1ΑΑ.Λ. 10Μαΐου,1990 [Α.ΛΟΙ20Υ,Π., ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,ΠΟΠΑΤΖΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ.Δ/σχές] ΕΠΙΤΟΙΣΑΦΟΡΟΣΙΤΗΝΑΙΤΗΣΗΤΩΝΛΟΥΗΣΤΟΥΡΙΣΤ ΕΙΤΣΕΝΣΥ ΛΤΔ.,ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ CERTIORARI, και ΕΠΙΤΟΙΣΑΦΟΡΩΣΙΤΗΝΑΠΟΦΑΣΗΗ/ΚΑΙΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΓΓΗΡΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝΔΙΑΦΟΡΩΝΗΜΕΡ.45.88ΣΤΗΝΑΙ ΤΗΣΗΥΠ'ΑΡ.572/86 (Αρ.2). (Πολιτική ΈφεσηΑρ.7791). Ο Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος, 1967(Ν. 24/67), άρθρα6
(1),7
(1)και
(2)και5— Βάρος αποδείξεως καιποίος διάδικος αρ χίζει πρώτος την νπόθεση — Ο εργοδοτσύμενος έχει τοβάρος να αποδείξει ότι νπήρξε τερματισμός της απασχολήσεως τον και σε περίπτωση ισχυρισμού ότι το άρθρο 7
(1)τυγχάνει εφαρμογής, τον τερματισμό δυνάμει του τελευταίουαυτού άρθρου — Κατά συνέ πεια όπου ο εργοδότης καθ'ου ηαίτησηαμφισβητεί τογεγονός τον τερματισμού, ο εργοδοτούμενος είναι ο διάδικος, που αρχίζει πρώτος την υπόθεση του — Έτσι στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι τοάρθρο6
(1), που καθορίζει τονενλόγω διάδικο —Αν ο τερματισμός της απασχόλησης ήταν παραδεκτός, την νπόθεση θα έπρεπε, λόγω τον τεκμηρίου τον άρθρου 6
(1),ότι ο τερματισμός δεν έγινε για κάποιο από τους λόγονς τον άρθρον 5, να αρχίσει ο εργοδότης. Μεβάση τηννομικήαιτιολογία,πουδιαγράφεταιστοπιο πάνω περιληπτικό σημείωμα,η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου ανέτρεψεαπόφασηΔικαστήτουΑνωτάτουΔικαστηρίου,ο οποίος είχεαποφασίσειότιορθάοΠρόεδροςτουΔικαστηρίουΕργατικών διαφορώνείχεκαλέσειτουςκαθ'ωνη αίτηση/εργοδότεςγιααποζη μιώσειςνα αρχίσουνπρώτοι τηνυπόθεση. Ηέφεσηεπιτρέπεταιχωρίς διαταγή για έξοδα. 'Εφεση. Έφεση απότους αιτητές κατά της απόφασης Διχαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου Κύπρου (Σαββίδης, Δ.) που δόθηκεστις 22 Δεκεμβρίου, 1988 (Αρ. Αίτησης 126/88)με τηνοποίααπορρίφθηκεαίτησητουγιαδιάταγμαcertiorari 315 ΛούηςΤοΰριστ ΕϊτσενσυΛτ6. (Αρ.2)
(1990)αναφορικάμετηνυπόθεση 572/86τουΔικαστηρίου Εργα τικώνΔιαφορών. Ν. Παπαενσταθίου, γιατουςεφεσείοντες. Μ. Χατζηχριστοφής χαι Γ. Γιασεμής, νια τους εφεσί βλητους. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π. ανάγνωσετην απόφασητου Δικαστη ρίου: Ηέφεσηαυτήστρέφεται κατάτης απόφασης Δικα στήτουΔικαστηρίου τούτου μετην οποία αποφασίστηκε ότι ορθάοΔικαστής τουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφο- JQ ρών είχεκαλέσει τους καθ'ων η αίτηση εργοδότες να αρ χίσουν πρώτοι την υπόθεσητους,εφόσον υπήρχε ισχυρι σμός περί τερματισμού της απασχόλησης του εργοδοτούμενου κάτωαπότο άρθρο6
(1)τουπερί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου, 1967 (Νόμος24 του 1967) και έτσι εγείρετο μαχητόν τεκμήριο κατά των εργοδοτών μέχρι " αποδείξεως απόαυτούςτουεναντίου, δηλαδή"ως μη γε νομένου του τερματισμού δια κάποιο από τους εις το άρθρο5εκτιθέμενους λόγους". Στην προκειμένη περίπτωσηταγεγονόταγιαταοποία ^η εγίνετο ισχυρισμός στην αίτηση,ήσανότι οαιτητής άρχι σε ναεργάζεταιστην υπηρεσίατωνκαθ'ωνη αίτηση κατά ήπερί τοΦεβρουάριοτου 1979 καισυνέχισενα εργάζεται σε αυτούς χωρίς καμιά διακοπήμέχρι που απολύθηκε. Είναι επίσης ο ισχυρισμός του ότι,κατάή περίτις2 Αυ- 9 S γούστου 1986, παράνομα, αδικαιολόγητα και χωρίς καμιά προειδοποίηση οι καθ'ων ηαίτηση εργοδότες τερ μάτισαντιςυπηρεσίεςτουκαιτοναπέλυσαν. Κατάτην έναρξητης διαδικασίαςενώπιον του πρω τόδικουΔικαστηρίου οι εφεσείοντες εργοδότες απέσυραν 30 τονδιαζευκτικόισχυρισμό πουπεριείχετο στην παράγρα φο 3(β)τωνγενικών λόγωντουεγγράφουεμφάνισης τους ως καθ'ωνηαίτησηκαιπεριόρισαντηνυπεράσπιση τους στην παράγραφο 3(α),ότι "ο αιτητής υπέβαλεν παραίτησιν ή/καιαποχώρησε οικειοθελώς εκ της υπηρεσίας των 35 κατάήπερίτην31.7.86." 316 1 ΑΛΛ. ΛούηςΤονριστΈιτσενσνΛτδ. (Αρ.2) Α. Λοΐζον, Π. Σύμφωναμετιςβασικέςαρχέςτουδικαίουτης αποδεί ξεως τοβάροςτηςαποδείξεως φέρειαυτόςοοποίος ζητά τηθεραπείααπότοΔικαστήριο είτεωςενάγων σε πολιτι κή αγωγή, είτε ως αιτητής σε συγκεκριμένη διαδικασία, εκτόςτωνπεριπτώσεων όπουμερητήπρόνοια τουνόμου καθορίζεται ποιος φέρει το βάρος της αποδείξεως όπως για παράδειγμα κάτω από τον περί Τερματισμού Απα σχολήσεωςΝόμοόπουτοβάροςτης αποδείξεως το φέρει οκαθ'ουηαίτηση,σύμφωνα μετο άρθρο6
(1)στη συγκε κριμένηπουπροβλέπεταιαπόαυτό περίπτωση. Τοάρθρο6
(1)αναφέρειταακόλουθα: "6
(1)Καθ'οιανδήποτεενώπιον του Διαιτητικού Δι καστηρίου διαδικασίανο υπό του εργοδότου τερματι σμόςαπασχολήσεως του εργοδοτουμένου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου,ως μηγενόμενος δια τίνατων εντωάρθρω 5εκτιθεμένων λόγων." Τοάρθρο5 απαριθμείτους λόγους βάσει των οποίων ο εργοδότης δύναταινατερματίσει την απασχόληση ερ γοδοτουμένου τουνόμιμα. Σχετικό είναικαιτοάρθρο7τουνόμου που προνοεί ταακόλουθα: "7
(1)'Οταν εργοδοτούμενος νομίμως τερματίζη τηναπασχόλησίν τουπαρ'εργοδότη λόγω τηςδιαγωγής του εργοδότου, τότε ο τερματισμός ούτως θεωρείται ως τερματισμός υπό του εργοδότου υπό την έννοιαν τουάρθρου 3.
(2)Καθ'οιανδήποτε ενώπιον τουΔιαιτητικού Δι καστηρίου διαδικασίανδυνάμει του παρόντοςάρθρου τεκμαίρεται,μέχρις αποδείξεως τουεναντίου,ότι ο ερ γοδοτούμενος δενετερμάτισε τηναπασχόλησίν του νο μίμως." Κατάτηνάποψημας, πριν εγερθεί το τεκμήριοκάτω απότοάρθρο6
(1)πρέπει οεργοδοτούμενος νααποδείξει 317 Α.Λοΐζον, Π. ΛονηςΤονριστ Έϊτσενσν Λτδ.(Αρ.2)
(1990)τον τερματισμό της εργοδότησής του,καισε περίπτωση που έχει εφαρμογή το άρθρο 7
(1), τοντερματισμό κάτω απότο άρθρο αυτό. Σύμφωναδεμετον Κανονισμό 7τηςΔιάταξης33των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, ο διάδικοςοοποίος φέρει τοβάροςτηςαποδείξεωςαρχί ζει πρώτος την υπόθεση του. (Βλέπε επίσης Odger's Pnnciples of PleadingandPractice, έκδοση 22, σελ. 286 κ.ε.) Στην προκειμένη περίπτωση στο ερώτημα ποίοςθα άρχιζε τηδιαδικασίαηαπάντησηείναι απλή. Είναι κατά την κρίση μας ο εργοδοτούμενος αιτητής, διότι όφειλε πρώτα νααποδείξει τοντερματισμό των υπηρεσιών του, όπως ο ισχυρισμός στην αίτηση του.Τοδε μαχητόν τεκ μήριο του άρθρου 7
(2),σεπερίπτωσηπου ηδιάταξη αυτή θα είχε εφαρμογή,θαμετέθετε το βάρος τηςαποδείξεως στους εργοδότες σύμφωνα μετοάρθρο 6
(1)μετά που θα αποδεικνύετο ή παρουσιάζετο από τον αιτητή μαρτυρία περί τουτερματισμού της απασχολήσεως του. Το άρθρο 6
(1)δεν καθορίζει, υπότις περιστάσεις της υπόθεσης αυτής,τοποιος αρχίζειτηδιαδικασία,όμως θα μπορούσε να αρχίσει ηδιαδικασίααπότους εργοδότες αν ήταν πα ραδεκτός ο τερματισμός της απασχόλησης εκ μέρους τους. Για όλους τους λόγους αυτούς η έφεση επιτρέπεται και ηαπόφαση τουΔικαστή του Δικαστηρίου τούτου που δίκασε πρωτόδικα την αίτηση για έκδοση διατάγματος Certiorari ακυρώνεται. Σαν επακόλουθο ακυρώνεται και η απόφαση τουΔικαστηρίου Εργατικών Διαφορών καιη υπόθεση αποστέλλεται πίσω για συνέχιση της εκδίκασης της μετην καθοδήγησητουΔικαστηρίου αυτούεπίτου νο μικού σημείου όπως έχει αποφασιστεί πιο πάνω. Κάτω από τιςπεριστάσεις δεν γίνεται οποιαδήποτεδιαταγήγια έξοδα. Έφεση επιτρέπεται χωρίς έξοδα. 318