(1990)8Ιουνίου, 1990 [ΠΙΚΗΣ.Δ/οτής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΙΤΗΣΗΤΟΥ ΣΤΑΥΡΗ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΠΑ ΑΔΕΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗΣΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑΤΗΝΕΚΔΟΣΗΔΙΑ ΤΑΓΜΑΤΩΝPROHIBITIONΚΑΙ CERTIORARI, και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗ ΡΙΟΥ ΛΑΡΝΑΚΟΣΤΗΝ20.3.90ΣΤΙΣΑΙΤΗΣΕΙΣΥΠ'ΑΡ.107CV81 ΚΑΙ 1177/81(Αρ.1). (Αίτηση Αρ. 87/90). Προνομιακά Διατάγματα — Certiorari/Prohibition — Εξαιρέσει της περιπτώσεως υπερβάσεως δικαιοδοσίας,η έκδοση των είναι προ αιρετική — Οχρόνος υποβολής τηςαιτήσεως είναι ουσιώδης για τηνάσκηση τηςδιακριτικής εξουσίας — Κάθεκαθυστέρησηπρέπει να αιτιολογείται και όσο μεγαλύτερηείναι τόσο μεγαλύτερο είναι 5 και τοεμπόδιο, που ο αιτών έχειναυπερπηδήσει. Φορολογία — Είσπραξη φόρου — Οπερί Εισπράξεως ΦόρωνΝόμος, 1962 (Ν.31/62), άρθρο 9
(1)— Ηεπάρκεια της έρευναςείναι συνυ φασμένη με τηναπόφαση — Μεπρονομιακά διατάγματα δεν ελέγ χεται ηορθότητα αποφάσεως. 10 Φορολογία — Είσπραξη φόρων — Ο περί Εισπράξεως Φόρων Νόμος, 1962(Ν.31/62), άρθρο 9
(4)— Tomaximum τηςφυλακίσε ως που μπορεί να επιβληθείγιαπαράλειψηπληρωμής φόρου είναι 6 (έξη)μήνες — Ποινή φυλακίσεως 12(δώδεκα)μηνών — Άδεια για καταχώρηση αιτήσεως προς έκδοσηδιατάγματος certioranγια 15 ακύρωσητης. Προνομιακά Διατάγματα — Certiorari/Prohibition — Οπερί Εισπρά ξεως ΦόρωνΝόμος, 1962 (Ν.31/62). άρθρο9
(1)— Ηορθότητα- σε αντίθεση με έκδηλο νομικό σφάλμα -της αποφάσεως δεν νπόκειται σεέλεγχοδυνάμει τωνενλόγωπρονομιακών διαταγμάτων. 20 Δικαιοδοσία — Τοπική αρμοδιότητα Επαρχιακών Δικαστηρίων — Ο περί Δικαστηρίων Νόμος, 1960(Ν. 14/60), άρθρα21 και 23— Έκ δοση διατάγματος Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει του άρθρου3
(4)του Ν.14/60μετά τηνεισβολή, ενοποιούντος τηνεπαρχία Αμμοχώ στου με την επαρχία Αάρνακας — Με την ενοποίηση επεξετάΟη- 25 σαν ταόρια της τοπικής αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστη ρίου Αάρνακας και στην επαρχία Αμμοχώστου — Η διατήρηση χωριστών βιβλίων,που σχετίζεται με τηνπροσδοκία αποκαταστά σεως τηςπολιτικής νομιμότητας, δεν μεταβάλλει την πραγματικό τητα τουενόςΔικαστηρίου. 30 438 1AJUL 5 10 15 20 25 Θεοδούλου (Αρ.1) Δικαιοδοσία — Ο περί Εισπράξεως ΦόρωνΝόμος, 1962 (Ν. 31/62), άρθρο 9
(1)— Την τοπική αρμοδιότητα έχει το Δικαστήριο στα όρια δικαιοδοσίας τον οποίον ο οφειλέτης τον φόρου έχει την συ νήθη διαμονή του — Στην περίπτωση οφειλέτη, που διαμένει στην ελεύθερηπέριοχτ)της Επαρχίας Αμμοχώστου, είναι, συνεπεία δια τάγματος του 1974τον Ανωτάτου Διχαστηρίον, το Επαρχιακό Δι καστήριο Αάρνακος Δικαιοδοσία — Φορολογία— Οπερί Εισπρά ξεως ΦόρωνΝόμος, 1962(Ν. 31/62), άρθρο 9
(4)— To maximum της φυλακίσεως, που μπορεί να επιβληθεί για παράλειψη πληοωμής φόρον είναι 6μήνες — Ποινή φυλακίσεως 12 μηνών—Άδεια για καταχώρηση αιτήσεωςπρος έκδοση certiorariγια ακύρωση της. Ο αιτών κλήθηκε βάσει του Ν. 31/62 να παρουσιασθεί στις 22.1.82 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Ο αιτών μετέβη στο Δικαστήριο, αλλά αφού "επείσθη καλόπιστα" απόδιάφοραπρόσωπα,πουδενκατονόμασε,ότι δενυπάρχειυπό θεση εναντίον του, απεχώρησε αμέριμνα χωρίς να παρουσιασθεί ενώπιον τουΔικαστηρίου. Το Δικαστήριον, αφού διαπίστωσε την απουσίαν του αιτού ντος,όρισε τηνυπόθεσηγιααπόδειξη. Στις2.2.82,μετάαπόένορκη μαρτυρία, το δικαστήριο καθόρισε την φορολογική υποχρέωση τουαιτούντος. Το 1989 και αφού η ισχύς της αποφάσεωςανανεώθη (πράγμα αναγκαίο λόγω της παρόδου6 ετών), το Δικαστήριο διέταξε την φυλάκισητουαιτούντοςγιαέναχρόνο,εκτός εάνο αιτών επλήρωνε μέχρικαθορισμένηςημερομηνίαςτουφόρου. Ως αποτέλεσμα οαιτώνκαταχώρησετην αίτησηαυτήγια άδεια καταχωρήσεως αιτήσεως για έκδοση certiorari προς ακύρωση των διαταγμάτων της 2.2.82 και του 1989 και Prohibition απαγορεύοντος τηςεκτέλεση των. 30 35 .« 4 υ Το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κατά τηνέκδοσητουδιατάγματοςτης2.2.82δενυπήρξευπέρβαση δικαι οδοσίας (Βλ. τα τέταρτο και πέμπτο πιο πάνω περιληπτικά ση μειώματα). Ενόψει τούτου και των νομικών αρχών,που προκύ πτουν απότατρία πρώτα πιο πάνωπεριληπτικά σημειώματα και ενόψει του μεγάλουχρονικού διαστήματος, πουπαρήλθε, ηαίτηση για άδεια καθόσον αφορά το διάταγμα της 2.2.82 απορρίφθηκε. Ενόψει, όμως, του τελευταίου πιο πάνω περιληπτικού σημειώμα τος, παρασχέθηκε άδεια για καταχώρηση αιτήσεως για έκδοση certiorari προς ακύρωσητουδιατάγματος φυλακίσεως λόγωυπερβάσεωςδικαιοδοσίας. Διαταγή ως ανωτέρω. Αναφερόμενες αποφάσεις: ΙαRe Aeroporosand Others
(1988)1 CL.R.302ChristofiandOthers v.Iacovidou
(1986)1C.L.R. 236- 439 Θεοδούλου (Αρ.1)
(1990)Kyriakidesv.Hilimintri
(1963)2CLR.17V R.v.PrestoaAppealTribunal[1975]2All EJi.807· Γεωργιάδηςv. ΕπαρχιακούΑειτονργούΕισπράξεωςΦόρων
(1989)2AAA. 378· Παχσαλοσαββής ν. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων
(1989)1AAA. 45· 5 IDReKakos
(1985)1 CLR. 250 Ellinasv.Republic
(1989)1 CLR.(A) 17· Ενθυμίον
(1990)1 AAA.lR.v. WillesdeaJustices. exParte Utley[1947]2AllEJi.
- Αίτηση. Αίτησηγιαάδειαγιακαταχώρησηαίτησηςγιατηνέκδο ση διαταγμάτων prohibition και certiorari αναφορικάμε το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος ημερ.20.3.90στιςαιτήσειςαρ. 1070/81 και 1177/
- 15 Τ. Οικονόμου, για τοναιτητή. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ. ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση.Ο Σταυρής Θεοδούλου εξαιτείται άδειαγια τηνυποβολήαίτησης για την έκδοση προνομιακών ενταλμάτων Certiorari για 20 τηνακύρωση (α)διατάγματος του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λάρνα κος 2/2/82με το οποίο βεβαιώθηκεφορολογικόχρέοςτου αιτητή (για την αποπληρωμήεπιβληθέντος φόρουεισοδή ματος για τα έτη 1975-1978),και εκδόθηκε ένταλμα κινη- 25 τώνγιατηνείσπραξητου,κ αι (β)παρεπόμενου διατάγματος του ίδιου Δικαστηρίου, της20/3/90,μετο οποίο διατάχθηκεηφυλάκισητουαιτη τή για ένα έτος, εκτός αν αποπληρωνόταν νωρίτερα το χρέοςπουβεβαιώθηκεμετηναπόφασητης2/2/82 που,στο 30 μεταξύ,ανήλθεμετηνπροσθήκη τόκουσε£7,490.40σεντ. Παράλληλα επιδιώκεταιη παρεμπόδιση εκτέλεσηςτων 440 10 1AAA. 5 Θεοδούλου (Αρ.1) Πικής,Δ. δύο διαταγμάτωνμε απαγορευτικόένταλμα (Prohibition) για την έκδοση του οποίου ο αιτητής επίσης εξαιτείται άδεια ν' αποταθεί στο δικαστήριο. Οι λόγοι για τους οποίους επιζητείταιηάδεια,όπωςεκτίθενται στην αίτηση καιόπωςπροκύπτουναπό ταγεγονότα ταοποίατηστοι χειοθετούν,πουαποκαλύπτονταιστην ένορκηδήλωσητου αιτητή,είναισυνοπτικάοι εξής: Κατά πρώτο λόγο προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι τα διατάγματα εκδόθηκαν απόανυπόστατοήαναρμόδιοδι10 καστήριο,μετοεξήςαιτιολογητικό: Μετάτηνενοποίηση των επαρχιώνΛάρνακος - Αμμο χώστου, με το διάταγματου Ανωτάτου Δικαστηρίου της 13/9/74(Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας Αρ. 1283), το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακος έχασετην ανεξάρτη15 τη οντότητα του καθώς και τη δικαιϊκή του υπόσταση. Διαζευκτικά, διατυπώνεται η θέσηότιανταεπαρχιακάδι καστήριαΛάρνακος καιΑμμοχώστουδιατήρησαντηναυ τοτέλεια τους και μετάτηνενοποίηση των δύοεπαρχιών, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακος εστερείτο τοπικής 20 αρμοδιότηταςναεπιληφθεί τηςαίτησηςγιαβεβαίωσητου φορολογικού χρέους τουαιτητήενόψει του τόπου διαμο νής του,στην κοινότητα Σωτήρας,μέσα σταγεωγραφικά όρια της επαρχίαςΑμμοχώστου. Στηδήλωση του ο αιτητής παραδέχεται ότι κλητεύθηκε να εμφανιστεί ενώπιον 25 τουΕπαρχιακούΔικαστηρίου,στηΛάρνακα, στις22/1/82· ισχυρίζεται μάλιστα ότι προσήλθε στο Δικαστήριο την ημέρα εκείνη αλλά δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο μετά από συνομιλία που είχε με ακαθόρισταπρόσωπα, στο διάδρομο του Δικαστηρίου, που τον άφησαν με την 30 εντύπωση "... ότι δεν υπήρχε υπόθεση και/ή διαδικασία εναντίον μου",οπόταν εγκατέλειψε το Δικαστήριο "...πε πεισμένος καλόπιστα ότιπράγματι έτσι είχαντα πράγμα τα." Και επειδή, όπως λέγει, ήταν "πεπεισμένος ότι δεν όφειλε οποιοδήποτεποσό,ανεξάρτητααπότηνομική βα35 σιμότηταή μητηςπεποίθησηςμουεκείνης" εγκατέλειψε το κτίριο του Δικαστηρίου αμέριμνος για την τύχη τηςυπό θεσης τουκαιτηναποπληρωμή του φορολογικού τουχρέ ους.Τοπρακτικότου Δικαστηρίου της22/1/82βεβαιώνει 441 Πιχής,Α. Θεοδούλου(Αρ.1)
(1990)ότιοαιτητήςκλήθηκεαλλάήταναπώνκαιηυπόθεση ανα βλήθηκεστις2/2/82γιααπόδειξη.Τηνημέραεκείνη υπάλ ληλοςτουΤμήματοςΕσωτερικών Προσόδωνκατάθεσεπι στοποιητικό του Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, βεβαιωτικό της ύπαρξης της φορολογικής υποχρέωσης. Μετά την κατάθεση του το Δικαστήριο βε βαίωσε την ύπαρξητου χρέους στα πλαίσια της αστικής διαδικασίας,καιδιάταξετηναποπληρωμήτου,καθώςκαι τηνέκδοσηδιατάγματοςκινητώνγιατηνείσπραξητου. 5 Επιδιώκεται επίσης ηακύρωση του διατάγματοςτης 10 2/2/82καιγιατουςλόγουςότι-(α)ηδιαδικασίαπουακολου θήθηκεγιατηβεβαίωση του χρέους δεν ήτανσύμφωνημε την προβλεπόμενη απότοάρθρο9
(1)τουΝ31/62, και(β) δεν έγινε ηέρευνα γιαταμέσατου αιτητήπουπροβλέπει το ίδιο άρθροτουΝ31/
- Το ένταλμακινητών επεστρά- 15 φη(27/5/82) ανεκτέλεστοκαιτοχρέος παρέμεινεαπλήρω το. Στις 13/11/89ζητήθηκε, επειδήείχανπαρέλθειέξιχρό νια, και παραχωρήθηκε( η άδεια του Επαρχιακού Δικα στηρίουγιατηνεκτέλεσητηςαπόφασηςτης2/2/
- Στις 15/2/90με ένορκηδήλωσητου Δ. Χαραλάμπους, 20 υπαλλήλου του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, υπο βλήθηκε αίτημαγια τη φυλάκισητου αιτητήμετάαπό βε βαίωση που περιέχεται σ' αυτή ότι, όχι μόνο κινητήπε ριουσία δεν είχε ανευρεθεί στην κατοχήτου αιτητήαλλά ούτε καιακίνητηπεριουσία,μετάαπόέρευνα στο Κτήμα- 25 τολόγιοΑμμοχώστου.Στησυνέχεια εκδόθηκετοδιάταγμα της20/3/90 μετο οποίοδιατάχθηκεη φυλάκισητουαιτητή για ένα έτος. Καισε ότι αφοράαυτότο διάταγμα, διατυ πώνεται η θέση ότι εκδόθηκε χωρίς τη δέουσα έρευνα αλλά,ακόμησημαντικότερο,ότι ηδιαταγή γιατηφυλάκι- 30 σητουαιτητήγιαέναέτοςσυνιστάυπέρβασητηςεξουσίας που παρέχει ο νόμος, συγκεκριμένα το άρθρο 9
(4)του Ν 31/62 που περιορίζει τη χρονική διάρκειατης φυλάκισης σε έξι μήνες. Τοπρώτο θέμαπουθαμαςαπασχολήσει είναιηεγκυ- 35 ροτητατου διατάγματοςτης2/2/82.Η αίτησηγιααναθεώ ρησητουέχειυποβληθεί μετάτηνπάροδοοκτώκαιπλέον 442 1 ΑΛΛ. Θεοδούλου(Αρ.1) Πικής,Δ. χρόνων. Η χορήγηση των προνομιακών ενταλμάτων (με μια εξαίρεση) είναι προαιρετική. Η έκδοση τους,καθώς καιηπαροχήάδειαςγιατον ίδιοσκοπό,ανάγεταιστηδια κριτικήευχέρεια τουδικαστηρίου. Ταπρονομιακάεντάλ5 ματασκοπούνστηδιασφάλιση,μέσοτουδικαστικού ελέγ χου,τηςνομιμότηταςκυρίως σε ό,τι αφοράτηλειτουργία των κατώτερων δικαστηρίων. Συνεπώς, η αίτηση πρέπει να γίνεται καλόπιστα για την προστασία τωνδικαιωμά των του αιτητήμετην αποκατάστασητηςνομιμότητας.Ο 10 χρόνος μέσα στον οποίο υποβάλλεται αποτελεί ουσιώδη παράγονταγιατηνανάληψη καιτηνάσκησητηςδικαιοδο σίας.'Οπωςεπισημαίνεταιστην υπόθεση InReAeroporos and Others
(1988)1 C.L.R. 303 το στοιχείο του χρόνου είναι τόσο σημαντικό ώστενα έχει οδηγήσει στην Αγγλία 15 στηθέσπιση τουR.S.C. Ord.53 r.2
(2)με την οποία καθιε ρώνεταιτοχρονικόδιάστηματωνέξι μηνώνωςτοανώτα το χρονικό όριο για την υποβολή αίτησης για την έκδοση Certiorari. Κάθεκαθυστέρησηστην υποβολήαίτησηςπρέ πει να αιτιολογείται και όσο μεγαλύτερη, ανάλογαμεγα20 λύτερο είναι και το εμπόδιο που πρέπει ναυπερπηδηθεί για την παροχήάδειας. Στηνπροκείμενη περίπτωση ηδι καιολογίαηοποίαπαρέχεταιαποκαλύπτει,στηνκαλύτερη των περιπτώσεων, ότι ο αίτητής επέδειξε αδιαφορία για την αίτηση των φορολογικών αρχών, καθώς και για το 25 διάταγμα το οποίοπρέπει ναείχεπεριέλθει σε γνώσητου κατά το χρόνο εκτέλεσης του εντάλματος κινητών, το Μάϊοτου 1982. Εκείνο πουτον ενεργοποίησε ήτανηκοι νοποίηση τηςαπόφασηςτης20/3/90 για τη φυλάκισητου. Κινητήρια ώθηση αποτέλεσε όχι ηαποκατάστασητων θι30 γέντων δικαιωμάτωντουμε τοδιάταγματου 1982 αλλάη αποφυγήτων συνεπειών πουπροφανώςπίστευσε ότι είχε αποφύγει λόγω της αδράνειαςτων αρχών. Ο κ. Οικονό μου εισηγήθηκε ότι η καθυστέρηση, όσο μεγάλη και αν είναι, δεν καταρρίπτει το δικαίωμα για την έκδοσηδια35 τάγματοςο,ποτεδήποτε κατώτεροδικαστήριο ενεργεί έξω από τα όρια της δικαιοδοσίας του, θέμα το οποίο,όπως τονίζεται στην απόφασητης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στηChristofiandOthers v. Iacovidou
(1986)1 CL.R. 236, άπτεται της δημόσιας τάξης. Το ίδιο θέμα 40 πραγματεύεταικαιη απόφασηGeorgeKynakides v. Loulla 443 Πικής,Δ. Θεοδούλου(Αρ.1)
(1990)Λ. Hilimintri
(1963)2 C.L.R. 171. Προκύπτει απότηναγ γλική νομολογία που εδραιώνει το πλαίσιο άσκησης της δικαιοδοσίας,καιτηνκυπριακήνομολογία που ακολουθεί την ίδια γραμμή, ότι πρόσωπο θιγόμενο από δικαστική απόφαση μπορεί δικαιωματικά να αποταθεί για την ανα- 5 θεώρηση της εφόσον αποκαλύπτεται εκ πρώτης όψεως υπέρβαση δικαιοδοσίας. Αναφορικά μεκάθεάλλολόγο, η παροχήάδειαςείναιπροαιρετικήκαιτοθέμα εμπίπτει στη διακριτικήευχέρεια του δικαστηρίου. Το μόνο θέμα το οποίοαγγίζει τηδικαιοδοσία του δι- 10 καστηρίου, πηγάζει από τον ισχυρισμό ότι το διάταγμα εκδόθηκε από ανυπόστατο ή αναρμόδιο δικαστήριο. Τα άλλα σφάλματα ήελαττώματα ταοποία επικαλείται οαιτητήςσε σχέση μετο διάταγματου 1982, άπτονταιτηςδια δικασίας και της επάρκειας της έρευνας που είχε διεξα- 15 χθεί καισυνθέτουν σφάλματαωςπρος τοδίκαιο(errorsof law), ηεπίκλησητων οποίων δεν εξουδετερώνειτηδιακρι τική ευχέρεια του δικαστηρίου νααρνηθεί την παραχώρη ση άδειας (βλ.R. v. Preston AppealTribunal [1975]2 All E.R. 807). 20 Η διαδικασία η οποία πρέπει να ακολουθείται για τη βεβαίωση φόρου βάσει τουάρθρου9τουΝ31/62 έχειεπε ξηγηθεί σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστη ρίου, καθώς και οι σκοποί της (βλ.μεταξύ άλλων In re Roushias
(1982)1C.L.R. 703. Γεωργιάδης ν. Επαρχιακού 25 Λειτουργού Εισπράξεως Φόρων
(1989)2 Α.Α.Δ.378,και ΘεόπιστοςΠατσαλοσαββής ν. Διευθυντή Τμήματος Εσω τερικώνΠροσόδων
(1989)1Α.Α.Δ. 45). Η επάρκεια της έρευνας σε αντίθεση με τη διεξαγωγή της είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την απόφασηκαι την άσκηση των εξου- 30 σιών που παρέχονται στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Ό,τι ελέγχεται μέσοτων προνομιακών ενταλμάτων είναι ηνο μιμότητα και όχι ηορθότητα της απόφασης. Εν πάσηπε ριπτώσει, και αν ακόμα αποκαλυπτόταν εμφανές νομικό σφάλμα στη διαδικασία,ηδιαπίστωση αυτήθααποτελου- 35 σε σφάλμα ως προς το δίκαιο(error of law) καιη παραχώ ρησηάδειαςθααναγότανστηδιακριτική ευχέρεια του Δι καστηρίου την οποία δε θα είμεθα διατεθειμένοι να 444 IAJLA. Θεοδούλου (Αρ.1) Πικής,Δ. ασκήσουμε υπέρτουαιτητήενόψειτηςμακράςκαι αδικαι ολόγητης καθυστέρησης του νααποταθείγια αναθεώρηση τουδιατάγματος. 5 10 15 20 25 30 35 Τοσυνταγμένο διάταγματης απόφασηςτης2/2/82δεν έχει κατατεθεί, όπως ήταν αναγκαίο. Η διαδικασία η οποία ακολουθείται για την παραχώρηση άδειας και την έκδοση προνομιακών ενταλμάτων, είναι εκείνη που έχει καθιερωθεί από την αγγλική πρακτική στον αντίστοιχο τομέα δικαιοδοσίας (βλ.μεταξύ άλλων,In re Charalambos Aeroporos and Others
(1988)1 C.L.R.302· Ellinas v. Republic
(1989)1 C.L.R.(A) 17·ΑίτησηΕυθυμίου
(1990)1 A.AA 1).Ό,τιέχει κατατεθείγια σκοπούς αναθεώρησης είναι ηφωτοτυπίατης ίδιαςτης απόφασης,υπογεγραμμέ νηαπόεπαρχιακόδικαστή. Προφανώςδεν έχει συνταχθεί (drawnup)ηδιαταγήτουΔικαστηρίου, όπωςπροβλέπεται στους θεσμούς, και χρησιμοποιήθηκε ως υποκατάστατοη ίδιαηαπόφαση.Στηνεπικεφαλίδατηςαπόφασης αναγρά φεται "In the District Court of Famagusta/Lamaca". To όνομα "FAMAGUSTA" προφανώς διεγράφη με ελαφρή γραμμήπάνωαπότοόνομα.Η θέσητουαιτητή,όπωςδια τυπώθηκε απότο δικηγόρο του,είναι ότι ηδιαταγή εκδό θηκε απότο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακος και συνε πώς από ανυπόστατο δικαστήριο. Το Επαρχιακό Δι καστήριο Λάρνακος-Αμμοχώστου είναι το μόνο\επαρχιακόδικαστήριο τοοποίο,σύμφωνα μετηνεισήγησητουαι τητή,λειτουργεί στηΛάρνακακαιείχεαρμοδιότηταναεκδόσει διάταγμα για φορολογική βεβαίωση [άρθρο 9
(1)]. Συνάγεται από την επιχειρηματολογία του αιτητή ότι η εγκυρότητα της δικαστικήςπράξηςεξαρτάταικαιαπό την ακριβήπεριγραφήτων γεωγραφικών ορίων της επαρχίας ήπεριοχήςγιατηνοποίατοδικαστήριο έχειτοπική αρμοδιότητάνΤο θέμα το οποίο εγείρεται είναι καθαρά νομικό και μπορεί'να απαντηθείμετην ίδιαευχέρεια σεοποιοδή ποτεστάδιοτηςδιαδικασίας (In ReKakos
(1985)1 C.L.R. 250). Ο Περί Δικαστηρίων Νόμος (Ν 14/60) θεσπίστηκε σε σύντομο χρόνο μετάτην εγκαθίδρυση της ΚυπριακήςΔη μοκρατίας προς εκπλήρωση των υποχρεώσεων που επι445 1 ΑΛΛ. Θεοδούλου (Αρ.1)
(1990)βάλλει το άρθρο 158 τουΣυντάγματος"....διάτην ίδρυσιν αποχρώντων δικαστηρίων εις επαρκή αριθμόν διά την πρόσφορον και άνευκαθυστερήσεων απονομήντηςδικαι οσύνης και διάτην διασφάλισιν, εντός των ορίων τηςδι καιοδοσίας αυτών, της πιστής εφαρμογής των διασφαλι- 5 ζουσών τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίας διατάξεωντουΣυντάγματος." Το εδάφιο 1 του άρθρου 3 του Ν 14/60 προβλέπει τη σύσταση επαρχιακού δικαστηρίου (ως του κύριου φορέα της πρωτόδικης δικαιοδοσίας) σε κάθε επαρχία. Οι έξι 10 διοικητικές περιφέρειες τηςΚύπρουκαθορίστηκαναπότο εδάφιο3(άρθρο3),υπότηνεπιφύλαξητου εδαφίου4 του ίδιου άρθρου, ως οι επαρχίες για τους σκοπούς του Νόμου. Βάσει των διατάξεων του νόμου εγκαθιδρύθηκαν επαρχιακά δικαστήρια σε κάθε μια απότις έξι επαρχίες. 15 Ως τόπος λειτουργίας τους ορίστηκαν, δυνάμει τωνπρο νοιών τουάρθρου59 (Ν14/60), από τον Υπουργό Δικαιο σύνης, κτίρια στις κύριες πόλεις τηςκάθε επαρχίας. Ό,τι προβλέπεται απότο νόμο είναιη σύσταση επαρχιακώνδι καστηρίων. Η εγκυρότητα δικαστικού διατάγματος εξαρ- 20 τάται απότηντοπικήκαιουσιαστική αρμοδιότητατουδι καστηρίου που το εξέδωσε·είχε ήδεν είχε δικαιοδοσίατο δικαστήριο πουεξέδωσετο επίδικο διάταγμανατοεκδώ σει; Ένα απότα έξι επαρχιακάδικαστήριαπου συστάθηκε 25 βάσει του Ν14/60 ήτανεκείνο της επαρχίαςΑμμοχώστου με έδρα την πόλη της Αμμοχώστου. Ως αποτέλεσμα της τούρκικης εισβολής κατελήφθη η πόλη και μεγάλο μέρος της επαρχίας Αμμοχώστου και εκτοπίσθηκε από την πε ριοχήη μεγάληπλειοψηφίατωνκατοίκωντης,όπωςσυνέ- 30 βηκαι με άλλες περιοχές της Κύπρου που έχουνκαταλη φθεί απότατούρκικα στρατεύματα. Η απώλειατηςέδρας του Επαρχιακού Δικαστηρίου της περιφέρειας Αμμοχώ στου κατέστησε αδύνατητη λειτουργία του. Αφετέρου, η ελεύθερηπεριοχή Αμμοχώστου συνορεύει με την επαρχία 35 Λάρνακος. Κάτωαπ' αυτέςτις τραγικές συνθήκες, κρίθηκε απότο 446 1 ΑΛΛ. Θεοδούλου(Αρ.1) Πιχής, Α. Ανώτατο Δικαστήριο αναγκαία η ενοποίηση των δυο επαρχιών για τους σκοπούς της απονομής της δικαιοσύ νης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ασκώντας τις εξουσίες που 5 τουπαρέχειτοεδάφιο4τουάρθρου3τουΝ14/60, εξέδω σε στις 13/9/1974 διάταγμα με το οποίο ενοποιούνται η επαρχία Κερύνειας με την επαρχία Λευκωσίας, και η επαρχίαΑμμοχώστουμετηνεπαρχίαΛάρνακος (Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίαςΑρ. 1283).Μετην ενοποίηση 10 επεκτείνεται καιστην επαρχίαΑμμοχώστου ητοπική αρ μοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου που λειτουργεί στη Λάρνακα (η κύρια πόλη στο γεωγραφικό χώρο της ελεύθερης περιοχής Αμμοχώστου και Λάρνακος) που προσδιορίζεται από το άρθρο 21 (πολιτικές υποθέσεις), 15 καιαπότοάρθρο23(ποινικές υποθέσεις),τουΝ 14/60. Προς αντιμετώπιση της ανάγκης που προέκυψε από τηντούρκικηεισβολή,θεσπίστηκε παράλληλα οΝ43/74 με τον οποίο παρέχεται,διαρκούσης της έκρυθμουκαταστά σεως,αρμοδιότητασεκάθεεπαρχιακόδικαστήριοναεκδι20 κάζει αδικήματα ταοποίαδιαπράττονταισεοποιαδήποτε επαρχία της Κύπρου. Στοπροοίμιο του νόμου επισημαί νεται η κατάσταση που δημιουργήθηκε στο χώρο της δι καιοσύνης ως αποτέλεσμα της τούρκικης εισβολής και διαπιστώνεται η ανάγκη για τη λήψη μέτρων μέχρι την 25 αποκατάστασητης ομαλότηταςστις περιοχές πουτέθηκαν υπότούρκικηκατοχή.Η καθ'ύληνδικαιοδοσίατουΕπαρ χιακού Δικαστηρίου που λειτουργεί στη Λάρνακα είναι, όπως και κάθε άλλου επαρχιακού δικαστηρίου, εκείνηη οποία καθορίζεται στο άρθρο 22 (πολιτική δικαιοδοσία), 30 στο άρθρο22(β) καιστο άρθρο24 (ποινικήδικαιοδοσία), τουΝ 14/60. Αρμοδιότητα για την έκδοση διατάγματος βάσει των διατάξεων του άρθρου 9
(1)του Περί Εισπράξεως Φόρων Νόμου 1962, έχει το επαρχιακό δικαστήριο της επαρχίας 35 στην οποίατο πρόσωπο τοοποίο οφείλει το φόρο έχειτη συνήθη διαμονή του. Ο αιτητής έχει τη συνήθη διαμονή του στη Σωτήρα,μέσα σταγεωγραφικάόριατηςεπαρχίας 447 Πικής,Δ. Θεοδούλου(Αρ.1)
(1990)Αμμοχώστου. Συνεπώς,αρμόδιοδικαστήριογιατηνέκδο ση διατάγματος ήταν το επαρχιακό δικαστήριο που λει τουργεί στη Λάρνακα, ητοπική αρμοδιότητα του οποίου καλύπτει και τον τόπο διαμονής του αιτητή. Δενπροβάλ λεται ισχυρισμός ότι το διάταγμαεκδόθηκε απόδικαστή- 5 ριο άλλο από το Επαρχιακό Δικαστήριο στη Λάρνακα, ούτε θα μπορούσε να ευσταθήσει τέτοιος ισχυρισμός. Η εγκυρότητα των διαταγμάτων του Δικαστηρίου συναρτά ται άμεσα με την τοπικήκαι καθ* ύλην αρμοδιότητα του δικαστηρίου. Στηνπροκείμενη περίπτωσητοδιάταγμαεκ- 10 δόθηκεαπόαρμόδιοδικαστήριοκαιμέσασταόριατηςδι καιοδοσίαςτου. Το διάταγμα του 1974 δεν ορίζει την περιγραφή του επαρχιακού δικαστηρίου το οποίο λειτουργεί στη Λάρνα κα (ούτε εκείνου που λειτουργεί στη Λευκωσία). Επεκρά- 15 τησε να περιγράφεται για σκοπούς προσδιορισμού του τόπου λειτουργίας του και της έκτασης της τοπικής του αρμοδιότητας, ως το "ΕπαρχιακόΔικαστήριο ΛάρνακοςΑμμοχώστου", ήως το "ΕπαρχιακόΔικαστήριο Αμμοχώστου-Λάρνακος." Το ίδιοεπαρχιακόδικαστήριο έχειτόπι- 20 κή αρμοδιότητα και για τις δύο διοικητικές περιφέρειες της Κύπρου, εκείνης της Αμμοχώστου και εκείνης της Λάρνακας. Τηρούνται, όπως προκύπτει από ταέγγραφα του Δικαστηρίου ταοποίαέχουν κατατεθείκαιόπωςμπο ρεί νασημειωθεί δικαστικά,ξεχωριστά βιβλία γιαπολιτι- 25 κές και ποινικές υποθέσεις που σχετίζονται ήανάγονται στην τοπική αρμοδιότητα του δικαστηρίου για κάθε μια από τις δύο επαρχίες, Αμμοχώστου και Λάρνακας, που περιλαμβάνουν και υποθέσεις που είχαν εγερθεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου της Αμμοχώστου και της 30 Λάρνακαςπριντησυνένωσητωνδύοεπαρχιών.Ητήρηση ξεχωριστών βιβλίων καταχωρίσεων δε διαφοροποιεί την αρμοδιότητα του δικαστηρίου* είναι θέμα διοικητικό που σχετίζεται με την τήρηση των αρχείων του δικαστηρίου. Βάσει του άρθρου 66
(1)του Ν 14/60 η τήρηση των αρ- 35 χείων τουδικαστηρίου καθορίζεταιαπόδιαδικαστικό Κα νονισμό (Δ62 κΐ) ο οποίος προβλέπει ότι αυτάορίζονται από τον Πρωτοκολλητή τουΔικαστηρίου (βλ. τον ορισμό του όρου "Δικαστήριο" και "Πρωτοκολλητής" στη Δ2 των 448 IAJLA. Θεοδούλου (Αρ.1) Πιχής,Α. θεσμών Πολιτικής Δικονομίας). Οιλόγοιγιατους οποίους κρίθηκε αναγκαίαητήρηση ξεχωριστών βιβλίων, είναιπασιφανείς. Είναι συνυφασμέ νοι μετηνπροσδοκία για την αποκατάστασητης νομιμό τηταςστις κατεχόμενες περιοχές καιτηνεπαναλειτουργία τουΕπαρχιακούΔικαστηρίου της Αμμοχώστου. Καταλήγωότιηαίτησηγιααναθεώρησητουδιατάγμα τος της2/2/82στερείται, γιατους λόγους που έχω εξηγή σει, ερείσματος και την απορρίπτω. Για τους ίδιους λό 10 γους απορρίπτονται και οι συναφείς ενστάσεις που διατυπώθηκαν για την υπόσταση του διατάγματος της 20/3/90.Όμως,ο άλλος λόγος για τον οποίο προσβάλλε ταιτοδιάταγματου 1990, όπωςπροκύπτειαπότοδιάταγ ματης20/3/90γιαυπέρβασηδικαιοδοσίας,μετην επιβολή 15 φυλάκισης ενός έτους φαίνεται,εκπρώτης όψεως, ναευ σταθεί. Το άρθρο 9
(4)του Ν31/62 περιορίζει τη χρονική διάρκειατης φυλάκισης που μπορεί ναεπιβληθεί από αρ μόδιοδικαστήριογιαπαράλειψηαποπληρωμής φορολογι κού χρέους, βεβαιωθέντος βάσει των διατάξεων του άρ 20 θρου 9
(1), σε έξι μήνες κατά ανώτατο όριο. Ηπρόνοια αυτήτηςνομοθεσίας δεφαίνεταιναέχειμεταβληθεί ήτρο ποποιηθεί από οποιοδήποτε μεταγενέστερο νόμο (βλ. Ν 164/87). Η διαπίστωση για υπέρβαση δικαστικής εξουσίας δι καιολογεί την παροχήάδειαςγια αναθεώρηση της ολότη ταςτουαντικειμένου της υπέρβασης· στην προκείμενηπε ρίπτωση του διατάγματος για φυλάκιση. 'Οπως υποδεικνύεται στην R. v. Willesden Justice, exparte Utley [194η 2 All E.R. 838, η δικαιοδοσία για την έκδοση Certiorari έχειακυρωτικόκαιόχι διορθωτικόχαρακτήρα. Όταν ακυρώνεται δικαστική απόφαση λόγω υπέρβασης δικαιοδοσίας,τοθέμαπαραπέμπεταιστοπρωτόδικοδικα στήριο γιατην εκ νέου άσκησητης εξουσίας του μέσαστα όρια που θέτει ο νόμος. Επομένως παραχωρείται άδεια για την υποβολή αίτησης για αναθεώρηση τουδιατάγμα τοςγιατηνεπιβολή φυλάκισης στον αιτητήλόγωπαράλει ψηςαποπληρωμήςβεβαιωθέντοςφόρου. 449 Πιχής, Δ. Θεοδούλου (Αρ.1)
(1990)Δίδονται οδηγίες όπωςη αίτηση υποβληθεί μέσα σεδε καπέντεμέρες καιεπιδοθείσταενδιαφερόμενα μέρη.Η αί τησηορίζεταιγιαακρόασηστις 30/6/90,9π.μ..Στομεταξύ απαγορεύεται η εκτέλεση του διατάγματος της 20/3/90 μέχρι της εκπνοής του χρόνου που έχει ορισθεί για την υποβολήτηςαίτησηςκαιεφόσονυποβληθεί μέχριτηςαπο περάτωσηςτηςεκδίκασηςτης. Διάταγμα ωςανωτέρω. 450