1ΑΑΛ. 14 Μαΐου, 1990 (ΠΙΚΗΣ.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΔΛπές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΙΚΗΣ, Εφεσείων-Εναγόμενος, ν. ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΥ, Εφεσίβλητου (Τριτοόιάδικον). "3 (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 7376). Αμέλεια — Οδικών ατύχημα — Ουρά αυτοκινήτων σε Λεωφόρο και προσπάθεια εφεσείοντος να εισέλθειαπό το σπίτι τον στη Λεωφό ρο μεοπισθία κίνηση — Οδηγόςφορτηγού σταμάτησεκατά τρόποπον άφηνε άνοιγμα στην ουρά — Ο εφεσείων εξεμεταλλεύθη το * άνοιγμα, εισήλθεστηΛεωφόρο και ευθυγράμμισε τοόχημα τον με κατεύθυνση αντίθετη με την κατεύθυνση της ονράς — Αμέσως μετά και προκειμένου να καταλάβει την αριστεράν πλευράν της Λεωφόρου άρχισε να την διασταυρώνει διαγώνια — Η κίνηση αυτή απέκσψε τηνπορείαν δικύκλου αυτοκινήτου (μοτοσυκλέττας) 10 πον προσπερνούσε την ονράν από την έξω πλευρά της,βρισκόμε νο,όμως, στην αριστερή πλευρά σεσχέσημε τομέσον της Λεωφό ρου — Τοπλάτος τηςΛεωφόρου και ηέλλειψη κινήσεως από την αντίθετη κατεύθυνσηεπέτρεπαν τηνενλόγω κίνηση,ενώ τοάνοιγ μα στην ουρά δεν ήταν ορατό — Ορθό το συμπέρασμα ότι ο οδη*5 γός του δικύκλου δενευθύνετο για σύγκρουση. Αμέλεια — Μέτρο κρίσεως ευθύνηςαυτών,πον χρησιμοποιούν δημό σιον οδό — Είναι ομέσος συνετόςάνθρωπος. Τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής προκύπτουν οαφώςαπό το πρώτοπιοπάνωπεριληπτικό σημείωμα. 20 -Ηέφεσηαπορρίπτεται με έξοδα. Αναφερόμενεςαποφάσεις: Clarke v. Wmchurch andOthers[1969] 1 All ΕΚ. 275Worsfold v.Howe[1980] 1All E.R. 1028' Panayiotou v.Mavrou
(1970)1C.LJt. 215· 25 CaraolisandAnother v. Charalambous
(1976)1C.L.R. 81Θ 345 Βίκηςν.Νεοφύτου
(1990)Pantelis v. Heracleous
(1982)1 C.LJR. 213· Petrouv.SocratousandAnother
(1988)1C.LR. 595. 'Εφεση. Έφεση από τον εναγόμενο κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Κορφιωτης, Ε.Δ.) που δόθηκε στις 24 Φεβρουαρίου, 1987 (Αρ. Αγωγής6288) με την οποία ο τριτοδιάδικοςαπαλλάγηκεαπόκάθεευθύ νηγιασυνεισφορά στην αποζημίωσητουενάγοντα. 5 Α. Μνριάνθης, για τον εφεσείοντα. Α. Λεμής, για τον εφεσίβλητο. ™ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οδικαστήςκ. Γ.Μ.Πικής. ΠΙΚΗΣ Δ.: Ηέφεση στρέφεται εναντίον τηςαπόρριψης από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού της ειδοποίησης του εναγόμενου-εφεσείοντα για συνεισφορά εκ μέρους του τριτοδιαδίκου στην αποζημίωση του ενάγοντα, επιβάτη στη μοτοσυκλέττα του τελευταίου, ο οποίος διεκδικούσε με την αγωγή του αποζημιώσεις εναντίον του εφεσείοντα για αμέλεια. Η έφεση περιορίζεται, όπως διευκρινίζεται τόσο στην ειδοποίηση της έφεσης όσο και στη δήλωση του δικηγόρου του εφεσείοντα ενώπιον μας,στο μέρος εκείνο της απόφασηςμε το οποίο απαλλάττεταιαπόκάθεευθύνη ο τριτοδιάδικος-εφεσίβλητος. Το οδικό δυστύχημα και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη, που ήταν το κύριο θέμα της αγωγής, 25 έλαβε χώρα,σύμφωνα μεταευρήματατου πρωτόδικουΔι καστηρίου,κάτωαπότις εξής συνθήκες : Το όχημα του εφεσείοντα ήταν σταθμευμένο σε χώρο στάθμευσης σε κατοικία που εφάπτεται της Λεωφόρου Μακαρίου στη Λεμεσό, μιας απότις κεντρικές οδικές αρ- 30 τηρίες της πόλης. Υπήρχε ουρά αυτοκινήτων η οποία κα346 15 20 1ΑΑΛ. Βίχηςν.Νεοφύτου Πικής,Δ. τευθυνόταν απόΔυσμάς προς Ανατολάς, κατάμήκος της Λεωφόρου, προς τη διασταύρωση Αγίας Φύλαξης που ελέγχεται απόφώτατης τροχαίας.Ο εφεσείων κατέστησε σαφές με τις ενέργειες του ότι επεδίωκε να οδηγήσει το 5 αυτοκίνητο του στη λεωφόρο με οπίσθια κατεύθυνση. Προσήλκυσε την προσοχή τουοδηγού ενός των διερχομέ νων αυτοκινήτων (φορτηγού) ο οποίος σταμάτησε κοντά στην είσοδο τηςκατοικίαςώστεναδιευκολύνει την έξοδο τουεφεσείονταστονκύριοδρόμο.Η ουράτων σταθμευμέ!0 νων αυτοκινήτων έφθανε,σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, μέχρι τα φώτατης τροχαίας που κατά τον κρίσιμο χρόνο ήτανστηστάσητουκόκκινου. Η απόσταση απότηνκατοικίααπότην οποίαεξήλθεο εφεσείων μέχρι ταφώτατηςτροχαίαςήτανπερίπου60μέτρα.Ηστάθμευ15 σητουφορτηγούέξωαπότηνκατοικίαπουήτανσταθμευ μένο το αυτοκίνητο του εφεσείοντα, δημιούργησε μικρό άνοιγμα στην ουρά των σταθμευμένων αυτοκινήτων, το οποίοκατέστησε δυνατή την έξοδο μεοπίσθιακατεύθυνση τουοχήματοςτουεφεσείοντα στον κύριοδρόμο.Μετάτην 20 έξοδο του και την ευθυγράμμιση του αυτοκινήτου του προςτηναντίθετηκατεύθυνσηαπόεκείνηπουακολουθού σαν τα σταθμευμένα αυτοκίνητα,προχώρησε για να δια σταυρώσει το δρόμο διαγωνίως και να προχωρήσει προς τηναντίθετηκατεύθυνση. Κατάτον ίδιο περίπου χρόνο ο 25 εφεσίβλητος οδηγούσε τη μοτοσυκλέττα του κατά μήκος της ίδιαςκατεύθυνσης με εκείνη των σταθμευμένων αυτο κινήτων. Η μικρήέκτασηχώρου πουκατελάμβανε ημοτο συκλέττα του κατέστησε ευχερές το προσπέρασμα των σταθμευμένων αυτοκινήτωνχωρίς εμπόδιο·κατευθυνόταν 30 προςτηδιασταύρωσητων φώτων της τροχαίαςμεπρόθε ση να στρίψει δεξιά. Κανένα ορατό εμπόδιο δεν υπήρχε στην πορεία του. Οαστυνομικός, ο οποίος διερεύνησε το δυστύχημα μετάαπόεπίσκεψηστην σκηνή, διαπίστωσε ότι οι διαστάσεις της λεωφόρου, πλάτους 33 ποδών, καθώς 35 και ηδιάρθρωση του δρόμου καθιστούσαν ευχερή τηδια κίνησητουμοτοσυκλεττιστή μετοντρόποπουεπέλεξε. Όεφεσείων μετάτηνείσοδο τουστοδρόμοκαιτηνευ θυγράμμιση του αυτοκινήτου, κατευθύνθηκε προς την αντίθετη κατεύθυνση,όπως έχει αναφερθεί,απότασταθ347 Πικής,Δ. Βίκηςν.Νεοφύτου
(1990)μευμένα αυτοκίνητα.Στηνπροσπάθειατου να καταλάβει τηναριστερήπλευράτουδρόμου,οεφεσείων έφραξεμετο αυτοκίνητο του την πορείατης επερχόμενης μοτοσυκλέττας. Το αυτοκίνητοτου εφεσείοντα προβλήθηκεκαι κατέ λαβεέκταση επτάποδώνπέραντου σταθμευμένου φορτη- 5 γού όταν η μοτοσυκλέττα βρισκόταν σε απόσταση λίγο μόνο ποδώναπότο σημείο εκείνο. Λόγωτης μικρήςαπό στασης πουχώριζε τοδυοοχήματα,η πιθανότητααποφυ γής της σύγκρουσης ήταν μηδαμινή.Ο μοτοσυκλεττιστής έκλινεπροςταδεξιάσε μιαύστατηπροσπάθειααποφυγής 10 της σύγκρουσης, χωρίς όμως επιτυχία· συγκρούστηκε με το μπροστινό αριστερό άκρο του αυτοκινήτου του εφε σείοντα. Ο εφεσείων δεν έθεσε υπό αμφισβήτηση ταευρήματα τουπρωτόδικουΔικαστηρίου,περιλαμβανομένωνκαιτων 15 ευρημάτων με τα οποία απορρίφθηκε η εκδοχή του εφε σείοντα,καιέγινεδεκτήεκείνη τουεφεσίβλητου. Σύμφωνα με τημαρτυρίατου τελευταίου,ηύπαρξητουανοίγματος για να διευκολυνθεί ο εφεσείων να εισέλθει στον κύριο δρόμο, δεν ήταν ορατή ούτε ήτανδυνατόναπαρακολου- 20 θήσει τι γινόταν σ' εκείνο τοχώρο ενόψειτωνσταθμευμέ νων αυτοκινήτων και του φραγμούπου έθετανστηνορα τότητα του. Η ουρά των αυτοκινήτων φαινόταννα είναι συνεχής μέχρι τα φώτα,συνεπώς δεν είχελόγονα αναμέ νει τηνείσοδο στοδρόμοοποιουδήποτεοχήματοςαπότην 25 κατεύθυνση που βγήκε ο εφεσείων. Οκ. Μυριάνθηςειση γήθηκεότι,σύμφωναμετη νομολογία,οδηγοίοιοποίοιει σέρχονται απόπαρόδους,ή απόχώρουςστάθμευσης,στον κύριο δρόμο, δεν ενεργούν ιδίω κινδύνω, ούτε υπάρχει αυστηρός κανόναςο οποίοςνα επιβάλλει τηνείσοδο τους 30 σε κύριο δρόμο ίντζαμε ίντζαώστενααποκλείεταιτοεν δεχόμενο παρεμβολής του στην πορεία επερχόμενων οχη μάτων.Τηθέση τουυποστήριξε μεαναφοράσεδυοαγγλι κές αποφάσεις -Clarke v. Winchurch andOthers
(1969)1 All E.R.275,και Worsfoid v. Howe
(1980)1 All E.R. 1028. 35 Οι ίδιες θέσεις, εισηγήθηκε, υποστηρίζονταικαιαπόαριθ μό κυπριακών αποφάσεων, περιλαμβανομένων των Panayiotou v. Mavrou
(1970)1C.L.R.215, Nicos Caraolis andAnotherv. Ioannis Charalambous
(1976)1C.L.R. 310, 348 1 ΑΛΛ, 5 Βίχης ν.Νεοφύτου Πιχής, Δ. Pantelis v. Heracleous
(1982)1C.L.R.213, και Petrou ν. SocratousandAnother
(1988)1 Α.Α.Δ. 595). Έκαμεεπίσης αναφορά στο ΣύγγραμμαBINGHAM'SMOTOR CLAIMS CASES, 7th ed.,73,στο οποίοαναλύονταιοι ευθύνες οδη- . γών που προσπερνούν ουρά σταθμευμένων αυτοκινήτων (Jumping theQueue). Σύμφωνα με τις εισηγήσεις του κ. Μυριάνθη,το προ σπέρασμα των σταθμευμένων αυτοκινήτων συνιστούσε αμέλειαεκμέρουςτουεφεσίβλητου έστωκι'ανγίνειδεκτό 10 ότιδενήτανορατή η ύπαρξη τουανοίγματοςτοοποίοδη μιουργήθηκε για να βγει στον κύριο δρόμο ο εφεσείων. Λαμβάνοντας υπόψητις διαστάσεις της λεωφόρου καιτο χώρο που κατελάμβαναν τα σταθμευμένα οχήματα - 13 πόδια - ο μοτοσυκλεττιστής στη θέση του εφεσίβλητου 15 μπορούσε εύλογα να προσπεράσει τα σταθμευμένααυτο κίνητααναλογιζόμενοι τις μικρές διαστάσεις της μοτοσυκλέττας και την ευχέρεια παραμονής του στο αριστερό ήμισυ του δρόμου σε περίπτωση επερχόμενων αυτοκινή των. Κατάτονκρίσιμο χρόνο δεν ερχόντουσαναυτοκίνη20 χααπότηναντίθετηκατεύθυνση.Τοδυστύχημα επεσυνέβη πέραν του κέντρου του δρόμου, προς τη δεξιά πλευρά, λόγω της ύστατης προσπάθειας που κατέβαλε ο μοτοσυκλεττιστής νααποφύγειτοδυστύχημα κλίνοντας προςτα δεξιά. 25 Τοκρίσιμο ερώτημα- καιαυτόείναι το αποφασιστικό σημείο της έφεσης - είναι ανη στάθμευση αριθμού οχημά των έξω απότην κατοικία,απότην οποία εξήλθε ο εφε σείων, έπρεπε νααποτελέσει προειδοποίηση γιατο μοτοσυκλετπστή ότι ήταν ενδεχόμενο να εισέλθει στον κύριο 30 δρόμοκαιναπαρεμβληθείστηνπορείατουάλλοόχημα. Η απάντησηείναι αρνητική. Η ύπαρξητου ανοίγματοςστην ουράτηςτροχαίαςπουδιευκόλυνε την είσοδο τουοχήμα τος του εφεσείοντα, δεν ήταν ορατή ούτε μπορούσε να αναμένεται κατά λογική πρόβλεψη η είσοδος στον κύριο 35 δρόμο καιπαρεμβολήάλλου οχήματοςστην πορείαπλεύ σεωςτουεφεσίβλητου. Συνεπώς δεν παρέλειψε ο εφεσίβλητος να εκπληρώσει 349 Πικής,Δ. Βίχηςν.Νεοφύτου
(1990)κανένα καθήκοντο οποίο όφειλε στον εφεσείοντα. Η τα χύτητα με την οποία ήλαυνε ο τελευταίος, 25 περίπου μίλια την ώρα, δε συνιστούσε αφεαυτήςπαράλειψηστην εκτέλεσηκαθήκοντος οφειλόμενη στον εφεσείοντα. Όπως διαφαίνεται απότις αποφάσειςστις οποίες έχει αναφερ- 5 θεί ο δικηγόρος του εφεσείοντα και,γενικότερα, απότις αρχές πουδιέπουν τον καθορισμότηςαμέλειας,το μέτρο με το οποίο κρίνονται οι πράξεις προσώπων που χρησι μοποιούν τοδημόσιο δρόμο,είναι εκείνο τουμέσουσυνε τούανθρώπου,καιοπροσδιορισμός τουκαθήκοντοςενός 10 εκάστουποικίλλει ανάλογαμετααντικειμενικάδεδομένα που επικρατούνστη σκηνή.Τοκαθήκονγιατηλήψη προ φυλακτικών μέτρων μορφοποιείται ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη. Ο εφεσείων, καιάλλωστεδεναμφισβητήθηκε,εισερχόμενος στον κύριο 15 δρόμοκαιπροχωρώνταςπέραντωνσταθμευμένωνοχημά τωνκαθ'ον χρόνοβρισκότανπολύκοντάο μοτοσυκλεττιστής,παραβίασετακαθήκοντατου έναντιτουσυνεπιβάτη του μοτοσυκλεττιστή καιορθάκρίθηκεαμελής.Στηνπρό κλησητηςζημίαςπουυπέστη οσυνεπιβάτηςτου,οεφεσί- 20 βλητος δε συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο γιατί δε μπο ρούσε εύλογα να αναμένει τη δημιουργία του κινδύνου τον οποίο προκάλεσε στο δρόμο ο εφεσείων, φράσσοντας τηνπορείατου.Ταμέτραδεταοποίαέλαβεκάτωαπότον πιεστικό κίνδυνο,ήτανμέσαστα όριατου λογικού. Συνε- 25 πώς, δεν είχε συμβάλει μεδικήτου αμέλεια στηνπρόκλη σητηςζημίαςτουεπιβάτη,ενάγονταστηναγωγή στοπρω τόδικο Δικαστήριο. Η θέση του εφεσίβλητου, ότι δεν καταδείχθηκε ο,τιδήποτε που ναδικαιολογεί επέμβασημε τηνετυμηγορίατουπρωτόδικουΔικαστηρίου,ευσταθεί. 30 Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 350