clr/1990/1990_1_405.pdf

(1990)ότιη ένορκοςδήλωση,πουυποστήριζετηνδεύτερη αίτησητροπο­ ποιήσεως,δενπεριείχεπαραδοχέςγεγονότων,αλλάέκφρασηνομι­ κήςθέσηςτωνδικηγόρωντηςενάγουσας, τοΑνώτατο Δικαστήριο απέρριψετηναίτηση. Ηαίτησηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 5 Αναφερόμενεςαποφάσεις: Ellisv.Allen[1911-1913]AllΕJi.906InReBeenyFfrenchv. Sproston[1894] 1 Ch. D.499NigeriaProduceMarketingCo.Ltd. andAnotherv.SonoraShipping Co. Ltd, andAnother

(1979)1 C.LJi. 39510 Asimeniosv.ParaskevaandAnother

(1982)1 C.L.R. 145· Drummond-Jackson v. British M. Ass. andOthers[1970] 1 All E.R. 1094· Mavromoustakiv. Geroudis

(1965)1 C.L.R, 176. Αίτηση. 15 Αίτηση από τους εναγόμενους γιατην απόρριψητης αγωγής σαν κακόβουλης και πεισματικής και/ή ότιδεν αποκαλύπτεται λογικήαιτίααγωγής. Α. Χαβιαράς, γιατους αιτητές-εναγόμενονς. Α. Θεοφίλου, για τους καθ'ων ηαίτηση. 20 Cur.adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.ανάγνωσε την ακόλουθη απόφα­ ση: Οι ενάγοντες καταχώρησαν τηνπαρούσα αγωγή την 1.12.87 και αξιώνουν εναντίον τωνεναγομένων, μεταξύ άλλων,πληρωμή ποσού 150,000,000Δολλαρίων Αμερικής 25 ή του αντίστοιχου ποσού σε Λίρες Κύπρου, γιαναύλο, επισταλίες,ασφάλιστρακαισυναφείς ζημιές,τις οποίεςοι ενάγοντες κατ' ισχυρισμό υπέστησαν, ένεκα τηςυπό των εναγομένων παραβάσεως των όρων εγγράφουσυμβάσεως ναυλώσεως, ημερ. 6.3.85, του πλοίου των εναγομένων 30 "NIC",γιατη μεταφορά ποσότηταςρυζιούαπότη Μπαν406 1 ΑΛΛ, Gargill v.Greenock Χρυσοστομής,Δ. γκόγκ στην Αγκόλα, Οι εναγόμενοι αμφισβήτησαντην αξίωσητωνεναγό­ ντωνκαι εκδόθηκανοισχετικές οδηγίεςτουΔικαστηρίου γιατην καταχώρησητωνδικογράφων. 5 Στις 16.9.88,κατόπιναίτησηςτωνεναγόντων, εκδόθη­ κε εκ συμφώνου διάταγματροποποίησης του τίτλου της αγωγήςδιάτης τροποποίησης τουονόματοςτωνεναγό­ ντων από "Gargill Gestion S.A." εκ Γενεύης σε "Cargill International S.A." εκΓενεύης. Η δικαιολογίαπου δόθηκε 10 στην ένορκη δήλωση του Λεωνίδα Καλογήρου,δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου των εναγόντων, ημερ. 22.7.88, προς υποστήριξη της αίτησης, ήταν ότι εκ παραδρομήςκαι/ή αβλεψίας, κατά τηνσύνταξητης αγω­ γής,δενγράφτηκεορθάτοόνοματωνΕναγόντων. 15 Τοτροποποιημένοκλητήριοκαταχωρήθηκε και εκδό­ θηκαν απότο Δικαστήριο νέες οδηγίες γιακαταχώρηση δικογράφων. Στις20.2.89καταχωρήθηκεειδοποίησηαλλαγής δικη­ γόρου από τους ενάγοντες. Ακολούθωςκαταχωρήθηκαν 20 ταδικόγραφα καιη υπόθεσηορίστηκε γιαακρόαση. Στο μεταξύ έγινε από μέρους των εναγόντων αποκάλυψηεγ­ γράφων. Στις 6.2.90 πουήτανορισμένη ηυπόθεσηγια ακρόα­ ση, ζητήθηκε αναβολήκαι στις 19.2.90ο δικηγόρος των 25 εναγόντων καταχώρησε δεύτερη αίτηση για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής διά της διαγραφήςτου ονόματος και διεύθυνσης των εναγόντων και τηςαντικαταστάσεως των εις "Tradax Ocean Transportation S.A." εκΠαναμά. Επίσης ζητήθηκε διαγραφήκαι αντικατάστασητης παρα30 γράφου1 τηςΑναφοράςκαιηδιαγραφήκαιεπαναρίθμιση ορισμένων παραγράφωντης. Η δικαιολογίαπου δόθηκε για την αίτηση αυτήαναφέρεταιστην υποστηρίζουσα την αίτηση ένορκη δήλωση της ΜάχηςΓεωργίου, δικηγορικού υπάλληλου του κ. Θεοφίλου, δικηγόρου των εναγόντων, 35 ημερ. 15.2.90,ηοποία μιεταξύάλλων, αναφέρειτα ακό407 Χρνσοστομής,Α. Gargill v. Greenock

(1990)λουθα: "1

1. Η πιοπάνωαγωγή ηγέρθηυπόάλλου Δικηγο­ ρικού Γραφείου σανσυνέχεια καισυνέπεια τηςαγωγής ναυτοδικείου 113/85 με Ενάγοντες τους TRADAX 5 OCEAN TRANSPORTATION S.A. (εν της εφεξής η TRADAX)καιιδίους Εναγομένους μειδίανβάσιναγω­ γής και αξίωσιν (ως εμφαίνεται εις την επισυνημμένη σαντεκμήριο 1 φωτοτυπία τουκλητηρίου τηςεν λόγω αγωγής 113/85), καιη οποίααπεσύρθηδιάνα εγερθεί 10 ηπαρούσααγωγή.
2. Ο λόγος διά τον οποίο απεσύρθη η ως άνω αγωγή 113/85 διάναεγερθεί η παρούσαήτο, ως μεπλη­ ροφορούν οι Ενάγοντες,τογεγονός ότι σε κάποιο στά­ διο η εταιρεία TRADAX είχε συμφωνήσει με τους φε- 15 ρόμενους σαν Ενάγοντες εις τηνπαρούσααγωγήκαιοι Ενάγοντες ανέλαβαν συμβατικά την κάλυψιν των χρεών και είσπραξιν των δικαιωμάτων της TRADAX εν ήδηυποκαταστάσεως (SUBROGATION), και εκρίθη τότε ότι ηαγωγήέδει ναείχε εγερθεί εξ ονόματος των 20 Εναγόντων.
3. Αρχάς του 1989 οι Ενάγοντες άλλαξανδικηγό­ ροκαιηυπόθεσις παρεδόθηειςτογραφείο μας.
4. Κατάτημελέτητηςυποθέσεως προςκαταχώρησιν της Αναφοράς ελήφθησαν υπόψιν ταδεδομένα που 25 υπήρχαν στο φάκελλο της υποθέσεως ως παρελήφθη από τους προηγούμενους δικηγόρους και στην ουσία της, με πολύ λίγες τροποποιήσεις, ηκατατεθείσα ανα­ φορά ήτο η ήδη ετοιμασθείσα από τους προηγούμε­ νους δικηγόρους,βασικάαπόλάθοςεκτίμηση τωνγεγο- 30 νότωνκαιελλειπή ενημέρωσιν.
5. Λόγωτου ότι οι Ενάγοντες είναι αλλοδαποί ο κ. Θεοφίλου δεν είχετην ευχέρεια νασυζητήσει πλήρως τις λεπτομέρειες της υποθέσεως καιήτο μόνο μετάτην 408 1ΑΛΛ. Gargill v.Greenock Χρνσοστομής,Δ. αίτησιν των Εναγομένων δι' αποκάλυψιν εγγράφων που ήλθε ειςγνώσιν του ησυμφωνία Εναγόντων και TRADAX τηςπαραγράφου3 ανωτέρω. 5 10 15
6. Ως ειλικρινώς πιστεύωκαιως με συμβουλεύει οκ.Θεοφίλου ηαγωγήεκ λάθουςηγέρθηεκμέρουςτων Εναγόντωνκαιδενμπορείναπροχωρήσειωςέχειεπει­ δήοιΕνάγοντεςουδεμίαν συμβατικήσχέσινείχανποτέ τύποιςμετουςΕναγόμενους. ΗTRADAX είχεσυμβλη­ θεί με τους Εναγόμενους ηοποία εξακολουθεί ναυφίσταται σαν εταιρεία και μόνο αυτή μπορεί να ενάγει ανεξαρτήτως της ιδιωτικής συμφωνίας της παραγρά­ φου3ανωτέρω,τοόλοδεπρόβλημαεδημιουργήθειαπό κακήσυνεννόησηκαι/ή ασαφείςοδηγίες τηςTRADAX προςτουςτότεκαιτουςνυνδικηγόρουςτων. .8 " Οι εναγόμενοι καταχώρησανένσταση στην πιο πάνω αίτησηκαι στις 2.3.90,πουηαίτηση αυτήήτανορισμένη για ακρόαση, οιενάγοντες τηναπόσυραν. Στομεταξύκαισυγκεκριμένα στις28.2.90,καταχωρή20 θηκεηυπόκρίση αίτησημε την οποίαοι εναγόμενοιζη­ τούν διάταγμαπου να διατάσσει την απόρριψητηςαγω.γής σαν κακόβουλης και πεισματικής και/ήλόγω τουότι δεν αποκαλύπτεταιλογική αιτίααγωγής και/ήλόγω των παραδοχών που έγιναν υπό/ή απόμέρους των εναγόντων 25 και/ήλόγωτωναντιφατικώνθέσεωνκαιενόρκων δηλώσε­ ων πουκατατέθηκαν στην παρούσααγωγήυπόήαπό μέ­ ρουςτωνεναγόντων. Ηαίτησηαυτή βασίζεταιστους θεσμούς του Ανωτά­ του Δικαστηρίου,Δικαιοδοσία Ναυτοδικείου,θ.203, 204, 30 207,208,212και237,στους θεσμούς τουΑνωτάτουΔικα­ στηρίου της Αγγλίας, Δ.25 θ.4,Δ.32θ.6(Annual Practice 1960 σελ. 573 και επόμενα και σελ. 735και επόμενα)και στιςσυμφυείς εξουσίεςτουΔικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω σταοποία στηρίχτηκε ηαίτηση, 409 Χ^νσοστομής,Δ. Gorgillv. Greenock

(1990)αναφέρεται σ' αυτήπως εμφαίνονται στο φάκελοτης πα­ ρούσας αγωγής και ιδιαίτερα στο κλητήριο ένταλμα,στα δικόγραφακαιστην ένορκοδήλωσητουΛεωνίδα Καλογήρου, ημερ. 22.7.88, που καταχωρήθηκε για στήριξη της πρώτης αίτησης γιατροποποίησηυπότων εναγόντων και στην ένορκη δήλωση της Μάχης Γεωργίου, ημερ. 15.2.90, που καταχωρήθηκεγια στήριξη της δεύτερης τους αίτη­ σηςγιατροποποίηση. 5 Οι ενάγοντες καταχώρησανένσταση στην υπό κρίση αίτηση και η κα. Δώρα Σωκράτους, δικηγόρος στο γρα- 1 0 φείο του κ. Θεοφίλου, στην ένορκο της δήλωση ημερ. 27.3.90, προς υποστήριξη της ένστασης, αρνείται πως η αγωγή είναι πεισματική ή κακόβουλη ή άνευ λογικής αι­ τίαςκαι ισχυρίζεται, μεταξύάλλων,πωςη δεύτερηαίτηση για τροποποίηση του ονόματος των εναγόντων έγινεαπό 15 κακή εκτίμηση από μέρους των της νομικής θέσης. Μετά τηνκαταχώρηση,είπε,τηςαίτησηςγιατροποποίηση,η νο­ μικήτουςθέση άλλαξε καιτώραπιστεύουν πωςομη απο­ καλυφθείς αντιπρόσωπος, δηλαδή οι ενάγοντες, έχουν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εναγομένων, γι* αυτό 20 μαζί με άλλους νομικούς λόγους απόσυραν την δεύτερη αίτησηγιατροποποίηση γιαναπροχωρήσει η υπόθεση ως έχει. Κατά την ακρόασητης αίτησης, οδικηγόρος τωναιτητών-εναγομένων, αναπτύσσοντας την επιχειρηματολο- 25 γία του,ανάφερεπως στην ένορκη δήλωση προς υποστή­ ριξη της αίτησης για την δεύτερη τροποποίηση, γίνεται ρητή παραδοχήότι οι ενάγοντες δεν έχουν αιτία αγωγής εναντίον των εναγομένων και ζήτησαν την απόρριψητης σαν κακόβουλης βασιζόμενος ο^ς υποθέσεις Ellis v.Allen 30 [1911-1913] All E.R. Rep. 906 και InRe BeenyFfrench v. Sproston [1894] 1Ch.D.

1. Επίσηςυπόβαλεπως οιενά­ γοντες εμποδίζονται από του να ισχυριστούν λάθος στη θέσηπου πήρανγια να ζητήσουν την δεύτερητροποποίη­ ση και αναφέρθηκε στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of 35 England4η έκδοση,τόμος 16,σελ. 1012, πάρα. 1507,κάτω απότον τίτλο "Approbation and Reprobation". 410 1ΑΛΛ. 5 Gargill τ.Greenock Χρυσοστομής,Δ. Ακολούθως ανάφερε πως οι ενάγοντες απέσυραν την αγωγή 113/85εναντίον τηςTradaxγιατην ίδιααιτία αγω­ γής,γιανακαταχωρήσουντηνπαρούσααγωγήκαιπαρα­ πονέθηκε για πολλαπλότητα διαδικασιών, γιατί για την ίδιααιτίααγωγής ηTradaxκαταχώρησε την αγωγή219/85 στο Ανώτατο Δικαστήριο της Συγκαπούρηςκαιγύρω στις 183.85 άρχισε διαιτησία στο Λονδίνο. Ακόμα ανάφερε πως εκκρεμεί η αγωγή Ναυτοδικείου 101/86 μεταξύ των εναγομένων και τηςTradax. 10 Οκ. Θεοφίλου απαντώντας,ανάφερεπωςτοθέματης πολλαπλότητας των διαδικασιών δεν είναι θέμα τηςπα­ ρούσας αίτησης. Επίσης αρνήθηκε ότι οι ενάγοντες έκα­ μαν οποιαδήποτε παραδοχή και επεξήγησε τους λόγους που τον οδήγησανστηλανθασμένηνομικήθέση που ακο15 λούθησεγιατηδεύτερητροποποίησηκαι τη μεταγενέστερη νέαθέση τουπουτον οδήγησε στην απόσυρσητηςαίτησης εκείνης. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,επιπρόσθεταπροςτις εξου­ σίες και τη δικαιοδοσία που του ανατέθηκε από το Σύ20 νταγμα, έχειαποκλειστικήπρωτόδικηδικαιοδοσίαΝαυτο­ δικείου δυνάμει του άρθρου 19 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/60) και είναι περιβεβλημένο και ασκεί τις εξουσίεςπουπεριβάλλετο καιτις οποίεςασκού­ σε το Ανώτατο Δικαστήριο της Δικαιοσύνης της Αγγλίας 25 στην επί ναυτικών υποθέσεων δικαιοδοσία του, ευθύς αμέσως πριν από την ημέρα της Κυπριακής Ανεξαρτη­ σίας,δηλαδήστις15.8.
2. Η πρακτικήκαι ηδικονομία του Ναυτοδικείου στην Κύπρο ρυθμίζεται από τους θεσμούς του Ανωτάτου Δι30 καστηρίου,Δικαιοδοσία Ναυτοδικείου,πουπεριλαμβάνο­ νταιστοπαράρτηματουΔιατάγματοςπερί ΚυπριακήςΔι­ καιοδοσίαςΝαυτοδικείου
3. Επίσης,δυνάμειτουΘ.237 των πιο πάνω θεσμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σε όλες τις περιπτώσεις που δεν καλύπτονται απότους θε35 σμούς αυτούς,ακολουθείται, κατάτην έκταση που τούτο είναι εφαρμόσιμο, ηπρακτικήκαιοιΑγγλικοίθεσμοί του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Δικαιοσύνης της Αγγλίας 411 Χηυσοστομής,Δ. Gargill v.Greenock

(1990)στην επί ναυτικών υποθέσεων δικαιοδοσία του πουήταν σε ισχύ την15.8.60. (Βλ.Nigeria Produce Marketing Co. Ltd andAnotherv. Sonora Shipping Co. Ltd andAnother

(1979)1C.L.R. 395, Asimenios v.Paraskeva andAnother

(1982)1 C.L.R.145). Είναιγι'αυτότολόγοπουηαίτηση 5 των Εναγομένων βασίζεται κυρίως στους Αγγλικούςθε­ σμούςΔ.25 θ.4καιΔ.32 θ.6. Το Αγγλικό Δ.25, Θ.2,3&4,αφορούνπρόνοιες που είναι χρήσιμεςγιατην επιβολήτωνκανόνων πουσχετίζο­ νται με τη σύνταξη των δικογράφων. ΙδιαίτερατοΔ.25 10 Θ.4,πάνωστο οποίοβασίζεταιηυπόκρίση αίτηση,προνο­ εί γιατηδιαγραφή ισχυρισμών σε δικόγραφα που δεν αποκαλύπτουνλογικήαιτία αγωγήςήυπεράσπισηκαιτο ΑγγλικόΔ.19Θ.27προνοείγιατη διαγραφήήτροποποίη­ ση ισχυρισμών πουδενχρειάζονταιήπου είναικακόβου- 15 λοι ήπεισματικοί (frivolous orvexatious) ήπουτείνουννα επηρεάσουν δυσμενώς ή να εμβάλουν σε αμηχανία (prejudice orembarrass)τοναντίδικοή να καθυστερήσουν την δίκαιηεκδίκασητηςυπόθεσης. Το ΑγγλικόΔ.32 θ.6 πάνωστο οποίο επίσης βασίζε- 20 ταιη αίτησητωναιτητών-εναγομένων, αφοράπαραδοχές γεγονότων που γίνονται στα δικόγραφατωνδιαδίκωνή άλλως πως,που δημιουργούν τοδικαίωμαστοναντίδικο διάδικοναζητήσει απότοΔικαστήριο απόφασηή διάταγ­ μα δυνάμει τωνπαραδοχών αυτών, χωρίς ναπεριμένει 2 ^ την εκδίκαση οποιουδήποτε άλλου θέματος μεταξύτων διαδίκων. Παρόλοπουοκανόνας,πωςτο Δικαστήριο δενπρέ­ πει να υπαγορεύει τον τρόπο με τον οποίο έναςδιάδικος θα διατυπώσει την υπόθεση του στις γραπτές του προτά- 30 σεις, είναι σεβαστός, εντούτοις οι κανόνες πουαφορούν τη σύνταξη των γραπτών προτάσεων πρέπει να ακολου­ θούνται. Όμωςη εξουσία τουΔικαστηρίου νααναστέλλει την περαιτέρω εκδίκαση υποθέσεων ήνατιςαπορρίπτει συνοπτικά πριν προχωρήσουν στην ακρόαση,μεβάσητα 35 πιο πάνω Διατάγματα,θα πρέπει ναασκείται μεπολλή φειδώκαιμόνοσε εξαιρετικάκατάδηλεςυποθέσεις. Στην 412 1ΑΛΛ Gargill v.Greenock Χρυαοοτομης,Δ. υπόθεση Drummond-Jackson v. BritishΜ. Ass. &Others [1970] 1 All E.R. 1094, ο Αόρδος Pearsonστη σελ. 1W\, γράμμα b είπε: ^ 10 "Over a long period of years it has been firmly established by many authoritiesthatthe power to strike out a statement of claim as disclosing no reasonable cause of action is a summary power which should be exercised only in plain and obvious cases but,1 think, 'reasonable cause of action' means a cause of action with somechanceof success when (as required by r.l9

(2)) only the allegations in the pleading are con­ sidered. If when those allegations are examined it is found that the alleged cause of action is certain to fail, the statementof claimshouldbe struckout." 15 Καιστησελ. 1102,γράμμα a: " The plaintiff should not be 'driven from the judgment-seat' at this very early stage unless it is quite plain that his alleged cause of action has no chanceof success." 20 Στην ίδια υπόθεση ο Ser Gordon Willmer στη σελ. 1105 γράμμα aείπε: 25 30 "The power to strike out in limine is no doubt a valuable weapon in thehands of the Court, enabling it to prevent abuse of its process by the prosecution of vexatious or frivolous litigation. Butitis clearthat such a drastic power must be sparingly exercised, and it has long been established that recourse willbe hadto it only inplain and obvious cases." Στην υπόθεση Μανρομονστάκη v. Ιάκωβος Γερούδης

(1965)1 CLR 176,τοΑνώτατοΔικαστήριο βασίστηκε στο Annual Practice του 1960 που αναφέρει τις αρχές 35 εφαρμογήςτωνπρονοιώντου Δ.25 θ.4καιστις σελ. 183184 αναφέρθηκαντα ακόλουθα: 413 Χρυσοστομής,Δ. Gargill v. Greenock

(1990)"Accordingto the notes to the English R.S.C. Order 25, rule 4, in the Annual Practice, it has been held in many casesthat it is only in plain andobviouscasesthat recourse should behadtothesummary processunderthis 5 rule,andthatthis procedure can only beadopted when it can be clearly seen that a claim is, on the face of it, obviously unsustainable, or that thecase is clear beyond doubt. So long as the statement of claim discloses some cause of action,orraisessome question fit tobe decided \Q by acourt,the mere fact that thecaseis weak,andnot likelytosucceed, isnoground for strikingitout." Οι εναγόμενοι με την υπό κρίση αίτηση ζητούντην απόρριψητηςαγωγήςσυνοπτικά,κυρίως,γιατολόγοτων ισχυριζόμενων παραδοχώνπάνωσε γεγονότα απόπλευ- 15 ράς εναγόντων. Κατάτην άποψημου, ηθέσηαυτήδεν μπορείναευσταθήσει γιατί τοτι αναφέρθηκε στην ένορκηδήλωσηπου υποστηρίζει τηδεύτερηαίτησηγιατροποποίηση,δεναπο­ τελεί παραδοχές γεγονότων από μέρους των εναγόντων, 20 αλλά έκφραση νομικής άποψης ή θέσης από μέρους των δικηγόρωντων εναγόντων.Σεμεταγενέστερο στάδιοη νο­ μικήαυτήάποψηή γνώμηάλλαξεκαιη αίτησηγιατροπο­ ποίησηαποσύρθηκε.Αυτή η αλλαγήδενδημιούργησενομι­ κόκώλυμα γιατους ενάγοντες έτσι πουνα εμποδίζονται 25 απότουναανακαλέσουντη νομικήγνώμητωνδικηγόρων τους. Συνεπώς,αφούηδεύτερη αίτηση για τροποποίηση αποσύρθηκε, η Αναφορά των εναγόντων παραμένει ως έχει, η οποία αποκαλύπτει αιτία αγωγής εναντίον των εναγομένων καιδεν μπορεί να ειπωθεί πως οι Ενάγοντες 30 φάσκουν και αντιφάσκουν, έστω και αν ληφθούν υπόψη οι πιο πάνωαναφερόμενεςένορκες δηλώσεις. Επίσης η Αναφορά εγείρει θέματα γεγονότων και νόμου πουανηυπόθεσηδεν προχωρήσει σε ακροαματι­ κή διαδικασία, δεν θαείμαι σε θέση να αποφασίσωκαι 35 ιδιαίτερα σ' αυτό το στάδιο,κατά πόσον ηαξίωση των εναγόντων ευσταθείή όχι. 414 1ΑΛΛ. Gargill v.Greenock Χρυσοσιομής,Δ. Γιατοθέματηςπολλαπλότηταςτωνδιαδικασιώνδεν δόθηκανεπαρκήστοιχείαπουνααποδεικνύουντουςισχυ­ ρισμούς τωναιτητώνκαιπουναδικαιολογούντο Δικα­ στήριοναεκδώσει τοαιτούμενοδιάταγμα. 5. Επίσης ευρίσκω ότιη αίτησητωνεναγομένων είναι ανεδαφικήκαισεόλουςτους άλλους λόγους πάνωστους οποίους στηρίζεται ηαξίωσητων εναγομένων γιασυνο­ πτικήαπόρριψη τηςαγωγήςστοπαρόνστάδιοτηςδιαδι­ κασίας. Ηαγωγήδενεμπίπτει στα νομολογημένα κρητή10 ρια που δικαιολογούν το Δικαστήριο νατηναπορρίψει συνοπτικά. Συνεπώς, η αίτηση απορρίπτεται και οι αιτητέςεναγόμενοι διατάσσονται να πληρώσουν τα έξοδα τα οποίαναυπολογιστούν απότονΠρωτοκολλητή. Αίτησηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 415