(1990)10Απριλίου, 1990 (ΠΙΚΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΤΑΡΗΣ,Α/στές] ΑΝΤΩΝΗΣθ.ΙΩΣΗΦΑΚΗΣ, Εφεσείων-Αιτητής, ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ, Εφεσίβλητου-Καθ'ον ηαίτηση. (Αίτηση στηνΠολιτική ΈφεσηΑρ.7886). Δικαιοδοσία — Δευτεροβάθμια δικαιοδοσία Ανωτάτου Δικαστηρίου — Δεν υπάρχει στα πλαίσια της πρωτογενής εξουσία αναστολής διαδικασίας εκκρεμούσης ενώπιον πρωτοδίκου Δικαστηρίου — Τούτο μπορεί να γίνει μόνο με προνομιακό διάταγμα (Σύνταγμα, 5 άρθρο 155.4) στα πλαίσια της πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας τον Ανωτάτου Δικαστηρίου. Πολιτική Δικονομία — Εκτέλεση — Αναστολή εκτελέσεως εκκρεμού σης εφέσεως— Οι περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμοί,Θ.35, Καν. 18και 19— Πώς ασκείται ηδιακριτική ευχέρεια— Διασφάλιση 10 οριστιχότητας αποφάσεως από την μια πλευρά και εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας τουδικαιώματος εφέσεωςαπό την άλλη — Καθυστέρηση στην υποβολή αιτήματος για αναστολή — Παρά γοντας, πον λαμβάνεται υπόψη. Πολιτική Δικονομία — Εκτέλεση— Οι Περί Πολιτικής Δικονομίας 15 θεσμοί, Θ.40, Καν. 11— Δενπαρέχει εξουσίαν αναστολής διαδι κασίας άλλης από εκείνη, που αποτελεί τοαντικείμενο τηςέφεσης. Περιφρόνηση Δικαστηρίου — Ανυπακοή σε διάταγμα — Ο μη υπα κούων δεν εκπίπτει αυτόματα από τοδικαίωμα να ακουσθεί, αλλά το Δικαστήριο, ως θέμαδιακριτικής ευχέρειας, μπορεί να αρνηθεί 20 νατον ακούσει,αν τασυμφέροντα τηςδικαιοσύνης το επιβάλλουν. Ο αιτητήςεφεσίβαλετο διάταγμα εξώσεως,που είχενεκδοθεί εναντίον του,αλλάγια αρκετό χρονικόδιάστημα δενζήτησεανα στολή εκτελέσεως. Το διάταγμα επιδόθηκε στον αιτητή μετην δέ ουσα οπισθογράφηση. Ο αιτητής δεν συνεμορφώθη. Ωςαποτέλε- 25 σμα κατεχωρήθη αίτηση τιμωρίας του για περιφρόνησηΔικα στηρίου. Τότε ο αιτητής κατεχώρησε αίτησηαναστολής εκτελέσε ως του διατάγματος και ζήτησε όπως αυτήεκδικασθείπριν από την αίτησηγια περιφρόνηση. Το τελευταίο αυτό αίτημααπερρίφθη, οπότε ο αιτητήςαπέσυρετην αίτησητου για αναστολή,και 3U 284 1ΑΛΛ. Ιωσηφάχηςν. Αριστοδήμου κατεχώρησε στο Ανώτατο δικαστήριο την παρούσα αίτηση, πάλιν μεαίτηματηναναστολή του διατάγματοςεξώσεως. 5 Οι αρχές, που ανέπτυξε το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτο ντας τηναίτηση, προκύπτουν από ταπιοπάνω περιληπτικάσημειώματα. Η αίτηση απορρίπτεται μεέξοδα. Αναφερόμενες αποφάσεις: 10 Smith v. PaphosStone C Estates Ltd. andOthers
(1989)1 CLJt. 499Mouzouris andAnother v. Xylophagou PlantationsLtd.
(1977)1 CLR. 287Hadkioson v.Hadkinson [1952]P. 285J.(HD) v.J. (AM) [1980] 1 All EJt. 156StavrouandAnother v.Christopoulos
(1985)1CLR. 449· 15 E.Y.R.I.K. andOthers v.Kotsonis
(1986)1CLR. 617· Kyproxil Designs Ltd. v. Panos Engiezos and Co. Ltd.
(1988)1 CL&546. Αίτηση. Αίτησηγια αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας ημερ.29.3.89με την 20 οποία διατάχθηκε να εκκενώσειυποστατικά τα οποίακα τείχε στοΝικητάρι. Μ.Χαραλαμπίδης, για τονεφεσείοντα-αιτητή. Δ. Κούτρας, για τον εφεσίβλητο-χαθ'ον ηαίτηση. Cur.adv. vult. 25 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Ηαπόφασητου Δικαστηρίου θαδοθεί από τοΔικαστή Γ.Μ.Πική. ΠΙΚ.ΗΣ, Δ. : Με απόφαση του Επαρχιακού Δικαστη ρίου Λευκωσίας στην αγωγή3437/88,ο αιτητής, Αντα>νης 285 Πικήζ, Δ. Ιωσηφάκηςν.Αριστοδήμου
(1990)ρίου Λευκωσίας στην αγωγή 3437/88,ο αιτητής,Αντώνης Ιωσηφακη,διατάχτηκεναεκκενώσειυποστατικά ταοποία κατείχε στο Νικητάρι. Εφεσίβαλε την απόφαση με ειδο ποίηση έφεσης την οποία καταχώρησε στις 9/5/
- Δεν έκαμεκανέναδιάβημαγιατηναναστολή τηςεκτέλεσηςτης 5 απόφασης. Στο μεταξύ,στις 14/10/89,του επιδόθηκε οπισθογραφημένο διάταγμαγια την εκκένωση των υποστατι κών. Συνέχισε νακατέχει ταυποστατικάκαι μετάτηνεπί δοση του διατάγματος και παρά την προειδοποίηση για τις συνέπειες πουπεριείχε ηοπισθογράφηση (Δ.42Α). 10 Στις 7/12/89ο εφεσίβλητος-καθ' ου ηαίτηση στηνπα ρούσα διαδικασία,Χαράλαμπος Αριστοδήμου, αποτάθηκε με αίτηση στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας για την τιμωρία του Α. Ιωσηφακη για παρακοήτου διατάγματος και συνακόλουθη καταφρόνησητουΔικαστηρίου. Ενώ εκ- 15 κρεμούσε η αίτηση αυτή για εκδίκαση, ο Α. Ιωσηφάκης υπέβαλε στις 13/3/90 αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας γιατην αναστολήτου διατάγματοςέξωσηςτης 29/3/89.Στις 20/3/90 υπέβαλε την υπό εκδίκαση αίτηση με τηνοποίαεπιδιώκει ουσιαστικά δύοθεραπείες: 20 (α) Την αναστολή της διαδικασίας για την παρακοή του διατάγματος που εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, θεραπεία ταυτόσημη, από ότι μπορεί να διαπιστώσουμε, με εκείνη που είχε επιδιωχθεί με την αίτηση της 13/3/90 (στο Επαρχιακό Δικαστήριο 25 Λευκωσίας) και (β)Την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης της 29/3/90 μέχρι τηνεκδίκασηκαιαποπεράτωσητης έφεσης. Όπως έχουμε πληροφορηθεί, ο Α. Ιωσηφάκης ζήτησε από το Επαρχιακό Δικαστήριο την εκδίκαση της αίτησης 30 του της 13/3/90πριν την εκδίκαση της αίτησης για παρα κοή του διατάγματος της 7/12/
- Το αίτημα του απορρί φθηκε και το Επαρχιακό Δικαστήριο προχώρησε στην ακρόαση της αίτησης για παρακοή του διατάγματος. Η ακρόαση ολοκληρώθηκε και η απόφαση του Επαρχιακού 35 Δικαστηρίου έχειεπιφυλαχθεί. Μετάτηνεξέλιξη αυτή,και 286 1ΑΛΛ. Ιωσηφάχηςv.Αριστοδήμου Πιχής,Δ. --^ενόψειτηςακρόασηςτηςαίτησηςπουεπιλαμβανόμεθα σή μερα,οαιτητήςαπέσυρετηναίτησητης 13/3/90πουεκκρε μούσεενώπιοντουΕπαρχιακούΔικαστηρίου. Στηνένορκηομολογία,η οποίασυνοδεύει και υποστη5 ρίζειτηναίτησηενώπιον μας,δενεπεξηγείται ησημαντι κή καθυστέρησηγιατηνυποβολήαιτήματος γιααναστολή της εκτέλεσης της απόφασης του ΕπαρχιακούΔικαστη ρίου της29/3/
- Συνάγεται απόταγεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον μαςότι πρωταρχικός σκοπός τουαιτητή 10 είναι η παράκαμψη καιουσιαστική εξουδετέρωση τηςδια δικασίαςγιακαταφρόνησητουΔικαστηρίου.'Οπωςεξηγή σαμε στοδικηγόρο τουαιτητήκαι κατάτησυζήτησητης έφεσης,καιστην περίπτωσηπουθαγινότανδεχτότοαίτη μα γιααναστολή τηςεκτέλεσης τηςπρωτόδικης απόφα15 σης,δενθαήταννοητή ούτε ησυγχώρεσητης ανυπακοής τουδιατάγματοςπουέχειεκδηλωθεί, ούτε ηακύρωση της διαδικασίαςενώπιοντουπρωτόδικουΔικαστηρίου. Ο Χαράλαμπος Αριστοδήμου ήγειρε ένσταση στηναί τησηκαισυγχρόνως αμφισβήτησε τοδικαίωματουαιτητή 20 ναακουστεί ενόψειτης συνεχιζόμενης παρακοής στο διά ταγματουΔικαστηρίου,πουείναιπαραδεχτή. Ενόψει του αποτελέσματος στο οποίο καταλήγουμε ως προς την ουσία της αίτησης,δενθαεξετάσουμε διεξοδικά τηνπρο δικαστικήαυτήένσταση. Περιοριζόμαστε στοναεπισημά25 νουμε ότιοι αρχές και ησχετική νομολογία ωςπρος την απεμπόληση τουδικαιώματος διαδίκου νατύχειακρόα σης απότοΔικαστήριο λόγω παρακοήςδιατάγματος του Δικαστηρίου,εξετάστηκανστηνπρόσφατηυπόθεση,Αίτη ση Marie Therese Smith v. Paphos Stone C.Estates Ltd. & 30 Others
(1989)1 A.AA(E)499. Επεξηγείταιότιδιάδικοςο οποίος βαρύνεται μεσυνεχιζόμενη παρακοή διατάγματος τουΔικαστηρίου, δενεκπίπτει αυτομάτωςτου δικαιώμα τος να ακουστεί σε μεταγενέστερο διάβημαστην ίδιαδια δικασία.Αναγνωρίζεται όμως διακριτικήευχέρεια στοAL35 καστήριο να αρνηθεί να τον ακούσει, αν κρίνει ότιτα συμφέροντα της δικαιοσύνης το επιβάλλουν. (Antonis Mouzouris andAnother v.Xylophaghou Plantations Ltd.
(1977)1Α.Α.Δ. 287, Hadkinson v.Hadkinson [1952]P. 287 Πικής, Δ. Ιωσηφάχηςν.Αριστοδήμου
(1990)285 και J.(HD) v.J. (AM)[1980]1 AllE.R. 156. Ηπρώτηδιαπίστωσηείναιότιδενπαρέχεταιπρωτογενώς ευχέρεια στοΑνώτατο Δικαστήριο στην άσκηση της δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας τουνα διατάξει τηνανα στολή διαδικασίαςηοποία εκκρεμεί ενώπιον τουΕπαρ- 5 χιακούΔικαστηρίου.Ηεξουσίαγιααναστολήκαιπαραμε ρισμό διαδικασίας ενώπιον τουκατώτερου Δικαστηρίου ανάγεται στην πρωτοβάθμια δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου για την έκδοση προνομιακών ενταλμάτων όπως ορίζεται στο Άρθρο 155.4 του Συντάγματος.Αφετέ- 10 ρου, ηδικαιοδοσία ηοποία παρέχεται απότιςπρόνοιες της Δ.40, κ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας γιατην αναστολή εκτέλεσης, περιορίζεται σταθέματα ταοποία εξειδικεύονται από τις διατάξεις τηςκαιτα οποίαδεν αφορούν την παρούσα αίτηση. Όπως έχει επισημανθεί 15 στην Stavrou &Anotherv.Christopoulos
(1985)1 Α.Α.Δ. 449 ηπιο πάνωδιάταξηδεν παρέχει ευχέρεια αναστολής διαδικασίας άλλης απόεκείνηηοποία αποτελεί το αντι κείμενο τηςέφεσης. Καιαν ακόμαείχαμεδιακριτική ευχέ ρειαναδιατάξουμετηναναστολήτηςδιαδικασίαςγιαπα- 20 ρακοή του διατάγματος του Δικαστηρίου, δεν θαήταν νοητή,ενόψει των γεγονότων της υπόθεσης, ηάσκησητης διακριτικής μαςευχέρειας υπέρτουΑ. Ιωσηφακη.Πρέπει να διακηρυχθεί ότιηαμφισβήτησητης ορθότητας πρωτό δικης απόφασης,δεν παρέχει έρεισμα γιατηνπαρακοή25 της.Η απόφασημπορείναανασταλείμόνομέσαστοπλαί σιο που παρέχουν οι διατάξειςτης Δ.35, κ.18 (βλέπε επί σηςΔ.35,κ.19).Οι αρχέςπουδιέπουντηνάσκησητηςδια κριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου,βάσει τηςΔ.35, κ.18, επεξηγούνται στις αποφάσεις E.Y.R.i.K. & Others v.30 Kotsonis
(1986)1Α.Α.Δ.617, καιKyproxilDesignsLtdv. PanosEnglezos &Co.Ltd.
(1988)1 Α.Α.Δ.
- Δύο είναιοιπαράγοντεςπουκατάκύριολόγοδιέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας τουΔικαστηρίου για την αναστολή πρωτόδικης απόφασης μέχρι τηνεκδί- 35 κασητης έφεσης. Πρώτο, η διασφάλισητηςοριστικότητας (finality) των αποφάσεων του πρωτόδικου Δικαστηρίου και την παράλληλη κατοχύρωση των δικαιωμάτωντου 288 1 Α.ΑΛ. Ιωσηφάχηςν.Αριστοδήμου Πιχής,Δ. διαδίκουυπέρτουοποίου εκδόθηκεη απόφαση καιδεύτε ρο,η εξασφάλισητηςαποτελεσματικότηταςτου δικαιώμα τοςγιατην άσκησηέφεσης. Οι δύοαυτοί παράγοντες εξι σορροπούνται με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιο5 σύνης. Η εξισορρόπηση συνήθως επιτυγχάνεται με την επιβολή τέτοιων όρων που να εξασφαλίζουν ένα υγιές ισοζύγιο μεταξύ των συγκρουόμενων συμφερόντων των διαδίκων. Στην προκείμενη περίπτωση η καθυστέρηση στηνυποβολή τηςαίτησηςγιααναστολήτηςεκτέλεσηςτης 10 πρωτόδικης απόφασης που επεκτείνεται σε ένα σχεδόν χρόνο, δεν εξηγείται. Εύλογα συνάγεται απόταγεγονότα τηςυπόθεσηςότιπρωταρχικόςσκοπόςτουεφεσείονταδεν είναι ηδιασφάλισητης αποτελεσματικότηταςτου δικαιώ ματοςέφεσης,αλλάη παράκαμψη τηςδιαδικασίαςγιατην 15 τιμωρίατουπροςαποφυγήτωνσυνεπειών τηςανυπακοής τουδιατάγματοςτης29/3/
- Συνεκτιμώνταςτοσύνολοτωνγεγονότων ενώπιονμας δεν κρίνουμε δικαιολογημένο τοαίτημαγιααναστολήτης εκτέλεσηςτηςαπόφασηςτης29/3/
- Ηαίτησηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 289