια του Δικαστηρίουγια την καταχώρηση αίτησης για έκδοση διαταγμάτωνcertiorari και prohibition αναφορικά με την απόφαση του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίαςστηνυπόθεση Αρ. 2002/88 ημερ. 25.10.
- 25 Λ. Κληρέδης, για τηναιτήτρια-εταιρεία. Cur. adv. vult. Ο Δικαστής κ. Χρυσοστομής ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ.: Με την παρούσααίτηση ηαιτή30 χρια εταιρεία(αιτήτρια)ζητάάδεια από το Δικαστήριο να καταχωρήσει αίτηση για έκδοσηδιατάγματος Σερτιοράρι διά του οποίουτο εκδοθέν, από το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας, δυνάμει του άρθρου 9 του Περί Εισπράξεως 1105 Χρυσοστομής,Δ. ΛάμπηςΚώνσταντινίδηςΛχ&.
(1990)Φόρων Νόμου του 1962, διάταγμα της25.10.88,στην αίτη ση για βεβαίωση φορολογικού χρέους της αιτήτριας αρ. 2002/88,ναακυρωθεί. Παράλληλα ηαιτήτριαζητάάδειαγια να αποταθεί στο Δικαστήριο για παρεμπόδιση εκτέλεσης του εντάλματος εκποιήσεως κινητών εναντίον της, με απαγορευτικό διά ταγμα Prohibition. 5 Τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται η αίτηση ανα φέρονται στην ένορκη δήλωση του διευθύνοντος συμβού λου της αιτήτριας ημερ. 12.12.90 που την συνοδεύει και ίο είναι ταακόλουθα. Την25.10.88ηΚατηγορούσα ΑρχήτουΤμήματος Εσω τερικών Προσόδων, καταχώρησε στο ΕπαρχιακόΔικαστή ριο Λευκωσίας πιστοποιητικό του Διευθυντού Εσωτερι κών Προσόδων ότι το ποσό των £9,487.71 σ. ήτο 15 πληρωτέο, το δε Δικαστήριο βεβαιώνοντας το χρέος της αιτήτριας, εξέδωσε διάταγμα ημερομ. 25.10.88, τεκμήριο Α, για την πληρωμή του πιοπάνωποσού διά μηνιαίωνδό σεων εκ £650εκάστης απότην 1.11.
- Περαιτέρω το Δικαστήριο διάταξεταακόλουθα: 20 "Αν ο καθ'ου η αίτηση παραλείψει να πληρώσει το πιο πάνω ποσό, τότε να εκδοθεί ένταλμα εκτέλεσης κι νητής και/ήακίνητης περιουσίας για την κατάσχεσηκαι πώληση τέτοιου μέρους της κινητής περιουσίας του καθ' ου η αίτηση που να ικανοποιεί την εξόφληση της 25 παρούσας διαταγής και/ή οποιουδήποτε οφειλόμενου υπολοίπου." Μετά την έκδοση του ως άνω διατάγματος, ηαιτήτρια πλήρωσε αριθμό δόσεων έναντι του χρέους της,παραμένει όμως υπόλοιπο £5,
- Σύμφωνα με το διάταγμα η εξόφληση του χρέους θα έπρεπε να είχε γίνει, υπολογίζω, μέχρι τον Ιανουάριοτου
- 1106 3 0 1 ΑΛΛ. ΛάμπηςΚώνσταντινίδηςΛτδ. Χρυσοστομής,Δ. Εν όψει της παράλειψης της αιτήτριας νακαταβάλει ανελλειπώς τις δόσεις της ή/και να εξοφλήσει το χρέος της,εκδόθηκε εναντίον της ένταλμα εκποιήσεως τηςκινη τήςτηςπεριουσίας. 5 Είναι ο ισχυρισμός της αιτήτριας που απορρέειαπό την ως άνω αναφερόμενη ένορκη δήλωση του διευθύνο ντος συμβούλου τηςκαιαπόσυμπληρωματική ένορκη δή λωση του ιδίου, ημερομ. 14.12.90, πως το διάταγματης 25.10.88 είναικατάφοραπαράνομογιατί: 10 (α)ΕκδόθηκεαπόΕπαρχιακόΔικαστήπουδενείχε αρμοδιότητα νατο εκδόσει, επειδήτοποσό τουχρέους ήτοπέρανή εκτόςτηςδικαιοδοσίας του. 15 20 25 (β)Παρανόμωςδόθηκε εντολήγια έκδοσηεντάλμα τος εκποιήσεως κινητών, επειδή το ένταλμα αυτόδιατάχθηκε από το Δικαστήριο να εκδοθεί σε περίπτωση παράλειψης της αιτήτριας να πληρώσει ολόκληρο το οφειλόμενο ποσόκαιόχιοποιασδήποτεδόση. (γ) Η προσθήκη στο διάταγμακαι/ήαπόφασητου Δικαστηρίου ημερομ. 25.10.88του όρου περί εκδόσεως εντάλματος κινητών ή ακινήτων, σε περίπτωση παρά λειψης πληρωμής, αντίκειται προς ταάρθρα82(a), 88 και 89 του Κεφ.6καιτους κανόνες φυσικήςδικαιοσύ νης,εφόσονδιατάττειτηνέκδοσηεντάλματοςεκποιήσε ως κινητής περιουσίας, χωρίς νέα έρευνα ως προςτην ικανότητα της αιτήτριας να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό και χωρίς να ακουστεί η αιτήτρια ως προς το θέμααυτό. Ο δικηγόρος της αιτήτριας αναφέρθηκε επίσης στις υποθέσεις ex parte Nina Panaretou
(1972)1CLR 165,και 30 ex parteCostas Papadopoulos
(1968)1 CLR 496, για να υποστηρίξει τησωστήθέση,πωςστο παρόνστάδιοτο Δι καστήριο εξετάζει ανυπάρχειεκπρώτηςόψεως συζητήσι μηυπόθεση,πουναδικαιολογεί επαρκώςτηνπαραχώρη ση της αιτούμενης άδειας και δεν είναι αναγκαίο να 35 εμβαθύνει περισσότερο. Ακόμα θαπρόσθετα πως η παρο1107 Χρυσοστομής,Δ. ΛάμπηςΚώνσταντινίοης Λτ6.
(1990)χή άδειαςανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστη ρίου και η αίτηση πρέπει να γίνεται καλόπιστα για την αποκατάστηση της νομιμότητας. Ο χρόνος μέσα στον οποίο υποβάλλεται ηαίτησηαποτελεί ουσιώδηπαράγοντα γιατηνανάληψηκαιτην άσκησητηςδικαιοδοσίας.(Βλ. εξ 5 πάρτε Σταύρος Θεοδούλου, αρ. 87/90, ημερ. απόφασης 8.6.90
(1990)1 Α.Α.Δ.438). Θαασχοληθώ πρώτα μετο θέμα της αρμοδιότητας του ΕπαρχιακούΔικαστή πουεξέδωσετοδιάταγμα. Είναι ηεισήγησητου δικηγόρου της αιτήτριας πως το 10 ποσό των £9,487.71σ., που διάταξε ο Επαρχιακός Δικα στής να πληρώσει η αιτήτρια με μηνιαίες δόσεις, ήταν πέραντουορίου πουείχεαρμοδιότηταναδιατάξεικαι βα σίστηκεστις πρόνοιες τουπερί Δικαστηρίων Νόμου14/60, όπως τροποποιήθηκε, άρθρο 22
(3)(β), το οποίο αναφέρει ^ ταακόλουθα: "22
(1)
(2)
(3)Έκαστος Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου, έκαστος Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής ή έκαστος 20 Επαρχιακός Δικαστής μόνος, θα έχη αρμοδιότητα να ακούηκαι αποφασίζη:(α) (β)οιανδήποτε αγωγήν,πλην εκείνης εις ηνεφαρμό ζεται ηπαράγραφος(α)του παρόντος εδαφίου,εις την 25 οποίαν το αμφισβητούμενον ποσόν ήηαξίατης επιδί κου διαφοράς δεν υπερβαίνει προκειμένου μεν περί Προέδρου ήΑνωτέρου ΕπαρχιακούΔικαστού ταςδέκα χιλιάδαςλίρας,προκειμένου δεπερί ΕπαρχιακούΔικα- 1108 1 ΑΛΛ. Λάμπης Κωνσταντινίδης Λτδ. Χρυσοστομής, Δ. στού ταςπέντε χιλιάδαςλίρας. 5 Όμως στην προκειμένη περίπτωση δεν πρόκειται περί αγωγής σύμφωνα με την έννοια που καθορίζει ο νόμος, και ο ΕπαρχιακόςΔικαστής δεν άκουσε και ούτε αποφά σισεαμφισβητούμενοποσό ή αξίαεπιδίκουδιαφοράς. Σύμφωναμετις πρόνοιες τουΝόμου31/62,καιαφούο οφειλόμενος απότην αιτήτρια φόρος κατέστη πληρωτέος και απαιτητός, ο Υπουργός Οικονομικών εξέδωσεΈνταλ10 μα, το οποίο ο Φοροεισπράκτοραςδεν κατόρθωσε να ει σπράξει. Αφού ηαιτήτρια εταιρεία παράλειψε να πληρώ σει το οφειλόμενο ποσό, καταχωρήθηκε αίτηση για βεβαίωση του φορολογικού χρέους, σύμφωνα με τις πρό νοιες του Άρθρου 9
(1)του Νόμου 31/62, που έχουν ως 15 ακολούθως: 20 25 30 "9
(1)Εάνπρόσωπον οφείλον οιονδήποτε φόρον παρά λειψη να καταβάλη άπαντα τα υπ' αυτού οφειλόμενα ποσά όταν τούτο απαιτηθή υπό του Φοροεισπράκτορος, το Δικαστήριον δύναται, τη αιτήσει του Φοροεισπράκτορος και τη προσαγωγή πιστοποιητικού υπογε γραμμένου υπό του Πρώτου Λειτουργού Προσόδων, βεβαιούντος ότι ποσόν τι οφείλεται και παραμένει απλήρωτον, να καλέση το εν υπερημερία πρόσωπον ενώπιον του και να προβή εις την διενέργειαν ερεύνης περί της καταστάσεως και των μέσων διαβιώσεως του εν υπερημερία προσώπου, και να διάταξη το τοιούτο πρόσωπον όπως καταβάλητο οφειλόμενον ποσόν ομού μετά των συνεπεία της υπερημερίας γενομένων εξόδων και των άλλων όλων εξόδων ων την καταβολήν ήθελε κρίνει εύλογον, είτε παραχρήμαείτε διά δόσεων ως το Δικαστήριον ήθελεκαθορίσει.
(3)ΤοΔικαστήριον, εκδίδονδιάταγμα ως εν τωεδαφίω (Ι), δύναταικατά νόμον να διάταξηόπως,εν περι1109
(1990)Χρυσοστομής,Δ. ΛάμπηςΚωνσταντινίδης Λτό. πτώσει παραλείψεως καταβολής του οφειλομένου ποσού ή δόσεως τίνος αυτού,κατασχεθή και πωληθή κατά τον αυτόν τρόπον καθ' ον θα επωλείτο δυνάμει διατάγματος αρμοδίου Δικαστηρίου διά πληρωμήν εκ δικαστικής αποφάσεωςχρέους,τοσούτον μέρος τηςκι- 5 νητής περιουσίας του εν υπερημερία προσώπου όσον θα επήρκει διά την εξόφλησιν του υπ'αυτού οφειλομέ νουποσού. Πέραντων πιο πάνω προνοιών,είναι χρήσιμο ναανα- 10 φερθείκαιτοεδάφιο6: "
(6)Το Δικαστήριον δεν δύναταικατά νόμον κατά την διενέργειαν ερεύνης δυνάμει του εδαφίου
(1)να εξέταση το δίκαιοντης επιβληθείσης φορολογίας ήτην ακρίβειαν του οφειλομένου ποσού* το δικαστήριον 15 οφείλει ναχωρήση εις τηνέκδοσιν διατάγματοςτουως εν τοις ανωτέρω, εκτός εάν το εν υπερημερία πρόσω πον απόδειξη ότι επλήρωσε προηγουμένως το οφειλόμενον ποσόν ήότι δεν είναι το πρόσωπον το αναφερόμενον εν τω πιστοποιητικά) του Πρώτου Λειτουργού 20 Προσόδων." Από τις πιο πάνωδιατάξεις γίνεται φανερό,πως στις περιπτώσεις αυτές το δικαστικό έργο περιορίζεται στη διενέργεια έρευνας "περί τηςκαταστάσεωςκαιτων μέσων διαβιώσεως του εν υπερημερία προσώπου" και όχι στην 25 εξέταση του δικαίου της φορολογίας ήτης ακρίβειαςτου οφειλόμενου ποσού. Ηαρμοδιότητατου ΕπαρχιακούΔι καστή απορρέει από αυτό τούτο το Νόμο 31/62,που δεν θέτει περιορισμούς ως προς το ποσό του βεβαιουμένου φόρουκαιδεν περιορίζεται απότις πρόνοιες τουάρθρου 30 22 του Νόμου 14/60. Συνεπώς η εισήγησητου δικηγόρου της αιτήτριας περί αναρμοδιότηταςδεν ευσταθεί και δεν δημιουργεί εκπρώτηςόψεωςσυζητήσιμηυπόθεση. Όσον αφορά την δεύτερηεισήγησηπερί εμφανούςνο μικού σφάλματος, το οποίο συνίσταται εις το ότι όπως 35 1110 1 ΑΛΛ. ΛάμπηςΚωνσταντινίδηςΛτδ. Χρυσοστομής,Δ. έχει συνταχθεί το διάταγμα για να μπορεί να εκδοθεί ένταλμα κινητών, θαέπρεπε να είχεγίνει παράλειψη πλη ρωμής ολόκληρου του ποσού και όχι οιασδήποτε δόσεως, μια και η φράση που αναφέρεται στο νόμο "ή δόσεως 5 τίνος" παραλείφθηκεαπότο διάταγμαδεν ευσταθεί γιατί, ενπάσηπεριπτώσει, ηπληρωμή ολόκληρου του ποσού θα έπρεπε να είχε γίνει προ πολλών μηνών, όπωςανάφερα, και δεν αποδείχθηκεότι το ένταλμα εκδόθηκε προγενέστε ρα του χρόνου που ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό κατέ10 στη πληρωτέο. Ως εκ τούτου δεν απεδείχθη εκ πρώτης όψεως παρανομία ούτε καισ' αυτότοθέμα. 15 20 25 30 35 Όσον αφοράτην άλλη εισήγηση του δικηγόρου της αιτήτριας περί της παραβάσεωςτων προνοιών των άρθρων 82(a),88 και89 του Κεφ.6καιτοπαράπονοτουπερί λανθασμένης διαδικασίας που ακολουθήθηκε καιπαράβασης των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης, με βρίσκει και πάλι διαφωνούντα, γιατί το Δικαστήριο ακολούθησε τη διαδι κασία που οΝόμος 31/62 ειδικάκαθορίζειγια την βεβαίω σηφορολογικού χρέους. Οι πιοπάνω πρόνοιες του Κεφ.6 αφορούν εκτέλεση εξ αποφάσεως χρέους και εξέταση εξ αποφάσεως οφειλέτη, που είναι διαφορετική διαδικασία. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 9, εδάφιο 3, του Νόμου 31/62, το Δικαστήριο που εκδίδει το διάταγμαγια καταβολήτου οφειλόμενου ποσού,μετά απότη διενέργεια έρευνας, μπορεί ταυτόχρονα να διατάξει κατάσχεση και πώληση της κινητής περιουσίας του χρεώστη σε περίπτω ση "παράλειψης καταβολής του οφειλόμενου ποσού ήδό σεως τινός αυτού" και δεν προνοείται νέα έρευνα ή νέα παρουσία του χρεώστη. Το εδάφιο3 του άρθρου 9 αναφέρει τα ακόλουθα:
(3)Το Δικαστήριον, εκδίδον διάταγμαως εντωεδαφίω
(1),δύναται κατά νόμον ναδιάταξηόπως,εν περι πτώσει παραλείψεως καταβολής του οφειλομένου ποσού ή δόσεως τίνος αυτού, κατασχεθή και πωληθή κατά τον αυτόν τρόπον καθ' ον θα επωλείτο δυνάμει διατάγματος αρμοδίου Δικαστηρίου διά πληρωμήν εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους, τοσούτον μέρος της κι νητής περιουσίας του εν υπερημερία προσώπου όσον 1111 Χρυσοστομής,Δ. Λάμπης ΚωνσταντινίδηςΛτδ.
(1990)θα επήρκει διάτην εξόφλησιν του υπ'αυτούοφειλομέ νου ποσού. Συνεπώς ούτεκαιστηνπερίπτωσηαυτήδενδιαπιστώ νεται έκδηληπαρανομία. 5 Για τους πιο πάνωλόγους, είμαι της γνώμης πωςδεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση ώστε να δοθείάδεια για καταχώρηση αίτησης προς έκδοση εντάλματος Cer tiorariκαιProhibition. Παράλληλα, έστω καιαναποκαλυπτόταν εμφανέςνο- 10 μικό σφάλμα,δεν θαείμουν διατεθειμένος ναασκήσωτη διακριτικήμου ευχέρεια προςόφελοςτηςαιτήτριας,γιατί ηυπόκρίση αίτησηκαταχωρήθηκε καθυστερημέναμεμο ναδικό σκοπό την περαιτέρωκαθυστέρησηπληρωμήςτου οφειλόμενου απόκαιρόφόρου. 15 Ηαίτησηαπορρίπτεται. 1112