1Α.Α.Δ. 10Μαρτίου, 1990 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3ΚΑΙ 9ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964, και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΙΤΗΣΗΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΕΚ ΜΕΡΟΥΣΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΔΙΑ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΝ,ΚΑΘ' ΟΥ ΟΙΑΙΤΗΣΕΙΣΣΤΙΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΡ. 144/89-165/89. ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΕΙ ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΤΗΣΦΥΣΕΩΣ MANDAMUS ΚΑΙ CERTIORARI, και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΥΠΟΜΝΗΓΜΑ ΑΡ.265ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝΜΕ ΗΜΕΡΟ ΜΗΝΙΑ 14ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1989,ΣΤΙΣ ΠΙΟΠΑΝΩΥΠΟΘΕΣΕΙΣ 144/89-165/89(Αρ.3). (Αίτηση Αρ. 11/90). Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών — Έφεση δι' υπομνήματος — Κατά πόσον κατά την σύνταξη τον υπομνήματος ο Πρόεδρος τον Δικαστηρίου νποχρεονται να ακολονθήσει την διατύπωση τηςσχε τικής αίτησης — Αρνητική η απάντηση στο ερώτημα — Οι αρχές, πον διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας διετυπώθησαν στην υπόθεσηStyiianides v.Paschalides
(1985)1C.L.R. 49. Με βάσητην πιο πάνωνομική αρχήτο Ανώτατο Δικαστήριο, έχονταςυπόψητο περιεχόμενο τηςαίτησηςκαιτοσυνταχθένυπό μνημα,κατέληξε στο συμπέρασμαότι ορθάασκήθηκεη διακριτική εξουσίατου ΠροέδρουτουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορώνκαι γι' αυτό απέρριψετην αίτησητου Γενικού Εισαγγελέα για έκδοση certiorari και mandamus. Η αίτηση απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. Αναφερόμενες αποφάσεις: Constantimdou v. Woolworth
(1980)1CLA. 302Styiianides v.Paschalides
(1985)1CLJi. 49. 199 ΓενικόςΕισαγγελέας(AQ.3)
(1990)Αίτηση. Αίτηση από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για έκδοση διαταγμάτωνmandamus και certiorari αναφο ρικάμετοΥπόμνημα τουΠροέδρουτουΔικαστηρίουΕρ γατικώνΔιαφορώνημερ.14.10.1989στιςυποθέσεις 144/89 5 -165/
- Ε. Λο'ίζίδον (Κα.),Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τοναιτητή. Α. Σκορδής, για τουςκαθ'ων ηαίτηση. Cur. adv. wit 10 ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ.ανάγνωσετηνακόλουθη από φαση.Την8.1.90δόθηκεάδειαστον αιτητή,ΓενικόΕισαγ γελέα τηςΔημοκρατίας,νακαταχωρήσειαίτησηγιαέκδο ση προνομιακών διαταγμάτων Mandamus και Certiorari και το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες η αίτηση να επιδοθεί 15 στον δικηγόρο των καθ'ων ηαίτησηκ. Σκορδήκαι στον ΠρόεδροτουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορών.Η αίτη ση καταχωρήθηκε έγκαιρακαι οι καθ*ων ηαίτησηκατα χώρησαν ένσταση στις 7.2.90 στην οποίαεκθέτουν διάφο ρουςλόνους ένστασης. 20 Με την αίτηση για έκδοση προνομιακούδιατάγματος certiorari ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ζητά την παραπομπήστο Ανώτατο Δικαστήριο και ακύρωση του Υπομνήματος Αριθ. 265 του Προέδρου τουΔικαστη ρίου ΕργατικώνΔιαφορώνημερομηνίας 14.10.89 γιατους 25 λόγους που εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της Μάρως Κυπριανού ημερομηνίας 3.1.
- Οι λόγοι αυτοί είναι όπως φαίνονταιστηνπαράγραφο,6τηςπιοπάνωενόρκου δηλώσεως ότιταερωτήματαπροςτοΑνώτατο Δικαστήριο όπως διατυπώθηκανστο πιο πάνωυπόμνημα δεν αποδί- 30 δουνορθάτουςλόγους έφεσης. Γιατους ίδιουςπιοπάνωλόγους οΓενικός Εισαγγελέ ας της Δημοκρατίας υπέβαλε αίτησηκαιγια έκδοσηπρο200 1 ΑΛΛ. 5 Γενιχός Εισαγγελέας (Αρ.3) Χ'Τσαγγάρης,Δ. νομιακού διατάγματοςφύσεως Mandamus με το οποίο να διατάσσεται ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών να περιλάβει στα ερωτήματα του υπομνήματος προς το Ανώτατο Δικαστήριο αυτούσιους τους λόγους έφεσης που αναφέρονταιστην αίτησηγια έφεση με ημερο μηνία30.9.
- Ο ευπαίδευτοςδικηγόρος των καθ' ων ηαίτησηυπέβα λε στο Δικαστήριο πρώτον ότι θαέπρεπε νακαταχωρηθεί νέα ένορκη δήλωση καινα μηνυιοθετηθεί η ένορκη δήλω10 ση της Μάρως Κυπριανού, ημερομηνίας 3.1.90 αλλά εν πάση περιπτώσει αν το Δικαστήριο κρίνει ότι ήτο δυνατό να εξετασθεί ηαίτηση παρά την πιό πάνωένσταση του τα ερωτήματα όπως διατυπώθηκαν στο υπόμνημα από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών περιέ15 χουν την ουσία των νομικών λόγων για τους οποίουςζη τήθηκε απότον Πρόεδρο ηκαταχώρηση υπομνήματος και ότι ο Πρόεδρος είχε την ευχέρεια να συντάξει το υπόμνη μα όπως το συνέταξε. Κατ'ακολουθία ο Γενικός Εισαγγε λέας θα έχει την ευχέρεια να αναπτύξει τους λόγους έφε20 σης του κατά την ακρόασητου υπομνήματος και συνεπώς θα αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη. Για υποστήριξη της θέσης ότι ο Πρόεδρος δεν μπορούσε και ούτε έπρεπε να είχε παραπέμψει αυτούσιους τους λόγους της έφεσης, ο κ. Σκορδής αναφέρθηκε στην υπόθεση Κωνσταντινίδον ν. 25 Woolworth
(1980)1 Α.Α.Δ. 302 στησελίδα 313. Ο προσδιορισμός και η διατύπωση του υπομνήματος * αποτελούν ευθύνη του Δικαστηρίου, αποτελεί δε μέλημα του Δικαστηρίου ηδιατύπωσητου υπομνήματος ώστε: (α) τα σημεία τα οποία παραπέμπονται να περιορίζονται 30 αποκλειστικά σε νομικά θέματακαι (β)να προσδιορίζεται επακριβώς η φύση της αμφισβήτησης του πρωτόδικου δι καστηρίου.Ταθέματαεξετάσθηκαν διεξοδικά στην υπόθε ση Στρατής Στνλιανίδης ν. ΦαίδραςΠασχαλίδου
(1985)1 Α.Α.Δ. 49. Στη σελίδα 54 οΔικαστής κ.Πικής είπε τα ακό35 λονθα: 40 . "In ColeBros.Ltd v. Phillips [1982]2 All E.R. 247, the House of Lords exhorted Courts or Tribunals concerned to state a case on a question of law, to state the question succinctly, unobscured, by shifting mixed statements of law andfact. The legal question raised must 201 ΧΤσαγγάρης,Δ, ΓενικόςΕισαγγελέας (Αρ.3)
(1990)be immediately identifiable. The case is also relevant in another respect, namely, the light it throws on what amounts toaquestion of law. Oneveryissue, opentothe tribunal of facttodecideamattereitherway, thedecision raisesamatterof factandnotanissueof law. 5 We consider it advisabletogivesome guidance ofthe form that a case stated must take as a matter of proper practice in the interest of certainty, coherence and uniformity. The statement must indicate by way of preamble, albeit briefly, the issues in dispute and the 10 material findings of factmadeby theCourt,aswellasthe order made. Subject to this preamble, the points of law must be stated separately,if possibleinnumerical order, in a manner revealing the pure legal nature of the questions andits relevance totheoutcomeof thecase." 15 To πιο πάνω απόσπασμασυνοψίζει την φύσητης δι καιοδοσίας του Δικαστηρίου για τον προσδιορισμό των εγειρομένων θεμάτων και τον καταρτισμό τους ώστε να περιορίζονταισεαποκλειστικάνομικά θέματα. Δεν είναιυπόχρεοτοΔικαστήριο ναακολουθείτη δια- 20 τύπωση των θεμάτων όπως περιέχονται στην αίτησηγια τον καθορισμότωννομικώνθεμάτωνκαιτηνπαραπομπή τους στο Ανώτατο Δικαστήριο εφόσον το υπόμνημα κα ταρτίζεται με βάσητην αίτησηκαι εγείρει προς συζήτηση τηνουσίατωνθεμάτωνγύρωαπόταοποίαπεριστρέφεται 25 ηαμφισβήτηση.Δεν υπάρχειπεδίογιαπαρέμβασημεπρο νομιακά διατάγματαστην άσκηση της διακριτικής ευχέ ρειας του Δικαστηρίου εφ' όσον τηρούνται οι πιοπάνω αρχές. Στην προκείμενη περίπτωση εγείρονται με τρόπο πε- 30 ριεκτικό όλα ταεπίδικαθέματακαικρίνεται ότι δεν συν τρέχει λόγος που να δικαιολογεί την ακύρωση του υπο μνήματος. Λόγωτων πιο πάνω η αίτησηαπορρίπτεταιαλλάδεν γίνεταικαμιάδιαταγήγιαέξοδα. 35 Αίτησηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 202